In de keuken - Essays over eten en het leven

by Bowi van Onna (Editor)

In de keuken, Essays over eten en het leven is een uiterst persoonlijke en verrassende essaybundel die een waaier aan verhalen en betekenissen laat zien die uit één plek ontspruit: de keuken. Van zuurdesem en natuurwijn als statussymbool tot koken als love language, van het doorgeven van familierecepten voor pom, makloubeh en roti kukus tot wat je als beginnende kok in hemelsnaam aan moet met 15 kilo heek.

Met essays van:
DP Arkenbout (chef-eigenaar Brasserie De Vluchthaven), Maureen Ghazal (dichter en beeldend kunstenaar), Menno Hartman (uitgever bij Van Oorschot), Michiel ter Heide (oprichter en eigenaar Vleck Wijnen), Wilbert van de Kamp (activistisch ondernemer), Reza Kartosen-Wong (schrijver en mediawetenschapper), Ayra Kip (schrijver en cultureel curator), Jonas Kooyman (De Havermelkelite), Vanja van der Leeden (kookboekenschrijver), Ava Mees List (sommelier bij Noma), Clairy Polak (journalist en radio- en televisiepresentator), Barbara Serulus (culinair journaliste, podcastmaker) en Fen Verstappen (schrijver en zus van restauranthouder)

In de keuken is samengesteld en ingeleid door Bowi van Onna (1991); ooit zelf kok bij o.a. Choux in Amsterdam, maar inmiddels gepensioneerd en werkzaam bij Das Mag waar hij boeken acquireert en lanceert.

Genres: Nonfiction, Food

150 pages, Paperback

Published December 1, 2021

Reviews

[Charlotte Overmans · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boek! Leuk om te lezen wat de kijk van andere mensen is over voeding. Bij de ene essay loopt het water wat meer in je mond dan bij de ander. Nu zin om mij te verdiepen in Pom, kip met een krokante huid, zuurdesem en roti kukus.

[Loulou · Rating 5 out of 5]

“Omi’s roti kukus was mijn thuis. ‘Omi, ga je roti kukus maken?’ was steevast een van de eerste vragen wanneer mijn zus en ik bij mijn oma en opa bleven logeren. ‘Morgenochtend, ja,’ stelde Omi ons gerust. Zodra we wakker waren, renden we de keuken in.”

Heel erg genoten van alle essays, maar bij omi’s roti kukus had ik tranen in mijn ogen van weemoed en herkenbaarheid💕

[Annabelle · Rating 4 out of 5]

Heel erg bijzonder geweldig leuk boek met essays over eten, de keuken, werken in de keuken en het leven. Wat eten en liefde met elkaar te maken heeft, hoe troostend het kan zijn en nog veel meer. Stonden super bijzondere mensen in. Heel erg onder de indruk ook van bepaalde verhalen over dat koken nog het enige terrein is waar het oké is om fouten te maken, te improviseren, omdat het onomkeerbaar is. Aanrader voor iedereen die van koken, of (uit)eten houdt.

[Roos · Rating 5 out of 5]

Heeerlijk boek, ik vind lezen over eten geweldig. Ik kon me zo goed vinden in de verhalen. Over rust vinden in koken, over samen dineren, over twijfelen of koken je baan of je hobby moet zijn. In andere romans vind ik het fijn als koken of eten uitgebreid wordt omschreven. Dit boek is alleen maar dat! Geweldig.

[Katarina · Rating 4 out of 5]

Honger van gekregen

[Suze · Rating 4 out of 5]

Heerlijke verzameling van essays over eten en de liefde daarvoor, de keuken en het leven. Ik hou echt van eten, koken en dat te delen met vrienden. Het is leuk om verschillende mensen aan het woord te horen die dit ook hebben en hoe zij dit beleven.

[Larissa · Rating 5 out of 5]

Heerlijke kleine essays van verschillende mensen. Prachtig geschreven en leest prettig! Ik wil graag meer van dit!

[Karen · Rating 3 out of 5]

Veel plezier aan beleefd. Het is een herkenbaar onderwerp met veel kanten: geur en smaak, gezonde ingrediënten, vlees of geen vlees, enzovoort. En natuurlijk het koken zelf. Sommige verhalen vond ik nogal particulier, anekdotisch. Leuk om te lezen, hartverwarmend vaak, maar ik ben toch meer geïnteresseerd in de verhalen die boven zichzelf uitstijgen en iets laten zien van de rol die voedsel inneemt in een leven: wat doet het, wat geeft het. Neem het verhaal van (uitgever) Menno Hartman: Als ik een roman, een gedicht of een verhaal in wording lees – misschien zelfs als ik mijn leven overzie – is het proces van evaluatie gelijksoortig: is er voldoende spanning, is het niet te makkelijk, te oppervlakkig, is het niet te zoet, waar ontbreekt het aan, waar lijkt het op, wat kan het gebruiken? Ook het verhaal van Wilbert van de Kamp zal me daarom bijblijven (Je moet zonder zijwieltjes durven koken). Of het verhaal van Barbara Serulus over hoe voedsel de plaats van woorden inneemt. Bij het dichtslaan dacht ik: je hebt kokers en eters. Nu nog nadenken over het verschil.

[Rody Misseyer · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boek voor eenieder die affectie heeft met de prachtige weteld van eten & drinken, of er zelfs professionee mee aan de haal is gegaan in zijn/haar leven. Het zit boordevol essays van mensen die zijn of haar relatie met eten en drinken toelichten. Allen persoonlijk en intiem door herinneringen op te halen over eten. Hetgeen men verbindt, problemen goed maakt en zorgt voor verbroedering. Onwijs fijn om te lezen! Zo fijn dat je vanaf nu het sociale aspect van eten meer en meer gaat waarderen.

[Maarten · Rating 4 out of 5]

Mooie verzameling van verschillende gedachten en inzichten over wat eten kan betekenen in een mensenleven.

[Yasmien · Rating 3 out of 5]

3,5

[Eline · Rating 3 out of 5]

3,5

[Emma Muyshondt · Rating 3 out of 5]

Zoveel liefde in koken.

[Danique Hoogeveen · Rating 3 out of 5]

2,5

[Lisa Booms · Rating 4 out of 5]

Fijne kleine verhalen

[E. · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek waarin vanuit verschillende perspectieven aandacht gevestigd wordt op thema's als eten, ingrediënten en smaak. Meerdere essays over de parallellen en verschillen tussen het vak van de uitgever en dat van de kok waren voor mij niet nodig, maar houden vast verband met de persoonlijke achtergrond van Van Onna. Niet geheel verrast was ik vooral geraakt door het essay van Reza Kartosen-Wong die zo zo treffend de bluesy, melancholische eetcultuur van zijn en mijn familie kon neerzetten - erg fijn bij een jaarwisseling waarin ik ook weer verlangde naar mijn opa en zijn doorbreken van indisch zwijgen met illegaal vuurwerk, mijn oma en haar zuinigheid met frituurolie (waardoor loempia's en oliebollen het hele jaar door naar elkaar smaakten) en de roddelende tantes in de deken van Indische geuren over een te hoge kamertemperatuur.