คล้องหัวใจไว้ด้วย (ปั๊ก) รัก

by 若善溪, รั่วซั่นซี, หยกชมพู (Translator)

“ตกลงคุณมีแผนอะไร? แค่ซอสกระปุกเดียวต้องพาตัวเองมาทรมานทุกวันเชียวเหรอ”
เมื่อสวีเจ้าอิ่งเปิดประเด็น ฉู่จิงหงจึงยอมแย้มพราย “มันไม่ใช่แค่ซอสกระปุกเดียว แต่เป็นเงินขาวๆ สองวันนี้มีลูกค้าย้อนกลับมาสั่งบะหมี่เนื้อแกะตลอด เพื่อรักษามาตรฐานรสชาติให้สม่ำเสมอ ผมไม่มีทางอื่นนอกจากยอมเสิร์ฟบะหมี่เนื้อแกะใส่ซอส”
“เห็นแก่เงินจริงๆ”
“การหาเงินคือความสุข ผอ. สวีก็เป็นนักธุรกิจ น่าจะเข้าใจความรู้สึกนี้นี่”
ฉู่จิงหงพูดด้วยท่าทางอินจัด แต่สวีเจ้าอิ่งไม่อยากฟัง “ฉันไม่ได้คิดจะอยากหาเงินมากเท่าคุณ”
“ผอ. สวี คุณลองคิดดูสิ แค่ซอสกระปุกเดียวเองน่า กินคนเดียวไม่อร่อยเท่ากินกันหลายๆ คนหรอกนะ ผมจะออกค่าใช้จ่ายให้”
สวีเจ้าอิ่งแค่นเสียงหัวเราะ “คุณหาเงินเก่งอยู่แล้ว ฉันมองไม่เห็นความจริงใจของคุณเลย”
“คุณอยากจะบอกอะไรกันแน่ ผมยอมทุ่มสุดตัวเลยนะเอ้า!”
“รับเลี้ยงพีพี…คุณทำได้ไหม”

……………………………………………………………………

สิ่งที่ ‘สวีเจ้าอิ่ง’ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสัตว์ป๋อจยาเกลียดสุดๆ ก็คือคนทิ้งสัตว์เลี้ยง!

ตอนพบว่า ‘พีพี’ หมาปั๊กพันธุ์ผสมถูกทิ้งอยู่ในกรงของโรงพยาบาลเป็นเวลาเกือบสามเดือนทำให้เธอเดือดจัด ทว่าเมื่อหาทางติดต่อคนใจร้ายอย่าง ‘ฉู่จิงหง’ เชฟหนุ่มเจ้าของร้านอาหารมองโกเลียในชื่อดังได้ เขากลับบ่ายเบี่ยงไม่ยอมมารับเจ้าหมาที่น่าสงสารกลับไป งานนี้เธอจึงต้องบุกไปพบเขาด้วยตัวเอง

แต่ใครเลยจะรู้ว่าการพบกันในครั้งนั้นจะทำให้ชีวิตของสัตวแพทย์สาวเปลี่ยนไป… เมื่อเชฟหนุ่มเกิดติดใจในรสชาติของ ‘ซอสประจำตระกูลสวี’ ของเธอเข้า ปฏิบัติการตามตื๊อเพื่อขอสูตรซอสจึงเริ่มต้นขึ้น!

Genres: Novels

336 pages, Paperback

Published March 1, 2021

Reviews

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่ใช้เวลาอ่านนานมากเพราะหาจุดที่ดึงดูดไม่ได้

นิยายรัก(?) เบาๆ ที่มีหมามาเกี่ยว ซึ่งเป็นตัวละครที่น่าสงสารที่สุด เหมือนเป็นสิ่งของที่ถูกคนโยนไปโยนมา ถึงน้องจะได้อยู่กับคนที่น้องรักและรักน้อง แต่ระหว่างทางคือบอบช้ำใจมาก

มีหลายจุดหลายตอนในเรื่องที่สร้างความเอะใจให้ตอนอ่านเพราะไม่มีการเฉลยหรือบอกใดๆ ซีนรักของพระ-นางก็ไม่ได้ทำให้อิน หรือทำให้รู้สึกรับรู้ว่าเขารักกันเท่าไรด้วย

เอาเป็นว่า เป็นนิยายของคนรักหมา ที่อ่านแล้วอาจจะปาดน้ำตาให้กับน้องหมา แต่จะขมวดคิ้วให้กับนางเอกและตัสละครอื่นๆในเรื่อง

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-MW

[Polyj · Rating 3 out of 5]

น้องหมาในเรื่องนี้น่าสงสารอะ น้องพีพี ตอนแรกถูกฉู่จินหง พาไปแอดมิทที่รพ.สัตว์แล้วก็ฝากไว้ยาวๆ เลยไม่รับกลับ น้องก็เศร้า
เราก็แอบก่นด่าเจ้าของไปพร้อมๆ กันกับ สวีเจ้าอิ่ง นางเอกที่เป็นสัตวแพทย์และเจ้าของรพ.สัตว์นั้น
ทำให้ภาพลักษณ์พระเอกติดลบตั้งแต่แรกเลยทีเดียว กว่าจะกู้คืนมาได้ก็พักใหญ่
ก็ตอนเขาเฉลยมานั่นแหละ ว่าทำไมเขาไม่รับน้องพีพีกลับ
แล้วพอคลายปมตรงนี้ได้ พระเอกก็เริ่มน่ารักขึ้นเรื่อย ๆ แต่ด้วยความตัวใหญ่ มาดกวน แถมพูดจาดูโผงผาง ก็ยังไม่ใช่สเป็คของสวีเจ้าอิ่งอยู่ดีนะ อารมณ์คบเป็นเพื่อนได้ แต่มากกว่านั้นก็คงไม่ใช่ ... แต่เอ๊ะ! ทำไมช่วงนี้เพื่อนคนนี้ถึงได้เข้ามาอยู่แทบจะทุกเหตุการณ์สำคัญในชีวิตเธอเลยนะ (เขาตามตื๊อจะขอสูตรซอสเหอะ555)

แล้วเรื่องมันก็ซับซ้อนเข้าไปอีก เมื่อนางเอกที่อุตสาห์โสดมานานปี อยู่ดี ๆ ก็เกิดไปปิ๊งเข้ากับเจ้าของคนใหม่ของน้องพีพี เฉิงจยาโหย่ว เขาทั้งสุภาพ อบอุ่น หน้าที่การงานก็ดี แถมยังใจดีรับเจ้าพีพีไปเลี้ยง เรียกได้ว่าน้องหมาสื่อรักเลยแหละ ---โอ๊ะๆ ผิดคู่แล้วหรือเปล่า555

นั่นแหละ เรื่องราวมันก็จะอารมณ์รักสามเส้า เราสามคน หมาหนึ่งตัว พัวพันกันไปมา เหมือนสองบ้านแย่งลูกกันยังไงยังงั้นเลยแฮะ อ่านไปก็ลุ้นนะ ว่าสุดท้ายน้องพีพีจะได้อยู่กับใคร

[Lily 百合花 · Rating 2 out of 5]

ชื่อเรื่อง – คล้องหัวใจไว้ด้วย (ปั๊ก) รัก (小宠爱 — Xiao Chong Ai)
ผู้แต่ง – รั่วซั่นซี (若善溪 — Ruo Shan Xi) เขียน หยกชมพู แปล


ตัวละคร
สวีเจ้าอิ่ง
ฉู่จิงหง


รีวิวหลังอ่าน

เป็นเรื่องที่ใช้เวลาอ่านนานมากๆ อ่านไปก็ท้อแท้ใจไป ว่าความสนุกจะมาถึงเมื่อไหร่กันนะ อ่านไปมองบนสวีเจ้าอิ่ง นางเอกของเรื่องไป คือค่อนข้างอคติใส่ฉู่จิงหง พระเอกแบบสุดๆ แบบไม่คิดอะไรในแง่ดีบ้างเลย ฉู่จิงหงจะทำอะไร สวีเจ้าอิ่งก็จะมองในแง่ร้ายแบบมากๆ แบบเรียกได้ว่าเป็นหญิงสาวที่มองโลกในแง่ลบแบบสุดๆ จนอ่านแล้วก็ไม่แฮปปี้กับตรรกะความคิดของสวีเจ้าอิ่งเลย

ส่วนฉู่จิงหงนั้น จริงๆ เราก็ไม่ได้รู้สึกชอบหรืออะไรนะ เพียงแต่ค้นพบว่าเขาคนนี้เป็นคนที่เหมือนเวลามุ่งมั่นกับอะไร ก็จะทำเต็มที่กับมัน แบบโฟกัสในจุดๆ นั้น บางครั้งสิ่งที่เขาทำก็หวังดีกับคนอื่น แต่คนอื่นกลับไม่ได้รับในสิ่งที่เขาทำให้ แบบเข้าใจว่าเขาทำเพื่อต้องการอะไรแน่ๆ ไรงี้ เรางี้มองบนตอนที่ฉู่จิงหงต้องมาเจอกับสวีเจ้าอิ่งต่อว่าไม่พอ ยังเจอเฉิงจยาโหย่ว ที่มาตามจีบสวีเจ้าอิ่งมาคอยต่อว่าเรื่องการที่ฉู่จิงหงไม่อยากเลี้ยงพีพี

แต่ไม่มีใครเข้าใจในตัวฉู่จิงหงว่าสาเหตุที่เขาทำท่าเหมือนไม่ใส่ใจพีพี จริงๆ เขานั้นใส่ใจ แต่เป็นเพราะเขากลัวหมาต่างหาก และนี่ก็หมาของแฟนเก่าตัวเอง เขาก็เลยแบบว่ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก เขาจะทำอะไรก็เหมือนเป็นคนผิดในสายตาของคนทั่วไปแบบสุดๆ

บางทีก็ไม่เข้าใจสวีเจ้าอิ่ง ว่าโอเคอะไรในตัวเฉิงจยาโหย่วกันนะ เข้ามาหาเธอก็แบบเหมือนมัดมือชกอยากจะให้เป็นแฟนกัน ทั้งวิธีพูดจาและการกระทำ ไม่มีอะไรชวนฟินเลยอะ แบบเรียกได้ว่าโมเม้นท์ความรักที่มีให้กันนั้นเรียกได้ว่าเป็นศูนย์

อ่านมาค่อนเรื่องก็ยังสงสัยว่า แล้วมันจะมีทางเป็นไปได้ไหมที่สวีเจ้าอิ่งกับฉู่จิงหงจะลงเอยกัน สุดท้ายก็จบเรื่องไปแบบงงๆ ให้คิดต่อกันเอาเอง ว่าการที่เขากับเธอกลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบปีนี้ เขากับเธอจะสานต่อความสัมพันธ์กันไหม แต่ระหว่างทางกว่าจะถึงตอนจบ เราก็รู้สึกรำคาญไปแล้วล้านรอบ 555+

สวีเจ้าอิ่งนั้นนอกจากเป็นคนมองโลกแง่ลบแล้ว แล้วก็ยังเป็นคนหัวดื้อ ต่อต้านพ่อตัวเองในแบบที่เราก็ไม่ค่อยเข้าใจ ตอนที่เพื่อปกป้องงานวิจัยของอาจารย์ตัวเอง ก็คือทุ่มเทสุดชีวิต พร้อมบุกลุยแบบที่ไม่มีการเตรียมพร้อมใดๆ เลย อ่านไปก็มองบนไปได้ตลอดทาง เป็นนางเอกที่เราไม่ค่อยอยากเรียกว่าเป็นนางเอกเลยอะ 555+

กว่าจะเข็นเรื่องนี้จบก็ใช้เวลาเป็นแรมเดือน ก็ว่าทรมานในการอ่านมากแล้วนะ แถมจบได้แบบว่าฟหกด่าสวอีก แต่ก็ไม่คิดว่าพอพ้นจากเรื่องนี้ไปได้ไม่นาน ก็จะเจอเรื่องที่ทรมานใจมากกว่านี้ตามมา เรียกได้ว่าเป็นปีแห่งการแจกสองดาวกับหนึ่งดาวรัวๆ เรื่องนี้น่ารักแค่ชื่อเรื่องจริงๆ นอกนั้นคือทรมานพอควรที่ได้อ่าน

Start 23.28 น. Sat 8 Nov 2025
End 20.35 น. Thu 11 Dec 2025
Review Date 18.58 น. Wed 31 Dec 2025