کسی ما را به شام دعوت نمی‌کند

by احمد آرام

احمد آرام در مجموعه داستان کسی ما را به شام دعوت نمی‌کند با ابداع مشبک‌هایی تاریک- روشن و مجموعه‌ای از تداخل‌ها و نشانه‌ها، مخاطب را به سوی طنزی گزنده پیش می‌برد. او از طریق وهمی ناشناخته، همسو با شکلی از دگردیسی، فضایی گروتسک را رقم می‌زند.

شاید برای دیگران اهمیتی نداشته که او چندساله است و چرا در رستورانی نیمه‌تاریک که محل آدم‌های مجرد است این‌گونه تنها و ستم کشیده نشسته است؛ اما برای من بسیار مهم و پراهمیت است که او سی و پنج سال دارد و دو بچه به دنیا آورده که هر دو با یک بیماری مرموز مرده‌اند و هر پزشکی به او توصیه کرده است که دیگر بچه‌دار نشود، می‌دانید که، او همسر من است…

168 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

احمد آرام (1330) داستان‌نویسی که در بوشهر متولد شده و در شیراز زندگی می‌کند، فارغ التحصیل رشته‌ی هنرهای نمایشی است. رمان مرده‌ای که حالش خوب است در سال 1383 منتشر شد و جایگاه او را به عنوان نویسنده‌ای صاحب سبک در ادبیات ایران تثبیت کرد. پس از آن، انتشار مجموعه داستان‌هایش استمرار او را در سبک خاصی از نوشتار نشان داد. این نویسنده‌ی جست‌و‌جوگر با تکیه بر فرهنگ و باورهای مناطق بومی جنوب ایران،‌ شکل‌هایی تازه و نوآورانه از روایت و تصویرسازی را تجربه می‌کند.
نخستین‌ اثر احمد آرام‌، غریبه‌ در بخار نمک‌ برنده‌ی‌ لوح‌ تقدیر از نخستین‌ دوره‌ی‌ جایزه‌ی‌ ادبی‌ یلدا (۱۳۸۰) و بهترین‌ مجموعه‌ داستان‌ سال‌ در سومین‌ دوره‌ی‌ جشن‌ فرهنگ‌ فارس‌ (۱۳۸۰) شد

Reviews

[Harir Heidary]

نمی‌فهمم چرا احمد آرام انقدر ناشناس و مهجور مونده. داستان‌هایی که می‌نویسه _چه کوتاه چه بلند_ واقعا خاص و زیبان، به خصوص اون داستان‌هایی که رنگ و بوی جنوب دارند.

[Naji]

احمد آرام نویسنده‌ی خوبی است
اما از تمام این مجموعه داستان به جز داستان آخر یعنی تعادل چیز خوبی بیرون نمی‌آمد

[Manya]

روایت تو در تویی از شکنجه بود.
از وسط داستان که موضوع روشن می‌شه، سیاهی راه پیدا می‌کنه به جمله‌ها.