Recensie van:
Amarant
Auteur: Emmelie Arents
debuteerde met haar YA Fantasy Het Hart van de Adelaar gevolgd door de succesvolle duologie De Woestijndief en De Meesterdief. Met De Woestijndief behaalde ze de tiplijst van de Jonge Jury 2022. Amarant is haar vierde boek. Naast auteur is ze ook zangeres bij de band Solitude Within.
Cover ontwerp & grafisch design:
Sly Fox Cover Designs
Mijn mening over het grafisch design:
Het grafisch design van de cover en de binnenzijde van het boek geven de dystopische en duistere sfeer van dit verhaal in al haar perfectie weer. De illustraties zijn zo levensecht dat je continu het idee hebt dat ze tot leven komen.
Wijze van lezen:
Hardcover recensie exemplaar van uitgeverij Hamley Books
Uitgeverij: Hamley Books
Genre: young adult
Cover en flaptekst:
Een schitterende cover in zwart met daarin allerlei figuurlijnen. De goud tinten passen er prachtig bij.
De flaptekst is buitenaards goed.
De auteursfoto en informatie vind ik een toevoeging.
Mooie tekst:
I am drawn to you
For the same reason insects are
Drawn to burning light;
We are both compelled
To jump into beautiful things
Even if they have the potential to
Set us on fire
-Emma Bleker
Quote:
Pagina 320:
Xander legde zijn kleine handjes tegen de koker en keek met grote ogen naar de bewegende insecten. Ze keken me allemaal verwachtingsvol aan. We hadden samen heel wat meegemaakt. Te veel. Ik was klaar om de pijn los te laten. Ik opende de klep en keek ademloos toe hoe de vlinders hun weg naar vrijheid zochten. Xander lachte uitbundig. Mijn hart voelde plots licht, bijna alsof de duisternis die me nog zo kortgeleden had gekweld haar klauwen eindelijk had losgelaten. Ze was niet langer geïnteresseerd in haar prooi. Ik wist wie ik was geweest, en voor het eerst in mijn leven wist ik wie ik hoorde te zijn. Ik was één met mezelf, omdat er twee harten in me klopten. Arelle, de mot die werd aangetrokken door de vlam. Ceda, de vlinder die de mot wilde zijn. Het ene hart hield van Alan, het andere van Alezander.
Het verhaal:
Ceda is een Creatie, geboren om te sterven. Wanneer de dag aanbreekt dat ze haar lichaam moet afstaan, beseft ze hoe graag ze wil blijven leven. Haar Maker helpt haar uit de instelling ontsnappen, maar buiten de vertrouwde muren wacht een verschrikkelijke waarheid. Arelle behoort tot de laagste klasse van de samenleving. Ze leeft elke dag in angst, wetende dat zij of haar geliefden voor orgaandonatie kunnen worden geselecteerd. Geleid door haar haat voor leider Derix Silas, besluit ze om mee te werken aan het plan van STORM, een organisatie die het systeem wil vernietigen.
Mijn leesbeleving:
Nadat ik begonnen was met lezen kon ik niet meer stoppen. Alhoewel de sfeer me gedurende het verhaal duister en kil overkwam was ik toch ook geboeid toen het verhaal razendsnel diepgang kreeg. Ook de voelbare emoties van (doods) angst, verlies, woede en verdriet vond ik tegelijkertijd angstaanjagend omdat ik ze bij mezelf voelde maar ook haarscherp overgebracht op mij als lezer. De schrijftaal is beeldend en de kracht huist erin dat je dit verhaal met al je zintuigen beleeft. Je leest dit verhaal niet maar je wordt erin meegesleurd. Het raakte me diep, de personages zijn levendig en ik zag ze continu om mij heen. Sommige werden zielsverwant, anderen vertrouwde ik niet of mocht ik niet.
Soms was ik zo benieuwd hoe een situatie zou aflopen dat ik mijn ogen over de letters liet vliegen. Dat resulteerde erin dat ik terug moest lezen om de samenhang te begrijpen. De auteur verraste me keer op keer met talloze scherpe plottwists. Zo wist zij de spanning op top niveau te houden. Ook waren er situaties waarvan ik dacht hoe dan? Echt prachtig gedaan. De opbouw is stapsgewijs en duidelijk gedaan. Je werkt toe naar het slotstuk.
De gruwelijkheden, de intense kilte, de zwarte innerlijkheid van bepaalde personages, de rauwe systematische meedogenloosheid in een dystopische wereld lieten me huiveren, rillen en verkillen tot op mijn bot. Dezelfde onderdrukking, strijd, honger naar macht en het uitwissen van individuen is helaas van alle tijden. Dit is in de werkelijkheid ook zo. Hopelijk komt er een tijd van inkeer zodat de weg naar vrede ingeslagen kan worden.
De wereld die Emmelie Arents creëerde in dit verhaal fascineerde me, ging mijn verstand te boven. Maar de drang om te mogen zijn wie je bent, de liefde die je voor iemand voelt en die op mag bloeien en de kracht van het licht dat door de duisternis heen sijpelde was goed merk- en voelbaar in dit verhaal.
Ook de daadkrachtige personages die de moed hadden om te strijden en niet op te geven komen in neergezet facetten tot hun recht.
De plot is mooi. Daarin komen alle verhaallijnen samen.
Nog niet eerder las ik een verhaal van Emmelie Arents maar ik ben na dit uitmuntende verhaal (wat ik in minder dan een dag) uit las groot fan.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren
De opbouw is duidelijk.
De introductie in een voor mij andere wereld gaat stapsgewijs. De schrijfstijl is beeldend. Je beleeft dit verhaal met al je zintuigen. De personages zijn tot in detail uitgewerkt. Hun emoties zijn voelbaar. Alsof je overal lijfelijk en mentaal bij bent. Dit maakt het heel echt en heel spannend. Ik kon niet stoppen met lezen. De plottwists zijn ijzersterk en verrasten me keer op keer.
De plot is mooi. De verhaallijnen komen samen.