What do you think?
Rate this book
Dodenreeks #3
Als doden slapen
April Charles is nog niet bekomen van haar vorige avontuur of er wordt haar weer om hulp gevraagd. Dit keer door niemand minder dan Hecate, een hogere elf. Hecate heeft verontrustend nieuws: van de groep miljardairs die van Terr een pretpark voor volwassenen wilde maken, is er één ontsnapt, die nog duisterdere plannen lijkt te hebben.
April heeft haar geliefden eindelijk opgebiecht dat ze geen mens is en neemt hen mee naar de droomwereld, in de hoop dat ze haar dan beter zullen gaan begrijpen. Samen met haar vrienden gaat April op onderzoek uit, terwijl ze ondertussen nog steeds vecht met haar persoonlijke demonen. Zal April haar geliefde droomwereld en haar relatie kunnen redden zonder zichzelf te verliezen?
April heeft haar geliefden eindelijk opgebiecht dat ze geen mens is en neemt hen mee naar de droomwereld, in de hoop dat ze haar dan beter zullen gaan begrijpen. Samen met haar vrienden gaat April op onderzoek uit, terwijl ze ondertussen nog steeds vecht met haar persoonlijke demonen. Zal April haar geliefde droomwereld en haar relatie kunnen redden zonder zichzelf te verliezen?
376 pages, Hardcover
Published November 1, 2021
1 person is currently reading
61 people want to read
About the author
Mel Hartman
46 books34 followersMel Hartman is a Flemish author who started writing poems, novels, children's stories and plays at the age of nine. As an adolescent she was fascinated by psychology, mythology, ufology, magic and dreams. Strange phenomena and strong women who save the day are her thing.
For her high school education she chose art history. After that she got a bachelor degree in clinical psychology. Immediately after graduation, she got her dream job at a sleep center where she worked as a sleep analyst, and she still does so on a freelance basis. So the dream world not only seeps through at night and into her books, but also IRL. Recently she joined Hamley Books Publishers as marketing project manager for foreign affairs.
Currently she writes mainly YA and children books. Before that she also wrote adult paranormal, sci-fi and fantasy.
For her high school education she chose art history. After that she got a bachelor degree in clinical psychology. Immediately after graduation, she got her dream job at a sleep center where she worked as a sleep analyst, and she still does so on a freelance basis. So the dream world not only seeps through at night and into her books, but also IRL. Recently she joined Hamley Books Publishers as marketing project manager for foreign affairs.
Currently she writes mainly YA and children books. Before that she also wrote adult paranormal, sci-fi and fantasy.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
December 7, 2021
Daar is alweer het derde afsluitende deel ‘Als doden slapen’ van de ‘Dodenreeks’ trilogie, geschreven door Mel Hartman. Ergens vind ik het jammer dat we nu afscheid moeten nemen van de heerlijk excentrieke karakters en de spannende droomwereld Terr maar ik heb er het volste vertrouwen in dat Mel nog vele andere leuke verhalen gaat schrijven. Laat ik alvast voorop stellen dat ik van begin tot eind genoten heb van deze Urban Fantasy trilogie, uitgeven door Uitgeverij Hamley Books.
Dit derde deel past qua vormgeving perfect bij de voorgaande twee delen. Een hardcover omslag met als met meest opvallende kleuren thema de roze en paarstinten, de titel goudkleurig in 3D-lettertype en een aantrekkelijke afbeelding waardoor ik automatisch meer weer weten van het inhoudelijke verhaal. Alle tekstuele onderdelen zijn op de gehele omslag goed leesbaar met betrekking tot de achtergrond kleuren. En zo zet ik het boek met liefde bij de andere twee in mijn boekenkast.
“Op de glooiende, frisgroene velden stonden schapen en koeien te grazen en hier en daar zag je een eenzaam rood of blauw huis met een rieten dak.”
Ik heb weer genoten van de humoristische beeldende schrijfstijl. Droge grappen zijn rijkelijk te vinden, soms bijna te flauw maar toch absoluut hilarisch en passend bij het verhaal. Daarnaast is er meer te vinden in de open invoelende manier van schrijven en komen de karakters inclusief gehele ambiance gemakkelijk in gedachte tot leven. Mels bewoording leest ongecompliceerd, vermakelijk en overal even prettig vlot zonder obstructie voor mij als lezer.
“Dus brulde ik met mijn lieflijke stemmetje de tekst mee. Ja, brullen, want zingen zou een grotere leugen zijn dan alles wat alle politici bij elkaar ooit beloofd hebben.”
In het boek is aan het begin van ieder hoofdstuk een kort tekstfragmentje te vinden uit ‘Reisgids voor de Droomwereld’. Op één van de eerste pagina’s van het boek staat over die gids geschreven “Sla deze stukken gerust over als ze de voortgang van het verhaal storen.” Echter zou ik dat absoluut afraden om te doen want juist die stukjes zijn net als de rest van het inhoudelijke verhaal te grappig om te missen.
“Ik draaide me om en zag een prachtig wezen staan.”
Naast dat we weer exact beginnen waar het vorige boek geëindigd is, belandde we samen met hoofdpersonage April Charles in een nieuw spannend avontuur gevuld met luisterrijke bijzonderheden, verrassende kwesties, merkwaardig interessante medepersonages en een compleet boeiend, meeslepend verhaal in z’n geheel. Het komt niet eens in me op om tijdens het lezen me af te laten leiden door iets anders in mijn omgeving, ik blijf vastgeklonken met veel plezier doorlezen tot de laatste pagina. Met zeker wel een originele plottwist en met een einde naar keuze of is dit alleen de manier om de lezer op het verkeerde been te zetten en te blijven vermaken? Ik weet het niet maar het verzachtte enigszins het afscheid van deze geweldige trilogie.
“Al van ver hoorde je de muziek en zag je een lichtgloed die de hele omgeving in lichterlaaie zette.”
De complete trilogie is wat mij betreft een dikke aanrader en ik kijk van harte uit naar de volgende boeken van Mel Hartman. De eerst volgende titel ‘Hotel in de wolken’, vervolg op deel één ‘Het hotel op de rots’, betreft een jeugdboek en staat gepland voor eind maart volgend jaar.
Lieve leesgroet, Elsa.
Dit derde deel past qua vormgeving perfect bij de voorgaande twee delen. Een hardcover omslag met als met meest opvallende kleuren thema de roze en paarstinten, de titel goudkleurig in 3D-lettertype en een aantrekkelijke afbeelding waardoor ik automatisch meer weer weten van het inhoudelijke verhaal. Alle tekstuele onderdelen zijn op de gehele omslag goed leesbaar met betrekking tot de achtergrond kleuren. En zo zet ik het boek met liefde bij de andere twee in mijn boekenkast.
“Op de glooiende, frisgroene velden stonden schapen en koeien te grazen en hier en daar zag je een eenzaam rood of blauw huis met een rieten dak.”
Ik heb weer genoten van de humoristische beeldende schrijfstijl. Droge grappen zijn rijkelijk te vinden, soms bijna te flauw maar toch absoluut hilarisch en passend bij het verhaal. Daarnaast is er meer te vinden in de open invoelende manier van schrijven en komen de karakters inclusief gehele ambiance gemakkelijk in gedachte tot leven. Mels bewoording leest ongecompliceerd, vermakelijk en overal even prettig vlot zonder obstructie voor mij als lezer.
“Dus brulde ik met mijn lieflijke stemmetje de tekst mee. Ja, brullen, want zingen zou een grotere leugen zijn dan alles wat alle politici bij elkaar ooit beloofd hebben.”
In het boek is aan het begin van ieder hoofdstuk een kort tekstfragmentje te vinden uit ‘Reisgids voor de Droomwereld’. Op één van de eerste pagina’s van het boek staat over die gids geschreven “Sla deze stukken gerust over als ze de voortgang van het verhaal storen.” Echter zou ik dat absoluut afraden om te doen want juist die stukjes zijn net als de rest van het inhoudelijke verhaal te grappig om te missen.
