Julia

by Rosita Steenbeek

Julia is het enige kind van keizer Augustus. Ze zegt wat ze denkt, houdt van provoceren, maakt verre reizen en frequenteert een literaire kring van geestverwanten die moeten aanzien hoe de Republiek een keizerlijk regime wordt. Een van hen is haar grote liefde Iullus Antonius. In deze kring worden subversieve teksten geschreven en snode plannen gesmeed, waarin Julia gevaarlijk wordt meegesleept.
Rosita Steenbeek gaat op zoek naar deze omstreden en vergeten keizersdochter en wekt haar tot leven, geholpen door gedegen historisch onderzoek, de poëzie van Julia’s tijdgenoten, en door plekken uit haar leven te bezoeken, waar de geschiedenis aanraakbaar wordt. In deze schitterende historische roman rijst een temperamentvolle vrouw op die haar eigen keuzes maakt, gedwarsboomd door haar vader die haar dwingt tot huwelijken die passen in zijn politieke strategie.

320 pages, Hardcover

Published April 29, 2022

About the author

Rosita Steenbeek doorliep het Johan van Oldenbarneveltgymnasium te Amersfoort. Vervolgens studeerde ze enige tijd Klassieke talen in Utrecht en deed haar propedeuse theologie. Aanvankelijk wilde ze een familietraditie voortzetten en dominee worden. Ze zwaaide om naar Neerlandistiek en studeerde af in de Moderne Letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens haar studie acteerde ze regelmatig op het toneel en in de film.

Na haar doctoraal vertrok ze naar Rome om haar geluk in de film te beproeven. En ook om in te halen dat ze niet mee mocht op Romereis vanwege een hersenbloeding.

Ze speelde in film- en televisieproducties, schreef artikelen voor o.a. Vrij Nederland en vertaalde boeken uit het Italiaans van Alberto Moravia en Susanna Tamaro.

In 1994 debuteerde ze met De laatste vrouw. Een boek dat Rome en Sicilië als decor heeft en in verschillende talen werd vertaald. Vanaf dat moment wijdt ze zich volledig aan het schrijven. Er volgden vele romans en ook meerdere boeken over Rome, de stad waar ze het grootste deel van het jaar woont.

Reviews

[Lauren de Lange-van Zoonen · Rating 3 out of 5]

Ik was dolenthousiast toen dit boek uitkwam, want Julia is een bijzonder interessante personage van het Principaat. Ik kon mijn geluk niet op toen ik een exemplaar voor een prikkie bij de Kringloop scoorde toen het boek nog maar net in de boekhandel lag. Na het lezen van dit boek ben ik nog blijer dat ik niet de volle mep heb betaald, want het voldeed niet bepaald aan de verwachtingen.

Het verhaal van Julia wordt aan het begin van het boek vaak onderbroken door uitstapjes van de auteur die bepaalde plekken in Rome beschrijft die met het verhaal van Julia te maken hebben. Bijna wilde ik stoppen met lezen, zo irritant en gekunsteld lezen deze passages, maar gelukkig worden deze uitstapjes minder naarmate het boek vordert.

De auteur zegt in haar proloog dat geschiedenis door mannen wordt geschreven en over mannen gaat. Dat is zeker het geval bij de antieke bronnen en vrouwen worden dan ook zwart-wit afgeschilderd. Het is duidelijk dat de auteur deze bronnen heeft geraadpleegd, maar ze maakt de fout door deze blindelings te volgen. Tiberius wordt als de verbitterde zoon van Livia afgeschilderd, Livia wordt in haar standaard rol geduwd van sluwe, gewiekste en kille vrouw. En Augustus: hij wordt geportretteerd als een monster, maar wie meer over Julia en Augustus leest, zal weten dat hij van zijn dochter hield. De huwelijkspolitiek van Augustus was bijvoorbeeld niet bedoeld om zijn dochter te sarren, maar ‘a way of life’ bij de Romeinen. Huwelijken werden met het oog op het eigen belang/gewin (lees: van de mannen) gesloten en Julia was geen uitzondering op de regel.

Naast dit allemaal neemt de auteur het niet altijd even nauw met de feiten (tijdens haar eerste levensjaren verbleef Julia bijvoorbeeld gewoon bij haar moeder Scribonia en niet in het huis van haar vader) en bepaalde citaten over Julia in de antieke bronnen worden in dit boek uit hun verband gerukt door de auteur. Tot slot, zoals door anderen ook al opgemerkt, zijn de dialogen en schrijfstijl niet van een bijzonder hoog niveau in dit boek.

Wie echt iets over Julia te weten wil komen, zo ook over haar nageslacht, maar ook over Livia, raad ik het boek “The First Ladies of Rome” aan van Annelise Freisenbruch!

[Jannes Deprez · Rating 3 out of 5]

Het boek begon sterk, maar ik verloor mijn interesse een beetje naarmate het verhaal vorderde. In de laatste hoofdstukken miste ik de spanningsopbouw die voorheen wel aanwezig was. Verder vond ik de flarden uit het heden geen meerwaarde voor het verhaal.

[Floor · Rating 4 out of 5]

Wat een heerlijk boek! Ik heb het grotendeels in Rome gelezen en dat is natuurlijk een aanrader, sommige van de plekken die Steenbeek beschrijft heb ik meteen kunnen bezoeken. Ik ervoer vooral in Palazzo Massimo wat Steenbeek beschrijft: dat de geschiedenis tot leven komt door langs de wanden te lopen waar Julia langs heeft gelopen, de schilderingen te bekijken en de vloer waarop zij voetstappen heeft gezet te zien. De plaatsbeschrijvingen hadden van mij ook buiten Rome door mogen gaan, hoewel je meer in het verhaal komt op het moment dat het minder onderbroken wordt hierdoor. Natuurlijk is het veel invulling en ik had het interessant gevonden om een gelaagdere Livia te hebben, maar historisch is het boek grotendeels plausibel en geeft het een beeld van hoe Julia kan zijn geweest. Hoe dan ook heerlijk om deze vooraanstaande en verguisde vrouw een stem te geven en daarmee de lezer iets dichterbij vrouwen uit de oudheid te brengen, die gewoonlijk geacht werden stil te zijn maar dat niet allemaal konden.

Dank aan mijn geweldige leerlingen voor dit cadeau en de mooie woorden voorin, ik heb erg genoten van het boek!

[Hasse · Rating 5 out of 5]

Mooi boek over de dochter van keizer Augustus. Vergeten historisch figuur maar iconic!

[Sefrine · Rating 2 out of 5]

Het spijt me om dit te schrijven, omdat ik het een werkelijk mooi concept vond en het duidelijk is dat de auteur zich enorm in het onderwerp heeft verdiept… maar het is geen hoogdravend schrijfwerk. Ze schrijft prima, soms met mooie beeldspraak, maar ze schrijft het alsof ze in het dagelijks leven met iemand praat met zinnen als “Ze is geliefd, want goedlachs”. Ook de conversaties zijn bijzonder simpel uiteengezet en het lijkt alsof de ze slechts een geschiedenisboek op een verhalende wijze wil weergeven. De gesprekken gaan over de belangrijke gebeurtenissen en weinig over dagelijkse zaken, het is een soort spelenderwijs leren. De schrijfster lijkt zich niet werkelijk in te hebben kunnen leven in het personage. Alles is bijzonder voor Julia, de paleizen die ze ziet, de plekken, de personen… terwijl zij ook rijk is opgegroeid. Natuurlijk kan iets verrassend of mooier zijn, maar het lijkt alsof je uit de ogen van de auteur in deze wereld rondloopt.

Ook zijn de onderbrekingen van beschrijvingen van het Rome en andere plekken in het hier en nu van de auteur hinderlijk. Ze stelt zich voor hoe alles van de brokstukken tot leven komt, maar het haalt je uit het verhaal en voegt werkelijk niks toe. Op een passende manier had ze die beschrijvingen ook in het boek kunnen verwerken. Voor mijn part had ik best een archeologisch verhaal willen lezen en een historische roman, maar niet tegelijk in één boek verwerkt.

Vreemd was ook te lezen hoe Julia, als ze door Iullus zijn haar strijkt, voor zich ziet hoe Cleopatra dat gedaan moest hebben bij Marcus Antonius, Iullus’ vader, en hoe Marcus Antonius hetzelfde gekust zou kunnen hebben. Ik weet niet hoe het bij andere mensen zit, maar persoonlijk wil ik mij liever niet voorstellen dat mijn schoonvader dezelfde lippen als mijn vriend heeft, laat staan dat dat een opwindende of vrolijke gedachte tijdens het zoenen is. Het lijkt een soort fanfiction, waarbij vooral de passie van de schrijfster in beeld is, hoe zij verzot is op Cleopatra en de oudheid. Juist die passie had goed gebruikt kunnen worden voor een mooi verhaal, maar wordt ongeloofwaardig neergezet wanneer Julia Cleopatra ook heel hoog in achting neemt, wat in zekere mate begrijpelijk kan zijn omdat het een vrouwelijke heerser betreft, maar verder was zij in die tijd “gewoon” een heerser. Net als Julia’s vader. De hoeveelheid achting die Julia dus voor haar heeft lijkt ongepast.

Soms gooit de auteur ook even een paar zinnen conversatie tussen beschrijvingen door, waarbij die twee zinnen al kunnen gelden voor een “ruzie” waar Julia dan meteen daarna over verteld aan haar vrienden.

Het beloofde feminisme komt ook vrij weinig van tot uiting in het personage, behalve op heel opvallende en ongeloofwaardige momenten. Opeens is Julia gefrustreerd over iets, dan denkt ze weer dat ze ook niet anders had moeten verwachten, dan onderneemt ze iets, maar veel wat Julia voelt komt als een grote verrassing voor de lezer. Het wordt ook allemaal letterlijk genoemd, niet in de subtiliteiten van de gelaatsuitdrukkingen. Ineens lees je dat ze eigenlijk op een bepaalde manier wel van haar echtgenoot gehouden had. Oprecht haalde ik mijn wenkbrauwen hierbij op. Dat had ik niet zien aankomen. Nergens in de tekst viel dat uit op te maken.

Nogmaals, het spijt me dat ik dit boek niet goed vind. Je ziet wat voor werk de schrijfster erin gestoken heeft en daar heb ik respect voor, maar ik heb zoveel malen mijn ogen ten hemel geworpen terwijl ik “Kom op…!” zei dat het mij zwaar viel verder te lezen. Tussen de regels door vind je zeker interessante informatie, maar zoals ik al eerder zei: het is eerder spelenderwijs leren dan een waardige historische roman.

[Juliette · Rating 4 out of 5]

Het eerste Nederlandse boek dat ik in vier jaar heb gelezen en, tegen alle verwachtingen in, vond ik het nog best goed!
Ik bedoel niet dat alle Nederlandse boeken slecht zijn, maar ik kan niet zeggen dat ik van de meeste die ik destijds voor school heb gelezen genoten heb. Misschien was het omdat het grootste deel van mijn literatuurlijst door mannen was geschreven, wat ik over de jaren heb geleerd niet echt een pré is voor mij.
Ik heb erg genoten van het verhaal van Julia. De stukjes waarin Rosita vertelt over haar eigen ervaringen bij het lopen in Julia's voetstappen voegden echter weinig toe.

[Camilla de Koning · Rating 1 out of 5]

Ja dit was gewoon echt niét best. Wat een potentie, wat een vlakke, herhalende, saaie leeservaring.

