Ένα καταπληκτικό βιβλίο που με αφορμή το φως περιγράφει την εξέλιξη των γνώσεων στην φυσική και την αστρονομία. Από το άγνωστο, πριν 14 δις χρόνια με την Μεγάλη Έκρηξη δημιουργείται ο χρόνος και το φως και επιπλέον εμφανίζονται οι 4 δυνάμεις (βαρύτητα, ηλεκτρομαγνητική, ασθενής και ισχυρή) που αρχικά μάλλον ήταν ενοποιημένες! Εντυπωσιακός είναι ο 'ερωτικός δεσμός' των φωτονίων (φαινόμενο ERP): δύο φωτόνια που εκπέμπονται από ένα άτομο εξακολουθούν να αλληλεπιδρούν ακαριαία, ακόμα κι αν βρίσκονται πια εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά!
"Γεννήθηκα πριν από αιώνες αιώνων σε ένα Χώρο όπου δεν υπήρχε χώρος, και σε ένα Χρόνο όπου δεν υπήρχε χρόνος... Δεν ξέρω σε ποιόν οφείλεται η φράση ' Εν αρχή ην το Φως'. Να δηλώσω όμως με κάθε ταπεινότητα ότι δεν κρύβει και μεγάλη δόση υπερβολής."
"Δεν βλέπουμε το ίδιο το φως. Μέσω του φωτός βλέπομε τα αντικείμενα, τα χρώματα ή την κίνηση τους, όπως τα συνθέτει ο εγκέφαλος."
"Το φως διαδίδεται ευθύγραμμα ή ορθότερα: το φως ακολουθεί την διαδρομή εκείνη που απαιτεί τον ελάχιστο χρόνο!"
"Η ταχύτητα του φωτός έχει πάντα την ίδια τιμή, ανεξάρτητη από την κίνηση της πηγής που το εκπέμπει ή την κίνηση του παρατηρητή....Η ταχύτητα του φωτός είναι θεμελιώδης ιδιότητα του Σύμπαντος και ο συνδετικός κρίκος του χρόνου και του χώρου."
"Ο χρόνος δεν είναι απόλυτος, αλλά σχετικός ως προς την κίνηση του παρατηρητή και του γεγονότος που εκείνος παρατηρεί,"
"Σύμφωνα με τη γενική αρχή της σχετικότητας, ο χώρος και ο χρόνος καμπυλώνονται. Κοντά σε αντικείμενα με πολύ μεγάλη πυκνότητα, η καμπυλότητα αυτή μπορεί να γίνει σχεδόν ατέλειωτη. Ανοίγεται έτσι μια διαστημική σήραγγα, δηλαδή ένα τούνελ που συνδέει μακρινές περιοχές του χωροχρόνου ωσάν να ήταν γειτονικές. Είναι οι περίφημες 'σκουληκότρυπες'. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι διαστημικές σήραγγες έχουν μικρά ανοίγματα, και, επίσης, ότι τείνουν να τα κλείσουν σε κλάσματα δευτερολέπτου."
"Οι συνέπειες της θεωρίας της σχετικότητας (με την ταχύτητα υπάρχει): η διαστολή του χρόνου, το μήκος που συστέλλεται και η μάζα που αυξάνεται... Μέχρι τώρα φανταζόμαστε τον χώρο και τον χρόνο σαν το σταθερό υπόβαθρο, την κοσμική σκηνή όπου λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα. Με τη γενική θεωρία της σχετικότητας η κατάσταση αλλάζει, και μάλιστα δραματικά: ο χώρος και ο χρόνος είναι τώρα δυναμικές ποσότητες, που επηρεάζουν καθετί που συμβαίνει στο Σύμπαν, αλλά και επηρεάζονται από αυτό. Το σκηνικό του έργου επιδρά, συνεπώς, την ίδια την πλοκή του, αλλά και οι κινήσεις των ηθοποιών διαμορφώνουν την κοσμική σκηνή."
"Το φωτόνιο είναι το μοναδικό σωματίδιο που έχει μηδενική μάζα ηρεμίας. Λόγω όμως της συνεχούς του κινήσεως, αποκτούσε μάζα και καθορισμένη ενέργεια.... Ένα φωτόνιο είχε τις ιδιότητες ενός σωματιδίου, διατηρούσε όμως και τις ιδιότητες του κύματος. Άλλοτε εμφανίζεται με τη μια μορφή, άλλοτε με την άλλη... (Bohr: έννοια της 'συμπληρωματικότητας', δηλαδή η δυαδική φύση σωματιδίου-κύματος συνιστά μια ολότητα που έχει ιδιότητες συμπληρωματικές. Ανάλογα με το φαινόμενο, εκδηλώνεται η ιδιότητα του σωματιδίου ή η ιδιότητα του κύματος. Όπως και σε ένα νόμισμα, που μπορεί να δείξει κορώνα ή γράμματα, αλλά ποτέ και τα δύο μαζί)."
"Σύμφωνα με την αρχή της Κοπεγχάγης , η περιγραφή ενός αντικειμένου δεν είναι δυνατόν να διαχωρισθεί από τη διαδικασία της παρατηρήσεως του." (γάτα του Schroedinger)