Η παγίδα των χρωμάτων

by Μένιος Σακελλαρόπουλος

Αυτό το αερικό, όπως την έβλεπαν πολλοί, η Βενετία Παππά, θυμόταν πάντα τον εαυτό της να ζωγραφίζει. Τα πινέλα και τα χρώματα ήταν το καταφύγιό της, στα εύκολα και στα δύσκολα. Εκείνο που δε θυμόταν ήταν τη μητέρα της, που δε γνώρισε ποτέ. Της είπαν ότι πέθανε στη γέννα. Την ψυχή της γιάτρευε η ζωγραφική. Όταν πίστεψε ότι άγγιξε την ευτυχία, τον έρωτα και τον Μιχαήλ Άγγελο φοιτώντας στην περίφημη Σχολή Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας, ένα μυστικό που ξέθαψε τυχαία, σκληρό και κοφτερό σαν τα βράχια της Πειραϊκής, διέλυσε τον καμβά της ζωής της. Όλα μέσα της βάφτηκαν κόκκινα, στο χρώμα του πόνου, και το μυαλό της πήρε αλλόκοτους δρόμους. Βυθίστηκε στο μαύρο, μπήκε στον κόσμο των σκιών και πάλεψε να βγει για να εκδικηθεί με έναν απίστευτο τρόπο. Μια περιπλάνηση της ψυχής μέσα σε σκοτεινά και φωτεινά χρώματα, με πλοκή και τέλος που καθηλώνουν.

416 pages, Paperback

First published June 12, 2014

About the author

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε ανήσυχος, ήρεμο Σεπτέμβρη, απέναντι από μια θάλασσα, που του πέρασε τα κύματά της στο κεφάλι. Από πολύ μικρός ήθελε να πετάξει. Τα κατάφερε γρήγορα, όταν άνοιξε τα χέρια του σαν πουλί κι απογειώθηκε από την ταράτσα του σπιτιού του, σκάζοντας με το κεφάλι στο πεζούλι. Έσπασαν και τα δύο...
Από παιδάκι είχε μανία με τα σπορ, δραπετεύοντας για χάρη τους από το σπίτι. Σε κάποια από τις αποδράσεις του, τρύπωσε στο γήπεδο της Λεωφόρου και μαγεύτηκε για πάντα.
Του άρεσε πάντα να παίζει με τις λέξεις, να τις ζωγραφίζει. Ήταν η τέχνη του. Μ αυτήν έμαθε να πορεύεται. Και πριν τελειώσει το Λύκειο, τις δύσκολες μέρες του 1979, βρέθηκε στην εφημερίδα "Φως", για να προκαλέσει την αδιανόητα σιωπηλή και αναπάντεχα εμφανιζόμενη τύχη. Κι ακόμα την προκαλεί, στο ίδιο μετερίζι.
Ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει εισαγγελέα. Μπήκε στη Νομική Θράκης, κι ανεβοκατέβαινε πέντε χρόνια για να δουλεύει στις εφημερίδες. Είχε αποφασίσει τι θέλει στη ζωή του. Τη μαγική μυρωδιά του πιεστηρίου, αυτή που τον γοήτευε αφάνταστα.
Πέρασε ένα μικρό φεγγάρι στη "Βραδυνή", κι από το 1983 και για 12 χρόνια, ως το 1944, εργάστηκε στο "΄Εθνος" και τις "Εικόνες". Το 1992 μοίρα καλή τον οδήγησε στο MEGA (όπου παραμένει ακόμα), για να κάνει τρελή εικόνα τα κείμενά του.
Γνώρισε ακόμα τη μαγεία των ερτζιανών (ΕΡΑ, Sport FM) και το ιλουστρασιόν των περιοδικών (Active, Τριφύλλι), ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε την τύχη να πει τις ιστορίες του σε σπουδαστές (ΙΕΚ Ακμή).
Συνεχίζει να γράφει και να μοντάρει, να χαμογελάει και να σαρκάζει, να ταξιδεύει και να ονειρεύεται...

Reviews

[Lena Papanikolaou · Rating 5 out of 5]

Άψογος όπως πάντα.Εχει το δικό του τρόπο να σε καθηλώνει!!!Ζωγράφιζε η Βενετία και κέντησε ο Σακελλαρόπουλος!!!

