What do you think?
Rate this book
Πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου
Ο διοικητής της ΚΥΠ Κωνσταντίνος Δοβρόμηρος αναλαμβάνει την προστασία του Ντε Γκωλ κατά την επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1963 – τρεις μέρες πριν δολοφονηθεί ο Λαμπράκης. Πολλοί δεν θέλουν τον Ντε Γκωλ ζωντανό και ο Δοβρόμηρος επιστρατεύει 3.000 παρακρατικούς για να τον βοηθήσουν – ο υπαρχηγός του όμως που συνδέεται με ξένες μυστικές υπηρεσίες και την «Κόκκινη Προβιά» έχει άλλες εντολές και άλλη άποψη. Μια πόλη φωτισμένη από τις ανταύγειες του Εμφυλίου. Φτωχοδιάβολοι που μπλέκονται στην παρανοϊκή πραγματικότητα του ’63 και σε κάτι πολύ μεγάλο, που τους ξεπερνά.
Μια ανάποδη ματιά στη μοίρα των πειραματικών ηρώων, κυρίως του Δοβρόμηρου, και η υπαρξιακή κρίση στην οποία τον οδηγούν οι παγκόσμιοι καταναγκασμοί, τα ιδεολογήματα και το στοιχειωμένο παρελθόν που αναδύεται μαζί με το σκοτάδι των κοντινών του ανθρώπων.
Μια ανάποδη ματιά στη μοίρα των πειραματικών ηρώων, κυρίως του Δοβρόμηρου, και η υπαρξιακή κρίση στην οποία τον οδηγούν οι παγκόσμιοι καταναγκασμοί, τα ιδεολογήματα και το στοιχειωμένο παρελθόν που αναδύεται μαζί με το σκοτάδι των κοντινών του ανθρώπων.
- GenresFiction
416 pages, Paperback
First published April 1, 2006
2 people are currently reading
46 people want to read
About the author
Giorgos Skampardonis
22 books49 followers(Greek: Γιώργος Σκαμπαρδώνης)
Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1953. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Εντευκτήριο, Ο Παρατηρητής, Παραφυάδα και Τραμ. Διηύθυνε την εφημερίδα Θεσσαλονίκη και τα περιοδικά Θ'97 (βραβείο Ιπεκτσί), Τάμαριξ και Χίλια Δέντρα. Επίσης, διετέλεσε διευθυντής του καλλιτεχνικού ενθέτου "Πανσέληνος" της εφημερίδας Κυριακάτικη Μακεδονία, το οποίο το 2000 τιμήθηκε με το ευρωπαϊκό βραβείο "European Newspaperdesign Awards". Υπήρξε επί δύο χρόνια συνεργάτης της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας.
Ακόμη, έγραψε σενάρια για τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, όπως "Το θέατρο στη Θεσσαλονίκη 1912-1985", "Ο Τσιτσάνης της Θεσσαλονίκης" κ.ά., ενώ σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη, έγραψε το σενάριο για την ταινία του δεύτερου "Όλα είναι δρόμος". Έγραψε ακόμη το κείμενο για τη μουσικοθεατρική παράσταση «Σαν τραγούδι μαγεμένο» που ανέβηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. Διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΡΤ-3 και διευθυντής της καλλιτεχνικής ζώνης του 102 Fm της ΕΡΤ-3. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΜΘ και του Δ.Σ του Μορφωτικού της Ιδρύματος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων Αθηνών.
Τα μυθιστορήματά του Γερνάω Επιτυχώς και Ουζερί Τσιτσάνης έχουν μεταφερθεί στο θέατρο (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, 2002 και 2005 αντίστοιχα). Το 2015 το Ουζερί Τσιτσάνης μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη. Για τη συλλογή διηγημάτων του Η στενωπός των υφασμάτων, τιμήθηκε το 1993 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος. Τιμήθηκε επίσης με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω το 2004 για τη συλλογή διηγημάτων Επί ψύλλου κρεμάμενος. Το 2010 έλαβε το Βραβείο Ιδρύματος Μπότση και το 2012 το Βραβείο "Πέτρος Χάρης" της Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο του Περιπολών περί πολλών τυρβάζω. Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά, τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ολλανδικά, τα τσέχικα, τα εβραϊκά, τα ουγγρικά και τα ιταλικά.
Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1953. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Εντευκτήριο, Ο Παρατηρητής, Παραφυάδα και Τραμ. Διηύθυνε την εφημερίδα Θεσσαλονίκη και τα περιοδικά Θ'97 (βραβείο Ιπεκτσί), Τάμαριξ και Χίλια Δέντρα. Επίσης, διετέλεσε διευθυντής του καλλιτεχνικού ενθέτου "Πανσέληνος" της εφημερίδας Κυριακάτικη Μακεδονία, το οποίο το 2000 τιμήθηκε με το ευρωπαϊκό βραβείο "European Newspaperdesign Awards". Υπήρξε επί δύο χρόνια συνεργάτης της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας.
Ακόμη, έγραψε σενάρια για τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, όπως "Το θέατρο στη Θεσσαλονίκη 1912-1985", "Ο Τσιτσάνης της Θεσσαλονίκης" κ.ά., ενώ σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη, έγραψε το σενάριο για την ταινία του δεύτερου "Όλα είναι δρόμος". Έγραψε ακόμη το κείμενο για τη μουσικοθεατρική παράσταση «Σαν τραγούδι μαγεμένο» που ανέβηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. Διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΡΤ-3 και διευθυντής της καλλιτεχνικής ζώνης του 102 Fm της ΕΡΤ-3. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΜΘ και του Δ.Σ του Μορφωτικού της Ιδρύματος. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων Αθηνών.
Τα μυθιστορήματά του Γερνάω Επιτυχώς και Ουζερί Τσιτσάνης έχουν μεταφερθεί στο θέατρο (Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, 2002 και 2005 αντίστοιχα). Το 2015 το Ουζερί Τσιτσάνης μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη. Για τη συλλογή διηγημάτων του Η στενωπός των υφασμάτων, τιμήθηκε το 1993 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος. Τιμήθηκε επίσης με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω το 2004 για τη συλλογή διηγημάτων Επί ψύλλου κρεμάμενος. Το 2010 έλαβε το Βραβείο Ιδρύματος Μπότση και το 2012 το Βραβείο "Πέτρος Χάρης" της Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο του Περιπολών περί πολλών τυρβάζω. Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά, τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ολλανδικά, τα τσέχικα, τα εβραϊκά, τα ουγγρικά και τα ιταλικά.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
July 23, 2020
Αριστούργημα!Αν δεν έχετε διαβάσει Σκαμπαρδώνη ξεκινήστε με αυτό το έργο!Θα σας καθηλώσει η γραφή του και η μαεστρία της σκέψης του!
October 30, 2025
Ατμοσφαιρικό, σε κρατάει σε αγωνία από την πρωτη μεχρι την τελευταία σελίδα.
September 5, 2020
Δύο χρόνια μετά τις εκλογές «βίας και νοθείας» του 1961, η Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται να υποδεχθεί τον Γάλλο Πρόεδρο Charles de Gaulle, σε μία επίσκεψη πρωτοφανή για την ελληνική συμπρωτεύουσα, τρεις μέρες πριν από την ομιλία του Γρηγόρη Λαμπράκη στην ίδια πόλη.
Το πολιτικό κλίμα είναι πολωμένο, οι μνήμες από τον εμφύλιο νωπές, και ο ψυχρός πόλεμος εκφράζεται στην Ελλάδα μέσω (μεταξύ άλλων) της μεθόδευσης του καθοδηγούμενου από τις Μεγάλες Δυνάμεις κράτους να αδρανοποιήσει τον κομμουνισμό και τους υποστηρικτές του. Στην προσπάθειά του αυτή, το παρακράτος καλείται να διαδραματίσει ενεργό ρόλο -χρηματοδοτούμενες από την κυβέρνηση και κατευθυνόμενες από το στρατό, οι ομάδες του ενεργοποιούνται τόσο για την επίσκεψη του Γάλλου προέδρου όσο και για εκείνη του βουλευτή της ΕΔΑ.
Το συλλογικό αποτελεί αφορμή εξιστόρησης του ατομικού; Ή μήπως το αντίστροφο; Ο Σκαμπαρδώνης δεν διχάζεται. Οι ατομικές ιστορίες συνιστούν πρόφαση διήγησης του συλλογικού, ενώ καμία ιστορική συγκυρία δεν φωτίζεται καλύτερα παρά μέσα από τους ανθρώπους που την έζησαν.
Μόνο που αυτή τη φορά, ο ανατρεπτικός Σκαμπαρδώνης, γνώστης των ανθρώπων και της συνθήκης τους, επιλέγει για ήρωές του τους δράστες του παρακράτους. Παρουσιαζόμενοι συχνά ως θύτες και βασανιστές, είναι ταυτόχρονα τραγικά θύματα της ιστορικής και κοινωνικής πραγματικότητας. Λαϊκοί άνθρωποι, προερχόμενοι από τις φτωχογειτονιές της πόλης και βρισκόμενοι στο περιθώριο της κοινωνίας, μην έχοντας άλλες προοπτικές και διεξόδους, μετέρχονται όλων των μέσων, ακόμη και των πιο ανήθικων, για να επιβιώσουν.
Η αφήγηση του Σκαμπαρδώνη έχει άξια χαρακτηριστεί «κινηματογραφική», καθώς ο αναγνώστης έχει την αίσθηση πως γίνεται αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων. Σε αυτό συμβάλει η ζωντανή γλώσσα, με το συγγραφέα να κατέχει τόσο την επίσημη πολιτική γλώσσα, του Τύπου και της Διπλωματίας, όσο και τη λαϊκή, της πιάτσας και του λαουτζίκου, ενώ οι διάλογοι είναι φυσικοί, κελαρυστοί, αριστοτεχνικοί στην αναμετάδοση της εποχής και της κοινωνικο-συναισθηματικής κατάστασης των πρωταγωνιστών.
'Ενα βιβλίο πολιτικό; 'Ισως, στον βαθμό που αναδεικνύει τη δράση του παρακρατικού μηχανισμού κατά την επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου, φωτίζοντας έτσι και τα γεγονότα που την ακολούθησαν (δολοφονία Λαμπράκη, δικτατορία). Αλλά κυρίως ένα μυθιστόρημα- ψυχογράφημα ανθρώπων του περιθωρίου, τους οποίους η ιστορία δεν μνημόνευσε και στους οποίους η λογοτεχνία σπάνια έδωσε τη δυνατότητα (έστω και μυθιστορηματικής) έκφρασης.
Το πολιτικό κλίμα είναι πολωμένο, οι μνήμες από τον εμφύλιο νωπές, και ο ψυχρός πόλεμος εκφράζεται στην Ελλάδα μέσω (μεταξύ άλλων) της μεθόδευσης του καθοδηγούμενου από τις Μεγάλες Δυνάμεις κράτους να αδρανοποιήσει τον κομμουνισμό και τους υποστηρικτές του. Στην προσπάθειά του αυτή, το παρακράτος καλείται να διαδραματίσει ενεργό ρόλο -χρηματοδοτούμενες από την κυβέρνηση και κατευθυνόμενες από το στρατό, οι ομάδες του ενεργοποιούνται τόσο για την επίσκεψη του Γάλλου προέδρου όσο και για εκείνη του βουλευτή της ΕΔΑ.
Το συλλογικό αποτελεί αφορμή εξιστόρησης του ατομικού; Ή μήπως το αντίστροφο; Ο Σκαμπαρδώνης δεν διχάζεται. Οι ατομικές ιστορίες συνιστούν πρόφαση διήγησης του συλλογικού, ενώ καμία ιστορική συγκυρία δεν φωτίζεται καλύτερα παρά μέσα από τους ανθρώπους που την έζησαν.
Μόνο που αυτή τη φορά, ο ανατρεπτικός Σκαμπαρδώνης, γνώστης των ανθρώπων και της συνθήκης τους, επιλέγει για ήρωές του τους δράστες του παρακράτους. Παρουσιαζόμενοι συχνά ως θύτες και βασανιστές, είναι ταυτόχρονα τραγικά θύματα της ιστορικής και κοινωνικής πραγματικότητας. Λαϊκοί άνθρωποι, προερχόμενοι από τις φτωχογειτονιές της πόλης και βρισκόμενοι στο περιθώριο της κοινωνίας, μην έχοντας άλλες προοπτικές και διεξόδους, μετέρχονται όλων των μέσων, ακόμη και των πιο ανήθικων, για να επιβιώσουν.
Η αφήγηση του Σκαμπαρδώνη έχει άξια χαρακτηριστεί «κινηματογραφική», καθώς ο αναγνώστης έχει την αίσθηση πως γίνεται αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων. Σε αυτό συμβάλει η ζωντανή γλώσσα, με το συγγραφέα να κατέχει τόσο την επίσημη πολιτική γλώσσα, του Τύπου και της Διπλωματίας, όσο και τη λαϊκή, της πιάτσας και του λαουτζίκου, ενώ οι διάλογοι είναι φυσικοί, κελαρυστοί, αριστοτεχνικοί στην αναμετάδοση της εποχής και της κοινωνικο-συναισθηματικής κατάστασης των πρωταγωνιστών.
'Ενα βιβλίο πολιτικό; 'Ισως, στον βαθμό που αναδεικνύει τη δράση του παρακρατικού μηχανισμού κατά την επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου, φωτίζοντας έτσι και τα γεγονότα που την ακολούθησαν (δολοφονία Λαμπράκη, δικτατορία). Αλλά κυρίως ένα μυθιστόρημα- ψυχογράφημα ανθρώπων του περιθωρίου, τους οποίους η ιστορία δεν μνημόνευσε και στους οποίους η λογοτεχνία σπάνια έδωσε τη δυνατότητα (έστω και μυθιστορηματικής) έκφρασης.
July 22, 2014
Αρκετά καλό και εύπεπτο. Στρατοκράτες, κομμουνιστές και άνθρωποι του υποκόσμου, θέλει ο καθένας για την πάρτη του να τρομοκρατήσει τους άλλους ανατινάζοντας τον Ντε Γκωλ. Θεσσαλονίκη 1963, άφιξη Ντε Γκωλ, λίγες μέρες πριν την άφιξη του Λαμπράκη. Μια γυναίκα ανάμεσα στο αίσθημα και στο καθήκον. Κανόνες μπαρμπουτιέρας (έμαθα να ρίχνω ζάρια, δε λέω). Όμορφη πλοκή, με ανατροπές και αλλαξορολιές. Όμως δεν είναι κάτι που θα σου μείνει. Σαφώς σφιχτή πλοκή, σαφώς καλή σκιαγράφηση χαρακτήρων (ειδικά οι άνθρωποι του υποκόσμου έχουν ο καθένας την ιστορία του κι αυτό μας συγκινεί) αλλά κάτι σαν κακέκτυπο των Παιδιών της πιάτσας του Τσιφόρου. Το προτιμώ πάντως απο το Μεταξύ σφύρας και Αλιάκμονος του ιδιου συγγραφέα. Περνάς ευχάριστα την ώρα, αρκεί να κάνεις υπομονή με το λεξιλόγιο των νταβατήδων και του υποκόσμου και να αγνοήσεις τα 5 τυπογραφικά λάθη που βρήκα!
March 26, 2016
Ένα εξαιρετικό βιβλίο ειδικά αν κανείς έχει γνώση της ιστορίας που περιγράφει.
Είμαστε λίγο πριν την δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη και η Θεσσαλονίκη ζει τον πυρετό της επίσκεψης Ντε Γκώλ. Οι παρακρατικές ακροδεξιές οργανώσεις απομεινάρια του εμφυλίου είναι στην ακμή τους. Χρήμα, πρόθυμοι πολίτες, κρατική υποστήριξη, όλα στη διάθεσή τους.
Το βιβλίο είναι εξαιρετικά ατμοσφαιρικό, νομίζεις ότι μυρίζεις τους ήρωες και τον ιδρώτα τους. Νομίζεις ότι τα ρούχα σου μυρίζουν από τα καταγώγια της συμπρωτεύουσας.
Θα πρότεινα να διαβάσετε πριν το Ζ του Β. Βασιλικού και αμέσως μετά αυτό.
Εξαιρετικό και απαραίτητο ανάγνωσμα!
Είμαστε λίγο πριν την δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη και η Θεσσαλονίκη ζει τον πυρετό της επίσκεψης Ντε Γκώλ. Οι παρακρατικές ακροδεξιές οργανώσεις απομεινάρια του εμφυλίου είναι στην ακμή τους. Χρήμα, πρόθυμοι πολίτες, κρατική υποστήριξη, όλα στη διάθεσή τους.
Το βιβλίο είναι εξαιρετικά ατμοσφαιρικό, νομίζεις ότι μυρίζεις τους ήρωες και τον ιδρώτα τους. Νομίζεις ότι τα ρούχα σου μυρίζουν από τα καταγώγια της συμπρωτεύουσας.
Θα πρότεινα να διαβάσετε πριν το Ζ του Β. Βασιλικού και αμέσως μετά αυτό.
Εξαιρετικό και απαραίτητο ανάγνωσμα!
September 7, 2020
Εξαιρετικό ξεκίνημα. Το πρώτο μισό ήταν για 4, αλλά κάπου μετά τα μισά με κούρασε. Σε αποζημειώνει με κάποιες πολύ δυνατές εικόνες.
May 5, 2024
Ένα μυθιστόρημα χαρακτήρων -αφιερωμένο σε χαρακτήρες του περιθωρίου-(λουμπεν προλεταριάτου όπως -ο ίδιος ο μαρξ- θα χαρακτήριζε τέτοιους χαρακτήρες ως άχρηστους και παρασιτικούς να εκκινήσουν οι ίδιοι επανάσταση και να ταράξουν συθέμελα τις υφιστάμενες παραγωγικές σχέσεις).
Θύματα όμως των συνθηκών, κυνηγάνε την διαφυγή τους από ένα σάπιο και σαθρό κοινωνικό σύστημα που τους έχει αποβάλλει ήδη από την γέννηση τους, με χιούμορ και γλυκόπικρες σκηνές , με διόδιο ελευθερίας το ποτό την χαρτοπαιξία και την προσκόλληση τους σε μια δήθεν πατριωτική πολιτική ταυτότητα που τους απέφερε μικρά χρηματικά ποσά (τα οποία πάλι θα σπαταλούσαν στις προαναφερόμενες δραστηριότητες).
Ένα συγκινητικό βιβλίο που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και αφορμώμενο από πραγματικά πολιτικά γεγονότα δημιουργεί την ατμόσφαιρα φόβου απελπισίας από τον απόηχο του Εμφυλίου αλλά και την πολυεπίπεδη ζωή των κοινωνικών τάξεων στην τόσο πονεμένη αλλά και μοναδική Θεσσαλονίκη.
Θύματα όμως των συνθηκών, κυνηγάνε την διαφυγή τους από ένα σάπιο και σαθρό κοινωνικό σύστημα που τους έχει αποβάλλει ήδη από την γέννηση τους, με χιούμορ και γλυκόπικρες σκηνές , με διόδιο ελευθερίας το ποτό την χαρτοπαιξία και την προσκόλληση τους σε μια δήθεν πατριωτική πολιτική ταυτότητα που τους απέφερε μικρά χρηματικά ποσά (τα οποία πάλι θα σπαταλούσαν στις προαναφερόμενες δραστηριότητες).
Ένα συγκινητικό βιβλίο που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και αφορμώμενο από πραγματικά πολιτικά γεγονότα δημιουργεί την ατμόσφαιρα φόβου απελπισίας από τον απόηχο του Εμφυλίου αλλά και την πολυεπίπεδη ζωή των κοινωνικών τάξεων στην τόσο πονεμένη αλλά και μοναδική Θεσσαλονίκη.
January 21, 2024
Ευκολοδιαβαστο για παραλια. Μεχρι εκει, τιποτα παραπανω.
Πολιτικα κινειται στα ορια του κεντρου κατι που το κανει για μενα απο αδιαφορο εως και επικινδυνο.
Θα ηθελα παραπανω περιγραφη και διεισδυση στην εποχη, τα προσωπα κ την πολη της Σαλονικης
Επι της ουσιας παρουσιαζονται τα λουμπεν στοιχεια της Θεσσαλονικης, οχι ως πολιτικα και κοινωνικα υποκειμενα (πολιτικα τεκνα των ταγματασφαλιτων) αλλα σαν γραφικοι - μαγκιοροι -εξωκοσμικοι γκανστερς στα ορια της ποπ κουλτουρας.
Ευκολα το εβλεπα να γινοταν ταινια τυπου Guy Richie οπου κουλ/underground μαχαιροβγαλτες περνανε την μερα τους τζογαροντας και δερνοντας κομμουνια, κανονικοποιωντας ετσι το μακρυ χερι του συστηματος
2.5/5
ΥΓ. Σπεκια στον γραφιστα που εκανε το εξωφυλλο
Πολιτικα κινειται στα ορια του κεντρου κατι που το κανει για μενα απο αδιαφορο εως και επικινδυνο.
Θα ηθελα παραπανω περιγραφη και διεισδυση στην εποχη, τα προσωπα κ την πολη της Σαλονικης
Επι της ουσιας παρουσιαζονται τα λουμπεν στοιχεια της Θεσσαλονικης, οχι ως πολιτικα και κοινωνικα υποκειμενα (πολιτικα τεκνα των ταγματασφαλιτων) αλλα σαν γραφικοι - μαγκιοροι -εξωκοσμικοι γκανστερς στα ορια της ποπ κουλτουρας.
Ευκολα το εβλεπα να γινοταν ταινια τυπου Guy Richie οπου κουλ/underground μαχαιροβγαλτες περνανε την μερα τους τζογαροντας και δερνοντας κομμουνια, κανονικοποιωντας ετσι το μακρυ χερι του συστηματος
2.5/5
ΥΓ. Σπεκια στον γραφιστα που εκανε το εξωφυλλο
March 4, 2024
Πρώτος Σκαμπαρδώνης που διαβάζω, πολύ ενδιαφέρον ήταν, ωραία γραφή, γρήγορη, γλαφυρή περιγραφή της μετεμφυλιακής Θεσσαλονίκης, καμιά φορά υπερβολική επιμονή στην αργκό και την περιγραφή του υποκόσμου και ίσως να μην έδεσαν ικανοποιητικά στο τέλος όλες οι ιστορίες που έτρεχαν παράλληλα.
January 18, 2020
Το πιο ωραίο μυθιστόρημα του Σκαμπαρδώνη.
December 26, 2025
Ότι καλύτερο έχω διαβάσει απο Σκαμπαρδώνη.
Κόλλημα μεγάλο απο την πρώτη έως τηντελευταία σελίδα.
Εκτός απο τα διηγήματα εκπλήσει με την μεγάλη συγγραφική δεινότητα και στα μυθιστορήματα.
Κόλλημα μεγάλο απο την πρώτη έως τηντελευταία σελίδα.
Εκτός απο τα διηγήματα εκπλήσει με την μεγάλη συγγραφική δεινότητα και στα μυθιστορήματα.
September 25, 2013
Τρεις ημέρες μιας δύσκολης εποχής. Θεσσαλονίκη 1963. Επίσκεψη Ντε Γκωλ. Κρατικοί, παρακρατικοί, στρατιωτικοί, παραστρατιωτικοί, ΚΥΠ, αριστεροί, όλοι βρίσκονται σε αναστάτωση. Η ιστορία πλέκεται γύρω από τον αρχηγό της ΚΥΠ, στρατηγό Δοβρόμηρο και τους παρακρατικούς του. Πέρα από τα τραγελαφικά περιστατικά και την προσπάθεια απόδοσης της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης εκείνη την εποχή, το βιβλίο δεν έχει να παρουσιάσει τίποτα περισσότερο. Φτωχή πλοκή, μικρή πρωτοτυπία και κυρίως λογοτεχνική ένδεια. Η παράθεση ονόματος, άνω-κάτω τελείας και μετά μιας φράσης (σαν σενάριο θεατρικού έργου) κουράζει αφάνταστα. Π.χ. (σελ. 89)
Εγώ θα έγραφα:
Χωρίς ίχνος λογοτεχνικής αξίας, το κείμενο γίνεται πιο στρωτό, ευκολοδιάβαστο και παραστατικό.
Ένα βιβλίο που δεν θα πρότεινα για διάβασμα.
Ο Ρένος:
- Γιατί το λες αυτό;
- Να... μαθαίνω πως θα 'ρθει μεθαύριο αυτός ο κομμουνιστής ο Λαμπράκης και θα 'χουμε φασαρίες.
Ο Δολωματάς:
- Μπα... πού ζεις, ρε, πρώτα την Κυριακή έρχεται ο Ντε Γκωλ...
Ο Ρένος:
- Καλά λέει. Ήτανε να 'ρθει την Κυριακή να κάνει ομιλία, αλλά λόγω Ντε Γκωλ το ανέβαλε.
Εγώ θα έγραφα:
"Γιατί το λες αυτό;" τον ρώτησε ο Ρένος, ξύνοντας το αυτί του και κοιτώντας αδιάφορα το κερί που έβγαλε από μέσα -θυμήθηκε ότι είχε μια βδομάδα να πλυθεί. Ο Γκουραμάνης τον στραβοκοίταξε και του απάντησε: "Να... μαθαίνω πως θα 'ρθει μεθαύριο αυτός ο κομμουνιστής ο Λαμπράκης και θα 'χουμε φασαρίες". Ο Δολωματάς φυσώντας ένα σύννεφο καπνού, ξερόβηξε και γάβγισε: "Μπα... πού ζεις, ρε, πρώτα την Κυριακή έρχεται ο Ντε Γκωλ...". Ο Ρένος που είχε αρχίσει να βαριέται αυτή την κουβέντα -σκεφτόταν εδώ και ώρα την μαθητριούλα που είχε σταμπάρει νωρίτερα- είπε βαριεστημένα: "Καλά λέει. Ήτανε να 'ρθει την Κυριακή να κάνει ομιλία, αλλά λόγω Ντε Γκωλ το ανέβαλε."
Χωρίς ίχνος λογοτεχνικής αξίας, το κείμενο γίνεται πιο στρωτό, ευκολοδιάβαστο και παραστατικό.
Ένα βιβλίο που δεν θα πρότεινα για διάβασμα.
September 9, 2022
Μάρτιος του 1963, επίσκεψη του Ντε Γκώλ στη Θεσσαλονίκη, λίγες μέρες πριν από τη δολοφονία του Λαμπράκη και ο συγγραφέας μας δίνει το παλμό της πόλης και των παρακρατικών οργανώσεων που αλώνιζαν...
October 4, 2016
έχει κάποιο ενδιαφέρον σαν βιβλίο, αλλά επανέρχεται σε υλικό που έχει ήδη καλύψει με εντυπωσιακό τρόπο ο Αλέξανδρος Κοτζιάς, ιδίως στην Αντιποίηση Αρχής. Η γραφή του είναι πιο στρωτή από του Κοτζιά, επειδή όμως εδώ πρόκειται για παραδοσιακή αφήγηση, ενώ ο Κοτζιάς γράφει σε συνειρμική γραφή. Αν δεν είχε προηγηθεί ο Κοτζιάς, το αποτέλεσμα θα το κρίναμε πολύ πιο ευνοϊκά, δυστυχώς όμως για τον Σκαμπαρδώνη, άλλος ήταν πρώτος, και μάλιστα εδώ και αρκετά χρόνια
November 5, 2012
Όπως πάντα ο σπουδαίος Γ. Σκαμπαρδώνης βρήκε τοην διαδρομή του προς την συνεισφορά μέσα από ένα ακόμα απάτητο σοκάκι. Πολλά μαθαίνει και πολλά θυμάται ο αναγνώστης για τον αιώνιο Έλληνα, τις πατέντες και τις νοοτροπίες του.
May 2, 2013
Λίγος σκύλος, πολύ βούτυρο. Καλύτερα να διαβάζεις συνταγή για τρίγωνα πανοράματος.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews