دلقک به دلقک نمیخندد از آن کتابهاست که آدم میماند مگر میشود اینقدر خوب نوشت، مگر میشود جوری نوشت که فقط با چند صفحه نفست بند بیاید از اینکه این چنین در کتاب غرق شدهای. اولش فکر میکردم کتاب فقط چند داستان کوتاه است. اما از داستان دوم دیدم که شخصیتها همان هستند و فضا عوض میشود و در واقع میشود گفت کتاب رمانی است که بخشهایش جدا از همند یا مجموعهداستانی است که داستانهایش به هم پیوستهاند. پیچوخمهای کتاب، جلو عقبرفتنهای زمانیاش... همه چیز این کتاب بیش از حد خوب است
این روزها دو ایرانی خوب (اکبر رادی و حسن بنیعامری) را خواندم و باید بگویم خوشحالم که بعد از مدتها به لیست کوچک نویسندگان خوب ایرانی که ازشان خواندهام، دو نویسندهی قدرتمند اضافه شد.