Shah Abbas: The Ruthless King Who Became an Iranian Legend

by David Blow

Shah Abbas (1571-1629) was shah of Iran from 1588 (when he assumed power by deposing his father, whom he later murdered) until his death in 1629. He is of critical importance in the history of Iran, restoring the power of the Safavids through war and the strategic negotiation of peace. He is still acclaimed for his strong and decisive rule and the architectural achievements of his reign although he is also recognised as a tyrant, whose paranoia (probably justified) caused him to imprison and assassinate many of his own relatives including his own son, ultimately leaving the throne to his grandson.Remarkably, this is the first biography of Shah Abbas in English. "On a Persian Throne" combines rigorous scholarship with a popular style to produce the definitive, accessible and objective biography of this seminal figure in Iranian history.

Genres: History, Biography, Iran, Nonfiction

288 pages, Paperback

First published January 1, 2009

Reviews

[Maziyar Yf]

شاه عباس پنجمین پادشاه از سلسله صفویان ، بدون شک یکی از نامدارترین پادشاهان ایران ، چه قبل یا بعد از اسلام می باشد ، در دوران او ایران به اوج قدرت خود رسید ، تجارت خارجی ایران شکوفا شد وایران برای اولین بار دارای روابط منظم دیپلماتیک با اسپانیا ، انگلستان و هلند شد .
دیوید بلو در کتاب شاه عباس پادشاه سنگدلی که به افسانه بدل شد روایت نسبتا منظمی از شاه عباس از زمان کودکی در هرات تا زمان وفات او ارائه کرده است .
داستان کتاب از قدرت گرفتن قزلباش ها و صفویان و یک پارچه کردن ایران با تمرکز بر روی مذهب تشیع شروع می شود ، با شرح اوضاع ایران پس از شاه تهماسب و بازماندگان بی کفایت او ، تولد عباس در هرات و بزرگ شدن او و سپس کودتا بر علیه پدر سلطان محمد خدا بنده ، بدین گونه عباس میرزا پدر خود را برکنار می کند و خود پادشاه می شود .
کتاب بیشتر به جنگهای چندگانه شاه عباس با ازبکان در شرق و عثمانی در غرب می پردازد ، جنگهایی که بیشتر با پیروزی شاه عباس همراه بوده ، قلمرو امپراطوری شاه عباس در شرق به قندهار ، در غرب بغداد و در شمال به تفلیس می رسیده . همچنین شاه عباس بر اهمیت بسیار خلیج فارس و جزایر آن آگاهی داشته و بارها کوشید تا پرتغالی ها را از هرمز و بندر گمبرون اخراج کند .
همچنین در دوران شاه عباس ایران نمایندگانی برای تقویت مناسبات بازرگانی و یا ایجاد اتحادی بر علیه امپراطوری عثمانی به صورت منظم به اروپا می فرستاد ، شرح سختی سفر این نمایندگان و آمار بالای مرگ و میر در میان آنان به خاطر بُعد مسافت و سختی سفر به صورت نسبتا کاملی در کتاب آورده شده است .
به داوری نویسنده ، شاه عباس دارای شخصیت جالبی بوده ، علاوه بر بی رحمی که البته تنها منحصر به شرق نبوده و پادشاهان اروپایی مانند هانری چهارم و پطر کبیر هم تا درجه ای بی رحم بوده اند ، شاه عباس دارای طبعی لطیف بوده و به معماری و نقاشی علاقه بسیار داشته است . در دوران او ، اصفهان پایتخت ایران شد و آثار بسیاری در اصفهان ساخته شد ، عالی قاپو ، پل خواجو ، میدان نقش جهان ، خیابان چهار باغ به همراه انبوهی از کاروانسراها و کاخ ها ، اصفهان را شهری بین المللی و هم ردیف با استانبول و مادرید ساخته بود . متاسفانه بیشتر کاخها و کاروانسراها در زمان قاجار و به خصوص در دوره ظل السلطان پسر بی رحم ناصرالدین شاه و حاکم اصفهان نابود شد .
نکته ای که نویسنده به آن چندان نپرداخته رسم ناپسند پرورش دادن کودکان و ولیعهد میان خواجگان و در حرمسرا بوده ، شاه عباس که همواره فردی شکاک بوده این بدعت عجیب را بنا نهاد که شاه از جانب فرزندان خود خطر کمتری را حس کند ، رسمی که برای آینده ایران و آینده سلسله صفوی فاجعه بار بوده و در پایان به روی کار آمدن پادشاه ضعیفی مانند شاه سلطان حسین و انقراض سلسله صفوی انجامیده .
در پایان می توان گفت که نویسنده در توصیف شخصیت شاه عباس نسبتا موفق بوده ، او شاه را فردی تقریبا منطقی ، خوش مشرب ، دارای جذبه ، مقتدر ، با هوش و با سیاست و البته بسیار بی رحم توصیف کرده ، دیوید بلو هم چنین به توصیف جامعه ایران ، شهر اصفهان ، قهوه خانه ها ، بازار اصفهان پرداخته و اندکی خواننده را با فضای ایران در قرن شانزده و هفده آشنا کرده است .

[Schahin]

کمتر پادشاهی در تاریخ ایران به اندازهٔ عباس اول همزمان تحسین و هراس برمی‌انگیزد. این کتاب تصویری از مردی ارائه می‌دهد که از یک سو ایران صفوی را به اوج قدرت رساند و از سوی دیگر برای حفظ سلطنت خود از خشونت، حذف نزدیکان، کور کردن پسران و سرکوب رقیبان ابایی نداشت.
دیوید بلو تلاش کرده از شاه عباس نه یک قهرمان ملی بسازد و نه یک مستبد صرف. او انسانی پیچیده را به تصویر می‌کشد که در جهانی بی‌رحم حکومت می‌کرد. از اصلاحات نظامی و روابط دیپلماتیک گرفته تا ساخت اصفهان و ایجاد دیوان‌سالاری حکومتی، همه در کنار جنبه‌های تاریک شخصیت او روایت می‌شوند.
نقطهٔ قوت کتاب، ایجاد تعادل میان تاریخ سیاسی و زندگی شخصی شاه عباس است. خواننده نه‌تنها با رخدادهای مهم دوران صفوی آشنا می‌شود، بلکه به تدریج درک می‌کند که چگونه یک فرمانروا می‌تواند هم سازندهٔ یک امپراتوری باشد و هم قربانی ترس‌های خود.
این کتاب یادآور این حقیقت است که تاریخ را نمی‌توان به سادگی به قهرمانان و تبهکاران تقسیم کرد. شاه عباس در روایت دیوید بلو، هم معمار یکی از درخشان‌ترین دوره‌های تاریخ ایران است و هم انسانی که برای حفظ قدرت، بهایی سنگین از خود و اطرافیانش گرفت.

[E8RaH!M]

کتاب بی نظیری است از طرز رفتار و تفکر شاه عباس، مقتدرترین پادشاه صفوی. ترس‌ها و سیاست‌بازی‌های این شاه را که میخواندم مقایسه می‌کردم با وضعیت امروز ایران.
جاهایی امتیاز می‌داده تا زمان بخرد و زمانی طرف مقابلش را بازی میداده و گاهی هم عقوبت‌های سخت برای مخالفینش در نظر میگرفت.
همه‌ی این‌ها از او یک پادشاه تقریبا غیرقابل پیش بینی به دست میدهد که در تجارت هم دستی داشته.


از متن کتاب:


از سوى ديگر، او (شاه طهماسب) شديدا معتقد بود ظهور حضرت مهدى [عج] قريب الوقوع است، به همين دليل اجازه نداد خواهر محبوبش شاهزاده خانم سلطانم ازدواج كند، چرا كه او را نگه داشته بود تا عروس مهدى [عج] شود.
همچنين اسبی سفيد با پوششی از مخمل سرخ و نعل‌هايى نقره‌اى برايش آماده كرده بود.

شاه طهماسب، دومین پادشاه سلسله‌ی صفوی، در اولين ساعات چهاردهم مه ۱۵۷۶، در ۶۲ سالگى، پس از رنج و درد بسيار براثر سوختگى شديد، كه نتيجه استفاده از داروى ازاله مو بود، درگذشت.

تصویری از اولین برخورد برادران شرلی انگلیسی با ایران:
آن‌ها در فاصله‌ی اندکی از شهر با سپاه سلطنتی مواجه شدند و «صحنه‌ای دیدند كه معمول نبود» . طلايه سپاه را ١٢٠٠ سوار تشكيل مى‌داد كه سرهاى ازبكان كشته را بر سر نيزه‌هاى خود حمل مى‌كردند «و برخى گوش‌هاى اين افراد را به ريسمان كشيده و دور گردن آويخته بودند»

در پاسخ به در خواست اگوستینی‌های پرتغالی برای حمایت از مسیحیان در ایران:
«وقتی شاهزادگان مسيحى به قول خود عمل نمی‌كنند می‌خواهيد در قلمرو پادشاهى من كليسا داشته باشيد؟ می‌خواهيد ارامنه از شما اطاعت كنند؟ می‌خواهيد ناقوس كليساهايتان را به صدا درآوريد؟ خوشحال باشيد كه ناقوس‌هايتان را درهم نشكسته‌ام و شما را از خاک كشورم بيرون نرانده‌ام.»

شاه عباس سفیری بنام زینال بیگ به اروپا فرستاده بود تا نیت واقعی آن‌ها را بداند.
در مارس ۱۶۰۹ زینال بیگ که شش سال بود که در دربارهای اروپایی می‌چرخید، ارزیابی بدبینانه‌ای در مورد چشم‌انداز پیمان اروپاییان علیه عثمانی برای شاه عباس فرستاد. زینال بیگ در نامه‌ای به شاه گفت: «دعاوی دوستی از سوى شاهزادگان مسيحى دروغى بيش نيست و تنها چيزى كه همه آن‌ها می‌خواهند آن است كه ترک‌ها و ايرانيان همديگر و دين اسلام را نابود كنند»

[Jbondandrews]

Very well written, a very interesting account of Shah Abbas's life.

[Christopher]

A perfectly serviceable biography of the Shah that for some reason does not offer practically any details about the very important military campaigns and battles of his life.

[Mahmoud]

سرگذشت پادشاهی مقتدر که کارهای بسیار مهمی انجام داد و به راستی لقب کبیر را با خود یدک می‌کشد.او به‌راستی تنها فرمانروای دوران اسلامی ایران است که چنین لقبی گرفته است.

[John Hutt]

Interesting subject, thoroughly researched.
Shah Abbas ruled Iran from 1587 to 1629 i.e. roughly the time of Elizabeth 1 & James 1 in Britain. He stabilised a country falling apart with internal dissensions and with external threats from the Ottoman Empire and from the Uzbeks in Central Asia. He received a number of embassies from European powers and tried with little success to enlist their help against their common enemy in Constantinople. The West was mainly concerned with the lucrative trade which passed through Iran, other concerns were the Catholic interest in gaining conversions to Christianity and the self interests of individuals who coveted the great wealth of the country.
Difficult what to make of Abbas as a man. Iranian sources of the time are largely hagiographic and European visitors were very much in awe of the opulence of his court. He showed cruelty in blinding two of his sons and having another executed but in other ways was light handed in his judgements. He took a great interest in the arts especially architecture, Isfahan is still a remarkable city and although his palaces on the Caspian have not survived, they were reportedly outstanding.
Although much of his successes were frittered away by his successors one lasting legacy which is of relevance today is the rise of the Twelver Shi'a clergy who now dominate Iranian politics. Religious stability helped to bind the country together against their Sunni enemies.
Not a particularly exciting read but well worth the effort.

[Azeem Ali]

I really enjoyed this book, it portrays Shah Abbas as a strong leader who reasserted Iranian power after confrontations with the Uzbeks,Mughals and Ottomans

[R]

Entrenido y bien escrito, el uso de las fuentes también es bastante bueno - aunque en mi opinion falta-, pero con prejuicios que no deberian de aparecer en el trabajo de ningun historiador.