What do you think?
Rate this book
Τα Δάκρυα Του Θεού – Πολεμιστής Γρύπας
Η Καλλιστούπολη, η βασιλεύουσα των βασιλευουσών του οίκου των Θαλασσινών, πέφτει στα χέρια του αλχηµιστή.
Ένας νεαρός πολεµιστής από θρυλική γενιά αναδύεται από τις στάχτες του παλιού κόσµου, για να έρθει αντιµέτωπος µε το χειρότερο πόθο της ανθρωπότητας: τα «δάκρυα του θεού».
Σε έναν κόσµο που κυβερνούν τα ξίφη, βασιλείς και δεσποτάδες, αγγελικά τάγµατα και αλχηµιστές συγκρούονται για την απόκτηση των κρυστάλλων που οδηγούν στη θέωση.
Ένας νεαρός πολεµιστής από θρυλική γενιά αναδύεται από τις στάχτες του παλιού κόσµου, για να έρθει αντιµέτωπος µε το χειρότερο πόθο της ανθρωπότητας: τα «δάκρυα του θεού».
Σε έναν κόσµο που κυβερνούν τα ξίφη, βασιλείς και δεσποτάδες, αγγελικά τάγµατα και αλχηµιστές συγκρούονται για την απόκτηση των κρυστάλλων που οδηγούν στη θέωση.
Unknown Binding
First published January 1, 2020
17 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
January 30, 2022
Ήταν ένα όμορφο ταξίδι.
«Τα Δάκρυα του Θεού» είναι ένα μυθιστόρημα επικής φαντασίας με πολλές ενδιαφέρουσες φυλές και ξεχωριστούς χαρακτήρες.
Θα ήθελα να δούμε περισσότερες γυναίκες στην ιστορία -γιατί η αναλογία ήταν 10 άνδρες 1 γυναίκα-που να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Προς το τέλος του βιβλίου είχε υπέροχες μαχες και αρκετή δράση, κάτι που μου έλειψε στην αρχή. Αν και μπορώ να το καταλάβω γιατί γνωρίζαμε τους χαρακτήρες.
Τα μαγικά αντικείμενα ήταν αυτό που αγάπησα στο βιβλίο (όπως το σπαθί και οι κρύσταλλοι, δεν εξηγώ για να αποφύγουμε σποιλερς) και οι φυλές ήταν πολύ όμορφα δομημένες. Ένας χάρτης θα βοηθούσε πολύ στο βιβλίο και θα έδινε το κάτι παραπάνω μιας και ο κόσμος που δημιούργησε ο συγγραφέας ήταν εκπληκτικός.
Με χαρά θα διαβάσω και το δεύτερο βιβλίο της σειράς!
«Τα Δάκρυα του Θεού» είναι ένα μυθιστόρημα επικής φαντασίας με πολλές ενδιαφέρουσες φυλές και ξεχωριστούς χαρακτήρες.
Θα ήθελα να δούμε περισσότερες γυναίκες στην ιστορία -γιατί η αναλογία ήταν 10 άνδρες 1 γυναίκα-που να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Προς το τέλος του βιβλίου είχε υπέροχες μαχες και αρκετή δράση, κάτι που μου έλειψε στην αρχή. Αν και μπορώ να το καταλάβω γιατί γνωρίζαμε τους χαρακτήρες.
Τα μαγικά αντικείμενα ήταν αυτό που αγάπησα στο βιβλίο (όπως το σπαθί και οι κρύσταλλοι, δεν εξηγώ για να αποφύγουμε σποιλερς) και οι φυλές ήταν πολύ όμορφα δομημένες. Ένας χάρτης θα βοηθούσε πολύ στο βιβλίο και θα έδινε το κάτι παραπάνω μιας και ο κόσμος που δημιούργησε ο συγγραφέας ήταν εκπληκτικός.
Με χαρά θα διαβάσω και το δεύτερο βιβλίο της σειράς!
Read
August 4, 2022Didnot finish. σελ. 51
September 30, 2021
Μπορείτε να βρείτε την κριτική μου στο link: https://stauroulasotiropoulou44.blogs...
March 2, 2026
Στα υπέρ, ο κόσμος της ιστορίας που θυμίζει την περίοδο μετά το τέλος της Βυζαντινής περιόδου.
Όλα τα άλλα είναι κάτω του μετρίου. Δεν του δόθηκε αρκετή επιμέλεια για να γίνει κάτι το αξιόλογο.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η μηδαμινή εναλλαγή των σκηνών. Κάθε φορά που πάμε από ένα μέρος στο άλλο ή από τον έναν βασικό χαρακτήρα στον άλλο θα νομίζεις ότι λείπει ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Οι χαρακτήρες θα είναι σε μια παντελώς διαφορετική κατάσταση και δε θα σου δίνεται να καταλάβεις πως άλλαξαν νοοτροπία ή πως γιατρεύτηκαν οι πληγές τους, ή που πήγαν οι δευτερεύοντες χαρακτήρες με τους οποίους μιλούσανε. Λες και η μισή πλοκή δεν γράφτηκε.
Άλλο μείον είναι το πόσο μεγάλο κομμάτι τρώνε οι διάλογοι σε μια ιστορία που γίνονται πόλεμοι και δολοπλοκίες σε κάθε στροφή. Πολλά που γίνονται θα τα συζητάνε μόνο οι χαρακτήρες (δε θα τα ζει ο αναγνώστης), οι κουβεντούλες που θα έχουν είναι αερολογίες που δε κολλάνε με τα εφιαλτικά συμβάντα που βιώνουν (λες και χασκολογάνε παιδιά του γυμνασίου), και γενικώς οι διάλογοι είναι ξεροί και κουραστικοί (κρατάνε πολύ και μειώνουνε την ένταση της σκοτεινής πλοκής).
Μετά είναι και οι αδιάφοροι χαρακτήρες. Όταν ο συγγραφέας προσπερνάει την μισή πλοκή και την γεμίζει με χαζές κουβεντούλες, οι χαρακτήρες καταντάνε να σκοντάφτουνε από το ένα πράμα στο άλλο χωρίς καμία εμβάθυνση. Ιδίως οι κακοί της πλοκής δεν είχανε ούτε μια παράγραφο για να σου δοθεί να καταλάβεις την δικιά τους προοπτική, κι έτσι είναι κακοί απλά για να είναι κακοί. Οι περισσότεροι καλοί από την άλλη υπάρχουν απλά για να φλυαρούνε περί τιμής και δόξας χωρίς ποτέ να σου δίνουνε κάτι για να δεθείς μαζί τους.
Αν και στο σύνολο του το βιβλίο διαβάζεται χαλαρά, ουδέποτε θα δεθείς με το τι γίνεται μέσα του. Τα γεγονότα έρχονται και επέρχονται χωρίς την βαρύτητα που απαιτείται, οι χαρακτήρες θα μιλάνε συνέχεια για ανοησίες, και γενικώς κανείς δε θα έχει κάτι για να σου τραβήξει το ενδιαφέρον για πάνω από δέκα σελίδες.
Όλα τα άλλα είναι κάτω του μετρίου. Δεν του δόθηκε αρκετή επιμέλεια για να γίνει κάτι το αξιόλογο.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η μηδαμινή εναλλαγή των σκηνών. Κάθε φορά που πάμε από ένα μέρος στο άλλο ή από τον έναν βασικό χαρακτήρα στον άλλο θα νομίζεις ότι λείπει ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Οι χαρακτήρες θα είναι σε μια παντελώς διαφορετική κατάσταση και δε θα σου δίνεται να καταλάβεις πως άλλαξαν νοοτροπία ή πως γιατρεύτηκαν οι πληγές τους, ή που πήγαν οι δευτερεύοντες χαρακτήρες με τους οποίους μιλούσανε. Λες και η μισή πλοκή δεν γράφτηκε.
Άλλο μείον είναι το πόσο μεγάλο κομμάτι τρώνε οι διάλογοι σε μια ιστορία που γίνονται πόλεμοι και δολοπλοκίες σε κάθε στροφή. Πολλά που γίνονται θα τα συζητάνε μόνο οι χαρακτήρες (δε θα τα ζει ο αναγνώστης), οι κουβεντούλες που θα έχουν είναι αερολογίες που δε κολλάνε με τα εφιαλτικά συμβάντα που βιώνουν (λες και χασκολογάνε παιδιά του γυμνασίου), και γενικώς οι διάλογοι είναι ξεροί και κουραστικοί (κρατάνε πολύ και μειώνουνε την ένταση της σκοτεινής πλοκής).
Μετά είναι και οι αδιάφοροι χαρακτήρες. Όταν ο συγγραφέας προσπερνάει την μισή πλοκή και την γεμίζει με χαζές κουβεντούλες, οι χαρακτήρες καταντάνε να σκοντάφτουνε από το ένα πράμα στο άλλο χωρίς καμία εμβάθυνση. Ιδίως οι κακοί της πλοκής δεν είχανε ούτε μια παράγραφο για να σου δοθεί να καταλάβεις την δικιά τους προοπτική, κι έτσι είναι κακοί απλά για να είναι κακοί. Οι περισσότεροι καλοί από την άλλη υπάρχουν απλά για να φλυαρούνε περί τιμής και δόξας χωρίς ποτέ να σου δίνουνε κάτι για να δεθείς μαζί τους.
Αν και στο σύνολο του το βιβλίο διαβάζεται χαλαρά, ουδέποτε θα δεθείς με το τι γίνεται μέσα του. Τα γεγονότα έρχονται και επέρχονται χωρίς την βαρύτητα που απαιτείται, οι χαρακτήρες θα μιλάνε συνέχεια για ανοησίες, και γενικώς κανείς δε θα έχει κάτι για να σου τραβήξει το ενδιαφέρον για πάνω από δέκα σελίδες.
April 13, 2025
Γενικά δεν ήταν άσχημο και από ένα σημείο και έπειτα έρεε (ευτυχώς). 3,5 με 4 θα έλεγα.
Αυτή ήταν η δεύτερη προσπάθεια να το διαβάσω, και ευτυχώς στέφθηκε με επιτυχία.
Το ένα κακό που είχε ήταν πως στην αρχή πήγαινε αρκετά αργά, με αποτέλεσμα να χάσω λίγο το ενδιαφέρον μου. Ωστόσο η συνέχεια ευτυχώς ήταν πολύ καλύτερη και με αποζημίωσε, με αρκετή δράση και ωραίες περιγραφές στις μάχες.
Σε κάποιο σημείο επίσης να σημειώσω πως είχα μπερδέψει λίγο τους χαρακτήρες - πολλά ονόματα, χρήσιμα εννοείται για να καταλάβω την ιστορία, αλλά έπρεπε να φτάσω κοντά στο τέλος ώστε να τα πάρω λίγο γραμμή.
Και μας άφησε σε cliffhanger στο τέλος. Περιμένουμε τη συνέχεια λοιπόν.
Αυτή ήταν η δεύτερη προσπάθεια να το διαβάσω, και ευτυχώς στέφθηκε με επιτυχία.
Το ένα κακό που είχε ήταν πως στην αρχή πήγαινε αρκετά αργά, με αποτέλεσμα να χάσω λίγο το ενδιαφέρον μου. Ωστόσο η συνέχεια ευτυχώς ήταν πολύ καλύτερη και με αποζημίωσε, με αρκετή δράση και ωραίες περιγραφές στις μάχες.
Σε κάποιο σημείο επίσης να σημειώσω πως είχα μπερδέψει λίγο τους χαρακτήρες - πολλά ονόματα, χρήσιμα εννοείται για να καταλάβω την ιστορία, αλλά έπρεπε να φτάσω κοντά στο τέλος ώστε να τα πάρω λίγο γραμμή.
Και μας άφησε σε cliffhanger στο τέλος. Περιμένουμε τη συνέχεια λοιπόν.
February 10, 2022
Τα δάκρυα του Θεού αποτελεί ένα μυθιστόρημα φαντασίας γεμάτο, μάχες, κατακτήσεις και προδοσία. Ένιωσα σαν να διάβαζα ένα ιστορικό γεγονός αλλά με το οποίο μπορεί να συνδεθείς με τους χαρακτήρες του, σαν να παρακολουθείς τις αποστολές μαζί τους. Αρκετά ευανάγνωστο, με έντονες περιγραφές, αν και σε ορισμένα σημεία εντόπισα κάποιες αστοχίες, κάποια σημεία που δεν μου ταίριαζαν. Παρόλα αυτά εκτίμησα, πολύ το γεγονός πως περιγράφονται οι σκηνές μάχης, με όλη τη βιαιότητα και την αιματηρή κατάληξη ενός πολέμου. Ο συγγραφέας δεν φοβήθηκε να μας δώσει μια ρεαλιστική εικόνα και συνεπώς να προκαλέσει όλα τα απεχθή συναισθήματα που προκαλούνται παρακολουθώντας τη.
Παρόλο τις έντονες σκηνές που έχουμε σχεδόν σε όλο το βιβλίο, υπήρχαν στιγμές που με μπερδευαν ως προς τα πού βρισκόμαστε και σε ποια χρονική στιγμή. Θεωρώ πως δεν δόθηκαν αρκετές πληροφορίες στις εναλλαγές των κεφαλαίων και έτσι δημιουργούνται χρονικά κενά. Ίσως να βοηθούσε η αναφορά στην ημερομηνία και τον τόπο που βρισκόμαστε, στην αρχή κάθε κεφαλαίου, καθώς και ένα χάρτης για να προσανατολιστούμε ευκολότερα.
Οι δύο κύριοι χαρακτήρες μας ήταν ο Νικηφόρος και ο Αυγερινός, αλλά παρουσιάζεται και η οπτική του Βασιλιά Ανδρόνικου. Γνωρίζουμε και τους τρεις χαρακτήρες, καθώς βλέπουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους σε ξεχωριστά κεφάλαια. Ο Νικηφόρος ομολογώ πως ήταν από τους αγαπημένους μου, άξιος για τη θέση που κατείχε, ικανός να προστατέψει όσους νοιάζεται και να πολεμήσει για τα πιστεύω του. Ο Αυγερινός από την άλλη, εμφανίζεται αρχικά σαν ένα ανώριμο και άγουρο αγόρι που μόλις αποφοίτησε από την Ακαδημία των αξιωματικών, με όλη την αφέλεια και τον ενθουσιασμό για όσα πρόκειται να αναλάβει όντας απόφοιτος, χωρίς να αντιλαμβάνεται τον πραγματικό κίνδυνο. Αποτελεί έναν χαρακτήρα, όμως, που είχε μεγάλη εξέλιξη κατά τη διάρκεια της ιστορίας, ωρίμασε, έμαθε και ίσως να είναι ικανός να αναλάβει πλέον τον ρόλο του.
Ένα ανάγνωσμα ειδικά για τους λάτρεις της επικής φαντασίας και των ιστορικών μυθιστορημάτων φαντασίας.
Παρόλο τις έντονες σκηνές που έχουμε σχεδόν σε όλο το βιβλίο, υπήρχαν στιγμές που με μπερδευαν ως προς τα πού βρισκόμαστε και σε ποια χρονική στιγμή. Θεωρώ πως δεν δόθηκαν αρκετές πληροφορίες στις εναλλαγές των κεφαλαίων και έτσι δημιουργούνται χρονικά κενά. Ίσως να βοηθούσε η αναφορά στην ημερομηνία και τον τόπο που βρισκόμαστε, στην αρχή κάθε κεφαλαίου, καθώς και ένα χάρτης για να προσανατολιστούμε ευκολότερα.
Οι δύο κύριοι χαρακτήρες μας ήταν ο Νικηφόρος και ο Αυγερινός, αλλά παρουσιάζεται και η οπτική του Βασιλιά Ανδρόνικου. Γνωρίζουμε και τους τρεις χαρακτήρες, καθώς βλέπουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους σε ξεχωριστά κεφάλαια. Ο Νικηφόρος ομολογώ πως ήταν από τους αγαπημένους μου, άξιος για τη θέση που κατείχε, ικανός να προστατέψει όσους νοιάζεται και να πολεμήσει για τα πιστεύω του. Ο Αυγερινός από την άλλη, εμφανίζεται αρχικά σαν ένα ανώριμο και άγουρο αγόρι που μόλις αποφοίτησε από την Ακαδημία των αξιωματικών, με όλη την αφέλεια και τον ενθουσιασμό για όσα πρόκειται να αναλάβει όντας απόφοιτος, χωρίς να αντιλαμβάνεται τον πραγματικό κίνδυνο. Αποτελεί έναν χαρακτήρα, όμως, που είχε μεγάλη εξέλιξη κατά τη διάρκεια της ιστορίας, ωρίμασε, έμαθε και ίσως να είναι ικανός να αναλάβει πλέον τον ρόλο του.
Ένα ανάγνωσμα ειδικά για τους λάτρεις της επικής φαντασίας και των ιστορικών μυθιστορημάτων φαντασίας.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews