เพราะรัก..ไม่ใช่ของหวาน

by ปลายแสงดาว

พี่บัวลอยเขาเป็นเจ้าของร้านโยดซัง
ทรงผมสกินเฮด แขนสักลายมังกร นอกจากจะเท่แล้ว
ป้าข้างบ้านยังแอบกระซิบว่า...แซ่บลืม

..............

“ยายแพรกำลังจะเลี้ยงย้ายบ้านใหม่พอดีค่ะ เห็นว่าแถวคอนโดมีร้านอร่อยด้วย”

วริษาสะกิดแขนเพื่อนยิก ๆ ส่วนแพรดาวได้แต่ทำหน้าเลิ่กลั่ก เธอเพิ่งย้ายเข้าไปอยู่เมื่อวานจะไปรู้จักร้านอร่อยได้ไง

“ไปร้านแนะนำแพรก็ได้นะ”

น้ำเสียงทุ้มนุ่มของเทวายิ่งทำให้เธอรู้สึกกดดัน คิดสิคิดนางแพร แถวคอนโดแกมีร้านอะไรเด็ดดวงบ้าง เทวายังส่งยิ้มมาท่าทางเต็มไปด้วยความคาดหวัง ตอนนี้คิดออกแค่ร้านเดียวเท่านั้น คือร้านที่เห็นหลังคอนโดเมื่อวาน

“ชื่อร้านโยดซังค่ะ”

โยดซังขายอะไร เมื่อวานก็ไม่ได้ไปส่องเสียด้วยว่าเป็นร้านแบบไหน แต่ไม่เป็นไรชื่อแบบนี้คงไม่พ้นเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นหรืออาหารจีน เมื่อตกลงเลือกร้านได้เทวาจึงสรุปว่าพวกเขาจะไปเลี้ยงปีใหม่และเลี้ยงฉลองย้ายบ้านของแพรดาวที่ร้านโยดซัง

แต่แล้วความฝันแสนหวานของหญิงสาวก็แทบพังทลายลงมา เมื่อเข้าอินเทอร์เน็ตแล้วพบว่า
ร้านโยดซังได้คะแนนจากลูกค้า ... หนึ่งดาว!

...............

เปิดจองโต๊ะร้านโยดซังแล้วค่า ห้ามนำอาวุธเข้ามา
อนุญาตให้พกพาได้แค่หัวใจเท่านั้น

311 pages, ebook

First published April 19, 2022

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

#เพราะรัก...ไม่ใช่ของหวาน
#ปลายแสงดาว
#นิยายเบาๆขำๆล่ำๆอร่อยๆ🤤🤤🤤

#แพร-แพรดาว
#พี่บัวลอย-บุริศร์

แครักเตอร์แพรคือเหมือนถอดจากแมวน้อยอ้วงๆมาเลย😻 น่ารักมุ้งมิ้งปุ๊กปิ๊กอุ๋งๆกินเก่ง มีความสุขกับการกินของอร่อย เวลาแพรกินเคี้ยวตุ้ยๆตาเป็นประกายคือยิ้มตาม 😸

ส่วนพี่บัวลอย เจ้าของร้านโยดซัง คือเป็นผู้ชายมีเสน่ห์แบบย้อนแย้งที่น่าค้นหามากกก ภายใต้ลุคดิบ ดุ ดาร์ก เถื่อน โหด ผมสกินเฮด มีรอยสักรูปมังกร หน้าตากวนบาทาดูพร้อมบวก 💢
แท้จริงคือผู้ชายสายละมุน ยิ่งตอนอยู่กับแพรนี่โหมดคิตตี้เลย ปากหมานแต่ใจดี พ่อศรีเรือนสุด ทำอาหารคาวหวานอร่อย จะการดนตรี,การกีฬา หรือพละศึกษาพี่ก็ได้หมด พี่บัวลอยมีอะไรๆเด็ดๆมาให้ว้าว🤩ได้ตลอด เป็นผู้ชายที่อยู่ใกล้แล้วอุ่นจนไม่อยากไปไหน😆  สบายใจ ปลอดภัย(มีปากและหน้าเป็นอาวุธ😂) ที่สำคัญคือ**อิ่มท้อง **หิวเมื่อไหร่ก็แวะไปหาได้เลย😻รับรองต้องมีร้องขอปลดตะขอกางเกงแน่ๆ...(...แบบว่าอิ่มอร่อยจนกางเกงคับน่ะจ้ะ🤗)

ส่วนสมาชิกวงคอฟฟี่ดาร์ลิ้งแต่ละคนก็จะฮาไปไหน🤣 พ่อแม่พี่น้องแต่ละคนก็มีความน่ารักเป็นของตัวเอง เป็นนิยายที่อ่านแล้วอารมณ์ดี ฮีลใจ น่ารักกกกอบอุ่นใจ ไม่เครียดดด~

ปล.อ่านนิยายไม่เครียดนะ มาเครียดตรงพิมพ์คำว่า"แครักเตอร์"ในรีวิวนี่แหละ เฮ้อ 😅

[Saisamphan K. · Rating 5 out of 5]

นี่แหล่ะที่ต้องการอ่านช่วงนี้ นิยายที่ย่อยง่ายๆ ดร่ามาไม่มี เน้นความโป๊กฮา หัวเราะได้ก็หัวเราะไปเสียงดังๆ 555 ความรักของเจ้าของร้านโยดซัง พี่บัวลอย-บุริศร์ กับ แพรดาว สาวนักบัญชี ที่พักอาศัยอยู่คอนโดตรงข้ามร้าน .. ความบัญเอิญในการหาร้านอาหารเลี้ยงปีใหม่ทำให้ทั้งคู่มาเจอกัน.. และกลายเป็น 'แมวน้อย' ของ 'หมาป่า' ในที่สุด 💕 เรื่องนี้น่ารักมาก อบอุ่น ฟีลกู๊ด อ่านไปอมยิ้มไปกับผู้ชายสายเทคแคร์ กับหญิงสาวที่หลงไหลการกินแบบสุด ๆ พร้อมกับพ้องเพื่อนที่น่ารัก .. ครอบครัวตัวแม่อย่างคุณนายทับทิม ผู้ที่พร้อมจะสู่ขอตลอดเวลา 🤣🤣

🍀 อ่านรอบสอง ไม่ตกหลุมรักเท่ารอบแรกแต่สนุกมากกว่าเดิม กับมุกตลกของวงดนตรี ... ที่ตกหลุมรักเรื่องนี้เพราะชอบพี่บัวลอยเป็นผู้ชายสายเทคแคร์ ดูแลการกินของนางเอกตลอด ประมาณขุนให้อ้วนได้ นางขุนเต็มที เป็นตัวเองแบบที่อยากเป็น ... ที่ความรู้สึกไม่เท่ารอบแรกเพราะรู้เรื่องคราว ๆ แล้ว (เป็นการอ่านรอบสอง)

[Patrawan Dear]

# เพราะรัก..ไม่ใช่ของหวาน / ปลายแสงดาว

ติดใจพี่บัวลอยจากเรื่องรอวันฟ้าปันใจเลยรีบอ่านเรื่องนี้อย่างรวดเร็วค่ะ ผู้เขียนเขียนเรื่องได้เร็วมาก แป๊บ ๆ ออกเล่มแล้ว

พี่บัวลอย...แม้จะดูดิบ ๆ ห่าม ๆ แต่กลับอบอุ่นละมุนละไมเกินคาด โทนอารมณ์ของเรื่องก็เลยออกแนวหวานตลอด ปลอดดราม่า ไม่ค่อยมีลุ้น แต่ไม่ถึงกับอุ่นจนร้อน

โดยรวมแล้วอ่านได้แบบสบายใจไปเรื่อย ๆ ค่ะ :)

[Linii · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องสั้นๆอ่านง่าย ไม่ดราม่า แนวสาวน้อยตัวเล็กน่ารัก กินเก่งเหมือนแมว พระเอกหล่อล่ำมีรอยสักเจ้าของร้านเหล้า ดูเถื่อนๆโหดๆแต่อ่อนโยนกับแมวน้อย น่ารักดีค่ะ

แพรดาว (28?) สาวบัญชีคนโสดที่ย้ายมาอยู่หอเพื่อให้ใกล้ที่ทำงาน ใกล้หอมีร้านเหล้าชื่อ “โยดซัง” เป็นร้านเหล้าที่ชื่อเมนูโป๊ๆหน่อย มีนักดนตรีเพี้ยนๆตลกๆอยู่ในร้าน เจ้าของคือ พี่บัวลอย(34) หนุ่มตัวใหญ่ มีรอยสัก โหดๆเถื่อนๆ แต่ทำอาหารคาว/หวานเก่ง เป็นเจ้าของที่พูดจามึงมาพาโวยได้คล่องปาก เพราะแพรพาเพื่อนที่ออฟฟิศมากินวันแรกถามหาเมนูแนะนำ เจ้าของก็ตะโกนตอบออกมาเลย “แหกตาอ่านดูเองสิโว้ย” 555

จากการกินข้าววันนั้น แพรก็เมาและเดินขึ้นชั้น3และเมาหลับคาห้องเจ้าของร้านไปเลย พี่บัวลอยไม่ได้ทำอะไรแพรหรอก ก็ตื่นและพาไปส่งที่หอแพร ด้วยความอยู่ใกล้ ทำให้แพรค่อยๆมีโอกาสใกล้ชิดกับพี่บัวลอย และทำให้พี่แกชอบขึ้นมา พี่บัวลอยจับจุดได้ว่าแพรหลอกง่ายด้วยของกิน ก็ตะบี้ตะบันทำอาหารเลี้ยงน้องตลอด แม้รู้ว่าแพรแอบชอบรุ่นพี่ที่ทำงาน ก็ไม่สนใจ พยายามจีบ (ด้วยของกินอร่อยๆ หมูกระทะเอย โปรตีนอะไรเอยก็พร้อมเสมอ) ในขณะที่รุ่นพี่คนนั่นเลี้ยงแพรด้วยสลัด แพรไม่ปลื้ม แพรต้องการโปรตีน 5555

มีทะเลาะ มีหึงหวงให้ค่อยๆรู้ใจกัน พอใจตรงกันปุ๊ป พี่บัวลอยแกก็จับแพรกินไม่หยุดเลยเว้ยยย 5555

อยากอ่านเรื่องของเตอร์ เด็กหนุ่มเงียบขรึมผู้ที่จริงๆแล้วเป็นคุณหนูลูกคนรวย แต่อยากพิสูจน์ตัวเองกับท่านปู่ว่าสามารถเลี้ยงตัวเองได้ ไรท์จะเขียนเรื่องเตอร์ต่อมั้ย อยากอ่านอ่ะ ยิ่งโมเม้นต์เล่นกับลูกสาวแพร น่ารักมากกกกก คู่กันมั้ย น่ารักกกก แต่อายุจะห่างกัน 20กว่าปีเลยนะ ไหวมั้ยเนี่ย //ตื่นจากฝันก๊อนนนน

[Afternoon · Rating 5 out of 5]

กรี๊ดดด สนุกมากกก อ่านรวดเดียวจบ ทั้งขำทั้งน่ารัก พี่บัวลอยก็กร้าวใจเหลือเกิน ลงตัวไปหมดทุกตัวละคร เนื้อเรื่องไม่ได้อัดแน่นอุดมไปด้วยฉากบู๊แอคชั่นดราม่า แต่มันน่ารักกุ๊กกิ๊กจนวางไม่ลง อ่านไปยิ้มไปเมื่อยแก้มสุดๆ

[sisilovekiki · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวน่ารัก มีมุกขำ ๆ นางเอกกินเก่ง น่ารักแต่ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเท่าไหร่ในความคิดเรานะคะ พระเอกสกินเฮดสักลายเปิดร้านเหล้าที่ตั้งชื่อร้านเหมือนร้านอาหารญี่ปุ่นแต่ตกแต่งรักแนวเพื่อชีวิต เพื่อชีวิตญี่ปุ่น 🤔😂 ตัวละครประกอบมีคาแรกเตอร์ที่ดีหลายคนเลยชอบมากค่ะ ชอบมุกแม่พระเอกที่จะเล่าอะไรก็เล่าไปจบซักที 5555 วงดนตรีที่มี 4 หนุ่มกาแฟก็ฮามาก รวม ๆ คือน่ารัก อ่านเพลิน มุกขำ หวานเจี๊ยบ พระนางค่อยเป็นค่อยไปดีค่ะ

[Lalabel · Rating 4 out of 5]

พี่บัวลอยเถื่อนๆ แต่น่าร้ากกกก
นางเอกก็ตลกดี พร้อมจะตามของกินที่พี่บัวลอยหลอกล่อตลอด

บรรยากาศร้านเหล้าเรื่องนี้ดูกุ๊กกิ๊ก
ชอบสมาชิกในร้านโยดซัง ตลกดี มีแครัคเตอร์กันทุกคน

อ่านแล้วสบายใจดีค่ะ ใสๆ ไม่เครียด

[Pan]

น่ารัก เบาๆ ไม่มีดราม่า ไม่มีตัวร้ายแบบน่าตบ ขำๆฮาๆ อบอุ่นๆ ค่ะ เป็นนิยายสั้นๆอ่านเพลิน ดีต่อใจค่ะ

[1913.reader · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้น ฟีลกู๊ด ไม่มีดราม่าใดๆ อ่านไปยิ้มไป พี่บัวบอยคือตัวแทนของคนที่ภายนอกดูเป็นอันตราย แต่จริงๆอ่อนโยนมากๆ มีแฟนก็ดูแลแฟนดีมากเหมือนเป็นเจ้าหญิงเลย ชอบครอบครัวพี่บัวลอยคุณพ่อคุณแม่ตลกสุดๆ รออ่านของน้องน้ำขิงค่ะ