What do you think?
Rate this book
Κλεμμένος Κόσμος
Ένα βράδυ ο Ανδρέας Μαρδίρης δέχεται το µεγαλύτερο πλήγµα στην ήδη δύσκολη ζωή του. Στον στάβλο του κτήµατος βρίσκονται δολοφονηµένοι ο πατέρας και η σύζυγός του, χωρίς κανένας να γνωρίζει τον δράστη και τα αίτια του εγκλήµατος.
Μοναδικός µάρτυρας η Θάλεια, το µικρό κορίτσι που κρατούσε συντροφιά στην ξενόφερτη γυναίκα του, το οποίο όµως αδυνατεί να παραθέσει τα γεγονότα.
Δώδεκα χρόνια µετά, η Θάλεια νοσεί βαριά κι αυτός αποφασίζει να τη βοηθήσει µε κάθε τρόπο, ελπίζοντας να βρει απαντήσεις στα ερωτήµατα του παρελθόντος. Την ίδια στιγµή άλλο ένα άσχηµο γεγονός έρχεται να προστεθεί, καθιστώντας και τον ίδιο ένοχο και υπόδικο.
Καθώς ξετυλίγεται το κουβάρι που συνθέτει και συνδέει τα εγκλήµατα, καινούριες αποκαλύψεις και οµολογίες έρχονται να προστεθούν κι όλα παίρνουν απρόσµενη τροπή.
– Τους είπαν πως το µήλο ήταν ο καρπός της γνώσης του καλού και του κακού. Όµως τους είπαν ψέµατα. Η γνώση έχει πολλά επίπεδα κι όλα µοιάζουν µεταξύ τους, όπως αυτοί οι µικροί σπόροι του ροδιού. Το αποτέλεσµα που επιφέρουν είναι διαφορετικό, καθώς η γνώση δεν είναι καλή ή κακή. Η χρήση της τη µεταµορφώνει ανάλογα µε την περίπτωση.
– Η γνώση έδιωξε τους πρωτόπλαστους από τον παράδεισο.
– Δε χάσανε τον παράδεισο. Ήταν πάντα εκεί, γύρω τους, µέσα τους. Απλώς δεν µπορούσαν πια να τον αντιληφθούν. Κάτι που οι άλλοι θα χαρακτηρίσουν κακό δε σηµαίνει απαραίτητα πως είναι κιόλας. Και κάτι που θα εξυµνήσουν ως καλό µπορεί να είναι σαθρό, σάπιο...
Μοναδικός µάρτυρας η Θάλεια, το µικρό κορίτσι που κρατούσε συντροφιά στην ξενόφερτη γυναίκα του, το οποίο όµως αδυνατεί να παραθέσει τα γεγονότα.
Δώδεκα χρόνια µετά, η Θάλεια νοσεί βαριά κι αυτός αποφασίζει να τη βοηθήσει µε κάθε τρόπο, ελπίζοντας να βρει απαντήσεις στα ερωτήµατα του παρελθόντος. Την ίδια στιγµή άλλο ένα άσχηµο γεγονός έρχεται να προστεθεί, καθιστώντας και τον ίδιο ένοχο και υπόδικο.
Καθώς ξετυλίγεται το κουβάρι που συνθέτει και συνδέει τα εγκλήµατα, καινούριες αποκαλύψεις και οµολογίες έρχονται να προστεθούν κι όλα παίρνουν απρόσµενη τροπή.
– Τους είπαν πως το µήλο ήταν ο καρπός της γνώσης του καλού και του κακού. Όµως τους είπαν ψέµατα. Η γνώση έχει πολλά επίπεδα κι όλα µοιάζουν µεταξύ τους, όπως αυτοί οι µικροί σπόροι του ροδιού. Το αποτέλεσµα που επιφέρουν είναι διαφορετικό, καθώς η γνώση δεν είναι καλή ή κακή. Η χρήση της τη µεταµορφώνει ανάλογα µε την περίπτωση.
– Η γνώση έδιωξε τους πρωτόπλαστους από τον παράδεισο.
– Δε χάσανε τον παράδεισο. Ήταν πάντα εκεί, γύρω τους, µέσα τους. Απλώς δεν µπορούσαν πια να τον αντιληφθούν. Κάτι που οι άλλοι θα χαρακτηρίσουν κακό δε σηµαίνει απαραίτητα πως είναι κιόλας. Και κάτι που θα εξυµνήσουν ως καλό µπορεί να είναι σαθρό, σάπιο...
496 pages, Paperback
Published June 7, 2021
23 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
August 29, 2021
Απολαυστικότατο! Μόλις το δεύτερο βιβλίο της Ευαγγελίας Γιάννου, ήδη όμως κατάφερε να μπει στη λίστα με τους αγαπημένους μου συγγραφείς!
July 19, 2021
Διαβάζοντας τον Κλεμμένο κόσμο, της Ευαγγελίας Γιάννου.
Αν προσπαθήσει ο αναγνώστης να δώσει χρονικό ορισμό σε αυτό το βιβλίο -αν θα το κάνει θα είναι για λίγο, μόνο στην αρχή του- δε θα καταφέρει παρά να το χρονολογήσει κάπου στον 20ο αιώνα. Είναι επίσης σίγουρο πως καμία σημασία δεν έχει ο χρόνος και ο τόπος διεξαγωγής της ιστορίας, μιας και το βαθύτερο θέμα του βιβλίου έχει προαιώνια παρουσία και η αλήθεια του είναι ανάλογη αυτού που θα την εκφράσει.
Το μυστήριο της γνώσης, η υποκειμενικότητα του καλού και του κακού είναι ένας αέναος κύκλος και έτσι δίνεται μες στην ιστορία του Κλεμμένου Κόσμου, που περιέχει μια αγάπη που ξεπερνάει τα όρια του έρωτα και προσεγγίζει την πλήρη ταύτιση μέσα από κυκλωτικές περιδινήσεις του μυαλού των ηρώων. Τα φιλοσοφικά ζητήματα που πλαισιώνουν το κείμενο δίνονται μέσα από μία ιστορία που πραγματικά θα ενθουσιάσει τους αναγνώστες, τόσο για την άρτια δομημένη γραφή, όσο και για την ευρηματική έμπνευση της.
Η Θάλεια η δροσερή, ο Ανδρέας ο δυνατός, μέσα από την αγνωσία και τα μυστικά που διέπουν τις ζωές τους, θα ανακαλύψουν πώς δημιουργήθηκαν, πώς πορεύτηκαν και τον τρόπο που θα οδηγήσουν τη μοίρα τους στο μέλλον. Η αγάπη έχει λάθος προορισμό σε αυτό το βιβλίο. Είναι αυτονόητη ως συναίσθημα αλλά οπλίζεται με το μίσος και το απωθημένο και καταστρέφει.
Ένα κορίτσι ελεύθερο, με ένα μεγάλο κενό μνήμης στην παιδική της ηλικία, θα υποστεί το χειρότερο χτύπημα από ένα αγαπημένο της πρόσωπο. Αρωγός στο σκοτεινό ταξίδι που θα ξεκινήσει θα είναι ο Ανδρέας που, αν και ο σκοπός του είναι να ξεδιαλύνει τα μυστικά από το παρελθόν, και μόνος μάρτυρας είναι η Θάλεια, βρίσκεται στο πλάι της με μία αγάπη που ακόμα δεν έχει πάρει σχήμα ούτε και συναισθηματική υπόσταση στο μυαλό του. Το ίδιο συμβαίνει και στη Θάλεια. Τα όνειρα τους συμπίπτουν, ο χρόνος όμως τους ξεφεύγει. Τους ξεγελάει και τους οδηγεί σε μονοπάτια σκοτεινά, σε λάθος προορισμό. Τα πρόσωπα που βρίσκονται γύρω τους, χαρακτήρες διττοί, δείχνουν άλλο από αυτό που είναι, με κακό ή καλό πρόσημο, αλλά πάντα γοητευτικά και μυστηριώδη.
Μέχρι σχεδόν το τέλος της ιστορίας, δύσκολα μπορεί να ανακαλύψει ο αναγνώστης την αλήθεια, είναι όμως πρόκληση κάθε σελίδα της, αφού αποτελεί κίνητρο σκέψης και αυτοπροσδιορισμού για τον καθένα ξεχωριστά.
«Στην ουσία είμαστε μόνοι μας, Λαμπρινή, σε αυτόν τον κόσμο. Όμως έχουμε πάντα την επιλογή να διαλέξουμε αυτούς που, με τη δική τους μοναξιά, θα κρατήσουν συντροφιά στην ερημιά μας».
Τα οικογενειακά μυστικά που αποκαλύπτονται ανατρέπουν με αδιάλειπτο τρόπο ό,τι γνωρίζει μέχρι τώρα ο αναγνώστης και η γοητεία τους συνίσταται στο γεγονός πως οι ήρωες φαίνονται το ίδιο έκπληκτοι με εκείνον που διαβάζει το βιβλίο. Ζωντανό, με συνεχείς συναισθηματικές διακυμάνσεις, με βαθιές φιλοσοφικές αλήθειες, με ανατροπές που κρατούν σε διέγερση την αγωνία μέχρι τέλους. Κανένας ήρωας δεν έχεις κατάληξη, όλοι έχουν μία κοινή αφετηρία, ο ένας παίρνει τη θέση του άλλου σε ένα παιχνίδι σκοτεινό που παλεύει με το φως. Θέλω σε αυτό το σημείο να παρατηρήσω και κάτι ακόμα. Είναι από τις λίγες φορές που, διαβάζοντας ένα μυθιστόρημα, ανακαλύπτω πως, η κάθε σελίδα του αποκαλύπτει και κάτι διαφορετικό για την ιστορία του. Δεν υπάρχει τίποτα που να θεωρείται δεδομένο και όλα ανατρέπονται από τη μια στιγμή στην άλλη. Οι ήρωες προσπαθούν από την αρχή να βάλουν σε μία τάξη την ιστορία του βιβλίου. Αυτό όμως, πρόκειται να γίνει μόνο όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, και θαρρώ πως ούτε η ίδια η συγγραφέας το καθόρισε.
«Εντροπία είναι η ροπή προς την αταξία, η οποία κυριαρχεί στη φύση. Και σημαίνει πως, όσο κι αν βασανίζεσαι να τα τακτοποιήσεις όλα, να τα βάλεις στη σωστή σειρά, να τους δώσεις τη θέση και την αξία που νομίζεις πως έχουν, αυτά θα βρουν έναν τρόπο να ανακατευτούν και να μπερδευτούν…».
Ανακαλύπτοντας το τέλος, πλησιάζοντας στη λύτρωση των ηρώων, το συμπέρασμα είναι αυτό που, μάλλον, πρέπει να αρχίσουμε να διαχειριζόμαστε κι εμείς. Μπορεί να μη ζήσουμε ποτέ την υπέροχη και βασανιστική αυτή ιστορία, είναι σίγουρο όμως, πως κάποια πράγματα είναι καλό να τα αφήνουμε να πάρουν το δρόμο που επιλέγουν.
Σας προτείνω να το διαβάσετε. Θα το απολαύσετε!
https://www.facebook.com/groups/32193... Βιβλίων Γη
Αν προσπαθήσει ο αναγνώστης να δώσει χρονικό ορισμό σε αυτό το βιβλίο -αν θα το κάνει θα είναι για λίγο, μόνο στην αρχή του- δε θα καταφέρει παρά να το χρονολογήσει κάπου στον 20ο αιώνα. Είναι επίσης σίγουρο πως καμία σημασία δεν έχει ο χρόνος και ο τόπος διεξαγωγής της ιστορίας, μιας και το βαθύτερο θέμα του βιβλίου έχει προαιώνια παρουσία και η αλήθεια του είναι ανάλογη αυτού που θα την εκφράσει.
Το μυστήριο της γνώσης, η υποκειμενικότητα του καλού και του κακού είναι ένας αέναος κύκλος και έτσι δίνεται μες στην ιστορία του Κλεμμένου Κόσμου, που περιέχει μια αγάπη που ξεπερνάει τα όρια του έρωτα και προσεγγίζει την πλήρη ταύτιση μέσα από κυκλωτικές περιδινήσεις του μυαλού των ηρώων. Τα φιλοσοφικά ζητήματα που πλαισιώνουν το κείμενο δίνονται μέσα από μία ιστορία που πραγματικά θα ενθουσιάσει τους αναγνώστες, τόσο για την άρτια δομημένη γραφή, όσο και για την ευρηματική έμπνευση της.
Η Θάλεια η δροσερή, ο Ανδρέας ο δυνατός, μέσα από την αγνωσία και τα μυστικά που διέπουν τις ζωές τους, θα ανακαλύψουν πώς δημιουργήθηκαν, πώς πορεύτηκαν και τον τρόπο που θα οδηγήσουν τη μοίρα τους στο μέλλον. Η αγάπη έχει λάθος προορισμό σε αυτό το βιβλίο. Είναι αυτονόητη ως συναίσθημα αλλά οπλίζεται με το μίσος και το απωθημένο και καταστρέφει.
Ένα κορίτσι ελεύθερο, με ένα μεγάλο κενό μνήμης στην παιδική της ηλικία, θα υποστεί το χειρότερο χτύπημα από ένα αγαπημένο της πρόσωπο. Αρωγός στο σκοτεινό ταξίδι που θα ξεκινήσει θα είναι ο Ανδρέας που, αν και ο σκοπός του είναι να ξεδιαλύνει τα μυστικά από το παρελθόν, και μόνος μάρτυρας είναι η Θάλεια, βρίσκεται στο πλάι της με μία αγάπη που ακόμα δεν έχει πάρει σχήμα ούτε και συναισθηματική υπόσταση στο μυαλό του. Το ίδιο συμβαίνει και στη Θάλεια. Τα όνειρα τους συμπίπτουν, ο χρόνος όμως τους ξεφεύγει. Τους ξεγελάει και τους οδηγεί σε μονοπάτια σκοτεινά, σε λάθος προορισμό. Τα πρόσωπα που βρίσκονται γύρω τους, χαρακτήρες διττοί, δείχνουν άλλο από αυτό που είναι, με κακό ή καλό πρόσημο, αλλά πάντα γοητευτικά και μυστηριώδη.
Μέχρι σχεδόν το τέλος της ιστορίας, δύσκολα μπορεί να ανακαλύψει ο αναγνώστης την αλήθεια, είναι όμως πρόκληση κάθε σελίδα της, αφού αποτελεί κίνητρο σκέψης και αυτοπροσδιορισμού για τον καθένα ξεχωριστά.
«Στην ουσία είμαστε μόνοι μας, Λαμπρινή, σε αυτόν τον κόσμο. Όμως έχουμε πάντα την επιλογή να διαλέξουμε αυτούς που, με τη δική τους μοναξιά, θα κρατήσουν συντροφιά στην ερημιά μας».
Τα οικογενειακά μυστικά που αποκαλύπτονται ανατρέπουν με αδιάλειπτο τρόπο ό,τι γνωρίζει μέχρι τώρα ο αναγνώστης και η γοητεία τους συνίσταται στο γεγονός πως οι ήρωες φαίνονται το ίδιο έκπληκτοι με εκείνον που διαβάζει το βιβλίο. Ζωντανό, με συνεχείς συναισθηματικές διακυμάνσεις, με βαθιές φιλοσοφικές αλήθειες, με ανατροπές που κρατούν σε διέγερση την αγωνία μέχρι τέλους. Κανένας ήρωας δεν έχεις κατάληξη, όλοι έχουν μία κοινή αφετηρία, ο ένας παίρνει τη θέση του άλλου σε ένα παιχνίδι σκοτεινό που παλεύει με το φως. Θέλω σε αυτό το σημείο να παρατηρήσω και κάτι ακόμα. Είναι από τις λίγες φορές που, διαβάζοντας ένα μυθιστόρημα, ανακαλύπτω πως, η κάθε σελίδα του αποκαλύπτει και κάτι διαφορετικό για την ιστορία του. Δεν υπάρχει τίποτα που να θεωρείται δεδομένο και όλα ανατρέπονται από τη μια στιγμή στην άλλη. Οι ήρωες προσπαθούν από την αρχή να βάλουν σε μία τάξη την ιστορία του βιβλίου. Αυτό όμως, πρόκειται να γίνει μόνο όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, και θαρρώ πως ούτε η ίδια η συγγραφέας το καθόρισε.
«Εντροπία είναι η ροπή προς την αταξία, η οποία κυριαρχεί στη φύση. Και σημαίνει πως, όσο κι αν βασανίζεσαι να τα τακτοποιήσεις όλα, να τα βάλεις στη σωστή σειρά, να τους δώσεις τη θέση και την αξία που νομίζεις πως έχουν, αυτά θα βρουν έναν τρόπο να ανακατευτούν και να μπερδευτούν…».
Ανακαλύπτοντας το τέλος, πλησιάζοντας στη λύτρωση των ηρώων, το συμπέρασμα είναι αυτό που, μάλλον, πρέπει να αρχίσουμε να διαχειριζόμαστε κι εμείς. Μπορεί να μη ζήσουμε ποτέ την υπέροχη και βασανιστική αυτή ιστορία, είναι σίγουρο όμως, πως κάποια πράγματα είναι καλό να τα αφήνουμε να πάρουν το δρόμο που επιλέγουν.
Σας προτείνω να το διαβάσετε. Θα το απολαύσετε!
https://www.facebook.com/groups/32193... Βιβλίων Γη
February 24, 2022
Το 2021 ήταν μια δύσκολη χρονιά. Δεν ξέρω αν μπορούσα να το γενικεύσω σε συλλογικό επίπεδο, πάντως σίγουρα σε ατομικό, και ειδικότερα όσον αφορά προσωπικά εμένα, μέτρησα πολλές απώλειες. Έχασα την αισιοδοξία μου, την ελπίδα μου στο μέλλον, κάθε διάθεση να δω τον κόσμο με πίστη και να κάνω όνειρα. Μοναδική μου διέξοδος τα βιβλία, τα οποία κατάφερναν να χαράζουν έναν κύκλο γύρω μου και να κρατούν μακριά τις ασυνάρτητες και πολλές φορές δυσάρεστες καταστάσεις . Περισσότερο αναζήτησα ήδη διαβασμένα βιβλία, πολυαγαπημένα αναγνώσματα, μια ασφαλή λύση χωρίς εκπλήξεις καθώς γνώριζα τι να περιμένω. Από τα ελάχιστα καινούργια βιβλία που διάβασα ήταν το Κλεμμένος Κόσμος, καθώς και μόνο ο τίτλος με έκανε να ταυτιστώ και να νιώσω πως κάποιος προσπαθούσε επανειλημμένως να κλέψει τον κόσμο μου, τον κόσμο μας γενικότερα. Παρόλο που ήμουν επιφυλακτική σχετικά με το τι θα συναντούσα μέσα του, δεν με απογοήτευσε, αντίθετα με έκανε να ταξιδέψω στις σελίδες του και να ξεχάσω ολότελα τις πολλαπλές απώλειες.
Ο Κλεμμένος Κόσμος δεν υπάγεται στους κανόνες της καθημερινότητας. Είναι ένα κομμάτι πέρα από αυτήν, γεμάτος με χρώματα που γοητεύουν και τρομάζουν ταυτόχρονα. Καταργεί τον χρόνο, δοκιμάζει τις αντοχές και το μυαλό.
Σύγχρονο όσο και το χθες, πραγματικό όσο και τα όνειρα, τρομαχτικό όσο και η αγάπη, η οποία δεν ορίζεται με συγκεκριμένη μορφή, αλλά την καταργεί και δομεί από την αρχή μια άλλη, που δεν χωρά σε καλούπια και περιγραφές. Πολλαπλές συνισταμένες έρχονται να μας κρατήσουν σε διαρκή αγωνία, να διαμορφώσουν και να επαναδιατυπώσουν ξανά και ξανά τους όρους μέσα στους οποίους αισθανόμαστε ασφαλείς, να χτίσουν θεμέλια πάνω σε ερείπια, να γκρεμίσουν πάγιες αξίες και ηθικές επιταγές. Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται και τη στιγμή ακριβώς που πιστεύουμε πως έχουμε πιάσει την άκρη του νήματος για να κατανοήσουμε τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς των ηρώων, ακριβώς εκείνη την ίδια στιγμή όλα καταλύονται μπροστά στα μάτια μας και μένουμε να θαυμάζουμε τον λεπτό τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας χειρίζεται τα πρόσωπα και τα γεγονότα, δίνοντας διττή και σημαίνουσα υπόσταση.
Η πίστη αλλάζει μορφή και η προδοσία γίνεται ταυτόχρονα μέσο τιμωρίας και συγχώρεσης. Η αγάπη αλλάζει πρόσημο, ανάλογα με την οπτική του υποκειμένου, ανάλογα με τις συνιστώσες του ξαφνιασμένου παρατηρητή. Εκδίκηση και εξιλέωση, μίσος και παράφορο πάθος γίνονται ρευστά και εύπλαστα, παγιώνονται σε διαφορετικά καλούπια, μέχρι να γκρεμιστούν κι αυτά, για να χυθούν εκ νέου σε διαφορετικές, σκοτεινές και ελκυστικές φόρμες. Δεν είναι μόνο το καλό που μας γοητεύει. Το κάνει εξίσου και το κακό, όταν κινεί το ενδιαφέρον και τη σκέψη μας σε μονοπάτια που δεν είχαμε φανταστεί ποτέ πως θα περπατούσαμε πάνω τους.
Εν κατακλείδι, δεν είναι ένα απλό και συμβατικό ανάγνωσμα, όπως ίσως θα πιστεύαμε αν το ξεφυλλίζαμε αδιάφορα. Δημιουργεί θύλακες αμφισβήτησης που αφήνουν έντονα ίχνη στα μέχρι τώρα δεδομένα της αντίληψής μας για τον χρόνο, εννοιολογική και ενίοτε δέσμια του ατελέσφορου. Ελευθερώνει τους δαίμονες που κρύβει ο καθένας μέσα του, όχι με την απλή ερμηνεία του κακού που μας έχουν ενσταλάξει, αλλά με εκείνη της θεϊκής Νέμεσις που διαμορφώνουμε κατά το δοκούν.
Δεν διάβασα πολλά καινούργια βιβλία το 2021. Όμως το συγκεκριμένο ξεχώρισε ανάμεσα σ’ αυτά.
Ελπίζω η χρονιά που διανύουμε να φέρει σε όλους μας πράγματα που θα μας βοηθήσουν να διαχειριστούμε το κενό που δημιουργήθηκε, κι αν όχι, τουλάχιστον να εκτιμήσουμε όλα εκείνα που εξακολουθούν να υπάρχουν στη ζωή μας, να βρούμε τον τρόπο να αντλήσουμε ευχαρίστηση από τα μικρά, τα απλά, τα καθημερινά.
Ο Κλεμμένος Κόσμος δεν υπάγεται στους κανόνες της καθημερινότητας. Είναι ένα κομμάτι πέρα από αυτήν, γεμάτος με χρώματα που γοητεύουν και τρομάζουν ταυτόχρονα. Καταργεί τον χρόνο, δοκιμάζει τις αντοχές και το μυαλό.
Σύγχρονο όσο και το χθες, πραγματικό όσο και τα όνειρα, τρομαχτικό όσο και η αγάπη, η οποία δεν ορίζεται με συγκεκριμένη μορφή, αλλά την καταργεί και δομεί από την αρχή μια άλλη, που δεν χωρά σε καλούπια και περιγραφές. Πολλαπλές συνισταμένες έρχονται να μας κρατήσουν σε διαρκή αγωνία, να διαμορφώσουν και να επαναδιατυπώσουν ξανά και ξανά τους όρους μέσα στους οποίους αισθανόμαστε ασφαλείς, να χτίσουν θεμέλια πάνω σε ερείπια, να γκρεμίσουν πάγιες αξίες και ηθικές επιταγές. Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται και τη στιγμή ακριβώς που πιστεύουμε πως έχουμε πιάσει την άκρη του νήματος για να κατανοήσουμε τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς των ηρώων, ακριβώς εκείνη την ίδια στιγμή όλα καταλύονται μπροστά στα μάτια μας και μένουμε να θαυμάζουμε τον λεπτό τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας χειρίζεται τα πρόσωπα και τα γεγονότα, δίνοντας διττή και σημαίνουσα υπόσταση.
Η πίστη αλλάζει μορφή και η προδοσία γίνεται ταυτόχρονα μέσο τιμωρίας και συγχώρεσης. Η αγάπη αλλάζει πρόσημο, ανάλογα με την οπτική του υποκειμένου, ανάλογα με τις συνιστώσες του ξαφνιασμένου παρατηρητή. Εκδίκηση και εξιλέωση, μίσος και παράφορο πάθος γίνονται ρευστά και εύπλαστα, παγιώνονται σε διαφορετικά καλούπια, μέχρι να γκρεμιστούν κι αυτά, για να χυθούν εκ νέου σε διαφορετικές, σκοτεινές και ελκυστικές φόρμες. Δεν είναι μόνο το καλό που μας γοητεύει. Το κάνει εξίσου και το κακό, όταν κινεί το ενδιαφέρον και τη σκέψη μας σε μονοπάτια που δεν είχαμε φανταστεί ποτέ πως θα περπατούσαμε πάνω τους.
Εν κατακλείδι, δεν είναι ένα απλό και συμβατικό ανάγνωσμα, όπως ίσως θα πιστεύαμε αν το ξεφυλλίζαμε αδιάφορα. Δημιουργεί θύλακες αμφισβήτησης που αφήνουν έντονα ίχνη στα μέχρι τώρα δεδομένα της αντίληψής μας για τον χρόνο, εννοιολογική και ενίοτε δέσμια του ατελέσφορου. Ελευθερώνει τους δαίμονες που κρύβει ο καθένας μέσα του, όχι με την απλή ερμηνεία του κακού που μας έχουν ενσταλάξει, αλλά με εκείνη της θεϊκής Νέμεσις που διαμορφώνουμε κατά το δοκούν.
Δεν διάβασα πολλά καινούργια βιβλία το 2021. Όμως το συγκεκριμένο ξεχώρισε ανάμεσα σ’ αυτά.
Ελπίζω η χρονιά που διανύουμε να φέρει σε όλους μας πράγματα που θα μας βοηθήσουν να διαχειριστούμε το κενό που δημιουργήθηκε, κι αν όχι, τουλάχιστον να εκτιμήσουμε όλα εκείνα που εξακολουθούν να υπάρχουν στη ζωή μας, να βρούμε τον τρόπο να αντλήσουμε ευχαρίστηση από τα μικρά, τα απλά, τα καθημερινά.
Read
July 23, 2021Από τις πρώτες κουβέντες που αντάλλαξα με την Ευαγγελία Γιάννου κατάλαβα πως πρόκειται για ένα άτομο ξεχωριστό.
Ευχάριστη , προσιτή , με χιούμορ , είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που με κάνουν να συμπαθώ έναν άνθρωπο και να θέλω να τον γνωρίσω καλύτερα.
Έτσι δεν γινόταν να μην διαβάσω το τελευταίο της βιβλίο "Κλεμμένος Κόσμος" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Το πρώτο πράγμα που με κέρδισε σε αυτό το βιβλίο ειναι η υπόθεση του.
Μια ιστορία ανατρεπτική μεχρι το τέλος , για τη δύναμη της αγάπης που οδηγεί τους ανθρώπους σε επικίνδυνα μονοπάτια.Για το καλό και το κακό που δεν είναι πάντα εμφανές από την πρώτη στιγμή αλλά κρύβεται καλά μέσα μας και περιμένει να εμφανιστεί όταν η ψυχή αδυνατεί να στηρίξει τις πράξεις μας.
Δύο αδερφές, η Θάλεια και η Ελένη , μεγαλωμένες σε μια αυστηρή οικογένεια σε ένα μικρό χωριό με όλες τις προκαταλήψεις και τους φόβους μιας σύγχρονης κοινωνίας.
Ο έρωτας δεν αργεί να έρθει και οι ανατροπές ξεκινάνε απο τις πρώτες σελιδες ακόμα.
Αν ο αναγώστης πιστεύει πως ξέρει τι θα συναντήσει κάνει λάθος και δεν πρέπει να βγάλει βιαστικά συμπεράσματα παρά μόνο όταν κλείσει και η τελευταία σελίδα του βιβλίου αυτού.
Ένα έγκλημα που έχει μείνει ανεξιχνίαστο εδώ και χρόνια με θύματα όχι μόνο αυτόυς που έχουν πεθάνει αλλά και αυτούς που έχουν μείνει ζωντανοί.
Τι είναι αυτό που οπλίζει ένα χέρι και δηλητηριάζει μια ψυχή.
Στο μυθιστόρημα αυτό οι ηρωες δεν διστάζουν να αποδώσουν δικαιοσύνη,να διεκδικήσουν αυτό που ποθούν και να θυσιαστούν για αυτό που αγαπάνε.Ζούνε σε εναν κόσμο που δεν τους ανήκει.Που είναι κλεμμένος.Ζωές κλεμμένες , μυστικά, πάθη, λάθη, εγωισμοί συνθέτουν το απόλυτο μυθιστόρημα του καλοκαιριού , με καταιγιστική πλοκή που κραταει αμείωτο το ενδιαφέρον.
"Δεν κλαιω γιατί πέθανες, αλλά γιατί μένω μόνος μου...Όχι γιατί έφυγες, αλλά για το βάρος που δεν μπορώ πια να μοιραστώ. Για τον πόνο που μου προκάλεσες...
Κλαίω για μένα ... Μη φύγεις , για να μην πονέσω... Μη με αφήσεις , για να μην πονέσω...Εγώ."
Ευχάριστη , προσιτή , με χιούμορ , είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που με κάνουν να συμπαθώ έναν άνθρωπο και να θέλω να τον γνωρίσω καλύτερα.
Έτσι δεν γινόταν να μην διαβάσω το τελευταίο της βιβλίο "Κλεμμένος Κόσμος" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Το πρώτο πράγμα που με κέρδισε σε αυτό το βιβλίο ειναι η υπόθεση του.
Μια ιστορία ανατρεπτική μεχρι το τέλος , για τη δύναμη της αγάπης που οδηγεί τους ανθρώπους σε επικίνδυνα μονοπάτια.Για το καλό και το κακό που δεν είναι πάντα εμφανές από την πρώτη στιγμή αλλά κρύβεται καλά μέσα μας και περιμένει να εμφανιστεί όταν η ψυχή αδυνατεί να στηρίξει τις πράξεις μας.
Δύο αδερφές, η Θάλεια και η Ελένη , μεγαλωμένες σε μια αυστηρή οικογένεια σε ένα μικρό χωριό με όλες τις προκαταλήψεις και τους φόβους μιας σύγχρονης κοινωνίας.
Ο έρωτας δεν αργεί να έρθει και οι ανατροπές ξεκινάνε απο τις πρώτες σελιδες ακόμα.
Αν ο αναγώστης πιστεύει πως ξέρει τι θα συναντήσει κάνει λάθος και δεν πρέπει να βγάλει βιαστικά συμπεράσματα παρά μόνο όταν κλείσει και η τελευταία σελίδα του βιβλίου αυτού.
Ένα έγκλημα που έχει μείνει ανεξιχνίαστο εδώ και χρόνια με θύματα όχι μόνο αυτόυς που έχουν πεθάνει αλλά και αυτούς που έχουν μείνει ζωντανοί.
Τι είναι αυτό που οπλίζει ένα χέρι και δηλητηριάζει μια ψυχή.
Στο μυθιστόρημα αυτό οι ηρωες δεν διστάζουν να αποδώσουν δικαιοσύνη,να διεκδικήσουν αυτό που ποθούν και να θυσιαστούν για αυτό που αγαπάνε.Ζούνε σε εναν κόσμο που δεν τους ανήκει.Που είναι κλεμμένος.Ζωές κλεμμένες , μυστικά, πάθη, λάθη, εγωισμοί συνθέτουν το απόλυτο μυθιστόρημα του καλοκαιριού , με καταιγιστική πλοκή που κραταει αμείωτο το ενδιαφέρον.
"Δεν κλαιω γιατί πέθανες, αλλά γιατί μένω μόνος μου...Όχι γιατί έφυγες, αλλά για το βάρος που δεν μπορώ πια να μοιραστώ. Για τον πόνο που μου προκάλεσες...
Κλαίω για μένα ... Μη φύγεις , για να μην πονέσω... Μη με αφήσεις , για να μην πονέσω...Εγώ."
October 1, 2021
Την πρώτη φορά με αιφνιδίασε, ας είναι δε με χάλασε, πρώτα εγώ το παραδέχτηκα. Άλλωστε ήταν ευχάριστος αιφνιδιασμός καθώς το βασικό ζητούμενο για μένα, όταν έχω θέσει ένα όριο, είναι να το βλέπω να καταρρίπτεται, ανεβάζοντας ψηλότερα τις προσδοκίες μου. Όμως αυτή τη φορά δεν επρόκειτο να συμβεί, καθώς ήμουν υποψιασμένη.Ήμουν;Η πρώτη αμφιβολία ως προς αυτό δημιουργήθηκε με το που άνοιξα το βιβλίο και ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με το απόσπασμα από τον Τζόυς...
"Θέλω η ζωή του να παραμείνει δική του και η δική μου ζωή δική μου..."
Ωχ... σκέφτηκα και αυτή η λέξη έμεινε να με ακολουθεί σε κάθε σελίδα.
Συνοψίζοντας τις εντυπώσεις, αυτό που σε τραβάει από την πρώτη στιγμή δεν είναι η γραφή, ούτε η πλοκή. Είναι εκείνος ο γλυκός και ανεπαίσθητος τροπος που σε μπαζει στην ιστορία. Είναι η λεπτή ισορροπία που επιτυγχάνει ανάμεσα στο δράμα και το μυστήριο, το τραγικό και το τρομαχτικό, στο πνεύμα και την ύλη, καθώς παρουσιάζει τη σάρκα αδύναμη και ευάλωτη, έρμαιο του μυαλού, αλλά όχι, είναι η σάρκα που αιχμαλωτίζει το μυαλό, εκείνος ο γήινος ποθος που ζητά ικανοποίηση, η ατέρμονη δίψα για γνώση, παρόλο τον φόβο προς το απαγορευμένο και το ανέφικτο.
Είναι όλα τα παραπάνω που κάνουν την συγγραφέα να ξεχωρίζει διαμορφώνοντας ένα ιδιαίτερο στιλ και ύφος γραφής, με σκέψη που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, θεμελιώνοντας μια ξεχωριστή πραγματικότητα, τόσο αληθινή όσο κι αυτή που αντικρίζεις, αλλά και τόσο υπερβατική όσο κι αυτή που ονειρεύεσαι.
Κατάφερε να με αιφνιδιάσει και πάλι.
Μπράβο της, αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτε περισσότερο από το γεγονός πως τώρα διεύρυνε τις απαιτήσεις μου...
(Υστ. Το τέλειωσα μέσα σε δύο μέρες, κι αυτό για μένα λέει πολλά)
"Θέλω η ζωή του να παραμείνει δική του και η δική μου ζωή δική μου..."
Ωχ... σκέφτηκα και αυτή η λέξη έμεινε να με ακολουθεί σε κάθε σελίδα.
Συνοψίζοντας τις εντυπώσεις, αυτό που σε τραβάει από την πρώτη στιγμή δεν είναι η γραφή, ούτε η πλοκή. Είναι εκείνος ο γλυκός και ανεπαίσθητος τροπος που σε μπαζει στην ιστορία. Είναι η λεπτή ισορροπία που επιτυγχάνει ανάμεσα στο δράμα και το μυστήριο, το τραγικό και το τρομαχτικό, στο πνεύμα και την ύλη, καθώς παρουσιάζει τη σάρκα αδύναμη και ευάλωτη, έρμαιο του μυαλού, αλλά όχι, είναι η σάρκα που αιχμαλωτίζει το μυαλό, εκείνος ο γήινος ποθος που ζητά ικανοποίηση, η ατέρμονη δίψα για γνώση, παρόλο τον φόβο προς το απαγορευμένο και το ανέφικτο.
Είναι όλα τα παραπάνω που κάνουν την συγγραφέα να ξεχωρίζει διαμορφώνοντας ένα ιδιαίτερο στιλ και ύφος γραφής, με σκέψη που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, θεμελιώνοντας μια ξεχωριστή πραγματικότητα, τόσο αληθινή όσο κι αυτή που αντικρίζεις, αλλά και τόσο υπερβατική όσο κι αυτή που ονειρεύεσαι.
Κατάφερε να με αιφνιδιάσει και πάλι.
Μπράβο της, αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτε περισσότερο από το γεγονός πως τώρα διεύρυνε τις απαιτήσεις μου...
(Υστ. Το τέλειωσα μέσα σε δύο μέρες, κι αυτό για μένα λέει πολλά)
December 27, 2021
Σε κάποιο χωριό που δεν προσδιορίζεται, κάποιες δεκαετίες πριν (εγώ θα τοποθετούσα τον χρόνο γύρω στο '60 με '70) η ζωή κυλά με τους συνηθισμένους ρυθμούς της επαρχίας την εποχή εκείνη. Οι περισσότεροι δουλεύουν τη γη, οι γονείς ειναι αυταρχικοί και συχνά γίνονται σκληροί, τα κορίτσια σπάνια συνεχίζουν στο σχολειό, περιμένοντας να παντρευτούν και να συνεχίσουν την ίδια ζωή, αλλάζοντας απλώς σπίτι. Όνειρα που πατούν σε στέρεα θεμέλια, προσδοκίες ανάλογες των δυνατοτήτων, δηλαδή μικρές και καθημερινές. Η Θάλεια περιμένει τον Μιχάλη να ζητήσει το χέρι της, η μεγαλύτερη αδερφή της την καλύπτει στις κρυφές συναντήσεις τους, οι γονείς αγωνιούν για το μέλλον.
Και λίγο πιο πέρα τα όρια ενός κτήματος, όπου ο παράξενος ιδιοκτήτης του βιώνει το δικό του δράμα, αναζητώντας απαντήσεις που θα τον οδηγήσουν στη λύτρωση.
Η γνώση δεν είναι καλή ή κακή. Ο τρόπος που θα την χρησιμοποιήσεις διαμορφώνει και τις συνθήκες που θα σε χαρακτηρίσουν.
Ένα παλιό έγκλημα ξεχασμένο πια από τους περισσότερους, μια προδοσία που θα αφήσει πίσω της μόνο θύματα, δύο διαλυμένες οικογένειες που προσπαθούν να μαζέψουν τα κομμάτια τους.
Είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με βαθιές ρίζες στα παιδικά βιώματα, το κοινωνικό στάτους και την ιδιαίτερη αίσθηση δικαίου; Ένα σφιχτό αστυνομικό δράμα που κινείται μαζί με τους ήρωές του από το παρελθόν στο παρόν; Ή μήπως ένα καλοστημένο θρίλερ που πατάει πάνω στην συμβατικότητα με την οποία σε ντύνουν οι άλλοι, τις απώτερες και ανέκφραστες επιθυμίες, τις παραισθήσεις του άρρωστου μυαλού;
Η απάντηση είναι προσωπική και αφορά τον τρόπο που θα το διαβάσει ο καθένας.
Όσον αφορά εμένα είναι μια δυνατή και καλοδεμένη ιστορία, στημένη με ευφυή και συναρπαστικό τρόπο, σφιχτή δομή και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, όσο και περίεργη, πλοκή, που θα σας κρατήσει σε αγωνία μέχρι το τέλος.
(Πολλούς μάλλον και πέρα από αυτό, καθώς τίποτε δεν δείχνει να έχει κλείσει οριστικά)
Μου άρεσε με έναν παράξενο και μάλλον γοητευτικό τρόπο, σαν να μην ήταν αυτός ο σκοπός του, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί και διαφορετικά. Εγώ θα το πρότεινα σε μένα. Εσείς, όπως αποφασίσετε!!! 😁
Και λίγο πιο πέρα τα όρια ενός κτήματος, όπου ο παράξενος ιδιοκτήτης του βιώνει το δικό του δράμα, αναζητώντας απαντήσεις που θα τον οδηγήσουν στη λύτρωση.
Η γνώση δεν είναι καλή ή κακή. Ο τρόπος που θα την χρησιμοποιήσεις διαμορφώνει και τις συνθήκες που θα σε χαρακτηρίσουν.
Ένα παλιό έγκλημα ξεχασμένο πια από τους περισσότερους, μια προδοσία που θα αφήσει πίσω της μόνο θύματα, δύο διαλυμένες οικογένειες που προσπαθούν να μαζέψουν τα κομμάτια τους.
Είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με βαθιές ρίζες στα παιδικά βιώματα, το κοινωνικό στάτους και την ιδιαίτερη αίσθηση δικαίου; Ένα σφιχτό αστυνομικό δράμα που κινείται μαζί με τους ήρωές του από το παρελθόν στο παρόν; Ή μήπως ένα καλοστημένο θρίλερ που πατάει πάνω στην συμβατικότητα με την οποία σε ντύνουν οι άλλοι, τις απώτερες και ανέκφραστες επιθυμίες, τις παραισθήσεις του άρρωστου μυαλού;
Η απάντηση είναι προσωπική και αφορά τον τρόπο που θα το διαβάσει ο καθένας.
Όσον αφορά εμένα είναι μια δυνατή και καλοδεμένη ιστορία, στημένη με ευφυή και συναρπαστικό τρόπο, σφιχτή δομή και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, όσο και περίεργη, πλοκή, που θα σας κρατήσει σε αγωνία μέχρι το τέλος.
(Πολλούς μάλλον και πέρα από αυτό, καθώς τίποτε δεν δείχνει να έχει κλείσει οριστικά)
Μου άρεσε με έναν παράξενο και μάλλον γοητευτικό τρόπο, σαν να μην ήταν αυτός ο σκοπός του, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί και διαφορετικά. Εγώ θα το πρότεινα σε μένα. Εσείς, όπως αποφασίσετε!!! 😁
February 4, 2023
Η κ.Γιάννου γράφει καλά. Κι αυτό είναι γεγονός, είτε σου αρέσουν αυτά που γράφει είτε όχι. Τη διακρίνει μια φρεσκάδα και αμεσότητα στη γραφή που σε μεταφέρουν ακριβώς μέσα στο χώρο, στον χρόνο, στη σκηνή, στην ατμόσφαιρα, στην σκέψη των ηρώων. Επιπροσθέτως οφείλω να σημειώσω και την πρωτοτυπία στην πλοκή, τα συγγραφικά ευρήματα και την κλιμακωτή ανάπτυξη που εντείνει τους ρυθμούς όσο προχωράει η ανάγνωση.
Όσον αφορά την υπόθεση τώρα, αν εμμείνεις στα βασικά σημεία λίγο απέχει από το να χαρακτηριστεί απλή και κοινότυπη. Μια κοπέλα που βιώνει την απόλυτη προδοσία και αρρωσταίνει ψυχικά, οι γονείς που προσπαθούν να σταθούν ακέραιοι και ολόκληροι πλάι της, ένας άντρας που θα προσφερθεί να τους βοηθήσει, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για όλους τους εμπλεκόμενους. Κάπου εδώ σταματά κάθε ομοιότητα με άλλα ανάλογα βιβλία και ανοίγει το παράθυρο προς τη διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων, την ανάλυση των σκέψεων σε κάθε επίπεδο, την πολλαπλή εκδοχή της ίδιας, απροκάλυπτα εναλλασσόμενης, πραγματικότητας. Και ακριβώς εδώ είναι που έρχεται και κλειδώνει η άποψή μου πως η εν λόγω κυρία γράφει καλά, ειδάλλως δεν θα υπήρχε τρόπος να δωθεί με την δέουσα αντιληπτικότητα η λεπτή γραμμή που χωρίζει το υπαρκτό από το φανταστικό, όταν συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο αλλά σε διαφορετικά χρόνο.
Όλα τα βιβλία είναι καλά. Και καλύτερα όλων εκείνα που καταφέρνουν να θέσουν σε κίνηση το μυαλό και τη φαντασία σου, να σε πάνε λίγο πιο πέρα απ' όσο θα τολμούσες. Ο "Κλεμμένος" Κόσμος είναι ένα τέτοιο βιβλίο.
Όσον αφορά την υπόθεση τώρα, αν εμμείνεις στα βασικά σημεία λίγο απέχει από το να χαρακτηριστεί απλή και κοινότυπη. Μια κοπέλα που βιώνει την απόλυτη προδοσία και αρρωσταίνει ψυχικά, οι γονείς που προσπαθούν να σταθούν ακέραιοι και ολόκληροι πλάι της, ένας άντρας που θα προσφερθεί να τους βοηθήσει, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για όλους τους εμπλεκόμενους. Κάπου εδώ σταματά κάθε ομοιότητα με άλλα ανάλογα βιβλία και ανοίγει το παράθυρο προς τη διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων, την ανάλυση των σκέψεων σε κάθε επίπεδο, την πολλαπλή εκδοχή της ίδιας, απροκάλυπτα εναλλασσόμενης, πραγματικότητας. Και ακριβώς εδώ είναι που έρχεται και κλειδώνει η άποψή μου πως η εν λόγω κυρία γράφει καλά, ειδάλλως δεν θα υπήρχε τρόπος να δωθεί με την δέουσα αντιληπτικότητα η λεπτή γραμμή που χωρίζει το υπαρκτό από το φανταστικό, όταν συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο αλλά σε διαφορετικά χρόνο.
Όλα τα βιβλία είναι καλά. Και καλύτερα όλων εκείνα που καταφέρνουν να θέσουν σε κίνηση το μυαλό και τη φαντασία σου, να σε πάνε λίγο πιο πέρα απ' όσο θα τολμούσες. Ο "Κλεμμένος" Κόσμος είναι ένα τέτοιο βιβλίο.
August 12, 2021
Προσφάτως διάβασα κάπου πως ποτέ δεν πρέπει να ανοίγεις μια πόρτα που δε θα μπορείς να την κλείσεις. Νομίζω πως ακριβώς αυτό ένιωσα με το συγκεκριμένο βιβλίο.
Ένα έγκλημα που έλαβε χώρα πολλά χρόνια πριν την εποχή της αφήγησης, μία αυτόπτης μάρτυρας που αδυνατεί να καταθέσει, ένας νεαρός άντρας που μέσα σε μια νύχτα χάνει την γυναίκα του και τον πατέρα του.
Αυτή είναι η πόρτα, το όριο, μπροστά και πίσω από το οποίο υπάρχει διαρκής κίνηση, αντιπαλότητα, ένα ποτάμι που απειλεί να σπάσει το φράγμα της πλασματικής ηρεμίας μέσα στην οποία λιμνάζουν μυστικά, κρυφές επιθυμίες, σιγοκαίνε πάθη, διαπλέκονται συναισθήματα.
Την κ. Γιάννου την γνώρισα μέσα από το προηγούμενο,πρώτο, βιβλίο της κι ενώ η γραφή της θα έπρεπε να με κάνει να υποψιαστώ πως μάλλον δεν θα έδινε και πάλι κάτι συμβατικό, έκανα το λάθος να την υποτιμήσω περιμένοντας ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με κάποιες συναισθηματικές, ίσως και ψυχολογικές προεκτάσεις, σε καμία περίπτωση όμως αυτό που τελικά βρήκα πίσω από την κλειστή πόρτα.
Ένας απίστευτος κόσμος δημιουργείται εκεί, κλεμμένος, στις παρυφές του δικού μας, ίσως όμως και να είναι ο δικός μας που κινείται στις παρ��φές της φαντασίας της συγγραφέως, καθώς ακόμη δεν κατάφερα να την κατατάξω και να της βάλω "ταμπέλα" να αποκρυπτογραφήσω τον ιδιαίτερο τρόπο σκέψης και σύνθεσης.
Κι ενώ πίστευα ότι θα ήταν καλή σε έργα αναλόγου περιεχόμενου με το προηγούμενο μυθιστόρημά της, διαπίστωσα με έκπληξη πως έχει τη δυναμική και τη δυνατότητα να στηρίξει πολλαπλά είδη, δίνοντάς τους εντελώς ξεχωριστό χαρακτήρα και βάζοντας προσωπική σφραγίδα.
Ολοκληρωμένοι χαρακτήρες με βάθος, υπόσταση και παρουσία, ενδιαφέρουσα σκιαγράφηση συναισθημάτων και σκέψεων, και μια υπόθεση που σε κρατά σε εγρήγορση και διαρκή ένταση.
Μια πόρτα που άπαξ και την ανοίξετε, δεν υπάρχει περίπτωση να την κλείσετε πριν την τελευταία σελίδα.
Ένα έγκλημα που έλαβε χώρα πολλά χρόνια πριν την εποχή της αφήγησης, μία αυτόπτης μάρτυρας που αδυνατεί να καταθέσει, ένας νεαρός άντρας που μέσα σε μια νύχτα χάνει την γυναίκα του και τον πατέρα του.
Αυτή είναι η πόρτα, το όριο, μπροστά και πίσω από το οποίο υπάρχει διαρκής κίνηση, αντιπαλότητα, ένα ποτάμι που απειλεί να σπάσει το φράγμα της πλασματικής ηρεμίας μέσα στην οποία λιμνάζουν μυστικά, κρυφές επιθυμίες, σιγοκαίνε πάθη, διαπλέκονται συναισθήματα.
Την κ. Γιάννου την γνώρισα μέσα από το προηγούμενο,πρώτο, βιβλίο της κι ενώ η γραφή της θα έπρεπε να με κάνει να υποψιαστώ πως μάλλον δεν θα έδινε και πάλι κάτι συμβατικό, έκανα το λάθος να την υποτιμήσω περιμένοντας ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με κάποιες συναισθηματικές, ίσως και ψυχολογικές προεκτάσεις, σε καμία περίπτωση όμως αυτό που τελικά βρήκα πίσω από την κλειστή πόρτα.
Ένας απίστευτος κόσμος δημιουργείται εκεί, κλεμμένος, στις παρυφές του δικού μας, ίσως όμως και να είναι ο δικός μας που κινείται στις παρ��φές της φαντασίας της συγγραφέως, καθώς ακόμη δεν κατάφερα να την κατατάξω και να της βάλω "ταμπέλα" να αποκρυπτογραφήσω τον ιδιαίτερο τρόπο σκέψης και σύνθεσης.
Κι ενώ πίστευα ότι θα ήταν καλή σε έργα αναλόγου περιεχόμενου με το προηγούμενο μυθιστόρημά της, διαπίστωσα με έκπληξη πως έχει τη δυναμική και τη δυνατότητα να στηρίξει πολλαπλά είδη, δίνοντάς τους εντελώς ξεχωριστό χαρακτήρα και βάζοντας προσωπική σφραγίδα.
Ολοκληρωμένοι χαρακτήρες με βάθος, υπόσταση και παρουσία, ενδιαφέρουσα σκιαγράφηση συναισθημάτων και σκέψεων, και μια υπόθεση που σε κρατά σε εγρήγορση και διαρκή ένταση.
Μια πόρτα που άπαξ και την ανοίξετε, δεν υπάρχει περίπτωση να την κλείσετε πριν την τελευταία σελίδα.
January 27, 2024
"Τους είπαν πως το μήλο ήταν ο καρπός της γνώσης του καλού και του κακού. Όμως τους είπαν ψέματα..."
Όλοι τούς είπαν ψέματα, είτε με τα λόγια, είτε με την σιωπή, είτε με την αγάπη τους. Και τις μεγαλύτερες πληγές, τις πιο βαθιές, σου τις προκαλεί αυτός που σε αγαπάει. Όσο μεγαλύτερη η αγάπη, τόσο πιο οδυνηρό το τραύμα.
Το αντικείμενο του πόθου μπορεί να αποτελέσει βωμό λατρείας και θυσιών, ταυτόχρονα όμως μπορεί να μετατραπεί σε σφάγειο προς μια ατελέσφορη αγάπη χωρίς ανταπόκριση. Σε ποιον θα μπορούσες να ρίξεις ευθύνες; Σε εκείνον που επιμένει να αγαπάει ή σε εκείνον που δεν ζήτησε ποτέ να αγαπηθεί;
Η Θάλεια αγαπάει τους γονείς της, την αδελφή της, τον Μιχάλη.
Η Ελένη αγαπάει τον εαυτό της, ίσως λίγο περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε.
Ο Αντρέας αγαπάει ακόμη την νεκρή γυναίκα του, ίσως και την ανάμνηση της ζωής τους, πριν γίνει μια σκιά που περιφέρεται δίχως νόημα και σκοπό.
Η Δωροθέα αγαπάει τους νεκρούς κυρίους της, αλλά περισσότερο απ' όλους κι απ' όλα το αγόρι που της εμπιστεύτηκαν, σχεδόν μωρό, τον Αντρέα.
Μέσα σε όλους αυτούς κάποιοι λένε ψέματα, κάποιοι απλώς κρύβουν την αλήθεια, κάποιοι προσπαθούν να επιβιώσουν, ενώ άλλοι προσδοκούν καθημερινά τον θάνατο, ως εξιλέωση, τιμωρία και λύτρωση μαζί.
Με πολλαπλά νοήματα, συνεχείς διακυμάνσεις και αποκαλύψεις, καθαρά σκιαγραφημενους και επιμελώς ψυχογραφημένους πρώτους χαρακτήρες, όμως και με ενδιαφέροντες δεύτερους και τρίτους, είναι ένα βιβλίο που σε εισάγει χαλαρά στην αρχή και με ένταση καθώς γυρνάνε οι σελίδες, σε έναν διαφορετικό κόσμο, κλεμμένο και άγρια λεηλατημένο από τους ίδιους που τον έφτιαξαν.
Όλοι τούς είπαν ψέματα, είτε με τα λόγια, είτε με την σιωπή, είτε με την αγάπη τους. Και τις μεγαλύτερες πληγές, τις πιο βαθιές, σου τις προκαλεί αυτός που σε αγαπάει. Όσο μεγαλύτερη η αγάπη, τόσο πιο οδυνηρό το τραύμα.
Το αντικείμενο του πόθου μπορεί να αποτελέσει βωμό λατρείας και θυσιών, ταυτόχρονα όμως μπορεί να μετατραπεί σε σφάγειο προς μια ατελέσφορη αγάπη χωρίς ανταπόκριση. Σε ποιον θα μπορούσες να ρίξεις ευθύνες; Σε εκείνον που επιμένει να αγαπάει ή σε εκείνον που δεν ζήτησε ποτέ να αγαπηθεί;
Η Θάλεια αγαπάει τους γονείς της, την αδελφή της, τον Μιχάλη.
Η Ελένη αγαπάει τον εαυτό της, ίσως λίγο περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε.
Ο Αντρέας αγαπάει ακόμη την νεκρή γυναίκα του, ίσως και την ανάμνηση της ζωής τους, πριν γίνει μια σκιά που περιφέρεται δίχως νόημα και σκοπό.
Η Δωροθέα αγαπάει τους νεκρούς κυρίους της, αλλά περισσότερο απ' όλους κι απ' όλα το αγόρι που της εμπιστεύτηκαν, σχεδόν μωρό, τον Αντρέα.
Μέσα σε όλους αυτούς κάποιοι λένε ψέματα, κάποιοι απλώς κρύβουν την αλήθεια, κάποιοι προσπαθούν να επιβιώσουν, ενώ άλλοι προσδοκούν καθημερινά τον θάνατο, ως εξιλέωση, τιμωρία και λύτρωση μαζί.
Με πολλαπλά νοήματα, συνεχείς διακυμάνσεις και αποκαλύψεις, καθαρά σκιαγραφημενους και επιμελώς ψυχογραφημένους πρώτους χαρακτήρες, όμως και με ενδιαφέροντες δεύτερους και τρίτους, είναι ένα βιβλίο που σε εισάγει χαλαρά στην αρχή και με ένταση καθώς γυρνάνε οι σελίδες, σε έναν διαφορετικό κόσμο, κλεμμένο και άγρια λεηλατημένο από τους ίδιους που τον έφτιαξαν.
June 22, 2022
Η Θάλεια ζει στην ήρεμη, συνηθισμένη και μονότονη καθημερινότητα της επαρχίας, κάνει μικρά και συνηθισμένα όνειρα, περιμένοντας τη συμβατική και προδιαγεγραμμένη πορεία που της επιφυλάσσει το μέλλον. Δεν θέλει κάτι άλλο, αλλά και να ήθελε, έμαθε πια να το κρύβει καλά. Αυτό που δεν της έχει πει κανείς είναι πως ακόμη και τα μικρά και ολότελα συνηθισμένα όνειρα κάποιες φορές είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν. Μερικές φορές ακόμη και αδύνατο. Το μαθαίνει με σκληρό τρόπο. Ο κρυφός δεσμός της διαλύεται, τα όνειρά της σκορπίζουν στον αέρα, η ίδια η ζωή της είναι πλέον μια επισφαλής υπόθεση.
Ο Ανδρέας έχει εμπεδώσει πια καλά το μάθημά του, πως η ζωή δεν κρύβει όνειρα παρά μόνο εφιάλτες, πολλές φορές και παραισθήσεις πιο πραγματικές από την ίδια την πραγματικότητα. Γνωρίζοντας καλά τι σημαίνει να είσαι άρρωστος και βλέποντας την απόγνωση των γονιών της Θάλειας, αποφασίζει να τη βοηθήσει να θεραπευτεί.
Είναι όμως μόνο αυτό ή ταυτόχρονα και μια αναζήτηση της αλήθειας, εκείνης που βρίσκεται καλά κρυμμένη και προσεχτικά φυλαγμένη στο υποσυνείδητο του μικρού κοριτσιού; Η αλήθεια προσφέρει τη γνώση, όμως ποιος αντέχει να σηκώσει το βάρος, να το διαχειριστεί, να δεχτεί την τιμωρία, την κάθαρση και τελικά την λύτρωση;
Δυνατή γραφή που κυλάει ανεμπόδιστα και γεμάτη εικόνες, αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο που σε κάποια σημεία γίνεται πρώτο, εξυπηρετώντας έξυπνα κι όμορφα την πλοκή. Υπόθεση που απαιτεί εξαιρετικά επιδέξιο χειρισμό ώστε να κρατήσει τις ισορροπίες, που όμως το καταφέρνει τόσο αβίαστα ώστε όλα να δένουν σ' ένα απόλυτα ομοιογενές σύνολο, άψογο τόσο σε πλοκή όσο και σε τεκμηρίωση. Νιώθεις το υπερφυσικό στοιχείο να σε φλερτάρει καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης, κλιμακώνοντας την ένταση και την αγωνία, ζωντανεύοντας μοναδικά κάθε πρόσωπο, ακόμη και τους από χρόνια νεκρούς.
Η όλη ανάγνωση γίνεται μια δυναμική διεργασία που δεν σε αφήνει αμέτοχο, αλλά αντίθετα σε εντάσσει στο γενικότερο πλαίσιο, να πάσχεις, να νιώθεις, να αγαπάς, να ονειρεύεσαι.
Το διάβασα, μου άρεσε, το προτείνω.
Ο Ανδρέας έχει εμπεδώσει πια καλά το μάθημά του, πως η ζωή δεν κρύβει όνειρα παρά μόνο εφιάλτες, πολλές φορές και παραισθήσεις πιο πραγματικές από την ίδια την πραγματικότητα. Γνωρίζοντας καλά τι σημαίνει να είσαι άρρωστος και βλέποντας την απόγνωση των γονιών της Θάλειας, αποφασίζει να τη βοηθήσει να θεραπευτεί.
Είναι όμως μόνο αυτό ή ταυτόχρονα και μια αναζήτηση της αλήθειας, εκείνης που βρίσκεται καλά κρυμμένη και προσεχτικά φυλαγμένη στο υποσυνείδητο του μικρού κοριτσιού; Η αλήθεια προσφέρει τη γνώση, όμως ποιος αντέχει να σηκώσει το βάρος, να το διαχειριστεί, να δεχτεί την τιμωρία, την κάθαρση και τελικά την λύτρωση;
Δυνατή γραφή που κυλάει ανεμπόδιστα και γεμάτη εικόνες, αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο που σε κάποια σημεία γίνεται πρώτο, εξυπηρετώντας έξυπνα κι όμορφα την πλοκή. Υπόθεση που απαιτεί εξαιρετικά επιδέξιο χειρισμό ώστε να κρατήσει τις ισορροπίες, που όμως το καταφέρνει τόσο αβίαστα ώστε όλα να δένουν σ' ένα απόλυτα ομοιογενές σύνολο, άψογο τόσο σε πλοκή όσο και σε τεκμηρίωση. Νιώθεις το υπερφυσικό στοιχείο να σε φλερτάρει καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης, κλιμακώνοντας την ένταση και την αγωνία, ζωντανεύοντας μοναδικά κάθε πρόσωπο, ακόμη και τους από χρόνια νεκρούς.
Η όλη ανάγνωση γίνεται μια δυναμική διεργασία που δεν σε αφήνει αμέτοχο, αλλά αντίθετα σε εντάσσει στο γενικότερο πλαίσιο, να πάσχεις, να νιώθεις, να αγαπάς, να ονειρεύεσαι.
Το διάβασα, μου άρεσε, το προτείνω.
March 13, 2022
Το κουτί της Θάλειας παρόμοιο με το κουτί της Πανδώρας κλεισμένο ερημητικά για χρόνια κρατούσε μέσα του ολα τα μυστικά που με κόπο έθαψαν οι βαθιες ανάσες της στην προσπάθεια της να εξαγνίσουν κάθε της κύτταρο της μνήμης της ,πόσοι από εμάς δεν γευτήκαμε τους ρουμπινένιους καρπούς του ροδιού ξεγελασμένοι απο την κόκκινη γλύκα τις ψευδαίσθησης αφηνοντας στο τέλος την υπόπικρη γέυση της; Ενα βιβλίο γεμάτο ανατροπές που η πένα της Ευαγγελιας Γίαννου περίτεχνα έχει σχεδιάσει με τα χρώματα των αέναον ερώτησεων του θεου, της εντροπίας,της μοναξιάς,αλλα και της πάλης μεταξύ του καλού και του κακού, ολα ειναι μέσα μας, αύτο αποδεινκύει περίτρανα η συγγραφέας αφηγώντας οικογενιακά μυστικά φτιαγμένα και κοινωνικές πεποιθήσεις πάντα ομως με το αποτέλεσμα της θείας Δικης.
November 4, 2023
Μαρία είχες δίκιο, συγνώμη. Το βιβλίο ήταν πραγματικά καλό κι εγώ μάλλον δυσπιστη προς κάτι που, επιφανειακά, δε μου γέμιζε το μάτι. Ποιοτική γραφή που κάνει την ανάγνωση να κυλάει, καλή πλοκή και επιδεξιότητα στο σταδιακό ξεδιπλωμα των χαρακτήρωνκαι την αποδομηση των βαθυτερων επιπέδων της ανθρώπινης φύσης.
(Την άλλη φορά που θα μου προτείνεις βιβλίο δε θα είμαι τόσο αντιδραστική το υπόσχομαι. )
(Την άλλη φορά που θα μου προτείνεις βιβλίο δε θα είμαι τόσο αντιδραστική το υπόσχομαι. )
March 18, 2024
Για να είμαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό μου και τίμια απέναντί σας, πρέπει να ομολογήσω πως όταν διάβασα το προηγούμενο (πρώτο) βιβλίο της κ. Γιάννου σκέφτηκα ότι απλά στάθηκε πολύ τυχερή. Συνέλαβε μια τόσο πρωτότυπη, όσο και εξωφρενική, ιδέα και κατάφερε να την παρουσιάσει με τέτοιο τρόπο που αιχμαλώτιζε το ενδιαφέρον. Αλλά φυσικά δεν ήταν δυνατόν να επαναληφθεί κάτι ανάλογο. Συναρπαστικό, αλλά σίγουρα μοναδικό.
Έτσι, καθαρά από περιέργεια για το τι είχε να δώσει πέρα από εκείνο, ξεκίνησα να διαβάζω τον Κλεμμένο Κόσμο.
Η Θάλεια. Μια νεαρή κοπέλα που ζει στους ρυθμούς της επαρχίας, ονειρεύεται τη ζωή της με τον άντρα που συνδέεται κρυφά, πιο κρυφά μέσα της ονειρεύεται μια άλλη ζωή μακριά από τα στενά όρια του χωριού της, όμως δέχεται αυτό που δεν μπορεί να αλλάξει και περιμένει αυτό που ειναι ορισμένο και προγραμματισμένο να συμβεί. Τίποτε ασυνήθιστο ή ιδιαίτερο μέχρι εδω.
Τελικά όμως αυτό που έρχεται είναι κάτι που κανείς δεν περίμενε και δεν μπορούσε να προβλέψει.
Τα γεγονότα εξελίσσονται με ραγδαιους ρυθμούς και σηματοδοτούν ριζικές αλλαγές για όλους, με κορύφωση την απομάκρυνση της Θάλειας σε πρώτο επίπεδο και την εξαφάνισή της σε δεύτερο. Οι δεύτεροι χαρακτήρες που μέχρι εκείνη τη στιγμή κρατούσαν υποτονική την παρουσία τους, ξαφνικά έρχονται στην σκηνή και διεκδικούν πρωταγωνιστικους ρόλους, δικαιωματικά και αδιαμφισβήτητα.
Τελικά, ποιος είναι ο πρωταγωνιστής σε αυτό το έργο και ποιος θα βγει νικητής στην τελική αναμέτρηση, η οποία αλλάζει συνεχώς μορφές και δημιουργεί ρωγμές στην ίδια την πραγματικότητα και την αντίληψη, των ηρώων πρώτα και του αναγνώστη κατ' επέκταση;
Δεν θα έλεγα πως είναι εύκολο βιβλίο. Σίγουρα είναι γρήγορο, έντονο, διεισδύει με χειρουργικό τρόπο στο μυαλό και την λανθάνουσα αντίληψη των χαρακτήρων, ιδιαίτερο προς τη σύλληψη και την παρουσίαση του υπαρκτού και του φανταστικου, του παραισθησιακού και του υπαινικτικού, σε παρασύρει χωρίς συμβιβασμούς μέχρι το αποπνικτικό και συνάμα λυτρωτικό τέλος, που ομως προτρέπει τον αναγνώστη να το συνθέσει μόνος του, δίνοντας την δική του κατεύθυνση σύμφωνα με την ιδιαίτερη ηθική και το προσωπικό αίσθημα δικαίου του καθενός.
Όπως προείπα, αν η κ.Γιάννου στην πρώτη της συγγραφική απόπειρα στάθηκε απλώς τυχερή, τότε με αυτή την δεύτερη δείχνει πως ακόμη και η τύχη είναι θέμα ταλέντου, επιδεξιότητας και ακούραστης δουλειάς. (Περιμένω την επόμενη για να καταλήξω)
Έτσι, καθαρά από περιέργεια για το τι είχε να δώσει πέρα από εκείνο, ξεκίνησα να διαβάζω τον Κλεμμένο Κόσμο.
Η Θάλεια. Μια νεαρή κοπέλα που ζει στους ρυθμούς της επαρχίας, ονειρεύεται τη ζωή της με τον άντρα που συνδέεται κρυφά, πιο κρυφά μέσα της ονειρεύεται μια άλλη ζωή μακριά από τα στενά όρια του χωριού της, όμως δέχεται αυτό που δεν μπορεί να αλλάξει και περιμένει αυτό που ειναι ορισμένο και προγραμματισμένο να συμβεί. Τίποτε ασυνήθιστο ή ιδιαίτερο μέχρι εδω.
Τελικά όμως αυτό που έρχεται είναι κάτι που κανείς δεν περίμενε και δεν μπορούσε να προβλέψει.
Τα γεγονότα εξελίσσονται με ραγδαιους ρυθμούς και σηματοδοτούν ριζικές αλλαγές για όλους, με κορύφωση την απομάκρυνση της Θάλειας σε πρώτο επίπεδο και την εξαφάνισή της σε δεύτερο. Οι δεύτεροι χαρακτήρες που μέχρι εκείνη τη στιγμή κρατούσαν υποτονική την παρουσία τους, ξαφνικά έρχονται στην σκηνή και διεκδικούν πρωταγωνιστικους ρόλους, δικαιωματικά και αδιαμφισβήτητα.
Τελικά, ποιος είναι ο πρωταγωνιστής σε αυτό το έργο και ποιος θα βγει νικητής στην τελική αναμέτρηση, η οποία αλλάζει συνεχώς μορφές και δημιουργεί ρωγμές στην ίδια την πραγματικότητα και την αντίληψη, των ηρώων πρώτα και του αναγνώστη κατ' επέκταση;
Δεν θα έλεγα πως είναι εύκολο βιβλίο. Σίγουρα είναι γρήγορο, έντονο, διεισδύει με χειρουργικό τρόπο στο μυαλό και την λανθάνουσα αντίληψη των χαρακτήρων, ιδιαίτερο προς τη σύλληψη και την παρουσίαση του υπαρκτού και του φανταστικου, του παραισθησιακού και του υπαινικτικού, σε παρασύρει χωρίς συμβιβασμούς μέχρι το αποπνικτικό και συνάμα λυτρωτικό τέλος, που ομως προτρέπει τον αναγνώστη να το συνθέσει μόνος του, δίνοντας την δική του κατεύθυνση σύμφωνα με την ιδιαίτερη ηθική και το προσωπικό αίσθημα δικαίου του καθενός.
Όπως προείπα, αν η κ.Γιάννου στην πρώτη της συγγραφική απόπειρα στάθηκε απλώς τυχερή, τότε με αυτή την δεύτερη δείχνει πως ακόμη και η τύχη είναι θέμα ταλέντου, επιδεξιότητας και ακούραστης δουλειάς. (Περιμένω την επόμενη για να καταλήξω)
September 23, 2021
Γνώρισα την συγκεκριμένη συγγραφέα μέσα από το προηγούμενο βιβλίο της, οπότε είχα μεγάλη περιέργεια να δω τι καινούργιο ή διαφορετικό είχε να δώσει. Ο λόγος που με ώθησε σ' α��τό ήταν πως βρήκα το πρώτο βιβλίο της εξαιρετικά δυνατό και, με ρέουσα γραφή σε σημείο που μου θύμισε έντονα τον Γεωργιανό συγγραφέα Νόνταρ Δουμπάντζε, που εκτιμώ ιδιαίτερα. Μετά το τέλος της ανάγνωσης, το να ανοίξω επόμενο βιβλίο στάθηκε ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς ένιωθα ακόμη να με ακολουθούν η πλοκή και οι χαρακτήρες. Έτσι περίμενα το επόμενο έργο, ώστε να διαπιστώσω αν ολο αυτό ήταν τυχαία ή θα υπήρχε συνέχεια στην ποιότητα δουλειάς και την ιδιαίτερη σκέψη της.
Όταν άρχισα να διαβάζω τον Κλεμμένο Κόσμο, διαπίστωσα πως όλο αυτό που δημιουργούσε γ��ρω μου, τα έντονα συναισθήματα και η υπερβατική ατμόσφαιρα, ήταν απλώς το ιδιαίτερο ύφος της, ο τρόπος που την ξεχωρίζει από τους άλλους και την κάνει να είναι μοναδική στο αποτέλεσμα που προσφέρει.
Υπόθεση που με κράτησε εκεί καθ' όλη την διάρκεια της ανάγνωσης, απίστευτες ανατροπές που ερχόταν να ακυρώσουμε κάθε τι που φανταζόμουν για τη συνέχεια, βάζοντας το μυαλό μου σε συνεχή δοκιμασία, ως προς αυτά που υπάρχουν και κινούνται γύρω μας.
Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ταξίδι στον απίστευτο, ιδιαίτερο και συναρπαστικό Κόσμο της κ. Γιάννου.
Ανυπομονώ για το επόμενο.
Όταν άρχισα να διαβάζω τον Κλεμμένο Κόσμο, διαπίστωσα πως όλο αυτό που δημιουργούσε γ��ρω μου, τα έντονα συναισθήματα και η υπερβατική ατμόσφαιρα, ήταν απλώς το ιδιαίτερο ύφος της, ο τρόπος που την ξεχωρίζει από τους άλλους και την κάνει να είναι μοναδική στο αποτέλεσμα που προσφέρει.
Υπόθεση που με κράτησε εκεί καθ' όλη την διάρκεια της ανάγνωσης, απίστευτες ανατροπές που ερχόταν να ακυρώσουμε κάθε τι που φανταζόμουν για τη συνέχεια, βάζοντας το μυαλό μου σε συνεχή δοκιμασία, ως προς αυτά που υπάρχουν και κινούνται γύρω μας.
Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ταξίδι στον απίστευτο, ιδιαίτερο και συναρπαστικό Κόσμο της κ. Γιάννου.
Ανυπομονώ για το επόμενο.
June 8, 2022
Πόση απόσταση μπορείς να κρατήσεις από τους μυθιστορηματικούς ήρωες; Πόσο μακριά μπορείς να σταθείς εντελώς αμέτοχος, και να τους παρακολουθείς να πάσχουν, να ερωτεύονται, να προδίδονται, να πεθαίνουν; Πιστεύω πως είναι θέμα του συγγραφέα και ανάγεται καθαρά στο ταλέντο του, το να σε κάνει μέρος της ιστορίας, ένα μικρό ή ένα μεγάλο κομμάτι της, πρωταγωνιστή ή κομπάρσο.
Μερικές φορές, αλήθεια, είναι λυτρωτικό το να έχεις τη δυνατότητα να σταθείς μακριά, καθώς έτσι βγαίνεις συναισθηματικά αλώβητος. Κάποιες άλλες δεν έχεις καμία άλλη επιλογή, πέρα από το να αφήσεις την φαντασία σου ελεύθερη να σχηματίζει εικόνες, την ψυχή σου να συντονίζεται στο ίδιο μήκος κύματος που εκπέμπουν οι ήρωες, το μυαλό σου να ψάχνει λύσεις στα αδιέξοδα, ρωγμές στους συμπαγείς τοίχους.
Γίνεσαι τα πάντα. Γίνεσαι όλοι. Φοβάσαι, πονάς, αγαπάς, συντρίβεσαι, λυτρώνεσαι, φτάνεις στο τέλος, θέλεις να γράψεις το τέλος, και τότε, μόνο τότε, αντιλαμβάνεσαι πόσο δύσκολο είναι να διαχωρίσεις την υπόσταση σου από τη δική τους, να τους αφήσεις, νικητές και νικημένους, να συνεχίσουν κάπου αλλού, σε ένα έτερο σύμπαν όπου ίσως συνεχίσουν να υπάρχουν.
Και κάπως έτσι θα χαρακτήριζα εγώ ένα μυθιστόρημα "καλό", όταν το διαβάζω, ξέρω πως το διαβάζω, το κρατώ στα χέρια μου ξαπλωμένη στον καναπέ, παρόλα αυτά όταν σηκώνω τα μάτια ο τοίχος έχει μετατραπεί σε δάσος, η βροχή πέφτει με επιμονή στα κλαδιά των δέντρων, η μυρωδιά του γλυκάνισου μου σπάει τη μύτη και το μαύρο άλογο απέναντι χτυπάει ανυπόμονα την οπλή του στα βράχια της όχθης για να μου τραβήξει την προσοχή από τον πραγματικό κόσμο, προς τον δικό του πραγματικό κόσμο, καθώς εκείνη τη στιγμή ειναι και οι δύο υπαρκτοί και ταυτόχρονοι.
Όταν δυσκολεύεσαι να αποφασίσεις πού ανήκεις, τότε το βιβλίο είναι καλό. Όταν δεν θέλεις να το κάνεις, τότε είναι πραγματικά καλό.
"Κλεμμένος Κόσμος", ένα βιβλίο αναπάντεχο, ευφάνταστο, διεισδυτικό, καλοδουλεμένο. Ένα βιβλιο που αξίζει να σταθείς με προσοχή.
Μερικές φορές, αλήθεια, είναι λυτρωτικό το να έχεις τη δυνατότητα να σταθείς μακριά, καθώς έτσι βγαίνεις συναισθηματικά αλώβητος. Κάποιες άλλες δεν έχεις καμία άλλη επιλογή, πέρα από το να αφήσεις την φαντασία σου ελεύθερη να σχηματίζει εικόνες, την ψυχή σου να συντονίζεται στο ίδιο μήκος κύματος που εκπέμπουν οι ήρωες, το μυαλό σου να ψάχνει λύσεις στα αδιέξοδα, ρωγμές στους συμπαγείς τοίχους.
Γίνεσαι τα πάντα. Γίνεσαι όλοι. Φοβάσαι, πονάς, αγαπάς, συντρίβεσαι, λυτρώνεσαι, φτάνεις στο τέλος, θέλεις να γράψεις το τέλος, και τότε, μόνο τότε, αντιλαμβάνεσαι πόσο δύσκολο είναι να διαχωρίσεις την υπόσταση σου από τη δική τους, να τους αφήσεις, νικητές και νικημένους, να συνεχίσουν κάπου αλλού, σε ένα έτερο σύμπαν όπου ίσως συνεχίσουν να υπάρχουν.
Και κάπως έτσι θα χαρακτήριζα εγώ ένα μυθιστόρημα "καλό", όταν το διαβάζω, ξέρω πως το διαβάζω, το κρατώ στα χέρια μου ξαπλωμένη στον καναπέ, παρόλα αυτά όταν σηκώνω τα μάτια ο τοίχος έχει μετατραπεί σε δάσος, η βροχή πέφτει με επιμονή στα κλαδιά των δέντρων, η μυρωδιά του γλυκάνισου μου σπάει τη μύτη και το μαύρο άλογο απέναντι χτυπάει ανυπόμονα την οπλή του στα βράχια της όχθης για να μου τραβήξει την προσοχή από τον πραγματικό κόσμο, προς τον δικό του πραγματικό κόσμο, καθώς εκείνη τη στιγμή ειναι και οι δύο υπαρκτοί και ταυτόχρονοι.
Όταν δυσκολεύεσαι να αποφασίσεις πού ανήκεις, τότε το βιβλίο είναι καλό. Όταν δεν θέλεις να το κάνεις, τότε είναι πραγματικά καλό.
"Κλεμμένος Κόσμος", ένα βιβλίο αναπάντεχο, ευφάνταστο, διεισδυτικό, καλοδουλεμένο. Ένα βιβλιο που αξίζει να σταθείς με προσοχή.
September 14, 2023
Δώδεκα χρόνια πριν, ένα μικρό κορίτσι, η Θάλεια, γίνεται μάρτυρας ενός διπλού φονικού. Έμενε στο σπίτι του Ανδρέα Μαρδίρη, κρατώντας συντροφιά στην ξενόφερτη γυναίκα του, όταν μια μέρα, στο στάβλο του κτήματος, εντοπίστηκαν δολοφονημένοι η σύζυγος και ο πατέρας του Ανδρέα, χωρίς κανένας να γνωρίζει τον δράστη και τα αίτια του αποτρόπαιου αυτού εγκλήματος. Μόνο η Θάλεια γνώριζε, εκείνη όμως σε κατάσταση σοκ, αδυνατεί να παραθέσει τα γεγονότα και να κατονομάσει τον δολοφόνο. Μέσα σε μια στιγμή, η ζωή του Ανδρέα καταστράφηκε. Θέλει να βρει απαντήσεις, να βρει αυτόν που του στέρησε την ευτυχία…
Η Ελένη και η Θάλεια είναι δυο αδελφές πολύ αγαπημένες. Ζουν σε ένα μικρό χωριό μαζί με τους γονείς τους, οι οποίοι είναι αυστηροί, οπισθοδρομικοί και παλαιών αρχών. Η τηλεόραση και το τηλέφωνο είναι συσκευές άγνωστες για το σπιτικό τους. Τα κορίτσια δεν επιτρέπεται να βγαίνουν από το σπίτι, πρέπει να είναι τίμιες, ηθικές και καλές νοικοκυρές για να βρουν τον καλύτερο γαμπρό.
Η Θάλεια η δροσερή, η ατίθαση, η τολμηρή ερωτεύεται παράφορα τον Μιχάλη και τις νύχτες «το σκάει» από το σπίτι για να τον συναντήσει, να νιώσει το άγγιγμα των δαχτύλων του στα μαλλιά της και το φλογερό φιλί του στα χείλη της. Εκεί στο δάσος, κάτω από το αμυδρό φως του φεγγαριού, κάνουν όμορφα όνειρα για το κοινό τους μέλλον.
Ώσπου μια μέρα όλα ανατρέπονται και ο κόσμος της Θάλειας γκρεμίστηκε μεμιάς. Αρρώστησε βαριά από τον πόνο, την θλίψη και την στεναχώρια. Πώς μπόρεσαν να της το κάνουν αυτό; Η ζωή της πλέον δεν είχε κανέναν νόημα, δεν ήθελε να συνεχίσει να ζει. Βαριά η προδοσία από ανθρώπους που αγαπούσε και εμπιστευόταν, δεν την άντεχε, της ξέσκισε την καρδιά και τα σωθικά, της σάλεψε τον νου.
Κλεμμένος κόσμος, κλεμμένη ζωή και όνειρα. Η αγάπη που χάθηκε σε λάθος μονοπάτια. Η αληθινή αγάπη που δεν φυλακίζει, αλλά ούτε και φυλακίζεται. Η αληθινή αγάπη είναι ελευθερία, είναι η άνοιξη, το απαλό αεράκι που θα σου ανακατέψει τα μαλλιά, μια γλυκιά ευωδία, ένα χαμόγελο. Ότι πιο όμορφο μπορεί να φωλιάσει στη καρδιά. Όταν όμως οι δρόμοι της αγάπης και του μίσους διασταυρωθούν, το μίσος πάνοπλο θα καταστρέψει τα πάντα στο πέρασμά του. Το μίσος που φοράει τη μάσκα της αγάπης και περιφέρεται ξεδιάντροπα σκοτώνοντας και διεκδικώντας όσα η αγάπη προσπαθεί να κερδίσει.
Ο Ανδρέας αποφασίζει να βοηθήσει την Θάλεια με κάθε τρόπο να γιατρευτεί και να ξεφύγει από τα σκοτεινά μονοπάτια στα οποία βαδίζει. Άλλωστε εκείνος καταλαβαίνει καλύτερα από τον καθένα την Θάλεια, γιατί έχει διαβεί και ο ίδιος αυτό τον δρόμο. Ελπίζει με την γιατρειά της, να επανέλθει και η μνήμη της και να του δώσει τις απαντήσεις, που χρόνια τώρα γυρεύει. Άραγε θα ξεκλειδώσει το σκουριασμένο μπαούλο με τις αναμνήσεις, τις αλήθειες και όλα τα μυστικά που τόσα χρόνια έμειναν κρυμμένα μέσα του, χαρίζοντας στον Ανδρέα την πολυπόθητη λύτρωση;
Το «Κλεμμένος κόσμος» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με εξαιρετική γραφή, πρωτότυπη και σφιχτοδεμένη πλοκή που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι και την τελευταία σελίδα. Καλά κρυμμένα οικογενειακά μυστικά που όταν φανερωθούν, θα ανατρέψουν τα πάντα. Το καλό και το κακό, το φως και το σκοτάδι, οι αλήθειες και τα ψέματα, η ζωή και ο θάνατος θα δώσουν σκληρή μάχη, θα κονταροχτυπηθούν μέχρι τελικής πτώσης. Ποιος θα είναι ο νικητής και ποιος ο χαμένος; Διαβάστε το για να το ανακαλύψετε!! 9 / 10
✒️«Όταν αγαπάς κάποιον, αυτό δεν μπορεί να το σβήσει τίποτα. Ούτε ο θάνατος. Ό,τι προέρχεται από την αγάπη είναι πέρα από το καλό και το κακό, τον χρόνο και τη λήθη, τον θάνατο και τη ζωή.» (σελίδα 228)
Η Ελένη και η Θάλεια είναι δυο αδελφές πολύ αγαπημένες. Ζουν σε ένα μικρό χωριό μαζί με τους γονείς τους, οι οποίοι είναι αυστηροί, οπισθοδρομικοί και παλαιών αρχών. Η τηλεόραση και το τηλέφωνο είναι συσκευές άγνωστες για το σπιτικό τους. Τα κορίτσια δεν επιτρέπεται να βγαίνουν από το σπίτι, πρέπει να είναι τίμιες, ηθικές και καλές νοικοκυρές για να βρουν τον καλύτερο γαμπρό.
Η Θάλεια η δροσερή, η ατίθαση, η τολμηρή ερωτεύεται παράφορα τον Μιχάλη και τις νύχτες «το σκάει» από το σπίτι για να τον συναντήσει, να νιώσει το άγγιγμα των δαχτύλων του στα μαλλιά της και το φλογερό φιλί του στα χείλη της. Εκεί στο δάσος, κάτω από το αμυδρό φως του φεγγαριού, κάνουν όμορφα όνειρα για το κοινό τους μέλλον.
Ώσπου μια μέρα όλα ανατρέπονται και ο κόσμος της Θάλειας γκρεμίστηκε μεμιάς. Αρρώστησε βαριά από τον πόνο, την θλίψη και την στεναχώρια. Πώς μπόρεσαν να της το κάνουν αυτό; Η ζωή της πλέον δεν είχε κανέναν νόημα, δεν ήθελε να συνεχίσει να ζει. Βαριά η προδοσία από ανθρώπους που αγαπούσε και εμπιστευόταν, δεν την άντεχε, της ξέσκισε την καρδιά και τα σωθικά, της σάλεψε τον νου.
Κλεμμένος κόσμος, κλεμμένη ζωή και όνειρα. Η αγάπη που χάθηκε σε λάθος μονοπάτια. Η αληθινή αγάπη που δεν φυλακίζει, αλλά ούτε και φυλακίζεται. Η αληθινή αγάπη είναι ελευθερία, είναι η άνοιξη, το απαλό αεράκι που θα σου ανακατέψει τα μαλλιά, μια γλυκιά ευωδία, ένα χαμόγελο. Ότι πιο όμορφο μπορεί να φωλιάσει στη καρδιά. Όταν όμως οι δρόμοι της αγάπης και του μίσους διασταυρωθούν, το μίσος πάνοπλο θα καταστρέψει τα πάντα στο πέρασμά του. Το μίσος που φοράει τη μάσκα της αγάπης και περιφέρεται ξεδιάντροπα σκοτώνοντας και διεκδικώντας όσα η αγάπη προσπαθεί να κερδίσει.
Ο Ανδρέας αποφασίζει να βοηθήσει την Θάλεια με κάθε τρόπο να γιατρευτεί και να ξεφύγει από τα σκοτεινά μονοπάτια στα οποία βαδίζει. Άλλωστε εκείνος καταλαβαίνει καλύτερα από τον καθένα την Θάλεια, γιατί έχει διαβεί και ο ίδιος αυτό τον δρόμο. Ελπίζει με την γιατρειά της, να επανέλθει και η μνήμη της και να του δώσει τις απαντήσεις, που χρόνια τώρα γυρεύει. Άραγε θα ξεκλειδώσει το σκουριασμένο μπαούλο με τις αναμνήσεις, τις αλήθειες και όλα τα μυστικά που τόσα χρόνια έμειναν κρυμμένα μέσα του, χαρίζοντας στον Ανδρέα την πολυπόθητη λύτρωση;
Το «Κλεμμένος κόσμος» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με εξαιρετική γραφή, πρωτότυπη και σφιχτοδεμένη πλοκή που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι και την τελευταία σελίδα. Καλά κρυμμένα οικογενειακά μυστικά που όταν φανερωθούν, θα ανατρέψουν τα πάντα. Το καλό και το κακό, το φως και το σκοτάδι, οι αλήθειες και τα ψέματα, η ζωή και ο θάνατος θα δώσουν σκληρή μάχη, θα κονταροχτυπηθούν μέχρι τελικής πτώσης. Ποιος θα είναι ο νικητής και ποιος ο χαμένος; Διαβάστε το για να το ανακαλύψετε!! 9 / 10
✒️«Όταν αγαπάς κάποιον, αυτό δεν μπορεί να το σβήσει τίποτα. Ούτε ο θάνατος. Ό,τι προέρχεται από την αγάπη είναι πέρα από το καλό και το κακό, τον χρόνο και τη λήθη, τον θάνατο και τη ζωή.» (σελίδα 228)
January 19, 2023
A very exciting story!
You don't want to leave the book form your hands!!
You don't want to leave the book form your hands!!
December 7, 2025
Βιβλίο που σου προκαλεί έντονα και δυνατά συναισθήματα, γεγονός που μάλλον δεν περιμένεις και σίγουρα σε ξαφνιάζει. Η υπόθεση είναι αρκετά πρωτότυπη και η πλοκή με τις διαρκείς εναλλαγές και τις ζωντανές εικόνες κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον σου.
Θεωρώ πως η φιγούρα της μάνας δεσπόζει έναντι των άλλων, δίκαια και απόλυτα, δίνοντας άλλη διάσταση στον ορισμό της μητρότητας που δεν έχει να κάνει με τον αριθμό των παιδιών αλλά με την ίδια τη φύση της γυναίκας-ορόσημο που αποτελεί πηγή ζωής, φροντίδας και προστασίας για κάθε τι που έχει την ανάγκη της.
Θεωρώ πως η φιγούρα της μάνας δεσπόζει έναντι των άλλων, δίκαια και απόλυτα, δίνοντας άλλη διάσταση στον ορισμό της μητρότητας που δεν έχει να κάνει με τον αριθμό των παιδιών αλλά με την ίδια τη φύση της γυναίκας-ορόσημο που αποτελεί πηγή ζωής, φροντίδας και προστασίας για κάθε τι που έχει την ανάγκη της.
August 11, 2025
Κριτική στο μυθιστόρημα: ΚΛΕΜΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
της Ευαγγελίας Γιάννου.
Καθώς λαμβάνω πραγματικότητα μέσα από την ουτοπία
των φαντασμάτων αντικατοπτρισμών
και ουτοπία μέσα από την πραγματικότητα των συναισθημάτων,
αντιλαμβάνομαι πως σκέψις και θυμικό γίνονται ένα
σε μιά γραφήν ρηματικώς καίρια,
άλλωστε, οι περισσότερες παράγραφοι τελειώνουν με έναν φιλοσοφικόν αινιγματισμόν, ο οποίος είναι βάση και κορμός
ετούτης της επιστήμης,
τα πορίσματα των ανθρώπων γίνονται έρμαια των καταστάσεων
και οι καταστάσεις αφορούν το άλογον και το έλλογον
της προσωπικότητος καθενός των πρωταγωνιστών,
ιδίως, του ίππου και της Δωροθέας-θαρρώ το όνομά της
καθόλου τυχαίως δεν εδόθη από την συγγραφέα.
Ο ανταγωνισμός και η αρρώστια, η μύησις στο υπερπραγματικό
και η φύσις των ονείρων, η άνοιξις εντός ψυχών και το φθίνον
των αντιλήψεων, όλα προσφέρουν την απόλαυσιν στον αναγνώστη.
Το μυθιστόρημα δεν θα μπορέσεις να το βαρεθείς, δεν θα καταλάβεις πριν το τελειώσεις, πότε λιγόστεψαν οι σελίδες
και πότε τα νοήματα έπαψαν να εκρύγνονται εντός χαμογέλιου
κι εντός δακρύου.
Δεν είναι συνηθισμένην η γραφή, δεν είναι πεπερασμένην η νιότη των γραμμάτων, περιττή μήτε λέξιν δεν αντελήφθην, υπερβολήν δεν ταίριαξα μήτε στις παρομοιώσεις και στις μεταφορές του χρονικού ορίζοντος, το πήγαινε-έλα
των συλλογισμών και των στοχασμών.
Είναι μιά θύελλα συναισθήματος οπού αφορά
όλες τις κοινωνικές αφορμές
κι όλους τους ικανούς προς χαρμολύπην βιβλιόφιλους.
Εύγε Ευαγγελία, θρέφεις πολιτισμόν και λογισμόν φίλων της σοφίας.
10.08.2025...Σταυρακάκης Δημήτριος
July 27, 2025
Ένα βιβλίο που με εξέπληξε. Όχι για τις ανατροπές του, ούτε για τον "θόρυβο" του — αλλά για τη σιωπηλή, εσωτερική του δύναμη. Ο Ανδρέας, ένας χαρακτήρας ταλαιπωρημένος αλλά πεισματάρης, μπλέκεται σε μια ιστορία που απλώνεται σε βάθος χρόνων, εγκλήματα και σιωπές. Κεντρικός κόμβος, ένα παιδί-μάρτυρας που δεν μίλησε ποτέ. Ώσπου, χρόνια μετά, αρρωσταίνει. Και τότε ξεκινά ο πραγματικός εφιάλτης.
Η πλοκή χτίζεται υπομονετικά, χωρίς φθηνά τεχνάσματα, με σωστή ένταση και χαρακτήρες που στέκουν. Καλογραμμένο, με οικονομία και ρυθμό, χωρίς να θυσιάζει βάθος. Ένα μυθιστόρημα που σε τραβάει για να το διαβάσεις απνευστί — και μετά σε αφήνει να σκέφτεσαι.
Προσωπικά θεωρώ πως πρόκειται για ένα από τα πιο καλοδουλεμένα ελληνικά αφηγήματα που έχει πέσει στα χέρια μου τα τελευταία χρόνια. Αν είχε φροντιστεί όσο του άξιζε, με καλύτερη επιμέλεια και κάποια υποτυπώδη προώθηση, τότε θα είχε αγαπηθεί πολύ περισσότερο.
Το προτείνω σε όποιον αγαπά τα βιβλία που δεν κουνούν το δάχτυλο αλλά αφήνουν ερωτήματα. Και κυρίως σε όσους πιστεύουν ότι η ελληνική πεζογραφία έχει και φωνές που δεν φωνάζουν — αλλά μιλούν κατευθείαν εκεί που πρέπει.
Η πλοκή χτίζεται υπομονετικά, χωρίς φθηνά τεχνάσματα, με σωστή ένταση και χαρακτήρες που στέκουν. Καλογραμμένο, με οικονομία και ρυθμό, χωρίς να θυσιάζει βάθος. Ένα μυθιστόρημα που σε τραβάει για να το διαβάσεις απνευστί — και μετά σε αφήνει να σκέφτεσαι.
Προσωπικά θεωρώ πως πρόκειται για ένα από τα πιο καλοδουλεμένα ελληνικά αφηγήματα που έχει πέσει στα χέρια μου τα τελευταία χρόνια. Αν είχε φροντιστεί όσο του άξιζε, με καλύτερη επιμέλεια και κάποια υποτυπώδη προώθηση, τότε θα είχε αγαπηθεί πολύ περισσότερο.
Το προτείνω σε όποιον αγαπά τα βιβλία που δεν κουνούν το δάχτυλο αλλά αφήνουν ερωτήματα. Και κυρίως σε όσους πιστεύουν ότι η ελληνική πεζογραφία έχει και φωνές που δεν φωνάζουν — αλλά μιλούν κατευθείαν εκεί που πρέπει.
March 3, 2024
Ξεκίνησα να διαβάζω ενα κοινωνικό μυθιστόρημα, αλλά στην πορεία διαπίστωσα πως πρόκειται για ένα σφιχτοδεμένο θρίλερ, ιδιαίτερο και αρκετά πρωτότυπο, παρά τα κοινοτυπα στοιχεία που το αποτελουν, που αναπροσαρμόζει την πραγματικότητα στην ιδιαίτερη αντίληψη του εκάστοτε ήρωα.
Χαρακτήρες που η φαινομενική οπτική τους μόλις και καταφέρνει να αγγίξει την επιφάνεια ενός απύθμενου ωκεανού, που στα σκοτεινά βάθη του δημιουργούνται, σταθεροποιούνται για μια στιγμή και στην αμέσως επόμενη καταστρέφονται, κάθε λογής συναισθήματα και παραβατικές συμπεριφορές, με κυρίαρχη παντού και πάντα την αναγκη. Την ανάγκη που ως μέσο επιβολής και σύγκρουσης ταυτόχρονα, στέκεται απόμακρη παρατηρώντας τα επιτεύγματα της εξουσίας της, αλλά δε διστάζει να εισβάλει σε κάθε επίπεδο, νοητό ή πραγματικό, καθορίζοντας τα πλαίσια και επιβάλλοντας το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το τέλος, λυτρωτικο και αμφιλεγόμενο μαζί, έρχεται να δικαιώσει, να τιμωρήσει και να δημιουργήσει δεκάδες σκέψεις στον αναγνώστη σχετικά με τις δικές του επιλογές και τα δικά του κίνητρα.
Θαυμάσια δουλειά στο σύνολό της.
Χαρακτήρες που η φαινομενική οπτική τους μόλις και καταφέρνει να αγγίξει την επιφάνεια ενός απύθμενου ωκεανού, που στα σκοτεινά βάθη του δημιουργούνται, σταθεροποιούνται για μια στιγμή και στην αμέσως επόμενη καταστρέφονται, κάθε λογής συναισθήματα και παραβατικές συμπεριφορές, με κυρίαρχη παντού και πάντα την αναγκη. Την ανάγκη που ως μέσο επιβολής και σύγκρουσης ταυτόχρονα, στέκεται απόμακρη παρατηρώντας τα επιτεύγματα της εξουσίας της, αλλά δε διστάζει να εισβάλει σε κάθε επίπεδο, νοητό ή πραγματικό, καθορίζοντας τα πλαίσια και επιβάλλοντας το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το τέλος, λυτρωτικο και αμφιλεγόμενο μαζί, έρχεται να δικαιώσει, να τιμωρήσει και να δημιουργήσει δεκάδες σκέψεις στον αναγνώστη σχετικά με τις δικές του επιλογές και τα δικά του κίνητρα.
Θαυμάσια δουλειά στο σύνολό της.
July 6, 2023
Το πρώτο μισό αξίζει σίγουρα 5*****. Από τη μέση και μετά αρχίζει και κουράζει. Ο λόγος της 13χρονης Θάλειας είναι εκτός πραγματικότητας για ένα παιδί αυτής της ηλικίας. Ένιωσα ότι το λογοτεχνικό κείμενο (το οποίο σίγουρα έχει ένα ποιητικό και γλαφυρό ύφος) λειτούργησε σε βάρος του πραγματικού λόγου και ύφους. Οι περιγραφές πλατείαζαν και γενικώς άρχιζε να γίνεται κουραστικό. Στο δεύτερο μισό θα έβαζα 3***. Αν έλειπαν καμιά 50αριά σελίδες θεωρώ ότι θα ήταν καλύτερο.
Εννοείται όμως ότι είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσετε!!!!
Εννοείται όμως ότι είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσετε!!!!
Displaying 1 - 22 of 22 reviews