[Marinke · Rating 5 out of 5]

Rosita Steenbergen weet op overtuigende wijze Julia, de dochter van keizer Augustus, een nieuw gezicht te geven in deze roman, waarin ze ook beschrijvingen geeft van haar eigen zoektocht naar plaatsen waar nog iets van Julia te vinden is. Er is maar heel weinig bronmateriaal over deze vrouw, die de geschiedenis is ingegaan als een verguisde dochter, echtgenote, moeder, vrouw. In dit verhaal word je meegevoerd in haar ingewikkelde leven waarin ze moet laveren tussen haar eigen drang naar vrijgevochtenheid die in haar karakter zit gebeiteld en de dwang die haar wordt opgelegd als dochter van de keizer, maar ook als Romeinse vrouw. Deels weet ze haar vrijheid te behouden, ook in de jaren van ballingschap die haar door haar vader wordt opgelegd tot het moment van haar dood, hetzelfde jaar waarin ook haar vader, de grote keizer Augustus sterft.

[Hella · Rating 3 out of 5]

Blij dat ik het uit heb, vond het erg tegenvallen, veel te veel een opsomming, eigenlijk geen plot.

[Sonja B. · Rating 2 out of 5]

Vermakelijke zomer lectuur! Steenbeek geeft een kleurrijke beschrijving van Julia, de dochter van Augustus - een historisch personage waarover we maar weinig weten. Steenbeek wisselt haar verhaal af met de zoektocht naar en het bezoek aan archeologische plekken waar Julia tijdens haar leven geweest zou kunnen zijn. Zo heb je na het lezen van het boek toch nog het idee iets nieuws te hebben geleerd.

[Hanna Hesemans · Rating 4 out of 5]

Great story about the only daughter of princeps Augustus. Especially the beginning was a real pleasure to read, with visions on the current state of the sights in Rome intertwined with the fictional story of Julia.

Big thumbs up if you use the book while travelling to Rome and follow in Rosita's/Julia's footsteps.
#Escap(tour)ism.

[Frederique · Rating 4 out of 5]

Ik heb dus negen maanden gedaan over het lezen van dit boek. En ik waardeerde het eigenlijk helemaal niet aan het begin, maar nu ik de afgelopen weken het heb uitgelezen besef ik me hoe mooi het is.
Julia is een mega coole vrouw die gewoon emancipatie heeft bedacht en is gestorven voor haar doel. Natuurlijk waren de beschrijvingen van de oude cultuur en het oude Rome ook heel leuk om te lezen.

[Annegida · Rating 3 out of 5]

Duurde even 🤪

[Sterre · Rating 4 out of 5]

Beautifully written, got some amazing quotes from it && also very interesting to read!

[Jonne · Rating 5 out of 5]

Dit boek heeft mijn reis naar Rome verrijkt. Erg mooi geschreven.

[Sanne · Rating 3 out of 5]

3.5✨

[EliseBeethoven · Rating 4 out of 5]

Wat me aansprak waren de “doorkijkjes” van de schrijfster naar de huidige tijd, naar welke sporen die Romeinse gebouwen, plekken en wegen in het nu hebben nagelaten. Ook was het een grote “aha-erlebnis” toen ik het las, omdat alles wat ik in een grijs verleden bij geschiedenis heb geleerd weer terugkwam. Het boek is namelijk tot de rand gevuld met historische gebeurtenissen en figuren. Daardoor krijg je een uniek inkijkje in de bovenklasse van de Romeinse samenleving in die tijd. De reis van Julia die werd beschreven was ook mooi om te lezen, omdat andere stukjes geschiedenis aan elkaar geknoopt werden en je zo een breder beeld kreeg van het “tapijt” van die tijd (zoals koning Herodes, een belangrijk figuur uit de bijbel).

Wat me minder aansprak was de opsommende schrijfstijl; het verhaal vloeide niet altijd. Ook had de romantische verhaallijn misschien iets meer uitgewerkt en meeslepender gemogen (maar ik lees veel romance dus dat kan ook aan mij liggen😙).

Maar onder aan de streep een mooi boek om te lezen, en ik zit nu weer wat beter in mijn Romeinse keizers😉

[Jan Peter van Kempen · Rating 4 out of 5]

Een historische roman is geen geschiedschrijving. Een goede historische roman volgt de geschiedschrijving en vult de ontbrekende gegevens aan. Zie het als een grote kleurplaat met hier en daar ontbrekende contouren en zonder de aanwijzingen welke kleur waar het beste past. Dit boek voldoet hier volledig aan. De auteur heeft de feiten goed bestudeerd en heeft daar vervolgens een boeiend verhaal van weten te maken. Octavianus Augustus, de eerste keizer van het Romeinse Rijk, komt er in dit boek -logischerwijs- bekaaid af. De rol van Augusta Livia is -wederom- die van de koele, berekende intrigante die koste wat het kost haar zoon Tiberius als opvolger van Augustus zal krijgen. Het knappe van Rosita Steenbeek is dat dit alles wordt beschreven, ervaren en gezien door de ogen van Julia. In dat opzicht zeker heel wat subtieler dan Robert Graves dat deed in “I, Claudius”. Helaas doet de wat dweperig beschreven liefdesrelatie tussen Julia en Iullus Antonius enigszins afbreuk aan het geheel.

[Denise Olivia · Rating 5 out of 5]

Het boek trok mijn aandacht in een prachtige boekwinkel in Ermelo. Ik wilde graag een boek, waardoor ik me tijdens het lezen in een andere wereld waande. Mijn wens kwam uit en ik vertoefde drie avonden in Rome zo’n 2000 jaar terug in de tijd. Ik was bang dat ik het verhaal niet zou kunnen volgen met alle Romeinse en Griekse namen en begrippen. Maar niets is minder waar. Het boek las heerlijk door en met moeite legde ik het weg. Een aanrader als je eens zou willen weten hoe het leven van een godin er 2000 jaar geleden uitzag. Een goed geschreven verhaal waar ik ook nog eens veel van heb geleerd.

[Rita · Rating 3 out of 5]

2022 leeskring

Glad to have read this book so that I have something in my head about Julia, the only blood child of Caesar AUGUSTUS, and also -- about half the book, I'd guess -- about Augustus, first emperor of Rome [he gradually changed it from a Republic to a dictatorship], who ruled a LONG time [27 BC - 14 AD],'added' a lot to the Roman Empire, and had a lot of buildings built in Rome and elsewhere.

JULIA was exiled by her own father for 'overspel', and this aspect of her is what is emphasized and believed unquestioned by historians ever since. Not only Julia, but her two daughters were also [later] exiled for this same reason. Steenbeek makes the case that the charge of 'overspel' was just an excuse, that in Julia's case the reason was that her circle of friends planned an assassination of Augustus [these friends also were either exiled or executed].

Also, Steenbeek through Julia [from whose perspective the novel is written] accuses LIVIA, the second wife of Augustus, of continuously interfering greatly in Augustus's political decisions, in order to promote her own children, especially Tiberius [who did in fact become the next emperor]. We see Livia only through Julia's eyes.

Steenbeek, who has lived in or near Rome for many years, gives us lots of little descriptions of the Italian places and buildings as they exist today [in ruins, mostly]. This mostly adds to the book, though it does interrupt the flow of the story.

Steenbeek shows us a Julia that we can identify with today; she goes out almost every evening to meet with a fixed group of her [mostly male] friends, at the home of Sempronius [later exiled], even though her father [and later her husbands] keeps telling her not to go out. We see a Julia who is laughing and telling pointed jokes and sleeping with first Sempronius then Iussus, her 'great love'. Well educated and well versed in history and poetry, both Greek and Latin.

Very nice is the all too brief description of Julia's experiences accompanying her husband Agrippa for over a year [15-14 BC], sailing to many places along the coast of Greece and modern Turkey and Syria. Lots of attention to their welcome by the very astute and learned Herod the Great [the one who had all the newborn males slaughtered] and his two adult daughters in Jerusalem. Lots of places I never heard of, and you get a sense of what making Rome an 'empire' entailed -- e.g. Julia mentions all the statues of her father and others that she sees in all these distant cities, along with replicas of Roman amphitheaters, fora, and so on, so these cities sometimes seemed to be just copies of Rome.

Two helpful maps at the end of the book -- so many names of 'countries' are unfamiliar to me: Pannonia [sort of Austria?], Cyrenaica [north African coast west of Egypt], 'Mauretania', the modern Moroccan north coast!, PONTUS part [bordering Black Sea] of modern Turkey. The map shows DALMATIA where the [Croatian] coast was already part of the empire connected to Greece/Macedonia, and Dalmatia being the large hinterland [toady's Bosnia and beyond]

I was sometimes irritated by clumsy wording of sentences and more by a lot of repetition of Julia's longing for Iussus and again and again her hoping one of her sons will become the next emperor.

p 304
'Vol spanning wacht ze op verdere hoopgevende berichten. Ze stelt zich alweer voor dat ze in Rome is, herenigd met haar moeder, haar dochters en jongste zoon die haar vader opvolgt.
Ze ziet zichzelf vanuit de verte, vol verwachting, altijd maar weer. Als klein meisje vol verwachting vrij te zijn, vol verwachting van het volle leven, vol verwachting van de echte liefde,..
Wanneer ervoer ze de volheid van het moment, zonder verlangen naar anders, verder, meer?...Met haar vrienden aan de feestmalen bestrooid met poezie, zwierend door de stad, in de armen van Iullus, alhoewel het nog mooier zou worden als ze samen naar Egypte...[...by author]
Met haar moeder op het eiland [they were together a few years, then the mother was recalled to Rome so that left Julia alone in exile]. Ook al verlangden ze naar bevrijding, toch was het leven samen mooi en goed, omringd door de trouwe elementen.'

So all of a sudden towards the end of her life she is getting all introspective -- I'm guessing if she had been introspective she would not have lived the life she lived, would not have been the person she was [in this book]. It's not too credible, and this kind of thinking strikes me as quite 'modern'.

[Marlou · Rating 2 out of 5]

2,5 ster.
Ik heb me over het algemeen prima vermaakt terwijl ik dit boek las. Ik hou van de Oudheid en Julia is over het algemeen sympathiek. Dus het was niet moeilijk om interesse op te brengen in dit onderwerp.
Tegelijkertijd moet ik toegeven dat dit boek geen verhaal heeft. Het is eerder een beschrijving van Julia's leven waarin we ons proberen in te leven in Julia. Dat lukt aardig, zeker in de tweede helft van het boek, maar een typisch verhaal is het niet. Dat vind ik jammer, want ik denk dat er genoeg verhaaltechnieken waren geweest waaruit de auteur had kunnen putten om er ook een interessant verhaal van te maken. De dramatische ironie dat je weet dat het slecht afloopt met Julia, terwijl ze droomt van een toekomst met Iullus, het geheime plan om haar vader om te brengen, Julia's leven vanuit het perspectief van ballingschap. Van al die dingen had de auteur een verhaal kunnen maken.
Daarnaast vond ik de beschrijvingen van hoe de auteur Julia volgt en ontdekt vanuit de 21ste eeuw afleiden van het verhaal. Ze zorgden ervoor dat het tempo in het begin van het boek laag ligt en dat ik steeds uit het verhaal raakte. Ik vond het boek dan ook leuker op de momenten dat die beschrijvingen schaarser waren.
Uiteindelijk zou ik dit boek best aanraden aan anderen, maar dan wel voor wat het is: een levendige beschrijving van het leven van Julia, niet per se een roman.

[Els · Rating 4 out of 5]

Julia. Vrijgevochten keizersdochter. Door: Rosita Steenbeek.

Vroeger gingen mijn man en ik elk jaar naar Italië op vakantie. Elk jaar een andere regio maar elk jaar trokken we toch ook een dag naar Rome, we waren er echt verliefd op. Toen las ik ook veel van Steenbeek. Nu is dat al lang geleden, schrijfster én stad.

Ik had zin me nog eens in een boek van haar te verdiepen en de prachtige cover van Julia trok me aan. Ik moest er wel een beetje inkomen, het boek leest meer als een geschiedenisles dan als een meeslepende roman. Aangezien er ‘historische roman’ op de cover staat mag dat geen verbazing wekken natuurlijk.

Julia was een multi-inzetbare pion van haar vader, keizer Augustus. Hij liet haar om de haverklap trouwen om zijn politieke intriges en machtsspelletjes te dienen. Toch slaagde zij er, tot op zeker hoogte, in om een eigen leven te blijven leiden.

Julia is een mooi eerbetoon aan én een eerherstel voor een boeiende vrouw die bijna volledig uit de geschiedenis is geschreven. De cursieve delen tekst (Rosita op pad in de restanten van het Rome van Julia) vormen een leuke extra bij het verhaal. Ze vormen een toeristische wegwijzer voor wie vandaag in Julia’s voetsporen wil treden.

Dit boek is een leuke manier om een onderbelicht deel van de geschiedenis te ontdekken. Vergeten vrouwen die eindelijk een stem krijgen, ik hou er wel van!

[Trudi Rijks · Rating 1 out of 5]

Onbeholpen roman met bordkartonnen personages. Niemand reageert op elkaar, er ontstaan dan ook geen dialogen.
Hoe erg het regime van Augustus was, wordt verteld maar nergens vertoond. Een dwingende reden voor de samenzwering wordt er niet gegeven.
Af en toe mooie beschrijvingen van Romeinse ruïnes waar de auteur zoekt naar sporen van Julia.
De roman ‘Augustus’ van John Williams behandelt ook de relatie tussen deze vader en zijn dochter maar op een heel wat boeiender manier.

[Nienke · Rating 4 out of 5]

Leuk boek met en het bijzondere levensverhaal van Julia en een mooie inkijk in hoe het leven in het Romeinse patriarchaat was. Schokkend was dat laatste bij tijd en wijle maar daardoor niet minder interessant.

Ik moest even wennen aan de beschrijvingen van de schrijfster van de lokaties wat alles zich af speelde, het onderbrak de verhaallijn een beetje. Ook al maakt het een volgend bezoek aan Rome wel interessanter te weten wat zich waar afgespeeld heeft.

[Chris Elshout · Rating 4 out of 5]

Wie van geschiedenis houdt, wie geboeid raakt door de tijd van de Antieke culturen... Het leven van de dochter van Keizer Augustus. Zo vaak vergruisd - alsof roddels van toen nu de overhand kregen -. Hier beschreven door een vrouw met een grote empathie en mensenkennis.
Julia is een meeslepende roman, los verhaald en toch krijg je de nodige portie geschiedenis erbij als toetje, zelfs voor niet-kenners heel omvattend en duidelijk...
Lezen!

[Jeffrey Prins · Rating 3 out of 5]

Zeer knap hoe dit boek het (fictieve) leven van Julia vertelt of reconstrueert en wel op eigenzinnige wijze. Dat was een genot, die periode van de geschiedenis is bijzonder, en dit deel daarvan (Julia’s verhaal) verdient een plek. Ik miste toch de diepgang, bleef teveel hangen in oppervlakkigheid. Helaas. Daarom maar 3 sterren.

[Julia · Rating 4 out of 5]

Een boeiend verhaald dat zich zo dichtmogelijk houdt bij wat er bekend is. Sommige mensen willen meer diepgang, maar als dat gedaan zou zijn, zou het niet meer waarheidsgetrouw zijn.

De schrijfstijl was prettig en de hedendaagse tussenstukken versterkten het verhaal.

[Judiejodia · Rating 3 out of 5]

leuk voor mensen die de geschiedenis kennen en voor mensen op zoek naar een goed verhaal. de stukken over modern rome tussendoor zorgen voor goede context en variatie. soms is de vertelstijl iets te beschrijvend voor mij, wat julia's karakter wat vlak maakt.

[Roeliene · Rating 2 out of 5]

Vermakelijk maar beetje opervlakkkig

[Ivette · Rating 3 out of 5]

Verhaal dat lekker weg las en keizer Augustus van een heel ander perspectief laat zien. Ik ergerde me wel een beetje aan de teksten vanuit 'het nu', die het ritme iedere keer doorbraken.