What do you think?
Rate this book
Murasie
Moles is nie ongekend op Verlatenfontein nie. Moord ook nie. Inteendeel. Die Strandveld loop dik van die stories. Veral stories oor Verlatenfontein en die tyd toe die Brewisse daar gebly het. Oor Bert Brewis en sy humeur en oor sy beeldskone Engelse vrou. Ook oor hulle twee dogters – die oudste te vaal om hubaar te wees, die jongste ’n bottende skoonheid. En oor die woede wat so sterk deur die gene van hierdie luisterryke, vooraanstaande familie loop. Ras Erasmus ken feitlik elkeen van hierdie Verlatenfontein-stories soos oorvertel deur sy ouma Kate. Op haar doodsbed laat sy hom drie beloftes aflê. Die kans doen hom voor om hierdie beloftes na te kom toe hy ’n kwotasie moet uitwerk vir die restourasie van die opstal op Verlatenfontein nadat dit vir die vierde keer in honderd en twintig jaar net halfpad afbrand – raaiselagtig genoeg, telkens op ’n
betekenisvolle datum. Maar hy het nie rekening gehou daarmee dat daar ’n huurpag op ’n gedeelte van die plaas bestaan nie. Die huurpag is duur gekoop – nie soseer met geld nie, maar met ’n veel duurder kommoditeit. Eers toe Georgie Rabie Verlatenfontein toe moet vlug ná ’n twiet wat haar baie suur bekom het, hoor sy wat die ware storie is agter
die huurpag wat haar peetma hou. ’n Huurpag waaragter Ras Erasmus aan is, en nie net hy nie.
betekenisvolle datum. Maar hy het nie rekening gehou daarmee dat daar ’n huurpag op ’n gedeelte van die plaas bestaan nie. Die huurpag is duur gekoop – nie soseer met geld nie, maar met ’n veel duurder kommoditeit. Eers toe Georgie Rabie Verlatenfontein toe moet vlug ná ’n twiet wat haar baie suur bekom het, hoor sy wat die ware storie is agter
die huurpag wat haar peetma hou. ’n Huurpag waaragter Ras Erasmus aan is, en nie net hy nie.
605 pages, Kindle Edition
Published September 1, 2022
25 people are currently reading
44 people want to read
About the author
Chanette Paul
68 books142 followersChanette Paul word rond en bont groot. Sy woon nege skole by, studeer aan vyf universiteite en het al in sewe provinsies gebly. Haar eerste verhaal waarvoor sy betaling ontvang het, is ‘n sprokie wat sy op sestienjarige ouderdom geskryf het en op Siembamba voorgelees is. Die tweede, ‘n kortverhaal, is in haar universiteitsjare in Huisgenoot gepubliseer.
Eers twintig jaar later, in 1995, gee sy weer aandag aan haar skryfwerk. Sedertdien het ‘n verskeidenheid verhale en humoristiese artikels in tydskrifte verskyn asook in die omgewing van 50 boeke in verskillende genres.
Eers twintig jaar later, in 1995, gee sy weer aandag aan haar skryfwerk. Sedertdien het ‘n verskeidenheid verhale en humoristiese artikels in tydskrifte verskyn asook in die omgewing van 50 boeke in verskillende genres.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
March 25, 2023
Historiese fiksie, met hier en daar 'n paar feite bygewerk, soos byvoorbeeld dat vroue in die vorige eeu soos 'n besitting behandel was: nie 'n bankrekening mog hê, of eiendomstransaksies kon beklink nie. Boonop kon hulle ook nie stem nie.
Die twee parallele storielyne 1) 1871 en 2) 2021, vertel die verhale van vroue wat moes werk en oorleef in omstandighede wat óf uitdagend, óf tragies was.
Beide tydperke was boeiend, interessant, spannend. Moorde was op beide spyskaarte, en almal het 'n tragiese vroue verhaal agter elkeen gehad. Die sondes van die vaders was na 150 jaar nog steeds aan die nageslagte besoek.
Dis 'n lywige storie, maar uitstekend geskryf. Verrassings het soos volstruiseierdopkrale ononderbroke ingeryg op die mistieke storielyn. Die drupkelder was fassinerend, magies, bekorend, maar ook vreesaanjaend. Grillerig. Tog sou ek dit wou besoek!