“Ik draaide me om en zag een prachtig wezen staan.”
Naast dat we weer exact beginnen waar het vorige boek geëindigd is, belandde we samen met hoofdpersonage April Charles in een nieuw spannend avontuur gevuld met luisterrijke bijzonderheden, verrassende kwesties, merkwaardig interessante medepersonages en een compleet boeiend, meeslepend verhaal in z’n geheel. Het komt niet eens in me op om tijdens het lezen me af te laten leiden door iets anders in mijn omgeving, ik blijf vastgeklonken met veel plezier doorlezen tot de laatste pagina. Met zeker wel een originele plottwist en met een einde naar keuze of is dit alleen de manier om de lezer op het verkeerde been te zetten en te blijven vermaken? Ik weet het niet maar het verzachtte enigszins het afscheid van deze geweldige trilogie.
“Al van ver hoorde je de muziek en zag je een lichtgloed die de hele omgeving in lichterlaaie zette.”
De complete trilogie is wat mij betreft een dikke aanrader en ik kijk van harte uit naar de volgende boeken van Mel Hartman. De eerst volgende titel ‘Hotel in de wolken’, vervolg op deel één ‘Het hotel op de rots’, betreft een jeugdboek en staat gepland voor eind maart volgend jaar.
Lieve leesgroet, Elsa.
December 19, 2021
Mel Hartman is ondertussen, nadat ik drie van haar boeken heb gelezen, een van mijn favoriete Nederlandstalige auteurs geworden. Ik kan altijd op haar rekenen. Ze bedenkt ongelooflijk leuke dingen, heeft een heerlijke schrijfstijl en laat ons kennis maken met hele toffe personages en werelden. Ik was dan ook ongelooflijk benieuwd naar dit laatste deel in deze dodenreeks en ben het boek gelijk gaan halen toen het uitkwam!
Dit boek was, net als zijn voorgangers, weer ongelooflijk lekker om te lezen. Het helpt ook wel een beetje dat het boek heel ruim opgemaakt is, waardoor het aantal pagina's voorbij vliegt. Maar het voorbij vliegen van de pagina's komt eigenlijk vooral omdat Hartman gewoon ongelooflijk natuurlijk schrijft. Haar schrijfstijl past bij het personage dat het verhaal vertelt. Het voelt bijna aan alsof April ons het verhaal aan het vertellen is.
Het plot van dit verhaal voelde wat minder sterk. Dat komt met name omdat de richting van het plot heel lang onduidelijk blijft. De personages worden van hot naar her gestuurd, komen eigenlijk zo goed als overal te laat en pas helemaal aan het einde krijgen we wat antwoorden. Niet dat ik dat persoonlijk een probleem vond, eigenlijk. Want de wereld en de personages zijn gewoonweg veel te leuk om last te hebben van een wat zwakker plot.
Vooral April heeft wel echt mijn hart gestolen. Met name omdat ze niet de typische jonge held is. Ze zit het liefst met haar voeten omhoog en een bak popcorn naar Netflix te kijken. Ze is helemaal niet zo begaan met de wereld. Maar daarom is het juist zo leuk dat juist zij de wereld moet zien te redden! Zeker omdat de wereld zo ongelooflijk tof is. Hartman heeft zoveel in deze wereld weten te verwerken en toch voelt het nergens als te veel.
Ik wil meer. Alsjeblieft! Laat er meer komen!
Dit boek was, net als zijn voorgangers, weer ongelooflijk lekker om te lezen. Het helpt ook wel een beetje dat het boek heel ruim opgemaakt is, waardoor het aantal pagina's voorbij vliegt. Maar het voorbij vliegen van de pagina's komt eigenlijk vooral omdat Hartman gewoon ongelooflijk natuurlijk schrijft. Haar schrijfstijl past bij het personage dat het verhaal vertelt. Het voelt bijna aan alsof April ons het verhaal aan het vertellen is.
Het plot van dit verhaal voelde wat minder sterk. Dat komt met name omdat de richting van het plot heel lang onduidelijk blijft. De personages worden van hot naar her gestuurd, komen eigenlijk zo goed als overal te laat en pas helemaal aan het einde krijgen we wat antwoorden. Niet dat ik dat persoonlijk een probleem vond, eigenlijk. Want de wereld en de personages zijn gewoonweg veel te leuk om last te hebben van een wat zwakker plot.
Vooral April heeft wel echt mijn hart gestolen. Met name omdat ze niet de typische jonge held is. Ze zit het liefst met haar voeten omhoog en een bak popcorn naar Netflix te kijken. Ze is helemaal niet zo begaan met de wereld. Maar daarom is het juist zo leuk dat juist zij de wereld moet zien te redden! Zeker omdat de wereld zo ongelooflijk tof is. Hartman heeft zoveel in deze wereld weten te verwerken en toch voelt het nergens als te veel.
Ik wil meer. Alsjeblieft! Laat er meer komen!
December 3, 2021
Ik begon al met een grote glimlach aan het verhaal door de uitleg aan het begin van het boek, Mel Hartman heeft een heerlijke gevoel voor humor.
April ontvangt tot haar verbazing een brief van de hogere elf Hecate. Haar menselijke vrienden Ilse en Zev zijn inmiddels op de hoogte dat April geen mens is, maar van Terr komt. Er zijn nu gelukkig geen geheimen meer tussen hen.
De elf Hecate vraagt April om haar hulp. Het blijkt dat één persoon van de groep miljonairs, die Terr wilde overnemen, is ontkomen. Hecate heeft het gevoel dat deze man voor problemen zal gaan zorgen op Terr en vraagt April om te onderzoeken welke snode plannen hij heeft. Zev en Ilse besluiten met April mee te gaan, zij willen graag in het echt zien hoe Terr er uit ziet.
Ik heb genoten van de nieuwsgierigheid van Zev en Ilse naar de geboortewereld van April, ze kunnen haast niet geloven dat deze droomwereld echt is. Samen met hen verwonder je je ook als lezer wederom over alle wezens en landschappen die in deze wereld aanwezig zijn. Mel Hartman laat zien dat zij over veel fantasie beschikt met zelf verzonnen wezens. Tevens laat zij ook wezens, zoals mythologische goden, elfen, kabouters, op een leuke en originele manier terugkomen in dit verhaal. Ik heb vooral genoten van de wijze waarop de schrijfster het Orakel laat verschijnen. Ook andere zaken en personen van Aarde zijn verwerkt in deze reeks, zo kom je er in dit deel achter dat Picasso eigenlijk een Terraan is. Het is bijzonder hoe de schrijfster op deze manier een speciale band schept tussen Terr en Aarde.
Je leert Zev en Ilse, de menselijke partners van April, beter kennen. Ook kom je erachter hoe ze elkaar ontmoet hebben en hoe de relatie tussen hen drieën tot stand is gekomen. Verder leer je meer over April zelf, over haar jeugd en hoe ze is opgegroeid. April is absoluut mijn favoriete personage. Zij is zo leuk! April is dan wel liever lui dan moe en erg impulsief, maar ze heeft ook een sprankelend karakter, heeft heerlijke humor, een hart van goud en is onbaatzuchtig.
Wederom is ook dit laatste deel van de Dodenreeks met veel humor geschreven. Ik hou enorm van de schrijfstijl van Mel Hartman. Als doden slapen is een goed en spannend vervolg op de vorige delen Als doden dromen (boek 1) en Als Doden spreken (boek 2).
Net als deze delen is Als Dromen slapen erg spannend, vooral aan het einde. Mel Hartman had een bijzondere verrassing aan het einde, eentje waar ik even helemaal stil van werd.
Het boek ziet er, zoals de andere delen van de serie, goed verzorgd uit. Het is een hardcover, wat ik persoonlijk altijd prettig vind. Verder is het binnenwerk ook prachtig. Voorafgaand aan de hoofdstukken zijn er afbeeldingen in het zwartwit. Aan deze afbeelding kun je zien of het hoofdstuk zich afspeelt op Aarde of op Terr. Ook zijn er aan het begin van elk hoofdstuk citaten uit het boek 'Reisgids voor de droomwereld’ die zowel informatief als hilarisch zijn.
Mel Hartman heeft mij met dit derde boek van het begin tot het einde weten te boeien en ik geef Als doden slapen graag 4 sterren.
April ontvangt tot haar verbazing een brief van de hogere elf Hecate. Haar menselijke vrienden Ilse en Zev zijn inmiddels op de hoogte dat April geen mens is, maar van Terr komt. Er zijn nu gelukkig geen geheimen meer tussen hen.
De elf Hecate vraagt April om haar hulp. Het blijkt dat één persoon van de groep miljonairs, die Terr wilde overnemen, is ontkomen. Hecate heeft het gevoel dat deze man voor problemen zal gaan zorgen op Terr en vraagt April om te onderzoeken welke snode plannen hij heeft. Zev en Ilse besluiten met April mee te gaan, zij willen graag in het echt zien hoe Terr er uit ziet.
Ik heb genoten van de nieuwsgierigheid van Zev en Ilse naar de geboortewereld van April, ze kunnen haast niet geloven dat deze droomwereld echt is. Samen met hen verwonder je je ook als lezer wederom over alle wezens en landschappen die in deze wereld aanwezig zijn. Mel Hartman laat zien dat zij over veel fantasie beschikt met zelf verzonnen wezens. Tevens laat zij ook wezens, zoals mythologische goden, elfen, kabouters, op een leuke en originele manier terugkomen in dit verhaal. Ik heb vooral genoten van de wijze waarop de schrijfster het Orakel laat verschijnen. Ook andere zaken en personen van Aarde zijn verwerkt in deze reeks, zo kom je er in dit deel achter dat Picasso eigenlijk een Terraan is. Het is bijzonder hoe de schrijfster op deze manier een speciale band schept tussen Terr en Aarde.
Je leert Zev en Ilse, de menselijke partners van April, beter kennen. Ook kom je erachter hoe ze elkaar ontmoet hebben en hoe de relatie tussen hen drieën tot stand is gekomen. Verder leer je meer over April zelf, over haar jeugd en hoe ze is opgegroeid. April is absoluut mijn favoriete personage. Zij is zo leuk! April is dan wel liever lui dan moe en erg impulsief, maar ze heeft ook een sprankelend karakter, heeft heerlijke humor, een hart van goud en is onbaatzuchtig.
Wederom is ook dit laatste deel van de Dodenreeks met veel humor geschreven. Ik hou enorm van de schrijfstijl van Mel Hartman. Als doden slapen is een goed en spannend vervolg op de vorige delen Als doden dromen (boek 1) en Als Doden spreken (boek 2).
Net als deze delen is Als Dromen slapen erg spannend, vooral aan het einde. Mel Hartman had een bijzondere verrassing aan het einde, eentje waar ik even helemaal stil van werd.
Het boek ziet er, zoals de andere delen van de serie, goed verzorgd uit. Het is een hardcover, wat ik persoonlijk altijd prettig vind. Verder is het binnenwerk ook prachtig. Voorafgaand aan de hoofdstukken zijn er afbeeldingen in het zwartwit. Aan deze afbeelding kun je zien of het hoofdstuk zich afspeelt op Aarde of op Terr. Ook zijn er aan het begin van elk hoofdstuk citaten uit het boek 'Reisgids voor de droomwereld’ die zowel informatief als hilarisch zijn.
Mel Hartman heeft mij met dit derde boek van het begin tot het einde weten te boeien en ik geef Als doden slapen graag 4 sterren.
March 17, 2022
Het was al een tijdje geleden dat ik de vorige twee had gelezen, maar toen ik dit boek in de bib zag staan wist ik dat ik het moest meenemen.
Oh wat hield ik ervan om terug in deze wereld te zijn en hem zelfs nog beter te verkennen.
Het verhaal zelf vond ik wat minder dan de vorige twee boeken, er gebeurde eerlijk weinig verrassend. Toch las dit boek Heel vlot weg. De auteur heeft een aangename schrijfstijl en ook de korte hoofdstukjes zorgen er voor dat je wilt blijven lezen.
Is het een beetje problematisch als je een zijkarakter dat er maar enkele keren in voorkomt leuker vindt dan het hoofdpersonage? Vanaf boek 1 was ik al grote fan van Stefan, dus wanneer hij weer even in dit boek voor kwam, was ik natuurlijk heel enthousiast.
Oh ja de humor in dit boek is soms echt geweldig😅 En Mayo is gewoon om voor te smelten😍
We zullen maar zwijgen over het einde, hoewel ik het van verre al zag aankomen, deed het toch een beetje zeer. Oh en bedankt om te waarschuwen om niet als eerste het dankwoord te lezen. Vond het eigenlijk best grappig toen ik daar aan begon😅
Oh wat hield ik ervan om terug in deze wereld te zijn en hem zelfs nog beter te verkennen.
Het verhaal zelf vond ik wat minder dan de vorige twee boeken, er gebeurde eerlijk weinig verrassend. Toch las dit boek Heel vlot weg. De auteur heeft een aangename schrijfstijl en ook de korte hoofdstukjes zorgen er voor dat je wilt blijven lezen.
Is het een beetje problematisch als je een zijkarakter dat er maar enkele keren in voorkomt leuker vindt dan het hoofdpersonage? Vanaf boek 1 was ik al grote fan van Stefan, dus wanneer hij weer even in dit boek voor kwam, was ik natuurlijk heel enthousiast.
Oh ja de humor in dit boek is soms echt geweldig😅 En Mayo is gewoon om voor te smelten😍
We zullen maar zwijgen over het einde, hoewel ik het van verre al zag aankomen, deed het toch een beetje zeer. Oh en bedankt om te waarschuwen om niet als eerste het dankwoord te lezen. Vond het eigenlijk best grappig toen ik daar aan begon😅
December 31, 2021
Als doden slapen het derde en laatste deel in de dodenreeks van Mel Hartman. En wat jammer dat het nu echt voorbij is. Ik ga terr en de personages missen.
Het is een leuk boek waarin veel gebeurd. Het is spannend en blijft voelbaar door het hele verhaal.
Wat goed van april dat ze haar geliefde alles heeft opgebiecht, het is lastig dat weet iedereen maar als ze echt van je houden accepteren ze je en dat is ook hier het geval.
Ze beleven ook in dit boek weer een spannend avontuur.
Dit verhaal heeft ook een alternatief einde en die vind ik eigenlijk een stuk leuker. Maar het eerste einde is wel een einde dat je niet vaak leest in boeken. Dat maakt het anders en bijzonder.
Het is een leuk boek waarin veel gebeurd. Het is spannend en blijft voelbaar door het hele verhaal.
Wat goed van april dat ze haar geliefde alles heeft opgebiecht, het is lastig dat weet iedereen maar als ze echt van je houden accepteren ze je en dat is ook hier het geval.
Ze beleven ook in dit boek weer een spannend avontuur.
Dit verhaal heeft ook een alternatief einde en die vind ik eigenlijk een stuk leuker. Maar het eerste einde is wel een einde dat je niet vaak leest in boeken. Dat maakt het anders en bijzonder.
December 19, 2021
4.5/5!
Wat een einde… ik ben er even stil van…
Dit was helaas het derde en laatste deel van de Dodenreeks maar ik heb er zeker evenveel van genoten als van de andere twee delen. Zoals altijd is hij geschreven met een vlotte pen en is hij heel meeslepend.
Ik heb het altijd moeilijk met het wegleggen van boeken van Mel.
Ik ben blij dat er bij dit boek een keuze door de lezer gemaakt kan worden over het einde.
Wat een einde… ik ben er even stil van…
Dit was helaas het derde en laatste deel van de Dodenreeks maar ik heb er zeker evenveel van genoten als van de andere twee delen. Zoals altijd is hij geschreven met een vlotte pen en is hij heel meeslepend.
Ik heb het altijd moeilijk met het wegleggen van boeken van Mel.
Ik ben blij dat er bij dit boek een keuze door de lezer gemaakt kan worden over het einde.
December 4, 2021
Ik mocht dit boek lezen in kader van de blogtour van Hamley Books.
Dit is het derde deel van, wat ik, de doden-reeks noem.
Je kan het apart lezen maar het is beter om eerst de andere delen te lezen. Het zou beter geweest zijn om een kleine samenvatting van de vorige delen zodat het lezen gemakkelijker gaat.
April beleeft weer avonturen wisselend in Terr en Aarde. De overgang gebeurt steeds via dimensiescheuren. Johan, één van de miljardairs die van Terr wou een pretpark maken, is ontsnapt en broedt weer op een nieuw plan.
Je zit direct in het verhaal en dit boek leest heel gemakkelijk. De hoofdtukken zijn kort geschreven en het begin van ieder hoofdstuk is steeds mooi geïllustreerd.
De wereld waarin je terechtkomt is een fantasie-wereld waar iedereen graag zou leven. Er zijn twee aard-mensen die dit leven mogen beleven naast April.
De avonturen die ze meemaken zijn zo goed beschreven dat je precies over de schouder kan meekijken en meebeleven.
De hoofdpersonages van vorige boeken komen weer aan bod en worden dan beter beschreven.
Dit is een spannend boek dat heel vlot leest. De fantasie-wereld is zo mooi beschreven dat je er zou wilt in wonen, of tenminste naar willen vluchten uit de wereld waarin we nu leven.
Een boek voor onder de kerstboom.
Dit is het derde deel van, wat ik, de doden-reeks noem.
Je kan het apart lezen maar het is beter om eerst de andere delen te lezen. Het zou beter geweest zijn om een kleine samenvatting van de vorige delen zodat het lezen gemakkelijker gaat.
April beleeft weer avonturen wisselend in Terr en Aarde. De overgang gebeurt steeds via dimensiescheuren. Johan, één van de miljardairs die van Terr wou een pretpark maken, is ontsnapt en broedt weer op een nieuw plan.
Je zit direct in het verhaal en dit boek leest heel gemakkelijk. De hoofdtukken zijn kort geschreven en het begin van ieder hoofdstuk is steeds mooi geïllustreerd.
De wereld waarin je terechtkomt is een fantasie-wereld waar iedereen graag zou leven. Er zijn twee aard-mensen die dit leven mogen beleven naast April.
De avonturen die ze meemaken zijn zo goed beschreven dat je precies over de schouder kan meekijken en meebeleven.
De hoofdpersonages van vorige boeken komen weer aan bod en worden dan beter beschreven.
Dit is een spannend boek dat heel vlot leest. De fantasie-wereld is zo mooi beschreven dat je er zou wilt in wonen, of tenminste naar willen vluchten uit de wereld waarin we nu leven.
Een boek voor onder de kerstboom.
December 12, 2021
Mel Hartman sluit met dit deel de befaamde Dodenreeks af. April mag haar thuiswereld weer beschermen dit keer hopelijk met een spetterend einde. Mel neemt ons weer mee in een droomwereld die van het begin tot het einde blijft het een spannende rit. Al vanaf het eerste deel geniet ik al van de avonturen van April en haar companen. De wereld waar zij vandaan komt gaat de stoutse dromen te boven. De Droomwereld is de kracht waar Mel haar reeks op gebouwt is. De verhalen van Mel gaan nooit vervelen ik ben erg benieuwd wat Mel in de toekomst nog gaat brengen. Met het Hotel op de Rots heeft zij de jeugdige lezers ook al in haar greep. Als Doden Slapen is een pageturner die van het begin tot het einde boeite met een heel verassend einde. Een aanrader.
January 1, 2022
Voor het lezen:
De cover van het derde deel en laatste deel van deze trilogie, sluit ook echt perfect aan op de vorige delen van de dodenreeks. De vormgeving van de cover spreken me enorm aan, waardoor dat ik met de eerste deel alleen al door de cover aan deze serie wilde beginnen. De afsluiter in mijn favoriete kleur, roze, is de klapper!
Conclusie:
We gaan verder in het verhaal van de hoofdpersoon April Charles. Daarvoor moet je dus wel echt de voorgaande delen gelezen hebben.
Na haar spannende avonturen van de vorige keer, duiken we in een nieuw en aansluitend avontuur. Deze keer vraagt Hecate aan April om te helpen. Hecate is een hogere en machtige elf. Een van de ontsnapte miljardair die in de vorige delen heeft weten te ontkomen heeft nog altijd duistere plannen met Terr. Aan haar geliefden heeft April inmiddels opgebiecht dat ze geen mens is en ze besluiten dat ze met haar mee willen naar Terr om haar te helpen bij de vraag van Hecate. Samen vertrekken ze door een scheur naar droomwereld Terr waar niets onmogelijk lijkt. Samen met haar geliefden, hond Mayo en vriend Tom gaan ze op onderzoek uit. Ondertussen voert April nog altijd een innerlijke strijd met zichzelf omdat ze haar krachten nog altijd niet goed onder controle heeft.
Na het lezen van de voorgaande delen had ik al een sterke band gekregen met het hoofdpersonage April. Het is leuk dat we in dit deel ook eindelijk haar geliefden beter leren kennen. Ook andere personages die in het verhaal komen, kennen we al uit de eerdere delen.
Als lezer merk je ook echt dat de personages zich ontwikkelen en groeien.
De verhaallijn is ook deze keer weer enorm sterk, het verhaal neemt onverwachte wendingen waardoor dat het verhaal de hele tijd spannend blijft. De schrijfstijl van Mel Hartman is lekker vlot en krachtig en beeldend en het boek leest echt heel lekker weg.
Ook deze keer bevat het boek weer hele korte hoofdstukken. Aan het begin van ieder hoofdstuk is een klein stukje tekst te lezen uit een dromengids die een inleiding geeft op het hoofdstuk. Door de kortheid van de hoofdstukken, die meestal afsloten met een cliffhanger, wilde ik iedere keer nog even één hoofdstuk lezen. Ik kon gewoon niet stoppen. Het boek heb ik dan ook in 1,5 dag verslonden.
Ik moet zeggen dat ik echt verontwaardigd en een schok kreeg met het lezen van het laatste hoofdstuk. Dit vond ik geen einde. Ik vond het echt stom. Gelukkig dacht de man, zoals ik in het dankwoord van Mel las er hetzelfde over. Dus daarna heeft Mel Hartman nog een tweede einde geschreven. Ik moet zeggen die bevalt me veel beter. Dus ik hou het op dat einde ;)
Hoe dan ook, het derde deel van de dodenreeks was weer ijzersterk, spannend en zat vol fantasie. Ik heb genoten van deze prachtige serie en raad hem zeker aan voor iedereen die van young adults en fantasie boeken houdt. Wel vind ik het jammer dat de serie nu ten einde is en blijf ik stiekem hopen dat er toch nog een vervolg gaat komen of een spin-off. Dus bij deze Hamley Books en Mel Hartman, meer April!!! :D
De cover van het derde deel en laatste deel van deze trilogie, sluit ook echt perfect aan op de vorige delen van de dodenreeks. De vormgeving van de cover spreken me enorm aan, waardoor dat ik met de eerste deel alleen al door de cover aan deze serie wilde beginnen. De afsluiter in mijn favoriete kleur, roze, is de klapper!
Conclusie:
We gaan verder in het verhaal van de hoofdpersoon April Charles. Daarvoor moet je dus wel echt de voorgaande delen gelezen hebben.
Na haar spannende avonturen van de vorige keer, duiken we in een nieuw en aansluitend avontuur. Deze keer vraagt Hecate aan April om te helpen. Hecate is een hogere en machtige elf. Een van de ontsnapte miljardair die in de vorige delen heeft weten te ontkomen heeft nog altijd duistere plannen met Terr. Aan haar geliefden heeft April inmiddels opgebiecht dat ze geen mens is en ze besluiten dat ze met haar mee willen naar Terr om haar te helpen bij de vraag van Hecate. Samen vertrekken ze door een scheur naar droomwereld Terr waar niets onmogelijk lijkt. Samen met haar geliefden, hond Mayo en vriend Tom gaan ze op onderzoek uit. Ondertussen voert April nog altijd een innerlijke strijd met zichzelf omdat ze haar krachten nog altijd niet goed onder controle heeft.
Na het lezen van de voorgaande delen had ik al een sterke band gekregen met het hoofdpersonage April. Het is leuk dat we in dit deel ook eindelijk haar geliefden beter leren kennen. Ook andere personages die in het verhaal komen, kennen we al uit de eerdere delen.
Als lezer merk je ook echt dat de personages zich ontwikkelen en groeien.
De verhaallijn is ook deze keer weer enorm sterk, het verhaal neemt onverwachte wendingen waardoor dat het verhaal de hele tijd spannend blijft. De schrijfstijl van Mel Hartman is lekker vlot en krachtig en beeldend en het boek leest echt heel lekker weg.
Ook deze keer bevat het boek weer hele korte hoofdstukken. Aan het begin van ieder hoofdstuk is een klein stukje tekst te lezen uit een dromengids die een inleiding geeft op het hoofdstuk. Door de kortheid van de hoofdstukken, die meestal afsloten met een cliffhanger, wilde ik iedere keer nog even één hoofdstuk lezen. Ik kon gewoon niet stoppen. Het boek heb ik dan ook in 1,5 dag verslonden.
Ik moet zeggen dat ik echt verontwaardigd en een schok kreeg met het lezen van het laatste hoofdstuk. Dit vond ik geen einde. Ik vond het echt stom. Gelukkig dacht de man, zoals ik in het dankwoord van Mel las er hetzelfde over. Dus daarna heeft Mel Hartman nog een tweede einde geschreven. Ik moet zeggen die bevalt me veel beter. Dus ik hou het op dat einde ;)
Hoe dan ook, het derde deel van de dodenreeks was weer ijzersterk, spannend en zat vol fantasie. Ik heb genoten van deze prachtige serie en raad hem zeker aan voor iedereen die van young adults en fantasie boeken houdt. Wel vind ik het jammer dat de serie nu ten einde is en blijf ik stiekem hopen dat er toch nog een vervolg gaat komen of een spin-off. Dus bij deze Hamley Books en Mel Hartman, meer April!!! :D
December 21, 2021
Het vorige avontuur ligt nog maar net achter April en ze heeft amper de tijd gehad om haar geliefden de waarheid te vertellen als er een brief van Hecate bezorgd wordt. Tijd om te rusten is er blijkbaar niet en April heeft weer iets om zich in vast te bijten.
Al snel leert ze de oorzaak van het nu dreigende gevaar voor Terr. Samen met haar geliefden gaat ze verder op onderzoek om tijdens deze reis weer van alles mee te maken. Uiteindelijk weten zelfs haar liefste vrienden haar nog te verbazen. En wat betreft de toekomst voor Terr…
“Het is onvermijdelijk. De toekomst staat vast” (p. 291)
De perfecte aanvulling op deel één en twee. Met fijn bij elkaar passende covers is het in één oogopslag duidelijk dat dit een mooie serie is; dromerig en mysterieus met een meisje in de hoofdrol.
Net als de vorige delen is ook dit deel rijk in personages. Elk personage is mooi uitgewerkt en de Terr-personages hebben de leukste en fantasierijkste karakters. Ook de aarde-personages zijn goed uitgewerkt, maar in plaats van het fantasierijke zijn zij echt typerend voor karakters die je als lezer zou herkennen en waarin je jezelf of een ander herkent.
Maar buiten al deze rijke karakters is het April die ook in ‘Als doden slapen’ de hoofdrol heeft. Anders dan in de vorige delen lijkt ze in dit deel meer ontwikkeld, wat volwassener en lijkt ze meer vrede te hebben met zichzelf en haar achtergrond/verleden. Dit gevoel wordt meer dan eens bevestigd door de omgang met andere personages, zonder dat dit ten koste gaat van haar passie en humor.
Het verhaal leest vlot wat met name door de korte hoofdstukken gestimuleerd wordt. Aan originaliteit geen gebrek, mede doordat het verhaal zich voor het grootste deel op Terr afspeelt. De uitwerking van de creativiteit is tot in detail erg goed gedaan waardoor Terr haast een ware mogelijkheid lijkt.
Juist omdat dit deel drie is, het laatste deel van de Dodenreeks serie, was een zekere eindstrijd een enigszins makkelijke verwachting. Hartman wist dan ook te verassen toen dit minder het geval was en ze koos om met een plottwist een ander definitief einde aan de serie te geven. Dit gaf het geheel op een onverwachte manier een waardig einde, waardoor die eindstrijd niet gemist hoefde te worden. Hartman geeft de lezer daarnaast een alternatief einde; deze kan zowel als geruststellend als niet nodig worden ervaren.
Hartman is erin geslaagd een droomwereld echt te maken door haar manier van schrijven. Daarnaast schrijft ze in een heerlijke en snelle flow. Hip, humorvol met een vleugje sarcasme en daarbij laat Hartman haar kennis over het spirituele ook graag doorschemeren.
In dit boek maakt ze ook gebruik van de mogelijkheid om zichzelf als een soort alwetende verteller tot de lezer zelf te wenden. Dit moet de lezer liggen; het kan extra informatie geven, maar ook als een kleine storing van de leesflow ervaren worden.
Voor dromers en wakkere mensen die graag wegdromen bij een goed boek.
4 sterren.
Al snel leert ze de oorzaak van het nu dreigende gevaar voor Terr. Samen met haar geliefden gaat ze verder op onderzoek om tijdens deze reis weer van alles mee te maken. Uiteindelijk weten zelfs haar liefste vrienden haar nog te verbazen. En wat betreft de toekomst voor Terr…
“Het is onvermijdelijk. De toekomst staat vast” (p. 291)
De perfecte aanvulling op deel één en twee. Met fijn bij elkaar passende covers is het in één oogopslag duidelijk dat dit een mooie serie is; dromerig en mysterieus met een meisje in de hoofdrol.
Net als de vorige delen is ook dit deel rijk in personages. Elk personage is mooi uitgewerkt en de Terr-personages hebben de leukste en fantasierijkste karakters. Ook de aarde-personages zijn goed uitgewerkt, maar in plaats van het fantasierijke zijn zij echt typerend voor karakters die je als lezer zou herkennen en waarin je jezelf of een ander herkent.
Maar buiten al deze rijke karakters is het April die ook in ‘Als doden slapen’ de hoofdrol heeft. Anders dan in de vorige delen lijkt ze in dit deel meer ontwikkeld, wat volwassener en lijkt ze meer vrede te hebben met zichzelf en haar achtergrond/verleden. Dit gevoel wordt meer dan eens bevestigd door de omgang met andere personages, zonder dat dit ten koste gaat van haar passie en humor.
