Οι καιροί είναι ζοφεροί και τρεις έφηβοι φίλοι νιώθουν παγιδευμένοι στην τελματωμένη ζωή του χωριού τους, που μαστίζεται από μια μυστήρια και θανατηφόρα αρρώστια. Οι ζωές τους θα αλλάξουν ριζικά, όμως, όταν μια μάγισσα επισκεφτεί το χωριό. Οι τρεις φίλοι, μαγεμένοι από τις ικανότητες της, αποφασίζουν να την ακολουθήσουν στον άγνωστο έξω κόσμο, μακριά από όσα ήξεραν, σε μια γη γεμάτη θαύματα. Μια γη όπου κυριαρχεί η μαγεία, η περιπέτεια και ο κίνδυνος, όμοιος με τον όποιον δεν έχουν ξαναδεί.
Ελάτε μαζί τους στο ταξίδι τους αυτό. Καλώς ήρθατε στη Γη των Αμόλυντων!
Με ενθουσιασμό ξεκίνησα την ‘’Τριάδα’’ του Βαγγέλη Ιωσηφίδη, το πρώτο βιβλίο της τετραλογίας ‘’Η Γη των Αμόλυντων’’ από τις εκδόσεις Παράξενος Ελκυστής. Τρεις έφηβοι φίλοι νιώθουν παγιδευμένοι στην τελματωμένη ζωή του χωριού τους, που μαστίζεται από μια μυστήρια και θανατηφόρα αρρώστια. Οι ζωές τους θα αλλάξουν ριζικά, όμως, όταν μια μάγισσα επισκεφτεί το χωριό. Οι τρεις φίλοι, μαγεμένοι από τις ικανότητες της, αποφασίζουν να την ακολουθήσουν στον άγνωστο έξω κόσμο, μακριά από όσα ήξεραν, σε μια γη γεμάτη θαύματα. Μια γη όπου κυριαρχεί η μαγεία, η περιπέτεια και ο κίνδυνος, όμοιος με τον όποιον δεν έχουν ξαναδεί.
Ας ξεκινήσω με την αναφορά στους μοναδικούς χαρακτήρες που έχει πλάσει, στην τριάδα (Κάυλ-Λίβυ-Ντάρον) που προσπαθούν όλοι να ανακαλύψουν τις ικανότητές του και να βρουν τη θέση τους στη γη των αμόλυντων. Προσωπικά μου θύμισαν μία άλλη αγαπημένη μου τριάδα (Ααζίν-Αστέριος-Σπανός) από τη σειρά ‘’Ο θησαυρός της Δαμασκού’’ της Δανάη Ιμπραχήμ. Παρόλο που η αφήγηση είναι τριτοπρόσωπη, είχα απευθείας σύνδεση με τις σκέψεις των ηρώων και ταυτιζόμουν άλλοτε με την ηρεμία του Κάυλ άλλοτε με τη θερμοκεφαλιά της Λίβυ, ειδικά στα κεφάλαια της μαθητείας τους δίπλα στη μάγισσα που είναι τα αγαπημένα μου.
Μεγάλο πλεονέκτημα είναι πως η μαγεία έχει πρωτεύοντα ρόλο σε κάθε κεφάλαιο του βιβλίου με περιγραφές γλαφυρές και άκρως κινηματογραφικές που οφείλεται στο γεγονός πως είναι gamer. Κάθε κεφάλαιο είναι οργανωμένο σαν quest και κυριολεκτικά έβλεπα μπροστά μου να ανεβαίνουν τα xp της τριάδας. Στα μυθιστορήματα φαντασίας πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος να υπάρχουν αφέλειες στην κοσμoπλασία, στην προκείμενη περίπτωση ο συγγραφέας έχει αφοσιωθεί τόσο στο worldbuilding που δεν μπορείς να βρεις αρνητικό. Με εξέπληξε σε πολλά σημεία με την καλπάζουσα φαντασία του, όσον αφορά το σύστημα μαγείας που είναι άριστα δουλεμένο αλλά και τα πλάσματα που ’’επικαλέστηκε’’ (Ίρου ελπίζω να είσαι αληθινό και να έρθεις κοντά μου). Το μόνο που θα ήθελα ήταν ένα cliffhanger για να είναι πιο δραματικός ο επίλογος αλλά αυτό δεν επηρέασε την αναγνωστική τέρψη μου. Ανυπομονώ να συνεχίσω το ταξίδι μου στη Γη των Αμόλυντων και να μυηθώ ακόμη περισσότερο στη μαγεία.
✅ Όμορφος, προσεγμένος λόγος στη λεπτομέρεια χωρίς φαμφάρες & περιττά στοιχεία εντυπωσιασμού ✅ 3πρόσωπη αφήγηση ✅ Φρέσκοι πρωταγωνιστές-γρήγορα ξεχωρίζεις τους χαρακτήρες ✅ Όμορφες περιγραφές τοπίων/προσώπων που δημιουργούν εικόνες ✅ Φυσικότατοι διάλογοι ✅ Μικρά, ευκολοδιάβαστα κεφάλαια ✅ Στρωτή πλοκή/βηματισμός με απρόοπτα που ανεβοκατεβάζουν ευχάριστα τον ρυθμό & την ένταση ✅ 1 τέλος που υπόσχεται πολλά στα επόμενα μέρη της 3λογίας
Καθαρή φαντασία & πολλή μαγεία ∙ αυτό είναι η Γη των Αμόλυντων. Μιλάμε για 1 κόσμο πανέμορφα δουλεμένο & πολύ προσεγμένο. Ο συγγραφέας δεν έχει αρκεστεί στο να στήσει το τώρα του κόσμου, μα έδωσε εξίσου προσοχή στην προ-ιστορία, χαρίζοντάς μας αβίαστα κομμάτια αυτής μέσα από διαλόγους/σύντομες αφηγήσεις, όπου αυτό είναι ταιριαστό, χωρίς να κουράζει. Έχει σκεφτεί τους μύθους, τη φυσιολογία του εδάφους, την εναλλαγή των εποχών, τα ήθη & τα έθιμα των διαφόρων επικρατειών… Λίγο πολύ, μοιάζει να έχει στο μυαλό του τα πάντα! Για μένα η Τριάδα, το 1ο αυτό βιβλίο είναι 1 βιβλίο που επιχειρεί να σε εισάγει ομαλά στον κόσμο του κ. Ιωσηφίδη χωρίς αυτό να σημαίνει πως στερείται δράσης ή εξελίξεων. Μέχρι να φτάσεις στην τελευταία σελίδα, νιώθεις ο 4ος της 3άδας, ξέρεις καλά με ποιους συμπορεύεσαι & τι να περιμένεις από τον καθέναν, αν & ο συγγραφέας μας επιφυλάσσει πολλές φορές εκπλήξεις καθώς το ταξίδι των πρωταγωνιστών είναι 1 ταξίδι ωρίμανσης, ενηλικίωσης θα έλεγε κανείς. Στην αρχή & το τέλος του βιβλίου υπάρχουν σχετικά παραρτήματα με χάρτες, ονόματα, πλάσματα & σύμβολα! Σίγουρα θα διαβάσω και το 2ο μέρος!
Τι είναι μαγεία; Ποιος θεωρείται μάγος / μάγισσα; Ποιες δυνάμεις σε καθιστούν υπερφυσικό ον; Και αν όντως έχεις αυτές τις δυνάμεις, είσαι υπερφυσικός; Αυτά είναι μερικά ερωτήματα που καιρό απασχολούν το Βαγγέλη Ιωσηφίδη και έχουμε προσπαθήσει να απαντήσουμε και παρέα. Σε ένα ακόμη βιβλίο του λοιπόν πασχίζει να βρει τη λύση ενός μεγάλου μυστηρίου.
Ο συγγραφέας μας ταξιδεύει σε ένα δικό του κόσμο. Στο πρώτο κεφάλαιο συναντάμε τέσσερις φίλους σε ένα χωριό που πλήττεται από μια επιδημία (πόσο φίλοι μας). Η Μάστιγα απειλεί κάθε κάτοικο, μέχρι που μια μάγισσα καταφτάνει στο χωριό και σώζει τους πάντες από το θάνατο. Το μόνο που ζητάει σε αντάλλαγμα είναι τους τρεις ( τόσοι απέμειναν τελικά) φίλους. Όλοι πιστεύουν ότι θέλει να τους κάνει κάτι κακό, μέχρι που τελικά η Αλύσσα γίνεται η μέντορας τους και τους βοηθάει να ανακαλύψουν τα κρυφά τους ταλέντα.
Το βιβλίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και επικό, αφού υποβόσκει το στοιχείο του quest. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν η περιπέτεια και πως οι πρωταγωνιστές δεν έμεναν στάσιμοι, βοηθώντας με κι έμενα να γνωρίσω λίγο καλύτερα τον κόσμο. Ευτυχώς ο Βαγγέλης δε μας βομβάρδισε με κοσμοπλασία κι απλώς ανέφερε τις απαραίτητες πληροφορίες, όποτε το έκρινε απαραίτητο. Αυτό γενικά βοηθάει πολύ τη συγκέντρωση μου.
Όσον αφορά τους χαρακτήρες, δόθηκαν με μέτρο τα χαρακτηριστικά τους μέσα από διαλόγους και ελάχιστους εσωτερικούς μονολόγους. Μπόρεσα να διαχωρίσω την ψυχοσύνθεση τους και να θαυμάσω έναν αξιοπρεπέστατο γυναικείο χαρακτήρα γραμμένο από άντρα. Στο μεγαλύτερο μέρος του όμως το βιβλίο είναι plot driven, οπότε θέλω να τους γνωρίσω λίγο παραπάνω κι ελπίζω στη συνέχεια ο συγγραφέας να επενδύσει στο συναισθηματικό τους κόσμο.
