What do you think?
Rate this book
Ψυχές και χρώματα
Στην ψυχολογία των χρωμάτων τα συναισθήματα, οι διαθέσεις,οι συμπεριφορές επηρεάζονται από τα χρώματα. Το «Ψυχές και Χρώματα» είναι μια συλλογή διηγημάτων που αποτελείται από εννιά ιστορίες ανθρώπων, η κάθε μία με το δικό της ιδιαίτερο χρώμα που τη σημαδεύει και την καθορίζει.
176 pages, Paperback
Published January 1, 2021
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
January 7, 2022
Ένα υπέροχο βιβλίο που σου δημιουργεί πολλά και διάφορα συναισθήματα. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
January 7, 2022
Μια πανδαισία χρωμάτων!!! ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!!!!
January 7, 2022
Πανέμορφο, ευκολοδιάβαστο και γεμάτο ουσία βιβλίο. Η συγγραφέας με μία κρυστάλλινη γραφή χωρίς να έχει την ανάγκη περιττών "φτιασιδομάτων" και γλωσσικών βερμπαλισμών ξεδιπλώνει μέσα από εννιά γήινες ιστορίες το χρωματικό φάσμα της ανθρώπινης ψυχής.
Ήρωες πλασμένοι από χώμα και ελπίδα, διαπλεκόμενοι ηθικοί κώδικες που το ορθό και το λάθος είναι δυσδιάκριτα και ένα φάσμα συναισθημάτων-χρωμάτων που πότε αλληλοσυμπληρώνουν και πότε επισκιάζουν το ένα το άλλο, λαξεύουν όλα μαζί το σχήμα της ανθρώπινη ύπαρξη. Ένα βιβλίο που ο καθείς θα βρει το εαυτό του μέσα. Άλλωστε το κάθε χρώμα του ανθρώπου είναι μέσα μας. Το ζήτημα είναι πιο θα αφήσεις να λάμψει.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Ήρωες πλασμένοι από χώμα και ελπίδα, διαπλεκόμενοι ηθικοί κώδικες που το ορθό και το λάθος είναι δυσδιάκριτα και ένα φάσμα συναισθημάτων-χρωμάτων που πότε αλληλοσυμπληρώνουν και πότε επισκιάζουν το ένα το άλλο, λαξεύουν όλα μαζί το σχήμα της ανθρώπινη ύπαρξη. Ένα βιβλίο που ο καθείς θα βρει το εαυτό του μέσα. Άλλωστε το κάθε χρώμα του ανθρώπου είναι μέσα μας. Το ζήτημα είναι πιο θα αφήσεις να λάμψει.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα!
January 7, 2022
Το προτείνω ανεπιφύλακτα! Η μία ιστορία καλύτερη από την άλλη. Ο λόγος είναι απλός και σε συνεπαίρνει... Το τέλος κάθε ιστορίας ανατρεπτικό... Αγαπημένο χρώμα το λευκό..
May 30, 2022
Εννιά ιστορίες, εννιά χρώματα, εννιά ζωές που διεκδικούν το μερτικό που τους χρωστάνε οι άνθρωποι και οι μοιραίες καταστάσεις.
Όπως γράφει η Γεωργία Ανδριώτου, κάθε ψυχή έχει το δικό της χρώμα που τη γαληνεύει ή τη στοιχειώνει, βαμμένο ανεξίτηλα πάνω της. Ανάμεσα στην αγνότητα του λευκού και τη σκοτεινιά του μαύρου, διεκδικούν τη θέση τους αποχρώσεις στον καμβά της ζωής.
Τα στερεότυπα, οι μύθοι , οι δοξασίες που περνάνε από γενιά σε γενιά και πλάθουν τα παιδιά αρνητικά, υψώνοντας τείχη δυστυχίας γύρω τους. Κάπου όμως μέσα σε αυτές τις ιστορίες νικάει η αγάπη και ο σεβασμός. Σχέσεις ζωής και διαλυμένα σπιτικά που ψάχνουν το νόημα, όπως όλοι μας άλλωστε.
Κίτρινο, το χρώμα της χολής, του μίσους και της δειλίας να αντιμετωπίσουμε τη ζωή με καλοσύνη και ανθρωπιά.
«Η καρδιά είναι αυτή που γράφει τις ιστορίες των ανθρώπων, πότε με το γέλιο και πότε με το δάκρυ της.»
Κόκκινο, από τη μία πάθος και ζωντάνια για τη ζωή, από την άλλη κτητικότητα και ζήλεια. Πόσα ανέχονται οι εγκλωβισμένοι άνθρωποι σε ένα γάμο δίχως αγάπη;
«Η αγάπη πρέπει να νιώθει ελεύθερη να χαίρεται αυτά που αγαπά, να έχει τον χώρο και τον χρόνο της. Δεν είναι αγάπη μια ερμητικά σφιχτή αγκαλιά που σου στερεί το δικαίωμα στις επιλογές και στις ανάγκες σου, που δε σέβεται το παρελθόν σου και γαντζώνεται πάνω μέσα στην αμφιβολία και στην έλλειψη εμπιστοσύνης.»
Καφέ, το χρώμα της γης, της ζεστασιάς και της ασφάλειας. Η αλήθεια είναι πως μικρή δεν το χώνευα καθόλου, μεγάλη το εκτίμησα. Τι γίνεται όταν η αγάπη είναι μονομερής, όταν είναι ψεύτικη; Νικάει η εκδίκηση ή η συγχώρεση;
«Δεν είναι όλα στη ζωή μας επιλογή, κάποιες φορές είναι αποδοχή, η οποία φέρνει κι αυτή τη δική της ηρεμία»
Μπλε, της ηρεμίας. Το επιλέγουν όσοι ανέκτησαν τις δυνάμεις τους. Ίσως για αυτό είναι και ένα από τα αγαπημένα μου χρώματα. Πως αντέχουμε την απώλεια; Τι θα ήταν η ζωή χωρίς φίλους;
«Λένε πως οι ρυτίδες γύρω από τα μάτια είναι ένδειξη πως έχεις γελάσει πολύ στη ζωή σου, ενώ εκείνες χαμηλά στο μέτωπο και ανάμεσα στα φρύδια δείχνουν πως οι έγνοιες σου μαζεύονται εκεί, διεκδικώντας η καθεμιά το μερτικό της από την άλλη.»
«..είναι φορές στη ζωή μας που τα λόγια ακούγονται τετριμμένα. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από μια ανατροπή που θα κλονίσει την πανοπλία που έχουν φορέσει στην καρδιά τους.»
Ροζ, της άνευ όρων αγάπης. Υπάρχει ή είναι σαν το μυθικό μονόκερο, που όλοι ψάχνουμε αλλά κανείς δεν τον έχει δει; Κάποιες φορές τα παραμύθια έχουν όντως αίσιο τέλος και οι ερωτευμένοι έζησαν καλά..εμείς ζούμε καλύτερα;
«Ποιος έρωτας; Ποια αγάπη; Ρομαντικά κουραφέξαλα που δεν εγγυώνται ούτε διάρκεια, ούτε σταθερότητα. Βγάζεις τη μικρή σου ζυγαριά και ζυγιάζεις πάνω της τη βόλεψη σου. Δυστυχισμένοι γίνονταν στον γάμο τους και οι φτωχοί και οι πλούσιοι..»
Λευκό, το χρώμα των αγγελικών φτερών, το χρώμα όλων των ανθρώπων που αγαπάμε και μας προσέχουν από τον πέρα κόσμο.
«..οι άνθρωποι που έχουμε αγαπήσει δεν ξεχνιούνται ποτέ, ούτε φεύγουν πολύ μακριά μας. Κάπου εκεί τριγύρω γυροφέρνουν για να μας προσέχουν. Φυλαχτά γίνονται που ακουμπάνε πάνω στην καρδιά μας. Τους νιώθουμε στον αέρα που φυσάει σαν χάδι πάνω στα μαλλιά μας, στο χαμόγελο των ανθρώπων δίπλα μας, στ’αστέρια που φωτίζουν τη σκοτεινιά του ουρανού. Στην αγάπη που καρδιοχτυπάει μέσα στη σιγουριά του λιμανιού της, στην αγκαλιά των μικρών παιδιών.»
Πράσινο, για την αναζήτηση της αληθινής αγάπης. Μα για αυτό το όνειρο δεν ιδρώνουμε όλοι μας;
«Η αγάπη είναι δικαίωμα, δεν ξεπουλιέται, ούτε εξαγοράζεται στο παζάρι της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Ανήκει σε όλους και είναι η μόνη που δεν πληγώνει. Οι άνθρωποι πληγώνουν και οι άνθρωποι τη διεκδικούν ξανά και ξανά.»
«Δεν υπάρχει έρωτας στις προσθαφαιρέσεις της λογικής, όταν μετράς τι χάνεις και τι κερδίζεις. Ούτε εκεί που ασθμαίνει φοβισμένη η μοναξιά και βιάζεσαι να την ξεφορτωθείς όπως όπως. Το να αφεθείς στον έρωτα είναι πράξη γενναιότητας.»
Μαύρο, ο φόβος που δε σε αφήνει να ζήσεις, να διεκδικήσεις, να επαναστατήσεις. Τα χέρια των αντρών πρέπει να χαϊδεύουν και όχι να σημαδεύουν!
«Δεν υπάρχουν καλούπια στα συναισθήματα, μόνο γέφυρες για να περνάνε στην απέναντι μεριά να βρουν τη λύτρωση τους.»
Μωβ, της απώλειας που μας στοιχειώνει. Δε χωράνε τα φαντάσματα στη ζωή μας, δεν πρέπει να είναι βάρος οι άνθρωποι που αγαπήσαμε..αχ μακάρι να μπορούσε το πέπλο του πόνου να αιωρηθεί για λίγο να ακουστεί η λογική.
«Όσοι έχουμε έρθει αντιμέτωποι με την απώλεια, γνωρίζουμε πως κανένα για πάντα δεν μπορεί να σου εγγυηθεί η ζωή. Γι’αυτό και ζούμε λεπτό το λεπτό, μέρα με τη μέρα προσφέροντας όση περισσότερη αγάπη μπορούμε. Σκορπάμε τα ευχαριστώ και τις συγνώμες μας για να μην μας μείνουν ποτέ ξανά απωθημένα
Ίσως τελικά τα χρώματα να τα ερμηνεύουμε ο καθένας με το δικό του θυμικό. Να τα μπερδεύουμε στον καμβά της ζωής μέχρι να βρούμε την απόχρωση που μας ταιριάζει.
«Πόσο αγαπάμε αυτό το ροδάνι της ζωής όταν γυρίζει και φέρνει τα πάνω κάτω!»
Η πένα της Γεωργίας Ανδριώτου με πήγε πολλά χρόνια πίσω στο χωριό το δικό μου, στα χωριά των φίλων μου. Ιστορίες που κάλλιστα έχουν συμβεί λίγο ή πολύ σε όλη την Ελλάδα.
Κλείνω με το τραγούδι που υφάνθηκε τούτο το βιβλίο
https://www.youtube.com/watch?v=tU_NW...
«Ψυχές και χρώματα στο χρόνο γυρνάνε
Αλλάζουν ονόματα και πάλι απ’ την αρχή»
Όπως γράφει η Γεωργία Ανδριώτου, κάθε ψυχή έχει το δικό της χρώμα που τη γαληνεύει ή τη στοιχειώνει, βαμμένο ανεξίτηλα πάνω της. Ανάμεσα στην αγνότητα του λευκού και τη σκοτεινιά του μαύρου, διεκδικούν τη θέση τους αποχρώσεις στον καμβά της ζωής.
Τα στερεότυπα, οι μύθοι , οι δοξασίες που περνάνε από γενιά σε γενιά και πλάθουν τα παιδιά αρνητικά, υψώνοντας τείχη δυστυχίας γύρω τους. Κάπου όμως μέσα σε αυτές τις ιστορίες νικάει η αγάπη και ο σεβασμός. Σχέσεις ζωής και διαλυμένα σπιτικά που ψάχνουν το νόημα, όπως όλοι μας άλλωστε.
Κίτρινο, το χρώμα της χολής, του μίσους και της δειλίας να αντιμετωπίσουμε τη ζωή με καλοσύνη και ανθρωπιά.
«Η καρδιά είναι αυτή που γράφει τις ιστορίες των ανθρώπων, πότε με το γέλιο και πότε με το δάκρυ της.»
