Poison + Wine ไม่มียาพิษในเหล้าองุ่น

by bluebliss

230 pages, Paperback

Published September 1, 2022

Reviews

[百牡丹 · Rating 3 out of 5]

เด็กใหม่เจ้าเรือนผมสีบลอนด์ นัยน์ตาเขียวมรกตดั่งอัญมณี รอยยิ้มพราวที่โปรยให้ผู้อื่นทุกทั่วแห่งหนเมื่อเดินผ่าน เธอเข้ามาเรียนกลางเทอมอย่างชวนน่าฉงน แต่การหายตัวไปของเธอชวนให้น่าพิศวงยิ่งกว่า แคทเธอรีนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับเป็นเพียงหมอกที่ลอยขึ้นมาปัดไล้เหนือผืนหญ้าในยามเช้าตรู่ ก่อนจะหายไปในยามสาย

ในตอนแรกที่อ่านไปได้ไม่กี่บทต้องยอมรับเลยว่ายังปรับตัวไม่ทันกับขนาดความสั้นของแต่ละ และการตัดฉับเปลี่ยนมุมมองโดยพลันของเหล่าตัวละครทั้งห้าตัว มุมมองที่เล่าโดยบุคคลที่หนึ่งพาผู้อ่านไปอยู่ใต้ความคิดที่โลดแล่นในหัวของแต่ละตัวละคร โดยผู้เขียนจะไม่เฉลยออกมาเลยว่าในแต่ละบทมีตัวละครใดเป็นเจ้าของมุมมองนั้น มันทำให้ผู้อ่านต้องชะงักไปเล็กน้อยแล้วฉุกคิดสงสัยว่าบทนี้ใครกันที่เป็นผู้พูด ก่อนจะปล่อยให้ผู้อ่านได้อ่านไปได้สองสามหน้าแล้วจึงโยนคำบอกใบ้ไว้แทนตัวละครเหล่านั้น โดยในประมาณสองร้อยหน้าแรกตัวละครแต่ละตัวพูดด้วยปริศนาที่มีเพียงคนเหล่านั้นที่จะเข้าใจ ราวกับความลับเป็นสิ่งที่ลอยขึ้นมาพร้อมกับดวงตะวันและหายลาลับขอบฟ้าไปด้วยกัน ไม่ได้เห็น ไม่ได้ยิน ไม่ได้หมายความว่ามันหายไป ด้วยการที่เราอ่านแบบปล่อยใจไม่ได้คิดตามเลยไม่ได้เดาว่าเรื่องจะออกมาเป็นอย่างไร แต่ยอมรับว่าประทับใจการเล่าเรื่องที่ซ่อนความลับไว้ในทุกซอกหลืบของเนื้อเรื่อง คนอ่านทำได้เพียงแอบฟังลอบมองจากที่ไกลๆ แต่ไม่สามารถรู้ได้จนกว่าจะเฉลยออกมาในตอนท้าย

เรื่องนี้เด่นชัดในการสร้างบรรยากาศความลึกลับที่ทุกคนต่างมีความลับเป็นของตัวเอง แต่เสียดายที่สมาคมเก่าแก่อย่างโบนส์แอนด์คีส์ที่ในตอนแรกดูจะมีความสำคัญยังไม่ถูกขยายความมากเท่าใดว่ามีความสำคัญอย่างไรในมิติที่คนต้องอยากเข้ามาเป็นสมาชิก

ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็แสดงให้เห็นเด่นชัดว่าต้องการเน้นไปที่มิติไหนของเรื่อง โดยบรรยากาศก็ชวนให้นึกถึงอากาศในฤดูหนาวกับเมฆครึ้มที่ปกคลุมไปทั่วผืนฟ้า และหากได้เหล้าองุ่นมาดื่มด้วยก็คงจะเข้ากันดี แต่ก่อนจะดื่มก็ต้องดูให้ดีๆ เสียก่อนว่ามียาพิษในเหล้าองุ่นนั้นหรือเปล่า

[bluebae · Rating 4 out of 5]

แคทเธอรีนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครรู้ว่าเธอหายไปไหนหรือเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ค่อย ๆ รับรู้เรื่องราวของแคทเธอรีนผ่านคำบอกเล่าจากนักเรียนทั้งห้าคน ได้แก่ โอลิเวีย แมทธิว โรมัน เบนจามิน และนาตาลี ท้ายที่สุดแล้ว เธอหายไปไหน ใครหรืออะไรทำให้เธอหายไป หรือจริง ๆ แล้วเธอไม่ได้ไปไหนเลย

เล่มนี้เหมาะกับการอ่านคืนฤดูหนาวในวันที่มองเห็นดาวชัดที่สุด อย่าลืมซุกตัวลงกับเก้าอี้นวมหน้าเตาผิง ที่สำคัญต้องมีเหล้าองุ่นพร้อมกับบทเพลง Sonata No. 9 Op. 68 ระหว่างทางที่อ่าน รู้สึกถูกมอมเมาด้วยเหล้าองุ่น ทั้งสับสน มืดมน แต่ก็ยั่วเย้าน่าค้นหา ชวนให้พลิกหน้าถัดไป รู้ตัวอีกทีก็จบเล่มแล้ว สรุปมียาพิษในเหล้าองุ่นไหมไม่รู้ แต่แค่เหล้าองุ่นก็มอมเมาไปทั้งเรื่อง!

[summr · Rating 4 out of 5]

‘ผู้ใดได้รับรักจากกวีจะมีชีวิตอยู่ชั่วกาลในถ้อยคำ ในหน้ากระดาษ และในหัวใจที่ปิดตายของกวีผู้นั้นเอง’

‘งานศิลปะ’ คือคำนิยามที่เรามีต่อหนังสือเล่มนี้ ‘ไม่มียาพิษในเหล้าองุ่น’ เป็นเล่มหนึ่งในครึ่งปีหลังที่ทำให้เรารู้สึกอิ่มเอมกับสุนทรียภาพทางภาษา ตื่นตาตื่นใจกับการเปรียบเปรย วิธีการดำเนินเรื่อง และเหนือสิ่งอื่นใดคือการนำศิลปะและวรรณกรรมมาร้อยเรียงเข้ากับเรื่องราวและตัวละคร คุณนักเขียนทำให้เราเชื่อว่าทุกตัวละครมีชีวิตอยู่จริง โดยมีการหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยของ ‘แคทเธอรีน’ เป็นฉากหลัง แม้ว่าในช่วงแรกการผลัดเปลี่ยนมุมมองระหว่างตัวละครทั้งห้าจะชวนให้สับสน ทว่าพอเข้าใจคาแรกเตอร์และความสนใจของตัวละครพอสมควรแล้วจะมีอะไรบางอย่างที่ทำให้รู้ได้ในทันทีเลยว่าใครกำลังดำเนินเรื่องอยู่โดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยชื่อ ซึ่งเราขอชื่นชมในจุดนี้จากใจเลยค่ะ

อย่างที่บอกว่านิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องด้วยการผลัดเปลี่ยนมุมมองระหว่างตัวละคร ให้เราได้ทำความรู้จักตัวละครเหล่านั้นผ่านกระแสสำนึกของพวกเขา พร้อมเปิดเผยเบาะแสเกี่ยวกับการหายตัวไปของแคทเธอรีนทีละน้อยให้คาดเดากัน (แม้จะเดาไม่ออกก็ตาม ทุกคนน่าสงสัยไปหมดเลยค่ะ ㅜ ㅜ) พร้อมกันนั้นก็นำเสนอความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครแต่ละคนไปด้วย ส่วนหนึ่งที่ทำให้เราหยุดพลิกหน้ากระดาษไม่ได้คือคุณนักเขียนสร้างสรรค์ตัวละครออกมาได้มีเสน่ห์มาก ๆ เราสัมผัสได้ถึงความมีชีวิต ความเนิร์ดของตัวละคร เหมือนตัวเองกำลังสนทนากับพวกเขาผ่านหน้ากระดาษ อีกทั้งยังเรียกได้ว่าทุกคน ‘ลุ่มหลงมัวเมาในรัก’ อย่างแท้จริง ซึ่งสาแก่ใจเรามาก มีความรักท่วมท้นอยู่ในทุกตัวอักษรเลย โดยเฉพาะในพาร์ตของโอลิเวียกับแมทธิว Obsessive Love ได้ใจสุด ๆ

‘ไม่มียาพิษในเหล้าองุ่น’ เป็นนิยายที่โดดเด่นในแง่ของการสร้างบรรยากาศ เต็มเปี่ยมด้วยความ Aesthetic ทั้งจากแนวเรื่อง Dark Academia ที่มีเป็นทุนเดิม และเอเลเมนต์ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเปียโน เหล้าองุ่น กระดานหมากรุก สุสาน สมาคมลับ ที่ช่วยขับเน้นบรรยากาศให้มีความลึกลับมากยิ่งขึ้น มีเนื้อหาน่าติดตามตลอดทั้งเรื่อง ทำเอาลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่าในบทต่อไปตัวละครไหนจะมาพูดคุยกับเราต่อนะ แคทเธอรีนหายไปไหนกันแน่ ในห้าคนนี้ใครกันนะที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องราวทั้งหมด หรืออาจจะไม่มีใครเลยก็ได้ - เหมาะกับการอ่านช่วงปลายฝนต้นหนาว ในวันที่อากาศเย็นจนไม่อยากเคลื่อนย้ายตัวเองออกจากผ้าห่มผืนนุ่ม ปล่อยให้เพลย์ลิสต์รันเพลงคลาสสิกระหว่างอ่าน หรือในวันที่ฝนพรำและท้องฟ้าหม่นแสง พร้อมไวน์องุ่นรสชาติดีสักแก้วหนึ่ง

[romantique · Rating 4 out of 5]

I personally have mixed feelings with this book. There are parts that i think the writer executed them well, but for some, it’s quite underwhelmed.


Firstly, the vibes, excellent. The author did a good job for bringing us into this smokey, blurred, chilling atmosphere. I find the title “Poison Wine” fits perfectly with the book’s tone, since love that was portrayed in this book is so twisted. I literally think I don’t want any of romantic relationships in my life anymore when I finished this book. It’s so heavy, filled with ambitions, and reminds me of the strong alcoholic smell when you pour down those ardent spirits in your mouth. And I can’t label these feelings as bad or good, but for some people, it’s surely addicting (like the charaters in the book).


But yes, there are parts that I ‘expect’ it would be written about in this book too. The major one is definitely ‘Catherine’, the girl in cover page. I wish the writer would write more about her since she is the one connecting all characters together, but through out the story, there is none that I can figure what’s true about Catherine or what’s not. But these are just my expectation alone, I think if I know beforehand that the story doesn’t focus on her, it might be a better experience.


But overall, This is a good read for me, and I recommend you to try if you want to read a short romance with mysterious atmosphere.