Το κομμάτι της γραφής ήταν απόλυτα ταιριαστό στο είδος και τη θεματολογία χωρίς φανφάρες και κουραστική χρήση των εκφραστικών μέσων. Φυσικά και τα αγαπώ και πάντα θέλω λίγο λυρισμό, απλά ορισμένες φορές οι συγγραφείς ξεπερνούν το μέτρο και χάνεται η ουσία του πράγματος. Όταν μάλιστα υπάρχει ένας τελείως φανταστικός κόσμος, με ενδιαφέρει περισσότερο να γνωρίσω αυτόν και τους χαρακτήρες, παρά τη γραφή του συγγραφέα. Ο Βαγγέλης άλλωστε έχει ένα ιδιαίτερο ύφος, που τα κείμενα του παραπέμπουν σε παραμύθια, φιλικά και για ανηλίκους.
Το μόνο αρνητικό είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό. Ξέρετε πως είμαι λάτρης της λεπτομέρειας και δεν εκτιμώ πάντα τα fast paced βιβλία. Ο λόγος που ήθελα περισσότερους εσωτερικούς μονολόγους άλλωστε ήταν για να πείθομαι για την εξέλιξη της ιστορίας, να νιώθω ότι κινούν τα νήματα οι πρωταγωνιστές και όχι ο συγγραφέας. Αυτό όμως είναι τελείως προσωπική άποψη κι αν κάποιος θέλει ένα καλό high fantasy βιβλίο που δε θα τον κουράσει, θα εκτιμήσει αυτή την επιλογή.
Συνολικά ήταν μια πολύ ευχάριστη εμπειρία. Ήταν το ορεκτικό που μου άνοιξε την όρεξη για τα επόμενα πιάτα και είμαι περίεργη να δω την εξέλιξη των χαρακτήρων.
Πρώτο μέρος απο μια εξαιρετική σειρά φαντασίας πού δέν διστάζει να αναδείξει στο έπακρο την ωμή και σαγηνευτική δύναμη της μαγείας σε συνδυασμό με την υπέροχη κοσμοπλασια που υφαίνει τόσο διεξοδικά ο Βαγγέλης. Πιο λεπτομερώς: 🔥 Η γραφή των Αμόλυντων είναι η κομμένη και ραμμένη στο κατάλληλο ύφος του βιβλίου, χωρίς υπερβολές ή παραλείψεις με τις κατάλληλες περιγραφές, τους καίρια δοσμένους διαλόγους στα σωστά σημεία και την δημιουργία δυναμικών, ρομαντικών και χαρουμενων στιγμών που παρασέρνουν μαζί τούς τον αναγνώστη. 🔥 Ο τόπος όπου διαδραματιζονται τα γεγονότ�� και πιό συγκεκριμένα οι περιπέτειες ή αν θέλετε το ταξίδι τριών νεαρών μάγων, του Καυλ, της Λιβυ και του Ντάρον είναι η χερσόνησος Ίστεν, πολλούς αιώνες αργότερα από την εποχή κυβέρνησης τούς. Όσο για την υπόθεση: 🔥 Η αρχή γίνεται από ένα μικρό χωριό της επικράτειας του Μανοθ όπου μαστίζεται απο μια θανατηφόρα ασθένεια. Οι τρεις έφηβοι παγιδευμένοι και ανίδεοι για τον κόσμο έξω, δέχονται την βοήθεια απο μια ισχυρή μάγισσα που τους παίρνει υπό την προστασία της και τους εκπαιδεύει στον κόσμο της μαγείας. Μέσα από αυτήν θα μάθουν να τιθασευουν το στοιχείο που τους αναλογεί, θα γνωρισουν μυθικά πλάσματα και θα διαβάσουν για την ιστορία και την χώρα όπου ζούν, ολα αυτά την στιγμή που το παρελθόν της εκπαιδεύτρια ς τους..μένει αθέατο.
Ένα επικό ταξίδι φαντασίας. Γραμμένο από Έλληνα, μεγάλη απόδειξη ότι έχουμε υπέροχες φωνές και ικανούς συγγραφείς, για κάθε είδος, αλλά συγκεκριμένα για τα βιβλία φαντασίας. Αγάπησα τις σκηνές της εκπαίδευσης, αλλά πάνω από όλα την εξαιρετική χρήση της ελληνικής γλώσσας στην απόδοση της ιστορίας. Πάμε για τα επόμενα της σειράς!
Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι το πόσο ευκολοδιάβαστο είναι τούτο το βιβλίο. Η ροή του είναι απρόσκοπτη και οι σελίδες κυριολεκτικά πετούν καθώς τις διαβάζεις. Φαίνεται πως είναι γραμμένο από έναν άνθρωπο που διαθέτει ευχέρεια στον γραπτό λόγο. Θα έλεγα πως η Τριάδα φλερτάρει με τη νεανική λογοτεχνία φαντασίας. Πρόκειται για ένα κράμα Χάρι Πότερ & Χόμπιτ, θα έλεγα, κι αυτό ήταν κάτι που δεν περίμενα όταν ξεκίνησα να το διαβάζω. Δεν είναι το βαρύ, σκοτεινό έργο επικής φαντασίας όπως το GoT ή ο Έλρικ. Δεν ξέρω αν είναι ο σωστός παραλληλισμός μα στον νου μού έφερε τα JRpgs των Ιαπώνων (πχ Final Fantasy IV & V) με όλη την έμφαση που δίδεται στη μαγεία των τεσσάρων στοιχείων της φύσης και τα διάσπαρτα βασίλεια. Υπάρχει μια πιο παραμυθένια χροιά στο ύφος του έργου, ένα σχετικά ανάλαφρο στυλ που ουσιαστικά φωτογραφίζει μια γνήσια ιστορία περιπέτειας κι όχι κάποιο σκοτεινό έργο που βασίζεται στα αισθήματα της λύπης και της μελαγχολίας, επιχειρώντας να εκμαιεύσει την συναισθηματική φόρτιση του αναγνώστη.
Η ιστορία που διαδραματίζεται στη χερσόνησο Ίστεν είναι ουσιαστικά ένα ταξίδι μύησης για τους ήρωες· ταυτόχρονα είναι και η γνωριμία του κόσμου για τους αναγνώστες. Ακολουθεί τις περιπέτειες των τριών εφήβων που ανακαλύπτουν τη μαγεία που κρύβεται μέσα τους αλλά και τον πολιτισμό που ανοίγεται μπροστά τους. Η μύηση στη μαγεία για τους Κάυλ, Λίβυ και Ντάρον είναι το άλφα και το ωμέγα γι αυτό το πρώτο μέρος της Γης των Αμόλυντων. Είναι πολύ ωραία δοσμένη, φαίνεται πόσο πολύ ο Βαγγέλης Ιωσηφίδης έχει δουλέψει τις ιδέες του. Νομίζω πως η αγάπη του για το σύστημα μαγείας που έχει φτιάξει δυναμώνει το βιβλίο. Αναπτύσσεται ενδελεχώς στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου και κλέβει τις εντυπώσεις. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η δέηση στα τέσσερα στοιχεία έχει πολύ ενδιαφέρον. Έκρυβε αρκετές εκπλήξεις κατά την ανάγνωση, τις οποίες εκτίμησα ιδιαίτερα. Γενικά θα έλεγα πως ήταν το σημείο που απόλαυσα περισσότερο στο βιβλίο. Ωραίες ιδέες, έξυπνοι συνδυασμοί των μαγικών ικανοτήτων, όμορφη υλοποίηση. Ενδιαφέροντα στοιχεία ήταν τα κειμήλια που ψάχνουν οι ήρωες μας, τα Σκιάχτρα, τα Μαύρα Κοράκια αλλά και το πλάσμα Μπέλεκραστ. Μου άρεσε ιδιαίτερα το σκηνικό πάλης με δυο συγκεκριμένους μάγους –δε θα πω ποιους για να μη χαλάσω το στοιχείο της έκπληξης. Το ενδιαφέρον μου είχε κορυφωθεί σε εκείνο το σημείο. Τέλος, στα καλύτερα στοιχεία του βιβλίου συγκαταλέγω όλους τους βασικούς χαρακτήρες, έχοντας ως αγαπημένους τον Κάυλ και την Αλύσσα. Ο συγγραφέας τους απέδωσε πολύ ρεαλιστικά κι έμοιαζαν πραγματικά ζωντανοί. Kudos γι’ αυτό!
Στα στοιχεία που δεν μου άρεσαν τώρα. Όπως προείπα το βιβλίο είναι καλογραμμένο και απίστευτα ευκολοδιάβαστο, όμως αυτό έρχεται με ένα τίμημα. Η γραφή ήταν μεν αβίαστη και ρέουσα όμως δεν ήταν τόσο στοχαστική ή πλούσια όσο ήταν στις 7 Καταραμένες Ιστορίες· κι αυτό το αναφέρω γιατί στο προηγούμενό βιβλίο του Βαγγέλη Ιωσηφίδη η λογοτεχνικότητα που απέπνεε ο τρόπος έκφρασης του γραπτού του λόγου ήταν το σημείο που με εντυπωσίασε πιο πολύ. Επίσης, υπήρξαν σημεία που μου έδωσαν την εντύπωση πως η πλοκή κινούταν από κίνητρα που φάνταζαν αδύναμα και βολικά ή έστω που δεν εξηγούνταν επαρκώς. Γνώμη μου είναι πως κάποια συγκεκριμένα στοιχεία που οδηγούν την πλοκή θα πρέπει να είναι ξεκάθαρα και αδιάσειστα. Να διασαφηνιστούν στον αναγνώστη από την αρχή, να εξηγηθούν με έναν τρόπο διακριτικό και πειστικό. Οι βολικές συμπτώσεις και τα προφανή συμπεράσματα θα πρέπει να αντικατασταθούν με βάσιμα στοιχεία, λογική και γνώση.
Τέλος, σε κάποια ουδέτερα σχόλια, θα ήταν ωραία να διαβάζαμε περισσότερες περιγραφές της φύσης· εγώ τουλάχιστον θα το εκτιμούσα! Επίσης θα ήθελα να τονίσω πως η Τριάδα φαντάζει σαν μια μεγάλη εισαγωγή στον κόσμο που έπλασε ο συγγραφέας. Το πλαίσιο της κεντρικής πλοκής είναι σχετικά ασαφές. Γνωρίζουμε το γεωπολιτικό γίγνεσθαι, τους χαρακτήρες, την κοσμοπλασία, το ιστορικό υπόβαθρο και ένα βασικό μέρος της συστήματος μαγείας (που είμαι σίγουρος πως έχει κι άλλο βάθος), όμως υπολείπεται αρκετά σε εξηγήσεις όσον αφορά το τελικό διακύβευμα. Ωστόσο είναι αρκούντως ικανοποιητική η ιστορία για να μην απογοητεύσει εκείνον που λαχταρά να μάθει περισσότερες πληροφορίες γύρω από τη γενική πλοκή.
Το βιβλίο μου κράτησε καλή συντροφιά. Απόλαυσα ιδιαίτερα τα σημεία ανάπτυξης της μαγείας, που ήταν και το δυνατό του σημείο, και δέθηκα με τους χαρακτήρες. Αναμένω με ενδιαφέρον τη συνέχεια!
Ανεξιχνίαστο παρελθόν και εκρηκτικό παρόν είναι τα χαρακτηριστικά της σκιάς που καλύπτει τρεις νεαρούς ήρωες, τον Ντάρον τη Λύβη και τον Κάυλ. Εγκαταλείποντας το χωριό τους και τη ζωή που γνώριζαν, με εκπαιδεύτρια και συνοδό την πανίσχυρη μάγισσα Αλύσσα, μας ταξιδεύουν σε μακρινά βασίλεια, αφιλόξενες ερήμους και ρημαγμένα χωριά, μυστικοπαθή βόρεια εδάφη, αναζητώντας κάτι από το παρελθόν.
Αυτό το βιβλίο όσο προχωρούσε, τόσο το αγαπούσα. Μου άρεσε πολύ ένας δευτερεύον χαρακτήρας που παρά το γεγονός πως τον είδα ελάχιστα, με εξίταρε το σκεπτικό του. Αναφέρομαι στον βασιλιά Άζελορ που με τις ηγετικές του ικανότητες και τις τρισδιάστατες σκέψεις του, πετύχαινε τον σκοπό του και κιχ δεν έβγαζε κανένας.
Λάτρεψα τις ονομασίες των μαγικών πλασμάτων καθώς και την πρωτοτυπία τους! Ποιος δεν θέλει άλογα που δένονται με τον μάγο-αναβάτη ανάλογα με το προσωπικό του στοιχείο; Οι ονομασίες ήταν μοναδικές και μπράβο στον Βαγγέλη γι’αυτό. Ακόμη και οι εποχές είχαν υπέροχα και εύηχα ονόματα, όπως Μίνορα για τον Χειμώνα ή Έλορα για το καλοκαίρι.
Οι εκπλήξεις λίγες και καλές και ορισμένα στοιχεία αναπάντητα μας ωθούν να θέλουμε να βουτήξουμε στη συνέχεια για να μάθουμε για το παρελθόν των θρυλικών Αμόλυντων.
Μιας και πάντα είμαι ειλικρινής, θα πω πως το μόνο στοιχείο που θα άλλαζα προσθέτοντας λίγες παραπάνω λεπτομέρειες για να το εισάγω ομαλά, είναι η αρχή. Όλα μου έμοιαζαν να γίνονται λίγο γρήγορα. Ο χαμός του τέταρτου φίλου η αρρώστια του χωριού η εμφάνιση της μάγισσας Αλύσσα και η θεραπεία. Κάπου εκεί ήθελα περισσότερες σελίδες. Κατά τα άλλα το βιβλίο μου άρεσε πολύ. Ποιος δεν αγαπά τα παιχνίδια εξουσίας και τα μυστικά πασπαλισμένα με μαγεία;
✨Στο πρώτο βιβλίο, την Τριάδα, βλέπουμε το ξεκίνημα των περιπετειών της τριάδας μας, των 3 πολύ ξεχωριστών παιδιών που ανακαλύπτουν τις δυνάμεις τους και παίρνουν στις πλάτες τους... Τον κόσμο όλο. Η δυστοπική αρχή, μου κίνησε φοβερά το ενδιαφέρον. Οι περιγραφές μου άρεσαν πολύ, δεν κουράζουν καθόλου και είναι πραγματικά τόσο όσο. Και ο κόσμος περιγράφεται και χτίζεται όμορφα, και οι πρωταγωνιστές μας βρίσκονται με τα φώτα πάνω τους! Προσωπικά αυτό με ικανοποίησε πολύ, ένιωσα μια ισορροπία. Οι χαρακτήρες είναι πολύ ανθρώπινοι, κάνουν λάθη και ενίοτε με εκνευρίζουν (Λίβυ μου κάνε μας τη χάρη!). Το σύστημα μαγείας μου άρεσε πολύ! Λεπτομέρειες που βοηθούν πολύ να γίνει πιο πραγματικό στο μυαλό σου (άλλη χειρονομία για κάθε στοιχείο κτλ). Ο κόσμος δεν είναι αχανής και δε "χάνεσαι", γιατί έχεις να επικεντρωθείς σε πιο ουσιώδη πράγματα. Η γραφή του συγγραφέα είναι και οικεία χωρίς να είναι απλοϊκή, και ταυτόχρονα περιποιημένη.
Μια παρέα νεαρών μάγων ξεκινάει το επικό ταξίδι της με μέντορα μια ισχυρή μάγισσα ώστε να ξεκλειδώσουν και να τιθασεύσουν τις δυνάμεις τους!
Η γραφή του Βαγγέλη με ταξίδεψε και δε με κούρασε καθόλου. Οι σελίδες δεν "κολλούσαν" και το έργο με βύθισε με μεγάλη ευκολία στον κόσμο που κρυβόταν μέσα.
Σύστημα μαγείας: Elementary Magic Ένα σύστημα μαγείας που συναντάμε αρκετά συχνά στο fantasy, αλλά ο Βαγγέλης φρόντισε να το κρατήσει ενδιαφέρον. Ο χαρακτήρας κάθε μάγου ουσιαστικά αντικατοπτρίζει και το element που μπορεί να επικαλεστεί. Επίσης είχαμε ευφάνταστους συνδυασμούς των στοιχείων μαγείας! Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια του βιβλίου είναι τα μέρη που προπονήθηκαν οι μάγοι. Το καθένα αντιστοιχούσε σε μία κατηγορία μαγείας (γη, αέρας, νερό, φωτιά) και κάθε φορά σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα και τις πράξεις των πρωταγωνιστών ο συγγραφέας κατάφερνε να με κάνει να αισθάνομαι το ανάλογο στοιχείο στις σελίδες.
Δύο "παρατηρήσεις" που έχω, είναι 1) Ήταν λίγο παραπάνω αποστασιοποιημένο από τους χαρακτήρες από τα γούστα μου. Ήθελα περισσότερες σκέψεις των χαρακτήρων για να πατήσω στα παπούτσια τους. Αυτό είναι αρκετά υποκειμενικό, οπότε δε θα επεκταθω περαιτέρω. 2) Είναι το πρώτο βιβλίο της τετραλογίας και καταλαβαίνω πως ο συγγραφέας ήθελε να μας συστήσει το σύστημα μαγείας και τον κόσμο, αλλά συνήθως αυτά αναπτύσσονται παράλληλα με την ιστορία, ή μάλλον να το θέσω λίγο καλύτερα, εγώ προτιμώ να αναπτύσσονται παράλληλα. Κάποιες φορές έμοιαζε με το prequel κάποιας ιστορίας παρά με την αρχή της.
Πέρα από αυτά, το βιβλίο είναι must για λάτρεις του Young Adult Fantasy.
Δεν γνωρίζω αν ήταν σύμπτωση ή κάποιο σημάδι, αλλά η «Τριάδα» έφτασε στα χέρια μου κάπως απρόσμενα καθώς η γνωριμία με το συγγραφέα με οδήγησε να αλλάξω τη booklist μου για φέτος! Ξεκίνησα να το διαβάζω με την πρόθεση να ρίξω μια ματιά. Το τελείωσα χωρίς να καταλάβω πότε. Κι αυτό λέει ήδη πολλά.
Η πλοκή κυλά γρήγορα, με διαρκή γεγονότα και ένταση. Δεν υπάρχουν κοιλιές, δεν υπάρχουν αργές στιγμές. Ο κόσμος που παρουσιάζει ο συγγραφέας ξεδιπλώνεται σταδιακά μέσα από τη δράση, χωρίς περιττές εξηγήσεις. Τα ερωτήματα γεννιούνται οργανικά, και κάποιες απαντήσεις προσφέρονται νωρίς — αρκετές, όμως, μένουν μετέωρες, καλώντας τον αναγνώστη να συνεχίσει.
Το στοιχείο που με κέρδισε περισσότερο ήταν η μαγεία που κρύβεται μέσα στους ανθρώπους και το πώς αυτή συνδέεται με τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Είναι ένα σύστημα γνώριμο, αλλά αποδοσμένο με φρέσκια ματιά και σαφήνεια.
Υπάρχουν όμως και κάποια σημεία που, προσωπικά, με άφησαν λίγο πιο σκεπτικό. Η ταχύτητα της πλοκής, αν και κρατά το ενδιαφέρον, αφαιρεί βάθος από κάποιες στιγμές. Οι έφηβοι ήρωες αποδέχονται πολύ εύκολα την εκάστοτε νέα πραγματικότητα χωρίς ιδιαίτερη αμφισβήτηση, χωρίς να αναρωτηθούν το «γιατί» ή το «πού πάμε» (πεπρωμένο;;) Κάποιες εσωτερικές συγκρούσεις θα ενίσχυαν την πειστικότητα των χαρακτήρων και θα πρόσφεραν περισσότερη σύνδεση με τον αναγνώστη… χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως κάποιοι χαρακτήρες δεν πέτυχαν αυτή τη σύνδεση!
Η έκδοση είναι πραγματικά προσεγμένη. Ποιοτικό χαρτί, καθαρή και ευανάγνωστη γραμματοσειρά, και λεπτομέρειες στο εξώφυλλο και οπισθόφυλλο που αποπνέουν φροντίδα και αποδίδουν εικαστικά σε μεγάλο βαθμό τις εικόνες που γέννησε η φαντασία μου — μια εκδοτική προσέγγιση που σπανίζει.
Τα υπόλοιπα τρία βιβλία έχουν ήδη παραγγελθεί. Ανυπομονώ να δω τους ήρωες να ωριμάζουν, να εμβαθύνουν. Και να χαθώ ακόμη περισσότερο στα μονοπάτια της Γης των Αμόλυντων.
Ακόμα ένα βιβλίο Έλληνα συγγραφέα στο χώρο του φανταστικού και οι εκπλήξεις δεν σταματούν! Αυτή τη φορά στα χέρια μου έπεσε το βιβλίο "Η Γη των Αμόλυντων - Τριάδα" του Ευάγγελου Ιωσηφίδη. Πρόκειται για το πρώτο μέρος μια τετραλογίας ,όπως πρόσφατα μας αποκάλυψε ο ίδιος ο συγγραφέας! Έχουμε ένα βιβλίο με έναν πολύ ελκυστικό τρόπο γραφής που δε σε κουράζει καθόλου και το καθιστά απίστευτα εύκολο στο διάβασμα ! Προσωπικά μου έβγαλε μια γαλήνη και μια αίσθηση ηρεμίας που είχα νιώσει και στον Μάγο της Γαιοθαλασσας της Le Guin! Έχουμε λοιπόν μια ιστορία που μοιάζει πολύ με quest από παιχνίδι rpg ,κάτι που για μένα είναι θετικότατο φυσικά και το αναφέρω σαν προτέρημα, με το στοιχείο της αναζήτησης και της αποστολής να ειναι αρκετά έντονο. Μια μυστηριώδη γυναίκα εμφανίζεται σε ένα χωριό το οποίο μαστίζεται από μια παράξενη και άγνωστη αρρώστια και θα βάλει ένα τέλος με τη χρήση μαγείας! Οι τρεις πρωταγωνιστές νεαροί και με το αίμα τους να βράζει αποφασίζουν να την ακολουθήσουν για να γνωρίσουν το κόσμο και τα μυστικά του που τόσο πολύ θέλουν. Έτσι ξεκινά μια περιπέτεια η οποία ξεκινά αργά , χτίζοντας πρώτα τα θεμέλια και όσο προχωράει η ιστορία ο ρυθμός ανεβαίνει εντυπωσιακά! Στο ταξίδι τους αυτό θα γνωρίσουμε τον κόσμο που έχει φτιάξει για εμάς ο συγγραφέας ταξιδεύοντας από επαρχία σε επαρχία μαζί με την Τριάδα των φίλων και την μάγισσα. Ένας υπέροχος κόσμος φτιαγμένος με προσοχή ,με λεπτομερείς περιγραφές και πληροφορίες για την εκάστοτε περιοχή που δε θα σας κάνουν να βαρεθειτε λεπτό , αλλά θα σας γοητεύσει με την άγρια ομορφιά και την ποικιλομορφία των τοποθεσιών που θα επισκεφθούμε! Παράλληλα με τον κόσμο , θα γνωρισουμε και το σύστημα μαγείας. Έχουμε λοιπόν ένα αρκετα διαδεδομένο είδος μαγείας στο χώρο του φανταστικού, αυτό της μαγείας των 4 στοιχείων της φύσης ( γη , νερό , φωτιά , αέρας) . Όμως , στην συγκεκριμένη περίπτωση με μερικές πολύ εύστοχες βελτιώσεις ο συγγραφέας καταφέρνει και δίνει νέα πνοή στο σύστημά του. Τα στοιχεία της φύσης μπλέκονται και μας δίνουν εντυπωσιακές σκηνές κατά τη χρήση τους ,αλλά και απολαυστικές σκηνές μάχης που πραγματικά νιώθεις την αδρεναλίνη της στιγμής μέσα σού! Οι χαρακτήρες χτίζονται από την αρχή με υπομονή και προσοχή και μέχρι το τέλος δεν ξέρεις ποιον να πρωτοδιαλέξεις για αγαπημένο σου. Ενώ έχουμε και πολλούς δευτερεύοντες καλογραμμένους χαρακτήρες που βοηθούν στο δέσιμο της πλοκής. Ένα εξαιρετικό πρώτο μέρος λοιπόν από τον συγγραφέα που μας βάζει για τα καλά στον κόσμο του με πολύ δράση και έντονη πλοκή! Ανυπομονώ για τη συνέχεια!
Ας τόνισω ξανά πως πάντα με βάζουν μέσα και με ιντριγκάρουν οι ιστορίες τύπου quest με ήρωες. Συνεπώς, δεν θα μπορούσα να ξεκινήσω καλύτερα τη γνωριμία μου με τις δουλειές του Βαγγέλη Ιωσηφίδη. Η Τριάδα είναι ένα βιβλίο με γρήγορο ρυθμό, με αποστολές ηρώων, με έντονο το rpg στοιχείο σε σημείο που αισθανόμουν πως έπαιζα μια soft και φωτεινή εκδοχή των games του Miyazaki και φυσικά πολλή μαγεία.
Όταν λέω soft εκδοχή, εννοώ πως το βιβλίο ήταν ξεκάθαρα μια νεανική περιπέτεια που με σαγήνευσε χωρίς το dark στοιχείο και τις πιο "ενήλικες" καταστάσεις που βρίσκουμε στα παραδοσιακά παλαιακά high fantasy. Οι πρωταγωνιστές μας άλλωστε είναι έφηβοι. Κυριολεκτικα έφηβοι, όχι οι έφηβοι τριανταπέντε χρονών που βλέπουμε στις αμερικανικές κολεγιοσειρές/ταινίες, αλλά δεκατεσσάρων (και δεκαέξι) που από την σαπίλα και τη μιζέρια του χτικοχωριού τους, ξεκινούν ένα τρομερό ταξίδι προς την ενηλικίωση και την ωριμότητα ανακαλύπτοντας τη μαγεία. Όσο για το βασικό αυτό συστατικό του βιβλίου, ο συγγραφέας έχει κάνει τρομερή δουλειά. Μου άρεσε πάρα πολύ πώς χειρίστηκε τη μαγεία των τεσσάρων στοιχείων και πώς αυτή λειτουργεί αν τα στοιχεία συνδυάζονται.
Ένα ακόμα θετικό στοιχείο ήταν το world building που προχωρούσε σταδιακά και παράλληλα με το ταξίδι των ηρώων και μας έδινε με διακριτικό exposition τις απαραίτητες γεωγραφικές και Ιστορικές πληροφορίες της χερσονήσου Ίστεν, μέχρι και της άγνωστης (στο πρώτο βιβλίο τουλάχιστον) Φραγκί... εεε Πέλταροθ με την οποία συνορεύει. Οι ρυθμοί της πλοκής είναι καταιγιστικοί που αυτό βοηθά στο ξεφύλλισμα σελίδων σαν αυτόματος μετρητής χρημάτων. Οι ήρωές μας δεν μένουν για περισσότερο από δύο κεφάλαια (τα οποία είναι αρκετά μικρά) στο ίδιο μέρος και έτσι, θα φτάσετε στο τέλος πριν καλά καλά το καταλάβετε.
Αυτή η τεχνική βέβαια πάντα εμπεριέχει κινδύνους καθώς κατά τη γνώμη μου σε ορισμένες περιπτώσεις δεν δόθηκε όσο θα ήθελα εγώ ο απαραίτητος χρόνος χτισίματος και έτσι η άμεση μελλοντική κορύφωση της κατάστασης δεν με πλήρωσε επαρκώς. Αλλά πάντα κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις.
Υπήρχαν και κάποια άλλα λίγα αρνητικά τα οποία είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα και δεν πιστεύω πως αφορούν τους επίδοξους αναγνώστες του Ιωσηφίδη. Ναι, πάντα υπάρχουν σε κάθε βιβλίο, αλλά σημασία έχει το συνολικό ταξίδι όπως πάντα λέω. Έτσι, θα λούσω τον κύριο Βαγγέλη με πέντε αστέρια. Η απόλαυση μετράει. Για τον λόγο αυτόν δεν διαβάζουμε;
Έχει περάσει καιρός που το διάβασα και δεν είχα βρει τον χρόνο να γράψω την άποψή μου, αλλά ακόμη θυμάμαι πόσο μου άρεσε η εισαγωγή στον κόσμο. Είχε την απαιτούμενη ατμόσφαιρα και ρυθμό, είχε τα στοιχεία για το ξεκίνημα μιας ωραίας περιπέτειας. Η μύηση της τριάδας στη συνέχεια θα μπορούσε να έχει γίνει πιο γρήγορα και σε μικρότερη έκταση, κόβει λίγο το βιβλίο την ταχύτητα που είχε αναπτύξει, αλλά ύστερα κυλάει η πλοκή δίχως προβλήματα και οι χαρακτήρες αποκτούν τη φωνή τους. Ο συγγραφές έχει ρίξει αρκετή δουλειά στην κοσμοπλασία και στον τρόπο που λειτουργεί η μαγεία, στηρίζοντάς την πλουσίως σε στοιχεία της φύσης, εκμεταλλευόμενος, από όσα έχω αντιληφθεί, και την προσωπική του επαφή με αυτήν. Η γλώσσα, επίσης, έχει βελτιωθεί σε σχέση με το πρώτο του βιβλίο, ενώ παραμένει απλή. Υπήρχε περιθώρειο για περισσότερο εμπλουτισμό σίγουρα, αλλά καταλαβαίνω πως είναι επιλογή του να μην το κάνει, ίσως λόγω των εφήβων πρωταγωνιστών και κατ' επέκταση, ίσως, κοινού. Συνολικά, είναι ο πρόλογος για μεγαλύτερες περιπέτειες. Τα θεμέλεια μπήκαν και η σειρά βιβλίων φαντάζομαι πως τώρα είναι έτοιμη να απογειωθεί με τα επόμενα.
Το ταξίδι ξεκινά: τρεις έφηβοι φίλοι αποφασίζουν να ακολουθήσουν και να βοηθήσουν μια μάγισσα στην αποστολή της να βρει τα μαγικά κειμήλια των Αμόλυντων. Στην πορεία τους θα τους βοηθήσουν τα τέσσερα στοιχεία της φύσης που θα μάθουν, μέσα από εκπαίδευση, να χειρίζονται. Η δημιουργία του μαγικού κόσμου χωρισμένου σε κεφάλαια μικρού όγκου δίνουν τη δυνατότητα στον συγγραφέα να "κεντρίζει" τον αναγνώστη με ένα ξεχωριστό κάθε φορά "narrative hook" προοκειμένου να μην σταματάει ποτέ η καταιγιστική δράση (προσωπικά, από το κεφάλαιο με τη βασίλισσα Λεστιάνα, δεν μπορούσα να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου!) Οι τρεις πρωταγωνιστές μας ξεδιπλώνουν σιγά σιγά τον χαρακτήρα τους θυμίζοντας μια εξίσου αγαπημένη τριάδα των βιβλίων του Χάρυ Πότερ. Ενώ, κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης, μου γεννήθηκαν απορίες για ορισμένους χαρακτήρες και γεγονότα, πιστεύω ότι η συνέχεια στα επόμενα βιβλία της τετραλογίας θα μου τις λύσει, οπότε ανυπομονώ! Συγχαρητήρια, φιιιιλε!
Η γη των αμόλυντων ξεχειλίζει από μαγεία, περιπέτεια, υπέροχα πλάσματα αλλά και κίνδυνο. Ο συγγραφέας με τη γραφή του έχει καταφέρει να μας ταξιδέψει στα βουνά και τις ερήμους μεταξύ των περιοχών και να μας φέρει σε επαφή με τα στοιχεία της φύσης. Ομολογώ πως η ανάγνωση του με συνεπήρε. Οι περιγραφές είναι ζωντανές και οι σκηνές μάχης γεμάτες δράση και χρήση ικανοτήτων που πραγματικά με έκαναν να αναρωτιέμαι πώς οι χαρακτήρες μας δεν στερεύουν από ιδέες. Ενώ στην αρχή κυλάει πιο ομαλά, χωρίς όμως να γεμίζουν οι σελίδες με ανούσιες σκηνές - παρουσιάζονται, δηλαδή, στοιχεία του κόσμου μέσα από τις περιπέτειες των πρωταγωνιστών - στη συνέχεια έχουμε όλο και περισσότερη δράση.
Μου έκανε εντύπωση το πώς όροι και καταστάσεις που θεωρούμε αυτονόητα είναι τόσο ξένα στον κόσμο που έχει δημιουργήσει ο συγγραφέας. Εκφράσεις και οι απορίες που γεννιούνται στους πρωταγωνιστές δημιουργούνται και στον αναγνώστη σαν να μαθαίνει μαζί τους για πρώτη φορά. Γνωρίζουμε τον κόσμο μέσα από τα αθώα γεμάτα απορία μάτια των πρωταγωνιστών.
Ίσως είναι από τα λίγα βιβλία που συμπάθησα όλους τους κύριους χαρακτήρες. Τον Κάυλ με την αποφασιστικότητα, την ταπεινότητα και την ευφυία του, την Λίβυ με την φλόγα, τη δυναμικότητα και τον οξύθυμο χαρακτήρα της και τον Ντάρον με την ηρεμία, τη σταθερότητα και τη δύναμη της ψυχής του. Μοναδικές προσωπικότητες με τις οποίες μπορείς να ταυτιστείς σε διάφορα σημεία του βιβλίου. Ακόμα, η Αλύσσα περιτριγυρίζεται από ένα μυστήριο, μια ανεξήγητη δύναμη που σε κάνει να θέλεις να μάθεις τα πάντα για αυτήν, το παρελθόν της και το ποια είναι πραγματικά.
Στα αρνητικά δεν έχω να αναφέρω πολλά. Ίσως να ήθελα πιο κατατοπιστικές οδηγίες σχετικά με την πορεία που ακολούθησαν στο ταξίδι τους, διότι χάθηκα σε ορισμένα σημεία. Θα βοηθούσε, θεωρώ, ένας πιο λεπτομερής χάρτης με τα μέρη που επισκέπτονταν. Ακόμα, μου δημιούργησε μάλλον υπερβολικά πολλές απορίες, γεγονός, όμως, που με κάνει να διψάω για όλο και περισσότερα. Είμαι σίγουρη πως η συνέχεια της σειράς θα είναι αποκαλυπτική!
Η ιστορία ξεκινά στο χωριό Χόρμορ, το οποίο μαστίζεται από μια περίεργη νόσο, που θερίζει τους κατοίκους. Ο θάνατος έχει αλλάξει ολοκληρωτικά τη ζωή στο μικρό χωριό, μέχρι που μια μάγισσα εμφανίζεται και τα αλλάζει όλα. Το αντίτιμο όμως υψηλό: δε θα φύγει μόνη της, αλλά με τρία νέα παιδιά. Και ενώ στην αρχή η Αλύσσα φαίνεται… περίεργη θα πω, και εγώ είμαι ήδη έτοιμη να τη μισήσω, εκείνη εξελίσσεται σε μέντορας και φίλη, που όχι μόνο δε μισώ, αλλά υπεραγαπώ.
Αυτό που μου άρεσε πολύ στο συγκεκριμένο βιβλίο, πέρα από την κοσμοπλασία που θα αναφέρω παρακάτω, ήταν το πώς χειρίστηκε ο συγγραφέας το θέμα της μαγείας. Τι είναι, ποιος έχει μαγικές δυνάμεις, τι δυνάμεις, πώς τις αποκτά, πώς εξελίσσονται. Μπορώ να πω ότι αυτό το κομμάτι ήταν από τα πιο πρωτότυπα του βιβλίου.
Παρότι πρόκειται για έναν κόσμο που έπρεπε να γνωρίσω από το μηδέν, δεν ένιωσα ότι ο συγγραφέας με πέταξε στα βαθιά και μου φώναξε να κολυμπήσω γελώντας σατανικά. Οι πληροφορίες ήταν όσες έπρεπε για να μπω στον κόσμο αλλά όχι να πελαγώσω. Οι περιγραφές ήταν ιδιαίτερα ευχάριστες και η εικόνα του κόσμου ξεκάθαρη στο μυαλό μου παρότι ζορίζομαι να ξεχωρίσω απλές έννοιες όπως βορράς και νότος.
Όσον αφορά τους χαρακτήρες, πιστεύω ότι υπήρξε εξέλιξη, και θα υπάρξει ακόμα περισσότερη σε μελλοντικά βιβλία. Αυτό είναι ίσως ένα στοιχείο που μου έλειψε, αφού το βιβλίο είχε να κάνει περισσότερο με την πλοκή και τον κόσμο και λιγότερο με τον συναισθηματικό κόσμο τους. Και μιας και είπα πλοκή. Γενικότερα, το συγκεκριμένο βιβλίο μου θύμισε λίγο άνιμε, λόγω της γρήγορης πλοκής, των αρκετών μαχών και εναλλαγών στο τοπίο κλπ, στοιχείο που θα λατρέψουν οι φαν του είδους. Προσωπικά με κούρασε λίγο, διότι δεν κατάφερα παρά αρκετά αργότερα να καταλάβω πού πήγαινε η συγκεκριμένη ιστορία.
Συνολικά, βέβαια, η ανάγνωση της Γης των Αμόλυντων ήταν ξεκούραστη και ευχάριστη, αλλά μου έλειψε η εξέλιξη των χαρακτήρων και θεωρώ πως η πλοκή, που ήρθε σε δεύτερη μοιρα, έκανε το πρώτο μέρος περισσότερο εισαγωγικό πρίκουελ.
Η Γη των Αμόλυντων είναι η ιστορία τριών φίλων, του Ντάρον, του Κάυλ και της Λίβυ που βρίσκονται παγιδευμένοι στη μίζερη ζωή ενός χωριού ενώ αυτό μαστίζεται από μια παράξενη θανατηφόρα ασθένεια. Ένα μυστηριώδες κάστρο μακριά από το χωριό είναι το μοναδικό ενδιαφέρον στοιχείο για τα παιδιά κι έτσι αποφασίζουν δειλά να το εξερευνήσουν. Ωστόσο, φτάνοντας εκεί, νιώθουν πως μερικές φορές "Η εγκατάλειψη και η σιωπή είναι πολύ χειρότερες από το θόρυβο και τη φασαρία". Όταν στη συνέχεια μια μάγισσα, η Αλύσσα, εμφανίζεται από το πουθενά, στο χωριό, πα��ρνουν τη δύσκολη αλλά καθοριστική απόφαση να την ακολουθήσουν στην περιπέτεια ώστε να ξεφύγουν από τη μοίρα τους, να εξερευνήσουν τον κόσμο και κυρίως να μάθουν τους ίδιους τους τους εαυτούς. Κάπως έτσι ξεκινά ένα μαγικό ταξίδι για αυτούς αλλά και για τον αναγνώστη καθώς στην πορεία αποκαλύπτονται τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, οι δυνάμεις που τα παιδιά κρύβουν μέσα τους κι επίσης προκύπτουν συναντήσεις με μυθικά πλάσματα όπως τα Μπέλεκραστ, απρόσμενες συγκρούσεις και μάχες σε έναν κόσμο όπου συνυπάρχει αρμονικά το στοιχεία της εσωτερικής αναζήτησης με τη φαντασία. Να πω εδώ πως η γραφή του Βαγγέλη Ιωσηφίδη, οι περιγραφές και η σκιαγράφηση των χαρακτήρων σε παρασύρουν, σε κάνουν να βιώσεις την ιστορία που εκτυλίσσεται μπροστά σου ενώ προσδίδουν μια συνεχή ροή στην αφήγηση που τουλάχιστον εμένα με κέρδισε στο μέγιστο βαθμό.
"Έχετε εκπαιδευτεί στη μαγεία. Τώρα θα εκπαιδευτείτε σε έναν εξίσου περίπλοκο τομέα• τους ανθρώπους", λέει μελαγχολικά η Αλύσσα συνοψίζοντας σε μια μόνο φράση όλο το νόημα αυτού του ταξιδιού.
Θα το κατέτασσα στην εφηβική/προ εφηβική λογοτεχνία οπότε ήταν ένα ευχάριστο ανάγνωσμα που θα ήθελα να διαβάσω τη συνέχειά του. Φαίνεται ότι ο συγγραφέας έχει μελετήσει την κοσμοπλασία του κι έχει σκεφτεί με τις ώρες τα συστήματα μαγείας, κάτι που μετράει πολύ. Γενικότερα, ό,τι έχει να κάνει με Στοιχεία της Φύσης count me in. Σαν εφηβική λογοτεχνία λοιπόν, ήταν επόμενο να μην αγχωθώ στιγ��ή για τις τύχες των ηρώων, να ξέρω ότι θα φέρουν εις πέρας κάθε task/κεφάλαιο κι ότι θα γίνουν γ****οι μάγοι! Ο κόσμος μού έβγαλε τη μαγεία και την ανεμελιά που ήθελα ενώ μου θύμισε κάτι από Ιστορία Χωρίς Τέλος και Λάουρα και το Μυστικό της Αβεντέρας. (3.5/5 ⭐ για να μην αδικήσω τα επόμενα βιβλία της σειράς)
"Οι καιρ��ί είναι ζοφεροι και τρεις έφηβοι φίλοι νιώθουν παγιδευμένοι στην τελματωμένη ζωή του χωριού τους που μαστίζει από μια μυστήρια και θανατηφόρα αρρώστια. Η ζωή τους αλλάζει ριζικά όταν επισκεφτεί το χωριό τους μια μάγισσα και μαγεμένοι από τις ικανότητες της αποφασίζουν να τη ακολουθήσουν " 🤔Τι ; Μη μου πείτε ότι δεν πιστεύετε ότι υπάρχει μαγεία μέσα μας; 🤔🤔 Διαβάστε το βιβλίο του Β. Ι και θα ανακαλύψετε πόση μαγεία τελικά έχουμε μέσα μας αρκεί να μη τη κρατάμε σε λήθαργό 😉😉😉 Ένα μαγικό βιβλίο όχι μόνο για ενήλικες αλλά και για εφήβους.🌟🕯📚📖
🌟Σε όσα παιδιά ακόμα μετράνε άστρα κι όσους ενήλικες δεν ξέχασαν να ονειρεύονται🌟 ( από το βιβλίο του συγγραφεα) Και αν ξεχάσαμε να μετράμε τ' άστρα και να ονειρευόμαστε, το βιβλίο αυτό μας κάνει να πιστέψουμε και πάλι!
Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα από την αρχή, οφείλω να παραδεχτώ πως αυτή η λογοτεχνική κατηγορία ποτέ δε μου κίνησε το ενδιαφέρον, ποτέ δε με τράβηξε, έστω από απλή περιέργεια. Παράτησα το Αστέρι του Βορά στο τρίτο κεφάλαιο, και ποτέ δεν άνοιξα τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, ούτε καν τη σειρά του Χάρι Πότερ. Έτσι, πιστεύω, μπορείτε να κατανοήσετε πως η ανάγνωση του συγκεκριμένου μυθιστορήματος ήταν μια πρόκληση για μένα, να την αρχίσω, να τη συνεχίσω και να τη φέρω εις πέρας. Αλλά φυσικά δεν είχα μέτρο σύγκρισης, ούτε καν κάτι ανάλογο για να την αντιπαραβάλλω. Έτσι θα παραθέσω την γενική αίσθηση που μου άφησε, μιλώντας για το κείμενο αυτό καθ’ αυτό, τη συνοχή, τη γραφή, τη γλώσσα και τη δομή. Αν αφήσω στην άκρη τα επιμέρους στοιχεία που το χαρακτηρίζουν, είχα ένα καλογραμμένο βιβλίο, που, αν και δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα να γνωρίσω τους χαρακτήρες και να ενσωματωθώ στην υπόθεση, παρόλα αυτά όταν ξεκινούσα την ανάγνωση δεν μπορούσα να το αφήσω στα χέρια μου, καθώς με παρέσυρε συνεχώς για να δω τι θα γίνει παρακάτω, στην επόμενη σελίδα, στο επόμενο κεφάλαιο. Κι αυτό δηλώνει σίγουρα συγγραφική επιδεξιότητα, το να καταφέρνεις να κρατάς την προσήλωση του αναγνώστη, όσο ξένος ή ασύμβατος κι αν είναι αυτός με το έργο. Τα κεφάλαια τώρα, μικρά και άρτια δομημένα, δεν κουράζουν, ακόμη και τους αδαείς, προσφέροντας άμεσα κάθε είδους πληροφορία, ώστε να μην βγάζουν τον αναγνώστη εκτός κλίματος, προστρέχοντας για πληροφορίες και επεξηγήσεις. Γλαφυρή γλώσσα που δε σε δυσκολεύει με στριφνά ξεσπάσματα (κάτι που είναι ιδιαίτερα οδυνηρό και αφαιρεί την όποια ομορφιά του κειμένου), εικόνες γεμάτες άγρια ομορφιά μιας ακατέργαστης φύσης, όπου τα φυσικά στοιχεία –νερό, φωτιά, γη, αέρας- έχουν τον βασικό ρόλο, αναλαμβάνουν τη μύηση των ηρώων, αλλά και των αναγνωστών, στον άγνωστο κόσμο της μαγείας, της φυσικής μαγείας, όπου είναι η μόνη μορφή που εγώ θα μπορούσα να δεχτώ και να ενστερνιστώ. Γίνονται μέρος του χαρακτήρα των ηρώων, ενσωματώνονται συνειδητά και υποσυνείδητα με την ιδιοσυγκρασία και την ενσυναίσθηση που αναπτύσσεται αργά και σταδιακά μέσα τους - το βλέπεις μπροστά στα μάτια σου να συμβαίνει κι αυτό προσθέτει άλλο ένα θετικό στοιχείο στο βιβλίο. Υπάρχει εξαιρετική συνοχή και αληθοφάνεια στη δημιουργία ενός ολόκληρου κόσμου, ενός παράλληλου σύμπαντος με σημαντικές διαφορές από το δικό μας, ταυτόχρονα όμως και τόσο οικείο που θα μπορούσαμε να ζούμε οι ίδιοι εκεί χωρίς να μας κάνει καμιά εντύπωση. Κι αυτό γίνεται δίχως ανακρίβειες και παραβιάσεις της πραγματικότητας στην οποία κινούμαστε, αλλά με τόση προσοχή και λεπτομέρεια, που κάθε στιγμή βλέπεις μπροστά σου τις περιοχές στις οποίες περιπλανώνται οι ήρωες, τους τόπους μύησης, τις ιδιαίτερες πινελιές που ζωντανεύουν τον περιβάλλοντα χώρο. Καταλήγοντας, σαφώς ένα επιτυχημένο εγχείρημα, που σίγουρα θα αφήσει ικανοποιημένους τους, φιλικά προσκείμενους στο είδος, αναγνώστες, αλλά θα έλξει και άλλους που δεν είχαν έως τώρα επαφή με ανάλογα αναγνώσματα. Δεν σε κουράζει και διατηρεί το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, που δεν είναι ακριβώς τέλος, αλλά η καινούργια αρχή ενός επόμενου βιβλίου. Εξακολουθώ να θεωρώ πως ο κ. Ιωσηφίδης είναι πολύ καλός στη σύνθεση και την επίλυση αστυνομικών και μεταφυσικών γρίφων, όμως δεν μπορώ παρά να του αποδώσω τα εύσημα και για τον κόσμο που δημιούργησε, μέσα στον οποίο κατάφερε να με βάλει, σχεδόν χωρίς να το θέλω και να το επιθυμώ. Ναι, αυτό είναι ταλέντο! (Βρήκα τον Κάυλ ευμετάβλητο και μοναδικό σαν το νερό, τον Ντάρον τόσο γήινο και σταθερό όσο και το στοιχείο που ανήκει, τη Λίβυ γεμάτη ενέργεια και φλόγα που μπορεί να κινήσει ή να καταστρέψει έναν κόσμο… Κανένας ήρωας με το όνομα Θανάσης, όπως λέγαμε, παίζει σε κάποιο επόμενο βιβλίο;
Καταρχάς να ευχαριστήσω τον Βαγγέλη που μου το έστειλε και να πω πως εκτίμησα πολύ το κόνσεπτ του βιβλίου! Σε γενικές γραμμές η ιστορία θυμίζει D&D campaign, με ξεχωριστά encounters και quests που καλούνται να φέρουν εις πέρας, όμως στις περισσότερες μάχες δεν ένιωθα ότι όντως κινδυνεύουν, ενώ όλες οι συγκρούσεις και τυχόν προβλήματα λύνονταν πολύ εύκολα. Επίσης, σχεδόν το μισό βιβλίο ασχολείται με την εκπαίδευση των πρωταγωνιστών στη μαγεία, που εννοείται είναι κάτι που πρέπει να υπάρχει, απλώς κάπως σαν να άργησε να μπει στο ψητό. Στα μεγάλα συν, το σύστημα μαγείας και η κοσμοπλασία, που είναι λεπτομερέστατα και αρκετά καλοφτιαγμένα! (Και μου θύμισαν λίγο Wheel of Time 😛) Θα ήθελα οι σχετικές πληροφορίες να δίνονται με κάπως διαφορετικό τρόπο γιατί μου φάνηκε σαν να πέφτει συνεχές infodump, αλλά και πάλι αναγνωρίζω τη δουλειά που έχει πέσει από πίσω. Οι χαρακτήρες δυστυχώς δεν είχαν τον εσωτερικό μονόλογο που θα ήθελα και ο χρόνος που δόθηκε για να δούμε την προσωπικότητα του καθενός ήταν λίγος σε σχέση με αυτόν που δόθηκε στην ανάπτυξη των δυνάμεών τους. Ένα τελευταίο πράγμα στο οποίο θα ήθελα να δοθεί μεγαλύτερο βάρος είναι η Μάστιγα στην αρχή του βιβλίου. Μου φάνηκε ότι αντιμετωπίστηκε πολύ εύκολα, ενώ και το ότι σπάνια αναφέρεται ξανά στην πορεία του βιβλίου (όπως και ο φίλος που χάνεται στην αρχή) κάπως με ξένισε. Παρόλα αυτά, ήταν μια ενδιαφέρουσα αρχή, με καλό ρυθμό και ιδέες. Θεωρώ πως απευθύνεται κυρίως σε εφηβικό κοινό, αλλά υπάρχουν οι δυνατότητες και για κάτι πιο ενήλικο και θα ήθελα να δω πώς θα εξελιχθεί τόσο η γραφή όσο και η ιστορία.
Το λέω από την αρχή: για οτιδήποτε σας δυσαρεστήσει σε αυτό το βιβλίο, ευθύνεται ο επιμελητής! Αν και, μεταξύ μας, γιατί να σας δυσαρεστήσει; Ο Βαγγέλης, όπως αποδείχθηκε και από τον "Φιλήμωνα", αλλά κυρίως από τις "Επτά καταραμένες ιστορίες", είναι λάτρης του quest. Και δεν υπάρχει καλύτερος χώρος για να εκφραστεί αυτή η λατρεία, από τον χώρο της φαντασίας. Και φάνηκε αυτή του η λατρεία και με το παραπάνω. Η πλοκή είναι ένα κλασσικό quest story, όπου οι ήρωές μας ταξιδεύουν από μέρος σε μέρος, αναζητώντας...κάτι (spoilers ΔΕΝ δίνω). Η περιήγησή τους στη χερσόνησο Ίστεν, καθώς και στον μυστήριο και επικίνδυνο χώρο της μαγείας γίνεται ταυτόχρονα ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης. Όλοι έχουν στόχους, πέρα από τον κοινό, όλοι έχουν τις ανησυχίες τους και τις φιλοδοξίες τους. Και ο Βαγγέλης, που τόσο καλά μπορεί να μπει στην ψυχολογία ενός άλλου ανθρώπου, τα μεταφέρει όλα αυτά με πολύ μεράκι. Η ίδια η έκφραση της μαγείας είναι κάτι που μου άρεσε ιδιαίτερα, καθώς αποδεικνύει πως ακόμη κι αν η βάση για ένα magic system είναι κοινή, το χτίσιμο μπορεί να αλλάξει και να γίνει προσωπικό κτήμα του καθενός. Εν κατακλείδι, ελπίζω να απολαύσετε αυτό το quest, όπως το απόλαυσα κι εγώ!
Συμπαθέστατο έργο εφηβικής φαντασίας, ειδικά αν λάβουμε υποψιν ότι πρόκειται για το πρώτο μεγάλης έκτασης πόνημα του συγγραφέα. Φυσικά, υπάρχουν αρκετά συμπτώματα παιδικών ασθενειών (βλ. κάποιοι πλατιασμοι και κάποια μάλλον απλοϊκά σχήματα) όμως κάτι τέτοιο είναι αναπόφευκτο για τα περισσότερα πρωτόλεια και πιθανότατα, το κοινό στο οποίο απευθύνεται δεν θα δώσει και πολύ σημασία. Μεγαλύτερο μειονέκτημα ότι η ιστορία δεν ολοκληρώνεται με το βιβλίο καθότι ακολουθούν άλλα δύο. Στα προτερήματα η προσεγμένη συντακτικά γλώσσα και η συγκέντρωση της πλοκής σε σχετικά λίγους χαρακτήρες. Όσοι κυνηγάτε τα τέκνα σας (γυμνασίου, μέχρι και δευτέρα λυκείου) να διαβάσουν κάτι, ας το προσπαθησετε με τους Αμόλυντους του Ιωσηφίδη.
Το πρώτο μέρος της τετραλογίας "Η Γη των Αμόλυντων". Ένας κόσμος εξ ολοκλήρου φτιαγμένος από εμένα, που σας περιμένει να χαθείτε στις πεδιάδες, τα δάση και τις πόλεις του. Καλή ανάγνωση!
Ήρθε επιτέλους η ώρα να πω δυο λόγια για το πρώτο βιβλίο της Γης των Αμόλυντων. Είχα το βιβλίο στα χέρια μου τα τελευταία 2 χρόνια αλλά ξέρετε πώς είναι αυτά… Χαίρομαι που κατάφερα να το σπρώξω στο πάνω μέρος της λίστας μου και επίσης χαίρομαι που δεν απογοητεύτηκα καθόλου. Θα μιλήσω πολύ γενικά οπότε δεν θα υπάρξει κανένα major spoiler.
Δεν θυμόμουν με τι είχε να κάνει η ιστορία και, ως συνήθως, αρνήθηκα να διαβάσω το οπισθόφυλλο οπότε τα πάντα ήταν μια έκπληξη για μένα. Το βιβλίο ξεκινάει με ένα αρκετά βαρύ θέμα και παρόλο που οι χαρακτήρες μας ζουν μέσα σε μια τόσο σκοτεινή ατμόσφαιρα, υπάρχουν σημεία όπου είτε μέσα από κάποιον διάλογο είτε μέσα από κάποια πράξη, δημιουργείται λίγο φως. Αυτό το μοτίβο το συναντάμε σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου και -δεν ξέρω αν έγινε εσκεμμένα ή όχι- ήταν από τα πράγματα που μου τράβηξαν την προσοχή και με έκαναν να θέλω να συνεχίσω. Τα «φωτεινά» διαλείμματα ήταν άλλοτε μικρά κι άλλοτε πιο μεγάλα και αυτό έδινε διαφορετική βαρύτητα στα πιο σκοτεινά γεγονότα.
Μου άρεσε η χρήση της μαγείας (elemental magic ftw) και παρόλο που ο τρόπος που εξελίχθηκαν οι χρήστες της ήταν λίγο απότομος σε κάποια σημεία, έχω υποψίες πως υπάρχει λόγος -ο συγγραφέας δίνει hints πως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται- οπότε θα περιμένω να διαβάσω τα επόμενα βιβλία πριν προβώ σε κάποια πιο solid άποψη. Δεν έχω καταλήξει ακόμα σε αγαπημένο χαρακτήρα καθώς όλοι τους είχαν χαρακτηριστικά που ξεχώρισα μα αν πρέπει να διαλέξω κάποιον τότε αυτός είναι ο Κάυλ μιας κι εκείνος θεωρώ πως άλλαξε περισσότερο και ωρίμασε.
Το βιβλίο είχε τα πάντα, από σκηνές δράσης γεμάτες επιθετικά και αμυντικά ξόρκια μέχρι μαθήματα μαγείας, μαγικών πλασμάτων και φυτών. Γνωρίσαμε τον κόσμο που ζουν οι χαρακτήρες μας μέσα από τα δικά τους μάτια και μάθαμε την ιστορία του μέσα από μύθους αλλά και από ανθρώπους που ήταν κομμάτι της και την έγραφαν εκείνη τη στιγμή. Γνωρίσαμε επίσης χαρακτήρες κάθε λογής, από καλούς και καλοκάγαθους μέχρι κακούς και άπληστους και πορευτήκαμε μαζί τους -λίγο ή πολύ.
All in all, από τα πιο decent βιβλία που έχω διαβάσει εδώ και καιρό. Θεωρώ πως η αρχή της ιστορίας είναι πολύ καλή και -με βάση τα ερωτήματα που έχουν μείνει αναπάντητα και τα hints που υπάρχουν- πολλά υποσχόμενη. Σίγουρα θα συνεχίσω με τα υπόλοιπα βιβλία.
🧙Δεν ξέρω αν το βιβλίο κατατάσσεται στην εφηβική λογοτεχνία και αν ο συγγραφέας ήθελε κάτι τέτοιο ή όχι, πάντως εγώ που δεν είμαι έφηβη ( εδώ και πολύ καιρό) το βρήκα πολύ ωραίο. Μυθοπλασία του φανταστικού και Μαγικός ρεαλισμός στο πρώτο βιβλίο από την τριλογία που ετοιμάζει ο Βαγγέλης Ιωσηφίδης.
🧙Τρεις φίλοι ακολουθούν μια μάγισσα που θεραπεύει το χωριό τους από μια θανατηφόρα ασθένεια. Η ίδια τους μυεί στο χώρο της μαγείας και μαζί της μαθαίνουν να ελέγχουν τα στοιχεία της φύσης. Η εκπαίδευση τους ξεκινάει και η περιπέτεια αρχίζει.Στο ταξίδι τους θα συναντήσουν κινδύνους αλλά και συμμάχους. Θα μονομαχήσουν για να επιβιώσουν , θα αναζητήσουν την αλήθεια και θα τιθασεύσουν την μαγεία που κρύβουν μέσα τους.
🧙Αυτό που μου άρεσε περισσότερο αν και δεν είμαι φαν του είδους , ή μάλλον δεν ήμουν μέχρι τώρα , μπορεί και να γίνω, είναι οι σκηνές μαγείας , οι μάχες και οι εικόνες από τα τοπία της φύσης που ήταν εξαιρετικά ζωντανές.Ο συγγραφέας έχει δημιουργήσει έναν κόσμο φανταστικό και παρασέρνει σε αυτόν τον αναγνώστη , τον μυεί στον μαγικό ρεαλισμό και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό.
🧙Ένα βιβλίο για την δύναμη της φιλίας, την εμπιστοσύνη και για την πίστη στην δύναμη που κρύβουμε μέσα μας. Να σας πω την αλήθεια δεν ήταν ένα βιβλίο στο οποίο έψαχνα να βρω βαθιά νοήματα ή λογοτεχνικές τεχνοτροπίες,ήθελα απλά να το ζήσω και να το απολαύσω. Γρήγορο, Περιπετειώδες μαγευτικό, εξιτάρει τη φαντασία και εγείρει τις αισθήσεις!
Θα πω μόνο πως δεν με ικανοποίησε σχετικά με τον σκοπό όλης αυτής της αποστολής και τον προορισμό του ταξιδιού αλλά υποθέτω πως επειδή είναι το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας θα δωθούν οι απαντήσεις στα επόμενα βιβλία τα οποία και αναμένω!
🔥 🌊🌪️🪨
🧙 "Και τι είναι η μαγεία, τέλος πάντων; Η κατανόηση των βασικών στοιχείων της ύλης, η ένωση και ο διαχωρισμός τους, η ανάπτυξη τους και η αυτοβελτίωση μέσω αυτών.Αλλά η μαγεία δεν έχει να κάνει μόνο με την έκφραση των στοιχείων. Κάθε άνθρωπος, είτε εξασκεί την τέχνη των μαγικών είτε όχι, μπορεί να χρησιμοποιήσει μαγεία με κάποιον τρόπο.Αφού όλοι μας ζούμε σ'αυτόν τον κόσμο , σε επαφή με αυτά τα στοιχεία..."
There is magic everywhere,you just have to believe it
"Τώρα ήταν πια ολοφάνερο. Ήταν παγιδευμένοι ανάμεσα σ’ ένα μυστηριώδες, ανεξιχνίαστο παρελθόν και στο εκρηκτικό παρόν."
"Μέσα από την ομάδα "The Book Supporters" μου δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσω το παρόν βιβλίο και να αφήσω την ειλικρινή μου άποψη."
Όταν γράφει φαντασία είναι προφανές πως βρίσκεται στο στοιχείο του! Μετά τον "Φιλήμονα" και τις "7 Καταραμένες ιστορίες", ο συγγραφέας μας παρουσιάζει την αρχή του πρώτου του μεγάλου έργου, την τετραλογία " Η Γη των Αμόλυντων". Γυρνώντας πια την τελευταία του σελίδα μού δίνεται η αίσθηση πως έχω στα χέρια μου μια επική ιστορία, με βασίλεια και μάγους, η οποία θα εξελιχθεί σιγά αλλά το τέλος της θα ξεπεράσει κάθε φαντασία.
Η Τριάδα των φίλων που ακολουθούν την μάγισσα σε αυτό το ταξίδι ίσως θυμίσει σε κάποιους την παρέα του Χάρι Πότερ, κυρίως ως προς την κατανομή των χαρακτήρων. Ο συγγραφέας, παρόλα αυτά, έχτισε με μαεστρία τον χαρακτήρα των τριών δικών του ηρώων προσδίδοντας τους μια εντελώς διαφορετική δυναμική που, μέχρι το τέλος του βιβλίου, με μάγεψαν απίστευτα. Καθένας τους είναι ξεχωριστός, με τα προτερήματα και τα ελαττώματα του. Τους συμπάθησα από τις πρώτες σελίδες λόγο του νεαρού της ηλικίας τους και απο το πώς βλέπουν τη ζωή να εκτυλίσσεται γύρω τους. Μέσα από τα μάτια της αθωότητας και της περισσής περιέργειας, που ξέχασαν οι μεγάλοι. Δέθηκα μαζί τους περισσότερο όσο προχωράνε προς τον άγνωστο για αυτούς δρόμο της αναζήτησης, μαζί με την μάγισσα. Η Αλύσσα, η μάγισσα, σε αυτή τη διαδρομή θα τους φέρει σε επαφή με τη μαγεία που κρύβουν μέσα τους και θα τους εκπαιδεύσει με υπομονή το πως να την χειρίζονται.
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου, ο συγγραφέας ακολουθεί ένα μοτίβο. Γνωριμία με το είδος της μαγείας του κάθε ήρωα, εκπαίδευση, χρήση. Η πλούσια περιγραφή του περιβάλλοντα χώρου, μαζί με αυτή των σκηνών που διαδραματίζονται, βοηθάνε πολύ στο να ζωντανέψουν οι εικόνες αυτές στα μάτια του αναγνώστη ώστε να ζήσει νοερά μαζί τους την κάθε στιγμή. Σε αυτό το κομμάτι, ο Κάυλ, η Λίβυ και ο Ντάρον, ενημερώνονται σποραδικά με λεπτομέρειες για τον κόσμο της μαγείας, το ποιοί είναι οι Αμόλυντοι και για τις επικράτειες που πρέπει να διασχίσουν στο ταξίδι τους. Η αφήγηση εδώ περιέχει πολλά ονόματα, και περιγραφές που, όσο παράταιρα κι αν φαίνονται κάποιες στιγμές, βοηθάνε στην κατανόηση των εξελίξεων της ιστορίας μας. Εκείνο που μού άρεσε πολύ στην γραφή του συγγραφέα, είναι το πόσο απλά και κατανοητά γραμμένα είναι όλα. Εξαιρώντας μόνο τα δύσκολο για μένα να ειπωθούν ονόματα των βασιλείων και εκείνα των μαγικών πλασμάτων. Μικρή λεπτομέρεια δηλαδή...Η επιλογή τους να εμπιστευτούν και να ακολουθήσουν την Αλύσσα, οι συνθήκες που είχαν να αντιμετωπίσουν στη διαδρομή μαζί της και ο τρόπος που τους αντιμετώπιζε η μάγισσα σε κάθε τους βήμα, θεωρώ πως είναι από τα πιο σημαντικά κομμάτια για σκέψη, του πρώτου μέρους.
Λίγο πριν το μέσο του βιβλίου, στο δεύτερο μέρος της ιστορίας μας, ξεκινάει η πραγματική δράση. Μετά την βασική εκπαίδευση, οι ήρωες μας αποφασίζουν να ακολουθήσουν την μάγισσα στην δική της αναζήτηση. Μπροστά τους έχουν να αντιμετωπίσουν τις εποχές του χρόνου, τα μαγικά πλάσματα, τα αφιλόξενα μέρη, τους ανθρώπους και φυσικά, πολλούς και ισχυρούς μάγους. Η εξέλιξη της ιστορίας κι εδώ γίνεται σταδιακά. Η αφήγηση παραμένει περιεκτική και ουσιώδης σε κάθε σκηνή, πολλά στοιχεία του πρώτου μέρους μπαίνουν στη θέση τους, ενώ νέα έρχονται στο προσκήνιο προιδεάζοντας μας για το τι περίπου έρχεται στο επόμενο βιβλίο. Κάτι μου λέει πως η δράση του θα είναι σε άλλο επίπεδο...
Είναι αισθητό το πόσο πολύ ο συγγραφέας έχει δουλέψει την ιστορία του. Φαίνεται από τον τρόπο που μοιράζεται τις πληροφορίες με τον αναγνώστη για τα πάντα. Φαίνεται από την πλούσια περιγραφή που κάνει. Από τους πολλούς και διαφορετικούς χαρακτήρες που έρχονται σε επαφή οι ήρωες του. Από τους ίδιους τους ήρωες του. Δεν υπάρχει λεπτομέρεια που να μην την έχει σκεφτεί, καταφέρνοντας έτσι να δημιουργήσει έναν μαγικό δικό του κόσμο για να τον μοιραστεί μαζί μας, εφήβους και ενήλικες που αγαπούν τις καλές ιστορίες φαντασίας. Θα κλείσω με μια σκέψη. Στο πρώτο βιβλίο, σχεδόν πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο Κάυλ. Η γνωριμία μας μαζί του είναι πιο πλήρης από εκείνη των υπολοίπων. Κάτι μου λέει, λοιπόν, πως στο επόμενο βιβλίο θα αναλάβει να μας συστηθεί καλύτερα ο Ντάρον. Ίσως όμως πέσω έξω. Όπως και να είναι, ανυπομονώ να το διαβάσω.
Υ.Γ. Λάτρεψα το εξώφυλλο!! Η περιγραφή της συγκεκριμένης σκηνής θα σού φέρει στο νου ακριβώς αυτή την εικόνα. Εκπληκτικό!!