What do you think?
Rate this book
Mot en de metaalvissers
De week dat Mot een duikboot vond, begon redelijk normaal. Dat was niet zo gek. Er moest nog heel wat gebeuren voor haar grote vondst. Ze had nog niet eens een magneet.
Mot heet eigenlijk Vlinder. Maar zo noemt alleen haar moeder haar nog. Die wil het liefst een opgeruimd, luchtig kind in een jurkje. Mot is zo niet. Mot houdt van zwarte kleren en van de oude, rommelige stad waarin ze opgroeit. Uit opstandigheid koopt ze van haar spaargeld een magneet om mee te vissen in het oude kanaal. Ze vindt een kleine, roestige duikboot. Die duikboot is het begin van een groots avontuur, waarbij Mot de punk-acrobaten van De Werf ontmoet, ze het tegen een machtige miljardair opneemt en ze haar moeder beter leert kennen.
Het verhaal speelt zich net niet in onze wereld af, Mots stad is wat roestiger en ouder. Het is een dik avonturenboek geworden, een jeugdroman noemt de uitgeverij het mooi. Over jezelf zijn, over de rafelrandjes van een stad en over hoe moeders en dochters elkaar soms in de weg zitten.
Mot heet eigenlijk Vlinder. Maar zo noemt alleen haar moeder haar nog. Die wil het liefst een opgeruimd, luchtig kind in een jurkje. Mot is zo niet. Mot houdt van zwarte kleren en van de oude, rommelige stad waarin ze opgroeit. Uit opstandigheid koopt ze van haar spaargeld een magneet om mee te vissen in het oude kanaal. Ze vindt een kleine, roestige duikboot. Die duikboot is het begin van een groots avontuur, waarbij Mot de punk-acrobaten van De Werf ontmoet, ze het tegen een machtige miljardair opneemt en ze haar moeder beter leert kennen.
Het verhaal speelt zich net niet in onze wereld af, Mots stad is wat roestiger en ouder. Het is een dik avonturenboek geworden, een jeugdroman noemt de uitgeverij het mooi. Over jezelf zijn, over de rafelrandjes van een stad en over hoe moeders en dochters elkaar soms in de weg zitten.
336 pages, Hardcover
First published April 8, 2022
64 people are currently reading
870 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 257 reviews
April 17, 2022
Dit boek heeft mijn hart. Ik zit momenteel met Corona in quarantaine, en ik had deze vreemde stille dagen met niemand liever willen doorbrengen dan met Mot en haar vrienden.
Sanne Rooseboom heeft een warm, lief en spannend boek geschreven over duikboten, metaalvissen, ouderschap, vriendschap, identiteit, milieu en macht. Ik raad dit boek aan iedereen aan: opa’s, oma’s, vaders, moeders en kinderen.
Wauw! Lange tijd niet zo onder de indruk geweest van een boek.
Dankjewel, Sanne!!!❤️❤️❤️
Sanne Rooseboom heeft een warm, lief en spannend boek geschreven over duikboten, metaalvissen, ouderschap, vriendschap, identiteit, milieu en macht. Ik raad dit boek aan iedereen aan: opa’s, oma’s, vaders, moeders en kinderen.
Wauw! Lange tijd niet zo onder de indruk geweest van een boek.
Dankjewel, Sanne!!!❤️❤️❤️
February 3, 2023
Het heerlijkste kinderboek dat ik in lange tijd las. Avontuur, steampunk, prachtige illustraties en natuurlijk de superbelangrijke boodschap dat je altijd jezelf moet blijven, zonder anderen uit het oog te verliezen. Grote cadeautip voor alle ouders van kinderen tussen 8 en 12, voorlezen én zelf lezen.
April 11, 2022
Er zijn verhalen waar je bij de eerste bladzijden weet dat je lezersgoud in handen hebt. Verhalen waarin je verdwijnt, die je meevoeren naar een andere wereld dan net niet die van jou. Zo één is Mot. Of Vlinder. Mot èn de metaalvissers.
‘Mot stond midden in de woonkamer met haar handen in haar zakken en dacht na over wat ze ging doen. Wat ze nu ging doen, en wat ze de hele zomer ging doen.’
Zomervakantie en iedereen is weg. Mot blijft thuis. Haar moeder moet werken en geeft vanuit huis advies omtrent mode en bewegen. Ze blijft Mot steevast Vlinder noemen, is altijd op en top gekleed, gekapt, gemanicuurd en loopt gracieus. Mot is het tegenovergestelde hiervan met de handen in de zakken, zwarte vale shirts en kort haar. Mot is niet de lieve fladderige Vlinder die haar moeder had gedacht toen ze werd geboren. Het wringt tussen de twee. Mot is het gezeur zat. Mot wil niet altijd onzichtbaar zijn als er klanten zijn en tot overmaat van ramp let haar moeder ook nog op wat ze eet want slank zijn is ook een ding.
Mot woont in een oudere wijk in een havengebied waar de luchtkwaliteit te wensen overlaat. De mensen gaan gebukt onder de macht van ene Bolwerd die de halve stad in bezit heeft en huurverhogingen doorvoert. Met nog een wrevelige boosheid stampt Mot die eerste vakantiedag richting het kanaal. Het kanaal waar metaalvissers hun geluk beproeven door te vissen met een magneet op oud roestig ijzer. Eén van de metaalvissers is de invalmeester Lukas die met andere kleurrijke figuren in een gebouw woont. Door hem vangt ze haar eerste schatten. Objecten oud en roestig die haar een rijkdom aan verhalen geven. Perfect voor een museumplank en goed genoeg zoals ze zijn. Het volgende stuk dat ze opvist is vele malen raadselachtiger. Het houdt de stad bezig. De start van een avontuur, mooier en spannender dan menige vakantie.
Bij de metaalvissers vindt Mot de omarming die ze mist, maar ook het gesprek dat aangeeft de situatie van haar moeder anders te zien. Er komt een opening tot toenadering, zo er ook een lichtpuntje verschijnt aan de horizon voor de vele bewoners die door één persoon in de greep worden gehouden. In het verhaal is soepel een stuk geschiedenis verweven die je kunt projecteren op vergelijkbare situaties in steden, terwijl de aandacht voor de toekomst m.b.t. gebruik en hergebruik van materialen, uitstoot van fabrieken en stadsinrichting eveneens voorkomt.
Het fantastische omslag is een blikvanger dat een fractie van het avontuur prijsgeeft. Een duikboot, een kraan en een onderwaterwereld. De illustraties in veelal zwart en roodbruine kleur zijn enorm goed getroffen. Vaak paginagroot en bij het verhaal aansluitend. Ze vertellen ook de roestige film die in je hoofd verschijnt. Ze zijn mooi tot ontroerend zoals die ene waar Mot op het dak zit, uitkijkend over de stad met fabrieksschoorstenen. De ornamenten aan het begin en eind van een hoofdstuk, de roestkleurige beginletters of bladzijnummering, het is allemaal zeer verzorgd. De schutbladen zijn de kers op de taart. Sophie Pluim heeft enorm goed beeld gegeven aan ‘Mot’.
Een ingenieus vlot geschreven en gelaagd verhaal dat door minieme aanwijzingen, een juiste dosis emotie, humor en spanning je aandacht gevangen houdt op zoek naar een oplossing of een prachtig gevonden volgend vraagstuk. Tot de laatste bladzijde inclusief nawoord lees je in één stuk geboeid door. De stoere, gevoelige, observerende, tikkeltje eigenwijze, slimme Mot zoekt bevestiging dat zij er mag zijn, goed en niet perfect. Ze durft te ondernemen, heeft verantwoordelijkheidsgevoel en soms is ze gewoon lekker de 11-jarige Mot. Unieke personages omringen haar, mensen die je ieder kind wenst met raad, tegengas, liefde en onvoorwaardelijke vriendschap.
Je sluit Mot in je hart vanaf het eerste moment. Je wenst ieder kind een moment toe waarop er iets min of meer toevallig plaatsvindt zodat het leven glans krijgt voor een liefdevolle hoopvolle toekomst. Toeval bestaat niet, soms overkomt je iets, zoals dé grote ontdekking bij een kraan.
Een boek dat je kinderen in handen duwt. Het laat je onderdompelen. Je verslindt het. Geef het cadeau. Lees het voor en stiekem lees je ’s avonds zelf verder. Er zit Sanne in het verhaal, haar meesterwerk tot nu toe.
Vanaf 9 jaar deze ‘TopMot-aanrader’. Geweldig. Filmwaardig.
Een echt kinderboek!
‘Mot stond midden in de woonkamer met haar handen in haar zakken en dacht na over wat ze ging doen. Wat ze nu ging doen, en wat ze de hele zomer ging doen.’
Zomervakantie en iedereen is weg. Mot blijft thuis. Haar moeder moet werken en geeft vanuit huis advies omtrent mode en bewegen. Ze blijft Mot steevast Vlinder noemen, is altijd op en top gekleed, gekapt, gemanicuurd en loopt gracieus. Mot is het tegenovergestelde hiervan met de handen in de zakken, zwarte vale shirts en kort haar. Mot is niet de lieve fladderige Vlinder die haar moeder had gedacht toen ze werd geboren. Het wringt tussen de twee. Mot is het gezeur zat. Mot wil niet altijd onzichtbaar zijn als er klanten zijn en tot overmaat van ramp let haar moeder ook nog op wat ze eet want slank zijn is ook een ding.
Mot woont in een oudere wijk in een havengebied waar de luchtkwaliteit te wensen overlaat. De mensen gaan gebukt onder de macht van ene Bolwerd die de halve stad in bezit heeft en huurverhogingen doorvoert. Met nog een wrevelige boosheid stampt Mot die eerste vakantiedag richting het kanaal. Het kanaal waar metaalvissers hun geluk beproeven door te vissen met een magneet op oud roestig ijzer. Eén van de metaalvissers is de invalmeester Lukas die met andere kleurrijke figuren in een gebouw woont. Door hem vangt ze haar eerste schatten. Objecten oud en roestig die haar een rijkdom aan verhalen geven. Perfect voor een museumplank en goed genoeg zoals ze zijn. Het volgende stuk dat ze opvist is vele malen raadselachtiger. Het houdt de stad bezig. De start van een avontuur, mooier en spannender dan menige vakantie.
Bij de metaalvissers vindt Mot de omarming die ze mist, maar ook het gesprek dat aangeeft de situatie van haar moeder anders te zien. Er komt een opening tot toenadering, zo er ook een lichtpuntje verschijnt aan de horizon voor de vele bewoners die door één persoon in de greep worden gehouden. In het verhaal is soepel een stuk geschiedenis verweven die je kunt projecteren op vergelijkbare situaties in steden, terwijl de aandacht voor de toekomst m.b.t. gebruik en hergebruik van materialen, uitstoot van fabrieken en stadsinrichting eveneens voorkomt.
Het fantastische omslag is een blikvanger dat een fractie van het avontuur prijsgeeft. Een duikboot, een kraan en een onderwaterwereld. De illustraties in veelal zwart en roodbruine kleur zijn enorm goed getroffen. Vaak paginagroot en bij het verhaal aansluitend. Ze vertellen ook de roestige film die in je hoofd verschijnt. Ze zijn mooi tot ontroerend zoals die ene waar Mot op het dak zit, uitkijkend over de stad met fabrieksschoorstenen. De ornamenten aan het begin en eind van een hoofdstuk, de roestkleurige beginletters of bladzijnummering, het is allemaal zeer verzorgd. De schutbladen zijn de kers op de taart. Sophie Pluim heeft enorm goed beeld gegeven aan ‘Mot’.
Een ingenieus vlot geschreven en gelaagd verhaal dat door minieme aanwijzingen, een juiste dosis emotie, humor en spanning je aandacht gevangen houdt op zoek naar een oplossing of een prachtig gevonden volgend vraagstuk. Tot de laatste bladzijde inclusief nawoord lees je in één stuk geboeid door. De stoere, gevoelige, observerende, tikkeltje eigenwijze, slimme Mot zoekt bevestiging dat zij er mag zijn, goed en niet perfect. Ze durft te ondernemen, heeft verantwoordelijkheidsgevoel en soms is ze gewoon lekker de 11-jarige Mot. Unieke personages omringen haar, mensen die je ieder kind wenst met raad, tegengas, liefde en onvoorwaardelijke vriendschap.
Je sluit Mot in je hart vanaf het eerste moment. Je wenst ieder kind een moment toe waarop er iets min of meer toevallig plaatsvindt zodat het leven glans krijgt voor een liefdevolle hoopvolle toekomst. Toeval bestaat niet, soms overkomt je iets, zoals dé grote ontdekking bij een kraan.
Een boek dat je kinderen in handen duwt. Het laat je onderdompelen. Je verslindt het. Geef het cadeau. Lees het voor en stiekem lees je ’s avonds zelf verder. Er zit Sanne in het verhaal, haar meesterwerk tot nu toe.
Vanaf 9 jaar deze ‘TopMot-aanrader’. Geweldig. Filmwaardig.
Een echt kinderboek!
January 2, 2023
Allereerst even een dankjewel aan de leerling die op een gegeven moment dagelijks vroeg of ik Mot al had gelezen - zodat ik wel móest beloven dat ik deze in de kerstvakantie zou lezen.
Zo gezegd zo gedaan. Wat een heerlijk boek om het nieuwe jaar mee te beginnen❤️ Qua avontuur deed het me een beetje aan Lampje denken, ook dankzij de fantastische karakters in dit boek. Er zat ook een fijne moraal in: of je nou van kleren vol roest houdt of van een nette scheiding in je haar, you do you.
Hoop dat deze net als Lampje alle prijzen wint, ik zag het in ieder geval in veel eindejaarslijstjes terugkomen.
Zo gezegd zo gedaan. Wat een heerlijk boek om het nieuwe jaar mee te beginnen❤️ Qua avontuur deed het me een beetje aan Lampje denken, ook dankzij de fantastische karakters in dit boek. Er zat ook een fijne moraal in: of je nou van kleren vol roest houdt of van een nette scheiding in je haar, you do you.
Hoop dat deze net als Lampje alle prijzen wint, ik zag het in ieder geval in veel eindejaarslijstjes terugkomen.
April 29, 2022
Ik kan natuurlijk een lang verhaal typen waar dit boek over gaat en wat ik er van vind, maar ik ga het kort houden, omdat jullie de tijd van lezen beter kunnen besteden aan het lezen van dit zeer goede boek. Mot heet eigenlijk Vlinder, heeft zomervakantie en blijft thuis. Haar moeder geeft mode- en bewegingsadvies. Mot is het tegenovergestelde qua kleding ten opzichte van haar moeder en draagt voornamelijk kleding die graag lekker zit. Ze is meer Mot dan Vlinder.
De stad gaat gebukt onder de invloed van de rijke en niet erg fijne man Bolwerd. Hij bezit de halve stad en lang niet iedereen is tevreden. Daar komt Mot nog meer achter als ze terechtkomt in de wereld van de metaalvissers en haar eerste echte grote vangst bovenhaalt: een duikboot.
Nog maar net begonnen en Mot zit al in je hart. Het was maar goed dat ik het boek met Pasen las, want in een dag moest het boek uit. Rooseboom schrijft, net als in haar andere boeken, erg vlot. Bedenk daar goed uitgewerkte en leuke personages en vooral een goed plot bij = topboek. Verwacht geen boek á la Jippie en JORIS!! of Het ministerie van oplossingen. Dit boek is anders. Hoewel in ieder boek meerdere lagen te vinden zijn, zijn de lagen hier dieper.
Er zit zoveel in dit boek en daar kan ik dus veel over schrijven, maar ik hoop echt dat jullie het zelf lezen. Over hoe kinderen/mensen zijn, een te ontdekken wereld, over fantasie en tegelijkertijd ook realiteit, over zijn wie je bent, verantwoordelijkheid, emoties, humor en een beetje spanning. De illustraties van Sophie Pluim sluiten ontzettend goed aan bij de wereld van Mot en iedereen om haar heen. Trefzeker vangt ze emoties, de sfeer en alles wat maar voorvalt in het verhaal. Heel mooi!
Mot is stoer, een beetje eigenwijs, gevoelig. Mot wil er graag zijn en Mot mag er zijn. Welkom Mot in deze wereld!
Ps: een kort stukje is ook maar relatief.
De stad gaat gebukt onder de invloed van de rijke en niet erg fijne man Bolwerd. Hij bezit de halve stad en lang niet iedereen is tevreden. Daar komt Mot nog meer achter als ze terechtkomt in de wereld van de metaalvissers en haar eerste echte grote vangst bovenhaalt: een duikboot.
Nog maar net begonnen en Mot zit al in je hart. Het was maar goed dat ik het boek met Pasen las, want in een dag moest het boek uit. Rooseboom schrijft, net als in haar andere boeken, erg vlot. Bedenk daar goed uitgewerkte en leuke personages en vooral een goed plot bij = topboek. Verwacht geen boek á la Jippie en JORIS!! of Het ministerie van oplossingen. Dit boek is anders. Hoewel in ieder boek meerdere lagen te vinden zijn, zijn de lagen hier dieper.
Er zit zoveel in dit boek en daar kan ik dus veel over schrijven, maar ik hoop echt dat jullie het zelf lezen. Over hoe kinderen/mensen zijn, een te ontdekken wereld, over fantasie en tegelijkertijd ook realiteit, over zijn wie je bent, verantwoordelijkheid, emoties, humor en een beetje spanning. De illustraties van Sophie Pluim sluiten ontzettend goed aan bij de wereld van Mot en iedereen om haar heen. Trefzeker vangt ze emoties, de sfeer en alles wat maar voorvalt in het verhaal. Heel mooi!
Mot is stoer, een beetje eigenwijs, gevoelig. Mot wil er graag zijn en Mot mag er zijn. Welkom Mot in deze wereld!
Ps: een kort stukje is ook maar relatief.
May 27, 2022
Allereerst wil ik zeggen dat het boek er echt fantastisch uit ziet! De vormgeving van de buitenkant is natuurlijk het eerste wat je ziet in de boekhandel, maar ook de binnenkant is een pareltje. Alle illustraties hebben roestrode accenten en zijn verder zwart-wit. Dit pas helemaal bij het verhaal, vol met roest.
Mot en haar moeder zijn twee echte tegenpolen. Haar moeder is heel netjes en helpt andere mensen met kledingstyling, terwijl Mot het liefste in haar zwarte legerlaarsjes, broek met gaten en zwart t-shirt loopt. Wanneer Mot de duikboot bij de achtertuin heeft aangemeerd, doet haar moeder ook resoluut de gordijnen dicht.
Mot en de metaalvissers is een wonderlijk avontuur over een meisje dat vaak buiten de boot valt, maar nu in het middelpunt staat. Mot is hét meisje dat de duikboot heeft opgevist. Helaas is niet iedereen hier blij mee. Wanneer Mot weet waardoor deze persoon niet blij is, kan ze het ook wel begrijpen en gaat op zoek naar het geheim en verhaal achter de duikboot.
Sanne Rooseboom heeft het avontuur diepgang gegeven door diverse personages te creëren, deze personages hun eigen problemen te geven, maar ook door de setting helemaal kloppend te maken. Gelukkig worden de meeste problemen in het boek opgelost. Maar niet alles helemaal zoals te verwachten was.
Ondanks dat het boek vrij groot en zwaar is, leest het wel als een trein. Voor je het weet ben je op de helft en dan kun je niet meer stoppen. Je moet weten van wie de duikboot is. Een aanrader voor avontuurlijke lezers!
Mot en haar moeder zijn twee echte tegenpolen. Haar moeder is heel netjes en helpt andere mensen met kledingstyling, terwijl Mot het liefste in haar zwarte legerlaarsjes, broek met gaten en zwart t-shirt loopt. Wanneer Mot de duikboot bij de achtertuin heeft aangemeerd, doet haar moeder ook resoluut de gordijnen dicht.
Mot en de metaalvissers is een wonderlijk avontuur over een meisje dat vaak buiten de boot valt, maar nu in het middelpunt staat. Mot is hét meisje dat de duikboot heeft opgevist. Helaas is niet iedereen hier blij mee. Wanneer Mot weet waardoor deze persoon niet blij is, kan ze het ook wel begrijpen en gaat op zoek naar het geheim en verhaal achter de duikboot.
Sanne Rooseboom heeft het avontuur diepgang gegeven door diverse personages te creëren, deze personages hun eigen problemen te geven, maar ook door de setting helemaal kloppend te maken. Gelukkig worden de meeste problemen in het boek opgelost. Maar niet alles helemaal zoals te verwachten was.
Ondanks dat het boek vrij groot en zwaar is, leest het wel als een trein. Voor je het weet ben je op de helft en dan kun je niet meer stoppen. Je moet weten van wie de duikboot is. Een aanrader voor avontuurlijke lezers!
May 29, 2022
Heel erg fijn!
June 7, 2022
Originele recensie: https://meerboekenblog2.webnode.nl/l/...
--
Samenvatting:
Mot heet eigenlijk geen mot, maar Vlinder. Ze vindt de naam die haar moeder voor haar heeft uitgekozen echter niet bij haar passen, want ze is helemaal niet zo fleurig en vrolijk als een vlinder. Ze noemt zichzelf daarom Mot.
Mot loopt er tegenaan dat haar moeder haar graag wil kleden zoals zij het graag ziet. Mot voelt zich daar niet prettig bij en zoekt afleiding buitenshuis. Op deze manier komt ze in aanmerking met de metaalvissers, waarnaar ze zelf ook interesse krijgt in het metaalvissen.
Nadat ze de benodigdheden bij elkaar heeft weten te sprokkelen gaat ze dan ook actief bezig met haar nieuwe hobby. Ze vist hierbij wel iets heel bijzonders op, namelijk een onderzeeër! Met deze onderzeeër maakt ze een heel avontuur mee.
--
Roestige pareltjes
Mot is gek op haar roestige metaalvissers vondsten. Ze bewaart ze zo goed mogelijk, zodat haar moeder ze niet gaat lopen poetsen. Om de sfeer die bij Mot en haar omgeving goed vast te leggen is er gekozen voor illustraties met een 'roest look'. Alle illustraties zijn in kleur met rood/bruin achtige tinten, wat erg leuk gedaan is.
De illustraties, gemaakt door Sophie Pluim, geven een leuk beeld van Mot en haar situatie. Je ziet er bijvoorbeeld de onderzeeër op, maar ook de haven waar veel van de gebeurtenissen plaatsvinden. Het biedt een brede kijk op Mot en haar verhaal.
Mot is een geweldig personage. Ze wordt neergezet als een personage die blijft doen waar zij zich goed bij voelt en zich niet laat beïnvloeden door andere mensen, zelfs niet door haar moeder. Hierdoor komt ze heel eigenzinnig over, maar ook wel een tikkeltje brutaal. Je wilt daardoor graag blijven lezen, je wilt immers te weten komen wat dit meisje verder in haar schild voert.
Wanneer Mot meer optrekt met de metaalvissers spreekt haar moeder zich uit over hoe zij denkt over deze personen. Ze heeft een negatief vooroordeel over de mensen. Wanneer je dit als volwassene leest, kun je de zorgen van moeders begrijpen. Mot is immers maar een kind! Mot haar moeder is echter druk met haar eigen leven en heeft dus eigenlijk niet de tijd om Mot te behoeden voor 'verkeerde mensen'. Automatisch leef je enorm mee met Mot, je kan je wel voorstellen dat het voor haar niet gemakkelijk moet zijn. Het is daarom ook juist mooi dat Mot vriendschap weet te vinden. Het geheel komt realistisch over omdat, uiteindelijk, haar moeder toch de metaalvissers ook beter leert kennen en haar mening bijschaaft.
De schrijfstijl van Sanne Rooseboom is heerlijk. De sfeer in het heel boek voelt hartverwarmend aan en het is een boek die zeker een plekje in je hart krijgt. Er wordt echter ook een stukje spanning ingebracht door het avontuur wat Mot meemaakt met haar onderzeeër. Er komen belangrijke relatie ontwikkelingen aan bod, er wordt problematiek behandeld en er wordt ook nog eens een stukje humor in verwerkt. In combinatie met de illustraties maakt het dat het verhaal van Mot er eentje is waar je iedere pagina aan het genieten bent.
Mot en de metaalvissers is een heerlijk avontuurlijk kinderboek. Het is voor iedereen een aanrader, voor zowel jong als oud, doordat er verschillende mooie en belangrijke elementen in het boek verwerkt zijn. De illustraties zorgen ervoor dat het voor je ogen ook een feestje is om naar te kijken.
--
Samenvatting:
Mot heet eigenlijk geen mot, maar Vlinder. Ze vindt de naam die haar moeder voor haar heeft uitgekozen echter niet bij haar passen, want ze is helemaal niet zo fleurig en vrolijk als een vlinder. Ze noemt zichzelf daarom Mot.
Mot loopt er tegenaan dat haar moeder haar graag wil kleden zoals zij het graag ziet. Mot voelt zich daar niet prettig bij en zoekt afleiding buitenshuis. Op deze manier komt ze in aanmerking met de metaalvissers, waarnaar ze zelf ook interesse krijgt in het metaalvissen.
Nadat ze de benodigdheden bij elkaar heeft weten te sprokkelen gaat ze dan ook actief bezig met haar nieuwe hobby. Ze vist hierbij wel iets heel bijzonders op, namelijk een onderzeeër! Met deze onderzeeër maakt ze een heel avontuur mee.
--
Roestige pareltjes
Mot is gek op haar roestige metaalvissers vondsten. Ze bewaart ze zo goed mogelijk, zodat haar moeder ze niet gaat lopen poetsen. Om de sfeer die bij Mot en haar omgeving goed vast te leggen is er gekozen voor illustraties met een 'roest look'. Alle illustraties zijn in kleur met rood/bruin achtige tinten, wat erg leuk gedaan is.
De illustraties, gemaakt door Sophie Pluim, geven een leuk beeld van Mot en haar situatie. Je ziet er bijvoorbeeld de onderzeeër op, maar ook de haven waar veel van de gebeurtenissen plaatsvinden. Het biedt een brede kijk op Mot en haar verhaal.
Mot is een geweldig personage. Ze wordt neergezet als een personage die blijft doen waar zij zich goed bij voelt en zich niet laat beïnvloeden door andere mensen, zelfs niet door haar moeder. Hierdoor komt ze heel eigenzinnig over, maar ook wel een tikkeltje brutaal. Je wilt daardoor graag blijven lezen, je wilt immers te weten komen wat dit meisje verder in haar schild voert.
Wanneer Mot meer optrekt met de metaalvissers spreekt haar moeder zich uit over hoe zij denkt over deze personen. Ze heeft een negatief vooroordeel over de mensen. Wanneer je dit als volwassene leest, kun je de zorgen van moeders begrijpen. Mot is immers maar een kind! Mot haar moeder is echter druk met haar eigen leven en heeft dus eigenlijk niet de tijd om Mot te behoeden voor 'verkeerde mensen'. Automatisch leef je enorm mee met Mot, je kan je wel voorstellen dat het voor haar niet gemakkelijk moet zijn. Het is daarom ook juist mooi dat Mot vriendschap weet te vinden. Het geheel komt realistisch over omdat, uiteindelijk, haar moeder toch de metaalvissers ook beter leert kennen en haar mening bijschaaft.
De schrijfstijl van Sanne Rooseboom is heerlijk. De sfeer in het heel boek voelt hartverwarmend aan en het is een boek die zeker een plekje in je hart krijgt. Er wordt echter ook een stukje spanning ingebracht door het avontuur wat Mot meemaakt met haar onderzeeër. Er komen belangrijke relatie ontwikkelingen aan bod, er wordt problematiek behandeld en er wordt ook nog eens een stukje humor in verwerkt. In combinatie met de illustraties maakt het dat het verhaal van Mot er eentje is waar je iedere pagina aan het genieten bent.
Mot en de metaalvissers is een heerlijk avontuurlijk kinderboek. Het is voor iedereen een aanrader, voor zowel jong als oud, doordat er verschillende mooie en belangrijke elementen in het boek verwerkt zijn. De illustraties zorgen ervoor dat het voor je ogen ook een feestje is om naar te kijken.
February 1, 2025
Een boek dat ik mijn jongere ik had gegund. Spannend, stoer, alternatief en razend tempo! Nu, als kersverse 24-jarige zie ik helaas haken en ogen aan sommige redeneringen en aannames. Ik gooi het maar op verloren naïeviteit.
June 3, 2025
Wat een heerlijk boek! Dit is m’n nieuwe lievelings. Voor kinderen een enorme pageturner. Het zit zo mooi in elkaar en de thema’s die voorbij komen (kunnen) leiden tot zulke mooie gesprekken met je kind. De laatste plottwist die ik vermoedde bleef uit. Stiekem hoop ik dat dat in een vervolg verder wordt uitgewerkt.
August 7, 2023
Mooie zinnen, goede thema's: inclusie, stadsontwikkeling, entitlement, talenten, uiterlijk en persoonlijkheid. En ook spannend, cliffhangers,... Even leuk voor mij als voor mijn 2 jongens (6&9)
June 30, 2022
Moment, ik ga eerst even wat rondjes door de kamer rennen en dansen omdat ik zo blij ben dat dit boek bestaat...
...
Ja oké, daar ben ik weer.
Mensen, wat een boek is dit!
De thema's! Mogen zijn wie je bent - maar dan op manieren waar ik als doorgewinterde boekenwurm niet aan had gedacht! Found family, vriendschap, familie, genegenheid voor alle soorten mensen!
Plottwists, die ik totaal niet aan had zien komen!
Spanning, m'n nagels zijn gemillimeterd, ik moest me beheersen om niet stiekem eerst de laatste pagina's te lezen!
Mijn excuses voor de vele uitroeptekens, ik weet dat het niet netjes is om zo te schreeuwen, maar eerlijk gezegd hebben jullie geluk dat ik deze review niet ook nog in hoofdletters heb getypt.
...
Ja oké, daar ben ik weer.
Mensen, wat een boek is dit!
De thema's! Mogen zijn wie je bent - maar dan op manieren waar ik als doorgewinterde boekenwurm niet aan had gedacht! Found family, vriendschap, familie, genegenheid voor alle soorten mensen!
Plottwists, die ik totaal niet aan had zien komen!
Spanning, m'n nagels zijn gemillimeterd, ik moest me beheersen om niet stiekem eerst de laatste pagina's te lezen!
Mijn excuses voor de vele uitroeptekens, ik weet dat het niet netjes is om zo te schreeuwen, maar eerlijk gezegd hebben jullie geluk dat ik deze review niet ook nog in hoofdletters heb getypt.
April 21, 2024
Terlouws Stach heeft een jonger zusje en ze heet Mot. Levend in een even bijzondere wereld, met heerlijke goed-kwaadduidelijkheid. Geschreven voor een iets jonger publiek, stoer maar niet te. Iets minder D’66-partijprogramma, maar zeker betrokken. Iets meer hulp van “moeder” nodig. Maar al met al ook iets minder uitdagend ook voor de doelgroep. Daarentegen wel een personage dat je in je hart sluit en dat misschien nog wel een avontuur verdient als ze iets ouder is, maar dan met wat meer gelaagdheid.
January 16, 2023
Sanne Rooseboom heeft het origineel bedacht en prettig verteld. Een belangrijk motief is dat mensen anders kunnen zijn dan je op het eerste gezicht denkt. Toch draait het verhaal vooral om een stoer meisje dat onverwacht een enorm avontuur beleeft. Ik zit op het puntje van mijn stoel, zo spannend is het. Wat een fijn en leuk boek.
https://lalageleest.nl/2023/01/16/mot...
https://lalageleest.nl/2023/01/16/mot...
November 24, 2022
Mot is een kind naar mijn hart. Het 11-jarige meisje dat eigenlijk Vlinder heet, houdt van zwarte kleren, verstopt zich het liefste achter haar haar en vindt mode maar stom. Ze houdt niet van fladderen zoals een vlinder, daarom noemt ze zichzelf 'Mot'.
Als Mot op een dag besluit om een magneet te kopen, verandert haar leven. Ze vist een duikboot op. En dit is pas het begin van een spannend avontuur.
Een uniek en hedendaags verhaal over familie, vriendschap en jezelf zijn. Erg leuk voor kinderen vanaf 9 jaar. Sanne Rooseboom voegt wat 'magisch' toe aan het metaalvissen... wie weet wat je allemaal op het bodem van het kanaal kunt vinden.
Als Mot op een dag besluit om een magneet te kopen, verandert haar leven. Ze vist een duikboot op. En dit is pas het begin van een spannend avontuur.
Een uniek en hedendaags verhaal over familie, vriendschap en jezelf zijn. Erg leuk voor kinderen vanaf 9 jaar. Sanne Rooseboom voegt wat 'magisch' toe aan het metaalvissen... wie weet wat je allemaal op het bodem van het kanaal kunt vinden.
November 11, 2024
Holy shit ik heb zowaar een keer een boek uit. Applaus. Het is wel schattig hoor, leest heel makkelijk weg (het feit dat ik het af kreeg zegt veel). Vond het dankwoord wel cringe.
May 20, 2022
Wat een heerlijk verhaal is dit! Ben sowieso fan van de boeken van Sanne Rooseboom maar dit is toch echt wel m’n favoriet tot nu toe!
Ten eerste prachtige cover, schutbladen én illustraties!
Mot is een lief en prettig personage om over te lezen, de andere personages zijn ook allemaal uniek op hun eigen manier. Leuk en interessant onderwerp, metaalvissen en duikboten. En het is ook nog spannend!
Een uitgebreide review komt eraan, maar dit is mijn eerste beleving ☺️
Ten eerste prachtige cover, schutbladen én illustraties!
Mot is een lief en prettig personage om over te lezen, de andere personages zijn ook allemaal uniek op hun eigen manier. Leuk en interessant onderwerp, metaalvissen en duikboten. En het is ook nog spannend!
Een uitgebreide review komt eraan, maar dit is mijn eerste beleving ☺️
August 10, 2022
Mot heeft in Mot en de metaalvissers van Sanne Rooseboom een lange zomer voor de boeg. Bijna al haar klasgenoten zijn op vakantie, en in de stad valt niet veel te beleven. Thuis heeft Mot het ook niet makkelijk. Ze ligt vaak overhoop met haar alleenstaande moeder die zou willen dat Mot meer was zoals zij: licht, gestructureerd en tevreden met haar echte naam Vlinder. Maar Mot houdt juist van alles waar haar moeder niet van houdt: donker, rommel en haar zelfbedachte naam Mot. Dan komt Mot meester Lukas tegen. Hij is haar invalmeester op school en is aan het metaalvissen. Mot raakt in de ban van de metaalvissers en koopt een magneet. Ze krijgt haar eigen plekje aan het kanaal en vist al snel allerlei roestige spulletjes op die haar moeder vreselijk vindt. Wanneer Mot tussen het riet gaat vissen, blijkt de magneet naar een kleine duikboot te zijn toegetrokken. Tot grote ergernis van haar moeder mag Mot de onderzeeër houden. Samen met Lukas en haar rijke klasgenootje Vincent ontdekt ze dat de duikboot een groot geheim herbergt.
Wil je mijn volledige recensie lezen? Ga dan naar elineschrijfthier.nl. ↖️🙋🏻♀️
Wil je mijn volledige recensie lezen? Ga dan naar elineschrijfthier.nl. ↖️🙋🏻♀️
July 28, 2022
Ik heb dit boek van de schrijfster/uitgever gekregen voor een eerlijke review. Dank u wel!
Het heeft even geduurd, maar ik heb het boek gelezen. Oh, nee, het was niet slecht hoor! Dat was het niet. Ik ben een mood-reader + er waren toch zekere verwachtingen voor de review en dus duurde het wat langer. Wat als ik het boek toch niet leuk vond? Of zou het lukken om een review te schrijven? Dus het heeft even geduurd, maar hier is een review voor dit superleuke en toffe boek. Alvast sorry voor de chaos!
In dit toffe boek ontmoeten we een meisje genaamd Mot. Nou ja, ze heet officieel Vlinder, maar dat vindt ze helemaal niet passen, en ik was het al snel met haar eens dat het haar niet paste. Mot was gewoon veel leuker. Ik vond Mot vanaf het begin een leuke meid, al had ik door het boek heen wel af en toe issues met hoe ze met haar moeder omging. Ja, moeders is ook niet de beste (meer zometeen), maar het is nou niet alsof Mot haar moeder probeert te snappen en ze maakt nogal wat opmerkingen waarbij ik zoiets had van, wacht, wacht, nee. Maar goed, verder vond ik haar dus wel een toffe meid en ik vond het leuk dat ze dus metaalvissen als een hobby had. Niet echt een hobby die je vaak bij kinderen ziet, dus ik was erg enthouasiast. Ik heb altijd ook een interesse gehad in metaalvissen, maar ja, je hebt zoveel regels hier dat ik gewoon even in het boek wilde stappen om mee te zoeken! En ik vond haar heel dapper, later vooral maakt ze geweldige beslissingen en doet ze erg stoere dingen die niet iedereen zomaar zou doen.
Het boek werd pas echt spannend toen Mot een duikboot uit het water haalde, nou ja, ze werd geholpen door iedereen, haha, want zo’n bootje kun je niet alleen met een touwtje omhoog krijgen. We lezen over de duikboot, over van wie hij is, over sabotage plannen, over spannende speurtochten, en er is nog veel meer. Ik wist een ding, ik wilde die duikboot ook in het echt zien! Het boek werd steeds spannender vooral ook omdat er een deadline was. Er zou iets vreselijks gebeuren als Mot niet met het bootje zou gaan varen naar een locatie en iets zou vinden.
Ik vond het heerlijk om samen met Mot door de stad te wandelen. Vooral de Werf, die wilde ik in het echt zien. Gegeven de omschrijvingen en de illustraties was het een magische plek.
Er zijn ook verschillende bijkarakters. Zoals Lukas, die invalmeester is maar ook metaalvisser. Ik vond hem van het begin erg sympathiek en hij was echt heel lief naar de hoofdpersoon. Dan is er Lelie, wilt u mijn oma zijn? Ah toe? Ik heb nu helemaal geen opa/oma meer sinds dit jaar en Lelie lijkt me echt een toffe oma. Stoer met haar duikboot, stoer met haar persoonlijkheid. Dan is er Rosie, zij runt de winkel vol met roestige items en maakt ook toffe items, ik vond Rosie echt heel leuk! Dan is er Vincent, de neef van de baas van de stad. Ik vond hem een beetje hit/mis, op punten echt tof, maar ik wenste gewoon dat hij eerlijk was want ik kon hem maar niet helemaal vertrouwen. Ik had het vermoeden dat hij iets verborg. En dan zijn er nog veel meer karakters.
De slechterik in het verhaal is ook echt lekker een slechterik. Hij geeft niks om de stad en de mensen, wil alleen maar plezier hebben en doen wat hij wil. We zien hem niet supervaak, maar hij is echt goed geschreven en man ik wilde hem af en toe in het water gooien. En zijn boot zinken. XD Ik vond het geweldig om te lezen over de familie van de baas. Vooral de vader van de slechterik en alles dat hij heeft gedaan voor de stad. De vooruitgang. De mooie gebouwen. En dan ook over zijn familie. Over speurtochten. En het einde en wat we daar uitvinden over de slechterik, haha, ik was niet verbaasd. Helemaal niet. Ik had het ergens wel verwacht.
Tja, de moeder van Mot. Ik snap het, het is niet makkelijk maar je mag soms toch net wat meer begrip hebben voor je dochter. Ook met haar naam. Ze wil geen Vlinder heten, respecteer dat gewoon. En tja, je kind is misschien niet zo slank als jij, is dat zo erg? Ik vond het jammer dat ze steeds maar iets te zeggen had. Op punten was ze iets overbezorgd, maar ik snapte haar ook wel, ik zou ook nerveus worden als ik een dochter had en die in een duikboot spannende avonturen houdt. Of die zomaar een hele dag verdwijnt. Gelukkig zien we ook dat ze haar best doet om te veranderen. Om het meer te snappen. Het duurt eventjes, maar ik was blij met het einde.
De illustraties waren echt fantastisch, wat heb ik genoten van ze! Mooie stijl, toffe kleurkeuze (paste erg bij het metaalvissen gedeelte).
Al met al, ik heb ZO genoten van het boek. Zodra ik begon met lezen, BOEM, ik moest doorlezen. Het was stoer, avontuurlijk, tof, spannend, en leuk en ik zou het aan iedereen aanraden~
Recensie ook gepost op https://boekeneiland.nl/
Het heeft even geduurd, maar ik heb het boek gelezen. Oh, nee, het was niet slecht hoor! Dat was het niet. Ik ben een mood-reader + er waren toch zekere verwachtingen voor de review en dus duurde het wat langer. Wat als ik het boek toch niet leuk vond? Of zou het lukken om een review te schrijven? Dus het heeft even geduurd, maar hier is een review voor dit superleuke en toffe boek. Alvast sorry voor de chaos!
In dit toffe boek ontmoeten we een meisje genaamd Mot. Nou ja, ze heet officieel Vlinder, maar dat vindt ze helemaal niet passen, en ik was het al snel met haar eens dat het haar niet paste. Mot was gewoon veel leuker. Ik vond Mot vanaf het begin een leuke meid, al had ik door het boek heen wel af en toe issues met hoe ze met haar moeder omging. Ja, moeders is ook niet de beste (meer zometeen), maar het is nou niet alsof Mot haar moeder probeert te snappen en ze maakt nogal wat opmerkingen waarbij ik zoiets had van, wacht, wacht, nee. Maar goed, verder vond ik haar dus wel een toffe meid en ik vond het leuk dat ze dus metaalvissen als een hobby had. Niet echt een hobby die je vaak bij kinderen ziet, dus ik was erg enthouasiast. Ik heb altijd ook een interesse gehad in metaalvissen, maar ja, je hebt zoveel regels hier dat ik gewoon even in het boek wilde stappen om mee te zoeken! En ik vond haar heel dapper, later vooral maakt ze geweldige beslissingen en doet ze erg stoere dingen die niet iedereen zomaar zou doen.
Het boek werd pas echt spannend toen Mot een duikboot uit het water haalde, nou ja, ze werd geholpen door iedereen, haha, want zo’n bootje kun je niet alleen met een touwtje omhoog krijgen. We lezen over de duikboot, over van wie hij is, over sabotage plannen, over spannende speurtochten, en er is nog veel meer. Ik wist een ding, ik wilde die duikboot ook in het echt zien! Het boek werd steeds spannender vooral ook omdat er een deadline was. Er zou iets vreselijks gebeuren als Mot niet met het bootje zou gaan varen naar een locatie en iets zou vinden.
Ik vond het heerlijk om samen met Mot door de stad te wandelen. Vooral de Werf, die wilde ik in het echt zien. Gegeven de omschrijvingen en de illustraties was het een magische plek.
Er zijn ook verschillende bijkarakters. Zoals Lukas, die invalmeester is maar ook metaalvisser. Ik vond hem van het begin erg sympathiek en hij was echt heel lief naar de hoofdpersoon. Dan is er Lelie, wilt u mijn oma zijn? Ah toe? Ik heb nu helemaal geen opa/oma meer sinds dit jaar en Lelie lijkt me echt een toffe oma. Stoer met haar duikboot, stoer met haar persoonlijkheid. Dan is er Rosie, zij runt de winkel vol met roestige items en maakt ook toffe items, ik vond Rosie echt heel leuk! Dan is er Vincent, de neef van de baas van de stad. Ik vond hem een beetje hit/mis, op punten echt tof, maar ik wenste gewoon dat hij eerlijk was want ik kon hem maar niet helemaal vertrouwen. Ik had het vermoeden dat hij iets verborg. En dan zijn er nog veel meer karakters.
De slechterik in het verhaal is ook echt lekker een slechterik. Hij geeft niks om de stad en de mensen, wil alleen maar plezier hebben en doen wat hij wil. We zien hem niet supervaak, maar hij is echt goed geschreven en man ik wilde hem af en toe in het water gooien. En zijn boot zinken. XD Ik vond het geweldig om te lezen over de familie van de baas. Vooral de vader van de slechterik en alles dat hij heeft gedaan voor de stad. De vooruitgang. De mooie gebouwen. En dan ook over zijn familie. Over speurtochten. En het einde en wat we daar uitvinden over de slechterik, haha, ik was niet verbaasd. Helemaal niet. Ik had het ergens wel verwacht.
Tja, de moeder van Mot. Ik snap het, het is niet makkelijk maar je mag soms toch net wat meer begrip hebben voor je dochter. Ook met haar naam. Ze wil geen Vlinder heten, respecteer dat gewoon. En tja, je kind is misschien niet zo slank als jij, is dat zo erg? Ik vond het jammer dat ze steeds maar iets te zeggen had. Op punten was ze iets overbezorgd, maar ik snapte haar ook wel, ik zou ook nerveus worden als ik een dochter had en die in een duikboot spannende avonturen houdt. Of die zomaar een hele dag verdwijnt. Gelukkig zien we ook dat ze haar best doet om te veranderen. Om het meer te snappen. Het duurt eventjes, maar ik was blij met het einde.
De illustraties waren echt fantastisch, wat heb ik genoten van ze! Mooie stijl, toffe kleurkeuze (paste erg bij het metaalvissen gedeelte).
Al met al, ik heb ZO genoten van het boek. Zodra ik begon met lezen, BOEM, ik moest doorlezen. Het was stoer, avontuurlijk, tof, spannend, en leuk en ik zou het aan iedereen aanraden~
Recensie ook gepost op https://boekeneiland.nl/
November 25, 2025
Lampje vibes ♥️
September 22, 2024
Op zich een heel mooi boek met veel rijke taal. Ik las het samen met mijn zoon van 10. We vonden het wel wat langdradig, het mocht voor ons wat vlotter gaan. Mijn zoon vond nog dat het beter ‘Mot en de geheime tunnel’ kon heten, dat leek hem spannender. Ik kan hem geen ongelijk geven. Desalniettemin een mooi boek, met een mooi einde waarbij we toch aangenaam verrast waren. Fijn om samen gelezen te hebben.
April 6, 2025
Oh mottie!!! Lief en mooi en spannend!
February 7, 2024
De band die Mot met haar moeder heeft, of het ontbreken daarvan 😬, herken ik best wel bij mij en mijn eigen moeder.
We botsen best wel vaak.
Daarom vond ik dit een fijn en herkenbaar boek.
We botsen best wel vaak.
Daarom vond ik dit een fijn en herkenbaar boek.
June 18, 2023
Zalig boek en ideaal om uit mijn leesdip te komen! Zoveel moois hier. Aanrader!
August 28, 2022
Mijn verwachtingen waren hoog voor dit kinderboek. Altijd gevaarlijk 😅.
Maar mijn liefde voor Mot was meteen heel groot.
Ze heet eigenlijk Vlinder en woont samen met haar mama die heel veel van fladderig en zwierig houdt, van licht en van mooi. Maar elfjarige Vlinder houdt niet van kleurtjes, wel van zwart, van rommel en van roest. Ze wil voortaan als Mot door het leven.
Als mama van een elfjarige dochter voelde ik: deze struggle is real 🤭.
Mot koopt uit rebellie een magneet, om te gaan magneetvissen en haar kamer vol te proppen met roestige schatten die ze uit de grachten haalt.
Tot ze op een duikboot stoot. Volgens de wetten van het metaalvissen is die nu van haar. Samen met haar nieuwe vrienden moet ze op avontuur. Om de stad te redden waar een machtige miljonair grote plannen mee heeft.
Betoverend verhaal, de prachtige roestkleurige illustraties van @sophiepluim_illustration maken het tot een warm geheel.
'Nooit een zin beginnen met "sorry",' zei ze, 'behalve als je echt iets verkeerd hebt gedaan. Heb je echt iets verkeerd gedaan?'
'Nee.' Mot wilde weer sorry zeggen, maar slikte dat in.
'Goed zo.'
Maar mijn liefde voor Mot was meteen heel groot.
Ze heet eigenlijk Vlinder en woont samen met haar mama die heel veel van fladderig en zwierig houdt, van licht en van mooi. Maar elfjarige Vlinder houdt niet van kleurtjes, wel van zwart, van rommel en van roest. Ze wil voortaan als Mot door het leven.
Als mama van een elfjarige dochter voelde ik: deze struggle is real 🤭.
Mot koopt uit rebellie een magneet, om te gaan magneetvissen en haar kamer vol te proppen met roestige schatten die ze uit de grachten haalt.
Tot ze op een duikboot stoot. Volgens de wetten van het metaalvissen is die nu van haar. Samen met haar nieuwe vrienden moet ze op avontuur. Om de stad te redden waar een machtige miljonair grote plannen mee heeft.
Betoverend verhaal, de prachtige roestkleurige illustraties van @sophiepluim_illustration maken het tot een warm geheel.
'Nooit een zin beginnen met "sorry",' zei ze, 'behalve als je echt iets verkeerd hebt gedaan. Heb je echt iets verkeerd gedaan?'
'Nee.' Mot wilde weer sorry zeggen, maar slikte dat in.
'Goed zo.'
January 11, 2024
Heel erg leuk en spannend boek. Wel moeilijk om na een bepaalde tijd weer te door te gaan met lezen. Je moet goed onthouden waar het over gaat, maar daardoor wel een echt spannend verhaal. Voor mij ook echt een vernieuwend verhaal.
September 18, 2024
Lieve stoere Mottie, wat ga ik je avonturen missen en wat zou ik graag op de Werf willen wonen.
Een parel van een kinderboek weer.
Een parel van een kinderboek weer.
March 28, 2024
Spanning opwekken, dat is net wat trager vertellen, zodat de lezer denkt: sneller, sneller. Maar hoe ga je trager vertellen? Geen oplossing, vind ik (anderen houden er wel van), is het gebruik van flash forwards. Een zin die pas betekenis krijgt over vijftig pagina's heeft in het hier en nu van het leesproces geen betekenis, dus krijgt hij de betekenis van irritatie.
