Dat doet geologie met mij: het maakt me klein en toevallig en het decor waarin ik leef verbazingwekkend
Een citaat van Mathijs Deen, aan het einde van zijn boek. Een boek waarin hij als meesterverteller ronddwaalt in het niemandsland tussen mens en natuur, verbeelding en wetenschap en fictie en non-fictie. Via een reis op een binnenvaartschip, het sterfbed van Lodewijk de Vrome, langs de kanonnen van Bratge, boven de eitjes van de zalm in de proto-rijn of onder het gedicht van het meisje van Rheinfelden, Mathijs neemt ons mee op een reis langs de Rijn en laat ons moeiteloos stroomafwaarts drijven langs verschillende punten in zowel de geografie als geologie - alles aaneen verhaald via zijn meeslepende stijl en poëtische verbeeldingskracht.