[Eva Maraki · Rating 5 out of 5]

''Και έρχεται εκείνη η μαγική στιγμή,που ενώ νομίζεις πως ''γνωρίζεις'' το συγγραφέα,τον τρόπο γραφής&σκέψης μέσα από όσα βιβλία του έχεις ήδη διαβάσει,τελικά διαπιστώνεις με έκπληξη,θαυμασμό&περισυλλογή πως αυτός ο συγγραφέας ως τώρα σε ταξίδευε με τις ιστορίες του,αλλά τώρα σε έστειλε σε άλλη διάσταση ,πλήρως απογειωμένη με όλες τις αισθήσεις σου σε εγρήγορση. Γραφή ρέουσα,με άκρατο ρεαλισμό στα όρια του κυνικού,γροθιά στο στομάχι δηλαδή για να είμαστε ειλικρινείς.Όμως παράλληλα,γραφή με ταυτότητα ,φυσιογνωμία ιδιαίτερη που είναι μαγνήτης για σένα καθώς ξεδιπλώνει ο συγγραφέας την ιστορία με μαεστρία και σε ωθεί να σεργιανίσεις στα άδυτα του μυαλού της Βενετίας και του Άγγελου.Ρουφάς αχόρταγα ,λέξη προς λέξη,γραμμή προς γραμμή,σελίδα προς σελίδα τα γεγονότα που καταιγιστικά λαμβάνουν χώρα με τους ήρωες ,αδύναμους στα τελεσίγραφα της ζωής αλλά και αγωνιστές δίχως όρια στον αγώνα δίχως όρια της μοίρας.Βενετία και Άγγελος.Δυο ήρωες που κυριολεκτικά μίσησα ,πόνεσα,αγάπησα και στο τέλος λάτρεψα .Καμωμένοι ως την παραμικρή λεπτομέρεια από τα χέρια του Σακελλαρόπουλου σαν γλυπτά έτοιμα για έκθεση,για να διαπιστώσεις πόσο&πως είναι αμείλικτη η ζωή σε όλες τις εκφάνσεις της.Δύο χαρακτήρες,τόσο δυνατοί,τόσο πολυδιάστατοι,τόσο θελκτικοί στα αδηφάγα μάτια του αναγνώστη και παράλληλα τραγικοί,σαν ήρωες αρχαίων τραγωδιών. Και τέλος,όπως στις αρχαίες τραγωδίες επέρχεται η κάθαρση στη λύση του μύθου,λυτρωτικά για τα πρόσωπα και τον θεατή έτσι και στην ''παγίδα των χρωμάτων'' ο κ.Σακελλαρόπουλος σαν ζωγράφος με το καβαλέτο του,την πανδαισία των χρωμάτων του, λυτρώνει τους ήρωες και εμάς ,τους αναγνώστες. Έκλαψα πολύ σε αυτό το μυθιστόρημα, για λόγους που έχουν να κάνουν με την πλοκή και δεν θα ήθελα να φωτίσω καμία πτυχή τους,αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες.Η ηρωίδα ακολουθεί ένα δύσβατο,κακοτράχαλο μονοπάτι,για να βρει ξανά τον εαυτό της ,περνώντας κάποια στιγμή, χρόνο εγκλεισμού σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Εκεί ,οι ολοζώντανες περιγραφές σαν να σου μιλάνε,σε ωθούν να αντιληφθείς πόσο αδύναμο είναι το τυρρανισμένο από τη μοίρα μυαλό ,αλλά και πόσο δυνατό μπορεί να γίνει ,όταν έχεις γύρω σου ανθρώπους που σε αγαπάνε,σε στηρίζουν και έτσι μόνος σου βρίσκεις τη θέληση να βγεις στο φως!! Είναι ένα μυθιστόρημα, εγκώμιο στο πεπρωμένο του ανθρώπου και ύμνος στη ζωή με τα πάνω και τα κάτω της..Γιατί,όπως αναφέρει και ο συγγραφέας, ό,τι και να γίνεται,σημασία έχει να μη χάσεις τον σκοπό σου...ας χαθείς,ας πλανευτείς στο τέλος θα επιστρέψεις στον προορισμό σου!!Χωρίς υπερβολή,φόβο και πάθος είναι από τα καλύτερα κοινωνικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει,κατέχοντας δεσπόζουσα θέση στη βιβλιοθήκη της καρδιάς μου!!

[Grigoris Michailidis · Rating 1 out of 5]

Αρλεκιν…

[Yioula Ts. · Rating 4 out of 5]

Γνώρισα το Μένιο πριν πολλά χρόνια, μέσα από το αθλητικό ρεπορτάζ και το ποδόσφαιρο.Στο σπίτι μας ήταν πάντα "ο Μένιος", για λόγους που δεν είναι της παρούσης να εξηγήσω,αλλά πιστεύω πως εκείνος θα καταλάβει αν ποτέ διαβάσει αυτές τις γραμμές!
Λοιπόν, εδώ μας αφορά ο Μένιος συγγραφέας.
Και ο συγγραφέας Μένιος είναι το ίδιο καλός, ή ακόμα καλύτερος από το Μένιο δημοσιογράφο!
Πένα δυνατή,σκέψη θετική,ιστορία πειστική,κάθαρση ολοκληρωτική!
Ένας άνθρωπος της νύχτας -ψυχή τε και σώματι- κι ένα παιδί που του άλλαξε τη ζωή,όσο άλλαξε και κείνος τη δική του.
Τα λάθη που πληρώνονται,όσο κι αν δείξεις κάποτε το καλό σου πρόσωπο.Οι αμαρτίες που σε κυνηγάνε, μέχρι να πετύχουν τη στιγμή που θα πάρουν το αίμα τους-και το αίμα των αθώων-πίσω.
Κι ένα παιδί που πρέπει να πληρώσει, γιατί -αλίμονο-μαζί με τον ένοχο πληρώνουν πάντα και κάποιοι αθώοι.Ένα παιδί που έπρεπε να σηκώσει στα αδύναμα μπράτσα της εφηβείας του μια μεγάλη, οδυνηρή,απάνθρωπη αλήθεια και να βρει τη δύναμη,από τα κατασκότεινα μαύρα βάθη του μυαλού του, να βρεθεί ξανά στο ΦΩΣ...
Ίσως θα μπορούσα να πω πως πολλά πέσανε στο κεφάλι της Βενετίας κι ότι ο Μένιος το παράκανε...Όμως όλοι γνωρίζουμε ιστορίες της ζωής που ξεπερνούν τη φαντασία.Όχι?Ε,αυτό το βιβλίο δεν είναι μια διδακτορική διατριβή!Είναι μια απλή, καθημερινή ιστορία,που θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα από μας!
ΥΓ.Να μην ξεχάσω να σας πω για το σημείωμα του συγγραφέα.Είναι ό,τι τρυφερότερο και νοσταλγικό διάβασα ποτέ!
Θα σε ξαναψάξω Μένιο κι αυτό είναι υπόσχεση....

[Angeliki Parpara · Rating 4 out of 5]

Ένα μαγικό βιβλίο που σε ταξιδεύει στον κόσμο των χρωμάτων και της ζωγραφικής, στη μυθική Φλωρεντία αλλά και στα βάθη της ψυχής, της αναζήτησης της ταυτότητας σου και τη λύτρωση μέσα από την τέχνη.

Η ιστορία της Βενετίας συναρπάζει με μια γραφή τόσο απλή και ρεαλιστική, χαρακτηριστικό του συγγραφέα, ώστε να νιώθεις ότι θα μπορούσες να είσαι κι εσύ στη θέση της. Ναι, ο καθένας μπορεί να βρεθεί στη θέση της. Συγκλονιστικές αλήθειες που μπορούν να ταράξουν για πάντα τον ψυχικό κόσμο μιας ευαίσθητης ψυχής και να την οδηγήσουν σε δύσκολα, άγνωστα και σκοτεινά μονοπάτια. Κι εκεί έρχεται η τέχνη, το οξυγόνο της ζωής μας, να δώσει λύσεις, να στρέψει την ηρωίδα προς το φως. Ένας αγώνας δύσκολος, απαιτητικός, με σκαμπανεβάσματα, πόνο ψυχής και σώματος, που περιγράφεται μοναδικά μετά από την ενδελεχή έρευνα του συγγραφέα για την κόσμο και τη ζωή αυτών των ανθρώπων. Ένας δρόμος όμως με συνοδοιπόρους ανθρώπους που είναι εκεί για την ηρωίδα μαζί με τα πινέλα και τα χρώματα. Αυτά δίνουν τις λύσεις, φέρνουν τη λύτρωση. Η αγάπη και η τέχνη.

Μια ιστορία που ρέει αβίαστα, παρά τα κάποια κενά σε ελάχιστα σημεία της, διαβάζεται απνευστί, συναρπάζει, συγκλονίζει και σε κάνει να δεις τους ανθρώπους που έχουν βρεθεί στη θέση της ηρωίδας με άλλη ματιά.

Άλλο ένα ταξίδι προς τον κόσμο των χρωμάτων και τη γαλήνη της ψυχής. Ένα ταξίδι που θα μείνει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη, όπως το ταξίδι του Αλέξανδρου στα «Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι».

[Χ. ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ · Rating 5 out of 5]

Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με έντονο το στοιχείο της ανατροπής που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ένα μυθιστόρημα ύμνος στη ζωή με τα πάνω και τα κάτω της, στην γυναικεία ψυχοσύνθεση από την κοριτσίστικη ανεμελιά ως τις εκρήξεις της εφηβείας και αργότερα τον πόθο για την αγάπη και την μητρότητα.
Ωστόσο σε αυτό το βιβλίο κυριαρχούν έντονα η τέχνη και η ψυχή σαν ενωμένες με άρρηκτο δεσμό.
Η Βενετία που από μικρό κοριτσάκι μαγεύεται με την ζωγραφική και τα πινέλα και χαράζει μια πορεία από την Καστέλα ως την Φλωρεντία για να κατακτήσει το όνειρο της και ο Άγγελος ένας δυνατός χαρακτήρας που γνωρίζει τις ευκαιρίες που βρίσκονται στο δρόμο του και τις εκμεταλλεύεται προς όφελος του. Και οι δύο ήρωες του βιβλίου χαρακτήρες δυνατοί και αγωνιστές μέσα στην ζωή και την μοίρα που όμως κανείς δεν μπορεί να αλλάξει. Η ηρωίδα προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό της και να ξορκίσει παλιά μυστικά μέσα από την τέχνη, την ζωγραφική ,που μέσα στους πίνακες της καταθέτει κομμάτια από την ψυχή της θέλοντας να ζωγραφίσει τον πιο φωτεινό ήλιο για την δική της ζωή.
Ένα δυνατό βιβλίο με ανατροπές και αποκαλύψεις που δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου και ωραία σκιαγράφηση του ψυχισμού της ηρωίδας που έκλαψα για όσα περνούσε προσπαθώντας να βρει τον εαυτό της…..

[Evi Routoula · Rating 4 out of 5]

Η ιστορία μιας νεαρής ζωγράφου, που μεγαλώνει με έναν πατέρα απόντα από τη ζωή της και τη συντροφιά των νταντάδων της. Ένα μεγάλο ταλέντο που αδυνατεί να βρει την ηρεμία και την καθημερινή χαρά. Κατά πόσο η μεγαλοφυία αγγίζει την τρέλα; Πόσο πολύ μας επηρεάζουν οι οικογενειακές μας σχέσεις; Ζητήματα που πραγματεύεται το βιβλίο. Γρήγορη και εύκολη γραφή, όμορφες εικόνες της Φλωρεντίας καθώς και του Πειραιά.

[Bookish Bluestocking · Rating 3 out of 5]

Συμπαθητικό, καλογραμμένο, έρεε η γραφή. Θέμα του τα τραύματα που μπορεί να αφήσει σε ένα παιδί το μεγάλωμα από απόντες κηδεμόνες που του παρέχουν μεν υλικά αγαθά αλλά δεν μεριμνούν καθόλου για την πνευματική και συναισθηματική του ανάπτυξη. Βλέπουμε τα κενά που μένουν που χρόνο με το χρόνο γίνονται "μαύρες τρύπες" στον ψυχισμό του ανθρώπου που δεν μπορεί να βιώσει με πληρότητα τις κάθε είδους σχέσεις με τον περίγυρό του.

