What do you think?
Mandemaker & Dijkma #2
Graf 521
Nadat rechercheurs Laura Mandemaker en Hans Dijkma ternauwernood aan de dood zijn ontsnapt, vinden zij een nieuwe standplaats. Daar worden ze vrijwel direct geconfronteerd met een totaal onverklaarbare zaak. In de vloer van een kathedraal worden twee verse lijken gevonden. Het team waarvan beide rechercheurs deel uitmaken, start een uitgebreid onderzoek naar de identiteit van de slachtoffers en de dader(s). Voordat ze zich de zaak eigen hebben gemaakt, dient zich een volgende dode aan.
Laverend tussen spanningen binnen het team, henzelf en het onderzoek, naderen Laura en Hans de bizarre ontknoping.
Laverend tussen spanningen binnen het team, henzelf en het onderzoek, naderen Laura en Hans de bizarre ontknoping.
244 pages, Paperback
Published February 26, 2021
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
March 31, 2021
Franziska Weissenbacher werkt in een frietzaak en in haar vrije tijd schrijft ze boeken. In 2019 verscheen haar eerste thriller bij LetterRijn waarbij we kennismaakten met rechercheurs Laura Manemaker en Hans Dijkma. Het concept van haar tweede thriller sprak mij onmiddellijk aan en maakte mij ook nieuwsgierig.
In St-Jan, de kathedraal van Den Bosch wordt wel een zeer bizarre ontdekking gedaan. Naast alle eeuwenoude grafzerken bevindt zich een graf waar men twee lijken in vindt. Laura en Hans werden net overgeplaatst van Amsterdam en worden op de zaak gezet. Gaandeweg, tijdens het onderzoek, leren ze de stad en de omgeving beter kennen. Ze lijken toch voor een bijzonder mysterie te staan. Ze moeten niet alleen op zoek naar de dader, maar ook naar de identiteit van beide slachtoffers. Zal het hen uiteindelijk wel lukken de dader te ontmaskeren?
Graf 521 is een spannende thriller met heel wat onverwachte wendingen. De auteur hanteert een eenvoudige schrijfstijl in klare, duidelijke taal. Hoewel dit de tweede thriller is met de rechercheurs Hans en Laura in de hoofdrollen kan je het boek perfect lezen zonder voorafgaand het eerste deel te hebben gelezen. Er zijn namelijk heel wat nieuwe personages die hun intrede doen, en de anderen
worden nog een keertje kort voorgesteld. Bovendien worden de meeste nieuwelingen op een boeiende manier in beeld gebracht, hierbij was pastoor Marechal mijn favoriet. Ik vond hem bijzonder origineel en ben al benieuwd of hij terug zal voorkomen in de volgende boeken van deze serie. Het zou leuk zijn moest hij een vaste noemer worden en ook meehelpen aan het ophelderen van misdaden. Dit zou pas een leuke insteek zijn.
De auteur heeft het gegeven ‘kerk’ en ‘religie’ goed uitgewerkt, zowel positieve als negatieve elementen van wat geloof met iemand kan doen komen aan bod. Het is interessant hoe ze beide kanten naast elkaar zet in haar boek. Ook vond ik het leuk dat het verhaal plaatsvindt in De Bosch en ik hier en daar toch wat in herkende.
Ondanks dat er voldoende wendingen waren die voor spanning zorgden, was het geheel voor mij toch voorspelbaar, al snel had ik door wat de uiteindelijke plot zou worden. Deze zit desondanks toch goed in elkaar en zorgde voor enkele nagelbijtende momenten. Bovendien was het gebruik van de kathedraal als setting zeker origineel te noemen. De eenvoudige schrijfstijl houdt alles wat vlak, waardoor er weinig sprake is van diepgang. De ideeën van de auteur zijn origineel maar aan de uitwerking kan dus nog wat gesleuteld worden. Met een levendigere schrijfstijl en meer beeldspraak heeft het de potentie tot een ijzingwekkend thriller.
Graf 521 is een leuke, ontspannende thriller van een auteur met heel wat in haar mars heeft. De schrijfstijl is nu nog wat eenvoudig en hier en daar zijn er enkele aandachtspuntjes. Ik kijk uit naar de volgende boeken van deze auteur want ik ben overtuigd dat we nog meer van haar zullen gaan horen. De schrijfstijl is voor mij momenteel nog iets te eenvoudig, daarom kom ik uit op 3,5 sterren.
