ملک گرسنه: تقویم شمس تبریزی

by Nahal Tajadod

مَلِکِ گرسنه حکایت کودکی شمس است و ترک خانواده، جابجایی و یک جا نماندن، بستگی با مشایخ هم‌روزگار و گسستگی از آنان، و سرانجام برخورد و آمیختن او با مولانا. حکایت کیمیایی است که بر مولانای واعظ و فقیه می‌ریزد و از او عارف و شاعر می‌آفریند. حکایت ربودن مولانا از «چنگال قومی ناهموار» و ستیز با آنان است، حکایت طالبی است که مطلوب می‌شود، حکایت دعویِ «بزرگ‌تر، بلندتر، بلندتر، بلندتر» کردن است
شمس از مولانای «خام»، شاعری «پخته» می‌سازد و به این بسنده نمی‌کند. قونیه را ترک می‌گوید تا مولانا را به «آتش» کشد. شمس می‌رود. مولانا نیِ نیستان می‌شود، خودِ شمس می‌شود و از جدایی‌ها حکایت می‌کند
پس از «عارف جان‌سوخته» و «در جست‌وجوی مولانا»، نهال تجدد، این‌بار، براساس مقالات شمس تبریزی، تقویم شمس را با کلام خود او می‌نویسد

Genres: Iran

170 pages, Paperback

First published January 1, 2020

About the author

Nahal Tajadod was born in Teheran in 1960 and left Iran for France in 1977. She studied at INALCO where she obtained a doctorate in Chinese. Her thesis was on Mani, the Buddha of light and gave for the first time a translation of a Manichean text in Chinese, a real textbook written by the Manicheans themselves. She has been researching the Iranian contributions to Chinese civilisation. Buddhism, Christianism, Manichaeism, Zoroastrianism, Judaism and Islam were all spread in China by Iranian missionaries. Born into a family of Iranian erudites, Nahal Tajadod was initiated into Sufism in childhood. She has contributed to the translation of the Rûmi and has written a fictionalized biography of the great master of Sufism. She is the wife of famous screenwriter and film critic Jean Claude Carrière.

Reviews

[Shakiba Bahrami]

کتاب "ملک گرسنه" سومین کتاب منتشرشده درباره مولانا از نهال تجدده. پیشنهاد میکنم اون دوتای دیگه(عارف جان‌سوخته و در جست‌وجوی مولانا) رو زودتر بخونید.
کتاب خیلی روانه(به نسبت متنی که خانم تجدد باید باهاش داستانگویی میکرد) و من رو مشتاق کرد برم و درباره مولانا بخونم.
این کتاب از مجموعه "در واقع-مشاهدات" هست یعنی based on a true story و واقعیه. کار خیلی ارزشمندیه و هر لحظه خوندنش غبطه میخوردم به سواد و دانش خانم تجدد.
جاهایی از کتاب ممکنه بخندید، جاهایی تعجب کنید، عصبانی شید، سرخ شید یا حتی گریه کنید.
به شخصه از بعضی رفتارهای مولانا شاخ درآوردم که چقدر مجذوب شمس شده بود که هر چه داشت و نداشت تقدیمش میکرد(مثلا به شمس اجازه نمیداد کار کنه و زحمت بکشه یا همسرش رو محرم شمس کرده بود)، از بعضی رفتارهای شمس هم تعجب میکردم چون تصور قبلیم این بود شمس، شخصی بسیار آروم و متینه و داد و بیداد کردناش و گاهی لجاجت‌های کودکانه‌ش برام غریب بود.
در کل فکر نکنم کسی باشه که این چند روز، با تعریف و معرفی این کتاب سرش رو درد نیاورده باشم:))) پیشنهاد میشود.

[Nixya]

کتاب واقعا بد نوشته شده بود. هیچ انسجامی و یا داستان درستی نداشت. ای کاش نمیخوندمش.

[Paria]

من هیچ‌وقت از طرفدارای پر‌و‌پا‌قرص مولانا و شمس و اتفاقات مرتبط نبودم. توی شعر هم اگرچه مولانا فوق‌العاده‌ست، ولی شعر عاشقانه سعدی و خیام رو به شعر عارفانه مولانا ترجیح میدم. این بیس مذهبی‌ای که داستان مولانا داشته، اغراق‌هایی که توی کتاب‌های مختلف شده و جنبه‌ی ضد زنش که توی این کتاب هم نمونه‌هایی ازش دیده میشه، باعث میشه خیلی مطابق سلیقه‌ی من نباشه.
این کتاب از خیلی از کتابای مشابهی که درمورد این موضوع نوشته شده‌ن و با تخیلات و برداشت‌های شخصی ترکیب شده‌ن بهتره. اکثر جملات کتاب از مقالات شمس و اشعار مولانا و .. برداشت شده‌ن و میشه گفت تا حد زیادی معتبرن. اون بخشی هم حاصل قلم نویسنده‌ست، تا حد امکان تلاش شده که با بقیه کتاب متفاوت نباشه و کتاب انسجامش رو از دست نده.

[Nercs]

داستان زندگی شمس و مولانا واسهٔ من همیشه یه معمای بدون جواب بوده. هر نوشته‌ای هم که درباره‌شون می‌خونم، هیچ کمکی نمی‌کنه که محض خاطر خدا، یه کوچولو بیشتر از رابطه‌ی بینشون سر در بیارم. رابطه‌ای که بوی عشق میده و برای من، عشق اونقدری جربزه نداره که باعث تولد همچین شاهکارهایی بشه.
اگه منبعی می‌شناسید که جوابم رو ازش بگیرم، ممنون میشم که بهم معرفی‌ش کنید.

[Hosein]

این دومین کتابیه که از نهال تجدد میخونم و راستش خیلی سخت بود که دراپ نکنم. کتاب قبلی هم مثل این خیلی خوب شروع می‌شد اما وسط‌هاش به سمت بی‌معنی شدن می‌رفت. اینقدر که بخش دوم و سوم دیگه داستان نمی‌گفت، فقط سعی می‌کرد بین نوشته‌هایی که از شمس اورده بود و اشعار مولانا یکسری کلمه بذاره تا حالت داستانی بگیره و مشخصا شکست می‌خورد.

[Niloufar Lily Hassanzadeh]

سخنم خور فرشته‌ست، من اگر سخن نگویم
مَلَک گرسنه گوید تو بگو خَمُش چرایی؟
کاش میشد به این کتاب هزار ستاره تقدیم کنم. کتابی که خیلی اتفاقی نظرمو جلب کرد و با خوندنش به بیست سال پیش سفر کردم. زمانی که دختر کوچکی بودم و شیفته مولوی. همون روزهایی که برای اولین بار زندگینامه مولوی رو مطالعه کردم و در دریای فیه ما فیه و مثنوی معنوی غرق شدم. یا شاید روزهای آغاز نوجوانی که غزلیات شمس رو در راه مدرسه میخوندم و بالای صفحه هاش می‌نوشتم:
من نمی‌گویم که آن عالیجناب
هست پیغمبر، ولی دارد کتاب
مولوی رو میشناختم اما همیشه شخصیت شمس تبریزی برام یه معمای بزرگ بود. یک جور جادوی خاص. یک قصه ی عجیب.
این کتاب بی نظیر دست منو گرفت و همراه شمس به سفر برد. یادم انداخت چرا در سفرم. یادم انداخت قصه م چی بوده و قراره کجا برم.
کتاب رو جرعه جرعه می نوشیدم. گاهی خوندن دو سه صفحه ساعتها طول می‌کشید، بس که برام پر از نشانه بود.
حالا که این کتاب تموم شده احساس میکنم گمشده ای دارم. گمشده ای که شاید بتونم تو مقالات شمس تبریزی ردی ازش پیدا کنم.
اگر مثل من شیدا و بی قرار نیستید، این کتاب رو مطالعه نکنید. اگر هم هستید که بسم الله...تعلل نکنید.

[Negin.satfard]

نظر نامحبوب من همیشه این بوده که شمس ابر‌انسانی نبوده که مولانا رو اونطور عاشق و شیدا کنه، چی شده که مولانا متحول شده و کتاب‌ها و نیستان برای شمس سروده الله و اعلم!
روایاتی که از ازدواج شمس و کیمیای کودک هست، تکه‌های ضد زنی که در مابین نقل‌قول‌ها و اشعار میبینیم و همه همه باعث شده من اصلا و ابدا اون شیفته‌ی رابطه‌ی شمس و مولانا نباشم..
اگر هم ۴ ستاره دادم (البته اعتبار این ستاره به الانه، کی میدونه دو صباح دیگه اضافه میکنم بهش
یا کم؟) برای قلم و هوش و مطالعات واضح نهال تجدد بود.
روایات و نقل قول‌هایی که از منابع مختلفی مثل فیه‌مافیه، مقالات، منطق الطیر و غیره و غیره اورده بود نشان از مطالعات عمیق و شاید تخصصی او در این زمینه داره.
من میدونم که ایشون حداقل به دو زبان فارسی و فرانسوی مسلطه، ولی در خیلی از بخش‌های این کتاب، ردی از سواد ایشون در زبان عربی پیدا میکردم.
چینش کلمات و جمله بندی نویسنده، بین روایات و نقل‌قول‌های عینی که با «» مشخص شده بود خیلی خوشگل بود.
این کتاب شاید روان نباشه برای خواندن، ولی شیرینه.
از اثر شمس هم بر مولانا همین بس که مولانا رو از منبر اخوندی پایین اورده (شاید!) و کاری کرده که مولانا سروده:
سجاده نشین باوقاری بودم
بازیچه‌ی کودکان کویم کردی

دیگه در اخر هم این که کیف کردم از شیرینی کتاب . چی بگم دیگه؟! :))

[Hamidreza Salehi]

بعضی را گشایش بود در رفتن، بعضی را گشایش بود در آمدن. هشدار و نیکو ببین که این گشایش تو در رفتن است یا در آمدن؟

[Aida]

در حین مطالعه و بعد از اتمام کتاب مدام مراحل رسیدن به کمال شخصیتی که جناب شکوری در قسمت دوم پادکست رادیو راه در موردش گفتند(رسیدن از کودک معصوم به جادوگر) در ذهنم مرور میشد.
با وجود اینکه مسلماً رسیدن به این کمال در مولانا به این سادگی و در مدت کمی نبوده که در این کتاب گنجیده شده اما تا حدودی امکانش هست که ذره به ذره رشد و تعالی را در زندگی مولانا مشاهده کنیم.

نسبتا کتاب سخت خوانی بود ولی موضوع برای من کشش بسیاری داشت. توصیفات زیبا و نثر قوی، وهمانطور که تصور می کردم به شدت مغایر با ملت عشق😕

۱۴۰۰/۰۱/۲۴

[Sarah Sabet]

شیرین، دلربا و جذب کننده. مختصر ولی بشدت مفید!
اونقدر زیبا و دلنشین و پر از کشش نوشته شده که سخت میتونستم کتاب رو زمین بذارم.
انتخاب زیرکانه‌ و جایگذاری دقیق وبه جایِ جملات خود شمس، این شیرینی رو بیشتر میکرد.
نکته جالب این‌کتاب برای من این بود که قلمم خانم تجدد حسابی تغییر داشت و از قلم پر آب و تاب عارف جان سوخته، تبدیل شده بود به اختصار گوییهای شمس الدین وارانه‌ای که باعث میشد احساس نزدیکی بیشتری برای من به وجود بیاد...

[Ali]

در این کتاب نهال تجدد مولاناشناس دست به کاری بزرگ زده. او آمده در یک تحقیق عمیق زندگی شمس را از زبان خودش از لابه‌لای جملات مقالات شمس بیرون کشیده. بعد آنها را با مقایسه‌ی زمانی در کنار کتابهایی مثل ابتدانامه اثر سلطان‌ولد پسر مولانا یا تاریخ طبری گذاشته. مثلا وقتی شمس وارد شهری می‌شده از تاریخ طبری استفاده کرده و نشان داده که آن زمان فلان شهر چه خبر بوده. حاصل چه شده؟ یک جورهایی یک سلف‌پرتره از شمس تبریزی.
حسی که از خواندن کتاب داشتم مثل این بوده که خرده‌شیشه‌هایی را جمع کنی و با دقت مانند یک پازل آنها را کنار هم بچینی و نتیجه‌ی آن یک قاب عکس از شمس را بسازی. این سلف‌پرتره‌ای که نهال تجدد از شمس فراهم کرده به کل شمس دیگری را برای ما جلوه‌گر شده. در تمام طول این کتاب همه چیز را از روایت شمس می‌بینیم حتی سایه‌ی مولانایی که توی داستان است مولانای شمس است. هیچ‌جای دیگر شاید نشود شمس را اینگونه از زبان خودش شناخت. کتاب چیزی شبیه معجزه است.

[Mahtab]

جالب بود...مقداری اطلاعات داشتم درباره ی نوع ارتباطشون ولی تاحالا کتاب نخونده بودم. متن سخت‌خوانی داره در عین این که سرعت خوندن رو کم میکنه، اما شما متوجه متن میشین. علاقه مند شدم مثنوی رو بخونم...همزمان پادکست کنارش رو هم شنیدم که رام درمورد مولانا میگفت...اتفاق جالبی بود

[Leila]

فریاد می‌زدم نیازمندی خواهم، گرسنه‌ای خواهم، تشنه‌ای خواهم.
آبی بودم، بر خود می‌جوشیدم، و می‌پیچیدم.

[yAsAmAn]

اینم از آخرین کتاب این مجموعه، دوستش داشتم واقعا چون ایندفعه برعکس عارف جان سوخته از زاویه دید شمس اتفاقات رخ می‌داد و واقعا نهال تجدد به نظرم کار خیلی خفنی کرده و اینهمه منابع رو بررسی کرده و تا جایی که می‌شده صحبت‌های واقعی رو توی کتابش نوشته... فقط چون نثر روانی نداره یکم طول کشید تا بخونمش چون نیاز به تمرکز داشتم تا کامل بفهمم شمس سعی داره چی بگه :) و خلاصه که تجربه‌ی خیلی قشنگی بود خوندن این سه تا کتاب، مخصوصا برای آدمی مثل من که صرفا بهشون علاقه داشتم ولی چیز زیادی نمی‌دونستم؛ امیدوارم یه روزی بتونم مقالات شمس و فیه ما فیه و غزلیات شمس و این کتابارو بخونم و واقعا درک کنم.

[Asi]

اختلاف عظیم و مباینت بی حد است،اما چون به مقصود نظر کنی،همه متفق اند و یگانه.

[Márcio]

3.5/5

Shams de Tabriz, místico sufi, percorria o mundo tal como Diógenes de Sinope, que procurava um homem honesto, mas em seu caso, sua procura era pelo conhecimento e pela iluminação, numa fome interior infinita, que encontra resposta, até certo ponto, no poeta sufi Rumi.

Esse encontro representa mais do que iluminação, mas partilha e procura pelo crescimento conjunto, como almas há muito perdidas que se encontram novamente. Apenas que as vontades dos seres humanos são insondáveis e as disputas entre interesses ao redor de Rumi que muitas vezes dita os rumos da vida de ambos.

A história em si é interessante, queria conhecer um pouco mais sobre o poeta Rumi e aqui tive uma primeira oportunidade. O seu desenvolvimento é que pode trazer dificuldades, apresentado de forma episódica, o que confere ao texto algo próximo ao poético, mas que também pode resultar em dificuldades para seguir o fluxo da história.

[Negar Fz]

متن سختی داشت اما به دلم نشست. شخصیت شمس همچنان تو ذهنم خاکستریه. خاکستری تیره

[Mohade3 Es]

نهال تجدد کتاب «ملک گرسنه» را بر خلاف دو کتاب قبلی، یعنی «عارف جان سوخته» و «در جستجوی مولانا» به زبان فارسی نوشته است.
اکثر این کتاب بریده‌هایی از کتاب «مقالات» شمس است. بندهای سر و ته زده و صفحه‌های جابه‌جا شده از کتاب «مقالات»، خوانش را مشکل می‌کند، البته نه زیاد.
نویسنده بیشتر به نقل از منابع گوناگون پرداخته و خود مطلب زیادی برای عرضه کردن نداشته است.

بخش‌هایی از کتاب در ادامه می‌آید:

گفتگوی ابن عربی و شمس،
او (ابن عربی) می‌گفت: «عرصه سخن بس فراخ است.»
(شمس) می‌گفتم: «عرصه سخن بس تنگ است، عرصه معنی فراخ است. با گوش نو مرا استماع کن و ببر آن گوش کهنه آکنده از سخن‌های بیهوده را. از سخن پیش‌تر آ تا فراخی بینی و عرصه بینی. بنگر که تو دور نزدیکی و یا نزدیک دوری.» (صفحه ۳۶)


از حضرت مولانا پرسیدند: «صدر چه جا را گویند؟»
فرمود: «صدر علما در میان صفه است و صدر عرفا در کنج خانه و صدر صوفیان در کنار صفه و در مذهب عاشقان صدر در کنار یار است.» (صفحه ۸۰-۷۹)

[Abolfazl Sheybani]

تقريبا همه ميدونن كه يك ارتباطى بين شمس و مولانا برقرار شده كه شمس تونسته تاثير زيادي روي مولانا بذاره كه مولانا، مولانايي شده كه ما امروزه مي شناسيم اما هيچ وقت نفهميديم كه در اون ارتباط چه اتفاقاتى افتاده چه چيزايي بينشون رد و بدل شده. بعد از خوندن اين كتاب باز هم هيچ چيز از ابهامات ذهنيتون كم نخواهد شد. صرفا شايد يك سرى اطلاعات از زندگي شخصي شمس و مولانا به دست بياريد كه خالي از لطف نيست. نمره من به اين كتاب ٣.٥ هست

[Amir Rajabi]

کیستی ای شمس تبریزی؟

[Bey Aziz]

"Il y une lumière et une flamme que seuls quelques-uns peuvent atteindre. je n'ai jamais cessé de la chercher."

[Dissonantbr]

Lembrei do tempo da Introdução a Filosofia... A jornada muito louca inicial daquele que se identificava como "O fogo" (com o tragicomico confronto com uma vitima do fogo), vemos o processo de quase karma de formação de um mestre atras de um discipulo e como isso tem a ver com a história real, mesmo que romantizada de duas pessoas que mudaram a cultura do Oriente Médio. A jornada se paga sem dúvida, ainda que o início seja muito doido

[Juveatta]

برای درک سخنان این کتاب، باید مقالات رو درک کرده باشید، باید فیه ما فیه رو فهمیده باشید و مجالس سبعه رو خونده باشید، خلاصه برای درک شمس باید از دنیای شمس باشی که بدونی زیر هر کلمه مفهموم شمس چه بوده، مولانا از دنیای شمس بود و اطرافیانش نبودن برای همین با شمس مخالفت میکردن،
این کتاب با ظرافت نویسنده و تلفیق جملات از منابع مربوط به شمس به همراه توصیف شهرها از سفرنامه ابن بطوطه ، تصویر جذابی از اون دوران و جهان بینی شمس رو ارائه میده

[Hadi]

سخنم خور فرشته‌است من اگر سخن نگویم
"ملک گرسنه" گوید که بگو خمش چرایی
(مولانا)

نهال تجدد در این کتاب با زبان خود شمس به روایت زندگی شمس با محوریت ملاقات با مولانا و دلدادگی آن دو پرداخته است (پیش از او، با او ، پس از او).
استناد تجدد در این کتاب به خود کتابهای منبع درباره شمس و مولانا میباشد، مقالات، دیوان کبیر، مناقب العارفین و ...
کتابی خوب جهت ورود به دنیای محو ولی عمیق زندگی "شمس پرنده"!

[Zahra Shahsvnd]

اگر مقالات شمس رو جداگانه خونده باشید ممکنه این کتاب خیلی جذبتون نکنه، چون در واقع تماماً اقتباسی از همونه. اما نوع نثر این کتاب برای من دلنشین بود چون حس نمی‌کردم درباره‌ی کسانی هست که برای چندین قرن پیش هستن. کتاب محور خاصی نداره و بیشتر انگار مطالب مختلفی از مقالات کنار هم قرار گرفته‌ن. اما در کل کتاب دوست‌داشتنی‌ای بود.

[Majid]

زمان نگهبانش باد

[Sep Ide]

متن برای من بسیار سنگین بود

[طاقچه]

https://taaghche.com/book/108827/%D9%...
«مَلِک گرسنه» حکایت کودکیِ شمس است و تَرک خانواده، جابه‌جایی و یک‌جا نماندن، بستگی با مشایخ هم‌روزگار و ‌گسستگی از آنان، و سرانجام برخورد و آمیختن او با مولانا. حکایت کیمیایی است که بر مولانای واعظ و فقیه می‌ریزد و از او عارف و شاعر می‌آفریند. حکایت ربودن مولانا از «چنگال قومی ناهموار» و ستیز با آنان است، حکایت طالبی است که مطلوب می‌شود... بخشی از مقدمه‌ی ژان کلود کریر بر کتاب: شمس تبریزی شخصیت شگفت‌انگیزی است. شفاف و تیره در جست‌وجوی دوباره زاییدن، شکل دادن و ساختن پیر و مُرادی است که باید او را ترک، انکار و شاید فراموش کند. این مُراد، این شیخ، این شهنشه بیان، این شاعر تنومند، شخص او نیست. می‌پنداشت شاید ابن عربی باشد که نبود (ابن عربی بدو نیازی نداشت). و سرانجام با مولانا برخورد کرد و ازین واقعه هزاران بیتِ نو زاییده شد. نهال تجدد، با تکیه بر مقالات شمس تبریزی، بر آن شده تا این واقعه را از دید خود شمس بیان کند. این دیدار نادری که، برون از مکان و زمان، برون از عقل و منطق، برون از عاطفه و احساس، اجازه داد تا درویشی تندخو از واعظی مشهور یکی از بزرگ‌ترین شاعران و شاید بزرگ‌ترین شاعر جهان را پدید آورد.

[Mahdieh Cheraghi]

ملک گرسنه
اثر نهال تجدد
نشرچشمه

پایان مطالعه 📚
جمعه ۲۸ شهریور ۱۴۰۴

سخنم خور فرشته‌ست من اگر سخن نگویم
ملک گرسنه گوید که بگو خمش چرایی

تا پیش از این ملک گرسنه در رابطه با شمس و مولانا کتاب‌های ملت عشق و کیمیا خاتون را خوانده بودم ‌که بخشی از آن کتاب‌ها زاده ذهن نویسنده بودند اما این کتاب برخلاف دو کتاب مذکور بر اساس داده‌های موجود در تاریخ و مقالات شمس تبریزی و اشعار و نوشته‌های مولانا به عرصه نگارش درآمده است. به همین دلیل با خواندن این کتاب موارد ضد و نقیضی که از شمس تبریزی می‌دانستم در ذهنم رفع ابهام شدند و از این موضوع بسیار خرسندم.
این کتاب در رابطه با زندگی شمس تبریزی از کودکی تا بزرگسالی وی می‌باشد.
یکی از نکاتی که در این کتاب برایم تازگی داشت این بود که در فصل اول به وضوح نشان می‌داد که شمس مانند دیگر انسان‌ها بوده است با این تفاوت که به دنبال کشف و کندوکاو انسانی بود و این باعث ویژه بودن شمس تبریزی می‌شد و علاوه بر آن اشاره به تاثیر دو طرفه مولانا و شمس تبریزی بر یکدیگر بود.
کتاب بسیار قابل تامل است و بعداز مدت‌ها خواندن کتابی به سبک پارسی کلاسیک برایم دلنشین بود.

مَهدیه

[Samira hashemi]

شمس و‌مولانا به نظرم هر چقدر درموردشون خونده بشه و‌ زیرو رو‌بشن باز هم یک‌راز هستن اینکه فراق رو تحمل کنی تا به کمال برسی و‌ برسانی واقعا کار عجیبیه
با این‌همه کمالات این‌حجم از زنستیزی هر دونفر رو‌درک‌نمیکنم نمیدوم بابد بیشتر بخونم درموردشون این دومین کتابم در مورد این‌دونفر بود ملت عشق اولیش بود دومی شناخت بهتری از شمس بهم داد و خلق و خوهای عجیبش رو برام رونمایی کرد
به نظرم شاید اگر هردو باهم به جایی ناشناخته میرفتند معجزه های بزرگتری از جفتشون خلق میشد.
اما نهال تجدد بیشتر از هرچیزی واقعا نمیشه سواد وتسلط ایشون رو‌کتمان کرد
مسلمه که این دست سازه چهل تیکه نوشته های مهم و‌مربوط به هم متصل کرده و‌نوشته ولی بی انصافی هستش اگر این مطالعه و این تسلط در نوشتن رو نادیده ببینیم
زندگی از دیدگاه شمس کار سختیه
نمیدونم شمس ادم عجیب تری بوده یا مولانا ولی برای من شمس شخصیت گنگ تری داره ادمی تند خو و ناآرام که چنان شیفته شود و شیفته کند
«مولانا و من بهم رسیده بودیم.معجزه آسا. آیا روزی دو انسان دیگر خواهند توانست چون ما بهم بپیوندند؟»