El campamento al que nos han traído es como una gran ciudad de tiendas de campaña. Todo está lejos, siempre hay mucha gente en todas partes y para cualquier cosa hay que esperar en una cola muy larga.
Papá no lo sabe, pero con lo que yo sueño de verdad, de verdad, es con una cola que nos lleve de vuelta a casa.
Un cuento sobre la crisis de los refugiados a través de los ojos de un niño encerrado en un campo de acogida. Inspirado en el pequeño Alan, que apareció ahogado en una playa de Turquía.
A bordo éramos tantos e devíamos estar a pesar tanto, tanto, ao mar, que ele ficou farto de nos carregar e virou o barco com uma furiosa tempestade.
Rita Sineiro começou a escrever esta história na altura em que o corpo do pequeno Alan deu à costa numa praia da Turquia, em 2015, dando origem a parangonas e ondas de indignação pelo mundo fora. Desde então, que mudou? Nada, o Médio Oriente continua a ferro e fogo e as vagas de refugiados só aumentam e o número de crianças mortas no local ou em fuga torna-se cada vez mais pornográfico. Nesta história de exílio em que um pai tem de abandonar o seu país só com o filho, há uma ilusão semelhante à de “A Vida é Bela” de Roberto Benigni, na tentativa de poupar a criança à dura realidade, criando o pai um mundo de faz-de-conta enternecedor.
O pai diz que está a demorar tanto porque todos os países da Europa querem ficar connosco. E eu até acredito, eu também não sei qual escolher! Queria ficar com todos, morar em todos… pelo menos enquanto não podemos regressar à nossa casa.
Aquest àlbum il·lustrat m'ha posat la pell de gallina una pàgina rere l'altra.
Un nen explica la crisi dels refugiats des de la seva mirada, del camp d'acollida estant. Ell i el seu pare fugen, per mar, del seu país en guerra. Al camp d'acollida on viuen tot són cues: per menjar, per anar a l'escola, perquè el metge et visiti... El pare capgira tots els moments durs amb somnis: perquè són la darrera esperança que ens queda.
Aquest conte vol ser un homenatge al petit Alan, de 3 anys, refugiat sirià que va morir ofegat a alta mar i va ser trobat en una platja de Turquia.
Amb una gran delicadesa exposa un tema actual duríssim. M'ha semblat una meravella literària, punyent, real i tendre.
Imprescindible, va acompanyat amb una guia de lectura per a l'adult i -amb motius- ha sigut premi llibreter aquest 2022.
Este livro foi me oferecido por uma amiga bastante querida.
É um conto sobre refugiados. A simplicidade das palavras e das suas conjugações, levam-me de volta à raíz que retrata o meu interesse nesta população. Um interesse embrulhado com papel proveniente da psicologia clínica, e com um laço que estende um par de mãos.
Na escola que trabalho, estamos no mês de junho migrante e na segunda tivermos leitura simultânea. Eu peguei esse livro para ler para umas 5 crianças... e foi maravilhoso eles ao decorrer da leitura interagindo e entendendo o pq do título.