Ženski rodoslov

by Ljiljana Habjanović Đurović

ЖЕНСКИ РОДОСЛОВ је узбудљива породична сага, крвава антологија женских болова, речник вечите женске судбине. Од Иване, која је почетком XIX века, негде у црногорским планинама, убила Турчина, до Иве, која крајем XX века покушава да побегне од усуда својих преткиња и да узме живот у своје руке. Њихове невероватне судбине личе на бајку: кроз двеста година самоће рађале су као зечице и живеле као вучице. Тражиле су и налазиле, волеле и губиле. Биле су сиротице и газдарице, слушкиње и даме, скојевке и чеда самоуправног социјализма у костимима хипи девојчица. Моћне и немоћне, одане и лажљивице, купале су се у шампањцу и кувале чорбу од суза.
Кроз њихове животе су пролазили и одредили их морепловци и авантуристи, которски коленовићи и цетињски господари, уметници и кабадахије, варалице и краљевски официри, Подгоричани и Загребчани, печалбари и ратници, коцкари и југословенски политичари...
ЖЕНСКИ РОДОСЛОВ је роман о глади душе, о потреби људског бића да само одабере свој циљ и пронађе животни смисао. Прича која одређује границе људске снаге и смелости, али и цену коју плаћа човек који покуша да се изједначи са боговима.
ЖЕНСКИ РОДОСЛОВ је сочна и жестока проза, над којом ћете се замислити, која ће дотаћи скривене ћошкове ваше душе; проза у којој ће сваки мушкарац пронаћи жену коју сања и свака жена бар део себе.

Genres: Serbian Literature, Classics, Fiction

304 pages, Paperback

First published January 1, 1996

About the author

Ljiljana Habjanović Đurović rođena je 1953. godine u Kruševcu. Diplomirala je na Ekonomskom fakultetu u Beogradu. Od 1985. do 1995. godine radila je kao bankarska službenica, komercijalistkinja inostranog turizma i novinarka. U tom periodu objavila je tri romana (Javna ptica, 1988, Ana Marija me nije volela, 1991, i Iva 1994. godine) i knjigu literarne publicistike Srbija pred ogledalom 1994). Od 1996. godine posvetila se samo književnom radu i od tada je objavila romane: Ženski rodoslov, 1996, Paunovo pero, 1999, Petkana, 2001.

Do juna 2003. godine ovi romani prodati su u ukupnom tiražu od blizu 300.000 primeraka.

Juna 2003. godine otvorila je svoju izdavačku kuću "Globosino Aleksandrija" u kojoj je objavila svoj novi roman Igra anđela, i ponovljena izdanja ostalih romana.

Dobila je pet nagrada "Zlatni bestseler", dve nagrade "Specijalni zlatni bestseler", dve nagrade "Hit liber", nagradu "Kočićevo pero" (Igra anđela, 2004.). Jedini je dobitnik tri nagrade Narodne biblioteke Srbije za najčitaniju knjigu u bibliotekama Srbije (za 1998. Ženski rodoslov, za 2000. Paunovo pero, za 2003. Igra anđela). Tri puta je imala po dve knjige među deset najčitajih u bibliotekama Srbije (1999. Ženski rodoslov i Paunovo pero, 2001. Paunovo pero i Petkana, 2003. Petkana i Igra anđela).

Romani Ljiljane Habjanović Đurović prevedeni su i objavljeni u Češkoj, Grčkoj, Italiji, Hrvatskoj i Makedoniji.

Reviews

[Aleksandra · Rating 3 out of 5]

First things first, I usually (well, mostly actually) write my reviews in English BUT this time I felt that this book deserved to be reflected on in Serbian as well - sooo I decided to include a translation of my said review🙂‍↔️



So, shall we start??





The whole plot follows several generations of women from the same family while simultaneously examining the expectations placed upon women in the historical and social contexts in which they lived; it's highlighted how women's lives were often shaped more by circumstance than by personal choice ehh


That said, I struggled with the ✨pacing✨ soooo much, and also the overall sense of disorientation throughout the novel?? The frequent shifts between themes, time periods, and perspectives made the reading confusing at times (most of the time actually lol). I often found myself unsure whether the focus was on a specific character, a historical moment, or a broader societal issue, which weakened my emotional connection to the story🤧

I also didn't fully connect with the writing style whatsoever. While I appreciate the intention and message behind the novel, the execution didn't feel particularly engaging or cohesive for me


STILL, the stories of these women are undeniably powerful and thought-provoking; they invite reflection on how many similar fates have existed - and whether, and in what form, such realities persist today

Overall, I don’t think this is a book one should avoid, especially given its subject matter, but I also wouldn’t consider it essential reading🥲




—————————

Dakle, sada prelazimo na malo doradjeni deo koji je na srpskom🥹





U ovoj knjizi ne prate se samo sudbine zena kroz nekoliko generacija jedne porodice, vec istovremeno i isticu ocekivanja, ogranicenja i uloge koje su zenama bile nametane u razlicitim istorijskim i drustvenim kontekstima; upravo u tom aspektu lezi najveca snaga ove knjige: podseca nas koliko su zivoti zena cesto bili odredjeni okolnostima, a ne licnim izborima



Medjutim, ono sto mi je predstavljalo problem jeste ✨brzina razvoja radnje✨ (ili da generalno kazem ✨pacing✨) i skoro konstantni osecaj dezorijentacije tokom citanja. Skakanje sa jedne teme na drugu, iz jednog vremenskog perioda u drugi, kao i ucestale promene fokusa, ucinile su da se cesto osecam izgubljeno - nisam uvek bila sigurna da li se opisuje odredjeni problem, lik ili epoha??? Ta konfuznost mi je umanjila emotivni dozivljaj i povezanost sa pricom



Iskreno, ni autorkin stil pisanja mi nije u potpunosti legao. Cenim ideju i poruku, nacin na koji su one prenete nije mi bio dovoljno pitak niti ujednacen🤧



Ipak, sudbine ovih zena jesu potresne i teraju na razmisljanje - koliko je samo slicnih zivota postojalo i u kojoj meri, u kom obliku, takve sudbine postoje i danas



Sve u svemu, smatram da ovu knjigu nije na odmet procitati, narocito zbog teme kojom se bavi ALI je isto tako definitivno ne bih svrstala u kategoriju 'moranje'

[Meteori · Rating 4 out of 5]

Nekako mi se činilo da će ova priča ići u drugom pravcu, da je malo suhoparna. Ali ona je sve osim toga.
Iskreno se nadam da više ne postoje žene, ne samo u Crnoj Gori nego i šire, koji žive životima opisanim u knjizi. U nekim dijelovima je toliko „ogoljeno“ napisana da ne znam da li prije tjera na plač ili na povraćanje.
Intrigantna, na momente šokantna, napisana tako da se poželi naći vremena i nastaviti sa čitanjem.

[Milica Stojiljkovic · Rating 3 out of 5]

3.5
Dobra zamisao, dobra knjiga, ali previse slicnih spisateljica se posle nje inspirisalo njenim delom, da je sada prosto nekako nije ostavilo wow utisak. Najvise mi se dopada licna nota delu

[Mirjana · Rating 3 out of 5]

Knjiga je jako lepo smisljena i ideja je dobra. Autorka uopste ima dobre ideje medjutim njen stil pisanja je na nivou osnovnoskolskih sastava. Odlika dobrih pisaca je da uvuku citaoca u svoj svet, stil je takav da nista ne odvlaci paznju sa junaka, radnje i misli. Habjanovic Djurovic medjutim to ne ume, mozak svakog casa zapinje na smesne, nezrele i nedovoljno oblikovane recenice koje odvlace paznju od sustine. Citati ovu knjigu je kao voznja po kaldrmi, sve smeta, sve zulja.

[Lili Kyurkchiyska · Rating 4 out of 5]

Нанизани като блестящи перли от разкошна огърлица на общата нишка на нашето нескончаемо женско родословие, те се превърнаха в малки огледала, в които не преставам да търся отраженията на своята женска същност.

[DT · Rating 5 out of 5]

Knjiga, koju bi svaka žena trebalo da pročita i ima za buduća pokolenja.

[Ako.Mene.Pitate · Rating 3 out of 5]

Ubila me malo u pojam na momente.

[Kristina · Rating 5 out of 5]

Jako teška, kompleksna, poučna priča. Opisuje koliko jaka može da bude ženska ljubav, stradanje, praštanje, poniženje. Koliko je malo vredeo ženski život. 'Žensko dete - tuđa večera.' Najviše me pogodila Milenina priča.

[Aleksandra Vavić · Rating 5 out of 5]

Book that makes you sick for all the pain women has to endure under the shackles of patriarchy; angry because of the manner of reproduction of the opression of women by both men and women, how they teach you to put the son on the piedestal while neglecting daughters. At the same time, you feel love, compassion and great sorrow for the women in book. The story is set in Montenegro in XVIII and XIX century, but even today we see painful patterns surviving. That was a great read.

[Mirjana · Rating 5 out of 5]

Predivna knjiga...

[Dimitris · Rating 5 out of 5]

I loved it, I read it in Greek, so much in common with Serbian history. The country's turbulent 20th century passes in front of us through the eyes of three generations of brave women and their struggles. I love these kind of novels, where you sense the author being auto-biographical and revealing her own family's past.

[Danijela Lena · Rating 5 out of 5]

Moja najdraža knjiga!Knjiga koju svaka žena treba da pročita i pokloni prijateljicama.Posebno mi je tužna Milenina priča

[Ivana Bogojevic · Rating 4 out of 5]

It will hurt your ovaries and your soul - an ode to woman in a rocky Montenegro.

[Belma Simić · Rating 3 out of 5]

Priča o ženskom rodoslovu,o bolu koji se nasljeđuje kao ogrlica s koljena na koljeno.
Pratimo priču od Krstinje,Milene,Marice,Vere pa do Ive.
Teška priča o ženskom stradavanju ispisana kroz pet generacija.

[Harooon · Rating 1 out of 5]

Đurović follows several generations of women across the contours of Montenegrin history. Each one suffers for a different reason: sterility, divorce, immigration, etc. Above all, they suffer for being women in a world that is dominated by men.

Every now and then you get a good bit of writing. An unhappy housewife's fingers are "disfigured by wounds and swelling that were eaten with lye." (154) Mihailo, homesick and broke in America, relishes news of the impending Great War: "The war seemed to be his big chance. There is a clear goal in war: to survive and win. War is a good time for losers and the lost. All peace-time defeats lose meaning in war and so do peacetime victories. During war, just like at a gambling table, one's fate is changed in a twinkling." (212)

But I couldn't really enjoy that writing. There's a lot of overwrought drama; everyone seems to communicate by yelling life lessons at each other, and also cries on a whim. The translation--by Alice Copple-Tošić--is amateurish, with frequent odd grammatical constructions, and the occasional translated-verbatim not-quite-English word. Worst of all, the editing is ghastly, featuring innumerable typos and shifts in typography.

This is probably the worst example, taken from the back of the book (Goodreads' formatting spares you the inexplicable double-spaces):

FEMININE GENEAOLOGY is a novel about the hunger of the soul, about the need of every human being to choose the goals and find the meaning of life by itself. The story that determines the limits of human strength and courage as well as the price paid by a man who intends to be equal to Gods.

FEMININE GENEAOLOGY is juicy and strong prose, over which you will think about, which will touch a hidden corners of your soul, prose in which every man shall find a woman that every man dreams of, and everyone woman shall find at least a part of herself.

Writing like this kept pulling me out of this book. I really wanted to like it, not least because I spent ages looking for English translations of Serbian/Montenegrin books while I was in Montenegro. If you are in the same boat, Kosmos knjižara in Podgorica's Independence Square has a bunch--but I can't recommend this translation.

[Tijana Predojević · Rating 5 out of 5]

Čitavih mesec dana sam čitala knjigu. Razmišljala o svojim babama, o mojoj majci, o sebi i mojoj ćerki. Čitala sam ovu knjigu i kao devojka, ali imam utisak kao da tad nisam shvatala suštinu. Treba znati kada izbor postoji, a kada izbora nema. Jer boriti se za pogrešnu stvar i prihvatiti neprihvatljivo je nešto što se tako lako može desiti.

[Marija Skrobonja · Rating 5 out of 5]

Ово је прва књига коју сам прочитала два пута. Мало је рећи да сам оба пута била подједнако одушевљена. Књига која ми је тако прирасла срцу. Толико патње, бола, љубави, очекивања, суза и сломљених срца написаних ријечима. Моја топла препорука.

[A Badnjar · Rating 5 out of 5]

Obavezno štivo za svaku mladu damu koja tek ulazi u svijet odraslih. Akcenat na obavezno.

[readingbuilding · Rating 5 out of 5]

“Zenski rodoslov” Ljiljana Habjanovic Djurovic



Moram da priznam da mi je trebalo malo vremena da umirim osecanja kako bih ovo remek-delo pokusala da prenesem na pravi nacin, istovremeno isticuci sve ono sto mislim da je vazno, a i osvrcuci se na bitne momente koji su mi ostali urezani duboko u pamcenju. Za mene je citanje “Zenskog rodoslova” bilo kao povratak u neki period pre sigurno vise od 10 godina, kada sam kao srednjoskolka odlucila da uzmem ovu knjigu iz biblioteke. Jos je tada ostavila snazan utisak na mene, a sada se taj utisak ponovio, ali cini mi se, jos snaznije, jer sam sada ipak stekla neko iskustvo i usudicu se reci-mudrost da na ovo divno delo gledam ne samo puna saosecanja, vec i puna razumevanja. Knjiga je zapravo prica o pet generacija zena “nanizanih kao perle na istu nit zenskog rodoslova”.

Od Ivane koja ubija Turcina da bi sacuvala postenje, preko Krstinje koja je kao siroce sa 11 godina uzeta i udana za coveka koga ne poznaje, preko njene cerke Milene koja bira ljubav iznad obraza i lagodnog zivota, unuke Marice koja bira dobrotu iznad ljubavi, praunuke Vere koja dokazuje da se od ljubavi moze umreti i cukununuke Ive koja hrabro prati glas u sebi, koja ostvaruje Krstinjinu neostvarenu zelju, prva izgovara “ne” i zatvara taj snazan krug teskog ali dragocenog zenskog rodoslova.

Mislim da je ovo knjiga koju svaka zena treba da ima u svojoj biblioteci i koja bi trebalo da se prenosi sa kolena na koleno, tako da se nikad ne zaboravi odakle poticemo i gde smo stigli.

U meni je ovo delo izazvalo citav spektar osecanja, ali mislim da je ono koje najvise domira zahvalnost.

Nemojte misliti da se ova knjiga vas ne tice, ako zivite modernim zivotom, ako ste emancipovani, ako se kod vas generacijama unazad zivi na takav nacin. Verujte, ako dovoljno daleko razmisljate, shvaticete da se i u vasoj porodici sigurno nasla neka Krstinja i neka Milena i da se i danas nalaze neka Marica i Vera. Da se sigurno nekoj od njih srce steglo kad je cula rec «iskopnica», «stopanica», «jalovica», «raspustenica».

Mozda smo se neke nasle srecne, pa smo Ive, ali znajte da i one koje to nisu zasluzuju razumevanje, ljubav i zahvalnost.

Kad sam citala prvi put ovu knjigu, citajuci deo o Mileni, izgovarala sam recenice poput: “ Zasto je na to pristala? Ma ostavi ga neka trune! Vidis kako je glupa ispala.» A onda kada je Vera ponovila istoriju: «O ne, opet! Pa je l’ moguce?!» A, sada sa setom prihvatam i razumem da je ljubav jaca od racionalnog razmisljanja i da je njih na kraju ljubav odrzavala u zivotu, uprkos svemu. Takodje se pitam da li se danas zaista nesto promenilo ili ce se istorija stalno ponavljati, samo sa malo drugacijim dekorom?

Ova knjiga me je naucila da je vazno da se secamo i da volimo i pricamo o svojim pretkinjama jer nas upravo to secanje jaca i cini da budemo bolje , a time, volim da verujem ostvarujemo i to da zrtve nasih pretkinja nisu bile uzaludne.

Ovo delo je oda snazi zene, ali govori i o tom koncu nasledja, koji hteli mi to ili ne, neminovno dobijamo kao dar koji se proteze daleko unazad i koji mi cvrsto drzimo u ruci da bi ga darovali dalje.

Dodala bih samo da je ovo jedina knjiga za koju sam srecna sto je imam jer mogu da je grlim. Hvala Ljiljana sto si me ovako dotakla i podsetila sta znaci zahvalnost!

[Masha · Rating 4 out of 5]

Ova knjiga se lako čita. Priča nije jednostavna, puna je ženskih sudbina i grešaka, ali na neki način mami da se nastavi čitanje.
Teško je cijeniti ljude od prije stotinak godina po današnjim standardima. Nemoguće je zapravo. Trebalo bi uzeti to u obzir pri čitanju.
Sa strane same priče, naravno da razumijem da nije moguće znaci unutrašnje misli naših predaka nekoliko generacija unazad, tako da dozvoljavam malo umjetničke slobode u pisanju tu. To je način da se dočara i samo vrijeme i uslovi u kojima su žene nekada živjele. Priča nas vodi kroz nekoliko generacija žena u istoj porodici i kroz njihove životne situacije i nesrećne sudbine koje su ih srele. Vidimo prikaz možda ne tipičnih žena, ali svakako tipičnog odnosa prema ženama na Balkanu u IX i XX vijeku. Kako su i njihove misli polako oblikovane na takav način da ne smatraju sebe potpunim bez muškog đeteta i muža. Kako gube glavu u ljubavi i drže se za neku ideju idealnog života koji se nikada desiti neće. Krstinja data iz svoje kuće sa 11 godina i udata sa 13 samo da bi izrodila 12oro, da bi imala 6 sinova koji će umrijeti u vremenu kada se vrijednost žene mjerila njenim donošenjem naslednika u kuću. Milena koja je žrtva svoje majke koliko i svoje gluposti. Da budem iskrena, najveću tugu osjećam za Maricom. Ona je ta koja je odlučila da prekine ciklus svoje majke i babe i bude prava materinska figura narednoj generaciji.
Vrijedno čitanja. Stil pisanja je lako razumljiv, ako i pomalo dramatičan u nekim momentima.

'Možda samo zato i rađamo da bismo imale čime da ispunimo svoju uzaludnu starost. Dajemo čitav život za pravo da prisustvujemo tuđem životu kada od našeg ostane samo senka'

'Čitavog života čovek pokušava da pronađe cilj. Idući ka njemu, u stvari beži od svoje porazne usamljenosti. I stiže do starosti. Tada mu je laka smrt jedini cilj, a usamljenost put. Ima li okrutnije prevare?'

[Katarina · Rating 5 out of 5]

It has been a long time since a book gave me so much space to think freely. Its words transcend the pages and will surely stay with me forever.

It is frightening how much pain and suffering are conveyed through such simple yet powerful sentences. I am grateful to have been given the opportunity to hear these women’s stories so honestly and courageously. I will carry each of them in my heart.

In an increasingly individualistic world, it feels especially meaningful to pause and reflect on the women who paved the way before us. I believe that many of them share similar untold stories, stories that remain hidden because they continue to protect what they hold sacred - for their children, for love, and often because they have no other choice.

This book reminds us that, however lonely it may seem, suffering is never purely an individual experience.

[Nevena Glogovac · Rating 5 out of 5]

Odlučila sam da počnem 2025. godinu sa ovom knjigom. U prvoj polovini sam pomislila kako sam očekivala previše od nje, bila mi je pomalo haotična i teška za povezati se sa njom, ali je zapravo i ta haotičnost i izazov u saživljavanju sa pričom kasnije dobio smisao. Iako se najčešće spominje Milenina priča, kao negdje najteža, mene je najviše pogodila Maričina priča iz nekih drugih razloga. Nekako sam od njene sudbine počela da saživljavam sa svojim ženskim rodoslovom i nasljeđu koji mi je ostavio i tek sam se u drugoj polovini knjige zamislila o poruci koju nosi. Sigurno sam bar na 3 mjesta u drugoj polovini isplakala dušu nad težinom pojedinih osjećanja.

Zbog toga, petica.

[Teodora · Rating 4 out of 5]

Strong novel about strong women who had to survive during times which were not so good for the second sex. Reader can feel the sorrow and the horror od those women who were thrown in the unknown and who were willing to sell their soul for the handful od true love. True local colour of Yugoslavian patriarchal society portrayed through the stories of 5 women from the same bloodline.

[Ivana · Rating 3 out of 5]

Knjiga prati zivot jedne Krstinje i njenih zenskih potomaka. Prica kako su zavolele one koje nisu volele i cuvale dom onih koji su odlazili. Ovo je prica o zenama koje su se trudile da zastite svoju porodicu, pa cak i po cenu sopstvene patnje. Prikazuje polozaj zena kroz vreme.

[Petruccio Hambasket IV · Rating 3 out of 5]

I read this strictly to keep my Cyrillic reading abilities at optimal levels. Barely paid attention to the subject matter but it served its purpose well so I'll keep it an even tree.

[Marija · Rating 4 out of 5]

"Neke ljude zaista ne treba ponovo videti da ih ne bismo nepovratno izgubili."

[Aalyaa · Rating 5 out of 5]

نسخة انثوية واقعية بلا سحرية من مائة عام من العزلة لقد ضعت تماما فيها

[Jelena Antic · Rating 2 out of 5]

Nisam mogla neko da pohvatam pricu, da povezem redoslednu pricu junakinje.

[Milja Nikić · Rating 5 out of 5]

Knjiga do koje sam došla slučajno gledajući po policama, a u potpunosti me očarala

[Lola B · Rating 3 out of 5]

"Boriti se, tražiti, ne naći i ne klonuti!"

"Stvarnost ima onakvo lice kakvom ga vidi naša duša. da je jedina realnost ona u nama. da su, dakle, moji zidovi u meni."

"Ljubav je dok se guzica ne oladi."