What do you think?
Rate this book
Το όνειρο της κόκκινης κάμαρας ή Η ιστορία της πέτρας
Το σημαντικότερο και δημοφιλέστερο μυθιστόρημα ολόκληρης της κινέζικης λογοτεχνίας με την υπογραφή του Κινέζου "Ντοστογιέφσκι", "Προυστ" και "Σαίξπηρ". Η άνοδος και η πτώση μιας αριστοκρατικής οικογένειας με επίκεντρο ένα ερωτικό τρίγωνο. Κεντρικό πρόσωπο ο Πάο-γιου. Γεννήθηκε με ένα κομμάτι νεφρίτη στο στόμα και τα περισσότερα μέλη της οικογένειας των Τσία, τον θεωρούν προορισμένο για κάτι πολύ σημαντικό. Ο ίδιος μοιάζει όμως να προτιμά να απολαμβάνει απλώς την άνετη ζωή που του προσφέρει ο πλούτος και η θέση της οικογένειάς του, τις σκανδαλιές ή τους καυγάδες με τους συμμαθητές τους, τη θερμή σχέση με αγόρια αρχικά και μετά με τα πολλά όμορφα κορίτσια που συρρέουν στα μέγαρα των Τσία. Ανάμεσα σε αυτές τις κοπέλες ξεχωρίζουν, καθώς περνά ο καιρός, δύο, η Μαύρη Νεφρίτη και η Πολύτιμη Αρετή. Γύρω από αυτά τα τρία πρόσωπα κινούνται τα πολύ διαφορετικά μεταξύ τους μέλη της οικογένειας, υπηρέτες, φιλοξενούμενοι από διάφορες περιοχές της αχανούς χώρας, συνεργάτες, φίλοι, μάγοι, καλόγριες, βουδιστές και ταοϊστές, σύζυγοι και παλλακίδες, μέλη της αυτοκρατορικής αυλής, θεοί και θεές.
Πολυεπίπεδο με "ιδιοφυή", όπως τονίζει στον πρόλογο του ο David Hawks, διαπλοκή προσώπων, στάσεων ζωής, φιλοσοφικών δογμάτων, συνηθειών, ερωτικών παιχνιδιών κάθε είδους, σκανδάλων και φανταστικών και πραγματικών γεγονότων, το βιβλίο αποτελεί πεδίο έρευνας και σπουδής που ονομάζεται "redology". Οι εκατοντάδες μελετητές του το έχουν δει σαν αλληγορία, σαν πολιτική διαμαρτυρία, σαν μανιφέστο του ρεαλισμού, ακόμη και σαν ένα μακρύ μοιρολόι για τη χαμένη δόξα της δυναστείας των Μινγκ, και έχουν αναγνώσει μέσα του πραγματικά πρόσωπα με πρώτο του συγγραφέα του Τσάο Χσούε-τσιν, ο οποίος προερχόταν από μια οικογένεια με ιστορία που θυμίζει τους Τσία. Για τα εκατομμύρια Κινέζους είναι ένα μυθιστόρημα «φετίχ» που, από 1792 που πρωτοεκδόθηκε. διαβάζουν και ξαναδιαβάζουν με το ίδιο πάθος και ακόμα και η πρόσφατη τηλεοπτική μεταφορά του πραγματοποίησε ρεκόρ θεαματικότητας. Πλούσιο σε πρόσωπα, ιστορίες και πληροφορίες είναι παράλληλα, για μας τους υπόλοιπους, ένα ταξίδι στην αυτοκρατορική Κίνα και τον πολιτισμό της.
Πολυεπίπεδο με "ιδιοφυή", όπως τονίζει στον πρόλογο του ο David Hawks, διαπλοκή προσώπων, στάσεων ζωής, φιλοσοφικών δογμάτων, συνηθειών, ερωτικών παιχνιδιών κάθε είδους, σκανδάλων και φανταστικών και πραγματικών γεγονότων, το βιβλίο αποτελεί πεδίο έρευνας και σπουδής που ονομάζεται "redology". Οι εκατοντάδες μελετητές του το έχουν δει σαν αλληγορία, σαν πολιτική διαμαρτυρία, σαν μανιφέστο του ρεαλισμού, ακόμη και σαν ένα μακρύ μοιρολόι για τη χαμένη δόξα της δυναστείας των Μινγκ, και έχουν αναγνώσει μέσα του πραγματικά πρόσωπα με πρώτο του συγγραφέα του Τσάο Χσούε-τσιν, ο οποίος προερχόταν από μια οικογένεια με ιστορία που θυμίζει τους Τσία. Για τα εκατομμύρια Κινέζους είναι ένα μυθιστόρημα «φετίχ» που, από 1792 που πρωτοεκδόθηκε. διαβάζουν και ξαναδιαβάζουν με το ίδιο πάθος και ακόμα και η πρόσφατη τηλεοπτική μεταφορά του πραγματοποίησε ρεκόρ θεαματικότητας. Πλούσιο σε πρόσωπα, ιστορίες και πληροφορίες είναι παράλληλα, για μας τους υπόλοιπους, ένα ταξίδι στην αυτοκρατορική Κίνα και τον πολιτισμό της.
789 pages, Paperback
Published October 1, 2018
7 people are currently reading
167 people want to read
About the author
Cao Xueqin
803 books244 followersXueqin Cao (Chinese: 曹雪芹; pinyin: Cáo Xuěqín; Wade–Giles: Ts'ao Hsueh-ch'in, 1715 or 1724 — 1763 or 1764) was the pseudonym of a Qing Dynasty Chinese writer, best known as the author of Dream of the Red Chamber, one of the Four Great Classical Novels of Chinese literature.
It has been suggested that his given name was Zhan Cao (曹霑) and his courtesy name is Mengruan (夢阮; 梦阮; literally "Dream about Ruan" or "Dream of Ruan")[...]
It has been suggested that his given name was Zhan Cao (曹霑) and his courtesy name is Mengruan (夢阮; 梦阮; literally "Dream about Ruan" or "Dream of Ruan")[...]
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
May 14, 2019
Η Λογοτεχνία σε ταξιδεύει. Προτιμώ τα ταξίδια σε άλλες εποχές όπου συναντάς ανθρώπους από μια συγκεκριμένη οικογένεια, συνοικία, χωριό ή πόλη και αυτοί μέσα από τις συνήθειες τους, τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες τους, σε συστήνουν με την καθημερινότητα εκείνης της εποχής.
Έχω κάνει πολλά Ταξίδια σε επαύλεις ή Οίκους της Αγγλίας, διάφορες συνοικίες από πόλεις της Γαλλίας και σε χωριά ή επαρχίες της Ρωσίας. Πρώτη φορά όμως μου δόθηκε η ευκαιρία να ταξιδέψω και να παρακολουθήσω από κοντά την Καθημερινότητα μιας αριστοκρατικής Οικογένειας στην Κίνα του 18ου αιώνα.
Μια πέτρα όπου παραμερίστηκε από τους θεούς συνδέεται με τον πρωταγωνιστή προκειμένου να γνωρίσει από κοντά τους ανθρώπους. Ο Αναγνώστης μαζί με την πέτρα θα παρακολουθήσει από κοντά τον πρωταγωνιστή και την Οικογένεια του και θα βιώσει μια σειρά γεγονότων όπου συνθέτουν την σταδιακή πτώση της Οικογένειας Τσία.
Το όνειρο της Κόκκινης Καμάρας ή αλλιώς Η Ιστορία της Πέτρας, Ένα από τα Τέσσερα των Μεγάλων κλασσικών Μυθιστορημάτων της κινέζικης Λογοτεχνίας θεωρείται από πολλούς αυτοβιογραφικό βιβλίο καθώς υπάρχουν πολλές ομοιότητες με την ζωή του συγγραφέα.
Χωρίς να υπάρχει βασική πλοκή, το βιβλίο αφηγείται μια σειρά διαφόρων περιστατικών της καθημερινής ζωής όπου κυριαρχεί ο ρομαντισμός, η αγάπη και η ζήλεια. Παράλληλα υπάρχει μια βαθιά και πλούσια περιγραφή των συνηθειών της εποχής χωρίς όμως να πλατειάζει η αφήγηση. Με πολύ όμορφο τρόπο χαρίζεται στον αναγνώστη μια ξενάγηση στην φεουδαρχική κοινωνία του 18ου αιώνα όπου απεικονίζεται η κινέζικη φιλοσοφία, η πολιτική της εποχής, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, οι προκαταλήψεις, τα ήθη και έθιμα, ακόμα και η Κουζίνα τους και η φαρμακευτική περίθαλψη.
Πλούσιο το βιβλίο είναι και στα πρόσωπα που εμφανίζονται καθώς εκτός του πρωταγωνιστή, αριθμούνται επιπλέον 30 βασικοί ήρωες και πάνω από 400 δευτερεύων. Ο συγγραφέας έχει δείξει μεγάλη δυνατότητα στο να σκιαγραφεί χαρακτήρες και δεν νιώθεις ότι επαναλαμβάνονται παρά το μεγάλο τους πλήθος.
Το μοναδικό μου και μεγάλο παράπονο όμως με το βιβλίο είναι η δυσκολία που συνάντησα στο να ξεχωρίσω όλους αυτούς τους χαρακτήρες.
Μη έχοντας συνηθίσει ονόματα αυτής της μορφής (Τσίαν Γιάν, Πάο-γιού, Τσία Λιεν, Τσία Τσού, Τσία Τσέγκ κλπ) μου ήταν αρκετά δύσκολο να τα απομνημονεύσω, κυρίως όταν δεν χρησιμοποιούταν συνέχεια το ίδιο αλλά πολλές φορές εμφανιζόταν περιγραφικά σαν η γυναίκα του νεαρού αφέντη του σπιτιού (Κού ναι-ναι) ή μητέρα του αφέντη του σπιτιού (Λάο τάι-τάι) ή στην επόμενη σελίδα με το χαϊδευτικό του (Φοινικιά, Μαύρη Νεφρίτη, Σκάκι, Λωτός, Καλοδεχούμενη Άνοιξη, Συμπονετική Άνοιξη, Αναζητούμενη Άνοιξη, Πρώτη Άνοιξη κλπ). Επομένως πολλές φορές χανόμουν στην προσπάθεια να καταλάβω ποιον ήρωα είχα μπροστά μου εκείνη την στιγμή αντί να χαθώ στις σελίδες του βιβλίου.
Μου πήρε πολλές σελίδες (πάνω από 300) για να συνηθίσω τα ονόματα και να μάθω να αναγνωρίζω και να ξεχωρίζω όλους τους βασικούς χαρακτήρες και αυτό το κατάφερα κυρίως από τις πράξεις τους παρά από τα ονόματα τους. Είναι ο λόγος που παίρνει τέσσερα αστέρια και ο λόγος που δεν το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Εδώ να αναφέρω ότι στην παρούσα έκδοση περιλαμβάνεται αναλυτική λίστα με τα σημαντικότερα πρόσωπα του βιβλίου, γενεαλογικό δέντρο αλλά και γλωσσάρι για την βοήθεια του αναγνώστη.
Γενικότερα η έκδοση είναι αναμενόμενα προσεγμένη με μια εξαιρετική μετάφραση, συμπεριλαμβάνοντας μια μακροσκελής εισαγωγή και πολλές σημειώσεις για την καλύτερη εμπειρία του Αναγνώστη. (Η σειρά Orbis Literae των εκδόσεων Gutenberg δεν απογοητεύουν ποτέ άλλωστε.)
Με εξαίρεση λοιπόν την δυσκολία των ονομάτων, Το όνειρο της κόκκινης Καμάρας κατάφερε να με ταξιδέψει σε εκείνη την εποχή και να με γνωρίσει σε μια κουλτούρα και φιλοσοφία όπου δεν είχα συναντήσει άλλη φορά σε σελίδες βιβλίου. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή ή αλλιώς να αγνοήσεις τελείως τα ονόματα για να το εκτιμήσεις. Για αυτό και το προτείνω με μεγάλη επιφύλαξη.
Έχω κάνει πολλά Ταξίδια σε επαύλεις ή Οίκους της Αγγλίας, διάφορες συνοικίες από πόλεις της Γαλλίας και σε χωριά ή επαρχίες της Ρωσίας. Πρώτη φορά όμως μου δόθηκε η ευκαιρία να ταξιδέψω και να παρακολουθήσω από κοντά την Καθημερινότητα μιας αριστοκρατικής Οικογένειας στην Κίνα του 18ου αιώνα.
Μια πέτρα όπου παραμερίστηκε από τους θεούς συνδέεται με τον πρωταγωνιστή προκειμένου να γνωρίσει από κοντά τους ανθρώπους. Ο Αναγνώστης μαζί με την πέτρα θα παρακολουθήσει από κοντά τον πρωταγωνιστή και την Οικογένεια του και θα βιώσει μια σειρά γεγονότων όπου συνθέτουν την σταδιακή πτώση της Οικογένειας Τσία.
Το όνειρο της Κόκκινης Καμάρας ή αλλιώς Η Ιστορία της Πέτρας, Ένα από τα Τέσσερα των Μεγάλων κλασσικών Μυθιστορημάτων της κινέζικης Λογοτεχνίας θεωρείται από πολλούς αυτοβιογραφικό βιβλίο καθώς υπάρχουν πολλές ομοιότητες με την ζωή του συγγραφέα.
Χωρίς να υπάρχει βασική πλοκή, το βιβλίο αφηγείται μια σειρά διαφόρων περιστατικών της καθημερινής ζωής όπου κυριαρχεί ο ρομαντισμός, η αγάπη και η ζήλεια. Παράλληλα υπάρχει μια βαθιά και πλούσια περιγραφή των συνηθειών της εποχής χωρίς όμως να πλατειάζει η αφήγηση. Με πολύ όμορφο τρόπο χαρίζεται στον αναγνώστη μια ξενάγηση στην φεουδαρχική κοινωνία του 18ου αιώνα όπου απεικονίζεται η κινέζικη φιλοσοφία, η πολιτική της εποχής, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις, οι προκαταλήψεις, τα ήθη και έθιμα, ακόμα και η Κουζίνα τους και η φαρμακευτική περίθαλψη.
Πλούσιο το βιβλίο είναι και στα πρόσωπα που εμφανίζονται καθώς εκτός του πρωταγωνιστή, αριθμούνται επιπλέον 30 βασικοί ήρωες και πάνω από 400 δευτερεύων. Ο συγγραφέας έχει δείξει μεγάλη δυνατότητα στο να σκιαγραφεί χαρακτήρες και δεν νιώθεις ότι επαναλαμβάνονται παρά το μεγάλο τους πλήθος.
Το μοναδικό μου και μεγάλο παράπονο όμως με το βιβλίο είναι η δυσκολία που συνάντησα στο να ξεχωρίσω όλους αυτούς τους χαρακτήρες.
Μη έχοντας συνηθίσει ονόματα αυτής της μορφής (Τσίαν Γιάν, Πάο-γιού, Τσία Λιεν, Τσία Τσού, Τσία Τσέγκ κλπ) μου ήταν αρκετά δύσκολο να τα απομνημονεύσω, κυρίως όταν δεν χρησιμοποιούταν συνέχεια το ίδιο αλλά πολλές φορές εμφανιζόταν περιγραφικά σαν η γυναίκα του νεαρού αφέντη του σπιτιού (Κού ναι-ναι) ή μητέρα του αφέντη του σπιτιού (Λάο τάι-τάι) ή στην επόμενη σελίδα με το χαϊδευτικό του (Φοινικιά, Μαύρη Νεφρίτη, Σκάκι, Λωτός, Καλοδεχούμενη Άνοιξη, Συμπονετική Άνοιξη, Αναζητούμενη Άνοιξη, Πρώτη Άνοιξη κλπ). Επομένως πολλές φορές χανόμουν στην προσπάθεια να καταλάβω ποιον ήρωα είχα μπροστά μου εκείνη την στιγμή αντί να χαθώ στις σελίδες του βιβλίου.
Μου πήρε πολλές σελίδες (πάνω από 300) για να συνηθίσω τα ονόματα και να μάθω να αναγνωρίζω και να ξεχωρίζω όλους τους βασικούς χαρακτήρες και αυτό το κατάφερα κυρίως από τις πράξεις τους παρά από τα ονόματα τους. Είναι ο λόγος που παίρνει τέσσερα αστέρια και ο λόγος που δεν το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Εδώ να αναφέρω ότι στην παρούσα έκδοση περιλαμβάνεται αναλυτική λίστα με τα σημαντικότερα πρόσωπα του βιβλίου, γενεαλογικό δέντρο αλλά και γλωσσάρι για την βοήθεια του αναγνώστη.
Γενικότερα η έκδοση είναι αναμενόμενα προσεγμένη με μια εξαιρετική μετάφραση, συμπεριλαμβάνοντας μια μακροσκελής εισαγωγή και πολλές σημειώσεις για την καλύτερη εμπειρία του Αναγνώστη. (Η σειρά Orbis Literae των εκδόσεων Gutenberg δεν απογοητεύουν ποτέ άλλωστε.)
Με εξαίρεση λοιπόν την δυσκολία των ονομάτων, Το όνειρο της κόκκινης Καμάρας κατάφερε να με ταξιδέψει σε εκείνη την εποχή και να με γνωρίσει σε μια κουλτούρα και φιλοσοφία όπου δεν είχα συναντήσει άλλη φορά σε σελίδες βιβλίου. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή ή αλλιώς να αγνοήσεις τελείως τα ονόματα για να το εκτιμήσεις. Για αυτό και το προτείνω με μεγάλη επιφύλαξη.
May 4, 2019
Δεν ταιριάξαμε καθόλου με το βιβλίο. Με κούρασε, δε με άγγιξε, δε μου μίλησε. Το βρήκα αργό, ανούσιο κ επιφανειακό. Πάρα πολλά ονόματα που σου κάνουν το κεφάλι μπλέντερ...ήρωες που δεν είχαν ουσιαστικά ενεργό ρόλο στο βιβλίο. Έκανα άθλο για να το τελειώσω. Δεν τραβούσε...
March 27, 2019
Το Όνειρο της Κόκκινης Κάμαρας ή η Ιστορία της Πέτρας, σίγουρα ειναι μία από τις σημαντικότερες κυκλοφορίες της χρονιάς μιας και δίνει επιτέλους τη δυνατότητα στον Έλληνα Αναγνώστη να κοιτάξει μέσα από ένα παράθυρο που μέχρι σήμερα δεν υπήρχε καν για αυτόν, έναν κόσμο άγνωστο, μαγικό και σίγουρα παρθένο. Το βιβλίο αφηγείται τη ζωή μιας πέτρας (!) η οποία κάθεται νωχελικά σε ένα βράχο μέχρι που περνάει δύο μοναχοί, ένας Ταοιστής και ένας Βουδιστής. Η πέτρα αυτή όμως έχει όνειρα, θέλει να ζήσει τη ζωή της, να γνωρίσει τον κόσμο. Οπότε δίδεται δώρο στον νεαρό Πάο Γιού και η περιπέτεια ξεκινά!
Το ταξίδι αυτό στη φεουδαρχική Κίνα έχει πολλά θετικά στοιχεία για τον αναγνώστη μιας και έρχεται σε επαφή με την παράδοση μίας χώρας η οποία μας είναι γνωστή μονάχα από τις ταινίες του Κουροσάβα (και ας ήταν Γιάπωνας) και από ότι ξέρουμε για τα βαζα Μινκ. Μιά καθημερινότητα που τη διακρίνει η πραότητα και ένας αυστηρός κώδικας τιμής που διέπει μία τέτοια αυστηρή κοινωνία, η οποία όμως απαρτίζεται από ανθρώπους με αδυναμίες και πάθη και δολοπλοκίες και κουτσομπολιά, μία καθημερινότητα δηλαδή λίγο πολύ όπως και τη δικιά μας. Αναμφίβολα μιλάμε για έναν κόσμο που έχει πια χαθεί, οπότε το ενδιαφέρον είναι τεράστιο, αλλά το βιβλίο εχει και ένα σοβαρό, σοβαρότατο μειονέκτημα. Τα ονόματα.
Έχω διαβάσει πολλά δύσκολα βιβλία, το συγκεκριμένο με έκανε φορές φορές να θέλω κυριολεκτικά να το πετάξω στη θάλασσα. Όλοι έχουν ένα όνομα που αποτελείται απο δυο λεξεις, το οποίο όμως παράλληλα συνοδεύεται φορές φορές και από ένα πιο δυτικό όνομα.
Για παράδειγμα η Τσιά Λιεν, είναι η Αδερφή Λιεν, αλλά είναι και η Φοινικιά, ή αλλιώς Νάι Νάι, ή απλά ανηψιά της κυρίας Γουανγκ μητέρας του Παο Γιού. Καταλαβαίνεται που το πάω. Πολλές φορές μία παράγραφος έχει 8 τέτοια ονόματα και η επόμενη μπορεί να έχει τα ίδια 8 αλλα με τις δευτερες, τριτες, τεταρτες ονομασίες τους! Και αυτό δεν έχει σταματημό μιας και γνωρίζουμε διεξοδικά μέχρι και τις ζητιάνες που επισκέπτονται το καστρο των ευγενών τις ιστορίας μας. Να μην αναφερθώ στις τέσσερις πρωταγωνίστριες που ονομάζονται Συμπονετική Άνοιξη, Καλοδεχούμενη Άνοιξη, Πρώτη Άνοιξη και Αναζητούμενη Άνοιξη.... Ακούς Άνοιξη κ σε πιάνει τρόμος!
Σε κάθε περίπτωση ξεκίνησα να το διαβάσω με τρομερή διάθεση, μου πήρε καιρό να το τελειώσω μιας και ταυτόχρονα διαβαζα και άλλα βιβλία, αλλά μου άφησε στο φινάλε μία γλυκιά γεύση, τελείωσε όπως περίμενα και ήθελα, και νομίζω το όνομα του Πάο Γιού δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Α, και τα συγχαρητήρια στη μεταφράστρια της Gutenberg Έλλη Λαμπρίδη, εντάξει η δουλειά της είναι απλά ασύλληπτη.
Το ταξίδι αυτό στη φεουδαρχική Κίνα έχει πολλά θετικά στοιχεία για τον αναγνώστη μιας και έρχεται σε επαφή με την παράδοση μίας χώρας η οποία μας είναι γνωστή μονάχα από τις ταινίες του Κουροσάβα (και ας ήταν Γιάπωνας) και από ότι ξέρουμε για τα βαζα Μινκ. Μιά καθημερινότητα που τη διακρίνει η πραότητα και ένας αυστηρός κώδικας τιμής που διέπει μία τέτοια αυστηρή κοινωνία, η οποία όμως απαρτίζεται από ανθρώπους με αδυναμίες και πάθη και δολοπλοκίες και κουτσομπολιά, μία καθημερινότητα δηλαδή λίγο πολύ όπως και τη δικιά μας. Αναμφίβολα μιλάμε για έναν κόσμο που έχει πια χαθεί, οπότε το ενδιαφέρον είναι τεράστιο, αλλά το βιβλίο εχει και ένα σοβαρό, σοβαρότατο μειονέκτημα. Τα ονόματα.
Έχω διαβάσει πολλά δύσκολα βιβλία, το συγκεκριμένο με έκανε φορές φορές να θέλω κυριολεκτικά να το πετάξω στη θάλασσα. Όλοι έχουν ένα όνομα που αποτελείται απο δυο λεξεις, το οποίο όμως παράλληλα συνοδεύεται φορές φορές και από ένα πιο δυτικό όνομα.
Για παράδειγμα η Τσιά Λιεν, είναι η Αδερφή Λιεν, αλλά είναι και η Φοινικιά, ή αλλιώς Νάι Νάι, ή απλά ανηψιά της κυρίας Γουανγκ μητέρας του Παο Γιού. Καταλαβαίνεται που το πάω. Πολλές φορές μία παράγραφος έχει 8 τέτοια ονόματα και η επόμενη μπορεί να έχει τα ίδια 8 αλλα με τις δευτερες, τριτες, τεταρτες ονομασίες τους! Και αυτό δεν έχει σταματημό μιας και γνωρίζουμε διεξοδικά μέχρι και τις ζητιάνες που επισκέπτονται το καστρο των ευγενών τις ιστορίας μας. Να μην αναφερθώ στις τέσσερις πρωταγωνίστριες που ονομάζονται Συμπονετική Άνοιξη, Καλοδεχούμενη Άνοιξη, Πρώτη Άνοιξη και Αναζητούμενη Άνοιξη.... Ακούς Άνοιξη κ σε πιάνει τρόμος!
Σε κάθε περίπτωση ξεκίνησα να το διαβάσω με τρομερή διάθεση, μου πήρε καιρό να το τελειώσω μιας και ταυτόχρονα διαβαζα και άλλα βιβλία, αλλά μου άφησε στο φινάλε μία γλυκιά γεύση, τελείωσε όπως περίμενα και ήθελα, και νομίζω το όνομα του Πάο Γιού δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Α, και τα συγχαρητήρια στη μεταφράστρια της Gutenberg Έλλη Λαμπρίδη, εντάξει η δουλειά της είναι απλά ασύλληπτη.
Read
May 22, 2024DNF
Με εκνευρίζει η γλώσσα. :)
Με εκνευρίζει η γλώσσα. :)
April 1, 2020
Δύσκολο βιβλίο, πολλά πρόσωπα, θέλει εξοικείωση με τον κινεζικό πολιτισμό.
May 25, 2025
Το σπουδαίο αυτό μυθιστόρημα, μέσα από την ιστορία μιας ισχυρής οικογένειας της Κίνας την εποχή των αυτοκρατόρων, μας εισάγει στην φιλοσοφία που διέπει αυτόν τον λαό. Ισορροπεί μεταξύ φανταστικού και πραγματικού, τονίζοντας μέσα από σχεδόν κάθε ιστορία του, την καίρια σημασία που έχει (ή θα έπρεπε να έχει) η αγάπη στη ζωή των ανθρώπων. Η αγάπη που μπορεί να εξυψώσει τον άνθρωπο όταν τη βιώνει αλλά και να πεθάνει όταν του την αφαιρούν. Για τον κεντρικό χαρακτήρα, τον Πάο-γιου, όλα τα άλλα έχουν δευτερεύουσα σημασία. Ταυτόχρονα, μαθαίνουμε για τα ήθη και τα έθιμα της Κίνας στα τέλη του 18ου αιώνα. Εντυπωσιακό εγχείρημα, το οποίο αποδίδεται στον Τσαο Χσουε-Τσιν, που εξιστορεί πιθανότατα την άνοδο κ��ι την πτώση της ίδιας του της οικογένειας.
April 16, 2019
Το Όνειρο της Κόκκινης Κάμαρας με ταξίδεψε σε μια άλλη κουλτούρα, πολύ διαφορετική και γεμάτη ρομαντισμό! Η φύση υμνείται διαρκώς κατά τη διάρκεια της ιστορίας (για παράδειγμα, στο μέγαρο όπου μένουν οι πρωταγωνιστές γίνεται γιορτή όταν ανθίζουν οι ροδακινιές), πολλά ονόματά τους έχουν σχέση με τη φύση (π.χ. Πρώτη Άνοιξη, Αναζητούμενη Άνοιξη, Μαύρη Νεφρίτη κ.α.) και γενικώς η φύση και οι εναλλαγές της παίζουν σημαντικό ρόλο στην ιστορία.
Το μυθιστόρημα είναι η ιστορία μιας οικογένειας στην αυτοκρατορική Κίνα από το απόγειό της μέχρι την πτώση της. Περιγράφεται το μέγαρο μέσα στο οποίο ζει η οικογένεια Τσία, η ιεραρχία μεταξύ των προσώπων, οι ρόλοι τους, τα έθιμά τους, θέματα οικονομικά, προσωπικά, ηθικά, συναισθηματικά. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο Πάο-Γιου, εγγονός της Μητριάρχισσας, και τα κορίτσια με τα οποία ζει (ξαδέρφες, μακρινές συγγενείς, υπηρέτριες κ.α.). Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η Πολύτιμη Αρετή και η Μαύρη Νεφρίτη. Το ερωτικό τρίγωνο που θα δημιουργηθεί θα είναι καθοριστικό για την οικογένεια και την ιστορία της.
Όταν τελείωσε το βιβλίο ένιωσα ότι έπρεπε ξαφνικά να αφήσω αυτόν τον υπέροχο κόσμο στον οποίο ζούσα όσο διάβαζα τις σελίδες του. Είναι ένα πραγματικό ταξίδι!
Το μυθιστόρημα είναι η ιστορία μιας οικογένειας στην αυτοκρατορική Κίνα από το απόγειό της μέχρι την πτώση της. Περιγράφεται το μέγαρο μέσα στο οποίο ζει η οικογένεια Τσία, η ιεραρχία μεταξύ των προσώπων, οι ρόλοι τους, τα έθιμά τους, θέματα οικονομικά, προσωπικά, ηθικά, συναισθηματικά. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο Πάο-Γιου, εγγονός της Μητριάρχισσας, και τα κορίτσια με τα οποία ζει (ξαδέρφες, μακρινές συγγενείς, υπηρέτριες κ.α.). Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η Πολύτιμη Αρετή και η Μαύρη Νεφρίτη. Το ερωτικό τρίγωνο που θα δημιουργηθεί θα είναι καθοριστικό για την οικογένεια και την ιστορία της.
Όταν τελείωσε το βιβλίο ένιωσα ότι έπρεπε ξαφνικά να αφήσω αυτόν τον υπέροχο κόσμο στον οποίο ζούσα όσο διάβαζα τις σελίδες του. Είναι ένα πραγματικό ταξίδι!
February 18, 2010
“满纸荒唐言，一把辛酸泪。都云作者痴，谁解其中味。”
前无古人后无来者的寂寞
前无古人后无来者的寂寞
January 8, 2024
Θεωρείται το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο λογοτεχνικό έργο της κινεζικής πεζογραφίας. Χωρίς να θέλω να το μειώσω, δεν νομίζω ότι είναι ευχάριστο και ευκολοδιάβαστο για τον δυτικό άνθρωπο, με την έννοια ότι εμφανίζονται εκατοντάδες ήρωες στα εξήντα κεφάλαιά του, οι οποίοι απλά κάνουν μια εμφάνιση σαν κομήτες και ποτέ δεν μαθαίνουμε για την μοίρα τους. Ούτε προλαβαίνουμε να ενδιαφερθούμε για αυτούς. Το γεγονός δε ότι τα ονόματά τους είναι κινεζικά και άγνωστα σε εμάς δεν βοηθάει την κατάσταση, π.χ. ο ένας ήρωας λέγεται Τσινγκ και ο άλλος Τσινχ και ο τρίτος Τσινκ. Ακόμα και τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιούνται είναι πανομοιότυπα: Όμορφη Άνοιξη, Καλοδεχούμενη Άνοιξη, Απροσδιόριστη Άνοιξη κλπ.
Καταλαβαίνω την σημαντικότητα του βιβλίου ως προς τα πολιτιστικά του στοιχεία που παραθέτει και τον λόγο που οι Κινέζοι το θεωρούν σημαντικό για τις καινοτομίες του, όπως θεωρεί η δύση των Σαίξπηρ ή τον Γκαίτε, αλλά επιμένω ότι για τους δυτικούς αναγνώστες του σήμερα, είναι κουραστικό και κάποιες φορές ακόμα και αδιάφορο.
Καταλαβαίνω την σημαντικότητα του βιβλίου ως προς τα πολιτιστικά του στοιχεία που παραθέτει και τον λόγο που οι Κινέζοι το θεωρούν σημαντικό για τις καινοτομίες του, όπως θεωρεί η δύση των Σαίξπηρ ή τον Γκαίτε, αλλά επιμένω ότι για τους δυτικούς αναγνώστες του σήμερα, είναι κουραστικό και κάποιες φορές ακόμα και αδιάφορο.
March 16, 2010
IT IS amazing ！！！I LIKE IT BEST!!!
May 31, 2022
κουρααααστηκαααα
October 11, 2024
Περιτριγυρισμένος με τόσα ονόματα χάνεται η ομορφιά της αφήγησης που βέβαια δεν είναι και τίποτα εξαιρετικό με διάφορες φλυαρίες από τα εσωτερικά δωμάτια της οικογένειας
Displaying 1 - 12 of 12 reviews