What do you think?
Rate this book
Nie rdzewieje
Czy w pięć dni można wrócić do przeszłości?
Czy stara miłość naprawdę nie rdzewieje?
Magda przyjeżdża ze stolicy do rodzinnego Sosnowca, by po latach spotkać się ze swoją pierwszą dziewczyną. Wśród śląskiej i zagłębiowskiej architektury odżywają wspomnienia, a dawni znajomi okazują się lustrem, w którym można się przejrzeć i przeanalizować życiowe wybory. W komórce Magdy co chwilę lądują wiadomości od warszawskiej kochanki, która nie pozwala o sobie zapomnieć. Podróż w przeszłość stanie się bodźcem do podjęcia decyzji na temat przyszłości.
Pięć dni z życia głównej bohaterki przeplata się z opowieściami jej rozmówczyń. Nieheteroseksualne kobiety w różnym wieku przytaczają anegdoty o matkach, żonach i kochankach. Pewna siebie Kaśka, uwodzicielska Gabrysia i nieśmiała Anna mówią m.in. o tożsamości, coming oucie i o tym, jak to jest być z byłą swojej byłej. Wywiady, ogłoszenia matrymonialne i notki z aplikacji randkowych współtworzą manifest pokolenia 30-latków, dla których miłość naprawdę niejedno ma imię…
Nie rdzewieje to powieść o poszukiwaniu miłości. Miłości tak silnej, że staje się uzależnieniem.
Czy stara miłość naprawdę nie rdzewieje?
Magda przyjeżdża ze stolicy do rodzinnego Sosnowca, by po latach spotkać się ze swoją pierwszą dziewczyną. Wśród śląskiej i zagłębiowskiej architektury odżywają wspomnienia, a dawni znajomi okazują się lustrem, w którym można się przejrzeć i przeanalizować życiowe wybory. W komórce Magdy co chwilę lądują wiadomości od warszawskiej kochanki, która nie pozwala o sobie zapomnieć. Podróż w przeszłość stanie się bodźcem do podjęcia decyzji na temat przyszłości.
Pięć dni z życia głównej bohaterki przeplata się z opowieściami jej rozmówczyń. Nieheteroseksualne kobiety w różnym wieku przytaczają anegdoty o matkach, żonach i kochankach. Pewna siebie Kaśka, uwodzicielska Gabrysia i nieśmiała Anna mówią m.in. o tożsamości, coming oucie i o tym, jak to jest być z byłą swojej byłej. Wywiady, ogłoszenia matrymonialne i notki z aplikacji randkowych współtworzą manifest pokolenia 30-latków, dla których miłość naprawdę niejedno ma imię…
Nie rdzewieje to powieść o poszukiwaniu miłości. Miłości tak silnej, że staje się uzależnieniem.
- GenresPolish LiteratureLGBT
272 pages, Paperback
First published July 13, 2022
3 people are currently reading
84 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
July 13, 2022
3,5⭐️
świetnie ukazane polskie realia i brak sztucznego romantyzowania życia!
podobało mi się rozmyślanie głównej bohaterki i jej powolne przemierzanie przez życie oraz różne wstawki wypowiedzi queerowych kobiet🏳️🌈
totalnie nie przypasowała mi jednak fabuła oraz język :(
świetnie ukazane polskie realia i brak sztucznego romantyzowania życia!
podobało mi się rozmyślanie głównej bohaterki i jej powolne przemierzanie przez życie oraz różne wstawki wypowiedzi queerowych kobiet🏳️🌈
totalnie nie przypasowała mi jednak fabuła oraz język :(
November 7, 2022
Magda - główna bohaterka książki Gochy Pawlak „Nie Rdzewieje” - w dorosłym życiu nie radzi sobie najlepiej. Szukając kogoś, kto sklei jej dziurę w sercu, popada w wir toksycznych relacji. Nie wie na czym polega prawdziwy związek, a co dopiero jak ma działać miłość.
Pewnego dnia zaczynają ją nawiedzać wspomnienia.
Przez pięć kolejnych dowiadujemy się, że Magda decyduje się odnaleźć swoją dawną miłość - przyjaciółkę z dzieciństwa, która perfidnie została jej "odebrana".
Czy warto zatracać się w przeszłości i ludziach którzy z niej pochodzą? Czy powinniśmy mówić „kiedyś to było, a teraz nie ma”?
Książka ta utwierdziła mnie w przekonaniu, że nie. Powinniśmy żyć teraźniejszością, patrzeć w przyszłość, a przede wszystkim nie cofać się do przeszłości, która potrafi nas zatrzymać i sprawić, że będziemy się bezsensownie zastanawiać "a co by było gdyby.."
Książka jest na jeden wieczór, mnie niezbyt przypadła do gustu. Uważam, że poruszane tematy w książce powinny dostać więcej uwagi (stron). Jestem też osobą która uwielbia schludność oraz artystyczny wydźwięk w słowach, niestety tutaj czegoś mi zabrakło.
Pewnego dnia zaczynają ją nawiedzać wspomnienia.
Przez pięć kolejnych dowiadujemy się, że Magda decyduje się odnaleźć swoją dawną miłość - przyjaciółkę z dzieciństwa, która perfidnie została jej "odebrana".
Czy warto zatracać się w przeszłości i ludziach którzy z niej pochodzą? Czy powinniśmy mówić „kiedyś to było, a teraz nie ma”?
Książka ta utwierdziła mnie w przekonaniu, że nie. Powinniśmy żyć teraźniejszością, patrzeć w przyszłość, a przede wszystkim nie cofać się do przeszłości, która potrafi nas zatrzymać i sprawić, że będziemy się bezsensownie zastanawiać "a co by było gdyby.."
Książka jest na jeden wieczór, mnie niezbyt przypadła do gustu. Uważam, że poruszane tematy w książce powinny dostać więcej uwagi (stron). Jestem też osobą która uwielbia schludność oraz artystyczny wydźwięk w słowach, niestety tutaj czegoś mi zabrakło.
July 30, 2022
Nie wiem, czemu oceny takie surowe - może treść rozminęła się z oczekiwaniami czytelniczymi? W każdym razie mnie się podobało. Literacko ciekawe i jako gra z konwencjami, i komentarz społeczny (dość oczywisty, ale napisany ze szpilą). Miesza języki i konteksty, od Prousta do tindera do Masłowskiej (chyba). Bardzo dobry zabieg z pomieszaniem wywiadów przeprowadzanych przez bohaterkę i monologu, który wygłasza do terapeutki. Do tego te wtrącenia i retardacje były przezabawne - chichotałam jak norka na szukaniu miłości na bookclubie.
Ciekawa obsesja nt. Starzenia u narratorki co ledwo dotyka 3 z przodu. To chyba też trochę Proust, i wychodzi z tego interesujące lesbijskie spoglądanie ('gaze'), pożądanie które się śpieszy bo skóra już nie tak napięta jak kiedyś, erotyka podszyta lękiem przed śmiercią i starzeniem w bardzo dziwnym dla mnie (mającej już bliżej do 40 niż 30) stopniu. Trochę to wpada w nutę nieprzyjemną (ach, te drugie podbródki), ale zakładam, że to ma być wyraz pewnych niepewności narratorki. Jeszcze to powinna przepracować w tej terapii.
Moim zdaniem warto dać powieści szansę, nie przejmować się krytykami.
(Okładka mi się podoba ale może to ona ustawia niewłaściwą optykę czytelniczą? To nie jest do końca beach read, choć ja bym na plaży czytała.)
Ciekawa obsesja nt. Starzenia u narratorki co ledwo dotyka 3 z przodu. To chyba też trochę Proust, i wychodzi z tego interesujące lesbijskie spoglądanie ('gaze'), pożądanie które się śpieszy bo skóra już nie tak napięta jak kiedyś, erotyka podszyta lękiem przed śmiercią i starzeniem w bardzo dziwnym dla mnie (mającej już bliżej do 40 niż 30) stopniu. Trochę to wpada w nutę nieprzyjemną (ach, te drugie podbródki), ale zakładam, że to ma być wyraz pewnych niepewności narratorki. Jeszcze to powinna przepracować w tej terapii.
Moim zdaniem warto dać powieści szansę, nie przejmować się krytykami.
(Okładka mi się podoba ale może to ona ustawia niewłaściwą optykę czytelniczą? To nie jest do końca beach read, choć ja bym na plaży czytała.)
July 18, 2022
„Naiwnie wierzyłam, że wspólne życie będzie właśnie tak się toczyć. Beztrosko. Cicho. Z miłością.”
„Nie rdzewieje” to historia Magdy, która z Warszawy przyjeżdża do swojego rodzinnego miasta – Sosnowca i tam spotyka się ze swoimi znajomymi ze szkoły. Powrót do domu i spotkania z dawnymi przyjaciółmi oprócz lawiny wspomnień, wywołują mnóstwo pytań. Magda zaczyna rozmyślać o swoim życiu, wspomina swoje większe i mniejsze miłości, przywołuje wszystkie kobiety, z którymi łączyła je jakaś relacja i zastanawia się, dlaczego tak ciężko jej stworzyć trwały związek.
To, co podobało mi się w tej książce najbardziej, to bardzo normalne podejście do tematu miłości – nie ma tu zbytniego romantyzowania codzienności, wszystko dzieje się tak, jak w normalnym życiu, gwałtownie i chaotycznie. Oprócz tego, autorka pomiędzy historię Magdy, wplotła fragmenty wywiadów z nieheteroseksualnymi kobietami, gdzie poznajemy ich spojrzenie na miłość i związki.
„Nie rdzewieje” jest niestety książką bardzo chaotyczną, jest tu bardzo dużo postaci, są przeskoki w czasie i mnóstwo monologów wewnętrznych bohaterki. Zwykle takie przeładowanie formy i treści mi nie przeszkadza, jednak tutaj bardzo zburzyło mi odbiór książki. Ciężko się w tej historii odnaleźć, a każdy nowy bohater tylko pogłębia ten chaos.
Projekt super ekstra okładki – Natalia Twardy
„Nie rdzewieje” to historia Magdy, która z Warszawy przyjeżdża do swojego rodzinnego miasta – Sosnowca i tam spotyka się ze swoimi znajomymi ze szkoły. Powrót do domu i spotkania z dawnymi przyjaciółmi oprócz lawiny wspomnień, wywołują mnóstwo pytań. Magda zaczyna rozmyślać o swoim życiu, wspomina swoje większe i mniejsze miłości, przywołuje wszystkie kobiety, z którymi łączyła je jakaś relacja i zastanawia się, dlaczego tak ciężko jej stworzyć trwały związek.
To, co podobało mi się w tej książce najbardziej, to bardzo normalne podejście do tematu miłości – nie ma tu zbytniego romantyzowania codzienności, wszystko dzieje się tak, jak w normalnym życiu, gwałtownie i chaotycznie. Oprócz tego, autorka pomiędzy historię Magdy, wplotła fragmenty wywiadów z nieheteroseksualnymi kobietami, gdzie poznajemy ich spojrzenie na miłość i związki.
„Nie rdzewieje” jest niestety książką bardzo chaotyczną, jest tu bardzo dużo postaci, są przeskoki w czasie i mnóstwo monologów wewnętrznych bohaterki. Zwykle takie przeładowanie formy i treści mi nie przeszkadza, jednak tutaj bardzo zburzyło mi odbiór książki. Ciężko się w tej historii odnaleźć, a każdy nowy bohater tylko pogłębia ten chaos.
Projekt super ekstra okładki – Natalia Twardy
July 20, 2022
Ogólnie uważam, że takie książki są potrzebne, nawet jeśli nie prezentują jakiegoś szalenie wysokiego poziomu. Dlaczego? Bo literatura powinna odzwierciedlać różnorodność życia, pokazywać wszelakie rodzaje doświadczeń. Dla mnie świat tej powieści jest prawie całkiem obcy, a w każdym razie odległy. Doświadczenia bohaterek nie są moimi doświadczeniami i w sumie cieszę się z tego, że nigdy nie żyłam w polskim The L Word (starym czy nowym). Nie zmienia to faktu, że pewnie spora część polskich lesbijek musi się w nim odnajdywać i ta książka jest pewnym spojrzeniem na to doświadczenie.
Jedno, co mi znacząco tu przeszkadza to strumień świadomości narratorki, który jest po prostu męczący. Nie wiadomo czy ta książka to bardziej akcja czy bardziej przemyślenia. Nie ma między nimi zdrowego balansu, jest za to zalew myśli, które są często sztuką dla sztuki.
Ale mimo że nie była to wysoka półka, to cieszę się, że ta książka powstała, nie wszyscy muszą się odnajdywać przecież w "Ostępach nocy" czy Virginii Woolf ;).
Jedno, co mi znacząco tu przeszkadza to strumień świadomości narratorki, który jest po prostu męczący. Nie wiadomo czy ta książka to bardziej akcja czy bardziej przemyślenia. Nie ma między nimi zdrowego balansu, jest za to zalew myśli, które są często sztuką dla sztuki.
Ale mimo że nie była to wysoka półka, to cieszę się, że ta książka powstała, nie wszyscy muszą się odnajdywać przecież w "Ostępach nocy" czy Virginii Woolf ;).
March 14, 2023
jenyyyyy. od czego by tu zaczac. takie polskie L word w sosnowcu ale wsm to nie wiem bo nie oglądałam Lword xD nic sie tam nie dzieje, połowa książki to jakieś randomowe wrzutki o byciu lesbijką w polsce że niby wywiady, ale widać że pisała to wszystko jedna osoba. fabularna część nudna, główna bohaterka jest taka że nie da się jej polubić, wyżej sra niż dupę ma, pretensjonalna i jeszcze ta obsesja na punkcie materiałów, mam wrażenie że wszystko tam z wełny jest zrobione, no chyba że chce się powiedzieć pejoratywnie to wtedy wiadomo tkanina poliestrowa XD i jeszcze doslownieee bohaterka ma jakieś 29 lat i mówi że w tym wieku to już w garsonkach sie chodzi XDDDDDD aha i jeszcze wszyscy w wieku 29 lat mają poszarzałą skórę, zmarszczki i się rozpadają
w ogóle wszystkie bohaterki to ciężko tam polubić, niby to ma być takie relatable zwierciadło lesbijskie żeby sie w nim przejrzeć (coś w ten deseń nawet jest napisane w książce), ale wszystkie są jakieś takie odklejone od rzeczywistości, że czytam se to i myslę KTO SIE TAK ZACHOWUJE
ogólnie to biorę to do siebie bo I guess miałam być targetem a nie jestem
w ogóle wszystkie bohaterki to ciężko tam polubić, niby to ma być takie relatable zwierciadło lesbijskie żeby sie w nim przejrzeć (coś w ten deseń nawet jest napisane w książce), ale wszystkie są jakieś takie odklejone od rzeczywistości, że czytam se to i myslę KTO SIE TAK ZACHOWUJE
ogólnie to biorę to do siebie bo I guess miałam być targetem a nie jestem
December 29, 2022
Recenzja bliskiej osoby, wklejona za zgodą:
„nie rdzewieje” Gochy Pawlak to książka lekka, chicklitowa (affectionate), z terapeutycznym zacięciem (prawie każdy, kto powinien, przechodzi samoaktualizację, niekiedy dość niespodziewanie). ciekawie łączy indywidualną historię o miłości i konfrontowaniu się z przeszłością oraz szerszy portret środowiska współczesnych lesbijek w wieku ok. 20-30.
podczas lektury książka wydała mi się jednocześnie bliska i daleka. bliska, bo śląsk i zagłębie lat dwutysięcznych – młodzieńcza drama bohaterki rozgrywa się w sosnowcu, ale mogłaby w mojej szkole. daleka, bo wielkomiejske środowisko queerowo-klubowe. bliska, bo młodzieńcza miłość, która zostaje w człowieku dłużej niż powinna. daleka, bo nie byłam i już nie będę nastoletnią lesbijką. „nie rdzewieje” pozwoliło mi opłakać dziewczęcość, której nie miałam, a na koniec powiedziało, że może mimo to czeka mnie jeszcze coś fajnego w życiu.
miłośniczkom kłiru polecam.
„nie rdzewieje” Gochy Pawlak to książka lekka, chicklitowa (affectionate), z terapeutycznym zacięciem (prawie każdy, kto powinien, przechodzi samoaktualizację, niekiedy dość niespodziewanie). ciekawie łączy indywidualną historię o miłości i konfrontowaniu się z przeszłością oraz szerszy portret środowiska współczesnych lesbijek w wieku ok. 20-30.
podczas lektury książka wydała mi się jednocześnie bliska i daleka. bliska, bo śląsk i zagłębie lat dwutysięcznych – młodzieńcza drama bohaterki rozgrywa się w sosnowcu, ale mogłaby w mojej szkole. daleka, bo wielkomiejske środowisko queerowo-klubowe. bliska, bo młodzieńcza miłość, która zostaje w człowieku dłużej niż powinna. daleka, bo nie byłam i już nie będę nastoletnią lesbijką. „nie rdzewieje” pozwoliło mi opłakać dziewczęcość, której nie miałam, a na koniec powiedziało, że może mimo to czeka mnie jeszcze coś fajnego w życiu.
miłośniczkom kłiru polecam.
July 2, 2024
książka trochę o niczym, ale w tym niczym byłam w stanie znaleźć spokój w pięknej wspólnocie
July 26, 2022
@gocha.pawlak stworzyła powieść, która mnie kupiła, wciągnęła, zdystansowała, wprowadziła chaos w czytaniu, zaskoczyła szczerością i otwartością głównej bohaterki. Może pomyślicie co w tym dziwnego? Nic, nic dziwnego gdy czytasz coś co nie dotyczy twojego podwórka.
#nierdzewieje to chyba moja pierwsza powieść (innej nie pamiętam), która traktuje o polskich nieheteroseksualnych kobietach w naszym rodzimym społeczeństwie. Napisana dobrze, lekko, bez tkliwości, wielkiego cierpienia (choć ono towarzyszy głównej bohaterce). Przyznam szczerze, na początku było mi ciężko wejść w ten przedstawiony świat. Chaos był przeszkodą. Brak emocji był przeszkodą. Jednak im dalej w las tym było lepiej. Przestałam błądzić i zaczęłam rozumieć Magdę. Zaczęłam rozumieć ten świat.
To ona przyjeżdża z dużego miasta do rodzinnego Sosnowca aby spotkać się z osobą, która zraniła, była pierwszą a we wspomnieniach najważniejszą. Czy to spotkanie dojdzie do skutku? Czy wydarzy się po drodze to coś, co okaże się być czymś ważnym i nieoczekiwanym? Tego wam nie przybliżę bo to właśnie ta droga i ten spacer Magdy, jej przemyślenia spodobały mi się najbardziej więc nie odbiorę wam możliwości poznania i wyrobienia sobie własnego zdania o tym tytule (czego jestem bardzo ciekawa - nie ukrywam 🙂).
Czy to książka dla każdego? Nie wiem. Jednak warto jej dać szansę. Ona ma swój specyficzny styl ale nie odbiera jej to uroku. Owszem można się przyczepić ale po co? Jej lektura sprawiła mi przyjemność i co rzadko się zdarza. Szybko ją przeczytałam, wciągnęła mnie. Powieść ta zawiera przerywniki w postaci wywiadów, anegdot, wypowiedzi kobiet na różne określone tematu. Co też mi się spodobało.
Ps. Okładka jest obłędna. Uwielbiam.
#nierdzewieje to chyba moja pierwsza powieść (innej nie pamiętam), która traktuje o polskich nieheteroseksualnych kobietach w naszym rodzimym społeczeństwie. Napisana dobrze, lekko, bez tkliwości, wielkiego cierpienia (choć ono towarzyszy głównej bohaterce). Przyznam szczerze, na początku było mi ciężko wejść w ten przedstawiony świat. Chaos był przeszkodą. Brak emocji był przeszkodą. Jednak im dalej w las tym było lepiej. Przestałam błądzić i zaczęłam rozumieć Magdę. Zaczęłam rozumieć ten świat.
To ona przyjeżdża z dużego miasta do rodzinnego Sosnowca aby spotkać się z osobą, która zraniła, była pierwszą a we wspomnieniach najważniejszą. Czy to spotkanie dojdzie do skutku? Czy wydarzy się po drodze to coś, co okaże się być czymś ważnym i nieoczekiwanym? Tego wam nie przybliżę bo to właśnie ta droga i ten spacer Magdy, jej przemyślenia spodobały mi się najbardziej więc nie odbiorę wam możliwości poznania i wyrobienia sobie własnego zdania o tym tytule (czego jestem bardzo ciekawa - nie ukrywam 🙂).
Czy to książka dla każdego? Nie wiem. Jednak warto jej dać szansę. Ona ma swój specyficzny styl ale nie odbiera jej to uroku. Owszem można się przyczepić ale po co? Jej lektura sprawiła mi przyjemność i co rzadko się zdarza. Szybko ją przeczytałam, wciągnęła mnie. Powieść ta zawiera przerywniki w postaci wywiadów, anegdot, wypowiedzi kobiet na różne określone tematu. Co też mi się spodobało.
Ps. Okładka jest obłędna. Uwielbiam.
July 27, 2022
„Nie rdzewieje” to debiutancka powieść polskiej autorki. Akcja jest osadzona w bardzo polskich realiach; Magda przyjeżdża z Warszawy do rodzinnego Sosnowca, by po latach spotkać się ze swoją pierwszą dziewczyną. Historia głównej bohaterki o poszukiwaniu miłości przeplata się z opowieściami jej rozmówczyń; nieheteronormatywne kobiety z różnych światów przytaczają anegdoty ze swojego życia.
Ta książka jest dla mnie ciężkim przypadkiem, mam co do niej bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony pojawiło się w niej wiele myśli, z którymi mogłam się utożsamić, a jednak coś nie zagrało. Po pierwsze zdecydowanie za duża ilość historii przeróżnych kobiet sprawiła, że zrobił się straszny chaos, a ja w pewnym momencie nie wiedziałam kto jest kim i po co mi ta informacja, która nie wprowadza nic do fabuły.
Pierwszoosobowa narracja przeplata się z wypowiedziami ze strony osób postronnych, których jest po prostu za dużo, co powoduje duży chaos. Gdyby autorka skupiła się na historii kilku konkretnych kobiet, o wiele łatwiej byłoby się w tym wszystkim połapać.
Do tego te momenty w których Magda zwraca się do… właśnie, do kogo? Do mnie jako do czytelnika? Do terapeutki? Nie zostało to w żaden sposób wyjaśnione.
Ta książka jest dla mnie ciężkim przypadkiem, mam co do niej bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony pojawiło się w niej wiele myśli, z którymi mogłam się utożsamić, a jednak coś nie zagrało. Po pierwsze zdecydowanie za duża ilość historii przeróżnych kobiet sprawiła, że zrobił się straszny chaos, a ja w pewnym momencie nie wiedziałam kto jest kim i po co mi ta informacja, która nie wprowadza nic do fabuły.
Pierwszoosobowa narracja przeplata się z wypowiedziami ze strony osób postronnych, których jest po prostu za dużo, co powoduje duży chaos. Gdyby autorka skupiła się na historii kilku konkretnych kobiet, o wiele łatwiej byłoby się w tym wszystkim połapać.
Do tego te momenty w których Magda zwraca się do… właśnie, do kogo? Do mnie jako do czytelnika? Do terapeutki? Nie zostało to w żaden sposób wyjaśnione.
July 25, 2022
Od samego początku coś nie pasowało mi w tej książce. Bardzo nie lubię pisać negatywnych recenzji i ta też taka nie będzie. Moim zdaniem, na Polskim rynku, jest masa lepszych książek o podobnej tematyce. Cała historia była bardzo mdła i bez polotu, nie powiem, że była ona zła, ba, było nawet kilka scen które bardzo mi przypadły do gustu ale nie oszukujmy się, kto kupuje książkę, dla kilku ciekawych stron. Nie jest to bardzo zła pozycja ale jest opisana w nudny i chaotyczny sposób. Plusem jest to, że bardzo szybko się ją czyta. Ja skończyłam ją w około 3 godziny.
Główna bohaterka, Magda, przyjeżdża na kilka dni do swojego rodzinnego miasta, Sosnowca. Chcę spotkać starych znajomych, zobaczyć jak potoczyły się ich losy. Bardzo chcę spotkać swoją pierwszą miłość, Karolinę, lecz jej Warszawska kochanka, nie daje o sobie zapomnieć. Magda musi przemyśleć swoje dotychczasowe życie.
Czasami jest tak, że mamy za bardzo wygórowane oczekiwania co do danej książki. Zawód jest podwójny, gdy ją czytacie i szukacie pozytywnych jej stron. Udaje się wam znaleźć kilka plusów, lecz to za mało by nazwać ją dobrą książką.
Główna bohaterka, Magda, przyjeżdża na kilka dni do swojego rodzinnego miasta, Sosnowca. Chcę spotkać starych znajomych, zobaczyć jak potoczyły się ich losy. Bardzo chcę spotkać swoją pierwszą miłość, Karolinę, lecz jej Warszawska kochanka, nie daje o sobie zapomnieć. Magda musi przemyśleć swoje dotychczasowe życie.
Czasami jest tak, że mamy za bardzo wygórowane oczekiwania co do danej książki. Zawód jest podwójny, gdy ją czytacie i szukacie pozytywnych jej stron. Udaje się wam znaleźć kilka plusów, lecz to za mało by nazwać ją dobrą książką.
November 13, 2022
[przeczytane w wersji papierowej]
Książka bardzo fajna, inna od pozostałych, m.in dlatego, że:
- jest ciekawie podzielona
- rozdziału w postaci dziennika, który jest fajnie skonstruowany: mamy tu narratora, który przedstawia myśli bohaterki, a te z kolei (myśli) są wplatane w dialog, przez co miałam wrażenie, jakby rozmowa toczyła się wolno, bo bohaterka cały czas myślała, ale tak naprawdę myśli bohaterki są równoczesne co jej wypowiedzi
- rzeczywistość widzimy nie tylko dzięki narracji, ale także dzięki dialogom, które prowadzi główna bohaterka i dzięki którym możemy zauważyć stosunek emocjonalny głównej bohaterki do wydarzeń czy ludzi
- dziennik obejmuje 5 dni, chociaż ja miałam wrażenie, jakby wydarzenia rozgrywały się w różnym czasie.
Są też wtręty, które są opowieściami rozmówczyń.
Warto przeczytać, aczkolwiek ja z chęcią przeczytałabym drugą część, gdyby takowa była 😋
Książka bardzo fajna, inna od pozostałych, m.in dlatego, że:
- jest ciekawie podzielona
- rozdziału w postaci dziennika, który jest fajnie skonstruowany: mamy tu narratora, który przedstawia myśli bohaterki, a te z kolei (myśli) są wplatane w dialog, przez co miałam wrażenie, jakby rozmowa toczyła się wolno, bo bohaterka cały czas myślała, ale tak naprawdę myśli bohaterki są równoczesne co jej wypowiedzi
- rzeczywistość widzimy nie tylko dzięki narracji, ale także dzięki dialogom, które prowadzi główna bohaterka i dzięki którym możemy zauważyć stosunek emocjonalny głównej bohaterki do wydarzeń czy ludzi
- dziennik obejmuje 5 dni, chociaż ja miałam wrażenie, jakby wydarzenia rozgrywały się w różnym czasie.
Są też wtręty, które są opowieściami rozmówczyń.
Warto przeczytać, aczkolwiek ja z chęcią przeczytałabym drugą część, gdyby takowa była 😋
September 18, 2025
Dowiedziałam się o istnieniu tej książki z reportażu o Sosnowcu, ale negatywne opinie na goodreads ostudziły mój zapał. Ostatecznie podeszłam do niej bez oczekiwań, więc miło się zaskoczyłam. Książka jest wciągająca, przeczytałam ją praktycznie na raz. Oczywiście można to było lepiej napisać, a fabułę bardziej dopracować, ale jakoś mnie siadło nawet tak jak jest. Szkoda że autorka już nic więcej nie napisze.
July 17, 2023
Mam poczucie, że książka "Nie rdzewieje" mogłaby być naprawdę interesująca, gdyby została lepiej zredagowana. Jest interesująca, tylko niedopracowana, pozbawiona formalnego rygoru. Ważna opowieść lesbijsko-millenialsowa, ale - nie wierzę że to piszę - są już lepsze powieści w tej kategorii.
Autorka była niesamowitą osobą. Szkoda, że zabrakło czasu na dalsze pisanie.
Autorka była niesamowitą osobą. Szkoda, że zabrakło czasu na dalsze pisanie.
July 28, 2022
"Nie wrócę do kojących nawyków. Przekroczyłam Rubikon. Gorzej - nowe nie nadeszło, stare nie pasowało."
January 2, 2023
Powrót do korzeni w nostalgicznym i queerowym wydaniu. Fabuła troszkę się dłuży, a decyzje bohaterki są miejscami irracjonalne, ale warto przeczytać chociażby dla śląskiej reprezentacji.
July 13, 2023
Dla mnie - zwykła, przyjemna książka na jeden raz. Momentami była dosyć ciekawa a niektóre przemyślenia głównej bohaterki pozytywnie zapadły mi w pamięci
September 1, 2023
2,75/5
March 9, 2024
Bardzo chciałabym, żeby ta książka mi się chociaż trochę podobała. Ale zdażyło mi się czytać lepsze fanfiki na whatpadzie.
December 29, 2024
Myślę, że 'Nie rdzewieje' to książka, na którą trzeba trafić w odpowiednim momencie życia, żeby ją zrozumieć. Ja wstrzeliłam się chyba w idealny przedział, zbliżając się z rozpędem do kryzysu wieku średniego, zwanego trzydziestymi urodzinami. Świetny obraz nieheteronormatywnych millenialsek z jednej strony, z drugiej - nauka czerpania z życia, znoszenia niepowodzeń i rozczarowań. Bardzo fajnie pokazane zderzenie ideałów, planów i wyidealizowanych wspomnień z rzeczywistością. Małe miasteczka i metropolie. Afirmacja życia w jego prostocie i szarej codzienności. Bardzo mi się podobało. Polecam!
Displaying 1 - 24 of 24 reviews