همیشه عاشق این کتاب، که البته اولش کتاب نبود، بوده، هستم و خواهم بود، افسوس و دریغ که نه این یادداشتها ادامه پیدا کرد و نه راه گل آقا، حالا باید دلمون رو خوش کنیم به برنامه ی هر از چند گاهی قندپهلو که تو این قحطی طنز والا، واقعا غنیمتیه...امیدوارم آقای زراندوز که واقعا استعداد نابی هستند یکبار دیگر مخاطبانشون رو غافلگیر کنند
اینکه این کتاب رو چندبار خوندم نمیدونم ولی هر دفعه که خوندم با تمام وجود خندیدم علی زراندوز رو از بچه ها گل آقا میشناختم و جز افراد محبوبم بود و این کتاب ختم کلامی بود که این نویسنده رو همیشه دوست داشته باشم