In die outeursnota merk Chanette op dat "Verlatenfontein losweg gebaseer is op die plaas Ratelrivier, en van die historiese gebeure wat daar plaasgevind het, vind ook verminkte neerslag in Murasie."
Sy sê ook: (rondom die skip Remembrance)... dat alle gebeure fiksie was, .... en dat sy verder soos 'n ketter gelieg het. Dit het my lekker laat lag.
'Overgeset synde, feitlik alles in hierdie storie is uit my duim gesuig met net die uitsondering van enkele raakpunte uit die werklike verlede.'
Die deurgaans skerp, maar humoristiesee sosiale kommentare het 'n ligte ambians geskep, rondom 'n andersins donker, atmosferiese, uiters spanningsvolle storie. Dis 'n verhaal met lyf. En baie daarvan. Die einde: njammies!
Die twee parallele storielyne 1) 1871 en 2) 2021, vertel die verhale van vroue wat moes werk en oorleef in omstandighede wat óf uitdagend, óf tragies was.
Beide tydperke was boeiend, interessant, spannend. Moorde was op beide spyskaarte, en almal het 'n tragiese vroue verhaal agter elkeen gehad. Die sondes van die vaders was na 150 jaar nog steeds aan die nageslagte besoek.
Dis 'n lywige storie, maar uitstekend geskryf. Verrassings het soos volstruiseierdopkrale ononderbroke ingeryg op die mistieke storielyn. Die drupkelder was fassinerend, magies, bekorend, maar ook vreesaanjaend. Grillerig. Tog sou ek dit wou besoek!
In die outeursnota merk Chanette op dat "Verlatenfontein losweg gebaseer is op die plaas Ratelrivier, en van die historiese gebeure wat daar plaasgevind het, vind ook verminkte neerslag in Murasie."
Sy sê ook: (rondom die skip Remembrance)... dat alle gebeure fiksie was, .... en dat sy verder soos 'n ketter gelieg het. Dit het my lekker laat lag.
'Overgeset synde, feitlik alles in hierdie storie is uit my duim gesuig met net die uitsondering van enkele raakpunte uit die werklike verlede.'
Die deurgaans skerp, maar humoristiesee sosiale kommentare het 'n ligte ambians geskep, rondom 'n andersins donker, atmosferiese, uiters spanningsvolle storie. Dis 'n verhaal met lyf. En baie daarvan. Die einde: njammies!
October 21, 2022
Ek moet ruiterlik erken dat die blote volume van hierdie boek my ietwat geïntimideer het, maar soos dit gaan met ’n Chanette Paul, hou die huiwering nie veel verder as die eerste bladsy nie. Dan neem kompulsiewe lees oor, en bly ander, selfs belangrike dinge, agterweë. Ek het die boek toegemaak met hernude verwondering oor die vermoë van hierdie skrywer om ’n absolute boeiende verhaal te skryf.
Dit was verbasend maklik om tred te hou met gebeure op Verlatenfontein, so ver verwyderd as 1871 en 2021. Die kontraste is skreiend, veral wat betref die minderwaardige rol van vrouens in die 19de eeu en die vergrype waarmee die patriarge van die tyd kon wegkom. Die wisselende tydgleuwe en karakters wat aan die woord is, is duidelik aangedui by elke gedeelte, wat oor die algemeen kort gehou is. Dit vergemaklik beslis die lees van so 'n lywige verhaal.
Die karakterlyste is ook verdeel tussen die hede en die verlede, en is handig as verwysingsbron, hoewel dit geensins nodig was om knaend daarna te verwys nie. Die menige rolspelers voel spoedig soos bekendes hoewel die talle verrassende wendings my telkens verstom het.
Ek kan bloot sê: bravo! 'n Weldeurdagte plot waaraan ek nog ’n geruime tyd sal herkou.
Dit was verbasend maklik om tred te hou met gebeure op Verlatenfontein, so ver verwyderd as 1871 en 2021. Die kontraste is skreiend, veral wat betref die minderwaardige rol van vrouens in die 19de eeu en die vergrype waarmee die patriarge van die tyd kon wegkom. Die wisselende tydgleuwe en karakters wat aan die woord is, is duidelik aangedui by elke gedeelte, wat oor die algemeen kort gehou is. Dit vergemaklik beslis die lees van so 'n lywige verhaal.
Die karakterlyste is ook verdeel tussen die hede en die verlede, en is handig as verwysingsbron, hoewel dit geensins nodig was om knaend daarna te verwys nie. Die menige rolspelers voel spoedig soos bekendes hoewel die talle verrassende wendings my telkens verstom het.
Ek kan bloot sê: bravo! 'n Weldeurdagte plot waaraan ek nog ’n geruime tyd sal herkou.
March 3, 2023
Tevrede. Dis hoe ek voel ná 'n Chanette Paul boek. Hierdie een was 'n lekker lees. Genoeg spanning, liefde en selfs moord. Chanette, jy mag maar!
Nou wag ek in spanning vir die volgende boek.
Nou wag ek in spanning vir die volgende boek.
September 22, 2022
#Murasie – Chanette Paul
#Lapa
‘… Ek die Here jou God is ‘n jaloerse God wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde geslag… (Exodus 20:5)
1871
Op die plaas Verlatenfontein in die Strandveld swaai Bart Brewis die septer. Patriargie is koning en sy beeldskone Engelse vrou, Catherine, en dogters, die vaal Hendrien en die ontluikende skoonheid, Katryn, en die plaaswerkers, veral Freek Duiker wat dele van die Bybel uit sy kop kan opsê, moet in hulle spore trap of onder die sambok deurloop. Maar selfs die beste pogings tot suutjiestrap sou nie rekening hou met Bart se woede-geen en Catherine se ‘…daardie iets wat mans lok, vroue afstoot en baie moeilikheid veroorsaak…’ (129) nie en die kombuisvenster sou geslagte later steeds die inskripsie dra: ‘1871. Jaar van pyn en lyding. B. Brewis.’
2021
Georgie Rabie het ‘n wegkruipplek dringend nodig. Asof haar gewese man se manewales wat soos smet aan haar kleef nie erg genoeg was nie, het ‘n onbesonne twiet nou boonop die EFF op haar spoor. Haar peetma, Gina, is die houer van ‘n huurpag op Verlatenfontein; die perfekte wegkruipplek. Of so het sy gedink, voor sy besef het dat ‘n groot aantal mense – elkeen om hulle eie redes – belang het by Verlatenfontein. Jochemus Elardus Hendrik (Ras) Erasmus, ‘n argitek, is getaak met die voorlê van ‘n kwotasie om die opstal in sy voormalige glorie te herstel, maar hy het ook beloftes aan sy Ouma Kate, die agteragteragterkleinkind van Katryn gemaak; Jeff Wells, ‘n waterwyser, het ‘n verskuilde agenda agter sy mikstok; so-ook die skone Mariska, na bewering daar om onrustige geeste uit die verlede te verdryf. Dan is daar ook die Duiker-gesin; afstammelinge van Freek; Inus Bodenstein, die huidige eienaar en Gina se geliefde, Laura.
‘It is said that the Spirits of buried men
Oft come to this wicked world again;
That the churchyard turf is often trod,
By the unlaid tenants of tomb and sod,
That the midnight sea itself is swept,
By those who have long beneath it slept.
(Isaac McLellan, 1806-1899, The Haunted Wood)
Verskeie raaisels uit die verlede en streekslegendes word agter bak hande in die omgewing gefluister; daar is gerugte van ‘n versteekte skat, soldy wat op ‘n gestrande skip vervoer was en sedertdien verdwyn het; ‘n bloedige handafdruk wat hardnekkig weier om van die muur in die opstal te verdwyn; die feit dat die opstal reeds vier keer, elke keer op betekenisvolle datums, raaiselagtig gedeeltelik afgebrand het, en die beweerde spoke van twee ontslape verliefdes in die geheimsinnige drupkelder, reeds dekades lank verseël met tralies en slotte.
Die roman vervleg twee verhaallyne op Verlatenfontein: 1871 en 2021. Streeksuitdrukkings soos ‘kerriederrie’; ‘hokskaap’ en ‘komyntjie’ dra by tot die realisme en outensiteit van beide verhaallyne. My gunsteling toneel is ongetwyfeld die behandeling van ‘vroulike histerie’ deur middel van ‘paroksisme’ in die 19de eeu op bladsye 255-257; ek kon nie besluit of ek moes lag, huil of bloot my oë rol nie ! Dis beslis die moeite werd om die outeursnota ook te lees; feite en fiksie word daar onderskei. Die skrywer het ook foto’s van ‘n werklike drupkelder op haar Facebookblad geplaas; dis uiters interessant en verskaf diepte aan die ruimte wat deur die roman uitgebeeld word.
‘Murasie’ is heerlike ontspanningsfiksie met ‘n dik laag spanning en skimpe na die bonatuurlike; sterk aanbeveel vir aanhangers van die skrywer se werk.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
LAPA Uitgewers
#Uitdieperdsebek
#Lapa
‘… Ek die Here jou God is ‘n jaloerse God wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde geslag… (Exodus 20:5)
1871
Op die plaas Verlatenfontein in die Strandveld swaai Bart Brewis die septer. Patriargie is koning en sy beeldskone Engelse vrou, Catherine, en dogters, die vaal Hendrien en die ontluikende skoonheid, Katryn, en die plaaswerkers, veral Freek Duiker wat dele van die Bybel uit sy kop kan opsê, moet in hulle spore trap of onder die sambok deurloop. Maar selfs die beste pogings tot suutjiestrap sou nie rekening hou met Bart se woede-geen en Catherine se ‘…daardie iets wat mans lok, vroue afstoot en baie moeilikheid veroorsaak…’ (129) nie en die kombuisvenster sou geslagte later steeds die inskripsie dra: ‘1871. Jaar van pyn en lyding. B. Brewis.’
2021
Georgie Rabie het ‘n wegkruipplek dringend nodig. Asof haar gewese man se manewales wat soos smet aan haar kleef nie erg genoeg was nie, het ‘n onbesonne twiet nou boonop die EFF op haar spoor. Haar peetma, Gina, is die houer van ‘n huurpag op Verlatenfontein; die perfekte wegkruipplek. Of so het sy gedink, voor sy besef het dat ‘n groot aantal mense – elkeen om hulle eie redes – belang het by Verlatenfontein. Jochemus Elardus Hendrik (Ras) Erasmus, ‘n argitek, is getaak met die voorlê van ‘n kwotasie om die opstal in sy voormalige glorie te herstel, maar hy het ook beloftes aan sy Ouma Kate, die agteragteragterkleinkind van Katryn gemaak; Jeff Wells, ‘n waterwyser, het ‘n verskuilde agenda agter sy mikstok; so-ook die skone Mariska, na bewering daar om onrustige geeste uit die verlede te verdryf. Dan is daar ook die Duiker-gesin; afstammelinge van Freek; Inus Bodenstein, die huidige eienaar en Gina se geliefde, Laura.
‘It is said that the Spirits of buried men
Oft come to this wicked world again;
That the churchyard turf is often trod,
By the unlaid tenants of tomb and sod,
That the midnight sea itself is swept,
By those who have long beneath it slept.
(Isaac McLellan, 1806-1899, The Haunted Wood)
Verskeie raaisels uit die verlede en streekslegendes word agter bak hande in die omgewing gefluister; daar is gerugte van ‘n versteekte skat, soldy wat op ‘n gestrande skip vervoer was en sedertdien verdwyn het; ‘n bloedige handafdruk wat hardnekkig weier om van die muur in die opstal te verdwyn; die feit dat die opstal reeds vier keer, elke keer op betekenisvolle datums, raaiselagtig gedeeltelik afgebrand het, en die beweerde spoke van twee ontslape verliefdes in die geheimsinnige drupkelder, reeds dekades lank verseël met tralies en slotte.
Die roman vervleg twee verhaallyne op Verlatenfontein: 1871 en 2021. Streeksuitdrukkings soos ‘kerriederrie’; ‘hokskaap’ en ‘komyntjie’ dra by tot die realisme en outensiteit van beide verhaallyne. My gunsteling toneel is ongetwyfeld die behandeling van ‘vroulike histerie’ deur middel van ‘paroksisme’ in die 19de eeu op bladsye 255-257; ek kon nie besluit of ek moes lag, huil of bloot my oë rol nie ! Dis beslis die moeite werd om die outeursnota ook te lees; feite en fiksie word daar onderskei. Die skrywer het ook foto’s van ‘n werklike drupkelder op haar Facebookblad geplaas; dis uiters interessant en verskaf diepte aan die ruimte wat deur die roman uitgebeeld word.
‘Murasie’ is heerlike ontspanningsfiksie met ‘n dik laag spanning en skimpe na die bonatuurlike; sterk aanbeveel vir aanhangers van die skrywer se werk.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
LAPA Uitgewers
#Uitdieperdsebek
October 13, 2025
Ek het sommer ñ spul nuwe Afrikaanse woorde geleer in hierdie boek. As geskiedkundige het ek dit ongelooflik baie geniet. Chanette, wat ñ talent het jy nie. Wel gedaan!
October 30, 2022
Soos in die geval van al Chanette Paul se boeke wat ek al gelees het, is Murasie ʼn leesfees en was dit vir my maklik en lekker om al 521 bladsye van die storie, plus die outeursnota te lees.
Murasie speel om die beurt in 1871 en 2021 en die aksies van toeka word soomloos met die hede verbind. Die grootste gedeelte van die storie speel op ʼn plaas genaamd Verlatenfontein af uit die oogpunt van twee susters in 1871 en ʼn man en ʼn vrou in 2021.
Terwyl ek die boek lees het ek net weereens besef hoeveel onregte in die verlede teen onder andere vrouens gepleeg is, maar ook hoeveel hoop ons vandag het om aan vas te klou. Ook dat dinge tog op die ou end neig om reg uit te werk, al is dit nou ook 150 jaar later.
Ek lees selde ʼn boek twee maal, maar ek wil amper dink dat ek ʼn uitsondering in die geval sal maak.
Murasie speel om die beurt in 1871 en 2021 en die aksies van toeka word soomloos met die hede verbind. Die grootste gedeelte van die storie speel op ʼn plaas genaamd Verlatenfontein af uit die oogpunt van twee susters in 1871 en ʼn man en ʼn vrou in 2021.
Terwyl ek die boek lees het ek net weereens besef hoeveel onregte in die verlede teen onder andere vrouens gepleeg is, maar ook hoeveel hoop ons vandag het om aan vas te klou. Ook dat dinge tog op die ou end neig om reg uit te werk, al is dit nou ook 150 jaar later.
Ek lees selde ʼn boek twee maal, maar ek wil amper dink dat ek ʼn uitsondering in die geval sal maak.
April 1, 2024
Beste boek wat ek nog in my hele lewe gelees het!!!
November 27, 2022
By verre die beste Chanette Paul wat ek al gelees het!! Baie dankie dat ek kon deel word van hierdie ryk en voortreflike verhaal, Chanette! Ek kon die boek nie neersit nie, maar tog wou ek nie hê die storie moet eindig nie... briljante navorsing en ongelooflike storielyn wat tot aan die einde geboei het. Elke emosie in my is aangeroer en daarvoor gee ek 10 uit 10
September 28, 2022
4.5.⭐️ Weereens 'n meesterstuk uit Chanette Paul se pen!
October 16, 2022
Chanette Paul se BESTE BOEK! Ek was mal daaroor. Dit is ‘n pragtig inmekaargeweefde kunswerk van ‘n storie.
September 21, 2022
Chanette Paul op haar beste!
September 10, 2022
Hoendervleis einde!
October 19, 2025
Die boek het al 'n rukkie gelê en wag dat ek hom moet lees. In die begin moes ek konsentreer op die hede en verlede skryfwyse. Die telkens terug beweeg in tyd het beslis indruk op my gemaak. Chanette beweer dat alles fiktief was, tog het dit soos die waarheid gevoel. Die inligting wat sy nagevors het het perfek ingepas met die storie. Werklik die moeite werd om te lees as jy van die vroëe jare op die grens van Kaapkolonie en moord hou. Baie spanned. Wel gedaan Chanette.
April 13, 2023
Ek het Murasie die paasnaweek gevat en gelees. Hier is wat ek gedink het van die boek: https://blujeansbooks.co.za/resensie-...
July 15, 2025
Soos gewoonlik... Briljante boek van Chanette Paul!!! Elke liewe karakter laat jou op die punt van die stoel sit en twyfel wie die "culprit" is tot op die einde!!
October 10, 2025
Weereens 'n treffer lees.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews