แต่ปางก่อน

by แก้วเก้า

‘แต่ปางก่อน’ ถือเป็นมณีน้ำเอกใน ‘แก้วเก้า’ ที่ส่องสว่างอยู่ในหัวใจนักอ่านมานานแสนนาน เปิดอ่านยามใดก็ต้องส่งแรงใจไปถึงท่านชายใหญ่ และเจ้านางม่านแก้วให้ได้ครองคู่กัน หลังจากผ่านความทุกข์ทรมานมายาวนานเกินกว่าช่วงชีวิตของมนุษย์ แม้จะได้รับรู้ว่าในที่สุดทั้งสองก็ได้กลับมาเคียงคู่กัน แต่กว่าจะถึงเวลานั้น ผู้อ่านจะรู้สึกหวั่นไหว เศร้าโศก สะเทือนใจ ตามไปทุกบท ทุกตอน

Genres: Fantasy, Romance

First published December 1, 2008

About the author

แก้วเก้า เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง วินิตา ดิถียนต์ ป.ม., ท.ช., ต.จ., จ.ภ.
โดยเป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายแนวจินตนิยาย และเรื่องเหนือธรรมชาติ

เป็นบุตรคนเดียวของนายวัลลภและนางกาญจนี วินิจฉัยกุล และต่อมาสมรสกับนายสมพันธ์ ดิถียนต์ มีบุตรสาว 2 คน

เธอจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลังจากนั้นได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอกสาขาหลักสูตรและการสอนวรรณคดีจาก University of Northern Colorado แล้วกลับมารับราชการ ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอยู่ถึง 25 ปี

กระทั่งลาออกมาเป็นข้าราชการบำนาญ มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ สาขาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา สอนนักศึกษาปริญญาโทของสถาบันวิจัยภาษาฯ มหาวิทยาลัยมหิดล

คุณหญิงวินิตามีผลงานด้านการเขียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ด้านนวนิยาย เรื่องแปล บทวิจารณ์ บทความทางวิชาการ ซึ่งบางเรื่องกลายมาเป็นละครโทรทัศน์โด่งดัง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลวรรณกรรมจากภาครัฐและภาคเอกชน

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นับเป็นนักเขียนนวนิยายชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของไทยที่นักอ่านสนใจติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ เพราะมีความทันสมัย สอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี วรรณคดี ศิลปะ และยังนําสัจธรรมทางพุทธศาสนามาสื่อไว้อย่างเหมาะสม ผลงานจึงได้รับรางวัลและได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย ทั้งยังเป็นผู้นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในวงวรรณกรรมอีกด้วย การสร้างสรรค์งานของ คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงไม่ได้มีคุณค่าเพียงแค่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเติมเต็มคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้อ่านอีกด้วย

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์เป็นนศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลปะ ในปีพุทธศักราช 2547

Reviews

[Aom Tungkananukulchai · Rating 5 out of 5]

สนุกกกกมากกกก
แต่บอกตรงๆว่าอ่านแล้วขนลุกหลายตอนเลย
ชอบชื่อ ราชาวดี ที่สุด เหมือนเคยเห็นผ่านตาสมัยลงสกุลไทย น่าจะใช้ชื่อนี้เป็นชื่อเรื่องเลยมั้ง (?)
เรื่องเปิดด้วยราชาวดี พอได้เห็นชาติของเจ้านางม่านแก้วกับอันตราน้อยมากกว่าราชาวดีก็เลยพอเข้าใจ คือเรื่องนี้เหมือนนี้เน้นที่ราชาวดีมากกว่าคนอื่น เจ้านางม่านแก้วรู้จักแบบเบลอๆ ส่วนอันตรารู้จักตอนท้ายแล้วแต่ก็ยังไม่ลึกซึ้งเท่าราชาวดี ชอบการนำเสนอตัวละครที่ดูเหมือนจะเป็นคนเดียวกันกลับชาติมาเกิด แต่เราได้รู้จักแต่ละคนจากคนละมุม คนละแบบเลย สนุกดีจริงๆ
เรื่องนี้โดยรวมคือภาษาสวย ตัวละครหลักน่าหลงใหล
บรรยายฉากดีมาก
ฉากวังหญิงแต้นี่กลัวมาก 55555
ยิ่งตอนประชวรนี่ ยิ่งหลอนมาก
โทนเรื่องนี้ดูจะทึมๆ เข้ากับบรรยากาศมากกก

[Muchi Muchima · Rating 3 out of 5]

บุพเพสันนิวาส คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน คนที่ทำบุญร่วมกันมา ตายไปแล้วเกิดใหม่ก็ยังอยู่ใกล้ ๆ กัน

นี่แหละข้อคิดที่คิดได้จากเรื่องนี้ 55

แต่ปางก่อน รวม 3 ชาติกว่าที่พระนางจะได้ลงเอยกัน พลัดพรากกันไปตั้งสองชาติ แต่ยังไงพวกเขาก็รู้อยู่ดีว่า สักวันหนึ่งพวกเขาจะได้อยู่ด้วยกัน

ต่อไปเรื่องพล็อต

สนุกนะ ถึงช่วงแรก ๆ แต่เดาได้อะไร เป็นอะไร แต่ก็ดำเนินเรื่องได้น่าสนใจ

แต่เราไม่อินกัยความรักของพระนางยังไงไม่รู้ มันไม่ลึกซึ้ง เหมือนแค่จะบอกแค่ว่าพวกเขารักกันมาสามชาติแล้วนะ โดยที่ไม่ได้บอกว่าความรู้สึกรักนั้นเป็นยังไง และแบบไหน

[ดินสอ สีไม้ · Rating 5 out of 5]

โรแมนติคนิยาย หวาน เศร้า ซึ้ง
เรื่องความรักความผูกพันของชายหญิงหนึ่งคู่ที่รักมั่นคง
และรอคอยซึ่งกันและกันยาวนานถึงสามชาติภพ
มีเครื่องเตือนใจเป็นดนตรีไทยเดิม
และตำหนักสีขาวริมน้ำ

ต้นตำรับนวนิยายระลึกชาติแห่งประเทศไทยค่ะ ^^

[Katheryn Wang · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวของความรักข้ามภพชาติ ประทับใจที่นางเอกมั่นคงในรักต่อพระเอก พระเอกก็เฝ้ารอนางเอกมาตลอด ถึงแม้จะไม่ได้ครองคู่กัน ก็ไม่ขอครองคู่กับใครคิดว่าคงไม่เกินจริงไปสำหรับคอนเซปของเรื่อง แต่อิชั้นเสียดายที่ตอนท้ายๆออกจะรวบรัดให้จบจนเกินไป

[APAPANNEE S. · Rating 5 out of 5]

ด้วยความที่เป็นนิยายชั้นดี ละครชั้นยอด เลยพอจะรู้เรื่องราวมาก่อนจะได้อ่าน พอได้อ่านก็ไม่ได้ลุ้นอะไรมากมาย เพราะแบบนี้มั้งเลยรู้สึกไม่มาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังสนุกค่ะ สนุกและดีมากๆ

คือเคยอ่านเจอมาว่า หญิงแต้โหดร้าย แต่นี่เฉยๆ นะ ที่ว่าร้ายก็คงจะเพราะฆ่าคนได้ง่ายดี แต่นิสัยทั่วไปก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกโกรธหรือเกลียดอะไรมากมาย เหมือนมันมีเหตุมีผลของมันอยู่ หญิงหวันซะอีกที่ไม่ชอบเอามากๆ เอาแต่ใจเกินไปมาก มากจนสงสารคนรอบข้างไปหมด ร้ายเสมอต้นเสมอปลาย ถึงจะไม่ได้ฆ่าใครก็เถอะ

มีประเด็นนึงที่อยากพูดถึงคือความรักของพระนาง เรารู้ว่า "เขารักกัน" แต่เหมือนเรารู้ด้วยสมอง แต่สัมผัสด้วยใจไม่ได้ คือเจอกันทีก็คือรักกันเลย รักจากที่เคยรักมาก่อน มาต่อยอดใหม่ 555 ก็รู้แหละว่าอาจจะกล่าวถึงด้วยความรวบรัด หรืออะไรก็ตาม แต่ก็อยากรู้ด้วยไง อยากใส่ใจอะ 5555 เลยกลายเป็นไม่อินเท่าไหร่

ความรู้สึกของคุณชายจิรายุสเสียอีกที่สัมผัสได้มากกว่า รู้สึกอินมากกว่า

จะด้วยความตั้งใจของผู้เขียนเองหรือเปล่า ไม่แน่ใจ ที่ให้ความรู้สึกของตัวประกอบเด่นชัดกว่าคู่หลัก แต่ก็ยังสนุกค่ะ อ่านเพลินทีเดียว อารมณ์ไม่โดดมากจนเกินไป ไม่อินโกรธเกลียดตัวละครมากจนอยากขว้างปาอะไรสักอย่าง 555 ถือว่าดีกับคนอ่านคนนี้มาก ที่สำคัญคือได้ข้อคิดกับนิยายเรื่องนี้เยอะเลยค่ะ

ระหว่างอ่านก็เปิดเพลง ลาวม่านแก้ว ไปด้วยนะ…

[Miki · Rating 4 out of 5]

กรี๊ดๆจิกหมอน​ จิกหมอนกับพาร์ทปัจจุบัน​

เรื่องราวที่สืบเนื่องกันมาแต่ปางก่อน​ แทบอยากจะเปิดเพลงไทยเดิม
คลอไปกับการอ่านนิยายเรื่องนี้เสียจริง
ความรักที่เกิดเมื่อแรกพบ​ เมื่อคนเราเจอกับคนที่ใช่
ไม่ว่านานสักเท่าไหร่ก็ยังใช่อยู่ดี
แต่ถ้าเป็นคนที่ไม่ใช่... ต่อให้อยู่ข้างกันมากเท่าไหร่​
ก็​ไม่ใช่อยู่ดี
ต่อให้นานสักเพียงใด... อาจเปนชาติไหน
คู่กันย่อมไม่แคล้ว​กัน

มาถึงเหตุผลที่หักคะแนน​ เนื่องด้วยเนื้อเรื่องที่ยาวถึงสามชาติ​ ตัวละครบางตัวหายไปเสียเฉยๆ​ บางตัวตายไปเสียงั้น
แอบขาดไปด้านนี้ค่ะ​

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องลดความตึงเครียดลงได้ เพราะอาศัยว่านางเอกย้อนจำภาพในอดีต ในลักษณะสวมทับร่างเจ้านางน้อย
ซึ่งเสมือนมีจิตสำนึกของตัวปัจจุบันกับตัวอดีตเดินคู่กันได้ ทำให้การเผชิญเรื่องราวใดๆ ก็เป็นไปในลักษณะที่ว่าเรื่องได้เกิดขึ้นแล้ว
ตัวเอกทำใจมาบ้างแล้วว่าจะต้องเจอกับอะไร จึงทำให้เรื่องราวไม่ได้เศร้าหม่นหมองใดๆ
และก็ไม่ทำให้ซึ้งด้วย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน อาจเป็นเพราะการย้อนกลับมาในยุคสมัยใหม่มาเกือบท้ายเล่ม

[Mam Thailand · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้ได้อ่านในนิตยสารขวัญเรือน

[Nannapat Pinsuwan · Rating 5 out of 5]

สนุกมากแบบวางไม่ลงเลยค่ะ นิยายเล่มนี้ทำให้เรารู้สึกแบบเหมือนหลุดเข้าไปยุคสมัยของเรื่องราวเรานั้น (50s) เหมือนกับไปยืนดูเรื่องราวของตัวละครภายในเรื่องเลย ท่านชายรังสิธร กับเจ้านางน้อยม่านแก้ว เป็นคู่บุญและคู่บุพเพสันนิวาสที่เกิดมาเพื่อคู่กันจริงๆ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนินน่านแค่ไหน จะสักกี่ชาติภพก็จะกลับมาคู่กับคู่ของตนเท่านั้น เราชอบความมั่นคงและความหนักแน่นเด็ดขาดของทั้งสองคนมากๆ ถ้าในสมัยก่อนคงเป็นปกติเป็นความรักที่น่าประทับใจเพราะรักกันด้วยใจจริง แต่ถ้าเกิดเป็นสมัยของผู้อ่า���แล้วนับว่าเป็นความรักที่หายากยิ่งที่จะใครคนหนึ่งรักคนคนหนึ่งด้วยใจจริง และรอคอยคนคนเดียวที่จะรักกัน อาจจะเป็นเพราะยุคสมัยที่เปลี่ยนไปทำให้อะไรๆก็เปลี่ยนไปหมด ใจของคนยุคนี้แปรเปลี่ยนเร็วไปตามการใช้ชีวิต หากจะถามหาผู้ชายแบบท่านชายรับสิธรก็คงไม่มี และผู้หญิงแบบเจ้านางม่านแก้วก็คงหาได้ยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร ในยุคของผู้เขียนอะไรๆก็ไวไปหมด เจอกันง่าย รักกันง่าย หน่ายกันเร็ว แต่ในยุคสมัยก่อนทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างมั่นคงมาก มั่นคงจนคิดว่าจะดีกว่ามากถ้ากาลเวลาเปลี่ยนไป แต่ความรู้สึก การกระทำ หรือบางสิ่งที่อยู่ภายในจิตใจไม่เปลี่ยนไปด้วย แต่ก็อย่างที่หนังสือเล่มนี้บอกแหละค่ะ “ชีวิตของคนเรานั้นสั้นหนัก แต่สิ่งที่สร้างไว้นี้สิยืนยาว” โลกในอดีตและโลกปัจจุบันล้วนมีข้อดีและข้อเสียที่แตกต่างกัน อยู่ที่ว่าเราจะพอใจกับสิ่งไหน แต่ปางก่อนนับว่าเป็นการรอคอยที่ยาวนานมาก สิ่งประทับใจคงเป็นความรู้สึกของคนสองคนที่ไม่แปรเปลี่ยนไป ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านนานแค่ไหนก็ตาม เนื้อคู่กันแล้ว มีวาสนาต่อกันย่อมไม่แคล้วกัน

ในเรื่องภาษาในนิยายเล่มนี้ ภาษาดีมากละเมียดละไมจนเราต้องไปตามหาว่าผู้เขียนคือใคร ประณีตและทำให้ออกมาเห็นภาพ อ่านแล้วรู้สึกอ่อนโยนอย่างไงไม่ถูก และสบายใจทุกครั้งที่ได้อ่าน :)

[Pika Cruz · Rating 4 out of 5]

นิยายclassic ข้ามภพข้ามชาติ แหมใครๆก็ต้องเคยได้ยินชื่อ แต่ปางก่อน มาแล้วทั้งนั้น กว่าพระนางจะได้รักกันอยู่ด้วยกันแบบไม่มีใครมาพลัดพรากตายจาก ก็ต้องรอถึง3ภพชาติค่ะ
✏️ ภพแรก คือเจ้านางน้อยหรือเจ้านางม่านแก้ว เจ้าจากฝั่งลาวมาอาศัยอยู่ในรั้วในวังไทย ด้วยความสวยก็ถูกตาต้องใจพระเอก จนเจ้าตัวถอนหมั้นจากคู่หมั้น เพื่อมาแต่งงานกับเจ้านางน้อย แต่สาวๆรอบกายพระเอกเองก็ต่างอิจฉาริษยา ด้วยเหตุนี้ถึงโดยรอบวางยา
✏️ ภพที่สองราชาวดีครูสาว ที่มีรูปลักษณ์เหมือนถอดมาจากเจ้านางม่านแก้ว คู่หมั้นที่พระเอกถอนหมั้นจากภพที่แล้วยังมีชีวิตอยู่จนมาในภพที่สองแต่ก็มีอายุมากแล้ว ได้พบเจอราชาวดีความเเค้นก็ยังไม่จางหายพยายามที่จะเอาชีวิตราชาวดีให้ได้อีก แม้ภพที่สองเกือบจะสมหวังความรัก แต่ด้วยความพระเอกใจอ่อน ยอมแต่งงานกับคู่หมั้นตามคำสั่งของครอบครัว นางเอกจบชีวิตเพราะว่าเจ็บป่วย
✏️ ภพที่สาม ในที่สุดภพนี้ก็ได้รักกันสมหวังสักที พระเอกคือหม่อมหลวงจิราคม เป็นลูกชายคนเดียวจากพระเอกภพที่สอง ไม่ได้ร่ำรวยมั่งคั่งอย่างภพที่สอง ได้มรดกเป็นวังที่สืบทอดกันมาจากภพแรก นางเอกคือลูกสาวของเพื่อนสนิทราชาวดี ชื่ออันตรา ถอดแบบมาเหมือนกันชนิดต้องตกใจ พ่อของพระเอกแน่นอนว่าต้องตะลึง แม่พระเอกไม่ชอบเพราะว่าหน้าตาเหมือนคนรักเก่าอดีตสามี ภพนี้นางเอกเป็นถึงลูกเจ้าของโรงแรมดัง พยายามที่จะซื้อวัง เพื่อมาทำห้างสรรพสินค้า เธอชอบวังนั้นมาก ส่วนพระเอกเป็นนักดนตรี เพลงลาวม่านแก้ว ที่พระเอกเล่นในงานเปิดตัวธุรกิจครอบครัวของอันตรา ทำให้นางเอกคุ้นเคยอย่างประหลาด ส่วนพระเอกก็แปลกใจว่าเธอรู้จักเพลงได้ยังไง เพราะเพลงนี้คือเพลงเฉพาะในครอบครัวเขาเท่านั้น (เพลงลาวม่านแก้วพระเอกในภพแรกแต่งให้กับเจ้านางน้อย)

[RMN · Rating 3 out of 5]

ไม่เคยดูละครเรื่องนี้มาก่อน ไม่เคยรู้พล้อตเลย เพิ่งจะมีโอกาสได้อ่านหลังจากซื้อเก็บไว้มานานมากๆ เรื่องสำนวนภาษา การบรรยายต่างๆ ไม่มีติดขัดอะไร แต่เราอาจจะคาดหวังไว้มากหน่อยด้วยความที่เรื่องนี้ดังมากๆ สร้างชื่อให้นักแสดงหลายท่าน แต่พอมาอ่านนิยายแล้วกลับรู้สึกว่าไม่ค่อยอินตามตัวละครมากนัก

ขนาดตัวพระนางเอง ยังไม่สามารถทำให้เราดำดิ่งอินไปกับเรื่องราวได้ขนาดนั้น น่าจะมีจดหมายของราชาวดีให้เราอ่านด้วยสักหน่อย ตอนจะจบ ก็ตัดเรื่องหญิงหวันหายไปเลย แฮปปี้เอนดิ้งซะงั้น

อย่างว่าแหล่ะ เรื่องที่มันผ่านไปแล้วรื้อฟื้นไปก็เสียเปล่า คนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็ล้มหายตายจากไปหมดละ ว่าแต่รู้กันได้ยังไงนะว่าคุณจีเธอคือท่านชายกลับชาติมาเกิด เราอ่านข้ามไปเหรอ จบเท่านี้ก็ได้ ถึงจะแอบขัดใจเล็กๆ ก็ตาม

[อ่านเรื่อยๆ มาเรียงๆ · Rating 4 out of 5]

เพิ่งเคยได้อ่านแต่ปางก่อน หนึ่งในผลงานที่ดีงามของแก้วเก้าถูกนำมาทำเป็นละครหลายครั้ง เมื่อได้อ่านเอง ในตอนแรกเรารู้สึกขัดใจมาก เพราะนึกว่าคุณชายเป็นพระเอก ซึ่งไม่ได้ดั่งใจมาก ลักษณะนิสัยชวนน่าอึดอัด ใจอ่อนและไม่เด็ดขาดจนน่าโมโห พอถึงครึ่งหลังค่อนสบายใจ ว่าไม่ใช่พระเอกแน่นอน 55+ ซึ่งนั่นทำทั้งเรื่องพระเอกตัวจริงอย่างท่านชายออกน้อยมาก จวบจนชาติปัจจุบันที่กลับมาเกิดเป็นจีราคม ก็ยังน้อยอยู่ดี กล่าวโดยสรุป แต่ปางก่อนเป็นเรื่องราวรักที่ไม่สมหวังของเจ้านางน้อย พระเอกนั่นหรือ ตัวประกอบเท่านั้น 55+

[nothingjustmeowmeow · Rating 2 out of 5]

สารภาพเลยว่าอ่านไม่จบเพราะทนความไม่สมเหตุสมผลไม่ไหว อย่าวใช้ตรรกะอะไรให้มากมายเพราะไม่งั้นอ่านไม่จบเหมือนเราแน่ เรื่องราวเหมือนขนมที่เคี้ยวละเอียดแล้วป้อนมาเข้าปากคนอื่นแบบยัดเยียดสุด ๆ เป็นการบังคับให้คนอ่านต้องรู้สึกอย่างนั้น รับรู้อย่างนี้จนน่าอึดอัด

[Sa Sky · Rating 4 out of 5]

Yeah

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

แต่ปางก่อน / แก้วเก้า
10/2547

เจ้านางม่านแก้ว (เจ้านางน้อย), ราชาวดี ปชาทร (ฟ้า), อันตรา โพสพพาณิช (แอน)
หม่อมเจ้ารังสิธร (ท่านชายใหญ่), หม่อมหลวงจิราคม (จี)

[Whale Read · Rating 4 out of 5]

หลักการกลับชาติมาเกิด

เจ้านางม่านแก้ว ราชาวดี แอน นางเอกมีใบหน้าคล้ายกัน
ทั้ง 3 ภพ
รักแรกภพมีที่มาที่ไป อนาคตเราเลือกได้ๅ

[Lllalita · Rating 5 out of 5]

ชอบมากๆ คารวะนักเขียนชั้นครูค่ะ จังหวะ สำนวนการบรรยาย เจ็บปวดมากๆ

[JJ · Rating 3 out of 5]

For the plot and how engaging it is, just an average score

[niyada waiyaburi · Rating 5 out of 5]

4.5
เรื่องนี้ถูกสร้างเป็นละครหลายรอบ แต่เราไม่เคยดูเลย พอได้อ่านสนุกน่าติดตาม แต่ตอนใกล้จบตัดเร็วไปหน่อย ช่วงชาติที่ 3 ของม่านแก้ว

[~newmenimal~ · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วอินจนรู้สึกว่าความรักนี่มันยิ่งใหญ่มากเจรงๆ~ ขนาดข้ามภพข้ามชาติมาตั้งสามรอบกว่าจะสมหวัง อ่ะโหย...มันหน่วงๆ ตลอดทั้งเรื่อง เป็นนิยายคุณหญิงที่อ่านแล้วคิด(ไปเอง)ว่าน่าจะเป็นที่สุดของทั้งหมดที่คุณหญิงเขียนมาที่นิยามคำว่ารักได้ลึกซึ้งและมีอานุภาพและคลาสสิกมาก อาจจะไม่ใช่แนวเรา เพราะนิยายของนักเขียนรุ่นใหญ่มักจะค่อนข้างมีดราม่า เป็นแนวชีวิต เป็นรักที่แฝงแง่คิด ไม่ได้มาเล่นๆ ให้กรี๊ดกระจายหรือฟินจิกหมอน แต่จะมีมาพอให้ได้มีรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ถ้าจะชอบก็คงจะชอบที่ความละเมียดละไม ไม่หวือหวา และสำนวนภาษาที่สวยงามสมชื่อ 'แก้วเก้า' นี่แหละ

[Murainik_ · Rating 3 out of 5]

ส่วนดีคือพล็อตเรื่องที่น่าสนใจ เสียดายที่ถ่ายทอดออกมาไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ตอนแรกก็แปลกใจว่าเรื่องราวถึงสามชาติน่าจะทำให้เรื่องนี้มีความยาวพอๆกับมาลัยสามชาย แต่ตัวเล่มบางกว่าที่เราคิด ซึ่งพอได้อ่านก็ไม่แปลกใจ เพราะความสัมพันธ์ของท่านชายใหญ่กับเจ้านางม่านแก้วซึ่งเป็นเส้นเรื่องหลักถูกเล่าออกมาแบบผิวเผินมาก ไม่มีการขยายความว่ารักกันได้ยังไง มีแค่ตอนเจอกันกับตอนที่เจ้านางน้อยถูกวางยา แต่ส่วนที่ดูจะเด่นมากสุดในเรื่องกลับเป็นเรื่องของคุณชายจิรายุสที่ค่อนข้างจะน่าเบื่อ เพราะราชาวดีก็ไม่ได้มีใจให้เลย ไม่มีความลุ้นใดๆ

ฉะนั้นถ้าใครมาอ่านนิยายเพราะอยากจะรู้เบื้องลึกเบื้องหลังที่ไม่มีในละครคือไม่แนะนำค่ะ เพราะละครเล่าขยายความได้ดีกว่ามาก

[Kungfu · Rating 2 out of 5]

ความรัก ความผิดหวัง การพลัดพลาด และ การรอคอยที่ข้ามผ่านกาลเวลาถึงสามช่วงอายุกว่าจะสมหวังในรัก อ่านแล้วเฉยๆๆไม่ค่อยอินเท่าไร เหมือนรักกันง่ายๆ เป็นรักแรกพบ หรือรักเพราะเคยมีกรรมกันมาก่อน อาจเป็นเพราะต้องเล่าเรื่องถึงสามชาติเลยไม่ได้มีการปูเรื่องราวความรัก อุปสรรคเท่าไรนักเลยไม่ค่อยซาบซึ้งตรึงใจกับความรักของพระนาง ออกแนวอ่านได้เรื่อยๆๆมากกว่า

[กิมิชาติ · Rating 5 out of 5]

สนุก ชวนติดตาม

[Thana1 · Rating 5 out of 5]

ยังไม่ได้อ่านเลยครับ อ่านยังไงครับ

[Ada Sasomsub]

ยฟาายนาดยนายนาดยนาหยดกากฟยหาดากยดา