نقد و بررسی تولدی دیگر و پاسخ های شجاع الدین شفا

by شجاع‌الدین شفا

نقد و بررسی کتاب تولدی دیگر از غفور میرزایی و پاسخ های شجاع الدین شفا به نقد ایشان

252 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

در طول دوران فعالیت فرهنگی شجاع الدین شفا، وی، کارهای بسیاری در زمینه تاریخ و ادبیات ایران انجام داد. او در معرفی ادبیات جهان به فارسی زبانان و فرهنگ ایران به جهانیان، فعالیت مؤثری داشته‌است. پس از آغاز جنگ جهانی دوم و اشغال فرانسه و سپس ایران، به کشورش بازگشت و به عنوان مترجم در رادیو استخدام شد، همزمان فعالیت سیاسی را نیز آغاز کرد و از بنیان‌گذاران حزبی شد به نام میهن‌پرستان، با روزنامه‌ای به همین نام که سرمقاله‌هایش را شجاع‌الدین شفا می‌نوشت. تا سال ۱۳۵۷، حدود شصت عنوان ترجمه و تألیف از شجاع‌الدین شفا به چاپ رسید. وی مترجم کتاب سه جلدی کمدی الهی شاهکار ادبیات ایتالیایی، اثر دانته آلیگیری به زبان فارسی است. همچنین آثاری از گوته (دیوان شرقی و غربی) و آندره ژید و شاعران رمانتیک فرانسه مانند لامارتین و شاتوبریان را نیز به فارسی درآورده‌است.

شفا در سال ۱۳۵۲ مأمور ساخت «کتابخانه ملی پهلوی» در قلب تهران می‌شود. این کتابخانه بنا بود ظرف ده سال به بهره برداری برسد و در همان ابتدا، ششصد هزار عنوان کتاب و بیش از ۲۵ هزار عنوان نشریه را در خود جای دهد. سمینارها و جلسه‌های متعددی برای طرح ریزی کتابخانه برگزار شد، مشاوران فراوانی از سراسر جهان برای کتابخانه استخدام شدند، مسابقه‌ای جهانی برای انتخاب معمار کتابخانه برپا شد که بیش از سه هزار شرکت کننده داشت و یک شرکت آلمانی در آن برنده شد اما کلنگ کتابخانه هیچگاه به زمین زده نشد

وی قبل از انقلاب سال ۱۳۵۷، عهده‌دار سمت‌های علمی فرهنگی مختلفی بود؛ از جمله مدتی دبیرکل شورای فرهنگی سلطنتی بود و همچنین ریاست کتابخانه ملی پهلوی را بر عهده داشت که بعد از کتابخانه مجلس شورای ملی بزرگ‌ترین کتابخانه کشور به شمار می‌رفت

وی دارای درجهٔ دکترا در رشته ادبیات تطبیقی از فرانسه بود و پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ تا آخر عمر در فرانسه زندگی کرد. این نویسندهٔ ایرانی در روز ۲۷ فروردین ۱۳۸۹ خورشیدی درگذشت

Reviews

[Peiman E iran · Rating 5 out of 5]

جناب آقای شفاء در این کتاب سیری داشتن در واقعیت های مذهبی بر اساس بررسی های سیصد تن از اندیشمندان و پژوهشگران شرق و غرب، از زکریای رازیِ بزرگوار، راوندی، خیام تا آقاخان کرمانی، کسروی، هدایت، دشتی و از نیوتون، ولتر، کانت، هگل، شوپنهار تا نیچه، فروید، برتراند راسل، انیشتاین.

با آنکه با نظریات کلیِ برخی از این اساتید ممکن هست، مخالف باشم.. ولی مهم این هست که تمامی اندیشمندان و خردمندان با مذهب و خرافات دینی مخالف هستن

دوستان عزیز منظور از اندیشمند و خردمند دکان داران و مغلطه گرانی چون ملاصدرا و مولوی و شیوخ دینی و مذهبی نیست... لطفا از آنها فاکتور بگیرید

پیروز باشید و ایرانی