In St-Jan, de kathedraal van Den Bosch wordt wel een zeer bizarre ontdekking gedaan. Naast alle eeuwenoude grafzerken bevindt zich een graf waar men twee lijken in vindt. Laura en Hans werden net overgeplaatst van Amsterdam en worden op de zaak gezet. Gaandeweg, tijdens het onderzoek, leren ze de stad en de omgeving beter kennen. Ze lijken toch voor een bijzonder mysterie te staan. Ze moeten niet alleen op zoek naar de dader, maar ook naar de identiteit van beide slachtoffers. Zal het hen uiteindelijk wel lukken de dader te ontmaskeren?
Graf 521 is een spannende thriller met heel wat onverwachte wendingen. De auteur hanteert een eenvoudige schrijfstijl in klare, duidelijke taal. Hoewel dit de tweede thriller is met de rechercheurs Hans en Laura in de hoofdrollen kan je het boek perfect lezen zonder voorafgaand het eerste deel te hebben gelezen. Er zijn namelijk heel wat nieuwe personages die hun intrede doen, en de anderen
worden nog een keertje kort voorgesteld. Bovendien worden de meeste nieuwelingen op een boeiende manier in beeld gebracht, hierbij was pastoor Marechal mijn favoriet. Ik vond hem bijzonder origineel en ben al benieuwd of hij terug zal voorkomen in de volgende boeken van deze serie. Het zou leuk zijn moest hij een vaste noemer worden en ook meehelpen aan het ophelderen van misdaden. Dit zou pas een leuke insteek zijn.
De auteur heeft het gegeven ‘kerk’ en ‘religie’ goed uitgewerkt, zowel positieve als negatieve elementen van wat geloof met iemand kan doen komen aan bod. Het is interessant hoe ze beide kanten naast elkaar zet in haar boek. Ook vond ik het leuk dat het verhaal plaatsvindt in De Bosch en ik hier en daar toch wat in herkende.
Ondanks dat er voldoende wendingen waren die voor spanning zorgden, was het geheel voor mij toch voorspelbaar, al snel had ik door wat de uiteindelijke plot zou worden. Deze zit desondanks toch goed in elkaar en zorgde voor enkele nagelbijtende momenten. Bovendien was het gebruik van de kathedraal als setting zeker origineel te noemen. De eenvoudige schrijfstijl houdt alles wat vlak, waardoor er weinig sprake is van diepgang. De ideeën van de auteur zijn origineel maar aan de uitwerking kan dus nog wat gesleuteld worden. Met een levendigere schrijfstijl en meer beeldspraak heeft het de potentie tot een ijzingwekkend thriller.
Graf 521 is een leuke, ontspannende thriller van een auteur met heel wat in haar mars heeft. De schrijfstijl is nu nog wat eenvoudig en hier en daar zijn er enkele aandachtspuntjes. Ik kijk uit naar de volgende boeken van deze auteur want ik ben overtuigd dat we nog meer van haar zullen gaan horen. De schrijfstijl is voor mij momenteel nog iets te eenvoudig, daarom kom ik uit op 3,5 sterren.
Read
May 11, 2021Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Franziska Weissenbacher was voor mij een onbekende auteur en ik vind het altijd erg leuk om voor mij nieuwe auteurs te leren kennen. De korte flaptekst klonk veelbelovend en ik begon dan ook enthousiast te lezen. Er is een rechercheursduo wat van Amsterdam overplaatsing naar Den Bosch aangevraagd heeft na een heftige gebeurtenis in Amsterdam. Echter dit duo is naast partners op het werk ook partners voor het leven en toen kwam bij mij eigenlijk de eerste vraag… Natuurlijk leuk uitgedacht, maar is het bij rechercheurs niet zo dat als ze een liefdesrelatie hebben ze geen duo op de werkvloer kunnen blijven?
De plaats delict vond ik erg origineel gekozen en ik was benieuwd hoe Weissenbacher dit zou verwerken in haar thriller, want het lijk onder een tegelvloer verbergen doe je niet zo één, twee. drie. Maar dit is toch geloofwaardig neergezet. Wel had ik al snel een vermoeden wie de dader was, en dit bleek ook te kloppen. Dit mag Weissenbacher voor mij toch nog iets beter verwerken in haar thriller, want ik denk dat de doorgewinterde thrillerlezer erg snel door het verhaal heen prikt en snel door heeft wie de dader is.
De meeste aandacht lag naar mijn gevoel op Laura, de vrouwelijke rechercheur, hierdoor werden de andere personages iets onderbelicht, echter als dit een serie wordt met beide rechercheurs in de hoofdrol snap ik deze keuze wel en is het logisch dat ze niet iedereen in dit boek volledig uitgewerkt heeft.
Het taalgebruik is eenvoudig, wel is Weissenbacher soms onnodig uitgebreid in haar omschrijvingen. Zo kwam ik o.a. onderstaande tekst tegen terwijl het naar mijn gevoel duidelijk genoeg was geweest als er gestaan had ‘Ze staan voor een goed onderhouden rijtjeswoning’.
Ze staan voor een rijtjeswoning met een keurig voortuintje, waar geen blaadje op de aarde ligt. Alles is netjes gesnoeid en geharkt. Klaar voor de lente. Het tuinpad leidt naar een voordeur in bruine sponningen met daarin een onder- en bovenraam en daartussen de brievenbus. Voor de ramen hangen helderwitte glasgordijnen.
Zo’n uitweiding over de omgeving ben ik een paar keer tegen gekomen, en ik vind het fijn als ik door de schrijfstijl de situatie goed kan voorstellen, maar er mag ook nog wel iets over blijven voor mijn fantasie.
Je merkt onder het lezen dat Weissenbacher zeker het talent heeft om plots uit te denken. Wel mag wat mij betreft de dader wat beter verstopt worden en de omgeving iets minder omschreven worden. Als Weissenbacher een nieuw boek met Laura Mandemaker en Hans Dijkma in de hoofdrol gaat schrijven, zal ik deze zeker weer gaan lezen en hoop ik dat bovenstaande aandachtspuntjes meegenomen zijn.
Franziska Weissenbacher was voor mij een onbekende auteur en ik vind het altijd erg leuk om voor mij nieuwe auteurs te leren kennen. De korte flaptekst klonk veelbelovend en ik begon dan ook enthousiast te lezen. Er is een rechercheursduo wat van Amsterdam overplaatsing naar Den Bosch aangevraagd heeft na een heftige gebeurtenis in Amsterdam. Echter dit duo is naast partners op het werk ook partners voor het leven en toen kwam bij mij eigenlijk de eerste vraag… Natuurlijk leuk uitgedacht, maar is het bij rechercheurs niet zo dat als ze een liefdesrelatie hebben ze geen duo op de werkvloer kunnen blijven?
De plaats delict vond ik erg origineel gekozen en ik was benieuwd hoe Weissenbacher dit zou verwerken in haar thriller, want het lijk onder een tegelvloer verbergen doe je niet zo één, twee. drie. Maar dit is toch geloofwaardig neergezet. Wel had ik al snel een vermoeden wie de dader was, en dit bleek ook te kloppen. Dit mag Weissenbacher voor mij toch nog iets beter verwerken in haar thriller, want ik denk dat de doorgewinterde thrillerlezer erg snel door het verhaal heen prikt en snel door heeft wie de dader is.
De meeste aandacht lag naar mijn gevoel op Laura, de vrouwelijke rechercheur, hierdoor werden de andere personages iets onderbelicht, echter als dit een serie wordt met beide rechercheurs in de hoofdrol snap ik deze keuze wel en is het logisch dat ze niet iedereen in dit boek volledig uitgewerkt heeft.
Het taalgebruik is eenvoudig, wel is Weissenbacher soms onnodig uitgebreid in haar omschrijvingen. Zo kwam ik o.a. onderstaande tekst tegen terwijl het naar mijn gevoel duidelijk genoeg was geweest als er gestaan had ‘Ze staan voor een goed onderhouden rijtjeswoning’.
Ze staan voor een rijtjeswoning met een keurig voortuintje, waar geen blaadje op de aarde ligt. Alles is netjes gesnoeid en geharkt. Klaar voor de lente. Het tuinpad leidt naar een voordeur in bruine sponningen met daarin een onder- en bovenraam en daartussen de brievenbus. Voor de ramen hangen helderwitte glasgordijnen.
Zo’n uitweiding over de omgeving ben ik een paar keer tegen gekomen, en ik vind het fijn als ik door de schrijfstijl de situatie goed kan voorstellen, maar er mag ook nog wel iets over blijven voor mijn fantasie.
Je merkt onder het lezen dat Weissenbacher zeker het talent heeft om plots uit te denken. Wel mag wat mij betreft de dader wat beter verstopt worden en de omgeving iets minder omschreven worden. Als Weissenbacher een nieuw boek met Laura Mandemaker en Hans Dijkma in de hoofdrol gaat schrijven, zal ik deze zeker weer gaan lezen en hoop ik dat bovenstaande aandachtspuntjes meegenomen zijn.
April 11, 2022
Nadat rechercheurs Laura Mandemaker en Hans Dijkma ternauwernood aan de dood zijn ontsnapt in Amsterdam, vinden zij een nieuwe standplaats in 's-Hertogenbosch. Ze verwachten dat het leven daar een stuk rustiger zal worden voor hen, maar de werkelijkheid is anders. Vrijwel direct worden ze geconfronteerd met een totaal onverklaarbare zaak.
In de proloog stelt de auteur ons voor aan Laura Mandemaker en Hans Dijkma en vertelt daar ook al iets over hun onderlinge relatie.
In vierenveertig niet te lange hoofdstukken neemt de auteur je daarna mee naar gebeurtenissen die zich afspelen tussen januari en april 2019, met hier en daar een kijkje terug in de tijd.
In de vloer van de Sint-Janskathedraal worden twee verse lijken gevonden; ze kunnen er nog niet heel lang gelegen hebben. Pastoor Bruno Marechal zwaait daar de scepter en is geliefd door iedereen die hem kent.
Bij het grote publiek was al bekend dat er 520 graven in de kathedraal waren en dit graf werd daarom als graf 521 aangemerkt.
Het team waarvan beide rechercheurs deel uitmaken, start een uitgebreid onderzoek naar de identiteit van de slachtoffers en de dader(s). Voordat ze zich de zaak eigen hebben gemaakt en ze de identiteit van de slachtoffers kennen, dient zich een volgende dode aan.
Ondanks dat de dader al snel zijn of haar verhaal mag vertellen, blijft de identiteit nog even onbekend, maar dat verandert. De auteur laat de lezer nog heel lang in het ongewisse over het hoe en waarom en daardoor blijft de spanning goed voelbaar.
De rechercheurs groeien nog meer in hun verhouding naar elkaar toe, dankzij pastoor Marechal.
“Midden op de stoep blijven ze staan en kijken in elkaars ogen. Laura fel, Hans vermoeid. ‘Sorry dat ik er nooit iets over heb gezegd. Het heeft niets met vertrouwen te maken, dat zweer ik. Het was gewoon altijd een soort blauwe plek vanbinnen, die ik uit mezelf liever niet aanraakte. Gek genoeg heeft Marechal zijn vinger er precies opgelegd en het voelt beter. Ga nu niet hetzelfde doen als ik al die jaren; jouw gevoel laten afhangen van mijn keuzes.’ Ze blijven een tijdje zo staan, zich niets aantrekkend van voorbijgangers.”
Franziska Weissenbacher heeft een prettige schrijfstijl en de personages worden goed beschreven.
Er volgt een bizarre ontknoping en tijdens het lezen van de epiloog voelde ik de haatgevoelens over me heen stromen. Heeft dit verhaal nog een vervolg, vroeg ik me af? Zal er wraak worden genomen door dit gestoorde wezen?
Ik kijk uit naar een volgend verhaal van Franziska Weissenbacher met deze rechercheurs in de hoofdrollen.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog.
In de proloog stelt de auteur ons voor aan Laura Mandemaker en Hans Dijkma en vertelt daar ook al iets over hun onderlinge relatie.
In vierenveertig niet te lange hoofdstukken neemt de auteur je daarna mee naar gebeurtenissen die zich afspelen tussen januari en april 2019, met hier en daar een kijkje terug in de tijd.
In de vloer van de Sint-Janskathedraal worden twee verse lijken gevonden; ze kunnen er nog niet heel lang gelegen hebben. Pastoor Bruno Marechal zwaait daar de scepter en is geliefd door iedereen die hem kent.
Bij het grote publiek was al bekend dat er 520 graven in de kathedraal waren en dit graf werd daarom als graf 521 aangemerkt.
Het team waarvan beide rechercheurs deel uitmaken, start een uitgebreid onderzoek naar de identiteit van de slachtoffers en de dader(s). Voordat ze zich de zaak eigen hebben gemaakt en ze de identiteit van de slachtoffers kennen, dient zich een volgende dode aan.
Ondanks dat de dader al snel zijn of haar verhaal mag vertellen, blijft de identiteit nog even onbekend, maar dat verandert. De auteur laat de lezer nog heel lang in het ongewisse over het hoe en waarom en daardoor blijft de spanning goed voelbaar.
De rechercheurs groeien nog meer in hun verhouding naar elkaar toe, dankzij pastoor Marechal.
“Midden op de stoep blijven ze staan en kijken in elkaars ogen. Laura fel, Hans vermoeid. ‘Sorry dat ik er nooit iets over heb gezegd. Het heeft niets met vertrouwen te maken, dat zweer ik. Het was gewoon altijd een soort blauwe plek vanbinnen, die ik uit mezelf liever niet aanraakte. Gek genoeg heeft Marechal zijn vinger er precies opgelegd en het voelt beter. Ga nu niet hetzelfde doen als ik al die jaren; jouw gevoel laten afhangen van mijn keuzes.’ Ze blijven een tijdje zo staan, zich niets aantrekkend van voorbijgangers.”
Franziska Weissenbacher heeft een prettige schrijfstijl en de personages worden goed beschreven.
Er volgt een bizarre ontknoping en tijdens het lezen van de epiloog voelde ik de haatgevoelens over me heen stromen. Heeft dit verhaal nog een vervolg, vroeg ik me af? Zal er wraak worden genomen door dit gestoorde wezen?
Ik kijk uit naar een volgend verhaal van Franziska Weissenbacher met deze rechercheurs in de hoofdrollen.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog.
Read
March 7, 2021De rechercheurs Laura en Hans zijn pas in ’s Hertogenbosch komen wonen en werken en krijgen meteen te maken met een bijzondere zaak. 2 lichamen in een graf midden in de Sint Jan. Daarna wordt er een derde lichaam gevonden, va een vrouw die aan tafel zit. Beide zaken lijken los van elkaar te staan maar de lezer komt er al snel achter dat ze verband met elkaar houden. Nu moeten Laura, Hans en hun team er nog achter zien te komen.
Wat volgt is een heerlijke detective of spannende politieroman dat je door het mooie ’s Hertogenbosch leidt, zelfs nog met een kleine toeristische route, naar een hele bijzondere ontknoping van deze moorden.
Na de ontknoping is het verhaal nog niet klaar want tijdens de verhoren wordt er een mooi psychologisch spel gespeeld tussen verdachte en recherche. Ze moeten alle zeilen bijzetten om tot een bekentenis te komen. Dan lijkt het boek toch een psychologische thriller te zijn.
Naast dit verhaal speelt het verhaal van Laura en Hans een grote rol, een vrij nieuw duo dat in Amsterdam zo iets traumatisch heeft meegemaakt dat ze hebben besloten om in een andere stad hun leven weer op te pakken.
Met een recherche duo dat ook een relatie met elkaar heeft verwachtte ik iets meer romantiek dan hier gegeven werd maar ik vond het een hele mooie extra laag geven aan het verhaal.
De dader is voor de lezer eerder bekend dat voor de recherche en dat zorgt ervoor dat deze spanning van het ontdekken van wie de moorden gepleegd heeft weg is maar vervangen wordt door de spanning van het meepuzzelen met de hoofdpersonen in dit verhaal. En dan geeft Franziska Weissenbacher het verhaal ineens een mooie twist zodat de lezer toch verrast wordt.
Kortom een heerlijke vrouwenthriller met veel ruimte voor de prive levens van de recherche en de dader. Voor mensen die van mooie politieseries houden met een beetje meer.
Ik ben zelf heel nieuwsgierig naar wat er in het eerste deel gebeurd is en wanneer we weer een deel van deze mooie serie kunnen lezen…..
Wat volgt is een heerlijke detective of spannende politieroman dat je door het mooie ’s Hertogenbosch leidt, zelfs nog met een kleine toeristische route, naar een hele bijzondere ontknoping van deze moorden.
Na de ontknoping is het verhaal nog niet klaar want tijdens de verhoren wordt er een mooi psychologisch spel gespeeld tussen verdachte en recherche. Ze moeten alle zeilen bijzetten om tot een bekentenis te komen. Dan lijkt het boek toch een psychologische thriller te zijn.
Naast dit verhaal speelt het verhaal van Laura en Hans een grote rol, een vrij nieuw duo dat in Amsterdam zo iets traumatisch heeft meegemaakt dat ze hebben besloten om in een andere stad hun leven weer op te pakken.
Met een recherche duo dat ook een relatie met elkaar heeft verwachtte ik iets meer romantiek dan hier gegeven werd maar ik vond het een hele mooie extra laag geven aan het verhaal.
De dader is voor de lezer eerder bekend dat voor de recherche en dat zorgt ervoor dat deze spanning van het ontdekken van wie de moorden gepleegd heeft weg is maar vervangen wordt door de spanning van het meepuzzelen met de hoofdpersonen in dit verhaal. En dan geeft Franziska Weissenbacher het verhaal ineens een mooie twist zodat de lezer toch verrast wordt.
Kortom een heerlijke vrouwenthriller met veel ruimte voor de prive levens van de recherche en de dader. Voor mensen die van mooie politieseries houden met een beetje meer.
Ik ben zelf heel nieuwsgierig naar wat er in het eerste deel gebeurd is en wanneer we weer een deel van deze mooie serie kunnen lezen…..
February 26, 2021
Graf 521 is het nieuwe boek van Franziska Weissenbacher. Een echte thriller. In het verhaal volgen we Laura Mandemaker en Hans Dijksma, twee rechercheurs die vanuit Amsterdam naar Den Bosch zijn overgeplaatst. Hier worden ze meteen voor de leeuwen geworpen en worden ze geconfronteerd met twee lijken in de kathedraal. Daar komt nog een verdacht overlijden bij. Dus beide rechercheurs moeten vol aan de bak.
Dit vormt de basis van een spannend verhaal, van het begin tot het einde. Vanaf de eerste pagina wordt je het verhaal in gezogen en wordt je niet meer losgelaten. Het verhaal wordt van uit twee perspectieven verteld : die van Laura en Hans en die van de dader Marion. Dat wordt al vrij snel prijsgegeven in het verhaal. Is dat jammer? Vaak wel, maar in dit verhaal zeker niet. Je weet nu dat er jacht op Marion gemaakt gaat worden en dat bied genoeg spanning en perspectief voor het verhaal. Je zou bijna zeggen van een thriller belandt je in een psychologische thriller.
De schrijfstijl is lekker vlot en de auteur heeft zich goed verdiept in het psychologische gebeuren door het gehele verhaal. Hoe en wat ga ik hier natuurlijk niet vertellen daarvoor moet je het boek zelf lezen. Het verhaal komt ook goed beeldend over. Je waant je echt in Den Bosch en krijgt de neiging om er zelf een kijkje te nemen. De personages zijn goed uitgewerkt, ze komen niet oppervlakkig over.
Samengevat : Een goede thriller die het lezen meer dan waard is. Het thema wat je tussen de regels door leest is zeker actueel : Pesten op school. Het kan iemand voor het leven beschadigen met alle gevolgen van dien. Zeer mooi verweven in het verhaal. Het boek is dan ook zeker een aanrader.
Dit vormt de basis van een spannend verhaal, van het begin tot het einde. Vanaf de eerste pagina wordt je het verhaal in gezogen en wordt je niet meer losgelaten. Het verhaal wordt van uit twee perspectieven verteld : die van Laura en Hans en die van de dader Marion. Dat wordt al vrij snel prijsgegeven in het verhaal. Is dat jammer? Vaak wel, maar in dit verhaal zeker niet. Je weet nu dat er jacht op Marion gemaakt gaat worden en dat bied genoeg spanning en perspectief voor het verhaal. Je zou bijna zeggen van een thriller belandt je in een psychologische thriller.
De schrijfstijl is lekker vlot en de auteur heeft zich goed verdiept in het psychologische gebeuren door het gehele verhaal. Hoe en wat ga ik hier natuurlijk niet vertellen daarvoor moet je het boek zelf lezen. Het verhaal komt ook goed beeldend over. Je waant je echt in Den Bosch en krijgt de neiging om er zelf een kijkje te nemen. De personages zijn goed uitgewerkt, ze komen niet oppervlakkig over.
Samengevat : Een goede thriller die het lezen meer dan waard is. Het thema wat je tussen de regels door leest is zeker actueel : Pesten op school. Het kan iemand voor het leven beschadigen met alle gevolgen van dien. Zeer mooi verweven in het verhaal. Het boek is dan ook zeker een aanrader.
March 17, 2021
Na een traumatische werkervaring in Amsterdam, beslissen Laura en Hans, 2 rechercheurs, een nieuw leven te beginnen in Den Bosch. De tijd om Den Bosch te leren kennen, krijgen ze niet.
In de kathedraal Sint-Jan worden er twee lijken gevonden en Hans en Laura worden aangewezen om de moorden te onderzoeken. Iets later wordt er ook een lijk in een woning gevonden. Een verband tussen de beide moorden lijkt er niet echt, tot er na veel zoekwerk toch een link wordt gevonden. Een moeilijk en ingewikkeld onderzoek gaat van start. Je volgt het verhaal vanuit de rechercheurs mee, maar ook vanuit de moordenaar.
Al vrij snel heb je als lezer door wie de effectieve dader is, maar dit neemt niets af van de spanning. In de 2e verhaallijn lees je de zoektocht van de rechercheurs en merk je ook op waar ze fouten maken in het onderzoek, en dat bouwt de spanning ook op. Gaan ze de moordenaar wel weten te vinden…
De personages zijn mooi uitgewerkt, je voelt ook de gevoelens die zij doormaken. De locaties worden beeldend beschreven, waardoor je je als lezer alles heel goed kan voorstellen. Een eenvoudige vlotte schrijfstijl en korte hoofdstukken zorgen er voor dat je snel het boek kan doorlezen.
Dit boek was voor mij een aangename kennismaking, en ik ben getriggerd om het verhaal uit Amsterdam te lezen. Ik wil weten wat Laura en Hans daar hebben meegemaakt.
Een thriller zou ik Graf 521 niet echt noemen, maar de auteur weet er wel van begin tot einde de spanning in te houden, en dat vind ik heel fijn. Ik heb echt genoten van dit boek!
In de kathedraal Sint-Jan worden er twee lijken gevonden en Hans en Laura worden aangewezen om de moorden te onderzoeken. Iets later wordt er ook een lijk in een woning gevonden. Een verband tussen de beide moorden lijkt er niet echt, tot er na veel zoekwerk toch een link wordt gevonden. Een moeilijk en ingewikkeld onderzoek gaat van start. Je volgt het verhaal vanuit de rechercheurs mee, maar ook vanuit de moordenaar.
Al vrij snel heb je als lezer door wie de effectieve dader is, maar dit neemt niets af van de spanning. In de 2e verhaallijn lees je de zoektocht van de rechercheurs en merk je ook op waar ze fouten maken in het onderzoek, en dat bouwt de spanning ook op. Gaan ze de moordenaar wel weten te vinden…
De personages zijn mooi uitgewerkt, je voelt ook de gevoelens die zij doormaken. De locaties worden beeldend beschreven, waardoor je je als lezer alles heel goed kan voorstellen. Een eenvoudige vlotte schrijfstijl en korte hoofdstukken zorgen er voor dat je snel het boek kan doorlezen.
Dit boek was voor mij een aangename kennismaking, en ik ben getriggerd om het verhaal uit Amsterdam te lezen. Ik wil weten wat Laura en Hans daar hebben meegemaakt.
Een thriller zou ik Graf 521 niet echt noemen, maar de auteur weet er wel van begin tot einde de spanning in te houden, en dat vind ik heel fijn. Ik heb echt genoten van dit boek!
March 2, 2021
Mijn #recensie over Graf 521 (Franziska Weissenbacher) kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2021...
Inclusief #leesfragment
Inclusief #leesfragment
August 8, 2021
3,5 ster, een niet zo verrassend plot, wel snel en makkelijk te lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 3, 2021
Nadat rechercheurs Laura en Hans ternauwernood aan de dood ontsnappen besluiten ze het drukke Amsterdam te ruilen tegen het Brabantse Den Bosch. Daar worden ze vrijwel direct geconfronteerd met een bizarre dubbele moord in een kathedraal en duikt er nog voor ze zich hebben ingelezen nog dode op.
Graf 521 is een vlotte misdaadthriller met levendige karakters en boeiende gebeurtenissen. Als lezer word je, ondanks dat je al vrij snel weet wie de dader is, nieuwsgierig gemaakt naar de motieven van de dader en wie ze daadwerkelijk is. Juist doordat Franziska ervoor heeft gekozen de dader al aan het begin van het boek bekend te maken aan de lezer heb je het gevoel dat je met twee kanten kunt meedenken, zowel met de dader als de recherche en je een eigen zoektocht kunt beginnen naar de dader.
De personages zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt en je krijgt als lezer een inkijkje in de gevoelens van o.a. de twee rechercheurs. Vooral bij Laura merk je heel goed hoe ongemakkelijk ze zich voelt nu ze niet meer in haar veilige omgeving zit en hoe erg ze moet wennen aan haar nieuwe rol binnen de recherche. Haar karakter sprak mij door haar emoties het meest aan en doordat ik zo goed met haar kon meeleven wilde ik het liefst blijven doorlezen over de zaak en hoe Laura zich probeerde aan te passen aan haar nieuwe omgeving en team.
De zaken die Laura en Hans krijgen voorgeschoteld zijn door de schrijfster goed in elkaar gezet en de manier waarop de rechercheurs de zaak behandelen zit op een betrouwbare manier in elkaar waardoor het voor mij als lezer echt aanvoelt. De ontknoping is één die ik gedeeltelijk zag aankomen maar de wijze waarop en de ontwikkeling ervan was zo origineel dat ik hem niet zag aankomen en er echt van kon genieten.
Franziska heeft een meeslepende schrijfstijl waarbij ze de omgeving en de personages levendig beschrijft en je de straten en de kathedraal haast voor je ziet en het boek nog lange tijd in je gedachten zal blijven hangen.
Voor mij was dit het eerste boek wat ik van Franziska Weissenbacher las maar ik ga zeker haar eerdere boek over Laura en Hans lezen!
Franziska Weissenbacher is allround medewerkster in een frietzaak en gebeurt al haar vrije tijd voor het schrijven van misdaadverhalen. Ze is getrouwd en is naast moeder van twee dochters en vier zonen ook oma van meerdere kleinkinderen. Ze debuteerde in 2019 met de thriller De Matchmaker.
Graf 521 is een vlotte misdaadthriller met levendige karakters en boeiende gebeurtenissen. Als lezer word je, ondanks dat je al vrij snel weet wie de dader is, nieuwsgierig gemaakt naar de motieven van de dader en wie ze daadwerkelijk is. Juist doordat Franziska ervoor heeft gekozen de dader al aan het begin van het boek bekend te maken aan de lezer heb je het gevoel dat je met twee kanten kunt meedenken, zowel met de dader als de recherche en je een eigen zoektocht kunt beginnen naar de dader.
De personages zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt en je krijgt als lezer een inkijkje in de gevoelens van o.a. de twee rechercheurs. Vooral bij Laura merk je heel goed hoe ongemakkelijk ze zich voelt nu ze niet meer in haar veilige omgeving zit en hoe erg ze moet wennen aan haar nieuwe rol binnen de recherche. Haar karakter sprak mij door haar emoties het meest aan en doordat ik zo goed met haar kon meeleven wilde ik het liefst blijven doorlezen over de zaak en hoe Laura zich probeerde aan te passen aan haar nieuwe omgeving en team.
De zaken die Laura en Hans krijgen voorgeschoteld zijn door de schrijfster goed in elkaar gezet en de manier waarop de rechercheurs de zaak behandelen zit op een betrouwbare manier in elkaar waardoor het voor mij als lezer echt aanvoelt. De ontknoping is één die ik gedeeltelijk zag aankomen maar de wijze waarop en de ontwikkeling ervan was zo origineel dat ik hem niet zag aankomen en er echt van kon genieten.
Franziska heeft een meeslepende schrijfstijl waarbij ze de omgeving en de personages levendig beschrijft en je de straten en de kathedraal haast voor je ziet en het boek nog lange tijd in je gedachten zal blijven hangen.
Voor mij was dit het eerste boek wat ik van Franziska Weissenbacher las maar ik ga zeker haar eerdere boek over Laura en Hans lezen!
Franziska Weissenbacher is allround medewerkster in een frietzaak en gebeurt al haar vrije tijd voor het schrijven van misdaadverhalen. Ze is getrouwd en is naast moeder van twee dochters en vier zonen ook oma van meerdere kleinkinderen. Ze debuteerde in 2019 met de thriller De Matchmaker.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews