What do you think?
Rate this book
Πέρα από τον χρόνο
«Έπαψα να πιστεύω στον έρωτα, όχι επειδή δεν τον έζησα, αλλά γιατί τον βίωσα με όλο μου το είναι. Και με διέλυσε! Με έκανε να μην είμαι πια ο ίδιος.»
Λένε πως ο έρωτας μπορεί να μας αλλάξει. Άλλες φορές προς το καλύτερο, άλλες προς το χειρότερο. Μπορεί να φέρει στην επιφάνεια τον καλύτερό μας εαυτό, αλλά την ίδια στιγμή μπορεί να μας βυθίσει στο πιο βαθύ σκοτάδι. Μπορεί, όμως, να μας καθορίσει; Μπορεί να μας αλλάξει τόσο που να χάσουμε τελικά τον εαυτό μας;
Γιατί εκεί που νομίζουμε πως έχουμε χαθεί, κάνοντας κύκλους σε έναν ατελείωτο και αδιέξοδο λαβύρινθο, ένα αόρατο χέρι μπορεί να έρθει και να μας τραβήξει, οδηγώντας μας προς την έξοδο, στο φως. Και τότε είναι που θυμόμαστε πως τίποτα δεν τελειώνει πραγματικά και πως κάθε τέλος μπορεί να σηματοδοτεί μια νέα αρχή, αρκεί να έχουμε τα μάτια ανοιχτά και την καρδιά μας πρόθυμη ν' αφεθεί ξανά...
Έτσι χαμένος ήταν και ο Σωτήρης, τριγυρίζοντας για χρόνια στα σκοτεινά μονοπάτια της ψυχής του που χάραξε μια αγάπη η οποία τον σημάδεψε. Μέχρι τη στιγμή που ένας νέος έρωτας χτύπησε την πόρτα της καρδιάς του και που την έκανε να χτυπήσει ξανά σε γνώριμους ρυθμούς. Ένας έρωτας ο οποίος τον έκανε να σκεφτεί πως ίσως να μπορεί να υπάρξει μια νέα ζωή μετά το τέλος μιας προηγούμενης. Πως ίσως να υπάρχουν πράγματα που κανείς δεν φαντάζεται...
Λένε πως ο έρωτας μπορεί να μας αλλάξει. Άλλες φορές προς το καλύτερο, άλλες προς το χειρότερο. Μπορεί να φέρει στην επιφάνεια τον καλύτερό μας εαυτό, αλλά την ίδια στιγμή μπορεί να μας βυθίσει στο πιο βαθύ σκοτάδι. Μπορεί, όμως, να μας καθορίσει; Μπορεί να μας αλλάξει τόσο που να χάσουμε τελικά τον εαυτό μας;
Γιατί εκεί που νομίζουμε πως έχουμε χαθεί, κάνοντας κύκλους σε έναν ατελείωτο και αδιέξοδο λαβύρινθο, ένα αόρατο χέρι μπορεί να έρθει και να μας τραβήξει, οδηγώντας μας προς την έξοδο, στο φως. Και τότε είναι που θυμόμαστε πως τίποτα δεν τελειώνει πραγματικά και πως κάθε τέλος μπορεί να σηματοδοτεί μια νέα αρχή, αρκεί να έχουμε τα μάτια ανοιχτά και την καρδιά μας πρόθυμη ν' αφεθεί ξανά...
Έτσι χαμένος ήταν και ο Σωτήρης, τριγυρίζοντας για χρόνια στα σκοτεινά μονοπάτια της ψυχής του που χάραξε μια αγάπη η οποία τον σημάδεψε. Μέχρι τη στιγμή που ένας νέος έρωτας χτύπησε την πόρτα της καρδιάς του και που την έκανε να χτυπήσει ξανά σε γνώριμους ρυθμούς. Ένας έρωτας ο οποίος τον έκανε να σκεφτεί πως ίσως να μπορεί να υπάρξει μια νέα ζωή μετά το τέλος μιας προηγούμενης. Πως ίσως να υπάρχουν πράγματα που κανείς δεν φαντάζεται...
536 pages, Paperback
First published April 22, 2021
31 people want to read
About the author
Γιώτα Παπαδημακοπούλου
6 books385 followersΗ Γιώτα Παπαδημακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984 όπου και μένει μέχρι σήμερα μαζί με τον σύζυγό της. Είναι η δημιουργός και η κριτικός του blog "Το μεγαλείο των τεχνών" το οποίο ψηφίστηκε ως το νούμερο ένα blog για το 2012. Αρθρογραφεί σε ποικίλα ηλεκτρονικά έντυπα, στα οποία υπογράφει με την ιδιότητα της βιβλιοκριτικού. Παράλληλα, συνεργάζεται με πληθώρα εκδοτικών οίκων στην Ελλάδα, σε πολλαπλά επίπεδα δραστηριοτήτων. Από τις εκδόσεις ΜΑΤΙ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της: Ξεπεσμένοι Άγγελοι (2012), Μη με ξεχάσεις (2013), Όταν ξέρεις ν' αγαπάς (2015), Μέχρι το τέλος του χρόνου (2017) και Πέρα από τον χρόνο (2021). Ζει και αναπνέει για την λογοτεχνία... και για τον γιο της.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
Read
April 23, 2021Όταν ολοκλήρωσα τη συγγραφή του “Μέχρι το τέλος του χρόνου”, ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που σκέφτηκα πως δεν ήμουν ψυχολογικά έτοιμη ν' αφήσω πίσω μου αυτό τον κόσμο και τους ήρωές μου. Κάπου βαθιά μέσα μου ένιωθα πως παρά τον μεγάλο όγκο του, υπήρχαν λόγια που ακόμα δεν είχαν ειπωθεί, συναισθήματα που δεν είχαν εκφραστεί και πληγές που δεν είχαν επουλωθεί αρκετά, όχι τουλάχιστον για όλους, ώστε να προχωρήσουν με τη ζωή τους. Κι αν και δεν πιστεύω στα ιδανικά τέλη, γιατί η ίδια η ζωή δεν είναι ιδανική και αυτό είναι που την κάνει τόσο μοναδική και ιδιαίτερη, πιστεύω στα τέλη εκείνα που σε ολοκληρώνουν και είτε σε βοηθούν να συνεχίσεις από εκεί που είχες σταματήσει, είτε να κάνεις μια επανεκκίνηση και να κάνεις και πάλι ό,τι καλύτερο μπορείς.
Το “Πέρα από τον χρόνο”, λοιπόν, είναι ένα από τα “ταξίδια” εκείνα που ποτέ δεν είχα σκεφτεί πως θα κάνω, αλλά που η ζωή με οδήγησε σε αυτό, όχι μόνο εξαιτίας όσων προανέφερα, αλλά επειδή, τελικά, όλα όσα σκεφτόμουν και πίστευα εγώ η ίδια, τα σκεφτόσασταν και τα πιστεύατε κι εσείς. Γιατί εκεί που εγώ ήθελα λίγο ακόμα, πολλοί από εσάς θέλατε πολύ παραπάνω και αυτό όχι μόνο μου έδωσε επιπλέον κίνητρο να υλοποιήσω αυτό που τόσο επιθυμούσα, αλλά με έκανε να πιστεύω ακράδαντα πως ναι, είχα πάρει την πιο σωστή απόφαση. Σας ευχαριστώ θερμά γι' αυτό!
Το “Πέρα από τον χρόνο”, λοιπόν, είναι ένα από τα “ταξίδια” εκείνα που ποτέ δεν είχα σκεφτεί πως θα κάνω, αλλά που η ζωή με οδήγησε σε αυτό, όχι μόνο εξαιτίας όσων προανέφερα, αλλά επειδή, τελικά, όλα όσα σκεφτόμουν και πίστευα εγώ η ίδια, τα σκεφτόσασταν και τα πιστεύατε κι εσείς. Γιατί εκεί που εγώ ήθελα λίγο ακόμα, πολλοί από εσάς θέλατε πολύ παραπάνω και αυτό όχι μόνο μου έδωσε επιπλέον κίνητρο να υλοποιήσω αυτό που τόσο επιθυμούσα, αλλά με έκανε να πιστεύω ακράδαντα πως ναι, είχα πάρει την πιο σωστή απόφαση. Σας ευχαριστώ θερμά γι' αυτό!
May 5, 2021
Ποσο καιρό περίμενα την λυτρωση του Σωτηρη..Αξιζε πραγματικά η αναμονή ομως..Ο Σωτήρης είναι ένας χαρακτήρας που λάτρεψα πιο πολύ από τους πρωταγωνιστές την Κρύσταλλια και τον Κωνσταντίνο από το μέχρι το τέλος του χρονου..Ενας χαρακτήρας δοτικός που έδωσε ανιδιοτελή αγαπη χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα αλλα δυστυχώς όσοι άνθρωποι αγάπησε με όλη του την ψυχή τον πλήγωσαν ανεπανόρθωτα..Στο περα απο το χρόνο βλέπουμε πως έχει εξελιχθεί η ζωή του και πως προσπαθεί να παλεψει με τους δαίμονες του μέχρι που εμφανίζεται μια γυναίκα που αλλάζει όλη του την ζωή και την κόσμοθεωρία του..Μου έδωσε τόση ελπίδα το βιβλίο μου έδειξε πόσες μορφες μπορει να παρει η αγαπη που με συγκίνησε απίστευτα.. Συγχαρητήρια για άλλη μια φορά λοιπόν Γιωτα μου, οι ιστορίες και οι ηρωες που πλαθεις μέσα από την γραφή σου ειναι τόσο υπέροχες και γεμάτες συναίσθημα που δεν πιστεύω πως μπορούν να αφήσουν κάποιο ασυγκίνητο..
June 13, 2021
Πέρα Από Τον Χρόνο
Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Εκδόσεις Μάτι
Το Πέρα από τον χρόνο είναι ένα βιβλίο που ανυπομονούσα πολύ να διαβάσω, ειδικά όταν είδα το βαθύ μπλε του εξωφύλλου του με φόντο την διάσημη γέφυρα της Νέας Υόρκης ,αφού βέβαια πρώτα διάβασα το Μέχρι το τέλος του χρόνου που είναι το πρώτο της σειράς.
Εδώ συναντάμε τον Σωτήρη και τον γνωρίζουμε από την αρχή γιατί μετά από έναν αβάσταχτο χωρισμό (όποιος έχει διαβάσει το πρώτο θα καταλάβει) προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του γίνοντας όμως ένας άλλος άνθρωπος.
"Έπαψα να πιστεύω στον έρωτα, όχι επειδή δεν τον έζησα, αλλά γιατί τον βίωσα με όλο μου το είναι. Και με διέλυσε!Με έκανε να μην είμαι πια ο ίδιος."
Αυτά είναι λίγα από τα λόγια και τις σκέψεις του που είναι σαν μαχαίρι στην καρδιά που σε αφήνει με μια τεράστια πληγή.
Ο έρωτας είναι ένα δυνατό συναίσθημα που είναι τυχεροί όσοι τον ζουν ,και ας είναι ικανός να σε παρασύρει είτε στο φως είτε στο σκοτάδι. Από εκεί και μετά όμως πόσο ικανός είναι να καθορίσει και να αλλάξει τον εαυτό σου και όλο σου το είναι;
Ο Σωτήρης έχοντας αλλάξει νοοτροπία και συνήθειες, έχει αποφασίσει ότι ποτέ πια δεν θα ξαναγαπήσει, ώσπου το πεπρωμένο του χτυπάει την πόρτα με έναν τρόπο περίεργο και παράξενο.
Θα καταλάβει ότι η ευτυχία είναι στιγμές που πρέπει να τις ζεις,ακόμα και αν τις θεωρούμε μικρές και ασήμαντες,ότι στο δικό σου χέρι είναι να αποφασίσεις αν θα αντέξουν στον χρόνο...
Θα είναι όμως πρόθυμος να αφήσει τα παλιά, να προχωρήσει και να κάνει μια καινούρια αρχή;Τι θα αποφασίσει όταν το παρελθόν βρίσκεται ξανά μπροστά του;
Ένιωσα πραγματικά τον πόνο του, το κομμάτι της καρδιάς του που ξεριζώθηκε για πάντα,την συναισθηματική απώλεια και την διπλή προδοσία.Είναι άραγε θύμα ή έχει και αυτός μερίδιο ευθύνης;
Η συγγραφέας με την ιστορία του Σωτήρη μας δείχνει ότι δεν πρέπει να θεωρούμε τίποτα δεδομένο στη ζωή,περνάει όμορφα μηνύματα όπως να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες στον εαυτό μας, στην καρδιά μας αλλά και στους γύρω μας.
Μου άρεσε αρκετά και πραγματικά μέσω αυτού του βιβλίου είδα και αναθεώρησα πολλά πράγματα, όπως για την ζωή, τον έρωτα και την αγάπη.Γιατί έρωτας και αγάπη είναι διαφορετικά συναισθήματα και τα βιώνεις εξίσου διαφορετικά. Σας το προτείνω!
Γιώτα Παπαδημακοπούλου
Εκδόσεις Μάτι
Το Πέρα από τον χρόνο είναι ένα βιβλίο που ανυπομονούσα πολύ να διαβάσω, ειδικά όταν είδα το βαθύ μπλε του εξωφύλλου του με φόντο την διάσημη γέφυρα της Νέας Υόρκης ,αφού βέβαια πρώτα διάβασα το Μέχρι το τέλος του χρόνου που είναι το πρώτο της σειράς.
Εδώ συναντάμε τον Σωτήρη και τον γνωρίζουμε από την αρχή γιατί μετά από έναν αβάσταχτο χωρισμό (όποιος έχει διαβάσει το πρώτο θα καταλάβει) προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του γίνοντας όμως ένας άλλος άνθρωπος.
"Έπαψα να πιστεύω στον έρωτα, όχι επειδή δεν τον έζησα, αλλά γιατί τον βίωσα με όλο μου το είναι. Και με διέλυσε!Με έκανε να μην είμαι πια ο ίδιος."
Αυτά είναι λίγα από τα λόγια και τις σκέψεις του που είναι σαν μαχαίρι στην καρδιά που σε αφήνει με μια τεράστια πληγή.
Ο έρωτας είναι ένα δυνατό συναίσθημα που είναι τυχεροί όσοι τον ζουν ,και ας είναι ικανός να σε παρασύρει είτε στο φως είτε στο σκοτάδι. Από εκεί και μετά όμως πόσο ικανός είναι να καθορίσει και να αλλάξει τον εαυτό σου και όλο σου το είναι;
Ο Σωτήρης έχοντας αλλάξει νοοτροπία και συνήθειες, έχει αποφασίσει ότι ποτέ πια δεν θα ξαναγαπήσει, ώσπου το πεπρωμένο του χτυπάει την πόρτα με έναν τρόπο περίεργο και παράξενο.
Θα καταλάβει ότι η ευτυχία είναι στιγμές που πρέπει να τις ζεις,ακόμα και αν τις θεωρούμε μικρές και ασήμαντες,ότι στο δικό σου χέρι είναι να αποφασίσεις αν θα αντέξουν στον χρόνο...
Θα είναι όμως πρόθυμος να αφήσει τα παλιά, να προχωρήσει και να κάνει μια καινούρια αρχή;Τι θα αποφασίσει όταν το παρελθόν βρίσκεται ξανά μπροστά του;
Ένιωσα πραγματικά τον πόνο του, το κομμάτι της καρδιάς του που ξεριζώθηκε για πάντα,την συναισθηματική απώλεια και την διπλή προδοσία.Είναι άραγε θύμα ή έχει και αυτός μερίδιο ευθύνης;
Η συγγραφέας με την ιστορία του Σωτήρη μας δείχνει ότι δεν πρέπει να θεωρούμε τίποτα δεδομένο στη ζωή,περνάει όμορφα μηνύματα όπως να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες στον εαυτό μας, στην καρδιά μας αλλά και στους γύρω μας.
Μου άρεσε αρκετά και πραγματικά μέσω αυτού του βιβλίου είδα και αναθεώρησα πολλά πράγματα, όπως για την ζωή, τον έρωτα και την αγάπη.Γιατί έρωτας και αγάπη είναι διαφορετικά συναισθήματα και τα βιώνεις εξίσου διαφορετικά. Σας το προτείνω!
July 22, 2021
https://lenalovebooksloveread.blogspo...
LOVE BOOKS -LOVE READ :ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΓΙΩΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΤΙ
Υπάρχουν στιγμές που ακούς την καρδιά σου να σπάει σε χίλια κομμάτια, στιγμές που πιστεύεις πως θα μείνει για πάντα ραγισμένη ! Όσο υπάρχουν ρωγμές ο πόνος παραμονεύει!
Η επιστροφή της Γιώτας Παπαδημακοπούλου ήρθε με την ιστορία ενός λατρεμένου ήρωα , του Σωτήρη.
Ένας ήρωας που γνώρισα μέσα από την προηγούμενη δουλειά της στο ''ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.''
Είναι αδύνατον να μην τον αγαπήσεις, να μην τον συμπονέσεις, να μη θέλεις να μάθεις την πορεία της ζωής του στα χρόνια που ακολούθησαν .
Άλλωστε δεν πέρασε και λίγα!
Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας,( όσοι από εσάς το επιλέξατε) είχα την τύχη να το διαβάσω πριν ακόμη εκδοθεί.
Με προβλημάτισε , με δίχασε γιατί είδα πως μπορεί να διαμορφωθεί ένας χαρακτήρας ,και συγκεκριμένα ο χαρακτήρας του αγαπημένου Σωτήρη , όταν βιώσει την προδοσία μέχρι τα μύχια της ψυχής του.
Ξεχάστε λοιπόν τα ροζ συννεφάκια γιατί εδώ θα δείτε την ρεαλιστική πλευρά της ζωής ...
Πως είναι να ζεις και να πονάς !
Σωτήρης:
Ο δοτικός και τρυφερός Σωτήρης έχει πάψει να πιστεύει στον έρωτα , όχι επειδή δεν τον έζησε , αλλά γιατί τον βίωσε με όλο του το είναι και τον διέλυσε. Τον έκανε να μην είναι πια ο ίδιος άνθρωπος.
Εν μέρει υπαίτιος για τα όσα πέρασε διότι λειτούργησε αποκλειστικά με το συναίσθημα.
Λάθος του που πλήρωσε με τον χειρότερο τρόπο!Αψήφησε την λογική, αν την είχε επιλέξει θα γνώριζε με μαθηματική ακρίβεια ότι η αντίστροφη μέτρηση του τέλους , είχε ήδη ξεκινήσει από τις πρώτες στιγμές της ονειρικά πλασμένης του ευτυχίας, με τους κόκκους στην κλεψύδρα του χρόνου να τρέχουν με ξέφρενο ρυθμό .
Οι καταστάσεις της ζωής τον έχουν αλλάξει. Είναι πλέον ένα μοναχικό άτομο με πληγές που ακόμη αιμορραγούν.Δεν έχει φίλους , έχει μόνο συνεργάτες.Δεν κάνει ποτέ σχέσεις, αρκείται στις περιπέτειες της μιας βραδιάς.Το μόνο που έχει μείνει να θυμίζει τον παλιό Σωτήρη , είναι το πάθος για τη δουλειά του και ο πόνος που νιώθει μέσα του, πως ξέχασα τον πόνο!!!
Ρίσκαρε και έχασε τα δυο άτομα που αγάπησε όσο τίποτα άλλο στη ζωή του. Βρέθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη ολοκληρωτικά, ισοπεδωτικά, απόλυτα, ΧΑΜΕΝΟΣ!
Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι ένα άριστο ψυχογράφημα για τον ήρωα με την ''μεγαλύτερη καρδιά'' που έχω γνωρίσει, τουλάχιστον στην ελληνική λογοτεχνία.
Συγχώρησε τους πάντες αλλά όχι τον εαυτό του.
Έχει μείνει προσκολλημένος στο χθες ,σε παλιά απωθημένα τα οποία έχει εξιδανικεύσει. Η μία μέρα ξημερώνει μετά την άλλη χωρίς κανένα νόημα.
Έχει ξεχάσει πως είναι να ζει, να ελπίζει , να γελά , να υπάρχει.
Να αγαπά και να τον αγαπούν !
Μέχρι που μια μυστηριώδης και αντισυμβατική παρουσία εισβάλλει στη ζωή του, η Λορέλ...
Η προδοσία και τα λάθη του παρελθόντος όμως δεν τον αφήνουν να ξεχάσει.
Τρέμει την απόρριψη.
Καίγεται από ανασφάλειες.
Οι παλιοί λογαριασμοί δεν έχουν κλείσει.
Ένα ακόμη μεγάλο του προτέρημα είναι η ειλικρίνεια.
Η ειλικρίνεια του θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας.
Θα πληγώσει όπως πληγώθηκε, άθελα του πάντα..
Είναι αδύνατον όμως να νιώσεις κάποιο αρνητικό συναίσθημα για τον Σωτήρη, γιατί ο Σωτήρης είναι ο Σωτήρης!(Αν έχεις διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο της συγγραφέως καταλαβαίνεις τι εννοώ, αν όχι, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να το ξεκινήσεις πρώτο).
Λορέλ:
Η ατρόμητη Λόρελ κρύβει στην καρδιά της τη δική της πονεμένη ιστορία.
Παρόλα τα όσα έχει βιώσει πιστεύει στους ανθρώπους.
Έχει απίστευτα αποθέματα κατανόησης και τρυφερότητας, πίστης ελπίδας και ανεξάντλητης υπομονής.
Η δύναμη της ψυχής της φτάνει και για τους δυο!
Είναι εκείνη που θα τον ξυπνήσει από τον λήθαργο αργά, σταθερά ,μεθοδικά.
Είναι εκείνη που με την υπέρμετρη τρέλα της θα του δώσει πίσω την θέληση για ζωή.
Είναι εκείνη που θα ταρακουνήσει όλο του το είναι.
Είναι εκείνη που μπορεί να κολλήσει τα κομμάτια της σπασμένης του καρδιάς και να τα βάλει στη θέση τους.
Ένα βιβλίο για τις δεύτερες ευκαιρίες της ζωής , αυτές που βρίσκονται μπροστά μας και το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να τολμήσουμε να απλώσουμε το χέρι μας και να τις αρπάξουμε διεκδικώντας το μερίδιο της ευτυχίας που μας αναλογεί!
Εν κατακλείδι:
Όλο το φάσμα των συναισθημάτων που μπορεί να νιώσει ένας αναγνώστης βρίσκεται εδώ.
<<Πέρα από τον χρόνο >> η ιστορία του αγαπημένου Σωτήρη θα σας προβληματίσει και συγχρόνως θα σας συγκινήσει! Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου σε μια από τις πιο ρεαλιστικές στιγμές της!
LOVE BOOKS-LOVE READ
LOVE BOOKS -LOVE READ :ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΓΙΩΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΑΤΙ
Υπάρχουν στιγμές που ακούς την καρδιά σου να σπάει σε χίλια κομμάτια, στιγμές που πιστεύεις πως θα μείνει για πάντα ραγισμένη ! Όσο υπάρχουν ρωγμές ο πόνος παραμονεύει!
Η επιστροφή της Γιώτας Παπαδημακοπούλου ήρθε με την ιστορία ενός λατρεμένου ήρωα , του Σωτήρη.
Ένας ήρωας που γνώρισα μέσα από την προηγούμενη δουλειά της στο ''ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.''
Είναι αδύνατον να μην τον αγαπήσεις, να μην τον συμπονέσεις, να μη θέλεις να μάθεις την πορεία της ζωής του στα χρόνια που ακολούθησαν .
Άλλωστε δεν πέρασε και λίγα!
Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας,( όσοι από εσάς το επιλέξατε) είχα την τύχη να το διαβάσω πριν ακόμη εκδοθεί.
Με προβλημάτισε , με δίχασε γιατί είδα πως μπορεί να διαμορφωθεί ένας χαρακτήρας ,και συγκεκριμένα ο χαρακτήρας του αγαπημένου Σωτήρη , όταν βιώσει την προδοσία μέχρι τα μύχια της ψυχής του.
Ξεχάστε λοιπόν τα ροζ συννεφάκια γιατί εδώ θα δείτε την ρεαλιστική πλευρά της ζωής ...
Πως είναι να ζεις και να πονάς !
Σωτήρης:
Ο δοτικός και τρυφερός Σωτήρης έχει πάψει να πιστεύει στον έρωτα , όχι επειδή δεν τον έζησε , αλλά γιατί τον βίωσε με όλο του το είναι και τον διέλυσε. Τον έκανε να μην είναι πια ο ίδιος άνθρωπος.
Εν μέρει υπαίτιος για τα όσα πέρασε διότι λειτούργησε αποκλειστικά με το συναίσθημα.
Λάθος του που πλήρωσε με τον χειρότερο τρόπο!Αψήφησε την λογική, αν την είχε επιλέξει θα γνώριζε με μαθηματική ακρίβεια ότι η αντίστροφη μέτρηση του τέλους , είχε ήδη ξεκινήσει από τις πρώτες στιγμές της ονειρικά πλασμένης του ευτυχίας, με τους κόκκους στην κλεψύδρα του χρόνου να τρέχουν με ξέφρενο ρυθμό .
Οι καταστάσεις της ζωής τον έχουν αλλάξει. Είναι πλέον ένα μοναχικό άτομο με πληγές που ακόμη αιμορραγούν.Δεν έχει φίλους , έχει μόνο συνεργάτες.Δεν κάνει ποτέ σχέσεις, αρκείται στις περιπέτειες της μιας βραδιάς.Το μόνο που έχει μείνει να θυμίζει τον παλιό Σωτήρη , είναι το πάθος για τη δουλειά του και ο πόνος που νιώθει μέσα του, πως ξέχασα τον πόνο!!!
Ρίσκαρε και έχασε τα δυο άτομα που αγάπησε όσο τίποτα άλλο στη ζωή του. Βρέθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη ολοκληρωτικά, ισοπεδωτικά, απόλυτα, ΧΑΜΕΝΟΣ!
Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι ένα άριστο ψυχογράφημα για τον ήρωα με την ''μεγαλύτερη καρδιά'' που έχω γνωρίσει, τουλάχιστον στην ελληνική λογοτεχνία.
Συγχώρησε τους πάντες αλλά όχι τον εαυτό του.
Έχει μείνει προσκολλημένος στο χθες ,σε παλιά απωθημένα τα οποία έχει εξιδανικεύσει. Η μία μέρα ξημερώνει μετά την άλλη χωρίς κανένα νόημα.
Έχει ξεχάσει πως είναι να ζει, να ελπίζει , να γελά , να υπάρχει.
Να αγαπά και να τον αγαπούν !
Μέχρι που μια μυστηριώδης και αντισυμβατική παρουσία εισβάλλει στη ζωή του, η Λορέλ...
Η προδοσία και τα λάθη του παρελθόντος όμως δεν τον αφήνουν να ξεχάσει.
Τρέμει την απόρριψη.
Καίγεται από ανασφάλειες.
Οι παλιοί λογαριασμοί δεν έχουν κλείσει.
Ένα ακόμη μεγάλο του προτέρημα είναι η ειλικρίνεια.
Η ειλικρίνεια του θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας.
Θα πληγώσει όπως πληγώθηκε, άθελα του πάντα..
Είναι αδύνατον όμως να νιώσεις κάποιο αρνητικό συναίσθημα για τον Σωτήρη, γιατί ο Σωτήρης είναι ο Σωτήρης!(Αν έχεις διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο της συγγραφέως καταλαβαίνεις τι εννοώ, αν όχι, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να το ξεκινήσεις πρώτο).
Λορέλ:
Η ατρόμητη Λόρελ κρύβει στην καρδιά της τη δική της πονεμένη ιστορία.
Παρόλα τα όσα έχει βιώσει πιστεύει στους ανθρώπους.
Έχει απίστευτα αποθέματα κατανόησης και τρυφερότητας, πίστης ελπίδας και ανεξάντλητης υπομονής.
Η δύναμη της ψυχής της φτάνει και για τους δυο!
Είναι εκείνη που θα τον ξυπνήσει από τον λήθαργο αργά, σταθερά ,μεθοδικά.
Είναι εκείνη που με την υπέρμετρη τρέλα της θα του δώσει πίσω την θέληση για ζωή.
Είναι εκείνη που θα ταρακουνήσει όλο του το είναι.
Είναι εκείνη που μπορεί να κολλήσει τα κομμάτια της σπασμένης του καρδιάς και να τα βάλει στη θέση τους.
Ένα βιβλίο για τις δεύτερες ευκαιρίες της ζωής , αυτές που βρίσκονται μπροστά μας και το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να τολμήσουμε να απλώσουμε το χέρι μας και να τις αρπάξουμε διεκδικώντας το μερίδιο της ευτυχίας που μας αναλογεί!
Εν κατακλείδι:
Όλο το φάσμα των συναισθημάτων που μπορεί να νιώσει ένας αναγνώστης βρίσκεται εδώ.
<<Πέρα από τον χρόνο >> η ιστορία του αγαπημένου Σωτήρη θα σας προβληματίσει και συγχρόνως θα σας συγκινήσει! Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου σε μια από τις πιο ρεαλιστικές στιγμές της!
LOVE BOOKS-LOVE READ
December 14, 2022
ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!!! Λίτσα Κοντογιάννη
Πρώτα από όλα αξίζει να σημειώσουμε πως αυτό το μυθιστόρημα είναι μια φυσική συνέχεια του «ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσετε πριν από αυτό.
Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός πως η κυρία Παπαδημακοπούλου καταπιάνεται πάντα με πολύ επίκαιρα θέματα. Αυτή τη φορά είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και οι δεύτερες ευκαιρίες στη ζωή.
Μη ξεχνάμε και μη παραβλέπουμε πως ο έρωτας και η απλή και ανιδιοτελή αγάπη κινούν τα νήματα της ζωής. Και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για άλλη μια δακρύβρεχτη ιστορία αγάπης. Κάθε άλλο μάλιστα.
Αρκετοί από μας έχουμε ερωτευθεί και αγαπήσει πάρα πολύ, πέρα από κάθε όριο, και πολλοί μας θεώρησαν πολύ τυχερούς που καταφέραμε να ζήσουμε τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως μια τέτοια ιστορία λήγει άδοξα κι αφήνει εμάς χίλια κομμάτια και μέσα σε αφόρητο πόνο, να προσπαθούμε να τα μαζέψουμε ένα προς ένα, αισθανόμαστε κενοί και είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως δεν θα ξαναβιώσουμε κάτι παρόμοιο. Νομίζουμε πως έχουμε θωρακίσει καλά τη καρδιά μας, έτσι ώστε να μην ξαναπληγωθούμε, αλλά έλα που εκείνη παίρνει από μόνη της πρωτοβουλία και αρχίζει και κάνει πάλι τα δικά της και μας βάζει σε νέες περιπέτειες.
Οι χαρακτήρες της ιστορίας είναι άνθρωποι απλοί, καθημερινοί, της διπλανής πόρτας, ίσως κι εμείς οι ίδιοι. Πολύ καλά σκιαγραφημένοι, απόλυτα πειστικοί πως θα μπορούσαν να είναι πρόσωπα υπαρκτά. Παλεύουν με τους δαίμονες τους και μέσα από αυτόν τους τον αγώνα μας γεμίζουν κι εμάς ελπίδα. Δεν αφήνουν κανέναν μας ασυγκίνητο.
Μερικοί αναγνώστες μπορεί να θεωρήσουν πως η συγγραφέας μακρηγορεί, ίσως να υπερβάλει κιόλας ως προς την ανάλυση, αλλά στα περισσότερα σημεία είναι απολύτως απαραίτητη για να έχουμε μια πλήρη εικόνα των όσων συμβαίνουν γύρω από τους ήρωες και την ψυχοσύνθεσή τους. Σε καμία περίπτωση δεν φλυαρεί ασύστολα. Η γραφή της καταφέρνει πάντα να είναι μοναδική, έντονα συναισθηματική που στην κυριολεξία μας παρασέρνει. Η ιστορία είναι πολύ καλά δεμένη αφηγηματικά.
Όσο διαβάζουμε αυτό το βιβλίο, αν και φτάνει τις 536 σελίδες, δεν θέλουμε να το αφήσουμε στιγμή από τα χέρια μας, κι αυτό μέχρι να φτάσουμε στο τέλος, για να δούμε οι ήρωες πως θα προχωρήσουν στη ζωή τους.
Ένα μεγάλο μάθημα μας δίνει η κυρία Παπαδημακοπούλου και οι ήρωές της ιστορίας μας. Να μην θεωρούμε τίποτα δεδομένο σε αυτή τη ζωή, πρέπει να ζούμε τη κάθε στιγμή και να τη ξεζουμίζουμε στη κυριολεξία.
Πρώτα από όλα αξίζει να σημειώσουμε πως αυτό το μυθιστόρημα είναι μια φυσική συνέχεια του «ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσετε πριν από αυτό.
Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός πως η κυρία Παπαδημακοπούλου καταπιάνεται πάντα με πολύ επίκαιρα θέματα. Αυτή τη φορά είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και οι δεύτερες ευκαιρίες στη ζωή.
Μη ξεχνάμε και μη παραβλέπουμε πως ο έρωτας και η απλή και ανιδιοτελή αγάπη κινούν τα νήματα της ζωής. Και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για άλλη μια δακρύβρεχτη ιστορία αγάπης. Κάθε άλλο μάλιστα.
Αρκετοί από μας έχουμε ερωτευθεί και αγαπήσει πάρα πολύ, πέρα από κάθε όριο, και πολλοί μας θεώρησαν πολύ τυχερούς που καταφέραμε να ζήσουμε τέτοιες καταστάσεις. Όταν όμως μια τέτοια ιστορία λήγει άδοξα κι αφήνει εμάς χίλια κομμάτια και μέσα σε αφόρητο πόνο, να προσπαθούμε να τα μαζέψουμε ένα προς ένα, αισθανόμαστε κενοί και είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως δεν θα ξαναβιώσουμε κάτι παρόμοιο. Νομίζουμε πως έχουμε θωρακίσει καλά τη καρδιά μας, έτσι ώστε να μην ξαναπληγωθούμε, αλλά έλα που εκείνη παίρνει από μόνη της πρωτοβουλία και αρχίζει και κάνει πάλι τα δικά της και μας βάζει σε νέες περιπέτειες.
Οι χαρακτήρες της ιστορίας είναι άνθρωποι απλοί, καθημερινοί, της διπλανής πόρτας, ίσως κι εμείς οι ίδιοι. Πολύ καλά σκιαγραφημένοι, απόλυτα πειστικοί πως θα μπορούσαν να είναι πρόσωπα υπαρκτά. Παλεύουν με τους δαίμονες τους και μέσα από αυτόν τους τον αγώνα μας γεμίζουν κι εμάς ελπίδα. Δεν αφήνουν κανέναν μας ασυγκίνητο.
Μερικοί αναγνώστες μπορεί να θεωρήσουν πως η συγγραφέας μακρηγορεί, ίσως να υπερβάλει κιόλας ως προς την ανάλυση, αλλά στα περισσότερα σημεία είναι απολύτως απαραίτητη για να έχουμε μια πλήρη εικόνα των όσων συμβαίνουν γύρω από τους ήρωες και την ψυχοσύνθεσή τους. Σε καμία περίπτωση δεν φλυαρεί ασύστολα. Η γραφή της καταφέρνει πάντα να είναι μοναδική, έντονα συναισθηματική που στην κυριολεξία μας παρασέρνει. Η ιστορία είναι πολύ καλά δεμένη αφηγηματικά.
Όσο διαβάζουμε αυτό το βιβλίο, αν και φτάνει τις 536 σελίδες, δεν θέλουμε να το αφήσουμε στιγμή από τα χέρια μας, κι αυτό μέχρι να φτάσουμε στο τέλος, για να δούμε οι ήρωες πως θα προχωρήσουν στη ζωή τους.
Ένα μεγάλο μάθημα μας δίνει η κυρία Παπαδημακοπούλου και οι ήρωές της ιστορίας μας. Να μην θεωρούμε τίποτα δεδομένο σε αυτή τη ζωή, πρέπει να ζούμε τη κάθε στιγμή και να τη ξεζουμίζουμε στη κυριολεξία.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews