Er wordt een vrouw vermoord. Het arme mens werd gewurgd door een onverlaat, die spoorloos lijkt. Nadat Herman Brusselmans hierover gelezen heeft in de krant besluit hij om een boek aan de zaak te wijden. Maar hij schrijft ook een ander boek, waarin hijzelf, z'n geliefde Lena en de vermoorde vrouw een rol spelen. Personages uit het ene boek komen elkaar tegen in het andere, al is het geen gesneden brood om de realiteit van de fictie te onderscheiden. De politie en de schrijver gaan op zoek naar de misdadiger, en de schrijver doet dit met de pen in de hand. Hoe dan ook zal gerechtigheid geschieden, dankzij de al dan niet te vertrouwen veehandelaarszoon.Vertrouw mij, ik kom uit de veehandel is een waarachtige Brusselmans-roman, die de lezer bij het nekvel grijpt, hem heen en weer slingert, en hem weer op z'n plaats laat belanden, nadat hij gelachen en getreurd heeft, en na de laatste bladzijde staart hij voor zich uit, en mogelijk mompelt 'Herman Brusselmans is en blijft de grootste van allemaal.'Herman Brusselmans (1957) publiceerde reeds meer dan tachtig romans. Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver.Over De levende legende.'ÖZCAN AKYOL, DE VOLKSKRANT'Oergeestig en volslagen nonsensicaal.'HP/DE TIJDOver Hij schreef te weinig Hij schreef te weinig boeken doet Herman Brusselmans alles wat Herman Brusselmans tot Herman Brusselmans ontregelen, ontwrichten, debunken en méér.'JEROEN VULLINGS, VRIJ NEDERLAND
Uitgelezen of klaar met lezen? Ben op p. 56 gestopt omdat ik er zo klaar mee was.
Hiervoor boeken van Brusselmans gelezen waarvan ik ontzettend onder de indruk was. Dit boek is precies het tegenovergestelde. Dit boek is zo ontzettend grof, dat het onprettig is om te lezen. Dingen werden grof opgeschreven alleen om ze grof op te kunnen schrijven.
Het voelde alsof de cliché dronken oom op het kerstdiner een boek had geschreven van 250 pagina’s. De eerste vieze mop is grappig, daarna krijg je plaatsvervangende schaamte.
Zal me altijd doen denken aan mijn vader die op vakantie zit te grinniken zoals je doet om iets waar je eigenlijk niet om mag lachen, en dat mijn moeder dan zegt “Zit ‘ie weer Brusselmans te lezen”. Ik kreeg deze van hem voor mijn verjaardag. Dit boek had zo weinig rode draad om mee te beginnen dat het bijna absurd voelde om die kwijt te raken, toch pakte het me daardoor minder dan zijn andere boeken. Het was wel weer zo geweldig controversieel en grappig dat ik zeker niet teleurgesteld was. Volgende keer beter!
Als stripfiguur zonder plaatjes fictionaliseert brusselmans zichzelf en de wereld om zich heen. Wat je bij een ander tussen de regels door leest schrijft Herman gewoon op. Het boek is actueler dan het lijkt en is in feite best serieus te noemen.
Als ik meerdermaals moet lachen en eindeloos kan doorgrinniken met een boek dan vind ik het wel geslaagd, aangezien ik een enorme zuurpruim ben. En dat Mr Brusselmans iets van pruimen afweet, is alom bekend. Wat op niets slaat en dat begrijpen de meesten niet. Leve de Herreman!
Meer van hetzelfde, wie Brusselmans kent weet wat te verwachten. Ben je een fan van de auteur, dan zal je zeker een leukte tijd beleven aan dit boek. Voor wie dat niet is, zullen de 250 paginas je ook deze keer niet van gedacht doen veranderen.
Niet verder gekomen tot blz 135 en zelfs dat was met moeite. Hoewel de onmiskenbare grove humor van Brusselmans zorgt voor af een toe een grinnik of glimlach is het qua verhaal toch vooral droevenis, totaal geen samenhang of diepgang en dat maakt dit boek niet om door te komen.
Tot pagina 66 gelezen en dan van mijn hart een steen gemaakt. Dit is ongelooflijk tijdverlies. Jammer, want Brusselmans heeft mij al meermaals wel kunnen bekoren.