รัชทายาทบัญชา เล่ม 2

รัชทายาทบัญชา #2

by Man Man He Qi Duo, 漫漫何其多, ม่านม่านเหอฉีตัว

417 pages, Paperback

Published January 1, 2020

About the author

Associated Names:
* Man Man He Qi Duo (English)
* 漫漫何其多 (Chinese)
* ม่านม่านเหอฉีตัว (Thai)
* Mạn Mạn Hà Kỳ Đa (Vietnamese)

Reviews

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

ด้วยชื่อเรื่องที่ชื่อ "รัชทายาทบัญชา" ฟังดูแล้วออกแนวเผด็จการก็เลยมีความคาดหวังในใจเล็ก ๆ ว่าเรื่องนี้จะต้องมาแนวดราม่าหน่วง ๆ นายเอกต้องโดนบังคับ กลัวพระเอกหัวหด หมดสิทธิ์ขัดขืน พระเอกต้องร้าย ๆ เลว ๆ ชอบทรมานคน จำเลยรักอะไรแบบนั้น แต่ยิ่งอ่านไปอ่านไปก็ เอ๊ะ มันยังไงกันนะ ทำไมไม่เหมือนที่คิดไว้ มันเป็นยังไงไปดูกัน
.
เรื่องมันเริ่มต้นจาก ไป่เริ่น นายเอกของเรื่อง เป็นซื่อจื่อ (ว่าที่ทายาท) ของหลิ่งหนานอ๋องแห่งหลิงหนานซึ่งเป็นดินแดนทางใต้ของเมืองหลวง ถูกส่งมาเป็นตัวประกันที่เมืองหลวงเพื่อป้องกันไม่ให้หลิ่งหนานอ๋องคิดก่อกบฏ ไป่เริ่นใช้ชีวิตที่จวนหลิ่งหนานอ๋องในเมืองหลวงแล้วก็ไปเรียนที่สำนักศึกษาโดยฮ่องเต้เป็นคนจัดการให้ ไป่เริ่นมีพี่สาวแม่เดียวกันอยู่หนึ่งคน คือ โหรวจยา (อ่านว่า โหรว-จยา) ซึ่งยังไม่ออกเรือน และน้องชายน้องสาวคนละแม่ อีก 3 คน แม่ของไป่เริ่นเป็นชายาเอกแต่ไม่ได้รับความโปรดปรานจากหลิ่งหนานอ๋อง ไป่เริ่นเลยถูกส่งมาเป็นตัวประกันที่เมืองหลวง
.
ส่วน ฉีเซียว พระเอกของเรื่อง เป็นรัชทายาท แต่ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเป็นน้องชายของพ่อฉีเซียว แต่แย่งบัลลังก์จากฉีเซียวมาตั้งแต่ฉีเซียวยังเล็ก อู่ตี้ บิดาของฉีเซียว ฮ่องเต้องค์ก่อนเสียชีวิตในสนามรบ ส่วนมารดาและบรรดาญาติ ๆ สายมารดาโดนฮ่องเต้องค์ปัจจุบันกำจัดไปหมด แต่เพื่อให้การยึดครองบัลลังก์ไม่มีปัญหายุ่งยากจึงปลอบประโลมบรรดาขุนนางผู้เฒ่าและราชวงศ์โดยการแต่งตั้ง ฉีเซียว เป็นรัชทายาท หลังจากฉีเซียวเติบโตขึ้นก็เริ่มรู้ความลับอันดำมืด และรู้ว่าการโวยวายตีโพยตีพายไปไม่มีประโยชน์อะไร จากนั้นก็เริ่มเก็บงำประกาย และลอบวางแผนแก้แค้นแบบเงียบ ๆ
.
ฉีเซียว มีญาติผู้ใหญ่ที่เคารพและสนิทอยู่คนหนึ่ง คือ องค์หญิงใหญ่ตุนซู่ ผู้เป็นพี่สาวท้องเดียวกันกับบิดาของฉีเซียว องค์หญิงใหญ่ตุนซู่เป็นคนที่คอยช่วยเหลือฉีเซียวมาตลอด มีอยู่วันหนึ่งองค์หญิงใหญ่ตุนซู่เสนอแผนการเชื่อมสัมพันธ์กับหลิ่งหนานเพราะถ้าได้หลิ่งหนานเป็นพวก ฐานะของฉีเซียวก็จะมั่นคงแข็งแกร่งขึ้น แต่ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเลือก โหรวจยา ธิดาสายตรงที่พ่อไม่รัก หรือ คังไท่ ธิดาสายรองที่มารดาได้รับความโปรดปรานดี ฉีเซียวได้ฟังทีแรกไม่สนใจเลยสักนิด แต่องค์หญิงใหญ่ตุนซู่ก็บอกว่าให้ไปผูกสัมพันธ์กับไป่เริ่นสักหน่อยไม่เสียหาย
.
ฉีเซียวเลยหาโอกาสแวะไปพบไป่เริ่นที่สำนักศึกษา แต่ดันไปเห็นไป่เริ่นกำลังคลอเคลียกับชายหนุ่มบ้านเดียวกันอยู่ พอฉีเซียวเข้าไปทักทาย ไป่เริ่นก็หาได้ประจบสอพลอดีอกดีใจไม่ แต่กลับสงวนท่าทีวางตัวเย็นชาห่างเหิน ฉีเซียวเกิดโทสะขึ้นมาว่ากับตนเองวางตัวเย่อหยิ่งเพียงนั้น แต่กับชายผู้นั้นกลับทำตัวสนิทสนม /*ถึงตรงนี้ขอมองบนหนึ่งที ก็เขามีใจให้กันไหมเล่า*/ หลังกลับไป ฉีเซียวก็ตัดสินใจทันทีว่าจะแต่งงานกับโหรวจยา แล้วก็เริ่มวางแผนชักนำไป่เริ่นมาเป็นคนของตนเองโดยเอาโหรวจยานี่แหล่ะมาเป็นเงื่อนไขต่อรอง
.
ที่ไป่เริ่นไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับรัชทายาทนั้นมีเหตุผล เพราะชื่อเสียงของรัชทายาทนั้นไม่สู้ดี เป็นคนอารมณ์ร้าย เจ้าแผนการ โหดเหี้ยมเป็นที่สุด อีกอย่างคือฐานะอย่างโหรวจยาแต่งเข้าเรือนรัชทายาทก็เป็นได้แค่ชายารอง แถมต้องไปตบตีกับบรรดาเมียเอก เมียบ่าวอีก ไป่เริ่นเพียงหวังให้โหรวจยาได้แต่งงานกับครอบครัวคนธรรมดาที่ดี สามีภรรยารักกันตลอดไป ใช้ชีวิตสงบสุขเท่านั้น แต่เมื่ออยู่ๆ ฉีเซียวเกิดจะแต่งโหรวจยาขึ้นมา ไป่เริ่นอยู่เฉยไม่ได้ต้องแล่นไปคุยกับรัชทายาทสักหน่อยก็กลับถูกฝ่ายนั้นบ่ายเบี่ยงไม่พบหน้า กลั่นแกล้งให้รอแล้วรอแล้ว มาแล้วมาอีก กว่าจะได้พบ
.
และเงื่อนไขที่ฉีเซียวจะปล่อยโหรวจยาไป แถมยังจะหาครอบครัวที่ดีให้โหรวจยาออกเรือนไปก็คือ ไป่เริ่นต้องเอาตัวเองมาแลกเปลี่ยน!
.
.
เรื่องราวก็ดำเนินไปเรื่อยๆ จากตอนแรกที่ไป่เริ่นต้องจำยอมฝืนใจมาเป็นคนของฉีเซียวเพื่อพี่สาว ก็ทำใจมาส่วนหนึ่งแล้ว แต่ฉีเซียวกลับไม่ได้ทำอะไรเด็ดขาด แค่แทะโลมเล็กน้อยเรื่อยๆ ซึ่งแน่นอนว่าไป่เริ่นก็ขัดขืนแบบกล้าๆ กลัวๆ มาตลอด ใช้ชีวิตแบบคอยมองสีหน้าฉีเซียว คือเป็นลูกไก่ในกำมือแหละ แต่ยิ่งอยู่กันนานไปก็พบว่าฉีเซียวเองก็ไม่ได้มีชีวิตอย่างสะดวกสบายเลย มีศัตรูมากมาย ทำอะไรก็ต้องระมัดระวังทุกฝีก้าว เอาเข้าจริงคือชีวิตน่าสงสารกว่าตัวไป่เริ่นเองซะอีก ก็เลยเกิดความเห็นใจอยู่ลึกๆ ฝ่ายฉีเซียวก็ดูแลไป่เริ่นดีมาก ขุนให้กิน ให้พักผ่อน เพราะไป่เริ่นนั้นมาอยู่ที่เมืองหลวงอย่างลำบาก รายได้ไม่มีแต่มีคนในจวนให้ดูแลมากมาย ไม่ได้กินดี แต่พอมาอยู่กับฉีเซียวก็เริ่มมีน้ำมีนวลขึ้น
.
แล้วเวลาไป่เริ่นเกิดปัญหา ฉีเซียวก็ออกหน้าปกป้อง ทำให้ไป่เริ่นเริ่มจะซาบซึ้งใจขึ้นมา จนเริ่มโอนอ่อนผ่อนตามโดยไม่รู้ตัว แต่ถึงยังไงฉีเซียวก็ยังหักใจรวบหัวรวบหางไป่เริ่นไม่ลงเพราะไป่เริ่นยังเด็กเกินไป /* อายุ 15 */ ก็เลยได้แต่แทะโลมภายนอก /*แต่ก็บ่อยอยู่นะคะ*/ ในขณะเดียวกันในวังเอง แต่ละคนก็มีแผนการในใจของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นฮองเฮาที่ต้องการให้ลูกชายตัวเองได้เป็นรัชทายาทแทน หรือฮ่องเต้ที่วางแผนกำจัดฉีเซียวแบบละมุนละม่อม หรือนางสนมที่แม้ลูกชายตัวเองจะเป็นองค์ชายอันดับสามก็ยังคงมีความหวังที่ลูกชายตัวเองจะได้ครองบัลลังก์ต่อ แผนร้ายถูกสร้างขึ้นไม่หยุดหย่อน คนที่พลาดก็คือต้องเจ็บตัวอาจถึงขั้นรักษาชีวิตไว้ไม่ได้
.
.
โดยรวมก็สนุกใช้ได้เลยค่ะ อ่านแล้วก็ลุ้นอยู่ว่าฉีเซียวจะแก้เกมอย่างไร แต่ในความเห็นเรา พระเอกก็ค่อนข้างจะแมรี่ซูนิดหน่อย คือตั้งแต่ต้นจนจบไม่พลาดเลย เพราะเป็นคนทำการอะไรรอบคอบมาก และก็มีสายของตัวเองแทรกซึมอยู่ทุกที่ แต่ในความเป็นจริงมันก็อาจจะมีพวกเกลือเป็นหนอนอะไรแบบนี้บ้าง แต่นี่มันนิยายไง คนของฮ่องเต้ ตัวเองยังเอามาเป็นพวกได้ แล้วไม่คิดบ้างว่าคนของตัวเองก็อาจจะโดนคนอื่นซื้อไปก็ได้ มีแค่ครั้งเดียวที่ฉีเซียวร้อนรนก็เกิดจากไป่เริ่นนี่เอง แทบจะเป็นดราม่าครั้งเดียวระหว่างพระเอกนายเอกเลยมั้ง /*และช่วงนี้สนุกสุดแล้วสำหรับเรา*/ ส่วนที่เหลือก็คือคนหลงเมียค่ะ ความอ่อนโยนทั้งหมดในชีวิตนี้มีให้ไป่เริ่นคนเดียว แล้วก็นัวเนียเก่งมาก โดดงานเพื่ออยู่บนเตียงกับเมียก็ได้ ตอนกลางวันก็ทำได้ ห้องหนังสือก็ได้ แต่สำหรับคนที่คาดหวังก็ขอแสดงความเสียใจด้วยเพราะเรื่องนี้ตัดเข้าโคมไฟค่ะ เช้ามาอีกวันก็ต้องมาเดาว่าตกลงเมื่อคืนเค้าไปกันถึงขั้นสุดท้ายหรือยัง 5555
.
ช่วงสุดท้ายเป็นช่วงการเอาคืนของฉีเซียว ไล่ไปทีละคนเลย ก็ถือว่าโหดเหี้ยมอยู่นะ แต่ในสถานการณ์นั้นถ้าไม่ใช่ผู้ชนะก็เตรียมตัวตายได้เลย เพราะอีกฝ่ายก็ไม่มีทางประนีประนอมเหมือนกันค่ะ
.
สองเล่มหนาๆ นี้ก็ใช้เวลาอ่านพอสมควร ไม่ถึงกับสนุกมากจนวางไม่ลงแต่ก็ไม่��ด้น่าเบื่อจนต้องอ่านข้าม มีช่วงให้ลุ้นอยู่บ้าง ดราม่ากรุบกริบ เรื่องการเมืองก็เข้มข้นดี ช่วงหวานก็น่าหมั่นไส้ค่ะ บอกเลย ใครชอบแนวนี้ก็ลองหามาอ่านกันดูนะคะ
.
.
ปล. งานพรูฟ สนพ นี้ยังดีงามเหมือนเดิม หาที่ผิดไม่เจอเลย สุดยอด

[Aom Ruka · Rating 5 out of 5]

ส่วนตัวว่าเล่มนี้ดีกว่าเล่มแรกหน่อย ตรงที่มีจุดหมายว่าพระเอกจะครองราชสมบัติให้ได้ และมีการต่อสู้รบกัน ซึ่งพระเอกก็คอยปกป้องนายเอกตลอด เรื่องราวภายในวัง ทุกอย่างเป็นไปตามแผนพระเอก (จะเมพไปไหน) จนในที่สุดก็จบ (จบแบบนี้หรอ) มีตอนพิเศษแถมให้ในท้ายเล่มเล็กน้อย

ส่วนตัวไม่ชอบแนวนี้จริงๆปหละ รู้สึกหนักสมอง ชอบอ่านแนวใสๆมากกว่า 555 แต่ถ้าใครชอบแนวดราม่า แก่งแย่งชิงดี (แย่งแม้กระทั้งคนมีเจ้าของแล้ว) พระเอกวางแผนควบคุมทุกอย่าง พระเอกหล่อเท่ห์ เวอร์ๆ เล่มนี้น่าจะตอบโจทย์ได้ดีนะ

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 2 out of 5]

อ่านแล้ววางหลายรอบกว่าจะจบเล่ม
เล่มสองก็คล้ายเล่มแรกที่มีความเนิบช้าอย่างเสมอต้นเสมอปลาย แต่ ปมหลักของเรื่อง การแย้งชิงบัลลังก์กลับรวดเร็วทันใจ ถึงจะเริ่มจริงจังกับปมนี้ประมาณช่วงท้ายเรื่องก็ตาม

ตอนพิเศษคล้ายช่วงแรกของเรื่อง ที่เป็นบทสรุปของทุกฝ่าย ฝ่ายพระเอกได้ดียังไง ฝ่ายตัวร้ายย่ำแย่แค่ไหนมากกว่า

ความรักของคู่พระเอก/นายเอกก็ไม่ต้องลุ้นอะไร เขาแสดงออกอย่างชัดเจนตั้งแต่เล่มแรกแล้ว แต่ปมรักที่มาบรรจบกับปมหลักก็ทำให้น่าสนใจได้บ้าง ดูมีสีสัน มีอะไรให้อ่านให้คิดบ้าง

พระเอกไม่ใช่คนดี เข้าทำนอง ข้าร้ายกับคนทั้งโลกแต่ข้าจะดีต่อเจ้าคนเดียว
ส่วนนายเอกจากต้นเรื่องก็นำเสนอว่าอดทนอดกลั้นไม่ร้องไห้ง่ายๆ เล่มนี้คือบ่อน้ำตาแตก ร้องตลอด ร้องเก่ง ร้องไห้นะ ไม่นับร้องอย่างอื่น

ตัวละครที่คิดว่าน่าจะกลับมามีบทบาทก็มีจริงๆอย่างที่คิด แต่ตัวละครอื่นๆก็เยอะจนสับสน
ช่วงเฉลยความจริงของสายเลือกพระเอกที่ดูง่าย เข้าใจแหละว่าทุกคนแอบรู้กันมาแล้ว แต่ต่อหน้าก็ควรแสดงออกว่าฉันไม่รู้สักหน่อย อ่านแล้วก็ดูบ้งๆ

สรุปคือ ไม่ประทับใจเลยจริงๆ พยายามหาจุดที่ชอบไม่ได้เลยนอกจากปกสีสวย

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-FW

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เนื้อเรื่องเข้มข้นขึ้นจากเล่มแรกแล้ว เพราะเรื่องการชิงบัลลังก์กันชัดเจนขึ้น ไหนจะดราม่าข้ามเมือง ดราม่าระหว่างฉีเซียวและไป่เริ่นที่มาจริงๆ หลังจากระแวงมานานในเล่มแรก แต่ไม่ได้จากพวกเขาสองคน แต่เป็นสถานการณ์รอบข้างบังคับ ทั้งแรงกดดันจากยัยฮ่องเต้ ไหนจะกบฎจากหลิ่งตูบ้านไป่เริ่น แต่ด้วยความสมองทองคำของฉีเซียวที่เป็น สุดท้ายเขาหาทางลงให้ทั้งตัวเองและไป่เริ่นได้สวยงามทีเดียว ส่วนเรื่องรักก็ยังไม่น้อยหน้าเหมือนเดิมค่ะ ไม่เสียชื่อที่เป็นนิยายรัก และในที่สุดคู่รักก็ได้เข้าหอกันจริงๆ จังๆ ซะทีค่ะ หลังจากที่เฉียดไปเฉียดมาอยู่นาน 55555 แต่อย่าคาดหวังว่าจะได้แอบดูค่ะ อิเกียเป็นผู้สนับสนุนหลัก เพราะตัดเข้าโคมเข้าฉากบังลมทั้งหมด จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ค่ะ 5555555
.
จังหวะดราม่าในเรื่องนี้ดีเลยค่ะ โดดเด่นหลังจากที่เล่มหนึ่งเน้นหวานเสียเป็นส่วนใหญ่ ดราม่าใหญ่ๆ คือที่ทุ่งราบตรงชายแดน กับ ในสุสานหลวง น้ำตาไหลทั้งสองฉากเลย อีกฉากที่ชอบไม่แพ้กันคือตอนที่ไป่เริ่นแอบมาหาฉีเซียวที่เมืองหลวง อ่านแล้วสงสารน้องมาก แต่ไม่ว่าฉากไหน ทั้งหมดทั้งมวลก็คือลูกเรารักเขามากจริงๆ ค่ะ
.
อีกช่วงที่ชอบคือช่วงตามเก็บศัตรูของฉีเซียว แม้จะรู้สึกว่าเก่งเหลือเกิน และทีมตรงข้ามที่ไม่ดูสี่ดูแปดใดๆ พลาดเก่งมาก เหมือนตอนหลังศัตรูเองพากันล่กไปหมด ฮ่องเต้จากที่เหมือนจะฉลาดๆ ก็ดูคนพลาด หลงกลไป่เริ่นกับฉีเซียวง่ายละเกิน ฮองเฮากับองค์ชายรองก็สติหลุดไปแล้ว สถานการณ์ส่งเสริมให้ฉีเซียวยิ่งร่างทองคำสมองทองคำ ซูสุดๆ ไปอีก แต่ใดๆ คือก็ยังชอบอ่านในความซูและร้ายกาจของฉีเซียวอยู่ดีค่ะ มันไม่ได้ซูแบบค้านสายตา อาศัยโชคช่วย แต่มันมาจากมันสมองฉีเซียวจริงๆ
.
ไป่เริ่นเองในเล่มนี้โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะมาก น้องสุดจะเท่เลยในหลายๆ ฉาก ทั้งตอนที่แอบมาหาฉีเซียวและบอกอย่างตรงไปตรงมาว่าคิดถึงมาก หรือตอนยืนยันกับฉีเซียวอย่างหนักแน่นว่าจะไม่ทิ้งไปไหนแน่นอนไม่ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายแค่ไหน ยันต์บัญชาไม่ได้ให้ไปงั้นๆ จริงๆ ขอพูดอีกครั้งว่าลูกเรารักเขามากจริงๆ และเขาก็รักลูกเรามากจริงๆ คนเป็นแม่อ่านแล้วก็สบายใจค่ะ
.
ในตอนพิเศษก็มีเล่าเรื่องราวเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย ทั้งเรื่องราวหลังการครองราชย์ของฉีเซียวและเรื่องการทำใจยอมรับความรักในแบบของลูกชายของคุณแม่ไป่เริ่น ความผู้หญิงหัวโบราณอะเนาะ มันก็จะมีความคิดแบบทุกอย่างควรตามขนบ เป็นบุรุษก็ควรแต่งงานมีลูก แต่เห็นแล้วว่าลูกสภาพแย่แค่ไหนตอนที่แยกกันมันก็คือเป็นใจเจ็บ ลูกอยากไปเวย์นั้นแม่ก็จะไม่ห้าม แม้มันจะมีความ awkward เวลาจะพูดถึงแฟนลูกก็ตาม ส่วนลูกก็น่ารัก รู้ว่าแม่ยังทำใจยอมรับไม่ได้ร้อยเปอร์เซนต์ก็จะพยายามเลี่ยงๆ ไม่พูดถึงแฟน เป็นคู่แม่ลูกที่น่ารักมาก ยอมมาเจอกันคนละครึ่งทาง
.
ลืมพูดถึงเรื่องสำนวนการแปลในเล่มแรกไป รวบไว้ทีเดียวที่เล่มนี้ สำนวนการแปลรวมๆ แล้วใช้ได้เลยค่ะ อ่านไม่ลำบาก มีใช้คำที่ดูไม่ค่อยตรงบริบทนิดๆ หน่อยๆ กับหลุดคำผิดอีกนิดๆ หน่อยๆ กับบางประโยคเรียงคำหรือเว้นวรรคแปลกๆ แบบที่ต้องวกกลับไปอ่านอีกรอบอีกนิดๆ หน่อยๆ
.
สรุปปิดท้ายว่า เรื่องนี้เป็นนิยายรักที่หวานมาก การเมืองชิงบัลลังก์เป็นอรรถรสให้ชีวิตเซียวไป่เขาไม่น่าเบื่อจนเกินไป ส่วนตัวเราเลยรู้สึกว่ามันครบรสค่ะ ไม่เครียดจนเกินไป และมีอะไรมาตัดหวานกำลังดี ใครสายหวานน่าจะถูกใจเรื่องนี้ค่ะ

[m.marz · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกกว่าเล่มแรกขึ้นมาเยอะเลย แบบดำเนินเรื่องไวกว่า ชอบการวางแผนแล้ววางแผนอีกของแต่ละตัวละครมากเลย แต่ละคนเล่นเกมกันเก่งมากกก การเมืองขั้วอำนาจกันสุด ทุกคนหมือนกระหยิ่ม​ในใจว่าแผนการตัวเองช่างแยบยล​แต่ไม่รู้เลยว่าคนที่แผนสูงกว่าทุกคนก็คือเซียวเอ๋อร์เสมอเลย!

นี่ชอบมากเวลาเจอเรื่องที่ตัวละครฉลาด ไม่เสียท่าให้ฝั่งตัวร้ายอ่ะ ใครจะคิดว่านี่มันเพราะที่ร้ายที่สุดก็คือพระเอกของเรื่องเองไงล่ะ 55555 อ่านไปก็คอยห้ามในใจว่าฉีเซียวใจเย็นนตลอดเวลาเลย วางแผนทีน่า���ลัวมาก กลัวน้องจะกลายเป็นตัวร้าย 😅 ถึงจะคิดว่าอีกฝั่งทำอะไรก็เอื้อให้เกิดประโยชน์​ต่อฝ่ายพระเอกอยู่ตลอด บทชนะง่ายไปนิดก็เถอะ แต่โดยรวมก็ไม่ได้ขัดใจอะไรมาก ถ้าคนชอบอ่านเรื่องที่ไม่ต้องลุ้นมากว่าฝั่งพระนายจะต้องตรากตรำโหดขนาดไหนก็น่าจะชอบอยู่แหละ เพราะถึงเรื่องจะมีปมชิงบังลังก์​ล้างแค้นอะไรกันแต่ก็ปูมาชัดว่ายังก็รัชทายาท​ยืนหนึ่ง ไหนจะตัวเอกต่างก็ฉลาดกันหมด

เรื่องอื่นก็ไม่มีอะไรให้อ่านแล้วรำคา​ญ​มาก ความสัมพันธ์​พระนายคุยกันตรงไปตรงมาดี ไม่มีเรื่องหยุมหยิม​น้ำเน่าอะไร ���อนอ่านเล่มแรกยังเป็นทีมอาเริ่นอยู่เลย มาเล่มนี้ย้ายไปทีมเซียวเอ๋อร์ตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ 5555 น่าจะช่วงที่เกิดเรื่องที่ชายแดนใต้ ตอนนั้นสงสาร รชทย มาก ใจเจ็บกายเจ็บ ดีที่คนเขียนไม่ให้ต้องดราม่านาน หลังจาก​นั้นนี่หวานกันมดจะขึ้น ถถถ ไป่เริ่นเองกลับมาคราวนี้หน้าฉากก็เติบโต​ขึ้น ผ่าเผย​ดุดัน เป็นแรงสนับสนุน​ต่อ รชทย ได้ดีมากเลย ส่วนหลังฉากก็คืออ นั่นแหละ น้วยกันหมด ชีวิตอุ่นสบายในอ้อมแขนเทอ 😂

จะว่าไปหลังๆ ตัวละครเริ่มเยอะขึ้น ไหนจะพวกคำเรียก​บรรดาศักดิ์​ที่เรียกเปลี่ยนไปเปลี่นนมาก็มีมึนๆ บ้าง แต่อ่านเล่มนี้แล้วได้รู้คำศัพท์​กับสำนวนจีนใหม่ๆ เยอะมากเลย สนุกดี

[Jiji Jidapa · Rating 3 out of 5]

3.5* stars รีวิวรวมสองเล่ม

อ่านแรกๆ เรานึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกจะเป็นแนว bittersweet แต่เอาจริงๆ ความอมขมมีแค่ตอนแรกๆ หลังจากนั้นพอทั้งคู่เริ่มเปิดความในใจก็ไม่ค่อยขมแล้วค่ะ เป็นความสัมพันธ์ที่จะว่า insta-love ก็ไม่เชิง น่าจะเริ่มที่ถูกตาต้องใจที่ภายนอกของฝ่ายรัชทายาท จากนั้นเพราะเป็นคนสองคนที่อดีตไม่ต่างกันนัก เป็นคนขาดๆ มาเจอกัน ความสัมพันธ์ก็พัฒนาจนเป็นความรัก เราชอบความรู้สึกช่วงครึ่งแรกนี้ค่ะ ความสัมพันธ์มีที่มาที่ไป อ่านแล้วอินไปกับความโดดเดี่ยวของซื่อจือ แอบเสียดายเราหวังให้คนเขียนเล่นประเด็นหมากการเมืองของซื่อจื่อที่รัชทายาทวางมากกว่านี้อีกสักหน่อย จะได้มีขมอมหวานมากอีกนิด หลักจากเล่มแรก ปมเรื่องความสัมพันธ์ก็ไม่มีอะไรมากแล้วค่ะ เค้ารักกันดี มีต้องอยู่ห่างกันบ้าง ไม่มีอุปสรรคหรือความเข้าใจผิดอะไร ทำให้มันเนือยไปหน่อย

ในด้านการเมือง เราว่ามันง่ายเกินไป ไม่ได้ลุ้นอะไรเท่าไหร่ พระเอกเก่งมาก ฉลาดทุกเรื่อง วางแผนไว้ก่อนประมาณสิบก้าว สายข่าวได้มาไม่เคยผิดพลาด แถมมีสายทุกที่ รู้เรื่องชาวบ้านไปหมด เล่มสองมีเขียนให้ตื่นเต้นนิดๆ แต่ก็ไม่มีอะไรตามมา พอพระเอกเก่งจนล้น มันเลยหมดความน่าสนใจไปเยอะ เล่มสองเราอ่านแล้วแอบมีเบื่อๆ ค่ะ

[Boboisreading · Rating 5 out of 5]

เล่มสองคือสนุกแบบคูณสองจากเล่มแรกไปเลยย เล่มนี้จะเน้นปมฝั่งพระเอกมากกว่าเล่มแรก บอกเลยว่าเข้มข้นมากก พระเอกเรื่องนี้ก็จะสายซูหน่อยๆ คนอะไรฉลาดขนาดนี้ ร้ายกาจทุกวินาทีจริมๆ ตอนได้เห็นพระเอกแก้แค้นคือมันมากก สะใจๆๆ พอมาเล่มนี้ทำให้เห็นการเติบโตของนายเอกแบบชัดๆ ความฉลาด ความเด็ดเดี่ยวคือเพิ่มขึ้นเยอะมากๆ ฮืออหนูเก่งมากๆเลยไป่เริ่นน ส่วนคสพ.พระนายคือต้องบอกเลยว่ามาเล่มนี้มันปลดล็อคทุกอย่างเลย ทัชมาก ชอบมาก ความรักของคนสองคนมันพัฒนาขึ้นเรื่อยๆจนทะลุล้านแล้วอ่ะ ไม่ไหวจิงง อิ่มหัวใจไปหมด ดีงามมากจ้า

[G. · Rating 4 out of 5]

3.5/5 ตอนอ่านทดลองอ่านคือชอบมากๆ ชอบที่พระเอกดูร้ายๆ เราก็นึกว่าจะออกแนวหลักเหลี่ยมเฉือนคม
ที่ไหนได้รักกันหวานชื่นทั้งเรื่อง พระนายมีแต่ความซู เก่งทุกอย่าง ใครก็ทำอะไรไม่ได้ มันเลยทำให้เนื้อเรื่องขาดอรรถรส
เรื่องส่วนใหญ่ก็วนอยู่แต่ห้องนอนพระเอก ดูเค้าพลอดรักกัน แอบผิดหวังนิดหน่อย มันไม่เหมือนกับที่คิดไว้ 😂

[addie · Rating 1 out of 5]

(1/5) ไม่สนุกเลย พลอตน่าเบื่อมาก ทั้งเล่มนี้แทบไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเกิดขึ้น วนไปวนมากับการอวยความโหด ความฉลาดของพระเอกโดยที่แทบไม่มีอุปสรรคอะไรขัดขวาง ความสัมพันธ์ของตัวละคนสองตัวก็แทบไม่พัฒนา คำศัพท์ที่ใช้ในเรื่องก็ทำให้อ่านยากมากๆ

[Ph · Rating 4 out of 5]

สนุกมากกกก อ่านจบแล้วพูดกับตัวเองว่าทำไมไม่อ่านให้เร็วกว่านี้ 😭 เรื่องเกี่ยวกับรัชทายาทกับตัวประกันจากเมืองทางใต้ แนวชิงบัลลังก์ ตัวเอกฉลาดทั้งคู่ อ่านแล้วไม่ขัดใจเลย อาจเพราะมีแค่สองเล่มจบเลยทำให้รู้สึกจบไว ไร้อุปสรรค

[Tkpslc. · Rating 2 out of 5]

เล่มแรกเนียยังพอหลอกตัวเองว่าอ่านเพราะโรแมนซ์ได้อยู่นะ แต่เล่ม 2 พอความรักอยู่ตัวเส้นเรื่องอื่นมันเลยชัดขึ้นมาเลยเห็นว่าเนื้อหามันอ่อน แถมยังเล่าเนิบมาก มันทื่ออะ จบ.

[B. Sutthida · Rating 4 out of 5]

เล่ม 2 สนุกเข้มข้นกว่าเล่มแรกจริงๆ

[Anne]

โดยรวมให้ 4.5 ค่ะ

เป็นเรื่องราวของฉีเซียว รัชทายาทที่เป็นเพียงลูกบุญธรรมของฮ่องเต้กับไป่เริ่น ซื่อจื่อของดินแดนบรรดาศักดิ์ที่ถูกส่งตัวมาเป็นตัวประกันอยู่ในเมืองหลวง

เรื่องราวเริ่มจากรัชทายาทรู้สึกสะดุดใจกับไป่เริ่น เพราะรู้สึกว่าไป่เริ่นมีชะตาเหมือนกับตัวเองในตอนเด็ก แต่ดีกว่าตรงที่ยังมีครอบครัวมีคนห่วงใย จึงรู้สึกอิจฉาอยากทำลาย พยายามวางแผนทำทุกทางให้ไป่เริ่นยอมมาอยู่ในกำมือของตัวเอง แต่สุดท้ายก็ตกหลุมรักเค้า หลงเค้าจนโงหัวไม่ขึ้น ไม่กล้าทำเค้าเจ็บแม้แต่ปลายก้อย

ช่วงครึ่งแรกเป็นช่วงค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์ จากคนนึงที่อยากทำร้ายอีกฝ่ายให้เจ็บ กับอีกคนที่ถูกบังคับให้มาใกล้ชิดกับคนที่ไม่ได้รัก จนกลายมาเป็นคนรักกัน แต่เอาจริงๆ อ่านแล้วก็ไม่ได้รู้สึกว่าฉีเซียวอยากจะทำลายไป่เริ่นเหมือนที่ปากพูดเลยซักนิด เหมือนคนไม่เคยมีความรัก แล้วรักเค้าตั้งแต่แรกพบแต่ไม่กล้ายอมรับความจริงมากกว่า ดูแลประคบประหงมขนาดนั้น คลั่งรักเค้าแต่ปากแข็งชัดๆ ซึ่งการเล่าเรื่องก็จะเป็นแนวเล่าไปเรื่อยๆ เอื่อยๆหน่อย เน้นเสพความหวาน ยังไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้นเท่าไหร่

ครึ่งหลังมาถึงค่อยมาเป็นเรื่องเกี่ยวกับการชิงบัลลังก์ การเอาตัวรอดในราชสำนัก ก็เริ่มมีอะไรให้ตื่นเต้นให้ลุ้นหน่อย เสียดายเรื่องการชิงไหวชิงพริบในราชสำนัก มันหลวมๆไม่ค่อยเข้มข้นเท่าไหร่ คือรัชทายาทฉลาดอยู่คนเดียว คนอื่นมันสมองธรรมดา ไม่ได้เห็นการใช้ไหวพริบฟาดฟันกันแบบสูสีเลย เลยรู้สึกไม่สุดเท่าไหร่ในจุดนี้

สำหรับเรานี่คือนิยายแนว feel good อ่ะ ทั้���เรื่องแทบไม่มีเรื่องเครียด พระ-นาย ยังแทบไม่มีเรื่องผิดใจกัน ที่อยากรู้ตลอดเวลาอ่านคือ ฉีเซียวจะทำยังไงให้ได้เป็นฮ่องเต้ แล้วทั้ง 2 คนจะใช้วิธีไหนให้สามารถอยู่ด้วยกันได้

ถ้าใครชอบแนวfeel good พระเอกฉลาดแถมยังคลั่งรัก นายเอกฉลาดไม่งี้เง่า หวานกันไม่แคร์สื่อจนคนอ่านจะเป็นเบาหวานขึ้นตา เรื่องนี้ตอบโจทย์