[Soultana Kourdaki · Rating 5 out of 5]

Το «Η παγίδα των χρωμάτων» είναι ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται με ανάσα σταθερή, χωρίς διαλείμματα. Αυτό που με τράβηξε από την πρώτη σελίδα ήταν η λιτή, ουσιαστική γραφή. Δεν πλατειάζει, δεν κουράζει. Έχει ρυθμό, συνοχή και μια εσωτερική λογική που σπανίζει.

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος ξεδιπλώνει την ιστορία του με σεβασμό στον αναγνώστη. Οι χαρακτήρες του είναι ανθρώπινοι, με αδυναμίες και σιωπές, με
παρελθόν και προοπτική. Δεν χρειάζονται υπερβολές για να σε αγγίξουν — μόνο η αλήθεια τους αρκεί.

Η γλώσσα του είναι απλή, αλλά όχι απλοϊκή. Η αφήγηση κυλά ήρεμα, αλλά με βάθος. Και το κυριότερο: το τέλος δεν σε αφήνει αδιάφορο. Σου αφήνει ένα γλυκόπικρο συναίσθημα – σαν ανάμνηση που δεν ξέρεις αν θέλεις να κρατήσεις ή να ξεχάσεις.

Ήταν από τα λίγα μυθιστορήματα που κατάφερα να διαβάσω χωρίς να κουραστώ ή να χαθώ. Γιατί είχε κάτι πολύ σπάνιο: ειλικρίνεια.

📌 Το προτείνω σε όσους αγαπούν τις σιωπηλές ιστορίες με ουσία. Σε όσους δεν ψάχνουν εντυπωσιασμούς, αλλά στίγματα ψυχής.

[Georgette Nanou · Rating 3 out of 5]

Κοινωνικά μηνύματα μεταδίδονται μέσα από ένα προσηνές μυθιστόρημα από την ρεαλιστική και γρήγορη γραφή του κ.Σακελλαρόπουλου δίνοντας το δικό του στίγμα.Πάντως εντοπισμός μικρών κενών και κάποιες αδυναμίες με χαλαρά συναισθήματα τα εισπράττεις.
Χρώματα,καμβάδες,πινελιές,ζωγραφιές και κυρίως ΤΕΧΝΗ-ΨΥΧΗ κυριαρχούν σε μία πλοκή με μυστικά,ενοχές,πάθη,αδιαφορία,ελλείψεις,έρωτα,αδυναμίες,αποκαλύψεις με διάφορους χαρακτήρες και προσωπικότητες.
ΑΓΓΕΛΟΣ - ΒΕΝΕΤΙΑ
Πίσω από μία μάσκα πίσω από μία ανάγκη προστασίας δημιουργούνται πληγές της ψυχής της Βενετίας.
Η απολογία και συγγνώμη εκ μέρους του Άγγελου δεν έπρεπε να εστιασθεί σε περιγραφή όσων έκανε,αλλά στο αντίκτυπο των πράξεων στην κόρη.Μία προσωπικότητα που παρ'όλο φώναζε,ούρλιαζε έγινε επιρρεπής στην κατάθλιψη με αποτέλεσμα να χαθεί στα άδυτα του νου.Όταν έχει προδοθεί,φυσιολογικά έθεσε ένα τοίχος γύρω από τον εαυτό της και για να υπάρξει συνέπεια και συνέχεια στην ζωή πρέπει να λύσει το συναίσθημα από την προδοσία.Θέλει αυτοεκτίμηση,αυτοπεποίθηση,αυτογνωσία.Άραγε ήρθε η λύτρωση?
Αυτό θα το αφήσω στην κρίση σας!

[Giota Spiliopoulou · Rating 4 out of 5]

Mου αρεσε πολυ η πενα του κ. Σακελλαροπουλου αλλα το βρηκα λιγακι αργο!