Calvin Tomkins has been a staff writer for The New Yorker since 1960. He wrote his first fiction piece for the magazine in 1958, and his first fact piece in 1962. His many Profile subjects have included Marcel Duchamp, John Cage, Robert Rauschenberg, Merce Cunningham, Buckminster Fuller, Philip Johnson, Julia Child, Georgia O’Keeffe, Leo Castelli, Frank Stella, Carmel Snow, Christo and Jeanne-Claude, Frank Gehry, Damien Hirst, Richard Serra, Matthew Barney, and Jasper Johns. He wrote the Art World column from 1980 to 1988. Before joining The New Yorker, he was a general editor of Newsweek, a post he held from 1957 through 1959. In 1955, he joined Newsweek as an associate editor. He is the author of more than a dozen books, including “The Bride and the Bachelors,” “Merchants and Masterpieces,” “Living Well Is the Best Revenge,” “Off the Wall,” “Duchamp: A Biography,” and “Lives of the Artists.” A revised edition of his Duchamp biography came out in 2014.
فوقالعاده. بیش از یک سوم اول کتاب مجموعهای از مقالات و نوشتههای مربوط به سیا ارمجانیست، بخشی از یک سوم دوم مانیفست ارمجانی و گفتگوها و سخنرانیهای خود اوست. بخش انتهایی نیز عکس کارهاست. ارمجانی مجسمهسازیست که کارهایی در حوزه معماری نیز انجام داده است، اما معماری کاربردی نمیتوان به حساب آورد. خود را هنرمند عمومی میداند و کارهایش را چیزی بین معماری و مجسمه. تحصیلات اولیهاش در زمینه فلسفه است و تاثیر آرای سیاسی و فلسفیش در آثارش مشهود است. در سنین جوانی به آمریکا رفت و در فرهنگ آمریکایی جای گرفت. زمانی که ایران بود با هنر مدرنیستی جهان آشنا نشده بود، اما آثار مهم و چشمگیری خلق نموده است. شاید اگر ایران میماند مسیر متفاوتی برای هنر مدرن ایران از هنرمندان سقاخانه پیش میگرفت (به نقل از کتاب) بسیار ناراحتکنندست که سیا ارمجانی چنان که شایستهاش است در ایران شناخته شده نیست. چیزهایی که از کارها و باورهای او میتوان آموخت بسیار زیاد و تاثیرگذار است.