What do you think?
Rate this book
Οι περιπέτειες του Τζον Ντέιβις
«Είσαι πολύ αυστηρός, Τζον, γιατί κι εσύ, όπως κι όλοι οι Φράγκοι, κρίνεις πάντα τους λαούς απ' την πλευρά του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Δεν ξέρεις εσύ τι έχουμε τραβήξει εμείς τετρακόσια χρόνια. Δεν ξέρεις εσύ ότι, εδώ και τέσσερις αιώνες, τίποτα δεν είναι δικό μας, ούτε το βίος των πατεράδων μας, ούτε η τιμή των κοριτσιών μας. Δεν ξέρεις εσύ πως ελεύθεροι είναι μόνο οι γοργόφτεροι θαλασσαετοί που αρπάζουν τη λεία τους και μετά κουρνιάζουν στις φωλιές τους που τις χτίζουν τόσο ψηλά ώστε ο βαρύς δεσποτισμός των Τούρκων να μην τολμάει να τους κυνηγήσει ως εκεί πάνω. Έτσι γίνεται πάντα με κάθε καταπιεσμένο λαό. Η Ισπανία έχει τους αντάρτες της, η Καλαβρία τους ληστές της, η Μάνη τους κλέφτες της, το Αρχιπέλαγος τους πειρατές του. Θα 'ρθει κι η μέρα της λευτεριάς και θα ξαναγίνουμε όλοι μας πολίτες.
Χαμογέλασα μ' ένα ύφος γεμάτο αμφιβολία.
-Άκου, Τζον, συνέχισε ο Αποστόλης βάζοντας το χέρι του πάνω στο μπράτσο μου, άκου καλά την πρόβλεψή μου: προτού προλάβει να περάσει πολύς καιρός, η κραυγή της ανεξαρτησίας θ' αντηχήσει από βουνό σε βουνό κι από νησί σε νησί. Τότε θα είσαι φίλος, αδερφός και σύντροφος μ' αυτούς τους ανθρώπους που τώρα πας να πολεμήσεις. Θα μοιραστείς το ίδιο αντίσκηνο, θα πιεις μαζί τους απ' το ίδιο ποτήρι και θα κόψεις να φας απ' το ίδιο καρβέλι ψωμί.
-Και πότε θα συμβεί το ευτυχές γεγονός; είπα στον προφήτη μου που μάντευε το μέλλον με τέτοια σιγουριά.
-Ο Θεός μόνο ξέρει! αποκρίθηκε ο Αποστόλης σηκώνοντας το βλέμμα προς τον ουρανό. Μα η στιγμή αυτή δεν θ' αργήσει, αφού ένας ολόκληρος λαός την προσμένει εδώ και τέσσερις αιώνες.»
Ναυτικό μυθιστόρημα με έντονο ελληνικό ενδιαφέρον, Οι περιπέτειες του Τζον Ντέιβις είναι ένα από τα λιγότερο γνωστά βιβλία του Αλέξανδρου Δουμά, εμπνευσμένο σε μεγάλο βαθμό από την Ελλάδα, τις παραμονές της Επανάστασης του 1821.
Χαμογέλασα μ' ένα ύφος γεμάτο αμφιβολία.
-Άκου, Τζον, συνέχισε ο Αποστόλης βάζοντας το χέρι του πάνω στο μπράτσο μου, άκου καλά την πρόβλεψή μου: προτού προλάβει να περάσει πολύς καιρός, η κραυγή της ανεξαρτησίας θ' αντηχήσει από βουνό σε βουνό κι από νησί σε νησί. Τότε θα είσαι φίλος, αδερφός και σύντροφος μ' αυτούς τους ανθρώπους που τώρα πας να πολεμήσεις. Θα μοιραστείς το ίδιο αντίσκηνο, θα πιεις μαζί τους απ' το ίδιο ποτήρι και θα κόψεις να φας απ' το ίδιο καρβέλι ψωμί.
-Και πότε θα συμβεί το ευτυχές γεγονός; είπα στον προφήτη μου που μάντευε το μέλλον με τέτοια σιγουριά.
-Ο Θεός μόνο ξέρει! αποκρίθηκε ο Αποστόλης σηκώνοντας το βλέμμα προς τον ουρανό. Μα η στιγμή αυτή δεν θ' αργήσει, αφού ένας ολόκληρος λαός την προσμένει εδώ και τέσσερις αιώνες.»
Ναυτικό μυθιστόρημα με έντονο ελληνικό ενδιαφέρον, Οι περιπέτειες του Τζον Ντέιβις είναι ένα από τα λιγότερο γνωστά βιβλία του Αλέξανδρου Δουμά, εμπνευσμένο σε μεγάλο βαθμό από την Ελλάδα, τις παραμονές της Επανάστασης του 1821.
368 pages, Paperback
First published January 1, 1840
About the author
Alexandre Dumas
6,625 books12.9k followersThis note regards Alexandre Dumas, père, the father of Alexandre Dumas, fils (son). For the son, see Alexandre Dumas fils.
Alexandre Dumas père, born Alexandre Dumas Davy de la Pailleterie, was a towering figure of 19th-century French literature whose historical novels and adventure tales earned global renown. Best known for The Three Musketeers, The Count of Monte Cristo, and other swashbuckling epics, Dumas crafted stories filled with daring heroes, dramatic twists, and vivid historical backdrops. His works, often serialized and immensely popular with the public, helped shape the modern adventure genre and remain enduring staples of world literature.
Dumas was the son of Thomas-Alexandre Dumas, a celebrated general in Revolutionary France and the highest-ranking man of African descent in a European army at the time. His father’s early death left the family in poverty, but Dumas’s upbringing was nonetheless marked by strong personal ambition and a deep admiration for his father’s achievements. He moved to Paris as a young man and began his literary career writing for the theatre, quickly rising to prominence in the Romantic movement with successful plays like Henri III et sa cour and Antony.
In the 1840s, Dumas turned increasingly toward prose fiction, particularly serialized novels, which reached vast audiences through French newspapers. His collaboration with Auguste Maquet, a skilled plotter and historian, proved fruitful. While Maquet drafted outlines and conducted research, Dumas infused the narratives with flair, dialogue, and color. The result was a string of literary triumphs, including The Three Musketeers and The Count of Monte Cristo, both published in 1844. These novels exemplified Dumas’s flair for suspenseful pacing, memorable characters, and grand themes of justice, loyalty, and revenge.
The D’Artagnan Romances—The Three Musketeers, Twenty Years After, and The Vicomte of Bragelonne—cemented his fame. They follow the adventures of the titular Gascon hero and his comrades Athos, Porthos, and Aramis, blending historical fact and fiction into richly imagined narratives. The Count of Monte Cristo offered a darker, more introspective tale of betrayal and retribution, with intricate plotting and a deeply philosophical core.
Dumas was also active in journalism and theater. He founded the Théâtre Historique in Paris, which staged dramatizations of his own novels. A prolific and energetic writer, he is estimated to have written or co-written over 100,000 pages of fiction, plays, memoirs, travel books, and essays. He also had a strong interest in food and published a massive culinary encyclopedia, Le Grand Dictionnaire de cuisine, filled with recipes, anecdotes, and reflections on gastronomy.
Despite his enormous success, Dumas was frequently plagued by financial troubles. He led a lavish lifestyle, building the ornate Château de Monte-Cristo near Paris, employing large staffs, and supporting many friends and relatives. His generosity and appetite for life often outpaced his income, leading to mounting debts. Still, his creative drive rarely waned.
Dumas’s mixed-race background was a source of both pride and tension in his life. He was outspoken about his heritage and used his platform to address race and injustice. In his novel Georges, he explored issues of colonialism and identity through a Creole protagonist. Though he encountered racism, he refused to be silenced, famously replying to a racial insult by pointing to his ancestry and achievements with dignity and wit.
Later in life, Dumas continued writing and traveling, spending time in Belgium, Italy, and Russia. He supported nationalist causes, particularly Italian unification, and even founded a newspaper to advocate for Giuseppe Garibaldi. Though his popularity waned somewhat in his final years, his literary legacy grew steadily. He wrote in a style that was accessible, entertaining, and emotionally reso
Alexandre Dumas père, born Alexandre Dumas Davy de la Pailleterie, was a towering figure of 19th-century French literature whose historical novels and adventure tales earned global renown. Best known for The Three Musketeers, The Count of Monte Cristo, and other swashbuckling epics, Dumas crafted stories filled with daring heroes, dramatic twists, and vivid historical backdrops. His works, often serialized and immensely popular with the public, helped shape the modern adventure genre and remain enduring staples of world literature.
Dumas was the son of Thomas-Alexandre Dumas, a celebrated general in Revolutionary France and the highest-ranking man of African descent in a European army at the time. His father’s early death left the family in poverty, but Dumas’s upbringing was nonetheless marked by strong personal ambition and a deep admiration for his father’s achievements. He moved to Paris as a young man and began his literary career writing for the theatre, quickly rising to prominence in the Romantic movement with successful plays like Henri III et sa cour and Antony.
In the 1840s, Dumas turned increasingly toward prose fiction, particularly serialized novels, which reached vast audiences through French newspapers. His collaboration with Auguste Maquet, a skilled plotter and historian, proved fruitful. While Maquet drafted outlines and conducted research, Dumas infused the narratives with flair, dialogue, and color. The result was a string of literary triumphs, including The Three Musketeers and The Count of Monte Cristo, both published in 1844. These novels exemplified Dumas’s flair for suspenseful pacing, memorable characters, and grand themes of justice, loyalty, and revenge.
The D’Artagnan Romances—The Three Musketeers, Twenty Years After, and The Vicomte of Bragelonne—cemented his fame. They follow the adventures of the titular Gascon hero and his comrades Athos, Porthos, and Aramis, blending historical fact and fiction into richly imagined narratives. The Count of Monte Cristo offered a darker, more introspective tale of betrayal and retribution, with intricate plotting and a deeply philosophical core.
Dumas was also active in journalism and theater. He founded the Théâtre Historique in Paris, which staged dramatizations of his own novels. A prolific and energetic writer, he is estimated to have written or co-written over 100,000 pages of fiction, plays, memoirs, travel books, and essays. He also had a strong interest in food and published a massive culinary encyclopedia, Le Grand Dictionnaire de cuisine, filled with recipes, anecdotes, and reflections on gastronomy.
Despite his enormous success, Dumas was frequently plagued by financial troubles. He led a lavish lifestyle, building the ornate Château de Monte-Cristo near Paris, employing large staffs, and supporting many friends and relatives. His generosity and appetite for life often outpaced his income, leading to mounting debts. Still, his creative drive rarely waned.
Dumas’s mixed-race background was a source of both pride and tension in his life. He was outspoken about his heritage and used his platform to address race and injustice. In his novel Georges, he explored issues of colonialism and identity through a Creole protagonist. Though he encountered racism, he refused to be silenced, famously replying to a racial insult by pointing to his ancestry and achievements with dignity and wit.
Later in life, Dumas continued writing and traveling, spending time in Belgium, Italy, and Russia. He supported nationalist causes, particularly Italian unification, and even founded a newspaper to advocate for Giuseppe Garibaldi. Though his popularity waned somewhat in his final years, his literary legacy grew steadily. He wrote in a style that was accessible, entertaining, and emotionally reso
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
July 28, 2021
Παραδόξως, αυτό είναι το πρώτο βιβλίο του Αλέξανδρου Δουμά που διαβάζω. Και λέω παραδόξως, γιατί από τη μια έχω εδώ και καιρό κάποια βιβλία του, ενώ από την άλλη τούτο εδώ, που είναι από τα πρώτα που έγραψε και φυσικά όχι και τόσο γνωστό όσο άλλα του, μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά. Ε, σκέφτηκα να τον γνωρίσω με ένα πρώιμο και εν πολλοίς άγνωστο έργο του, ώστε να μπω σιγά-σιγά στο κλίμα. Λοιπόν, το κατευχαριστήθηκα. Είναι σαφώς προϊόν της εποχής του, δείχνει λιγάκι τα χρόνια του, όμως το διάβασα με ενδιαφέρον και αγωνία από την αρχή μέχρι το τέλος, ουσιαστικά σε δυο καθισιές. Πρόκειται για ένα πάρα, μα πάρα πολύ ευκολοδιάβαστο και ψυχαγωγικό μυθιστόρημα, με γοργή δράση, κάμποσες δυνατές σκηνές, πολλές όμορφες εικόνες, λίγο μελόδραμα, λίγο έρωτα, και όλα αυτά με φόντο -στο μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας- την Ελλάδα, λίγα χρόνια πριν την Επανάσταση. Η γραφή είναι ωραία, στρωτή, με γλαφυρές περιγραφές τοπίων και σκηνών δράσης, ίσως μελοδραματική σε λίγα σημεία εδώ και κει, μου άρεσε οπωσδήποτε, και αν μη τι άλλο ο συγγραφέας χάρη στις περιγραφές του με ταξίδεψε πολλά χρόνια πίσω και μου προσέφερε κάμποσες ώρες αναγνωστικής απόλαυσης. Χαίρομαι πολύ που γνώρισα επιτέλους και τον Αλέξανδρο Δουμά, και δεν βλέπω την ώρα να πιάσω κάποιο από τα υπόλοιπα έργα του.
August 15, 2018
One of the most moving, best written, most compelling books that I've ever read. Subway delays were welcome. It truly is about the adventures of an English sailor and his tours of the Mediterranean, taking in about the 1830s. First time that a book has made my eyes swim. The (sobering) ending was of a power that made me stand on the subway platform and just process it for a while before exiting the station. Don't know if an English version exists, but if it does, read it.
February 18, 2022
Si tuviéramos que hacer un ranking de libros de Alejandro Dumas buenos pero poco leídos o semidesconocidos, creo que colocaría a las "Aventuras de John Davys" en el primer o segundo puesto. Me imagino que los motivos son varios, desde que los protagonistas son británicos, por lo que los franceses lo obviaron, y los ingleses que bastante tenían con lo suyo no lo tradujeron hasta los años sesenta del siglo XX. Luego la temática marítima que transcurre en el ámbito del Mediterráneo oriental me imagino que no es muy atractiva para muchos, y hoy en día dudo mucho que el libro se reedite porque cierta islamofobia y el sentimiento antiturco de Dumas está presente, algo políticamente incorrecto hoy. Además tampoco es la típica novela juvenil de las que vendrían después, tiene muchos momentos duros -sobre todo los castigos en el barco- y no es recomendable para un público inmaduro.
Pero con todo y con eso, estamos ante una estupenda novela de aventuras, de las primeras de Dumas (publicada en 1840) y donde deja entrever todo el potencial que desarrollará más tarde con todo esplendor. Historia de aprendizaje donde el personaje va madurando en un mundo, el naval donde las cosas no son fáciles, si además sumas piratas, amores imposibles, reformatorios, juicios, tabernas, malos malísimos...tienes el entretenimiento asegurado. Una de esas novelas desconocidas a reivindicar.
Pero con todo y con eso, estamos ante una estupenda novela de aventuras, de las primeras de Dumas (publicada en 1840) y donde deja entrever todo el potencial que desarrollará más tarde con todo esplendor. Historia de aprendizaje donde el personaje va madurando en un mundo, el naval donde las cosas no son fáciles, si además sumas piratas, amores imposibles, reformatorios, juicios, tabernas, malos malísimos...tienes el entretenimiento asegurado. Una de esas novelas desconocidas a reivindicar.
February 26, 2023
Ένα αρκετά συμπαθητικό μυθιστόρημα του Δουμά πατέρα, με έντονα ελληνικό χρώμα καθώς μεγάλο μέρος του διαδραματίζεται σε Πόλη, Σμύρνη και Αιγαίο, ενώ παρεμβάλονται και σύντομες αφηγήσεις τοπικών ιστοριών όπως αυτή του Αλή Πασά Τεπελενλή, ο οποίος εμφανίζεται ως δευτερεύοντας ήρωας που όμως έχει μια καταλυτική, αρνητική επίπτωση στον ήρωα μας. Ενδιαφέρουσες επίσης και οι δευτερεύουσες αφηγήσεις που αφορούν λεπτομέρειες της ζωής και των σχέσεων μεταξύ αξιωματικών-δοκίμων-ναυτών, και η σκληρότητα που τις διείπε.
Η αφήγηση ενώ χρωματίζεται με πολύ ζωντανές και ενθουσιώδεις σχεδόν περιγραφές των νησιών, του κλίματος και της ομορφιάς τους, υστερεί κάπως στους χαρακτήρες, οι οποίοι είναι μάλλον αδρά σχεδιασμένοι, χωρίς βάθος ενώ παρεισφρέουν αρκετά στερεοτυπικά στοιχεία, απλώς για να ενισχύσουν το "άρωμα Ανατολής" του βιβλίου. Ωστόσο, δεν παραλείπει συχνά-πυκνά ο Δουμάς να βάζει τους Έλληνες ήρωες του να τονίζουν το ακμαίο εθνικό αίσθημα τους και τον διακαή πόθο για ελευθερία με την προσδοκία της εξέγερσης. Ας μην ξεχνάμε ότι το μυθιστόρημα διαδραματίζεται λίγα χρόνια πριν το '21.
Κανονικά, θα έβαζα ένα 3,5 στο βιβλίο με τάση στρογγυλοποίησης προς τα κάτω, αλλά η έξοχη μετάφραση του το ωθεί προς το "4". Για παράδειγμα περιγραφή των κοιλάδων της αγγλικής υπαίθρου "με τις χαρίεσσες καμπύλες" είναι ένα μικρό διαμαντάκι που κοσμεί το κείμενο - δεν ξέρω τι ακριβώς έγραφε το πρωτότυπο, η μετάφραση πάντως στάθηκε στο ύψος της και μας χάρισε μια φευγαλέα αλλά όχι αδιάφορη ομορφιά.
Η αφήγηση ενώ χρωματίζεται με πολύ ζωντανές και ενθουσιώδεις σχεδόν περιγραφές των νησιών, του κλίματος και της ομορφιάς τους, υστερεί κάπως στους χαρακτήρες, οι οποίοι είναι μάλλον αδρά σχεδιασμένοι, χωρίς βάθος ενώ παρεισφρέουν αρκετά στερεοτυπικά στοιχεία, απλώς για να ενισχύσουν το "άρωμα Ανατολής" του βιβλίου. Ωστόσο, δεν παραλείπει συχνά-πυκνά ο Δουμάς να βάζει τους Έλληνες ήρωες του να τονίζουν το ακμαίο εθνικό αίσθημα τους και τον διακαή πόθο για ελευθερία με την προσδοκία της εξέγερσης. Ας μην ξεχνάμε ότι το μυθιστόρημα διαδραματίζεται λίγα χρόνια πριν το '21.
Κανονικά, θα έβαζα ένα 3,5 στο βιβλίο με τάση στρογγυλοποίησης προς τα κάτω, αλλά η έξοχη μετάφραση του το ωθεί προς το "4". Για παράδειγμα περιγραφή των κοιλάδων της αγγλικής υπαίθρου "με τις χαρίεσσες καμπύλες" είναι ένα μικρό διαμαντάκι που κοσμεί το κείμενο - δεν ξέρω τι ακριβώς έγραφε το πρωτότυπο, η μετάφραση πάντως στάθηκε στο ύψος της και μας χάρισε μια φευγαλέα αλλά όχι αδιάφορη ομορφιά.
July 22, 2025
Neįprastai šiam rašytojui parašyta knyga, nes joje nėra nei vieno prancūzo veikėjo, pagrindinis veikėjas - anglas, pasakojantis memuarų stiliumi, o veiksmas vyksta tik Anglijoje ir keliose Viduržemio jūros regiono šalyse. Rašytojas nevargina skaitytojo nežinomais laivo dalių aprašymais ir daugiau dėmesio skiria siužeto vingiams ir pagrindinio veikėjo emocijoms. Veiksmas vyksta devyniolikto amžiaus pabaigoje, Osmanų imperijos ir Rusijos karo metu, labai įdomu susipažinti su to laikotarpio Artimųjų Rytų ir Balkanų istorija, nors rašytojas truputį užsiciklina ties Graikijos išsivadavimo idėja, kurią būtų užtekę paminėti tik kartą. Silpnų nervų skaitytojui įspėjimas - nežinau, ar visi aprašomi įvykiai tikri (nors skaitant susidaro toks įspūdis), bet romane yra daug žiaurių ir tragiškų įvykių.
Vienintelis dalykas, kuris nepatiko - kad rašytojas romaną baigia labai staiga, pačioje dramos viršūnėje, net atrodo, kad knygai trūksta puslapių. Reikėjo bent trumpo epilogo, kad sužinotume apie pagrindinio veikėjo, kurio gyvenimą sekėm dar nuo jo tėvų susitikimo, tolimesnį gyvenimą.
Verta perskaityti, ir tikrai daug įdomiau nei Trys muškietininkai, I ir II tomai.
Vienintelis dalykas, kuris nepatiko - kad rašytojas romaną baigia labai staiga, pačioje dramos viršūnėje, net atrodo, kad knygai trūksta puslapių. Reikėjo bent trumpo epilogo, kad sužinotume apie pagrindinio veikėjo, kurio gyvenimą sekėm dar nuo jo tėvų susitikimo, tolimesnį gyvenimą.
Verta perskaityti, ir tikrai daug įdomiau nei Trys muškietininkai, I ir II tomai.
August 1, 2025
Κάθε φορά που διαβάζω κάποιον "κλασικο" , εντυπωσιαζομαι, απο την ευρυμαθεια του, απο το αριστοτεχνικο πλασιμο των γεγονοτων αλλα κυρίως με τις ιστορικές τους γνωσεις. Ειδικα το τελευταιο, ειναι κυριο γνωρισμα όλων των κλασικών συγγραφέων.
Πολύ έντονο, ειναι και σε αυτό το βιβλίο, που παρακολουθούμε , σε αυτο το ναυτικο, κυρίως, μυθιστορημα, τον πρωταγωνιστη, να κινειται στη μεσογειο και στο Αιγαίο την εποχή της επανάστασης. πατακολουθουμε τον συγγραφέα να χτιζει μια ιστορία χρησιμοποιοντας ιστορικά πρόσωπα, οπως τον Αλή Πασά, τον Λόρδο Μπάυρον και καμποσους ακόμη, να διαποτιζει το βιβλίο του με ελληνικά ονόματα, ελληνικά τοπονύμια , σε μία πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα ιστορία με αμφιλεγόμενο ομως τέλος.
Το ευχαριστηθηκα και μυρισα Ελλαδα!
Πολύ έντονο, ειναι και σε αυτό το βιβλίο, που παρακολουθούμε , σε αυτο το ναυτικο, κυρίως, μυθιστορημα, τον πρωταγωνιστη, να κινειται στη μεσογειο και στο Αιγαίο την εποχή της επανάστασης. πατακολουθουμε τον συγγραφέα να χτιζει μια ιστορία χρησιμοποιοντας ιστορικά πρόσωπα, οπως τον Αλή Πασά, τον Λόρδο Μπάυρον και καμποσους ακόμη, να διαποτιζει το βιβλίο του με ελληνικά ονόματα, ελληνικά τοπονύμια , σε μία πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα ιστορία με αμφιλεγόμενο ομως τέλος.
Το ευχαριστηθηκα και μυρισα Ελλαδα!
February 21, 2025
Καλούτσικο.. Γραμμένο σαν απομνημονεύματα του Τζον Ντέιβις, μου φάνηκε σαν παραμυθάκι γραμμένο για παιδιά, με την πολύ απλοΙκή γραφή του, παρά τα δραματικά γεγονότα και τις περιγραφές του. Ο Κόμης Μόντε Κρίστο απέχει έτη φωτός με το μεγαλείο του από αυτό το κάπως ανάλαφρο στην ανάγνωση, σε γενικές γραμμές, δημιούργημα και κάποιος που διαβάζει αυτό πρώτο ή αυτό μόνο από τον Δουμά, είναι απίθανο να εκτιμήσει την μαστοριά του όπως του αξίζει. Παρόλα αυτά, ήταν καλούτσικο, διαβάζεται εύκολα και έχει αρκετό ενδιαφέρον που εκτυλίσσεται κυρίως στην Ελλάδα, την Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη, λίγα χρόνια πριν να ξεσπάσει η επανάσταση. Από Αλέξανδρο Δουμά πατήρ, απλά, περίμενα κάτι άλλο.
December 22, 2020
Versión cómic.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews