สืบพยาบาทปีศาจโบกีวัง

比嘉姉妹

by Ichi Sawamura, ฉวีวงศ์ อัศวเสนา (Translator)

“...ตอนกลางคืนเวลาเด็ก ๆ ไม่ยอมนอน พวกผู้ใหญ่จะขู่ว่าถ้าไม่นอน ‘โบกีวังจะมาจับตัว’ หรือ ‘โบกีวังจะมาลักตัวขึ้นไปบนภูเขา’”

โบกีวัง คือปีศาจลึกลับในตำนานเล่าขานที่เข้ามาหลอกหลอนครอบครัวหนึ่งโดยไม่รู้สาเหตุแน่ชัด ทาฮาระ ฮิเดกิ พ่อและสามีที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว โบกีวังเริ่มรังควาญ จิสะ ลูกสาวของฮิเดกิและ คานะ ผู้เป็นแม่ จนครอบครัวเล็ก ๆ นี้ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับสุดอันตรายที่ไม่อาจมองเห็นหรืออธิบายได้ แม้ว่าในบ้านจะเต็มไปด้วยเครื่องรางปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายก็ตาม แต่ดูเหมือนอำนาจของปีศาจตนนี้จะแรงกล้าไปด้วยความพยาบาทที่ไม่อาจต้านทานได้

ฮิเดกิอยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไป เขาถูกแนะนำให้พบกับ โนซากิ คง นักเขียนสารคดีผู้เชี่ยวชาญในการตามสืบเรื่องลึกลับ เมื่อโนซากิได้รู้เรื่องราวของโบกีวังแล้ว เขาจึงต้องไปขอความช่วยเหลือจาก ฮิงะ มาโกโตะ แฟนสาวผู้มีสัมผัสพิเศษ และมีฝีมือในการทำพิธีไล่ผี รวมทั้งพี่สาวของมาโกโตะที่เก่งกาจไม่แพ้กันก็มาร่วมทีมด้วย

แต่ยิ่งถลำลึกไปในการต่อสู้กับโบกีวังมากเท่าไหร่ ความสยดสยอง ความอันตรายถึงชีวิตก็ยิ่งเข้าใกล้ตัวพวกเขาทุกคนมากขึ้นเป็นเงาตามตัว และร้ายยิ่งกว่านั้นก็คือความจริงบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ในครอบครัวของฮิเดกินั้นราวกับเป็นหลุมดำที่ดึงดูดเรื่องเลวร้ายเหล่านี้เข้าไว้ด้วยกัน เช่นนี้แล้วจะมีอะไรที่สามารถหยุดยั้งโบกีวังได้อีก…

ผลงานเรื่องแรกของ ซาวามูระ อิจิ ที่ชนะเลิศรางวัล “นิยายสยองขวัญ ครั้งที่ 22” ของญี่ปุ่นในปี 2015 โดยร้านหนังสือคาโดคาวะ และ Fuji Television ด้วยสำนวนการเล่าเรื่องที่แยบยล และเรื่องราวชวนสยองลุ้นระทึกจนวางไม่ลง จนทำให้นิยายเรื่องนี้ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์สุดฮิตของญี่ปุ่นอีกด้วย

Genres: Horror, Thriller, Fiction, Mystery Thriller, Japan, Mystery, Crime

384 pages, Paperback

First published October 30, 2015

About the author

Associated Names:
* Ichi Sawamura
* 澤村 伊智 (Japanese Profile)

Reviews

[Phu · Rating 3 out of 5]

"Yêu quái và âm hồn thường len lỏi vào những vết rạn nứt." Cô nói.
[...]
"Rạn nứt trong gia đình, hoặc tâm hồn. Có lẽ gọi là khoảng cách thì đúng hơn." Cô chau mày, cố chọn từ ngữ thích hợp. "Một khi khoảng cách xuất hiện, rất dễ mời gọi chúng đến."

Hideki đang cố gắng xây dựng một gia đình hạnh phúc trọn vẹn cùng người vợ, Kana và cô con gái nhỏ hai tuổi, Chisa.
Nhưng những hiện tượng kỳ lạ cứ liên tục xảy đến với Hideki và gia đình anh ta. "Nó" hay Bogiwan - loài quỷ mà Hideki từng được nghe từ ông ngoại quá cố bỗng trở lại và đang đe dọa tới sự an toàn của gia đình Hideki. Bằng mọi giá phải bảo vệ gia đình, Hideki đã tìm kiếm sự giúp đỡ của những người có chuyên môn, trong đó có chị em nhà Higa.

Mình thích cách tác giả sáng tạo về Bogiwan và những thông tin thú vị xoay quanh những văn hóa dân gian Nhật Bản. Chương đầu là phần khiến mình thích, vì mình cảm thấy đủ hồi hộp; quyển này sử dụng yếu tố tâm linh, ma quỷ thật chứ không phải là giả. Bên cạnh đó tác giả một phần lồng ghép ý nghĩa, những khuất mắc và vấn nạn trong mỗi gia đình. Mình thích nhất tâm lý cô vợ Kana trong Chương hai, nó thể hiện đúng suy nghĩ và bọc phát của một người phụ nữ đã phải cam chịu quá nhiều.

Bogiwan - Quỷ Săn Người quả thực là một cuốn sách kinh dị sáng tạo và khá hồi hộp, tuy nhiên mình lại thấy hơi thất vọng một chút. Mỗi chương truyện đều có một bất ngờ, nhưng khi một sự thật được tiết lộ ở Chương hai lại khiến mình thấy cấn, nó không khiến mình quá sốc chỉ là mình thấy cách xây dựng nhân vật khá mâu thuẫn - đồng ý là trong Chương một có chi tiết báo trước rồi nhưng mình thấy nó chưa đủ thuyết phục. Quyển này là tác phẩm đầu tay nên rõ ràng có những chỗ xây dựng dễ đoán, như việc ẩn ý của bà ngoại Hideki trong Chương một cho đến sự thật ở Chương hai, và cả tiết lộ ở Chương ba về nguồn góc Bogiwan chọn ám lấy gia đình Hideki không khiến mình ngạc nhiên lắm; thậm chí khi về sau những ẩn ý của tác giả về ý nghĩa trong câu chuyện của các nhân vật, nguồn góc của Bogiwan khá mơ hồ, xây dựng mối quan hệ nhân vật kiểu cứ chen ngang vào.

Đối với mình Bogiwan - Quỷ Săn Người nằm ở mức hồi hộp chứ không quá là kinh dị, dù truyện rất sáng tạo nhưng về sau mình đọc lại không thấy hứng thú hay bất ngờ về tình tiết. Điều mình thích là chị em nhà Higa, cô em Makoto hay cô chị Kotoko đều có tính cách khác nhau nhưng mình đều thích họ, đúng ngầu.

P/S: mình thấy có chi tiết đánh máy sai tên nhân vật :))

[Makmild · Rating 4 out of 5]

ออกตัวก่อนเลยว่า กลัวผีมากกกกกกกกกก ปกติจะไม่อ่านหนังสือผีๆ ช่วงกลางคืนเลย เพราะขี้กลัว ไอ้เรามันคนจินตนาการเป็นเลิศ ไม่ต้องบอกว่าผีหน้าตาเป็นไง แค่บอกว่าห้องมันมืดยังไง แล้วอากาศมันเย็นแบบไหน เอ้อ พอแล้ว ผีมันมาเอง

แต่เล่มนี้ผีไม่น่ากลัวเท่าไร รู้สึกเหมือนดูหนังปีศาจมากกว่าผี แบบพวกหนังผีฝรั่งอะ สู้กับปีศาจ มอนสเตอร์อะไรงี้ เราว่ามันบรรยายฉากน่ากลัวได้ไม่น่ากลัวดีเลยอ่านตอนกลางคืนรวดเดียวจบเลย 555555555 คือมันเป็นเรื่องที่ดีนะที่บรรยายฉากผีไม่น่ากลัวอะ

ในส่วนของเนื้อหาเราชอบมากๆ เป็นการผสมผสานของปัญหาสังคม (ชายเป็นใหญ่/การทำร้ายร่างกายภายในครอบครัว)กับเรื่องเหนือธรรมชาติได้อย่างลงตัวและสนุกสนาน มีการหักมุมจนเราแบบตบเข่าฉาก ว่าเห้ย แบบนี้ก็ได้เหรอวะ! ชอบๆ

แน่นอนว่าตัวละครเด่นของเล่มนี้ จริงๆ น่าจะเป็นครอบครัวที่โดนผีตามรังควานแหละ แต่เราชอบหมอผีสองพี่น้องมากกว่า อยากอ่านคดีของคนพี่เลยว่าไปทำไรมาบ้าง โครตน่าสนุก ต้องเหมือนนูเบแหงๆ 55555555 (เชี่ย นูเบ อย่างเก่า ใครไม่รู้จักก็ไป googling เอานะ) เผื่อใครไม่รู้จักนูเบ เราว่าคดีหมอผีคนพี่ต้องเป็นสไตล์ปราบปีศาจแบบดาบพิฆาตอสูรแน่ๆ เลย

โดยรวมแล้ว เป็นเล่มที่สนุกและดีผิดที่คาดเอาไว้เลยค่ะ ดีๆ ใครกลัวผีก็อ่านได้ เพราะผีไม่น่ากลัวเท่าคนหรอก

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้นี่สนุกแบบแปร่ง ๆ ทะแม่ง ๆ 😆😆

👻👻 นังโบกีวังนี่ดูเป็นผีอาฆาตแบบไม่มีเหตุผล บางคนโดนทำร้ายแบบงง ๆ คราวซวยล้วน ๆ
แล้วนางเป็นผีอัพเดทตัวเองได้ อยู่มาไม่รู้กี่ร้อยปี ส่งอีเมลเป็นซะด้วย
ตอนแรกไม่คิดว่ามีผีจริง นึกว่าเป็นคนจิตหลอนอะไรพวกนั้น

แล้วสังคมในเรื่องนี่ทำไมมันน่าอึดอัดจัง หรือสังคมญี่ปุ่นปัจจุบันเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้
เอะอะก็สร้างครอบครัว ต้องมีลูก เดินตามๆกันไป 👨‍👩‍👧👨‍👩‍👧

เมียเป็นแม่บ้านไม่มีปากเสียงและไม่กล้าที่จะออกเสียง ก้มหน้าก้มตาเลี้ยงลูกไป

สามีเป็นใหญ่ ทำงานนอกบ้าน เครียด เมาเหล้ากลับมาบ้านก็บงการควบคุมทุกอย่างตามสไตล์ปิตาธิปไตยเนื่องมาแต่โบราณนานมา

เพื่อนฝูงที่โสดก็มานั่งอิจฉาคนมีครอบครัว อยากให้เค้าโชคร้าย อะไรของเมิงงงง

แต่โดยรวมคือสนุก อ่านรวดเดียวจบเพราะอยากรู้ อ่านไปเอ๊ะไป
ชอบที่เล่าเรื่องจากมุมมองของแต่ละฝ่าย แหมมมมมม เอาดีเข้าตัว เอาชั่วเข้าเพื่อนสินะเรา

ส่วนผีไม่น่ากลัว ไม่หลอน เพราะผีมันดูไม่มีที่มาที่ไป การบรรยายก็ไม่ได้สร้างอารมณ์หลอนอะไรมากมาย

[Như Goo · Rating 4 out of 5]

Không đáng sợ hay rùng rợn như mình nghĩ. Nhưng thiệt sự câu chuyện gay cấn, ma quỷ sáng tạo.

[gam s (Haveyouread.bkk) · Rating 3 out of 5]

★★★ โอเคแบบสามดาว ก็สนุกแต่มันยังไปไม่สุดสักทาง เหมือนโดนจับขึ้นรถมาทิ้งไว้กลางป่าแล้วให้หาทางกลับบ้านเอง

คือเป็นคนกลัวสิ่งที่อธิบายไม่ได้ จะว่ากลัวผีมั้ย ก็อาจจะนิดหน่อย แต่ไม่กลัวผีประเภทแบบในเรื่องแน่ๆ ที่ออกแนวๆปีศาจแบบตุ้งแช่ drag me to hell ผีฝรั่งที่ต้องมีมือปราบ ghostbusters ใช้หมอผีข้าวสารเสกอาคมอะไรมาคอยกำจัด จริงๆช่วงแรกๆมันก็หลอนๆดี แต่อ่านๆไปเริ่มตลก ทำไมผีต้องผมยาวปิดหน้า? ทำไมต้องไล่โทรตามเหมือนแก๊งคอลเซนเตอร์? โผล่มาทางส้วมเนี่ยนะ? ขอร้องงงงง

น่ารำคาญมากกว่าน่ากลัว 55555555 แต่จริงๆที่มาที่ไปของผี มันก็หดหู่อยู่แหละ มากๆเลย

ส่วนที่ชอบที่สุดน่าจะเป็นการเอาธรรมเนียมญี่ปุ่นสมัยโบราณมาผูกกับตำนานหลอน รู้สึกว่าเป็นการเล่าที่มาที่ไปของผีได้น่าสนใจ และพอมันมาแนวนี้ ก็เลยไปผูกกับสังคมชายเป็นใหญ่ การผลิตซ้ำทางสังคมที่กดขี่ผู้หญิงจนโงหัวไม่ขึ้น ฯลฯ เอาจริงจะให้อ่านเรื่องคติชน โคดาการะ การจัดสรรจำนวนประชากร อะไรเหล่านี้อีกร้อยหน้าก็คงอ่านได้

เรื่องแบ่งเป็นสามตอน แต่ละตอนก็เปลี่ยน POV ไปเรื่อยๆ (ซึ่งบอกตรงๆว่าไม่ชอบตัวละครไหนเลยสักตัว คือไม่มีใจยึดโยงพอให้รู้สึกแคร์ว่าจะอยู่หรือจะตาย 😅 ชอบสุดอาจจะเป็นพี่สาวของมาโกโตะ ที่เป็นมือปราบผี) ระหว่างอ่านเราก็พยายามเดาพลอตไปเรื่อย แต่ส่วนใหญ่คือผิด 55555 แปลว่าพลอตทวิสต์เล่มนี้คงทำได้ดีอยู่แหละ

ขอขอบคุณ สนพ.บิบลิ ที่ส่งมาให้ได้ลองอ่านน้า 💞

[Mizuki · Rating 4 out of 5]

It's quite a nicely written and typical J-horror novel, the story is neatly planned and well constructed, the haunting is nicely and logically explained, the author also managed to give out a few plot twists at the end (so the haunting and/or demon possession is caused by the the tension and unhappiness within the family), I will keep an eye on this author's other novels.

[Mirai · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของครอบครัวหนึ่งที่ถูกปีศาจลึกลับ 'โบกีวัง' ตามรังควานอย่างไร้เหตุผล 'ฮิเดกิ' หัวหน้าครอบครัวต้องใช้ความพยายามสุดความสามารถในการปกป้องคุ้มครอง 'คานะ' และ 'จิสะ' ผู้เป็นภรรยาและลูกสาวจากปีศาลร้ายที่พยายามคร่าชีวิต แต่ดูเหมือนแค่เครื่องรางปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายธรรมดาๆ จะไม่อาจต้านทานได้ ฮิเดกิจึงตัดสินใจไปขอความช่วยเหลือ 'โนซากิ' นักเขียนสารคดีผู้เชี่ยวชาญเรื่องลี้ลับ กับ 'มาโกโตะ' แฟนสาวผู้มีสัมผัสพิเศษของเขา เพื่อมาช่วยกำจัดปีศาจร้ายตนนี้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

วู้วววว ไม่ได้อ่านอะไรที่มันสนุกๆ น่าติดตามขนาดนี้มานานแล้ว เล่มนี้สนุกมากกกก ถึงกับอ่านจบรวดเดียวภายในไม่กี่วัน ถ้ารู้ว่าจะสนุกขนาดนี้ จะไม่ปล่อยให้นอนในกองดองนานเด็ดขาด 555555

เล่มนี้แบ่งเล่าเรื่องเป็นสามมุมมองค่ะ มุมมองแรก เป็นของฮิเดกิ หัวหน้าครอบครัวผู้รักภรรยาและลูกสาวยิ่งชีพ ผู้เป็นสามีที่กระตือรือร้น ผู้เป็นพ่อที่ห่วงใยและใส่ใจลูกสาว ผู้ที่พยายามอย่างหนักในการคิดหาวิธีไล่ผีโบกีวัง

มุมมองที่สอง เป็นของคานะ ภรรยาของฮิเดกิ และแม่ของจิสะ ที่ก็พยายามอย่างหนักเช่นกันในการเป็นภรรยาที่ดีของสามี เป็นแม่ที่ดีของลูกสาว แต่ถูกสังคมปิตาธิปไตยกดทับจนตัวเธอทนไม่ไหว และแหลกสลายไปอย่างควบคุมไม่อยู่

และมุมมองสุดท้าย เป็นของโนซากิ คนนอกครอบครัวที่ฮิเดกิมาขอความช่วยเหลือ โนซากิเองก็มีปมบางอย่างเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่เรียกว่าครอบครัว แต่ถึงอย่างนั้นทั้งเขาและมาโกโตะ แฟนสาว ก็ยังเต็มใจที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยครอบครัวของฮิเดกิ

เล่มนี้เป็นแนวสยองขวัญ และมีผีตัวเป็นๆ เลยค่ะ ผีชื่อโบกีวัง ไม่เคยได้ยินใช่มะ? ใช่ค่ะ เราก็ไม่เคยได้ยินเหมือนกัน 😅 แต่ในเล่มมีการเล่าตำนานผีโบกีวังรวมอยู่ด้วย เลยรู้สึกน่าสนใจมากๆ เราชอบอะไรแบบนี้มาก ชอบการสอดแทรกความเชื่อและวัฒนธรรม รวมไปถึงการอิงประวัติศาสตร์ของคนญี่ปุ่นเล็กๆ น้อยๆ อ่านแล้วรู้สึกว่ามันช่วยเพิ่มความน่าสมจริงและความน่ากลัวของตำนานผีโบกีวังขึ้นมาอีกร้อยเท่าพันเท่าเลย

แต่ตำนานผีโบกีวังนั่นก็ส่วนหนึ่ง ว่าแต่.. ผีตนนี้มารังควานครอบครัวฮิเดกิทำไมกันนิ 😂 ความจริง คำตอบของคำถามนี้ มันมีเฉลยอยู่ในเล่มนั่นแหละ แต่พอเปิดเรื่องมา เจอแต่ฉากครอบครัวฮิเดิที่โดนผีใส่เอาๆ อ่านแล้วก็จะงงๆ หน่อย เหมือนผีมารังควานครอบครัวนี้แบบไม่มีเหตุผล แต่ความจริง เหตุผลของเรื่องมันมีอยู่ ต้องค่อยๆ อ่าน รอให้เนื้อเรื่องค่อยๆ เฉลมปมในตอนท้าย แต่ในระหว่างที่รอเฉลยปม ก็แท็กทีมไฝว้กับผีไปก่อนนะ 555555

สรุปคือ สนุกค่ะ ชอบๆ อ่านได้ไวๆ ดี มันส์ดี หนีผีสู้ผีกันสนุกดีค่ะ 55555

[Mollie Pan · Rating 4 out of 5]

สนุกใช้ได้ ไม่ใช่แบบนักสืบสืบสวนจ๋า มีผีเข้ามาเกี่ยวเต็มๆ แต่ไม่หลอน
ชอบตรงที่ เขียนแต่ละมุมของตัวละครได้น่าติดตาม หักมุมไปหักมุมมาคิดไม่ถึง เดาไม่ออกดี

[osa · Rating 3 out of 5]

เมื่อนำประเด็นสังคมชายเป็นใหญ่ มาผสมผสานกับเรื่องผี พร้อมตีแผ่ความรู้สึกที่กดทับภายในจิตใจคน

เรื่องย่อ: โบกีวัง คือปีศาจลึกลับในตำนานเล่าขานที่เข้ามาหลอกหลอนครอบครัวหนึ่งโดยไม่รู้สาเหตุแน่ชัด ทาฮาระ ฮิเดกิ พ่อและสามีที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว โบกีวังเริ่มรังควาญ จิสะ ลูกสาวของฮิเดกิและ คานะ ผู้เป็นแม่ จนครอบครัวเล็ก ๆ นี้ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งลี้ลับสุดอันตรายที่ไม่อาจมองเห็นหรืออธิบายได้ แม้ว่าในบ้านจะเต็มไปด้วยเครื่องรางปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายก็ตาม แต่ดูเหมือนอำนาจของปีศาจตนนี้จะแรงกล้าไปด้วยความพยาบาทที่ไม่อาจต้านทานได้

สืบพยาบาทปีศาจโบกีวัง ได้นำประเด็นสังคมชายเป็นใหญ่ในประเทศญี่ปุ่นเข้ามาผสมผสานกับเรื่องผี แต่ทำออกมาไม่ค่อยลงตัว คล้ายกับเล่าทั้งสองเรื่องเป็นเส้นคู่ขนาน มีจุดที่ต่อติดบ้าง แต่เหมือนเส้นที่เชื่อมโยงระหว่างสองเรื่องค่อนข้างบางตา สุดท้ายออกมาไม่ค่อยกลมกล่อม

เรียกว่าไปไม่สุดซักทางได้มั้ย? ... ก็คงได้ ด้วยความที่ต้องแบก theme ของผีที่อาฆาตมาดร้ายแบบไม่มีที่มาที่ไป ทำให้ทุกคนในเรื่องพร้อมคนอ่านต้องระดมความคิดหาสาเหตุ ผู้เขียนจึงต้องพยายามรีดข้อมูลส่วนของ โบกีวัง ให้ได้มากที่สุด เพื่อให้คนอ่านสอดรับเข้าจังหวะกับข้อมูลที่เป็นสาเหตุของเรื่องราวทั้งหมด ซึ่งอาจจะด้วยเหตุนี้ ทำให้ประเด็นสังคมที่ต้องการสื่อสารหล่นหายไปบ้าง แต่ไม่ได้นับว่าตกหล่น เพียงแค่บางเบาเท่านั้น ผีก็ไม่ได้น่ากลัว ประเด็นสังคมก็บางตา กลายเป็นเส้นความรู้สึกของคนอ่านเดินทางเป็นเส้นตรง ไม่ขึ้นสุดในแง่ของความหลอน ไม่ลงสุดในความหนักของปิตาธิปไตย

แต่ต้องบอกด้วยว่าเป็นคนไม่กลัวผี ยิ่งช่วงหลังๆ ไปแนว supernatural ยิ่งแล้วใหญ่ กลายเป็นอะไรไม่รู้ ให้ความรู้สึกครึ่งๆ กลางๆ ไปหมด

อ่านมาถึงตรงนี้คงคิดว่าไม่กลัวผีแล้วคาดหวังความหลอนหรือความน่ากลัวจากหนังสือ horror ทำไม ซึ่งมันมีเรื่องที่ทำได้ อย่างเช่น เสียงกระซิบสีแดงฉาน ณ ตอนนี้ยังไม่มีเรื่องไหนเทียบได้เลย

* spoiler alert *
หากคนที่ไม่อยากอ่านแต่อยากรู้ว่า โบกีวัง มีลักษณะยังไง เราอ่านแล้วนึกถึง IT เพราะโบกีวังโดนแทนตัวว่า "มัน" ค่อนข้างบ่อย และยังมีลักษณะที่เหมือนกัน เช่น ไม่มีรูปร่างหน้าตาที่ตายตัว, เมื่อปรากฎตัวจะมีปากหรือฟันที่คล้ายกับ IT

สรุป อ่านได้รวดเดียวจบ ไม่น่าเบื่อ มีการทิ้ง hint ระหว่างทางทำให้ตรึงความสนใจไว้ได้อยู่

[Bananasmoothie · Rating 4 out of 5]

ชอบมาก หลอนมากกกกก ฮืออออ
เรื่องนี้จะเล่าเรื่องแบบแบ่งเป็นสามองก์
1. องก์แรก เล่าถึงนังผีและฤทธิ์เดชของมัน ซึ่งโครตน่ากลัวเลยเว้ย โดนเส้นนี่มาก คือเป็นคนกลัวผีสับขาหลอกอ่ะ ผีมีลูกเล่น
2.องก์สอง เฉลยแหล่งที่มาของผี เข้าใจมากขึ้นว่ามันคืออะไร มาจากไหน
3. องก์สาม กลายเป็นหนังแอคชั่นแฟนตาซีโดยสมบูรณ์ 555555555 ถ้ามันรักษาบรรยากาศแบบสององก์แรกได้ อาจจะดีกว่านี้ ไม่รู้สิ
โดยรวมเป็นหนังสือผีที่หลอนมากๆเล่มนึง ชอบ

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 5 out of 5]

ครอบครัวหนึ่งที่ต้องเผชิญกับปีศาจโบกีวังมาหลายรุ่น

ลักษณะการหลอกหลอนของปีศาจนี้คือมันจะมาเรียกชื่อคนในครอบครัวจากหน้าบ้าน ซึ่งหากใครขานรับก็จะโดนโบกีวังลักพาตัวไปอยู่ด้วยกัน

คำสาปยังคงติดตามมาสู่ทายาทจนในยุคปัจจุบัน ฮิเดกิ ในฐานะพ่อและสามีจึกต้องทำท���กวิถีทางเพื่อปกป้องครอบครัวของเขาให้พ้นจากปีศาจร้ายตนนี้

เขาไปขอความช่วยเหลือจากมาโกโตะ ญาณทิพย์เพื่อให้ปัดเป่าเรื่องราวร้ายๆ ออกไป แต่เมื่อยิ่งขุดคุ้ยที่มาของปีศาจตนนี้เท่าไหร่ ก็ยิ่งพบความลับอันดำมืดของครอบครัวฮิเดกิมาขึ้นเท่านั้น

ความประทับใจแรกเลยคือปกสวย มีความวิบวับเล่นแสงคล้ายๆ The Midnight Library มหัศจรรย์ห้องสมุดเที่ยงคืน

ความประทับใ���ที่สองตอนเปิดหนังสืออ่าน รู้สึกกระดาษลื่นๆ สัมผัสดีมาก ไม่รู้ว่ากระดาษแตกต่างจากเล่มอื่นๆ จริง หรือเราคิดไปเอง แต่เล่มที่อ่านก่อนหน้าของสนพ.อื่น กระดาษก็ไม่ลื่นมือเท่านี้ ❤️

บทที่หนึ่งโคตรน่ากลัว บทที่สองคือเสียวสันหลังวาบ ส่วนบทที่สามก็ลุ้นระทึก

Goodreads ให้ 3.7 เราให้เต็ม 5 ไปเลยจ้า

[Yeon · Rating 4 out of 5]

Ma quỷ thực thụ chứ ko phải con người đứng sau bày trò nhát này nhát nọ nói chung là thích hợp đọc cho mùa Halloween la la la~~~

[jjntmm · Rating 4 out of 5]

บทที่สามสนุกจนวางไม่ลง เล่าเรื่ิงเเยบยล สนุกมาก เเต่สงสัยว่าที่บริษัทไม่มีกล้องวงจรเหรอ

[Stephen Nguyen · Rating 4 out of 5]

"Ba con bảo khi nó tới tuyệt đối không được trả lời hay cho nó vào nhà. Nó gọi thì khóa cửa vào và mặc kệ, nó sẽ bỏ đi thôi. Không được tùy tiện lên tiếng. Một khi đáp lại là không cứu vãn nổi đâu. Nó sẽ bắt người đó đem lên núi. Đã nhiều người bị bắt đi thật rồi đấy."

Điểm đầu tiên mình thích là truyện có ma quỷ thật chứ không phải là do tưởng tượng hay ảo giác của các nhân vật gây ra. Con quỷ này cực kỳ khôn ngoan và xảo quyệt trong việc dẫn dụ con mồi và ra tay vô cùng tàn độc. Hậu quả của nó để lại cho nạn nhân có thể gây ám ảnh cho người đọc qua một vài miêu tả về các cảnh máu me.

Truyện không chỉ đưa ra những yếu tố kinh dị gây sốc mà còn đi sâu vào nguồn gốc tên gọi, nơi trú ẩn, đặc tính của con quỷ Bogiwan thông qua việc điều tra tìm hiểu của các nhân vật.

Điểm thú vị của quyển sách là ở mỗi chương sẽ là góc nhìn của một nhân vật khác nhau, vì thế ngôi kể “tôi” cũng vì thế mà thay đổi từ người này qua người kia. Nghe hơi giống phong cách của Minato Kanae nhỉ. Chính cách kể chuyện này đã cho mình nhiều bất ngờ thú vị về bản chất của các nhân vật, và cho ra những cái twist hay.

Không thể không nhắc đến các vấn đề xã hội được lồng ghép vào câu chuyện, giúp nó không bị khô khan vì yếu tố hù ma nhát quỷ mà còn khiến người đọc phải suy ngẫm: đó là góc nhìn khác nhau giữa ba và mẹ trong việc nuôi dạy con cái, về tâm lý của những người không có khả năng sinh con,…

Tóm lại đây là một quyển sách kinh dị với những màn đối đầu căng thẳng giữa người và quỷ, tâm lý nhân vật được xây dựng tốt, thông điệp truyền tải rõ ràng, kết truyện hợp lý, không gây lấn cấn. Mình cho 4.25/5⭐️

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

อ่านเพราะคาดหวังว่าจะน่ากลัว เอามาอ่านก่อนนอนเลยด้วย บทแรกตอนที่ตัวนำผู้ชายเริ่มเรื่องตอนเด็กๆของตัวนำที่เจอโบกีวัง แอบหลอนนิดๆเลยนะ แล้วยิ่งได้รู้จักตำนานเรื่องเล่าที่มาอีกว่ามาจากทางฝรั่ง ก็น่าสนใจเลยล่ะ

พออ่านบทที่2ก็เห็นมุมมองที่เปลี่ยนไป แล้วแต่ใครเป็นคนเล่า นิยายญี่ปุ่นไม่พ้นเอามาโยงกับเรื่องสังคมชายเป็นใหญ่ ผู้หญิงมีหน้าที่เลี้ยงลูก ต้องออกจากงานมาดูแลสามีและลูก เลยทำให้ความกลัวผีลดลง มาเป็นความสงสารแทน

บท3ออกแนวปราบผี มีสืบสวนหาข้อมูลและก็ฉากแอ็คชั่นต่อสู้กัน ก็สนุกดีนะ ถึงจะโม้แปลกๆแต่ก็อ่านรวดเดียววันเดียวจบเฉย

ผีญี่ปุ่นนี่เน้นแนวอาฆาตแบบไม่มีเหตุผลเลย ขนาดอ่านจนจบแล้ว ยังไม่เข้าใจเลยเนี่ยว่ามาทำไม แค่สาปแช่งก็มาได้เลยหรอ ออกแนวผีฝรั่งนึกถึงหนังเรื่อง drag me to hell เลยล่ะ

[TuRuKa · Rating 5 out of 5]

แรกๆน่ากลัว กลางๆดราม่า หลังๆคือมันส์มาก มันส์จนหยุดอ่านไม่ได้ บรรยายได้ดี ไม่เวิ่นเว้อมาก ดำเนินเรื่องได้เร็วดีค่ะ สนุกมาก อ่านรวดเดียวจบเลย

[Tame · Rating 4 out of 5]

this book is freaking terrifying also the ghost is crazy intelligent yk no way Im reading this alone😅😂

[top. · Rating 4 out of 5]

เดือด! แนะนำแบบแนะน๊ำ!!!

[Mint · Rating 3 out of 5]

งงๆนิดหน่อย แบบ รู้สึกเหมือนมันน่าจะมีเล่มก่อนหรือเล่มหลังสักอย่าง ฟีลไม่ค่อย complete ตอนอ่าน แต่จุดหักมุมไรงี้ว้าวดี

ปีศาจว่าน่ากลัวแล้ว ระบอบปิตาฯน่ากลัวกว่ามาก จิง

[lostlessboy* · Rating 4 out of 5]

ท่ามกลางหนังสือญี่ปุ่นที่ถูก 'คัดสรร' นำมาแปล นานๆ ทีถึงจะเห็นสำนักพิมพ์นำเอาหนังสือที่มีรสชาติแปลกและแตกต่างมาให้ลิ้มลองบ้าง ผมเองเป็นแฟนบอยวรรณกรรมญี่ปุ่นอยู่แล้ว ช่วงหลังส่วนตัวก็รู้สึกถึงความจำเจระหว่างสามขั้ว ฮีลใจ เศร้าโศก และสืบสวน วนเวียนกันไป

สืบพยาบาทปีศาจโบกีวังคือหนึ่งในความแตกต่างนั้น หนังสือเล่าเหตุการณ์เกี่ยวกับครอบครัวหนึ่งที่ประกอบด้วย พ่อ แม่ ลูก (และปู่ย่าที่อาศัยอยู่ต่างที่กัน) ที่ต้องเผชิญความหวาดผวา เมื่อตัวคุณพ่อถูกปีศาจ-ผีร้ายในตำนาน (อาจมีดัดแปลงนิดหน่อย) นามว่า โบกีวัง ตามติดหลอกหลอนหวังเอาชีวิต

ถ้ามองในแง่การอ่านแล้วติดหนึบวางไม่ลง หนังสือเล่มนี้ถือว่าทำสำเร็จมากๆ เพราะอ่านสนุก แต่ละช่วงตอนในเล่มไม่มีช่วงไหนเอื่อยหรือปล่อยให้หยุดพักเลย ผู้อ่านอย่างเราจะต้องเผชิญความสยดสยอง ความตื่นเต้นผ่านพิธีกรรมไล่ผี ความพิศวง ความน่ากลัวของโบกีวัง แต่ที่เห็นว่าทำให้หนึบสุดก็น่าจะปริศนาน่าติดตามว่าทำไมโบกีวังถึงต้องมาเล่นงานคุณพ่อและครอบครัวของเขา

ถ้ามองหลังจากอ่านจบจากการติดหนึบนั้นแล้ว ส่วนตัวมองว่าเรื่องของพล็อต การสร้างบรรยากาศ ความครีเอทในการเล่าเรื่องผ่านสามตัวละครสามมุมมองในไทม์ไลน์ที่เดินไปข้างหน้าเพื่อคลี่คลายปริศนา จนถึงการหยิบเอาตำนานผีร้ายในอดีตมาเป็นกิมมิค เรียกได้ว่า น่าสนใจและทำได้เยี่ยม เหลือแค่เรื่องจังหวะ ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่รู้สึกว่าจังหวะมันเร่งเร้าคนอ่านเกินไป พอผนวกรวมกับตัวเรื่องที่ก็ดำเนินด้วยแอคชั่นการกระทำของตัวละครเป็นเสียส่วนใหญ่แล้ว อ่านแล้วบางช่วงรู้สึกอึดอัด (อึดอัดแบบไม่ใช่เพราะบรรยากาศของเรื่อง อธิบายยังไงดีเหมือนตัวหนังสือมันทำให้หายใจได้ไม่คล่อง เหมือนเราวิ่งไม่หยุด) บางบทรู้สึกเหมือนรีบๆ เล่า จนทำให้สารที่จะสื่อในเรื่องของ "รอยแยกของครอบครัว" นั้นเบาบางและไปไม่สุด คือคิดว่ามันไปสุดกว่านี้ได้

ถ้ามองในแง่ของความบันเทิง หนังสือเล่มนี้จะเหมือนการไปดูหนังสยองขวัญสักเรื่องหนึ่งที่แม่งโคตรสนุก ดูแล้วจะตรึงผู้ชมอยู่กับที่ ถ้าฉี่ก็เลือกจะอั้นฉี่ แต่พอออกจากโรงนั้น ก็อาจจะลืมเลือนไป ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ในใจมากนัก

แต่ไม่ว่ามองยังไง ก็ขอขอบคุณทางสนพ.บิบลิโอที่กล้าเอานิยายรสชาติที่แตกต่างมาให้ผู้อ่านชาวไทยอย่างผมได้ลองชิม

[Natcha♡ · Rating 4 out of 5]

It was an enjoyable read!

The story was divided into 3 parts, told from different perspectives: a husband's, a wife's, and an outsider's.

The first part was okay. The husband tells us about this vengeful demon which he had met once in his childhood. After 20 years, it can finally find him and will take him to the "mountain" where all the children are.

Then, the second part takes a serious turn with a shift of narrating perspective. We can finally hear the whole story from the wife. This is the part I like most in this book. Oh boy, its impact. I was feeling so angry, sad and uneasy reading her pain and learning her thoughts. Her character is just perfected built, so realistic. The ending of this part too, it was heartbreaking. I couldn't say enough how much I enjoyed this part.

For the last part, things are a bit chaotic. There are rituals and shamans involved. I didn't enjoy it much.

After all, I would totally recommend this book. I think it's a good piece for women's literature study too.

[nd · Rating 3 out of 5]

Xa xưa, thời Nhật Bản bị người phương tây xâm lược, dân làng đói kém nên đã xảy ra những vụ hiến tế, đem người bỏ lên rừng, lên núi, những nơi chốn hoang vu. Đối tượng họ công nạp là quỷ núi, không ai biết là nó có thật hay không? Họ chỉ dựa vào nỗi sợ đó để vứt bỏ người già và trẻ em, những người không có sức lao động, với niềm tin là "mối quan hệ cộng sinh" đó sẽ giúp họ đỡ được thiếu ăn thiếu mặc trong cảnh khốn khó này. Rốt cuộc, chẳng có quỷ núi nào cả, nhưng niềm tin của dân làng cùng với oán niệm của một trong những đứa bé bị đem bỏ đi ấy đã tạo nên một con quỷ thật sự. Cùng với bọn giặc, cùng với những văn hóa phương Tây du nhập, Bogeyman - hay ông kẹ là từ dùng để chỉ nhân vật đưa ra hù dọa trẻ con rằng nếu hư thì sẽ bị hắn bắt cóc đi mất. Truyền miệng qua nhiều đời: Từ Bogeyman - thành Bogima - rồi lại Bugime - và dần đọc ra thành Bogiwan như tên sách, người ta đã gọi con quỷ ấy bằng tên như thế.

Đến với nội dung sách:

- Chương 1: Lời kể của nhân vật Hideki

Lúc nhỏ, trong một lần gia đình đi vắng, chỉ còn lại cậu và người ông đang bệnh liệt giường ở nhà, nói năng còn khó khăn huống chi là đi lại. Bỗng nhiên, một tiếng gọi từ bên ngoài, hỏi ông của cậu bé có ở nhà không? Rồi lại lôi tên của tất cả những người họ hàng ra hỏi, mà hỏi bằng chính giọng của người ông đang nằm liệt giường đó, nó hỏi bao gồm cả người đã chết từ lâu lẫn người còn sống. Cậu sợ hãi trả lời là không biết. Mọi chuyện bắt đầu từ đây, vì: "Tuyệt đối không được trả lời, vì trả lời sẽ bị nó bắt lên núi ăn thịt."

- Sau này, cậu cũng quên bẵng đi câu chuyện đó. Hideki lớn lên và có vợ con, mong muốn một cuộc sống yên bình. Sáng chiều đi làm, tối về phụ vợ chăm sóc con cái. Một ngày, anh đi làm về, những lá bùa cầu an anh thỉnh về cầu sức khỏe cho con gái toàn bộ đều bị xé tan nát, vợ con thì ôm nhau khóc. Một cuộc điện thoại gọi đến: Anh Hideki có ở nhà không? Cảm giác ớn lạnh từ lúc xa xưa ùa về, anh biết mình sắp sửa đối diện với cái gì? Liền tìm người giúp đỡ để hóa giải con quỷ này, cuối cùng, để bảo vệ vợ con, anh chiến đấu can ngăn nó, nhưng cũng bị nó lừa rồi ăn thịt mất.

Đọc xong chương 1, mình tự hỏi tại sao bộ này hấp dẫn như vậy mà IPM không cho tiếp tục?



- Chương 2: Lời kể của nhân vật Kana, vợ Hideki

Từ câu chuyện ma quỷ, tác giả quay ngoắt sang mâu thuẫn hôn nhân.

Kana và Hideki tình cờ quen nhau, hẹn hò và đi đến kết hôn, rồi cô mang thai, sinh em bé như bao cặp vợ chồng bình thường khác. Từ đây, góc nhìn hôn nhân của cô không còn dịu dàng hay là màu hồng như cô đã tưởng tượng.

Cô sinh em bé rất chật vật mà không có Hideki ở bên, lúc mẹ tròn con vuông cả rồi, anh này mới xong công việc và chạy đến, không cần hỏi han vợ như thế nào, chỉ nhìn thấy em bé và phán một câu: Hóa ra sinh con cũng không khó như anh tưởng. Trong lúc đau đớn mệt mỏi, cô không thèm chấp nhất việc ấy nữa rồi cho qua.

Chồng và cô đã có quyết tâm cùng nhau nuôi dạy con cái cho thành người. Tất nhiên đó chỉ là lý thuyết suông dưới góc nhìn của đàn ông. Sáng chồng đi làm, Kana phải vật vã nào tã sữa, em bé đi vệ sinh ra quần, khóc lóc,... dỗ cho nó ngủ đến phờ cả người ra. Đến khi ông chồng về, nồng nặc mùi bia rượu đến bồng em bé đang ngủ, nó khóc rống lên. Cô thì nói phải vất vả như thế nào em bé mới chịu ngủ, còn anh chồng thì lại: Em ở bên con cả ngày rồi, đến tối phải đến lượt anh chăm con chứ. Mùi bia rượu đó cũng là vì anh chồng lúc nào cũng hô hào với người ông bố khác trong chung cư, muốn con của mình phát triển tốt hơn nên họ lập CLB để chia sẻ mục đích nuôi dạy con cái. Nhưng CLB này thường họp trên bàn nhậu và bàn ra tán vào việc khác là hay thôi. Thế đấy, "anh và em cùng nuôi dạy con", nhưng đến khi thay bỉm thì lại đùn đẩy cho người vợ. Còn nhiều việc khác nữa, khiến cô vợ cảm thấy cô bị nhốt trong một nhà tù do Hideki xây dựng nên, chứ không phải là một căn nhà nữa.

Con quỷ sẽ len lỏi và những khoảng trống, những vết nứt để bắt người đi. Và khoảng trống lẫn vết nứt ở đây chính là do mối gắn kết của gia đình không còn hạnh phúc nữa. Về chuyện của gia đình ông của Hideki, bà của cậu cũng đã phải chịu đựng người chồng vũ phu đến vô lý của mình, chính là người ông nằm liệt giường ở đầu truyện.


- Chương 3: Lời kể của nhân vật góp công vào cuộc tiêu trừ con quỷ Bogiwan

Tóm tắt: Trừ tà -> Thiện thắng ác -> Happy Ending nhưng còn bỏ ngõ do còn 4 quyển sau đó nữa.

------------------------------

Cảm giác như tuột dốc từ từ, xây dựng cốt truyện lôi cuốn ngay từ đầu, lẫn cách lý giải lý do con quỷ xuất hiện cùng với vấn đề mâu thuẫn hôn nhân của vợ chồng, điều hứa hẹn để mình chấm điểm cao cho quyển sách này, nhưng cái kết lại an toàn và bình thường quá.

[JooYoun Lee · Rating 3 out of 5]

이 책에 관해 가장 인상 깊었던 것을 딱 한마디 쓰자면, 흡입력이 장난이 아니였다는 것입니다. 최근들어 몇달만에 읽은 책임에도 하루남짓하는 사이에 처음부터 끝까지 다 읽을 정도로 초, 중반의 진행과 서술은 정말 술술 읽힙니다 (내가 리뷰를 다 쓸 정도). 어린시절 할아버지와 할머니와의 이야기, 노력하는 남편의 시점, 그것을 아내의 관점에서 보여주는 2장, 그리고 무지하게 실망스러운 3장까지 책은 각장마다 여러 개성있는 성격의 인물과 그들의 스타일에 맞추어 가면서 진행을 합니다. 여러 관점에서 한가지 사건에 집중해서 보여주니 뭔가 더 입체적인 느낌을 주어 개성은 있으나 클리쉐가 강한 단순한 사건과 인물상도 그 이상으로 흥미롭게 느껴지며, 소설은 공포보다는 미스터리나 쓰릴러와 같은 추리 소설의 느낌이 더 강하게 들었습니다 (한마디로 흥미로우나 저언~혀 무섭지 않아요...).
자, 그럼 비판을 시작 하자면 위에도 언급했다시피 인물들이 개성이 있으나 많이 단순합니다. 뭐라해야하나.. 흔히 접하는 인물상이라고 할까요? 자신은 열심히 하고 있다고 생각하는, 자기의 착각속에 사는 남편의 모습이나, 그러한 남편에게 순종적이고 한마디 못하는, 옛 일본 영화나 책에서 많이 등장하는 아내의 모습. 오컬트 작가와 영매사라는 특이한 직업이기에 특이한 복장과 (새를 끌고다닌다는) 특징을 가진 인물들. 그리고 무엇보다 무슨 만랩을 찍은 듯한 데우스 엑스 마키나와 같은 고토코의 존재. 특히 이 고토코의 존재가 가장 문제인데, 다른 인물들이야 독자들에게 익숙한 인물상이여서 작가의 역량에 따라 술술 읽혀 플러스 효과를 준다 하더라도 고토코와 같은 무엇이든 가능한 인물이 등장을 하니, 미지의 강한 존재에게서 도망가고 가족을 지키려는 긴장감이나 흥미가 많이 줄어들어요. 1, 2장은 "어라? 벌써 이렇게 읽었어?"라고 깜짝 놀랄 정도로 흡입력이 있으나, 고토코가 등장하는 3장에 들어서면서 여기까지 읽었으니 오늘 끝까지 다 읽어버리자! 라는 사명감으로 읽게 되었습니다.
그리고 흥미진지한 1장에 비해 3장은 많이 허술한 느낌이 드는데, 아마 너무 많이 끼워 맞추려하려는 것 때문이 아닐까 생각합니다. 사실 이 부분은 2장에서 시작을 하는데, 가나의 순종적인 모습과 가식적이고 가부장적인 모습의 히데키를 들추는 몇 부분이 특히 그럽니다. 뜬금없이 처음보는 사람에게 아내에게 잘해주라는 말을 하는 것도 그렇고, 분명 히데키가 좋은 남편은 아니라는 것이 수도 없이 언급이 되었을 지라도, 딸인 사치에게 폭력적이거나 엄격한 모습으로 그린적이 없음에도 뜬금없이 "아빠 무서운 냄새나"라고 말하는 사치 (우리가 술냄새를 무서워 하는 것은 술을 마신 사람의 폭력적인 모습에서 비롯한 것이지 술이 무서워서 그런것이 아닙니다. 술냄새가 싫으면 "싫은 냄새가나"라고 하는것이 맞는 것이지 무섭다니요..), 그리고 그러한 부분을 작가가 인지했는지 히데키의 외할아버지가 그의 딸을 탁자에 밀쳐 죽인 사건과 히데키가 돌보는 동안 사치가 탁자에 부딫혀 이마가 크게 찟어진 사건이 나오는데.. 흠.. 작가는 가부장적인 아버지와 가정폭력을 동급화 하고 싶은 걸까요? 물론 개인의 받는 고통은 개인의 경험이고, 히데키의 어투너 행동은 어느정도 언어적인 폭력이라 볼수 있으나, 한국에선 그 한이 너무 커 표현하는 단어조차없다는, 자식을 잃은 아픔, 그리도 그 아픔이 불려온 보기왕이, 숨막히는 가부장적인 히데키가 만들은 가나의 감옥에 의해서 불려지는 모습 등을 보면서 과연 이것들이 같은 동선의 사건들인가 의문이 들더군요.
물론 이러한 끼워맞추기의 문제는 3장의 추리부분에서도 심한데, 보기왕의 기원에 대해 알아냈다는 것 등이 있겠네요. 뭐, 그래도 이러한 부분인 책에서 언급한 해석의 문제라고 넘어갑시다. 하지만 조교수 친구의 가나와 치사를 저주하는 이유 등은 너무 억지가 아닌가 느끼게 되더군요.
다음 문제는... 책에도 언급이 되는 논리의 문제입니다. 노자키 왈, "오컬트와 심리현상은 이해를 할 수 없음에도 논리가 존재하기에 대처할수 있다" 입니다만.. 클라이맥스라 할 수 있는 마지막 대결에서 이 논리가 문제가 됩니다. 마지막 부분에서 고토코와 보기왕은 정면 대결을 펼치는데, 이 보기왕은 히데키의 두개골을 한번에 으깨고 씹어먹을 정도의 강력한 턱의 힘을 보여줍니다. 그 전에도 회사 후배를 물고 영매사의 팔을 물어서 절단하는 등 보기왕은 그저 영적인 존재가 아닌 현실에도 강한 영향을 미치는 존재로 묘사됩니다만, 일반인 보다도 작다고 묘사되는 고토코는 잘만 맞짱을 뜹니다. 촤악!~ 벌어진 턱을 두손으로 막아설 정도로 말이죠. 이게 뭐가 말이 안되냐하는 분들에게 노자키의 '논리적'인 방법으로 예를 들자면.. 어디 신앙심 깊은 신부님이 산에가서 트롤을 신앙심이나 위엄으로 굴복시키는 것이 아닌 맨손으로 때려잡는다는 것과 같을 정도로 황당한 부분입니다. 그리고 또한 3부에 가서는 부기왕이 너무 너프 (nerf) 된 모습으로 등장을 합니다. 1장 막바지에서는 히데키를 꾀어내기 위해 이중, 아니 삼중의 트랩을 선보이는 반전을 보여주는 이 부기왕은, 고토코의 존재를 알면서도 (1장에서 고토코의 목소리를 흉내내는 것을 포함해 방해라고 표현을 하지요), 아무 대책없이 헤드온~ 하면서 들어오며, 전에는 관광기념으로 하는 부적을 찟어버리는 모습을 보였음에도 마코토의 액막이인 반지를 사치가 계속 끼우게 냅둡니다. 스스로 지혜가 생겼다 자만했던 부기왕, 마코토 부터 씹어먹는 것이 순서는 아니였을지..? 결국 1장에서 치밀한 모습을 보였던 부기왕은, 이야기를 해피엔딩으로 이끌기 위해 너무나도 허술한 모습으로 3장에 등장합니다.
아, 그리고 이 해피엔딩이 문제인데.. 가나, 치사, 마코토, 아무도 안죽어요.. 치사를 되찾고 너무나도 빠르게 제정신을 차리는 가나. 아이가 갖고싶다는 마음에 틈이 생길것 같던 마코토는 그냥 좋은 언니로 남고.. 으으..
그 밖에도 고토코가 경찰청장에게 전화해서 형사를 물리치는 일 (여러분, 여러분은 지금 경찰 고위 간부가 이렇다할 이유없이 개인적인 입김으로 살인사건의 유력한 증인과 용의자를 형사가 조사하지 못하게 무마시키는, 경찰 비리의 현장을 목격하고 계십니다) 등 많은데.. 뭔가 좀.. 전형적인 능력자 소설에서 벗어나지 못한 느낌.. 그냥, '아 묻지마' 형식의 이 낡어뻐진 진행은, 1, 2 장의 긴장감과 흥미, 반전 넘치던 진행과 3장을 너무나 다르게 느끼게 만듭니다.
음, 뭔가를 많이 썼는데, 무난히 즐겁게 읽을 수 있는 소설입니다. 그렇게 어렵지도 않고요. 다만, 좀 아쉬운 부분이 적잖아 있었을 뿐.. ㅋ
궁금한 점이 있다면 보기왕이 하는 의미모를 단어들, 츠가쓰리가 무슨뜻인지 끝까지 나오지 않더군요.

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

#สืบพยาบาทปีศาจโบกีวัง ที่จ้องมาตามติดครอบครัวหนึ่งหมายเอาชีวิตด้วยการกินสด ลุ้นจัดน่ากลัวสุด สะเทือนขวัญสั่นจิตกับการหนีผีสู้ผี ดิ้นรนผ่านความพยาบาทปริศนาของปีศาจตนนี้ที่ยิ่งสืบความจริงยิ่งทวีความสะพรึง อ่านสนุกระทึกเกินคาด เบลนตำนานผีท้องถิ่นกับสภาพสังคมญี่ปุ่นได้อย่างมาเหนือน่าติดตามตลอดเล่ม
.
เปิดมาด้วยครอบครัวหนึ่งที่ถูกปีศาจชื่อ โบกีวัง ตามรังควาน หัวหน้าครอบครัวอย่างฮิเดกิจึงทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องภรรยากับลูกสาว แต่อิทธิฤทธิ์ของมันไม่ธรรมดา จึงต้องขอความช่วยเหลือจากนักเขียนผู้เชี่ยวชาญเรื่องลี้ลับกับแฟนผู้มีสัมผัสพิเศษให้มาช่วยปกป้องและสืบสาวไปยังสาเหตุในการมาของมัน

เล่มนี้เล่าเรื่องสามบท จากสามตัวละคร ซึ่งเป็นเหตุการณ์ดำเนินต่อกัน ตอนแรกเป็นมุมมองของฮิเดกิ คนพ่อผู้ที่พยายามอย่างหนักที่จะเป็นปกป้องลูกเมีย+หาวิธีไล่ผีโบกีวัง(เป็นมุมเปิดที่ระทึกและน่าใจหายมาก) บทสองเป็นมุมของคานะ ภรรยาของฮิเดกิที่มีความกดดันภายในใจหลังจากเกิเหตุการณ์ต่าง ๆ

และมุมมองที่สามโนซากิ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องลี้ลับที่ฮิเดกิไปขอความช่วยเหลือ เขาอยากช่วยเพราะตัวเองก็มีปมความสัมพันธ์คนในครอบครัว เรียกว่าเผยมุมมองทั้งพ่อและแม่ที่ต้องทำหน้าที่ประคับประคองครอบครัว พร้อมกันนั้นก็ต้องสู้ปีศาจนี้ เล่นประเด็นปมของผู้คน ความแหลกสลายทางใจที่เจอความกดดันด้วย

เหตุผลที่ว่าทำไมปีศาจถึงมาตามมารังควานครอบครัวนี้ก็น่ากลัว แต่กระนั้นสังคมญี่ปุ่นในเล่มก็น่ากลัวไม่ต่าง ในค่านิยมการสร้างครอบครัว คือถ้าผู้หญิงเขียนทุกเล่มต้องเผยภาพความอึดอัดหน้าที่ในครอบครัว ส่วนผู้ชายเขียนก็จะมีมุมมองเน้นปกป้องครอบครัว(แต่ถามเมียกับลูกยัง ตอนแรกเอาใจช่วยพี่แกชะมัด)

คือแนวระทึก-สยองขวัญที่จับเอาตำนานของปีศาจ อิงประวัติศาสตร์สอดแทรกวัฒนธรรม+ความเชื่อจนดูสมจริง มีการหนีผี(กลัวมาก) สู้ผี(มันส์มาก) สืบหาต้นตอ มีหมอผี เขตอาคม เครื่องราง ตีแผ่ไปยันปัญหาความกดดันในการสร้างครอบครัว บทบาทหน้าที่ทั้งชาย-หญิงที่ต้องการให้เป็นไปตามครรลองสังคม

การมาถึงของปีศาจตนนี้น่ากลัวใช่เล่น ซีนบรรยายว่ามันกำลังมาหายังไง ปรากฏตัวยังไง อินซีเดียสวิญญาณตามติด ก็สู้ไม่ได้ ใครไม่เคยดูก็ลองนึกภาพ ซัมติงที่จะมาเอาชีวิตเราแล้วมันไม่ลดละเลิกจนกว่าจะได้-กิน-เรา คือทำถึงจัด ๆ คือมันจะเอา ซึ่งเราไม่กลัวผีแต่กลัวปีศาจที่มันสู้ยากถึงเลือดเนื้อเอาชีวิตแบบนี้มาก ๆ

ภาพรวมต้องเรียกว่าสนุก กราฟความว้าวพุ่งทะยานไปแต่ลดลงทีละน้อยเพราะท้าย ๆ ขมวดปมจบปิดง่ายไปนิด(ก็เขาจะจบเรื่องแล้ว) แต่เป็นประสบการณ์ที่ดีในการอ่านตอนกลางคืนคนเดียว ใครที่หาอะไรตื่นเต้นอ่าน รับรองได้ฟีลแน่ อ่านไปแบบไม่ต้องคิดอะไร ลุ้นตามตัวละครไป โคตรมันส์จนอยากมองหาคนเข้าใจ555

วรรคที่ชอบ

- ความรักของพ่อแม่ไม่ได้วัดกันที่การเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายหรือจำนวนบาดแผลหรอกครับ

[Van Do · Rating 3 out of 5]

Gần đây mình vừa xem xong phim Black Phone, về chủ đề Ông Kẹ(Bogeyman). Thì sau đó nhảy qua đọc quyển Bogiwan(đọc lái từ Bogeyman), có một sự trùng hợp không hè nhẹ. Theo mình thì phim và truyện đều khai thác nỗi sợ vô hình của con người nhất là lũ trẻ con đối với Ông Kẹ, khi mà lúc nhỏ hay bị phụ huynh hù doạ sẽ bị Ông Kẹ bắt đi nếu đứa trẻ ấy không ngoan.

Và ở truyện Bogiwan, Ông Kẹ còn đáng sợ hơn bản phim nhiều. Được miêu tả có vẻ ngoài như quái vật, gớm ghiếc và đáng sợ, nó cũng không tự dưng mà đến nhưng cũng không dễ đáng mà đi. Chung quy, đều bắt nguồn tự nỗi sợ của con người và lòng dạ hiểm ác khi tại một ngôi làng nọ người dân chọn cách thức ném người già và trẻ nhỏ vào núi để giảm dân số, khắc phục sự hao lụt lương thực, nghèo đói. Nỗi sợ với một thực thể ta không biết là gì, còn hiểm ác để tạo ra những vết nứt trong mối quan hệ người-người và loài quái vật ấy khôn ngoan len lỏi vào từ lời nguyền rủa đến cái chết mới có thể kết thúc được tất cả.

Ở mức độ kinh dị, truyện đã làm khá tốt, lần lượt ba chương được dẫn dắt bởi ba nhân vật tiếp nối diễn biến từ đầu tới cuối. Ly kỳ, bí ẩn và truyền thuyết về ‘Bogiwan - Quỷ săn người’ là điểm nhấn cho toàn bộ tác phẩm này.

Đêm nay, Bogiwan sẽ tới thăm ngươi!

[Lê Huy · Rating 4 out of 5]

Không đơn thuần chỉ là một tác phẩm kinh dị giật gân thông thường. Không quá chú trọng về những tình tiết kinh dị máu me hay tâm linh kì bí, nhưng đừng vì thế mà xem nhẹ vì chính trí tưởng tượng của người đọc sẽ tự khai thác nỗi sợ hãi nằm sâu thẳm bên trong. Thứ mà tác phẩm hướng ngòi bút đến chính là mối quan hệ giữa con người với con người xã hội, giữa bố mẹ - con cái, giữa vợ - chồng, hay kể cả giữa những người hàng xóm trong một khu chung cư. Vấn nạn bạo hành gia đình; sự thời ơ bảo thủ của người làm chồng, làm cha; hay sự ganh ghét đố kị... đều được tác giả khắc hoạ rõ nét và chân thực đến hoàn hảo qua từng nhân vật. Lối kể chuyện qua góc nhìn và hành động của mỗi nhân vật khác nhau chính là yếu tố cốt lõi đem đến cho độc giả sự thấu hiểu và đồng cảm, đó cũng là chất xúc tác tạo nên sự lôi cuốn và hấp dẫn rất riêng của tác phẩm. Mỗi nhân vật đều có đất diễn của riêng mình, độc giả có thể cảm nhận và như hoà vào nhân vật với những biến đổi tâm lí, đấu tranh nội tâm được khắc hoạ rất rõ nét. Nói đây là một tác phẩm kinh dị cũng đúng, là nói đây là một câu chuyện gia đình cũng không sai. Hãy đọc và cảm nhận theo cảm xúc của riêng mình :>

[Meena Narag · Rating 4 out of 5]

_เรื่องเกี่ยวกับปีศาจในยุคโบราณที่จะมาเรียกชื่อคนในบ้าน ถ้าใครขานรับก็จะถูกเอาตัวไป

_ปีศาจกลับมาอีกครั้งตามคำเรียกร้องจากใครบางคนที่เรียกมา เพื่อเอาตัวใครบางคนกลับไป แต่คนที่ต้องทนทุกข์กับปีศาจกลับไม่ใช่คนเรียก และคนที่ต้องถูกเอาตัวไปไม่ได้มีแค่คนเดียว

_คนเป็นพ่อทำทุกอย่างเพื่อปกป้องลูกและครอบครัว คนเป็นแม่ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องลูกและตัวเอง รอยร้าวในครอบครัวสร้างช่องว่างดึงดูดความชั่วร้ายดำมืดเข้ามาหา มันหลอกล่อผู้คน หลอกล่อพวกเขาให้สังเวยชีวิต

_เรื่องนี้ดำเนินเรื่องผ่านตัวละคร 3 ตัว เล่าเรื่องในมุมของตัวเอง เนื้อหาเป็นไปตามความคิดของแต่ละคนทำให้คนอ่านมองเห็นแง่มุมที่สำคัญคือ คนเรามองทุกอย่างในมุมของเราและเข้าข้างตัวเองเสมอ

_นอกจากเรื่องราวของปีศาจและการต่อสู้กับปีศาจแล้ว ยังมีเรื่องของการมองต่างมุม ต่างคนต่างไม่เข้าใจกันคิดกันคนละอย่าง รู้สึกไม่พอใจแต่เก็บกดเอาไว้ไม่พูดมันออกมา ไม่ปรับความเข้าใจกัน ทำให้ความสัมพันธ์ย่ำแย่

_เนื้อเรื่องเขียนเรื่องราวความน่ากลัวของปีศาจคู่ไปกับความดำมืดในใจคน ยกประเด็นความรุนแรงในครอบครัวขึ้นมาตีแผ่ คนเราบางครั้งก็น่ากลัวกว่าปีศาจ หรือคนเรานั่นเองที่สร้างปีศาจขึ้นมา

_เดินเรื่องแบบช้าๆ เพื่อให้เห็นภาพบรรยากาศ ชัดเจนขึ้น ตื่นเต้นในระดับนึง ถ้าดูเป็นภาพยนตร์น่าจะตื่นเต้นน่ากลัวมากกว่า

___

[Erika · Rating 4 out of 5]

（韓国版の表紙が好きなのでこっちに感想を。なんで日本語版は微妙な表紙デザインなんだ…そして、他の国の翻訳版表紙も見てみたが、中国語版は「来了」、つまり「来た」。「ぼぎわん」という不気味な音は翻訳しづらかったんだろうか。それに対し、　韓国語版はちゃんと「ぼぎわん」という音も題名に入れている。が、この音、日本語では「意味不明かつ不気味」な感じの音だが、韓国語だとどうなんだろう。何しろ「ドロドロ」という日本語を聞いて「何それどういう意味？可愛い！」と言ってくるくらいだもの…）

本屋で気になった本がシリーズ物の2巻目か何かだったので、シリーズの1作目という事で読んでみた。
講談社のホラーシリーズは「僕が殺しましたx7」が物凄く残念だったので、全く期待せずに読み始めた（尚且つ、ホラー物って物語の始まり部分は面白いけど、途中からグダグダになって「恐ろしい超常現象だぁあ！」て無理矢理終わらせるイメージが強い。小説も映画も）

が！予想に反してとても楽しめてしまった！
不気味な描写���けを主軸に���ず、かなりしっかりとしたミステリで、「ぼぎわん」に襲われる途中の描写も安易にグロに逃げずに、物語的にちゃんと意味のある（そしてある意味スカッとする）描写なので、面白く読めた。

そもそも、物語が3人の視点で描かれるとは思ってなかったので、初めは「イクメン」を自称するイラつく野郎（正直言うと、SNS上の書き込みとか幼馴染にそっくりで余計にイラついた）が家族を謎の化物から守る話をずーっと読まされるのかとゲンナリしていた。が、途中からその妻の語りになって、同じ状況の説明も、立場によって全く違う描写で面白かった。
（特に、自己中心的で「俺は全て分かってる」気になってる夫に対して妻が何を思ってるかがよく分かって胸のすく思いだった。やっぱりそうだよねぇ。この描写からみるに、著者は女性？それとも、観察眼がある男性？）

また、「ぼぎわん」がBogeymanから来てるのではないか、という説明も面白かったし、登場人物の親戚が三重県の言葉を話すシーンでは自分の親戚の声が聞こえるようだったし、「女性は我慢しないといけない」という要素も、20世紀半ばで田舎だからこそ余計に強かったんだろうなと思い、（そしてDVに耐えきれずに「ぼぎわん」を呼んだという「爆発」の仕方も）、興味深かった。

すぐにシリーズの次の作品を読みたいとは思わないし、何度も何度も読みたい作品ではないが、物語の構成が予想していたよりしっかりしていて、とても楽しめたので、星4つ。
（そういえば、SF要素のあるミステリ、は私の好きなジャンルだ）

[elienna · Rating 5 out of 5]

นวนิยายแนวสยองขวัญของญี่ปุ่น โบกีวัง ผีที่ถูกเล่าขานมานานว่าหากได้ยินมันเรียกชื่อ ห้ามขานรับ เพราะจะมาจับตัวพาไปอยู่บนภูเขา ครอบครัวหนึ่งถูกโบกีวังตามรังควานอย่างหนัก คนเป็นพ่อและสามีจึงต้องสืบเรื่องราวของโบกีวังและวิธีปราบมัน

plot twisted/สะท้อนสังคม/เสียดสีสังคม/ครอบครัว

bg readerไม่อ่านนิยายสยองขวัญ แต่ไฟล์ทบังคับ+สนใจเรื่องนี้มานานแต่ไม่เปิดใจอ่านสักที

opinion เล่าเรื่องดี เขียนดี มียืดเยื้อบางช่วง ชอบพาร์ทที่เขียนสะท้อนสภาพสังคมและเสียดสีความคิดคนในสังคม แต่แอบไม่ชอบที่เอามาผูกกับเรื่องผี คือสตอรี่มันดีมาก ผูกมาไม่มีหลุดไม่โป๊ะ แต่ส่วนตัวไม่ชอบเฉยๆ อยากให้เขียนแยกมาเลย เพราะนักเขียนเสียดสีได้มันส์มาก แต่ถ้าไม่มีสตอรี่เรื่องผีก็อาจจะไม่มันส์ขนาดนี้ ช่วงแรกหลอนมาก ใส่ความเป็นนิยายแนวสยองขวัญเต็มที่ แต่ช่วงหลังใส่เสียดสีสังคมมาด้วย ก็เลยไม่ได้หลอนขนาดนั้นแล้ว plot twistedมาก อ่านแล้วอึ้ง

[Araya · Rating 4 out of 5]

รู้สึกว่าเป็นนิยายที่เห็นวิชวลความเป็นหนังชัดมาก (แต่ยังไม่ได้ดูหนัง)
ผีน่ากลัวประมาณนึง จริง ๆ ตอนที่มันน่าน่ากลัวที่สุดคือองก์แรกของเรื่องที่เราไม่รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไร แต่รวมในเรื่องผี สมกับเป็น J-horror นะ เรื่องคนน่ากลัวกว่าผีและผีเป็นผีที่ดีลอะไรกับมันแบบผีไทยไม่ได้เลยอะ อินี่คือบุญก็ไม่เอา แช่งให้มันไม่ได้ไปผุดไปเกิดมันก็ไม่สน แล้วสารพัดวิธีหลอก นี่สินะผีหลอก...
และที่ชอบมากคือการเฉลยว่าบางส่วนของเรื่องมันเป็น Unreliable narrotor อะ ตอนนั้นแทบจะลุกมาตบมือให้อยู่ในห้อง มันแบบ นี่ล่ะๆๆๆ อะไรที่ตามหา จากความรู้สึกมันกลางๆว่าจะชอบไม่ชอบดีไม่ดีน้อ ส่วนนี้ทำให้ความชอบพุ่งขึ้นเกือบเต็มกราฟ
แล้วมันก็เล่าเรื่องความสัมพันธ์ครอบครัว ปิตาธิปไตย Domestic violence ได้ดีมาก เขียนมาอ่านแบบตะโก๊นนนน
องก์หลัง ๆ ของคุณพี่สาวกับคุณแฟนน้องผมชมพูออกไปทำมิชชั่นต่อไม่ค่อยติดนิดหน่อย แต่ก็ยังถือว่าเขาเขียนได้ดีอยู่ดี
จริงๆอยากให้ 4.5 แต่มันให้ครึ่งดาวไม่ได้สินะ