Κόκκινο, από τη μία πάθος και ζωντάνια για τη ζωή, από την άλλη κτητικότητα και ζήλεια. Πόσα ανέχονται οι εγκλωβισμένοι άνθρωποι σε ένα γάμο δίχως αγάπη;
«Η αγάπη πρέπει να νιώθει ελεύθερη να χαίρεται αυτά που αγαπά, να έχει τον χώρο και τον χρόνο της. Δεν είναι αγάπη μια ερμητικά σφιχτή αγκαλιά που σου στερεί το δικαίωμα στις επιλογές και στις ανάγκες σου, που δε σέβεται το παρελθόν σου και γαντζώνεται πάνω μέσα στην αμφιβολία και στην έλλειψη εμπιστοσύνης.»
Καφέ, το χρώμα της γης, της ζεστασιάς και της ασφάλειας. Η αλήθεια είναι πως μικρή δεν το χώνευα καθόλου, μεγάλη το εκτίμησα. Τι γίνεται όταν η αγάπη είναι μονομερής, όταν είναι ψεύτικη; Νικάει η εκδίκηση ή η συγχώρεση;
«Δεν είναι όλα στη ζωή μας επιλογή, κάποιες φορές είναι αποδοχή, η οποία φέρνει κι αυτή τη δική της ηρεμία»
Μπλε, της ηρεμίας. Το επιλέγουν όσοι ανέκτησαν τις δυνάμεις τους. Ίσως για αυτό είναι και ένα από τα αγαπημένα μου χρώματα. Πως αντέχουμε την απώλεια; Τι θα ήταν η ζωή χωρίς φίλους;
«Λένε πως οι ρυτίδες γύρω από τα μάτια είναι ένδειξη πως έχεις γελάσει πολύ στη ζωή σου, ενώ εκείνες χαμηλά στο μέτωπο και ανάμεσα στα φρύδια δείχνουν πως οι έγνοιες σου μαζεύονται εκεί, διεκδικώντας η καθεμιά το μερτικό της από την άλλη.»
«..είναι φορές στη ζωή μας που τα λόγια ακούγονται τετριμμένα. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από μια ανατροπή που θα κλονίσει την πανοπλία που έχουν φορέσει στην καρδιά τους.»
Ροζ, της άνευ όρων αγάπης. Υπάρχει ή είναι σαν το μυθικό μονόκερο, που όλοι ψάχνουμε αλλά κανείς δεν τον έχει δει; Κάποιες φορές τα παραμύθια έχουν όντως αίσιο τέλος και οι ερωτευμένοι έζησαν καλά..εμείς ζούμε καλύτερα;
«Ποιος έρωτας; Ποια αγάπη; Ρομαντικά κουραφέξαλα που δεν εγγυώνται ούτε διάρκεια, ούτε σταθερότητα. Βγάζεις τη μικρή σου ζυγαριά και ζυγιάζεις πάνω της τη βόλεψη σου. Δυστυχισμένοι γίνονταν στον γάμο τους και οι φτωχοί και οι πλούσιοι..»
Λευκό, το χρώμα των αγγελικών φτερών, το χρώμα όλων των ανθρώπων που αγαπάμε και μας προσέχουν από τον πέρα κόσμο.
«..οι άνθρωποι που έχουμε αγαπήσει δεν ξεχνιούνται ποτέ, ούτε φεύγουν πολύ μακριά μας. Κάπου εκεί τριγύρω γυροφέρνουν για να μας προσέχουν. Φυλαχτά γίνονται που ακουμπάνε πάνω στην καρδιά μας. Τους νιώθουμε στον αέρα που φυσάει σαν χάδι πάνω στα μαλλιά μας, στο χαμόγελο των ανθρώπων δίπλα μας, στ’αστέρια που φωτίζουν τη σκοτεινιά του ουρανού. Στην αγάπη που καρδιοχτυπάει μέσα στη σιγουριά του λιμανιού της, στην αγκαλιά των μικρών παιδιών.»
Πράσινο, για την αναζήτηση της αληθινής αγάπης. Μα για αυτό το όνειρο δεν ιδρώνουμε όλοι μας;
«Η αγάπη είναι δικαίωμα, δεν ξεπουλιέται, ούτε εξαγοράζεται στο παζάρι της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Ανήκει σε όλους και είναι η μόνη που δεν πληγώνει. Οι άνθρωποι πληγώνουν και οι άνθρωποι τη διεκδικούν ξανά και ξανά.»
«Δεν υπάρχει έρωτας στις προσθαφαιρέσεις της λογικής, όταν μετράς τι χάνεις και τι κερδίζεις. Ούτε εκεί που ασθμαίνει φοβισμένη η μοναξιά και βιάζεσαι να την ξεφορτωθείς όπως όπως. Το να αφεθείς στον έρωτα είναι πράξη γενναιότητας.»
Μαύρο, ο φόβος που δε σε αφήνει να ζήσεις, να διεκδικήσεις, να επαναστατήσεις. Τα χέρια των αντρών πρέπει να χαϊδεύουν και όχι να σημαδεύουν!
«Δεν υπάρχουν καλούπια στα συναισθήματα, μόνο γέφυρες για να περνάνε στην απέναντι μεριά να βρουν τη λύτρωση τους.»
Μωβ, της απώλειας που μας στοιχειώνει. Δε χωράνε τα φαντάσματα στη ζωή μας, δεν πρέπει να είναι βάρος οι άνθρωποι που αγαπήσαμε..αχ μακάρι να μπορούσε το πέπλο του πόνου να αιωρηθεί για λίγο να ακουστεί η λογική.
«Όσοι έχουμε έρθει αντιμέτωποι με την απώλεια, γνωρίζουμε πως κανένα για πάντα δεν μπορεί να σου εγγυηθεί η ζωή. Γι’αυτό και ζούμε λεπτό το λεπτό, μέρα με τη μέρα προσφέροντας όση περισσότερη αγάπη μπορούμε. Σκορπάμε τα ευχαριστώ και τις συγνώμες μας για να μην μας μείνουν ποτέ ξανά απωθημένα
Ίσως τελικά τα χρώματα να τα ερμηνεύουμε ο καθένας με το δικό του θυμικό. Να τα μπερδεύουμε στον καμβά της ζωής μέχρι να βρούμε την απόχρωση που μας ταιριάζει.
«Πόσο αγαπάμε αυτό το ροδάνι της ζωής όταν γυρίζει και φέρνει τα πάνω κάτω!»
Η πένα της Γεωργίας Ανδριώτου με πήγε πολλά χρόνια πίσω στο χωριό το δικό μου, στα χωριά των φίλων μου. Ιστορίες που κάλλιστα έχουν συμβεί λίγο ή πολύ σε όλη την Ελλάδα.
Κλείνω με το τραγούδι που υφάνθηκε τούτο το βιβλίο
https://www.youtube.com/watch?v=tU_NW...
«Ψυχές και χρώματα στο χρόνο γυρνάνε
Αλλάζουν ονόματα και πάλι απ’ την αρχή»
January 7, 2022
Ότι πιο όμορφο έχω διαβάσει🙏🏻
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 19, 2022
Ένα ευκολοδιαβαστο βιβλίο το οποίο μιλάει για την απώλεια, τις αποφάσεις και τις αναθεωρήσεις στο πέρασμα το χρόνου.
January 13, 2022
Φοβερό βιβλίο. Όταν αρχισεις να το διαβάζεις δύσκολα το αφήνεις ,γιαυτό άλλωστε το τελείωσα μέσα σε δύο μέρες. Αγαπημένο χρώμα το ροζ. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!!!!
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 21, 2023
Με αυτό το πρώτο της συγγραφικό εγχείρημα, η συμπατριώτισσά μου αντανακλά όλες τις καταβολές που φέρουμε από τον τόπο μας και για μένα υποστηρίζει με τον καλύτερο τρόπο την επιλογή της να επιστρέψει και να ζήσει πάλι σε αυτόν, προσφέροντας στους μικρούς μαθητές του χωριού της την δική της ψυχή και το δικό της χρώμα που σίγουρα είναι ένα ουράνιο τόξο, ενάντια σε έναν κόσμο σκληρό και αδυσώπητο που αλλάζει συνέχεια και μας τραβάει μαζί του σαν ένα σαρωτικό κύμα...
January 14, 2022
Ενα πολύχρωμο παζλ ανθρώπων και συναισθημάτων με έντονη λεσβιακή μυρωδιά! Αξίζει να το διαβάσετε!!
July 29, 2022
Όμορφες ιστορίες με συναίσθημα.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews