بعد از روز آخر

by مهشید امیرشاهی

Genres: Short Stories

87 pages, Paperback

First published January 1, 1969

About the author

اولین مجموعه داستانش به نام «کوچهٔ بن بست» در سن هفده سالگی به اتمام رسید و در سال ۱۳۴۵ منتشر شد. امیرشاهی مقالاتی نیز در مطبوعات منتشر کرده است. او پس از انقلاب به فرانسه مهاجرت کرد.
از جمله آثار امیرشاهی به موارد زیر می‌توان اشاره کرد: «بعد از روز آخر» (۱۳۴۸) شامل داستانهای: «آخر تغزیه»، «آغا سلطان کرمانشاهی»، «اسم گذاری بچه سیمین»، «اینتریو»، «بعد از روز آخر»، «در این مکان و در این زمان» و «مه دره و گرد راه». «منتخب داستان‌ها» (۱۳۵۱)، «کوچه بن بست» شامل: «ده»، «استفراغ»، «اسم نویسی»، «بار»، «دو زن»، «سگ‌ها»، «کانداس»، «کوچه بن بست»، «گرما»، «نقاهت» و «به صیغهٔ اول شخص مفرد» (۱۳۴۹) از وی به چاپ سپرده شد. آثاری که از امیرشاهی در خارج از کشور به چاپ رسیده است عبارتند از: «در حضر» (۱۹۸۷)، «در سفر» (۱۹۹۵) مجموعه داستان‌های «مادران و دختران» شامل: «عروسی عباس‌خان»، «دده قدم خیر» (۱۹۹۹) و «ماه عسل شهربانو» (۲۰۰۰) «داستان‌های کوتاه» (۱۳۷۷) و «سوری و شرکا» (۱۳۷۴). مجموعه داستان «سار بی‌بی خانم» (۱۳۴۷)

Reviews

[Ali Ahmadi]

سومین مجموعه‌ی داستانی امیرشاهی، چاپ شده در سال ۴۸. 

۸ داستان کوتاه خودمانی و طنازانه (و کمی هم نامتجانس در کلیت مجموعه) که به نوعی پیشگام حسب حال نویسی زنانه در ادبیات نوِ فارسی‌ست. از یک طرف ادامه‌دهنده‌ی راه جمال‌زاده و پرویزی در خاطره‌نگاری و از طرف دیگر پدیدآورنده‌ی نوعی نگاه و حساسیت زنانه‌ی ویژه، که برآمده از حس استقلال، خودآگاهی‌ و معصومیت سنتیِ ازدست‌رفته است.

[Fateme]

بعد از روز آخر شامل هشت داستان کوتاه است که من به پنج تا از این داستان ها دسترسی داشتم.
( مه دره و گرد راه)
( در این مکان و در این زمان)
( اینترویو)
( بعد از روز آخر)
( اسم گذاری بچه ی سیمین)
همه ی داستان ها روایت روانی دارد و ته مایه ی طنز در برخی از داستان ها باعث گیرایی بیشتر این داستان ها شد.

[لیلی]

باز هم با یکی دوتا داستانش خیلی خندیدم. اما باقی‌شون چیز خاصی نداشت و به‌خوبی سار بی‌بی خانم نبود اصلا.

[Sarbook]

http://sarbook.com/product/351757
در داستان «مه دره و گرد راه» که یکی از بهترین داستان‌های این مجموعه است می‌خوانیم:
«سر پیچ مرد بوق زد و صدای بوق به دره غلتید و توی مه پیچیده شد. کامیونی از روبرو می‌آمد. گردآلود و غمزده بود. بوقش مثل سوت کشتی یک خط دراز صدا بود؛ آواز وداع بود، جدایی بود، تنهایی بود. زن آه کشید و فکر کرد: طفلک هیچکس کنارش نیست. هیچوقت کسی کنارش نیست. راه را تنها می‌رود و تنها برمی‌گردد»

[Ali]

در مورد "بانوان نویسنده" در وبلاگ گودریدز، یک مطلب کلی نوشته ام و تا اندازه ای به همه ی آثارشان اشاره کرده ام، پس نیازی به "ریویو"ی جداگانه نیست، اگر مایلید، اینجا را بخوانید؛
http://www.goodreads.com/author_blog_...

[Negin Jahanbakhsh]

شخصیت سوری در داستان های مهشید امیرشاهی، بی نظیر است.