Wel een goede oplossing gebruikt Sanne Rooseboom. Dit kinderboek, gelezen op aanraden van mijn zoon die het het beste vond dat hij dit jaar voor de Leesjury gelezen heeft, heeft het meisje Mot als heldin van het verhaal. Maar ze kan dat pas worden door ontmoetingen met een hele groep metaalvissers en circusacrobaten en na een verzoening met haar moeder – die haar liever 'Vlinder' noemt, maar Mot heeft liever Mot, wil zwart dragen in plaats van kleurrijk en vindt roest op opgeviste oorringen mooier dan blinkende dingen. Pas als alle puzzelstukjes passen, kan Mot het halen van de rijke, inhalige Arkon Bolwerd en zijn macht over de stad helpen breken.
Dit is een spannend, avontuurlijk verhaal, maar tegelijk worden de personages goed uitgewerkt en krijg je naast Mot ook haar moeder, de leraar Lukas, de kapitein Lelie en haar dochter en kleindochter, de oudijzerverkoper Rosie, de jongen Vincent en nog enkele kleurrijke personages kennen. Iedereen speelt een rol in de ontknoping, maar iedereen krijgt ook aandacht en ruimte. Het is net door die aandacht te geven dat Rooseboom het verhaal traag en gestaag als een duikboot laat vooruitvaren. En als lezer dacht ik vaak: sneller, sneller. En achteraf denk ik: mooi tempo, we zijn nergens tegen een muur gebotst, iedereen heeft het overleefd.
Wel een goede oplossing gebruikt Sanne Rooseboom. Dit kinderboek, gelezen op aanraden van mijn zoon die het het beste vond dat hij dit jaar voor de Leesjury gelezen heeft, heeft het meisje Mot als heldin van het verhaal. Maar ze kan dat pas worden door ontmoetingen met een hele groep metaalvissers en circusacrobaten en na een verzoening met haar moeder – die haar liever 'Vlinder' noemt, maar Mot heeft liever Mot, wil zwart dragen in plaats van kleurrijk en vindt roest op opgeviste oorringen mooier dan blinkende dingen. Pas als alle puzzelstukjes passen, kan Mot het halen van de rijke, inhalige Arkon Bolwerd en zijn macht over de stad helpen breken.
Dit is een spannend, avontuurlijk verhaal, maar tegelijk worden de personages goed uitgewerkt en krijg je naast Mot ook haar moeder, de leraar Lukas, de kapitein Lelie en haar dochter en kleindochter, de oudijzerverkoper Rosie, de jongen Vincent en nog enkele kleurrijke personages kennen. Iedereen speelt een rol in de ontknoping, maar iedereen krijgt ook aandacht en ruimte. Het is net door die aandacht te geven dat Rooseboom het verhaal traag en gestaag als een duikboot laat vooruitvaren. En als lezer dacht ik vaak: sneller, sneller. En achteraf denk ik: mooi tempo, we zijn nergens tegen een muur gebotst, iedereen heeft het overleefd.
February 1, 2023
Wauw wat een prachtig boek is dit!
Mot is een elfjarig meisje dat eigenlijk Vlinder heet. Maar ze vindt zichzelf geen fladderige kleurige vlinder dus vindt ze de naam Mot beter bij haar passen. Iedereen noemt haar zo, behalve haar moeder. Tussen haar moeder en haar botert het niet altijd want ze willen verschillende dingen. Terwijl Mot liever zwarte kledij draagt, houdt van lekker eten en bij de metaalvissers helemaal tot leven komt, draagt haar moeder leuke jurkjes en hakjes, houdt ze meer van slaatjes en al helemaal niet van vuile roestige metalen dingen die Mot meebrengt uit de haven.
Mot vist op een dag een duikbootje op en komt zo in contact met andere mensen die ook in duikboten wonen op De Werf en waar ze zich helemaal thuis voelt. Samen met hen komt ze ook in opstand tegen Arkon Bolwerd die de haven wil uitbreiden voor luxe boten waardoor deze mensen hun plaats dreigen te verliezen.
Dit mooie avontuurlijke kinderboek heeft zoveel in zich. Veel meer dan ik kan verwoorden. De band tussen Mot en haar moeder neemt een grote plek in, in dit geheel maar er komen nog veel meer thema’s in voor. Desondanks is het boek heel erg toegankelijk geschreven en wordt het afgewisseld met mooie illustraties.
Ik kan dit boek alleen maar aanraden! Aan jong en iets ouder.
Mot is een elfjarig meisje dat eigenlijk Vlinder heet. Maar ze vindt zichzelf geen fladderige kleurige vlinder dus vindt ze de naam Mot beter bij haar passen. Iedereen noemt haar zo, behalve haar moeder. Tussen haar moeder en haar botert het niet altijd want ze willen verschillende dingen. Terwijl Mot liever zwarte kledij draagt, houdt van lekker eten en bij de metaalvissers helemaal tot leven komt, draagt haar moeder leuke jurkjes en hakjes, houdt ze meer van slaatjes en al helemaal niet van vuile roestige metalen dingen die Mot meebrengt uit de haven.
Mot vist op een dag een duikbootje op en komt zo in contact met andere mensen die ook in duikboten wonen op De Werf en waar ze zich helemaal thuis voelt. Samen met hen komt ze ook in opstand tegen Arkon Bolwerd die de haven wil uitbreiden voor luxe boten waardoor deze mensen hun plaats dreigen te verliezen.
Dit mooie avontuurlijke kinderboek heeft zoveel in zich. Veel meer dan ik kan verwoorden. De band tussen Mot en haar moeder neemt een grote plek in, in dit geheel maar er komen nog veel meer thema’s in voor. Desondanks is het boek heel erg toegankelijk geschreven en wordt het afgewisseld met mooie illustraties.
Ik kan dit boek alleen maar aanraden! Aan jong en iets ouder.
November 25, 2023
100e boek gelezen in 2023 🥳🥳
Wat een prachtig boek om als 100e boek van dit jaar te mogen lezen. Het is lief, aangrijpend maar zeker ook spannend! Mot is een lieve meid met een groot hart! ❤️ Sommige dingen had ik wel vraagtekens bij.. Maar verder zat het goed in elkaar, ook de schrijfstijl vond ik heel prettig! De illustraties zijn ook echt prachtig!! 😍 Wel vond ik het irritant dat één personage Mot de hele tijd Mottie noemde 🤣🤣 Dat ze wel een probleem heeft met Vlinder maar niet met “Mottie” snapte ik niet zo goed hahaha 🙈🙈
Wat een prachtig boek om als 100e boek van dit jaar te mogen lezen. Het is lief, aangrijpend maar zeker ook spannend! Mot is een lieve meid met een groot hart! ❤️ Sommige dingen had ik wel vraagtekens bij.. Maar verder zat het goed in elkaar, ook de schrijfstijl vond ik heel prettig! De illustraties zijn ook echt prachtig!! 😍 Wel vond ik het irritant dat één personage Mot de hele tijd Mottie noemde 🤣🤣 Dat ze wel een probleem heeft met Vlinder maar niet met “Mottie” snapte ik niet zo goed hahaha 🙈🙈
Displaying 1 - 30 of 257 reviews