Al het blauw

by Peter Terrin

Simon is negentien wanneer hij midden in een college wegloopt en stopt met zijn studie. Hij is zoekende, weet zich niet te verhouden tot het dorp en het eenvoudige milieu waarin hij is opgegroeid. Samen met zijn boezemvriend Marc slijt hij vele uren in Azzurra, het café van het zwembad in het nabije provinciestadje. Omgeven door de blauwe schittering van het nachtelijk verlichte water ontstaat een passionele relatie tussen Simon en Carla Binotto, de Italiaanse barvrouw, die twintig jaar ouder is. Er gaan geruchten over haar zware verleden en over John, haar onbehouwen echtgenoot.
In hypnotiserend proza voert Peter Terrin de lezer mee naar de late jaren tachtig en naar Carla en Simon, die elk op een scharnierpunt van hun leven, voor onmogelijke keuzes staan. Al het blauw is een even indringende als fijnzinnige roman over
vriendschap en liefde, en over de breekbare zoektocht naar een eigen identiteit.

Genres: Fiction, Roman

272 pages, Paperback

First published February 11, 2021

About the author

Peter Terrin is een Vlaamse schrijver.

Peter Terrin in de Nederlandstalige Wikipedia

Peter Terrin bij "Schrijversgewijs"

Peter Terrin bij Uitgeverij De Arbeiderspers


Peter Terrin is a Flemish writer.

Reviews

[Wim Oosterlinck]

Ik heb de nieuwe roman van de Vlaamse auteur Peter Terrin gelezen. Al het blauw is het verhaal van de 19-jarige Simon, die stopt met studeren en een geheime relatie met Carla begint. Carla is dubbel zo oud en de uitbaatster van Azzurra, de kantine van het plaatselijke zwembad. Ze is getrouwd met vrachtwagenchauffeur John, die haar slaat.

Al het blauw is een verstilde tekening van een subtiel web van menselijke relaties. Het gaat over liefde en vriendschap, over onuitgesproken wensen en verlangens, over wat mensen weten van elkaar en wat niet. Geen enkel personage is een open boek. Het spreken is altijd verwrongen. Het is helemaal Vlaanderen: de ongemakkelijkheid van de communicatie drukt op elke bladzijde.

Bovendien is er veel stilte in het boek, stilte die steeds onderbroken wordt door rimpelingen: het water van het zwembad dat verlaten is als Simon en Carla elkaar ontmoeten, de stilte in het landschap, en John die met de toeter van zijn vrachtwagen een rimpeling veroorzaakt. Stilte in stroeve gesprekken. En Simon, die zwijgzaam is. Er wordt veel gezwegen in dit boek.

Het centrale beeld van Al het blauw is het water van het zwembad, dat door het vensterglas voor een mysterieuze blauwe schijn in de kantine zorgt. Het zwembad is een plaats van plezier, van spelende kinderen en primaire verlangens, de kantine is een plaats van geheimen, een plaats waar mensen elkaar in de gaten houden om verborgen boodschappen te vinden.

Peter Terrin beschrijft dit alles heel voorzichtig, alsof het evengoed niet waar kan zijn. Zijn personages zijn magistraal in hun verkrampte ongemakkelijkheid. Vooral Simon is zo waarachtig dat je het gevoel hebt dat de schrijver zichzelf beschreven heeft. Al het blauw is een bijzonder boek. Aanrader.

https://wimoosterlinck.wordpress.com/...

[Joachim Stoop · Rating 4 out of 5]

Minder is meer bij Peter Terrin: hij heeft geen nood aan originele plotwendingen of vertelstructuurspielerei om de leeshonger tot de laatste bladzijde te voeden. Geen behoefte aan daverende metaforen om zijn liefde voor de Nederlandse taal te illustreren. En een jaren ‘80-decor? Dat bouw je louter met cassettebandjes van INXS, een telefooncel en een Raider.

In een heerlijk onhippe, oerdegelijke stijl vertelt de voormalige winnaar van de AKO- en Europese Literatuurprijs over de heimelijke romance van Carla, de barvrouw van café Azzurra met stamgast Simon, een jongen die vroegtijdig met zijn studie is gestopt. Terrin schuurt de kwijtgeraakte kansen van de veertiger met verve tegen de zoekende aspiraties van de twintiger en beitelt daarbij zinnen uit ons lexicon die uiterst doordacht en toch naturel ogen, terwijl hij de grijsheid van de monotone provinciestad doordrenkt met het blauw van de Italiaanse zee uit Carla’s dromen.

Het draait echter niet uitsluitend om vorm en sfeer: doordat de verteller op tijd van personage wisselt en het zwaartepunt méér omvat dan de verborgen affaire, treft de lezer onderweg voldoende zijwegen: een onkreukbare ouderliefde, de broze balans van vriendschap, de (minder boeiende) perikelen van Simon’s eerste job en het innerlijke getouwtrek tussen harde realiteit en escapisme.

4 sterren

https://www.humo.be/nieuws/in-al-het-...

[Lars Meijer · Rating 4 out of 5]

Dit was een enorm aangename verrassing. Ik had nog niet eerder iets van Terrin gelezen, maar wat een kraakhelder proza en broerige sfeer. Dit was precies waar ik naar zocht. Ik ben benieuwd naar meer.

[Nathalie · Rating 4 out of 5]

Edit feb 2024: Om dit boek zo goed mogelijk te begrijpen, is een tweede aandachtige lezing en een diepgaande leesclubbespreking zeker aan te raden! Opnieuw van genoten!

Juli 2022:
Peter Terrin heeft me al veel leesplezier verschaft. Zijn trio boeken Blanco, Post Mortem en Yucca die in lichte mate met elkaar te maken hebben, en Patricia las ik al. Ook een oudere verhalenbundel uit 2006 De bijeneters las ik onlangs die eveneens van zijn stilistisch vernuft getuigt. Dus was ik ook heel benieuwd naar zijn nieuwste roman Al het blauw.

Al het blauw is weer een prachtig geschreven roman geworden, die zich afspeelt in de jaren ’80 van de 20ste eeuw. Simon is een jonge man die het middenin een college opgeeft en stopt met studeren. Met zijn vriend Marc komt hij veel in de Azzurra, het café van het zwembad en de café-uitbaatster Carla, die 20 jaar ouder is, speelt daar een belangrijke rol in. Op de een of andere manier voelen deze twee zich tot elkaar aangetrokken ondanks dat ze zo verschillend zijn. Er worden heel wat verhalen verteld over de relatie van Carla met haar onbehouwen en brute man John. Voor Carla is het wel duidelijk dat ze wil vluchten uit haar liefdeloze slepende relatie. En hiervoor gebruikt ze dus haar jongere minnaar.

Het boek gaat over vriendschap, verliefdheid en het vinden van een identiteit. De ouders hebben al lang een mogelijk leven voor Simon uitgestippeld, inclusief kavel in de buurt waar hij zich zou kunnen settelen maar is het dat wel wat hij wilt? Zijn moeder is extra bezorgd en ligt nachtenlang wakker totdat hij eindelijk thuiskomt van zijn nachtelijke escapades. Simon probeert het een en ander uit wat ook logisch is voor zijn leeftijd. Hij wil zich niet plooien naar wat zijn ouders hem voorstellen, maar heeft zelf ook nog geen duidelijk idee. Wel weet hij dat hij iets anders wil dan het milieu waarin hij is opgegroeid.

Slim is hij wel, als een vriend bij hem aankomt met de vraag of hij geld wil verdienen met wat op een soort piramidesysteem lijkt en uiteraard niet koosjer is, weet hij perfect hoe hij dit moet aanpakken en groeit hij snel uit tot een van de superverkopers. Een andere vriend brengt hem in contact met kunst en boeken, want lezen doet hij ook enorm veel. Ook daar draait de relatie uiteindelijk uit op iets anders, waaraan Simon ondanks zijn intelligentie maar gebrek aan ‘levenservaring’ zich niet aan had verwacht.

Zoals steeds hypnotiseert Terrin je met zijn verhaal en zijn taal; wat hij schrijft, is altijd wat mysterieus ook al doorspekt hij het steeds met het dagdagelijkse leven. Zijn beschrijvingen zijn ook in deze roman weer filmisch en met heel wat scènes is het alsof ze zich zo voor je ogen afspelen. Soms blijft dit verhaal echter ook wat vaag en kan je sommige dingen maar moeilijk begrijpen, een en ander bleef deze keer te abstract voor mij en te ongrijpbaar. Alsof bepaalde indrukken weg fladderden en ik ze niet goed kon vasthouden, en omdat er weer iets anders in de plaats komt.

Zowel Carla als Simon moeten beslissen wat ze verder willen met hun leven, maar op die vraag geven de verschillende verhaallijnen geen direct antwoord. Het open einde voor de personages geeft net wat te weinig prijs waardoor ik toch met een wat onvoldaan gevoel bleef zitten. De gevoelige ontroerende snaar heeft Terrin dan wel weer geraakt,in die typerende simpele dagelijksheid die toch ook weer heel stilistisch is, zonder daar al te veel tierlantijntjes voor te moeten gebruiken.

[Nele · Rating 4 out of 5]

Ik moet dringend meer van Peter Terrin lezen.

[Mireille]

Peter Terrin vertelt, oordeelt niet over zijn personages maar zet eenvoudigweg op papier wat hen overkomt. Dat doen meer schrijvers zou je zeggen, dus waar zit het verschil 'm dan in?

'Al het blauw' is een verhaal over de bijna twintigjarige Simon die stopt met colleges en zich afvraagt wat nu. Over zijn vrienden die hij wekelijks ziet in café Azzurra grenzend aan het zwembad. Over de 41-jarige Carla die het café bestiert in naam van haar nietsnuttigere partner John en onverwacht een affaire begint met Simon.
Tegen het decor van de jaren 1980 (hints door de gedraaide muziek en er wordt gevoetbald tegen de USSR) ontrolt zich stap voor stap een vertelling over sociale verwachtingen, zoeken van geluk (voor de een blijkt dat simpeler gevonden dan de ander constateert Simon), vriendschap en zo nog wel meer.
Het blauw op de ene plek is anders blauw dan elders.
Er wordt verwachtingsvol uitgekeken door de laatste a van Azzurra naar de rode Mazda, gewikt en gewogen in een telefooncel, 's ochtendsvroeg met de hond gewandeld.

Door de manier van vertellen voel je dat het verhaal ergens heen leidt, tegelijk wil je door de vele alinea's en stiltes van de personages het boek regelmatig even wegleggen. Om het vervolgens na vijf minuten toch weer op te pakken. Daaraan herken je wat mij betreft een Terrin. Lezen dus.

[Marie · Rating 4 out of 5]

Dit boek was mijn eerste ontmoeting met Peter Terrin, en heeft me dezelfde dag nog naar de boekhandel doen fietsen om twee anderen te kopen. Misschien zegt dat al genoeg. Ik kon me met elk personage identificeren, waande me even in het niet-nader-genoemde-Belgische dorpje met het azuurblauwe zwembad en voelde mee met de keuzes en obstakels die de personen voor hun kiezen kregen. Door de verschillende vertelperspectieven werden de misverstanden en vergissingen die vaak onze liefdes- familie- en vriendschapsrelaties aaneenrijgen, mooi en pijnlijk uitgelicht. Ik houd van boeken die eenvoudig*lijken* (hiermee bedoel ik: geen vierduizend verhaallijnen met ingewikkelde intriges die je keer op keer laten terugbladeren, zinnen die je draaierig maken etc.) waardoor je leest, en leest, en blijft lezen, maar die in hun kern bijzonder en goed doordacht zijn, waardoor het na blijft resoneren nadat je de laatste pagina hebt omgeslagen.

[Pieter De vroe · Rating 4 out of 5]

Opmerkelijk boek alweer van Peter Terrin. Ik ben wel fan van zijn boeken. Wat me daar het meest aan bevalt is dat hij zijn lezers niet onderschat. Hij legt niet alles onnodig extra uit. De woorden staan er en dan is het aan jou. Soms is hetgeen er niet letterlijk staat net het meest krachtig. Sommige stukken heb ik helemaal opnieuw gelezen om het te kunnen vatten. Het zomerfestival naar het einde toe is de max. The pixies, elvis costello, the smiths en Bruce Springsteen...wow wat een line up. Enige ongeloofwaardige daaraan is dat Springsteen al om 10 uur gedaan zou zijn en dat je dan bovendien nog energie zou overhebben...Ik heb Bruce en zijn E street band 2 keer Werchter urenlang zien platspelen en ik kan je verzekeren dat ik daarna niet veel meer waard was...Maar voor de rest Topboek!

[Maartje J. · Rating 2 out of 5]

Afgaande op de reviews hier had ik zin om dit boek te lezen. Mijn leeservaring wijkt af van wat ik in de meeste reviews lees. En zo zie je maar hoe voorkeuren verschillen.
De verhaallijn vond ik weinig origineel, ik kon me matig in de karakters verplaatsen en vond dat het verhaal traag op gang kwam. In het begin twijfelde ik of ik het boek uit ging lezen. Ergens onderweg kwam de nieuwsgierigheid naar boven: 'Ben benieuwd hoe de schrijver hier een draai aan gaat geven'. Die nieuwsgierigheid maakte dat ik het boek uitlas. Wat me aansprak is dat de auteur er in slaagde om me een irritatie te laten ervaren bij de hoofdpersoon.

[Juliet · Rating 2 out of 5]

Het boek begon goed, maar zakte al snel in. Veel clichés, dingen beschrijven om de bladzijdes te vullen, verhaallijnen die geen toegevoegde waarde hebben (dat hele beleggingsstuk? De uitgaansscènes en de beschrijving van chickies, aka ‘zware borsten aan een verder jongensachtig lichaam’?). Verder erg fragmentarisch geschreven, waardoor ik iedere keer dat ik het boek er weer bij pakte, moest terugbladeren om te vatten waar het verhaal was gebleven.

[Anton Segers · Rating 3 out of 5]

Weinig hedendaagse Vlaamse auteurs kunnen me hun boeken doen uitlezen. Hier was dat geen probleem. Ik was geboeid door Terrins suggestieve schrijfstijl, hij doet dat bijna uitsluitend door het beschrijven van activiteiten en omgeving - niet vanzelfsprekend.
Aangeraakt worden als lezer gebeurt helaas zelden: de binnenkant van de personages worden daarvoor te weinig belicht. Daarnaast is protagonist Simon te oppervlakkig om mijn diepgaande interesse op te wekken. Carla lijkt me daarvoor een veel betere keuze.

[Martijn Nicolaas · Rating 4 out of 5]

Net als bij andere boeken van Peter Terrin had ik halverwege de neiging om te stoppen en net als bij zijn andere boeken, moet ik achteraf concluderen dat ik een prachtig boek heb gelezen. Opnieuw sterk in sfeer, scènes en personages. Filmisch geschreven, zonder al te veel opsmuk, met een zekere spanning en broeierigheid die steeds in het verhaal hangt. Terrin schrijft opnieuw over het verlangen naar een ‘echt’ of een ander leven, een vlucht uit het eigen leven en de vraag wie of wat je bepaalt. Daarnaast heeft hij in dit boek de jaren tachtig goed getroffen, onder andere door de muziek waar de personages naar luisteren.

[Frauke Vandoren · Rating 3 out of 5]

3,5 ☺️

[Stef Smulders · Rating 2 out of 5]

Snap dit boek niet. Een flinterdun verhaal, afstandelijk verteld, wat het kennelijk meer diepgang moet geven. Niet gelukt wat mij betreft. Het is te cliché en voorspelbaar (zoals de figuur van Pieter en wat er tussen hem en Simon gebeurt) en bij wijlen op het drakerige af. In het begin is het onduidelijk wie de hoofdpersoon is, erg lastig voor de lezer. Te fragmentarisch. Wat is de bedoeling van die hele verhaallijn met de beleggingsverzekeringen? Waarom het perspectief van de moeder van Simon, wat voegt het toe? Simons verhouding tot Marc blijft ook vaag. Er is een verschil tussen mysterieus en vaag: in het laatste geval ontbreekt de spanning en dat is in dit boek het geval. Titel verklaart ook niets. Hoezo steeds dat blauw? Dolende zielen was een treffender titel geweest. Terrin was anderzijds niet Terrin als hij niet weer een puzzeltje had verstopt: het verzekeringsbedrijf heet mik (waar staat die afkorting voor? waarom kleine letters?) En tijdens de reis met Pieter komen ze op heen en (uiteraard) terugreis langs een … blauw en rood geschilderde bolle letters die Korea …? Als je mik omdraait, krijg je kim, de meest voorkomende Koreaanse naam. Wat betekent dit?

[Jasmijn Heyer · Rating 3 out of 5]

Wel een beetje een troosteloze boel... maar wat wil je met liefde die ontluikt in een zwembadcafé. Vond het wel mooi hoe een verhaallijn iedere keer terugkwam als een soort proloog bij ieder hoofdstuk. Vond de hoeveelheid witregels daarnaast tamelijk hinderlijk.

[Bart · Rating 4 out of 5]

4,0 ⭐️

[Jelle Mostien · Rating 3 out of 5]

Geen slecht verhaal, goed geschreven.
Maar wederom wat een flauw einde?
Wat moeten we hiermee?
Ik vind het niets bijzonders.

[Ruben · Rating 3 out of 5]

3,5

This is the story about the affair of 19-year old student Simon and the unhappily married 41-year old bartender Carla. It's not bad and reads easily enough, but I had expected something more special based on the excellent reputation of this author. I found the writing to be somewhat careless, as if written in a hurry.

[Heidi Vereecken · Rating 5 out of 5]

Groots in al zijn eenvoud.

[Bruno · Rating 4 out of 5]

Eindelijk een _verhaal_ ipv die voortdurende verplichting tot (ondertussen) gratuite moeilijkdoenerij die de Nederlandstalige literatuur lijkt te hebben besmet in de laatste decennia. Over het einde wil ik gerust moeilijk doen, maar ik overtuig mij even graag dat het zo hoort. (Ik houd de omschrijving bewust vaag; ik hou zelf ook niet van spoilers, hoe matig ze ook mogen zijn.)
Graag gelezen, makkelijk in ingeleefd/met meegeleefd.

[Els De Laere · Rating 4 out of 5]

'In de Mazda speelt een cassette van Marc, INXS. De strakke gitaren op' New Sensation ' voeren Simon terug naar het begin van de zomer, naar een leeg Azzurra aan het begin van de nacht, en Carla die voor de eerste keer de deur op slot doet en de gordijnen dichttrekt en de lampen dooft, naast hem aan de bar komt zitten. De belofte van iets groots in het lichtgevende blauw van het water. Haar hand op zijn been. '

[Lisa · Rating 3 out of 5]

Mooi geschreven, dit is een goede schrijver. Dit boek: Einde voelt behoorlijk afgeraffeld. Die Pieter was echt super overbodig, ook gewoon voor het plot. En echt weer stom dat de enige homo in het verhaal ook meteen intrinsiek slecht is.

[Sarah · Rating 4 out of 5]

Beklemmend! Onderkoeld en precies beschreven.

[Marc Meerman · Rating 3 out of 5]

Niks mis mee.
😉

[Sven · Rating 4 out of 5]

De boeken van Peter Terrin hebben een benevelend effect. Je giet de woorden naar binnen als een zwaar bier. Het smaakt. Je proeft het vakmanschap, de verfijnde aroma’s, een bittere nasmaak. Geleidelijk dient de roes zich aan, voel je je lichaam veranderen. Het voorzichtige nippen maakt plaats voor gulzige slokken waardoor je lippen gaan blinken, druppels achterblijven op je kin. Voor je het goed en wel beseft, drukken de laatste bladzijden je oogleden dicht, slaap je snel maar slecht, snurk je. De kater is zachtaardig, gaat enkel gepaard met een sporadische oprisping. Er rest je niet meer dan een warm verlangen naar de volgende glazen, maar je blijft geduldig, gelooft in trage consumptie, kent de gevaren van verslaving.

[Esther · Rating 3 out of 5]

"Hij heeft zijn duim op de knop van de ontspanner, hij is klaar voor de foto maar drukt nog niet. Hij wil dit moment laten duren. Hij wil niet dat de sluiter van de camera hier een eind aan maakt" (214).

Het kostte wat tijd maar uiteindelijk overstag gegaan voor deze nieuwe roman van Peter Terrin. Het boek wordt gekenmerkt door veel korte alinea's en veel perspectiefwisselingen.

Terrins schrijfstijl maakt hongerig: je wilt alsmaar meer. De eerste scene is als uit een thriller maar langzaam ontwikkelt zich een psychologische roman. Het is geen vrolijk verhaal maar wel een fijne leeservaring dankzij de diepgang.

[Sibrich van Baalen · Rating 4 out of 5]

Verzot ben ik op dit zinderende niets. Zo'n heerlijk traag en stil verhaal, met personages die vlak lijken, maar waar toch veel om te doen is. Ik stelde me een verlaten café a la nighthawks voor, met een zwembad als in de schilderijen van Hockney. Jaren 80 in Velsen-Noord. Had helemaal bedacht hoe het er daar uitzag.

De hoeveelheid witregels had van mij niet gehoeven, maar dat belette me niet om dit boek in 3 dagen uit te lezen.

[Annelies · Rating 3 out of 5]

Het verhaal was oké. Aparte sfeer, maar werkt heel ontspannend! Terrins omschrijvingen/observaties wanneer het stil is en niets gebeurt zijn meesterlijk. Het is een traag verhaal waarvan het te open einde, voor mij, teleurstellend was. Het leest zeer vlot. Ik heb het graag gelezen.

[Annelies Van Oost · Rating 4 out of 5]

Zalige sfeer van de jaren '80, zinnelijke seksscènes en een hoofdpersonage dat op de mooiste manier harten breekt.

Ik weet niet wie er beklagenswaardiger is: Marc, de moeder of Carla. Of Simon zelf. Ik zou niet in hun schoenen willen staan.

Ik heb genoten van dit boek. Een zomerse aanrader.

[Tessa Kerre · Rating 4 out of 5]

Bijzonder in zijn heldere eenvoud.