Ik lach om niet te huilen

by Lex Kroon

Op zijn negentiende kreeg Özcan Akyol het boek Ik lach om niet te huilen in zijn handen. Deze autobiografische schelmenroman over het meeslepende, schokkende en intrigerende leven van Rotterdammer Lex Kroon sloeg bij hem in als een bom. Het deed hem denken aan zijn eigen leven en omgeving, aan ‘de verpauperde buurt in Deventer’, die het decor vormde van zijn jeugd. Het boek inspireerde hem om zelf schrijver te worden. Acht jaar later verscheen zijn schelmenroman Eus. Lex Kroon schreef met Ik lach om niet te huilen in 1984 een absoluut unieke roman voor zijn tijd. Brutaal, openhartig en rauw: Kroon neemt ons mee naar de Rotterdamse onderwereld, waarin hoeren, drugs en criminelen centraal staan. Hij beschrijft zijn eigen afdaling – van taxichauffeur naar psychiatrisch patiënt naar cocaïnesnuivende koppelbaas – met een humoristisch cynisme en drijft rancuneus de spot met alles en iedereen. In dit door en door persoonlijke boek houdt Lex Kroon niets verborgen en staat de lezer oog in oog met de harde, vaak ontluisterende werkelijkheid van het bestaan.

Lex Kroon is ex-koppelbaas, ex-cocaïnesnuiver, ex-psychiatrisch patiënt, ex-hotelier, ex-katholiek, ex-taxichauffeur, maar nog altijd Rotterdammer en bovenal groot Feyenoord-kenner.

212 pages, Paperback

First published January 1, 1984

Reviews

[Marc · Rating 3 out of 5]

Dit is eigenlijk geen goed boek. Het heeft veel aandacht gekregen, omdat het Eus Aykol tot de literatuur heeft gebracht, maar toen had hij er duidelijk nog niet zoveel verstand van.

Het is een soort van schelmenroman over het bewogen leven van Kroon, en dat is het zeker, maar dat is nog niet genoeg voor een goed boek. De schrijver heeft een nogal sterke neiging om leuk te doen en woordgrapjes te maken en dat vond ik al snel vervelend.

Ik ben benieuwd waar Eus was gekomen als hij Ik Jan Cremer in de gevangenis te lezen had gekregen.

[Marja Paffen-wetzels · Rating 2 out of 5]

Denk dat ik het boek gelezen heb omdat er zoveel bekendheid over was ! Het is mij tegengevallen !
Tot de helft boeide het mij maar daarna vond ik het saai!

[Mariet Neef · Rating 5 out of 5]

Wat een goed boek, snel geschreven en ik vind het heel rauw. Wat heeft deze man veel meegemaakt. Lex is heel scherp, heeft veel mensenkennis en doorziet de dingen heel goed. En wat belangrijker voor ons lezer is: hij kan het heel goed alles verwoorden en het ook opschrijven. Wees niet bang dat het een saaie klaagzang is. Vooral zijn opname in een psychiatrische inrichting is hartverscheurend. Ik ben behoorlijk onder de indruk en ga dit boek beslist herlezen. Ik raad een ieder dit boek aan

[Eline · Rating 1 out of 5]

Prachtige titel, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

[Zoe]

Iedere keer dat ik een bladzijde omsla staan er nog meer woorden

[Aurora · Rating 2 out of 5]

Net zoals vele anderen ben ik dit boek gaan lezen omdat Eus Aykol vertelde dat het hem tot het schrijven van literatuur had gebracht. Interessant, zo dacht ik. En ik kan me wel inbeelden waarom het een leuk boek is voor een jongeman die vast zit in de gevangenis. Het eerste stuk gaat over een andere vorm van opgesloten zijn, namelijk in een psychiatrische kliniek. Het boek is vooral een klaagzang over… uiteindelijk vanalles en nog wat, waardoor het zijn samenhang verliest. Het niet de diepte ingaan van maatschappelijke problemen die worden aangekaart is echt een gemiste kans. Sterk naar boven komen: de slachtofferrol (het is altijd de schuld van een ander) en stoer gepraat (bijv. over vrouwen en drugs). Ondanks de vele grapjes verloor ik snel mijn interesse. Zeer slecht geschreven, maar dat geeft je wel een heel tekenend beeld van in wat voor leven je je bevindt. In die zin wel echt een schelmenroman, maar ik zou het niet aanraden.

[Sander Kuizenga · Rating 3 out of 5]

Starts off well, becomes boring and monotonous

[Jσlαηdα Ɯιєlιηg · Rating 1 out of 5]

Het is dat ik minstens 1 ster moet geven,maar eerlijk gezegd; dit boek vond ik vreselijk,moeilijk door te komen,saai en vooral nogal zeurderig naar mijn smaak,nee niet mijn ding,jammer.

[R.I.X.T. · Rating 2 out of 5]

Mijn interesse was gewekt na het lezen van een interview met Özcan Aykol in de Volkskrant. Dit boek inspireerde hem schrijver te worden. Een levensveranderend boek voor hem.

Lex Kroon geeft een inkijkje in zijn leven in Rotterdam als taxi-chauffeur, koppelbaas, vrouwenverslinder en psychiatrisch patiënt. Rauw, openhartig en van de hak op de tak geschreven.

Al met al kon het verhaal mij niet echt boeien.

[Hanneke Wildschut · Rating 3 out of 5]

Rotterdamse ja wat? Taxichauffeur, koppelbaas, verslaafde...en uiteindelijk psychiatrische patiënt, vertelt over zijn leven, zijn gevechten en zijn wil om een goed leven te hebben.
Taalkundige hoogstandjes, citaten en uitdrukkingen die mij erg bekend voorkomen uit eigen opvoeding (algemeen of toch Rotterdams?)
Je wenst Lex een fijn leven toe, maar weet eigenlijk dat hij het niet kan laten om toch voor het gemakkelijke geld te gaan met alle bijkomende verleidingen op de koop toe.

[Moniek · Rating 3 out of 5]

Tja, zolang gewacht om te lezen en dan valt het toch een beetje tegen. De schrijfstijl is niet per se aan mij besteed, dit is een verzameling gedachten en geen logisch lopend verhaal. Toch voel je mee met de hoofdpersoon en de anekdotes spelen zich veelal af in voor mij bekend Rotterdam, waardoor het toch 3 sterren waard is.

[Wout · Rating 3 out of 5]

Een behoorlijk bewogen en dramatisch leven. Het leest makkelijk weg, hoewel de enorme hoeveelheid verwijzingen het verhaal ophouden. Het is ook de vraag hoe het met de geestelijke gezondheid van Lex Kroon was op het moment dat hij dit boek schreef, want er was zat weinig lijn in en was bij vlagen erg warrig.

[Margo Wagenaar · Rating 2 out of 5]

Ik had hoge verwachtingen van dit boek maar het kon mij helaas niet boeien.

[Margreeth · Rating 3 out of 5]

De licht ironische toon van het verhaal doet je glimlachen. Dat is ook het enige

[Marianne S · Rating 1 out of 5]

Dit boek is niet te volgen. Halverwege gestopt en weggelegd.

[Joëlla Van Die · Rating 3 out of 5]

Moraal van het verhaal is goed, alleen een beetje langdradig

[Dilara · Rating 3 out of 5]

Het boek begon goed, maar de hoofdpersoon is niet erg zelfbewust en geeft anderen de schuld van zijn levensloop.

[M · Rating 1 out of 5]

Raar boek. Geen enkele lijn in de verhalen…

[Sabrina Deventer]

DNF >> 150/212 >> de titel is het hoogtepunt

[Wilte · Rating 2 out of 5]

Onsamenhangende memoires van een Rotterdamse taxi-chauffeur; sex, drugs en psychiatrische instellingen.

[Tim Berkien · Rating 2 out of 5]

Verschrikkelijk. Ik denk dat Özcan Akyol geïnspireerd werd om zelf schrijver te worden met het idee om het vele malen beter te doen dan dit boek van Lex Kroon?

[Henriette · Rating 3 out of 5]

Waarom is dit een slecht boek en ‘Ik, Jan Cremer’ hoogstaande literatuur?

Ik vind beide boeken niet voor elkaar onderdoen.