What do you think?
Rate this book
Philosophical Aesthetics: An Introduction #5
در باب معیار ذوق و تراژدی
پنجمين جلد از مجموعه مقالات زيباييشناسي و فلسفۀ هنر، متشكل از دو بخش مجزاست: بخش اول به مقالۀ در باب معيار ذوق ميپردازد و بخش دوم به مقالۀ در باب تراژدي اختصاص دارد. اين دو مقاله كه برگرفته از كتاب در باب معيار ذوق و مقالات ديگر هيوم است از مهمترين و مؤثرترين مقالههاي وي در مورد معيار و قواعد هنر و تراژدي است كه نقشي انكارناپذير در شكلگيري تئوريهاي بعد از وي (عصر روشنگري) دارد.
- GenresPhilosophy
72 pages
First published January 1, 2009
4 people are currently reading
60 people want to read
About the author
David Hume
3,156 books1,688 followersDavid Hume was a Scottish historian, philosopher, economist, diplomat and essayist known today especially for his radical philosophical empiricism and scepticism.
In light of Hume's central role in the Scottish Enlightenment, and in the history of Western philosophy, Bryan Magee judged him as a philosopher "widely regarded as the greatest who has ever written in the English language." While Hume failed in his attempts to start a university career, he took part in various diplomatic and military missions of the time. He wrote The History of England which became a bestseller, and it became the standard history of England in its day.
His empirical approach places him with John Locke, George Berkeley, and a handful of others at the time as a British Empiricist.
Beginning with his A Treatise of Human Nature (1739), Hume strove to create a total naturalistic "science of man" that examined the psychological basis of human nature. In opposition to the rationalists who preceded him, most notably René Descartes, he concluded that desire rather than reason governed human behaviour. He also argued against the existence of innate ideas, concluding that humans have knowledge only of things they directly experience. He argued that inductive reasoning and therefore causality cannot be justified rationally. Our assumptions in favour of these result from custom and constant conjunction rather than logic. He concluded that humans have no actual conception of the self, only of a bundle of sensations associated with the self.
Hume's compatibilist theory of free will proved extremely influential on subsequent moral philosophy. He was also a sentimentalist who held that ethics are based on feelings rather than abstract moral principles, and expounded the is–ought problem.
Hume has proved extremely influential on subsequent western philosophy, especially on utilitarianism, logical positivism, William James, the philosophy of science, early analytic philosophy, cognitive philosophy, theology and other movements and thinkers. In addition, according to philosopher Jerry Fodor, Hume's Treatise is "the founding document of cognitive science". Hume engaged with contemporary intellectual luminaries such as Jean-Jacques Rousseau, James Boswell, and Adam Smith (who acknowledged Hume's influence on his economics and political philosophy). Immanuel Kant credited Hume with awakening him from "dogmatic slumbers".
In light of Hume's central role in the Scottish Enlightenment, and in the history of Western philosophy, Bryan Magee judged him as a philosopher "widely regarded as the greatest who has ever written in the English language." While Hume failed in his attempts to start a university career, he took part in various diplomatic and military missions of the time. He wrote The History of England which became a bestseller, and it became the standard history of England in its day.
His empirical approach places him with John Locke, George Berkeley, and a handful of others at the time as a British Empiricist.
Beginning with his A Treatise of Human Nature (1739), Hume strove to create a total naturalistic "science of man" that examined the psychological basis of human nature. In opposition to the rationalists who preceded him, most notably René Descartes, he concluded that desire rather than reason governed human behaviour. He also argued against the existence of innate ideas, concluding that humans have knowledge only of things they directly experience. He argued that inductive reasoning and therefore causality cannot be justified rationally. Our assumptions in favour of these result from custom and constant conjunction rather than logic. He concluded that humans have no actual conception of the self, only of a bundle of sensations associated with the self.
Hume's compatibilist theory of free will proved extremely influential on subsequent moral philosophy. He was also a sentimentalist who held that ethics are based on feelings rather than abstract moral principles, and expounded the is–ought problem.
Hume has proved extremely influential on subsequent western philosophy, especially on utilitarianism, logical positivism, William James, the philosophy of science, early analytic philosophy, cognitive philosophy, theology and other movements and thinkers. In addition, according to philosopher Jerry Fodor, Hume's Treatise is "the founding document of cognitive science". Hume engaged with contemporary intellectual luminaries such as Jean-Jacques Rousseau, James Boswell, and Adam Smith (who acknowledged Hume's influence on his economics and political philosophy). Immanuel Kant credited Hume with awakening him from "dogmatic slumbers".
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
April 19, 2021
از نظر هيوم يكي از شرايط لازم براي قضاوت صحيح در مورد اثر هنري، ارتباط تنگاتنگ احساس و عقل است. بر اين اساس عقل و فعاليت آن براي ذوق ضروري است.
همه آثار برجسته محصول رابطه متقابل و تطابق اجزا است و داراي غايتي خاص است كه بر طبق آن تنها به ياري عقل مي توان به تطبيق اجزا و تشخيص غايت نايل شد و قضاوت صحيح در مورد اثر ارائه داد.
همه آثار برجسته محصول رابطه متقابل و تطابق اجزا است و داراي غايتي خاص است كه بر طبق آن تنها به ياري عقل مي توان به تطبيق اجزا و تشخيص غايت نايل شد و قضاوت صحيح در مورد اثر ارائه داد.
December 10, 2022
فقط کافی است که پاراگراف آخر را برای سینمای اجتماعی در نظر بگیرید🤯
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 8, 2018
در باب معیار ذوق یک مقاله ی خوب از هیوم است که در آن نظر خود را درباره ی معیار بررسی آثار هنری و ادبی بیان میکند.خواندن آن میتواند یک دید نو به شما بدهد،یک عینک جدید تا با آن نقاشی ها و آثار ادبی را بهتر ببینید و دریابید.
هیوم در توضیح ذوق میگوید که آثار بزرگ در طول زمان خود را نشان می دهند و بهترین گزینه برای ارزیابی اثری گذر زمان است.در تراژدی نیز شرح می دهد که چگونه رنج و غم داستان،مخاطب را سر ذوق میاورد،همین نرسیدن قهرمان به مقصود و دانستن اینکه واقعا برای خود مخاطب در زندگی واقعی رخ نمیدهد مخاطب را به وجد میاورد.
هیوم در توضیح ذوق میگوید که آثار بزرگ در طول زمان خود را نشان می دهند و بهترین گزینه برای ارزیابی اثری گذر زمان است.در تراژدی نیز شرح می دهد که چگونه رنج و غم داستان،مخاطب را سر ذوق میاورد،همین نرسیدن قهرمان به مقصود و دانستن اینکه واقعا برای خود مخاطب در زندگی واقعی رخ نمیدهد مخاطب را به وجد میاورد.
November 4, 2014
خواندنش به دلیل رویکرد تجربی اش به دل می نشیند. دعاوی بزرگ ندارد و صرفا در پی تدبیری است قابل فهم برای این و آن مسأله...
البته گویی اتکای اغراق شده ای به طبیعت دارد - مثلا طبیعت انسانی در باب معیار ذوق. از یکسانی طبیعت آدمی - به معنای طبیعی و نه متافیزیکی - دفاع می کند و معتقد است ارباب ذوق و هنر به دلیل نداشتن موانع ادراکی می توانند ظرایف را بهتر در یابند. یعنی وقتی ظرافت را در نمی یابی قوای ادراکیت مشکل دارد؛ نه اینکه منظر متفاوتی داری که در حد خود ارزش مند است و می تواند متضاد منظر دیگری باشد. ( البته معیار گزینش ارباب ذوق توافق همگانی است اما این موضوع دید ذومراتبی پیش گفته نسبت به ذوق را تعدیل نمی کند )
البته گویی اتکای اغراق شده ای به طبیعت دارد - مثلا طبیعت انسانی در باب معیار ذوق. از یکسانی طبیعت آدمی - به معنای طبیعی و نه متافیزیکی - دفاع می کند و معتقد است ارباب ذوق و هنر به دلیل نداشتن موانع ادراکی می توانند ظرایف را بهتر در یابند. یعنی وقتی ظرافت را در نمی یابی قوای ادراکیت مشکل دارد؛ نه اینکه منظر متفاوتی داری که در حد خود ارزش مند است و می تواند متضاد منظر دیگری باشد. ( البته معیار گزینش ارباب ذوق توافق همگانی است اما این موضوع دید ذومراتبی پیش گفته نسبت به ذوق را تعدیل نمی کند )
Displaying 1 - 4 of 4 reviews