What do you think?
Rate this book
Nachtschuim
Literatuurjunkie Jeroom Claassen verkeert in een staat van blinde bewondering voor de cultdichter Nico Den Donder, die hem vlak voor zijn dood toevertrouwt dat er onder de arduinen gedenkstenen van de monumentale begraafplaats Schoonselhof nog nieuw werk van hem verborgen ligt. Hoewel het onduidelijk is of de dichter de waarheid sprak, begint Claassen aan een even uitzichtloze als misdadige zoektocht.
Nachtschuim is een roman over het onvermogen van een mens om zich te binden: aan andere mensen, aan een carrière, aan de liefde, aan de realiteit. Het is een verhaal over ouderliefde en ouderhaat, over vergankelijkheid, loyaliteit en de flinterdunne lijn tussen waan en werkelijkheid. Claassen is zowel een romantische cynicus als een cynische romanticus. Auteur Koen Strobbe schiep opnieuw een personage en een verhaal dat je maar niet wilt loslaten.
Nachtschuim is een roman over het onvermogen van een mens om zich te binden: aan andere mensen, aan een carrière, aan de liefde, aan de realiteit. Het is een verhaal over ouderliefde en ouderhaat, over vergankelijkheid, loyaliteit en de flinterdunne lijn tussen waan en werkelijkheid. Claassen is zowel een romantische cynicus als een cynische romanticus. Auteur Koen Strobbe schiep opnieuw een personage en een verhaal dat je maar niet wilt loslaten.
334 pages, Paperback
First published February 19, 2021
2 people are currently reading
50 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
March 1, 2021
Snel! ging het voor Strobbe: toen hij in 2016 met 'Kruis en Munt' debuteerde was de Hercule Poirot-debuutprijs meteen zijn deel.
Zo snel ging het.
Dus ging hij ietwat willens nillens door op zijn elan en pende in nauwelijks drie jaar tijd nog een paar 'klassieke' thrillers bij elkaar. Dat wrong een beetje, omdat je voelde dat Strobbe eigenlijk niet de nieuwe Aspe, Baete of Coppers wilde worden. Dat hij meer in zijn mars had.
Dus veranderde hij het geweer van schouder en verraste twee jaar geleden vriend en (vooral) vijand met het schitterende 'Hotel Solitude'.
Daarin exploreerde hij op onnavolgbare manier de duistere hoeken van de psyche van de schrijver.
Dat doet hij in 'Nachtschuim' opnieuw, zonder ook maar een moment de indruk te geven dat hij zijn kunstje herhaalt.
Hoewel: als het kunstje betekent dat je de lezer alweer langzaam een verhaal intrekt, nieuwsgierig maakt naar een wel erg getroebleerde ziel, een paar keer flink bij de neus neemt en hem vervolgens alsmaar sneller (en snéller) doet lezen om toch maar de afloop te kennen, dan màg je dat kunstje wat mij betreft eindeloos toepassen.
Want dan hebben die eerste vingeroefeningen hun absolute nut bewezen en nu al voor de tweede keer een razend spannende roman mét diepgang opgeleverd.
Snel een derde graag.
Snel!
Zo snel ging het.
Dus ging hij ietwat willens nillens door op zijn elan en pende in nauwelijks drie jaar tijd nog een paar 'klassieke' thrillers bij elkaar. Dat wrong een beetje, omdat je voelde dat Strobbe eigenlijk niet de nieuwe Aspe, Baete of Coppers wilde worden. Dat hij meer in zijn mars had.
Dus veranderde hij het geweer van schouder en verraste twee jaar geleden vriend en (vooral) vijand met het schitterende 'Hotel Solitude'.
Daarin exploreerde hij op onnavolgbare manier de duistere hoeken van de psyche van de schrijver.
Dat doet hij in 'Nachtschuim' opnieuw, zonder ook maar een moment de indruk te geven dat hij zijn kunstje herhaalt.
Hoewel: als het kunstje betekent dat je de lezer alweer langzaam een verhaal intrekt, nieuwsgierig maakt naar een wel erg getroebleerde ziel, een paar keer flink bij de neus neemt en hem vervolgens alsmaar sneller (en snéller) doet lezen om toch maar de afloop te kennen, dan màg je dat kunstje wat mij betreft eindeloos toepassen.
Want dan hebben die eerste vingeroefeningen hun absolute nut bewezen en nu al voor de tweede keer een razend spannende roman mét diepgang opgeleverd.
Snel een derde graag.
Snel!
May 25, 2021
Gelezen omwille van de #ikleesbelgisch boekenclub.
Ik had nog nooit van de schrijver gehoord en de cover valt nu ook niet meteen op, dus ik had het waarschijnlijk zelf nooit vastgepakt. Maar ik ben blij dat ik dit las. Ik vond het een goed boek met personages die evolueren, een doordacht plot en geen losse eindjes.
Ik had nog nooit van de schrijver gehoord en de cover valt nu ook niet meteen op, dus ik had het waarschijnlijk zelf nooit vastgepakt. Maar ik ben blij dat ik dit las. Ik vond het een goed boek met personages die evolueren, een doordacht plot en geen losse eindjes.
September 26, 2021
Een mooi stukje literatuur. Oprecht onder de indruk!
April 14, 2024
Het boek tastte waarlijks mijn realiteitszin aan. Dan kan je enkel maar applaudisseren.
June 30, 2021
“Met elk stukje herinnering dat erbij komt, wordt zijn schaamte groter.”
Koen Strobbe is een Vlaamse auteur die al meer dan vijftien jaar in de Provence woont. Vorig jaar las ik Hotel Solitude. Ik was nu dus heel benieuwd of zijn nieuwste literaire roman, Nachtschuim, mij ook evenveel leesplezier zou bezorgen. En ja, vanaf de eerste pagina had de auteur meteen mijn aandacht, de start van een bijzonder verhaal.
Jeroom Claassen heeft een grote fascinatie voor Nico Den Donder. Claassen heeft zijn doctoraatthesis geschreven rond tien bewaard gebleven gedichten van Den Donder. De rest van zijn oeuvre had de poëet per ongeluk verbrand. Door een nauwe samenwerking tussen beide mannen ontstond er een hechte band. Op zijn sterfbed mompelt Den Donder dat er nog onuitgegeven gedichten bewaard zijn gebleven… gekerfd op de onderkant van arduinen grafzerken op het Schoonselhof (het Antwerpse Père-Lachaise). Claassen ziet hier een mooie kans om nieuw en uniek werk uit te geven. Kan hij zijn droom waar maken?
Zijn zoektocht ontaardt echter in een gevaarlijke obsessie. De nachtelijke uitstappen naar het kerkhof blijven niet zonder gevolg. En toch blijft hij stug volhouden. Als hij hulp krijgt van zijn nieuwe buren, een stel dokwerkers, loopt het pas echt mis.
De neerwaartse spiraal waarin Claassen zich bevindt, heeft ook invloed op zijn vrienden en familie. Zijn vader stuurt hem naar Finkelstein, een psychiater. En hier wordt duidelijk hoe het gezin gebukt gaat onder het gezag van die vader. De gesprekken zijn interessant en Koen Strobbe bracht mij hier toch aan het twijfelen. Wie manipuleert hier eigenlijk het verhaal? Wie kan ik geloven en vertrouwen? Aanvankelijk ging ik mee in de gedachtegang van Claassens, maar hoe betrouwbaar zijn die gedachten en veronderstellingen?
“Een enkeling durfde het zelfs aan om te suggereren dat de stervende dichter nog gauw een macabere grap met hem wilde uithalen. Maar nog niemand is met de hypothese op de proppen gekomen dat het niet Den Donder maar hijzelf is die een waanbeeld in zijn hoofd heeft gestopt.”
Ook de vriendschap met Ditte, Marie en Bram lijdt onder de obsessieve zoektocht. Is deze zoektocht ook een vlucht, een excuus om zich niet te binden aan de mensen die hem toch nauw aan het hart liggen? De ravage die Claassen achterlaat wordt steeds erger, ook bij hemzelf.
Koen Strobbe weet de innerlijke gevoelens van zijn personages knap op papier te zetten. De vader die teleurgesteld is in de studiekeuze, de onderdrukte moeder, Ditte die afstand neemt,…
Nachtschuim is een veelzijdig verhaal. Spanning en humor wisselen elkaar af. Serieuze en indringende emoties en dan toch weer twijfelen aan de echtheid en betrouwbaarheid. Wie is Jeroom Claassen nu écht? Af en toe was Koen Strobbe mijn aandacht even kwijt, maar op de juiste momenten wist hij me dan weer wakker te schudden met verrassende wendingen.
Hoe ver gaan we om onze dromen waar te maken? Een letterlijke en figuurlijke zoektocht naar een dode taal. De betekenis van Nachtschuim wordt op de laatste bladzijden duidelijk en laat me een beetje beduusd achter, maar ook tevreden. Een zeer passend en mooi einde. Origineel verhaal in een fijne en eigenzinnige schrijfstijl, 4 sterren, alsjeblief!
Koen Strobbe is een Vlaamse auteur die al meer dan vijftien jaar in de Provence woont. Vorig jaar las ik Hotel Solitude. Ik was nu dus heel benieuwd of zijn nieuwste literaire roman, Nachtschuim, mij ook evenveel leesplezier zou bezorgen. En ja, vanaf de eerste pagina had de auteur meteen mijn aandacht, de start van een bijzonder verhaal.
Jeroom Claassen heeft een grote fascinatie voor Nico Den Donder. Claassen heeft zijn doctoraatthesis geschreven rond tien bewaard gebleven gedichten van Den Donder. De rest van zijn oeuvre had de poëet per ongeluk verbrand. Door een nauwe samenwerking tussen beide mannen ontstond er een hechte band. Op zijn sterfbed mompelt Den Donder dat er nog onuitgegeven gedichten bewaard zijn gebleven… gekerfd op de onderkant van arduinen grafzerken op het Schoonselhof (het Antwerpse Père-Lachaise). Claassen ziet hier een mooie kans om nieuw en uniek werk uit te geven. Kan hij zijn droom waar maken?
Zijn zoektocht ontaardt echter in een gevaarlijke obsessie. De nachtelijke uitstappen naar het kerkhof blijven niet zonder gevolg. En toch blijft hij stug volhouden. Als hij hulp krijgt van zijn nieuwe buren, een stel dokwerkers, loopt het pas echt mis.
De neerwaartse spiraal waarin Claassen zich bevindt, heeft ook invloed op zijn vrienden en familie. Zijn vader stuurt hem naar Finkelstein, een psychiater. En hier wordt duidelijk hoe het gezin gebukt gaat onder het gezag van die vader. De gesprekken zijn interessant en Koen Strobbe bracht mij hier toch aan het twijfelen. Wie manipuleert hier eigenlijk het verhaal? Wie kan ik geloven en vertrouwen? Aanvankelijk ging ik mee in de gedachtegang van Claassens, maar hoe betrouwbaar zijn die gedachten en veronderstellingen?
“Een enkeling durfde het zelfs aan om te suggereren dat de stervende dichter nog gauw een macabere grap met hem wilde uithalen. Maar nog niemand is met de hypothese op de proppen gekomen dat het niet Den Donder maar hijzelf is die een waanbeeld in zijn hoofd heeft gestopt.”
Ook de vriendschap met Ditte, Marie en Bram lijdt onder de obsessieve zoektocht. Is deze zoektocht ook een vlucht, een excuus om zich niet te binden aan de mensen die hem toch nauw aan het hart liggen? De ravage die Claassen achterlaat wordt steeds erger, ook bij hemzelf.
Koen Strobbe weet de innerlijke gevoelens van zijn personages knap op papier te zetten. De vader die teleurgesteld is in de studiekeuze, de onderdrukte moeder, Ditte die afstand neemt,…
Nachtschuim is een veelzijdig verhaal. Spanning en humor wisselen elkaar af. Serieuze en indringende emoties en dan toch weer twijfelen aan de echtheid en betrouwbaarheid. Wie is Jeroom Claassen nu écht? Af en toe was Koen Strobbe mijn aandacht even kwijt, maar op de juiste momenten wist hij me dan weer wakker te schudden met verrassende wendingen.
Hoe ver gaan we om onze dromen waar te maken? Een letterlijke en figuurlijke zoektocht naar een dode taal. De betekenis van Nachtschuim wordt op de laatste bladzijden duidelijk en laat me een beetje beduusd achter, maar ook tevreden. Een zeer passend en mooi einde. Origineel verhaal in een fijne en eigenzinnige schrijfstijl, 4 sterren, alsjeblief!
January 26, 2023
Zodra er een passie in je groeit is het moeilijk om het los te laten. Zo ook voor Claassen die op het sterfbed van Den Donder geobsedeerd raakt door zijn inspirerende gedichten en raakt nog meer in de ban van zijn verhalen als hij te horen krijgt dat er verborgen werk van Den Donder op een begraafplaats zou liggen.
Vanaf dan start een grootschalige zoekactie door Claassen, blind voor alles en iedereen waarbij de grens van het onmogelijke te allen tijde overschreden worden.
Een roerig verhaal ontpopt zich en je waant je in de warrigheid, twijfel en teleurstellingen die een mens ervaart zodra de werkelijk confronterend toeslaat.
"Soms wenst hij dat de inhoud van zijn hoofd zou kunnen vastlopen zoals in een computer. Dat de connecties in zijn hersenen een voor een zouden knappen en hem lieten ontsnappen zodat hij eindelijk zou kunnen inslapen’."
De personages zijn zo verschillend van elkaar maar in diepere zin zijn er zoveel overeenkomsten. De beschrijving van elk individu is snijdend en raakt je. Strobbe weet je te binden aan zijn verhaal door de eenvoud waarmee hij de zinnen formuleert. De obsessie groeit ook in jezelf waardoor je het einde snel wilt bereiken in de hoop dat de werkelijkheid alsnog een ommekeer krijgt.
Nachtschuim is een mooie ontroerende roman die je raakt.
Ik geef Nachtschuim van Koen Strobbe 4 sterren.
Danielle
Vanaf dan start een grootschalige zoekactie door Claassen, blind voor alles en iedereen waarbij de grens van het onmogelijke te allen tijde overschreden worden.
Een roerig verhaal ontpopt zich en je waant je in de warrigheid, twijfel en teleurstellingen die een mens ervaart zodra de werkelijk confronterend toeslaat.
"Soms wenst hij dat de inhoud van zijn hoofd zou kunnen vastlopen zoals in een computer. Dat de connecties in zijn hersenen een voor een zouden knappen en hem lieten ontsnappen zodat hij eindelijk zou kunnen inslapen’."
De personages zijn zo verschillend van elkaar maar in diepere zin zijn er zoveel overeenkomsten. De beschrijving van elk individu is snijdend en raakt je. Strobbe weet je te binden aan zijn verhaal door de eenvoud waarmee hij de zinnen formuleert. De obsessie groeit ook in jezelf waardoor je het einde snel wilt bereiken in de hoop dat de werkelijkheid alsnog een ommekeer krijgt.
Nachtschuim is een mooie ontroerende roman die je raakt.
Ik geef Nachtschuim van Koen Strobbe 4 sterren.
Danielle
July 2, 2021
Interessant verhaal. De personages worden goed uitgediept en tegelijk blijf je twijfelen aan hun integriteit. Wie moeten we geloven? Een antwoord komt er niet.
Een roman met weerhaakjes en een gedurfd einde. Zeer knap geschreven.
Een roman met weerhaakjes en een gedurfd einde. Zeer knap geschreven.
April 10, 2023
Dat Koen Strobbe goeie thrillers kon schrijven, dat wist ik al. Maar dat hij pure poëzie in zijn boeken kon zetten is me nieuw. Wat een prachtig verhaal van een talentvol auteur! Prachtige taal, mooi verhaal over onmacht, onkunde en onbegrip.
January 30, 2025
Het is nu jaren geleden dat ik dit boek heb gelezen. Hij staat bij mij op een schap op de overloop en elke keer dat mijn oog erop valt, denk ik - daar heb ik van genoten. Zelden wordt de waanzin van een obsessie correct neergezet. Dit boek is er meer dan in geslaagd.
Read
April 23, 2022Mooie zinssneden, langdradig verhaal met rare, ietwat voorspelbare plotwending
May 3, 2021
Als de cover je niet kan overtuigen om dit boek mee naar huis te nemen dan doet de flaptekst het alvast wel. De woorden literatuurjunkie, cultdichter, verborgen werk wekken nieuwsgierigheid alvast aan.
Dit is - en na het lezen van het boek schaam ik mij best - mijn eerste kennismaking met de auteur. Door de vlotte, poëtische en beeldende schrijfstijl grijpt deze roman je meteen. Je maakt meteen connectie met de personages en het verhaal.
‘Wat kan het zijn dat Den Donder voor hem in petto houdt? Toch nog een herinnering aan een verloren gegaan gedicht? En hoe goed kan die herinnering vandaag dan nog zijn, als gisteren een goede dag was?’
Jeroom Claassen, het hoofdpersonage, in volle bewondering voor de dichter Nico Den Donder. Na diens dood stopt die bewondering niet want de dichter gaf een geheim prijs aan Claassen. Het brengt Claassen, net zoals de gedichten dat doen, in beweging.
Letterlijk en figuurlijk in beweging, terwijl het gewone leven verdergaat, stort Claassen zich - obsessief - op zijn doel. De grens tussen wat kan en niet kan vervaagd en wordt overgestoken door de pure drift (of is het eerder waanzin) en karakter van Jeroom.
‘Het woord morgen houdt altijd een belofte in. Voor hem is die belofte: bevrijding. Hoewel hij niet te vroeg wil juichen, geeft het idee zich minstens gedeeltelijk verlost te zien van Kooyberghs’ ketens hem vleugels.’
Een roman waar ik ruim mijn tijd voor nam. Heerlijk is dat wanneer een auteur je meeneemt in een verhaal waar je als lezer zelf de drang - op het obsessieve af - van het personage voelt. Waar je niet anders kan als blijven lezen en liefst zo snel mogelijk, of nee toch niet want je wil genieten van die mooie woordenstroom. Genieten van die spanning, het verhaal en zijn hoogstens, laagste en dieptes.
Dit is - en na het lezen van het boek schaam ik mij best - mijn eerste kennismaking met de auteur. Door de vlotte, poëtische en beeldende schrijfstijl grijpt deze roman je meteen. Je maakt meteen connectie met de personages en het verhaal.
‘Wat kan het zijn dat Den Donder voor hem in petto houdt? Toch nog een herinnering aan een verloren gegaan gedicht? En hoe goed kan die herinnering vandaag dan nog zijn, als gisteren een goede dag was?’
Jeroom Claassen, het hoofdpersonage, in volle bewondering voor de dichter Nico Den Donder. Na diens dood stopt die bewondering niet want de dichter gaf een geheim prijs aan Claassen. Het brengt Claassen, net zoals de gedichten dat doen, in beweging.
Letterlijk en figuurlijk in beweging, terwijl het gewone leven verdergaat, stort Claassen zich - obsessief - op zijn doel. De grens tussen wat kan en niet kan vervaagd en wordt overgestoken door de pure drift (of is het eerder waanzin) en karakter van Jeroom.
‘Het woord morgen houdt altijd een belofte in. Voor hem is die belofte: bevrijding. Hoewel hij niet te vroeg wil juichen, geeft het idee zich minstens gedeeltelijk verlost te zien van Kooyberghs’ ketens hem vleugels.’
Een roman waar ik ruim mijn tijd voor nam. Heerlijk is dat wanneer een auteur je meeneemt in een verhaal waar je als lezer zelf de drang - op het obsessieve af - van het personage voelt. Waar je niet anders kan als blijven lezen en liefst zo snel mogelijk, of nee toch niet want je wil genieten van die mooie woordenstroom. Genieten van die spanning, het verhaal en zijn hoogstens, laagste en dieptes.
September 21, 2025
Bij aanvang en zonder enige voorkennis van de auteur denk je ‘boring’. Dan ineens belandt het hoofdpersonage te midden een bende dokwerkers. Doet soms aan als een Vlaamse pulp fiction.
Schitterend !
Schitterend !
Displaying 1 - 12 of 12 reviews