Het verhaal leest vlot wat met name door de korte hoofdstukken gestimuleerd wordt. Aan originaliteit geen gebrek, mede doordat het verhaal zich voor het grootste deel op Terr afspeelt. De uitwerking van de creativiteit is tot in detail erg goed gedaan waardoor Terr haast een ware mogelijkheid lijkt.
Juist omdat dit deel drie is, het laatste deel van de Dodenreeks serie, was een zekere eindstrijd een enigszins makkelijke verwachting. Hartman wist dan ook te verassen toen dit minder het geval was en ze koos om met een plottwist een ander definitief einde aan de serie te geven. Dit gaf het geheel op een onverwachte manier een waardig einde, waardoor die eindstrijd niet gemist hoefde te worden. Hartman geeft de lezer daarnaast een alternatief einde; deze kan zowel als geruststellend als niet nodig worden ervaren.
Hartman is erin geslaagd een droomwereld echt te maken door haar manier van schrijven. Daarnaast schrijft ze in een heerlijke en snelle flow. Hip, humorvol met een vleugje sarcasme en daarbij laat Hartman haar kennis over het spirituele ook graag doorschemeren.
In dit boek maakt ze ook gebruik van de mogelijkheid om zichzelf als een soort alwetende verteller tot de lezer zelf te wenden. Dit moet de lezer liggen; het kan extra informatie geven, maar ook als een kleine storing van de leesflow ervaren worden.
Voor dromers en wakkere mensen die graag wegdromen bij een goed boek.
4 sterren.
August 18, 2022
Aprils hulp wordt in dit verhaal ingeschakeld door een hogere elf genaamd Hecate. Ze brengt verontrustend nieuws, want degenen die een pretpark wilden maken van Terr, zijn niet allemaal uitgeschakeld. Eén van hen is ontsnapt en lijkt nog duisterdere plannen te hebben. April gaat, dit keer samen met haar geliefden, naar de droomwereld om op onderzoek uit te gaan. Maar ondertussen kampt ze ook nog met persoonlijke demonen. Zal het haar lukken om Terr en haar relatie te kunnen redden zonder zichzelf te verliezen?
Het was zeker niet lastig om terug in de wereld van Terr te duiken. Het kostte maar enkele hoofdstukken om er weer helemaal in ondergedompeld te raken en meegesleept te worden in de verhaallijn. De wereld is uitzonderlijk uniek en eigenzinnig, waardoor de details uit de vorige boeken me goed bij waren gebleven. Dit hielp natuurlijk erg goed bij het hervatten van deze serie.
Wat wel opvallend is, is dat net als in het eerste deel meer dan de helft van de hoofdstukken eindigt met een al dan niet interessant ‘open einde’. Hiermee wil Hartman de lezer uitdagen en uitnodigen om direct verder te lezen in het volgende hoofdstuk, maar als maar liefst vijf hoofdstukken op deze manier eindigen, voelt het wat stuntelig aan, net te veel van het goeie. En doordat de hoofdstukken ook nog vrij kort zijn, ga je van het ene open einde al snel over in een ander, waardoor er soms echt te veel achter elkaar gebeurt.
Gelukkig zijn er ook momenten waarop dit afneemt en de plot van het verhaal de overhand neemt. Het onderzoek waar April mee bezig is, dit keer vergezeld door haar twee geliefden Ilse en Zev, neemt hen mee op een avontuur dat regelmatig van richting wijzigt waardoor het nauwelijks te voorspellen is waar het verhaal precies naartoe werkt. Hierdoor kunnen de tussentijdse ontknopingen soms uit een verrassende hoek komen.
In dit derde deel komen niet super veel nieuwe personages voor. Veelal personen die al eens aan bod zijn gekomen in de andere delen, of van wie de naam al eens gevallen is. Hierdoor is het verhaal niet lastig te volgen. Doordat Ilse en Zev nu met April meegaan, bewandelt het verhaal toch een heel ander pad. En hoewel zij een leuke toevoeging zijn aan dit deel, blijft Tom toch mijn favoriete personage. Hij is oprecht, koppig, extreem beleefd en trouw. Als hij deelneemt aan een dialoog is heeft het altijd een heel eigen toon en komt er ook regelmatig wat humor bij kijken.
Net als in de andere delen is de schrijfstijl van Hartman erg prettig. Ze wisselt actie en dialoog goed met elkaar af, waardoor er geen grote lappen tekst in het boek voorkomen. De hoofdstukken zijn erg kort, waardoor het lijkt alsof je het verhaal heel snel leest. Naarmate het eind in zicht komt en ze de lezer nog enkele keren heeft weten te verrassen, staat de echte plotwending nog in het verschiet. Daar zal ik verder niet over uitweiden want daar moet je het verhaal toch echt zelf voor lezen!
Het was zeker niet lastig om terug in de wereld van Terr te duiken. Het kostte maar enkele hoofdstukken om er weer helemaal in ondergedompeld te raken en meegesleept te worden in de verhaallijn. De wereld is uitzonderlijk uniek en eigenzinnig, waardoor de details uit de vorige boeken me goed bij waren gebleven. Dit hielp natuurlijk erg goed bij het hervatten van deze serie.
Wat wel opvallend is, is dat net als in het eerste deel meer dan de helft van de hoofdstukken eindigt met een al dan niet interessant ‘open einde’. Hiermee wil Hartman de lezer uitdagen en uitnodigen om direct verder te lezen in het volgende hoofdstuk, maar als maar liefst vijf hoofdstukken op deze manier eindigen, voelt het wat stuntelig aan, net te veel van het goeie. En doordat de hoofdstukken ook nog vrij kort zijn, ga je van het ene open einde al snel over in een ander, waardoor er soms echt te veel achter elkaar gebeurt.
Gelukkig zijn er ook momenten waarop dit afneemt en de plot van het verhaal de overhand neemt. Het onderzoek waar April mee bezig is, dit keer vergezeld door haar twee geliefden Ilse en Zev, neemt hen mee op een avontuur dat regelmatig van richting wijzigt waardoor het nauwelijks te voorspellen is waar het verhaal precies naartoe werkt. Hierdoor kunnen de tussentijdse ontknopingen soms uit een verrassende hoek komen.
In dit derde deel komen niet super veel nieuwe personages voor. Veelal personen die al eens aan bod zijn gekomen in de andere delen, of van wie de naam al eens gevallen is. Hierdoor is het verhaal niet lastig te volgen. Doordat Ilse en Zev nu met April meegaan, bewandelt het verhaal toch een heel ander pad. En hoewel zij een leuke toevoeging zijn aan dit deel, blijft Tom toch mijn favoriete personage. Hij is oprecht, koppig, extreem beleefd en trouw. Als hij deelneemt aan een dialoog is heeft het altijd een heel eigen toon en komt er ook regelmatig wat humor bij kijken.
Net als in de andere delen is de schrijfstijl van Hartman erg prettig. Ze wisselt actie en dialoog goed met elkaar af, waardoor er geen grote lappen tekst in het boek voorkomen. De hoofdstukken zijn erg kort, waardoor het lijkt alsof je het verhaal heel snel leest. Naarmate het eind in zicht komt en ze de lezer nog enkele keren heeft weten te verrassen, staat de echte plotwending nog in het verschiet. Daar zal ik verder niet over uitweiden want daar moet je het verhaal toch echt zelf voor lezen!
January 4, 2022
Eigenlijk wou ik het oude jaar afsluiten met het laatste deel in de trilogie van de doden van Mel Hartman, maar zoals zo vaak in vakantieperiodes, kwam ik heel wat tijd te kort om te doen wat ik eigenlijk gepland had. Ik heb er dan maar meteen mijn goede voornemen van gemaakt voor het nieuwe jaar et voila : mijn leesbeurt is afgerond en de recensie neergepend. En mag ik beginnen met meteen Mel persoonlijk aan te spreken? Bij deze : Mel, verdorie, neen! Zoiets doe je niet!
Ik kan niet zeggen dat de verwachtingen hoog gespannen waren voor dit derde boek uit de Dodenreeks. En dit was helemaal niet omdat de vorige delen me hadden teleurgesteld, integendeel, maar toen ik aan de leesbeurt begon, had ik een vreemd soort vertrouwen dat dit niet mis kon gaan, dat de schrijfster al mijn verwachtingen zoals voorheen zou inlossen en zoals verwacht heeft ze dit met glans en glorie volbracht. En sta me toe om er meteen aan toe te voegen dat dit de schrijfprestatie er helemaal niet minder op heeft gemaakt. Mel Hartman heeft haar reeks afgesloten zoals ze die is begonnen : met een ijzersterk verhaal waar geen enkel minpuntje kan gevonden worden.
Zelfs al was het ondertussen een relatief lange tijd geleden sinds mijn leesbeurt van “Als Doden Spreken”, de fantasiewereld van Terr voelde nog steeds erg vertrouwd aan. Door middel van kleine verwijzingen naar de vorige boeken of heel summiere herhalingen van karaktertrekken of eigenschappen ben je zo weer ondergedompeld in de verhaallijn die naadloos verder gaat waar de plot bij het vorige deel met een cliffhanger ophield. Ik heb het hiervoor al vermeld, maar één van de sterke punten in deze reeks, is de consistentie waarmee de auteur haar boeken neerpent. Niet alleen de constant sterke en toegankelijke schrijfwijze, maar ook de manier waarop haar personages steeds menselijk en herkenbaar de lezer weten aan te spreken.
Ook nu weer krijgen we een aantal nieuwe wezens voorgeschoteld, terwijl de protagonisten en antagonisten op een enkele uitzondering na dezelfde blijven als voorheen en houdt de schrijfster netjes het verhalende en beschrijvende aspect in perfecte balans. Als leuke extraatje krijg je bovenaan de korte hoofdstukken telkens een stukje achtergrond uit de wereld van Terr. Heel leuk, maar ik kan je alvast aanraden om die ofwel voorafgaand ofwel pas na de leesbeurt door te nemen, want éénmaal je in de flow van het verhaal zit en het hoge verhaaltempo je te pakken heeft is elke onderbreking er eentje teveel.
Mel Hartman had eerder al mijn hart gestolen met “Als Doden Dromen” en “Als Doden Spreken” ze bevestigt nogmaals met de afsluiter van de trilogie. Dit is een reeks die schreeuwt om internationale aandacht en een vertaling dringt zich dan ook op. Laat de internationale sterren van Urban Fantasy maar wat plaats maken op hun podium, here comes Hartman from Belgium!
Ik kan niet zeggen dat de verwachtingen hoog gespannen waren voor dit derde boek uit de Dodenreeks. En dit was helemaal niet omdat de vorige delen me hadden teleurgesteld, integendeel, maar toen ik aan de leesbeurt begon, had ik een vreemd soort vertrouwen dat dit niet mis kon gaan, dat de schrijfster al mijn verwachtingen zoals voorheen zou inlossen en zoals verwacht heeft ze dit met glans en glorie volbracht. En sta me toe om er meteen aan toe te voegen dat dit de schrijfprestatie er helemaal niet minder op heeft gemaakt. Mel Hartman heeft haar reeks afgesloten zoals ze die is begonnen : met een ijzersterk verhaal waar geen enkel minpuntje kan gevonden worden.
Zelfs al was het ondertussen een relatief lange tijd geleden sinds mijn leesbeurt van “Als Doden Spreken”, de fantasiewereld van Terr voelde nog steeds erg vertrouwd aan. Door middel van kleine verwijzingen naar de vorige boeken of heel summiere herhalingen van karaktertrekken of eigenschappen ben je zo weer ondergedompeld in de verhaallijn die naadloos verder gaat waar de plot bij het vorige deel met een cliffhanger ophield. Ik heb het hiervoor al vermeld, maar één van de sterke punten in deze reeks, is de consistentie waarmee de auteur haar boeken neerpent. Niet alleen de constant sterke en toegankelijke schrijfwijze, maar ook de manier waarop haar personages steeds menselijk en herkenbaar de lezer weten aan te spreken.
Ook nu weer krijgen we een aantal nieuwe wezens voorgeschoteld, terwijl de protagonisten en antagonisten op een enkele uitzondering na dezelfde blijven als voorheen en houdt de schrijfster netjes het verhalende en beschrijvende aspect in perfecte balans. Als leuke extraatje krijg je bovenaan de korte hoofdstukken telkens een stukje achtergrond uit de wereld van Terr. Heel leuk, maar ik kan je alvast aanraden om die ofwel voorafgaand ofwel pas na de leesbeurt door te nemen, want éénmaal je in de flow van het verhaal zit en het hoge verhaaltempo je te pakken heeft is elke onderbreking er eentje teveel.
Mel Hartman had eerder al mijn hart gestolen met “Als Doden Dromen” en “Als Doden Spreken” ze bevestigt nogmaals met de afsluiter van de trilogie. Dit is een reeks die schreeuwt om internationale aandacht en een vertaling dringt zich dan ook op. Laat de internationale sterren van Urban Fantasy maar wat plaats maken op hun podium, here comes Hartman from Belgium!
April 14, 2023
Als doden slapen is het derde en tevens laatste deel in de dodenreeks van Mel Hartman. Deze reeks heb ik geluisterd en is verteld door Relinde de Graaff. Haar prettige stem paste goed en droeg bij aan een prettige ervaring.
De dodenreeks leert ons over de droomwereld Terr en de wezens die daar leven. Een deel van hen woont op aarde, zo ook April. Als er gevaar dreigt voor Terr gaat zij met haar vrienden op pad om dit op te lossen. In ‘Als doden slapen’ is ze nog niet bijgekomen van haar laatste avontuur of ze wordt alweer ingeschakeld om te helpen. Vanaf een hoge positie, dus het is vast belangrijk. Naast trotseren van gevaar in haar avonturen komt April steeds meer in de knoop met zichzelf en haar geliefden.
De dodenreeks trilogie zijn echte young adults. Ze lezen (of luisteren) gemakkelijk weg, zijn altijd begrijpelijk en gaan duidelijk in op de karakters hun gevoelens, opmerkingen en gesprekken. De hoofdstukken zijn kort en hebben vaak cliffhangers. Zo blijf je gemakkelijk door lezen. Aan het begin van de hoofdstukken zijn stukjes uit ‘reisgids voor de droomwereld’. Deze vond ik interessant en passend, maar remden mij af en toe wel af in het verder lezen. Soms voelde details voor mij wat overduidelijk, maar dat past wel goed bij dit genre. Ik vind het mooi dat er belangrijke thema’s aan bod komen waaronder lgbtq+, depressie en meer.
Terr en de wezens die we leren kennen zijn allemaal uniek en eigenzinnig. Er zit een heerlijke fantasie in deze wereld. De schrijfstijl van Mel is beeldend, persoonlijk en vol humor. De boeken passen mooi naast elkaar en omslagen zijn in dezelfde stijl, al heeft dit deel een veel opvallender omslag door de kleur. Het einde is wellicht wat pijnlijk, maar vind ik toch wel echt passend. Toch heeft Mel een alternatief einde geschreven, om de schok wat te verzachten. Hierna dus geen gekke vergelijkingen van April, te netjes aangesproken worden door Tom, of bijzondere acties van Mayo meer.
De dodenreeks leert ons over de droomwereld Terr en de wezens die daar leven. Een deel van hen woont op aarde, zo ook April. Als er gevaar dreigt voor Terr gaat zij met haar vrienden op pad om dit op te lossen. In ‘Als doden slapen’ is ze nog niet bijgekomen van haar laatste avontuur of ze wordt alweer ingeschakeld om te helpen. Vanaf een hoge positie, dus het is vast belangrijk. Naast trotseren van gevaar in haar avonturen komt April steeds meer in de knoop met zichzelf en haar geliefden.
De dodenreeks trilogie zijn echte young adults. Ze lezen (of luisteren) gemakkelijk weg, zijn altijd begrijpelijk en gaan duidelijk in op de karakters hun gevoelens, opmerkingen en gesprekken. De hoofdstukken zijn kort en hebben vaak cliffhangers. Zo blijf je gemakkelijk door lezen. Aan het begin van de hoofdstukken zijn stukjes uit ‘reisgids voor de droomwereld’. Deze vond ik interessant en passend, maar remden mij af en toe wel af in het verder lezen. Soms voelde details voor mij wat overduidelijk, maar dat past wel goed bij dit genre. Ik vind het mooi dat er belangrijke thema’s aan bod komen waaronder lgbtq+, depressie en meer.
Terr en de wezens die we leren kennen zijn allemaal uniek en eigenzinnig. Er zit een heerlijke fantasie in deze wereld. De schrijfstijl van Mel is beeldend, persoonlijk en vol humor. De boeken passen mooi naast elkaar en omslagen zijn in dezelfde stijl, al heeft dit deel een veel opvallender omslag door de kleur. Het einde is wellicht wat pijnlijk, maar vind ik toch wel echt passend. Toch heeft Mel een alternatief einde geschreven, om de schok wat te verzachten. Hierna dus geen gekke vergelijkingen van April, te netjes aangesproken worden door Tom, of bijzondere acties van Mayo meer.
February 3, 2023
In het voorwoord vertelt Mel Hartman dat elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een stukje uit de Reisgids voor de Droomwereld, maar dat je die gerust kunt overslaan. Dat heb ik na de eerste paar hoofdstukken ook daadwerkelijk gedaan, want inderdaad zit het de voortgang in het verhaal in de weg. Het haalt de vaart eruit. De hoofdstukken zijn kort en eindigen veelal met een cliffhanger/open einde en dan wil je gewoon door met lezen en niet onderbroken worden door een kort weetje over de droomwereld (de stukjes zijn wel leuk!). Wisselaar Tom is mijn favoriete personage en zijn rol in dit verhaal is gelukkig gegroeid. Hij zorgt voor een mooie balans, hij brengt rust (en droge humor) daar waar April impulsief en soms een ietwat ongeleid projectiel is.
Oude bekenden passeren de revue en ook nieuwe personages komen in beeld, zij het dat deze niet allemaal iets aan het verhaal toevoegen. De aanloop naar (grote) gebeurtenissen was lang en dan ineens was het weer voorbij; dat maakt dat het verhaal wat gejaagd en soms zelfs rommelig aanvoelt.
Het verhaal eindigt op een bijzondere manier. Nadat je van de schok bekomen bent, moet je gewoon even doorlezen, want dan heeft Hartman nog een verrassing in petto. Een fijne verrassing, maar die schok beviel mij beter 
Hoewel voor mij dit laatste deel niet echt was wat ik ervan hoopte, raad ik deze trilogie absoluut aan. Als je van een origineel, fantasierijk verhaal houdt, dan kom je met deze Dodenreeks absoluut aan je trekken.
3 sterren voor Als doden slapen.
Miriam
Oude bekenden passeren de revue en ook nieuwe personages komen in beeld, zij het dat deze niet allemaal iets aan het verhaal toevoegen. De aanloop naar (grote) gebeurtenissen was lang en dan ineens was het weer voorbij; dat maakt dat het verhaal wat gejaagd en soms zelfs rommelig aanvoelt.
Het verhaal eindigt op een bijzondere manier. Nadat je van de schok bekomen bent, moet je gewoon even doorlezen, want dan heeft Hartman nog een verrassing in petto. Een fijne verrassing, maar die schok beviel mij beter 
Hoewel voor mij dit laatste deel niet echt was wat ik ervan hoopte, raad ik deze trilogie absoluut aan. Als je van een origineel, fantasierijk verhaal houdt, dan kom je met deze Dodenreeks absoluut aan je trekken.
3 sterren voor Als doden slapen.
Miriam
May 23, 2022
Net zoals de vorige twee boeken leest ook dit einde van de reeks zeer vlot. Doorheen elk hoofdstuk blijft er wel spanning in zitten waardoor je wilt verder lezen. Spijtig genoeg vond ik alles wel nogal voorspelbaar. Ik ben me ook wel wat blijven ergeren aan April, zoals ik al heel de reeks doe. Er is iets in haar mentaliteit en manier van doen dat me stoort, daarnaast kwam haar "struggle" met haar donkere kant soms ook veel minder zwaar over dan de bedoeling lijkt. Andere hindernissen in het verhaal worden ook steeds zonder al te veel moeite overwonnen. Wat het einde betreft, ook dat voelt allemaal nogal makkelijk aan. Maar al bij al was het wel een fijne reeks om lezen, die eens vertrekt vanuit een zeer origineel concept. De vlotheid waarmee de 3 boeken zich laten lezen is ook een pluspunt. Vandaar ⭐⭐⭐½ / 5
January 18, 2022
April Charles is nog niet bekomen van haar vorige avontuur of er wordt haar weer om hulp gevraagd. Dit keer door niemand minder dan Hecate, een hogere elf. Hecate heeft verontrustend nieuws: van de groep miljardairs die van Terr een pretpark voor volwassenen wilde maken, is er één ontsnapt, die nog duisterdere plannen lijkt te hebben. April heeft haar geliefden eindelijk opgebiecht dat ze geen mens is en neemt hen mee naar de droomwereld, in de hoop dat ze haar dan beter zullen gaan begrijpen. Samen met haar vrienden gaat April op onderzoek uit, terwijl ze ondertussen nog steeds vecht met haar persoonlijke demonen. Zal April haar geliefde droomwereld en haar relatie kunnen redden zonder zichzelf te verliezen?
Dit is het laatste boek van de dodenreeks, over April Charles – half sirene, half ripper. Dus enigszins aarzelend begon ik eraan want ik had helemaal geen zin om van April afscheid te nemen. Zoals altijd is het weer een rollercoaster aan twists, turns en raadsels waardoor je gewoon wil verder lezen. Maar dat laatste hoofdstuk had me echt op m’n kop staan! Really, Mel Hartman? Really?
Dit is het laatste boek van de dodenreeks, over April Charles – half sirene, half ripper. Dus enigszins aarzelend begon ik eraan want ik had helemaal geen zin om van April afscheid te nemen. Zoals altijd is het weer een rollercoaster aan twists, turns en raadsels waardoor je gewoon wil verder lezen. Maar dat laatste hoofdstuk had me echt op m’n kop staan! Really, Mel Hartman? Really?
May 1, 2022
Ik wou dit eerst nog twee sterren geven omdat ik de worldbuilding wel nog altijd heel leuk vind - Terr zit goed in elkaar en heeft veel potentieel - maar de authors note heeft het een beetje verpest voor me. Helemaal niet erg als je je hoofdpersonage vermoord, maar volg het dan niet twee pagina's later op met een alternatief einde waar je mss later nog een sequel kan aanhangen...
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 29, 2025
Leest goed weg, logisch vervolg en wederom mooi opgebouwd. Licht voorspelbaar bij vlagen, maar juist dat vind ik ook wel weer leuk af en toe. Tot het einde dan, want wat was dat??? Gelukkig zat er een extra alternatief einde bij...
January 19, 2023
Leuk derde deel, met een toch wat verrassend slot (hoewel de auteur - ter tegemoetkoming aan de misschien een beetje verbouwereerde lezer - er ook een alternatief einde aan heeft toegevoegd).
February 11, 2024
Het was erg leuk om weer in de wereld van Terr te mogen stappen. Wederom gevuld met kleurrijke en diverse personages. Ik vond alleen het einde best wel bizar en abrupt.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews