Το όνομα του έρωτα

by Δημήτρης Μπαλτάς

Η ποιητική συλλογή «Το όνομα του έρωτα» περιλαμβάνει 48 αυτοτελή ποιήματα, τα οποία γράφτηκαν την περίοδο 2018-2020. Όπως δηλώνει ο τίτλος, αντλημένος από το δεύτερο ποίημα, βασικό θέμα της συλλογής αποτελεί ο έρωτας. Αυτό το έντονο, ιδιαίτερο, συγκλονιστικό αίσθημα που αποτελεί μία βασική – αν όχι την πιο βασική – κινητήρια δύναμη της ζωής. Πρόκειται για ένα (συν)αίσθημα που έχει απασχολήσει, απασχολεί ή θα απασχολήσει τον κάθε άνθρωπο σε κάποια περίοδο της ζωής του, άλλοτε πιο δυναμικά και εκρηκτικά κι άλλοτε πιο ήπια και συγκεκαλυμμένα. Μέσα από τα συγκεκριμένα ποιήματα επιχειρείται, πέρα από μια αποτύπωση του ερωτικού φαινομένου, η πολύπλευρη ενσάρκωση δια της ποιητικής πένας των διαφόρων εκφάνσεων του έρωτα τόσο στη ρεαλιστική κοινωνική καθημερινότητα όσο και στη φαντασιακή, ασυνείδητη πολλές φορές, πρόσληψη και ερμηνεία του. Η αντίληψη του τι είναι έρωτας διαφέρει ανάμεσα στους λαούς αλλά και στους ανθρώπους μιας κοινής κοινωνίας. Υπάρχουν, επίσης, πολλές απόψεις τόσο από διάφορα πεδία της επιστήμης σχετικά με τον έρωτα όσο και από την θρησκευτική, πνευματική και πολιτισμική κουλτούρα στον ρου της ιστορίας. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί, ότι στην παρούσα ποιητική συλλογή δεν απασχολεί τον δημιουργό η συστηματική αναζήτηση όψεων του έρωτα και η αποτίμησή των αλλά η αποτύπωση σε ποιητικό λόγο αυτού του τόσο καθοριστικού, πηγαίου και οικουμενικού αισθήματος και η αποκάλυψή του, η πραγμάτωσή του είτε αισθητά είτε νοητά. Η γένεση κάποιων ποιημάτων ενέχει το σπέρμα της σε βιωματικά συμβάντα ή αισθήματα, σε λογοτεχνικά ή εν γένει καλλιτεχνικά διακείμενα και συναφείς απόψεις ή σκέψεις του δημιουργού. Στόχος της ανά χείρας ποιητικής συλλογής να προσφέρει καταφύγιο σε όλους όσοι βίωσαν κάποια στιγμή στη ζωή τους, βιώνουν ή αποζητούν να βιώσουν τον έρωτα …

66 pages

First published April 1, 2022

Reviews

[Marialena {bookfoxy} · Rating 4 out of 5]

4.5/5⭐

Ήταν η πρώτη μου επαφή με σύγχρονη ποίηση και δηλώνω ενθουσιασμένη. Από το πρώτο κιόλας ποίημα άρχισαν να έρχονται τα συναισθήματα και τα σκιρτήματα.

Είναι ερωτικά, κάποια αναφέρονται σε ανεκπλήρωτους έρωτες, άλλα σε μεγάλες αγάπες και άλλα σε πληγωμένους έρωτες και όλα θέλουν να τονίσουν πόσο δυνατό συναίσθημα είναι και πόσο ανήμποροι είμαστε πολλές φορές απέναντι του.

Εγώ ως ρομαντική ψυχή που είμαι τα ένιωσα όλα, κάποια με άγγιξαν λίγο παραπάνω και κάποια με συγκίνησαν. Μου άρεσαν πολύ οι λέξεις που χρησιμοποιεί ο ποιητής και κάθε ποίημα με ταξίδευε. Όταν το τελείωσα ένιωσα μια γαλήνη και μια νοσταλγία και ήθελα να τα ξαναδιαβάσω όλα από την αρχή.

Τα αγαπημένα μου ήταν: Το όνομα του έρωτα, Ηλιοβασίλεμα, Αιώρα, Ερωτευμένοι, Σπιτική λεμονάδα, Σπίθες παρηγοριάς, Σκίτσο, Στιγμές βροχερές, Τάφος συλημένος, Χωρίς τίτλο

[Ouzounidou Foteini · Rating 5 out of 5]

Αγαπημένε Δημήτρη,
Βρήκα εκείνο το ντροπαλό τσαλακωμένο κομματάκι της ψυχής σου και θέλω να σου πω πως δεν είναι και τόσο δα μικρό όσο εσύ νομίζεις. Εναι τεράστιο. Για την ακρίβεια είναι τόσο τεράστιο όπως ένας φλογερός ήλιος, διαμέτρου 1.392.700 χλμ., που καίει κάθε βράδυ την ψυχή σου, τη λιώνει και την αφήνει σε μία κατάσταση ημιτελή. Εκείνη διψάει από επιθυμία, διψάει από αγάπη, ζητάει να δροσιστεί, μα για να το καταφέρει χρειάζεται λιγάκι την βοήθειά σου. Σε τραβάει από το χέρι, όπως το όνειρο ενός ανεκπλήρωτου έρωτα και σε καλεί να αγναντέψεις το ολόγιομο φεγγάρι. Βλέπεις, η ανθρώπινη ψυχή είναι φτιαγμένη από την ίδια ακριβώς ουσία με τα ουράνια και τα έναστρα σώματα κι έχει την ίδια ακριβώς ανάγκη, να νιώσει την ίδια ακριβώς πληρότητα που νιώθει το φεγγάρι όταν βρίσκεται στη σεληνιακή φάση της Πανσελήνου. Και πάλι όμως η ψυχή αποτυγχάνει. Νόμιζε πως θα αντικρίσει εκεί μέσα το ποθητό πρόσωπο, μα τα μάτια της ψυχής διέκριναν μόνο μισοκαμμένα μισοφέγγαρα. Αδύνατον να αγγίξει τέτοια μισοτελειωμένα πράγματα μία ψυχή..
Έχει μέσα της η ψυχή σου μικρά μικρά ραγίσματα, τόσο μικρά όπως οι στάλες τις βροχές που πέφτουν κάτω από τη γέφυρα του Σηκουάνα, δροσίζοντας τα χέρια και τα χείλη αλαφροΐσκιωτων, ξεπεσμένων, παρακμιακών και άλλων εραστών του περιθωρίου που ζεσταίνονται όλοι γύρω από μία φωτιά αγκαλιασμένοι. Είθε μία μέρα μέσα σου να ξεσπάσει μία μεγάλη απροσδόκητη πλημμύρα και να σου φέρει γλυκά στα πόδια σου αυτό που αγαπάς..

[Γιώργος Τσιβελέκος · Rating 5 out of 5]

Μια πολύ δυνατή ποιητική συλλογή για το φευγαλέο του έρωτα! Κάθε ποίημα είναι κεντημένο με μια ατμόσφαιρα μαγείας που γεννάει έντονα συναισθήματα και δημιουργεί νοσταλγικές εικόνες! Εκτός από τη σκηνοθετική δριμύτητα, άξια λόγου είναι και η εκφραστική δεινότητα, με τη χρήση πολύ ωραίων και σπάνιων λέξεων που γίνεται! Με άγγιξαν και με ταξίδεψαν!

Μορφή

Σ' έχω τόσο πολύ ονειρευτεί,
σ' έχω τόσο πολύ αφουγκραστεί,
το χρώμα των ματιών σου,
την υφή των μαλλιών σου,
το άρωμα του σώματός σου,
σ' έχω σχεδόν αγγίξει,
έχω σχεδόν γευτεί τον καρπό σου.
Μου έχεις χαμογελάσει,
μ' έχεις ρωτήσει:
«Γιατί με σκέφτεσαι;»,
μ' εμένα να σου απαντώ κομπιάζοντας.
Σ' έχω αισθανθεί σχεδόν δίπλα μου,
που δεν μπορεί να μην υπάρχεις.

Πολύ μου άρεσε αυτό το ποίημα (όχι μόνο αυτό)... Μου θύμησε Λειβαδίτη! Μπράβο, Δημήτρη! Καλοτάξιδη να είναι!