چاه آرزو نوشتۀ زهرا پدرام جعفری، مجموعۀ داستانهای کوتاهی است با تم اجتماعی و روان شناختی متشکل از دو بخش. بخش اول حکایاتی است ازسالهای زندگی نویسنده در ایران. برداشت شخصی او از حوادث پیرامونش وتاثیر روابط اجتماعی و آداب و رسوم نهادینه شده در زندگی روزانۀ مردم بر رشد شخصیت و بالندگی فکری افراد. بخش دوم این مجموعه، حکایاتی است از سالهای زندگی نویسنده در خارج از ایران. سالهای سخت و آموزندۀ مهاجرت. سالهای خودشناسی و دگرشناسی در جامعه ای به شدت فردگرا و سرمایه داری.
درجایی از این کتاب می خوانیم:" رضایت از خود و دیگران یک روند صرفاً فردی نیست. احساس رضایت اگرچه درونی است؛ اما محیط، جامعه و افراد پیرامون ما در شکل دهی این احساس رضایت نقش به سزایی دارند. نمی توان از هیچ انسان سالمی انتظار داشت در یک محیطی که مدام به طور منفی نقد و سرکوب می شود، احساس رضایت داشته باشد."
درجایی دیگر از این کتاب می خوانیم:"اشیا به خودی خود تنها موجودیت هایی هستند بی جان در محیط اطراف ما، این خاطرات ما هستند که به اشیا جان می دهند و آنها را درنظر ما زشت و زیبا می کنند. مادرش همیشه از ظرفهای عتیقۀ زیبایی که او عاشقشان بود، متنفر بود و همیشه اشیای گرانبها را که یادگار زندگی گذشته اش بودند، بی محابا می بخشید و یا در قبال اندک پولی به سمسار محله می فروخت."
همیشه جای خالی کتاب هایی راجع به مهاجرت و تمام زوایای پنهانش رو در ادبیات این کشور که نصف مردمانش در دوری از اون به سر می برن، احساس می کردم. خوشحالم که این کتاب به این موضوع پرداخته.
“رو به آنا کردم و گفتم:«عجیبه که چطور تمام لوازم قدیمیشون رو این همه سال نگه داشتن.تو کشور من مردم همیشه دوست دارن از شر هرچی لوازم قدیمیه خلاص بشن و با لوازم مدرن و جديد جایگزینشون کنن!» “
I enjoyed reading this book very much! The author’s style of writing enables readers to go on a new journey with each story. I was able to imagine and visualise the setting as well as the characters in great detail whilst reading this book. I love it when authors write in a way that gives the viewers the ability to feel as though they are participating in the story and experiencing a different world. Aside from the captivating writing style and realistic, nostalgic stories, the book is also extremely psychological. Each story is thought provoking as it describes the feelings and thoughts of characters at different stages of life whilst explaining the reasoning behind their way of thinking, actions and struggles through an unbiased point of view. The book is extremely honest in its portrayal of social topics such as immigration and prejudice and does not attempt to sugar coat these concepts in any way which is refreshing! It attempts to search for the “why” behind the human psyche in a form of multiple short stories. I definitely recommend this book!
کتاب چاه آرزو،کتابی با جزئیات دقیق(طوری که دقیقا میتونین خودتون در جاهایی که نرفته اید هم تجسم کنید) روان، برای تموم سنین نویسنده خیلی راحت تونسته چیزهایی که در ذهن خودش از تجربیات زندگی خودش و دیگران به عنوان دغدغه،دلمشغولی بوده به راحتی بیان کنه قسمتهای قبل از مهاجرت که برام خیلی ملموس بودن و فضاهای زندگی هایی که به هرحال کم و بیش تو اطرافمون به نوعی دیدیم.اما قسمتهای بعد از مهاجرت هم برام جذاب بود که هم داستان بود و هم خیلی جسورانه تاریخ استرالیا رو نشون میده که با تصویر غیر واقعی که خیلی از مهاجرین در موردش به اطرافیانشون میدن کاملا متفاوته. امیدوارم در آینده کتابهای بیشتری ازتون بخونم. براتون آرزوی موفقیت دارم.🌹
خیلی لذت بردم از خوندن کتاب ، اینقدر نویسنده همه مطالب رو با جزییات و زیبایی توصیف کردن که ناخودآگاه خودت با شخصیتهای داستان عجین میشی و باهاشون تا آخر داستان سفر میکنی، و مثله یک فیلم واقعی همه چی رو میتونی تصور کنی و حس کنی، نویسنده خیلی هوشمندانه و با نگارشی ظریف و پراحساس مطالبی رو که واقعیت تلخی دارند رو اینقدر به زیبایی توصیف کردند که در حالیکه تلخ و غم انگیزه ولی احساس شیرین و دلچسبی بهت دست میده که چقدر عالی یک نویسنده تونسته تو را به این قشنگی به خاطرات زشت و زیبای گذشته ت ببره و در آخر هم حست خوب و پر آرامش باشه☺️بیصبرانه منتظر کارهای جدیدتون هستم❤️
کتاب چاه آرزو ، کتابی ملموس و دلنشین است. مجموعه ای از داستانهای کوتاه با روایتی ساده و بی پیرایه و در عین حال عمیق، که بدون جانبداری خواننده را تا به آخر بدنبال خود می کشد. کتابی که یاد آور و تداعی کننده خاطرات دور و نزدیک زندگی است.
excellent! I enjoyed reading this book. I am looking forward to reading more from this author. از خوندنش بسیار لذت بروم ، قلم شیرین و شیوای نویسنده کاملا در سراسر کتاب مشهوده ... با آرزوی موفقیت های بیشتر ، بیصبرانه منتظر کارهای آتی هستم.
خیلی لذت بردم از نثر نویسنده و خوندن کتاب. واقعیتها رو خیلی قشنگ و ملموس به نثر کشیدن. یه غم مطبوع و یه ارامش بعد از طوفانهای زندگی. عالی بود. امیدوارم داستانهای بیشتری بخونم ازتون
It was really a 5-star book.I don’t believe it is her first book! I thought i was reading an old story from my childhood it was just like a childhood memory refreshing. I suggest this to you guys, I enjoy it
چاه ارزو درست بخشهای از شرح زندگی خیلها هست که در استرالیا زندگی میکنند و بنده هم تجربه کردم به سهم خودم از صبر و حوصله ای که سر کار خانم پدرام بخرج داده اند تقدیر و تشکر میکنم و از ایزد منان برای ایشان بعنوان یک فرد روشن ضمیر ارزوی موفقیت و سرافرازی میکنم
برعکس بقیه خانواده ها شمشیرو از رو بستم و شروع به خوندن این کتاب کردم تو اون یک ساعتی که تمومش کردم، عجیب،گاردی که گرفته بودم روکشید پایین وحتی تونست کاری بکنه که دو داستان"چاه آرزو" و "سایه شوم سگ سیاه" رو دوبار بخونم و با داستان های "پدربزرگ" و"خاله جان" دلم برای عزیزان از دست رفتم تنگ بشه.شاید برای حال دل الانمه که این داستان ها بهم چسبید شاید چند سال دیگه "آشپزخانه باربی"و یا "پسر بد"به چالشم بکشه
چهار قسمت از کتاب رو خوندم. خوشم اومد و حتما تا انتها میخونم خیلی قابل لمسه و به نظرم نگاه ریز بین نویسنده به اتفاقات و چیزهای کوچک که در اون زمان در اطراف همه ما بوده اما بهش دقت نکردیم و حالا با خوندنش در اون فضا قرار میگیریم لذت بخشه ،کتاب شیرین نیست اما واقعیته .واقعیت زندگی بیشتر ما خانمهای ایرانی
وقتی کتاب رو خوندم مثل تمام کتابهایی که در طول عمر ۷۲ ساله ام خوندم به متن و نوشتارو نثرو قلم نویسنده توجه کردم وبسیار دوست داشتم این کتاب رو نوشته ها اینقدر روان بود که انسان رو بدنبال خودش میکشید آرزوی موفقیتهای بیشتر در کتابهای آینده برایت دارم
این کتاب رو توصیه میکنم به همه دوستان خودم و کسانی که می خواند قدری با خودشون و زندگیشون راحت باشند و قدری از ترس قضاوتهای مردم رها بشند و بفهمند که همه ما کم و بیش تجارب مشابه در زندگی داریم.
سلام عزیزم. اول بگم که حس خییلی قشنگیه که داستان دخترخاله ی عزیزتو بخونی. و اینکه چقدر صریح و روان و زیبا نوشته بودی. برام جالب بود که تمام مشکلات و حقایقی رو درقالب داستانات آورده بودی که یک عمره با زبون بی زبونی دارم فریاد میزنم و کسی منو نمیشنوه یا بهتر بگم نمیخواد بشنوه . واقعا ازت ممنونم و بی صبرانه منتظر ادامه ی داستان هستم. خدا قوت عزیزم