عاشقانه برای پسرم

by تکین حمزه‌لو

داستان بسار پرمعنی ست و نمونه زندگی تمام دختران و پسران جوانی ست که احساس را بر عقل ترجیح می دهند.دغدغه های زندگی زن امروزی ست.و دست و پنجه نرم کردن با مشکلات و کنار آمدن با خانواده های 2 طرف است.ظرفیت سنجی انسانی درین کتاب نمود بسیار جالبی دارد که نشان می دهد در تند باد مشکلات یک خانواده کوچک مرد پذیراتر است یا زن...زندگی سحر و رامین با عشق شروع می شود و بعدها چنان گره کوری می خورد که آن را با دندان هم نمی شود از هم گشود.

340 pages, Paperback

First published January 1, 2007

About the author

تکین حمزه لو در 22 فروردین سال 1356 در تهران متولد شد.تحصیلاتش را در رشته مهندسی عمران دانشگاه آزاد به اتمام رساند.ایلیا پسرش حاصل دوران دانشجویی اوست.وی چندی به ویرایش و خلاصه کردن متون در نشر شادان پرداخت.در این زمان به نظرش متون متون سنگینی نیامدند و وی خود شروع به نوشتن کرد."افسون سبز" بدون هیچ گونه بازنویسی و ویرایشی به چاپ هشتم رسید و تمی عشقی و پر کشش داشت که شخصیتها از روس یکی از آشنایان این نوینده که درگیر طلاق بود تاثیر گرفته بودند."مهر و مهتاب" را در حالی نوشت که حدود 4 ماه به آسایشگاه معلولین سر زده و در مورد جانبازان شیمیایی تحقیق کرده بود.
وی معتقد است که پیش از نوشتن باید تحقیق کرد تا به شعور مردم توهین نشود.
از کتابهای او می توان "در پایان شب" "از آنسوی آیینه" ، "بعد از او" ،"دختری در مه" ،"عاشقانه برای پسرم"و جدیدترین اثر این نویسنده "از این همه جا"را نام برد.

Reviews

[Sarah Far]

یادش بخیر قدیمیا :))

[Mashi]

در مجموع من کارهای تکین حمزه لو را بیشتر می پسندم و دوست می دارم.این نویسنده پرکشش و جذاب می نویسد.این عاشقانه نیز تراژدی فریاد تمام زنهای ایرانی ست که می خواهند پرواز کنند اما شرایط جامعه بال و پر آنها را قیچی می کند تا از صرافت پرواز بیفتند.

[this is shin]

زمانی که راهنمایی میرفتم این هارو میخوندم و یادمه اون موقه از نویسنده اش نسبتا خوشم میاد
الان که یادشون میفتم فقط میتونم نسبت به اون داستان ها پوکر فیس باشم و بگم حیف وقت,حیف چشم
ولی خب به هرحال هر سنی یه چیزهایی رو اقتضا میکنه انگار..

[Mahboobehgholami gholami]

موضوعش خوب بود

[Maryam21]

كتاب قشنگي بود گاهي ما فكر ميكنيم دنيا به اخر رسيده اما بايد با تقدير ساخت

[Javad Vovin]

در مجموع کتاب خوبی بود. یکم آخرش رو دوس نداشتم، از وسط‌های کتاب مشخص بود نیما یه مشکلی داره ولی بیان نمی‌شد.