Delibo

by Murat Uyurkulak

Niye bu kadar istiyordu Delibo’yu bulmayı? Bağıran bir bitkiden hallice yaşayan bir adamla ne yapacaktı ki?

Yusuf on sekiz yaşındayken hayatını mahvedip terk eylediği “baba ocağı” Bornova’ya seneler sonra geri dönmüştür. Tam da o günlerde aldığı bir haberle sarsılır: Çocukluk hatıralarının kahramanlarından, mahallenin sevgilisi ve bir nevi maskotu “deli İbrahim”, namı diğer Delibo, ardında iz bırakmadan bir anda sırra kadem basmıştır. Çocukluk aşkının da onun peşinde olduğunu öğrenen Yusuf’un aklı iyice karışacaktır. Zira artık ünlü bir dizi yıldızı olan ve Delibo’yu bulmak için her şeyini bırakıp Bornova sokaklarına dönen güzeller güzeli Yasemin, ondan ısrarla yardımını istemektedir...

Tol, Har, Merhume gibi unutulmaz romanların yazarı Murat Uyurkulak Delibo’yla İzmir’in sokaklarında dolanıyor ve hem tükenmeyen bir tutkunun hem de hayli kanıksanmış ülke gerçeklerinin izini sürüyor. Bu karnavalesk aşk romanında, akıllı ve duyarlı ama bir o kadar da yaralı ve öfke dolu Yusuf’un kurtulamadığı sevdasını anlatıyor. Beraberinde de hayatlarımızın içine sinip kabuk bağlamış meseleleri eşeliyor; eşitsizliği, haksızlığı, yoksulluğu, kini ve düğüm olmuş aile ilişkilerini gözler önüne seriyor – sakınmadan, lafı uzatmadan ve her zaman olduğu gibi sözünü esirgemeden...

Genres: Fiction, Roman, Turkish Literature, Turkish

200 pages, Paperback

Published June 1, 2020

About the author

Murat Uyurkulak Türk çevirmen ve yazardır. 1972'de Aydın'da doğdu. İzmir'de yaşamıştır.

Uzun süre Radikal gazetesi dış haberler servisinde çalıştı. Milliyet Sanat, Gate, Radikal Kitap gibi dergilerde yazıları yayımlandı. Tol isimli romanı Mahir Günşiray'ın yönetmenliğiyle Tiyatro Oyunevi tarafından sahnelendi. Yine Tol romanı 2007'de Almanca'ya çevrildi.

Reviews

[Gülüzar - Ertl · Rating 3 out of 5]

Uyurkulakla tanışmam Har gibi muazzam bir kitaba denk gelir. Sonra Tol, Bazuka, Merhume.. Kitaplari hayatimin çok önemli bir dönemine güzel anılarla yarenlik etmiş ve bugüne kadar övmelere /konusmalara doyamamıştım. Mekanlar, arkadaşlar, kahkahalar, kavgalar... Her yeni kitabını bitirdiğimde bir sonraki hikayesini heyecanla beklemeye başladım. Delibo'yu da çok sevdim ama artık o öfkeli dil sanırım bana göre değil. Yine ne yazsa hemen okurum okumasina ama biten hikayeler, geri dönülen mekanlar, anneannemin çocukluğumda yaptığı makarnanin tadi gibi bir dahası olmayan bir anı olarak kalacak.

[Tuğcan Taşlı · Rating 1 out of 5]

Bu kitabı imla hatalarından,devrik cümlelerden,argo kelimelerden,sığ anlatımından, konuşma diliyle yazılan cümlelerden,İngilizce kelimeleri okunduğu gibi yazmasından dolayı yarım bırakıyorum. Edebi bir doyum bana yaratmadı. Yaşamıma katacak hiçbir şey ve söz bulamadım.
Ayrıca fakir edebiyatına da uyuz oldum. Zengin insanların aşağılık karakterli olduğunu,fakirlerin hep iyi olduğunu anlatmış fakat bu böyle değil. İnsanın şahsiyeti bundan daha fazlasıdır. Zenginler şerefsiz değildir. Aynı şey fakir için de geçerlidir. İnsan binbir türlü bir varlıktır.

Milliyet Sanat dergisinde görüp aldım. Orada çok beğenilmiş ve kitabı alıp okuyun demişlerdi. Bir hevesle içeriğine üstünkörü bakıp aldım fakat büyük bir hayalkırıklığına uğradım.Paramı çöpe attım. Bu kitabı satın alarak. 55 sayfa anca dayandım. Ve sonunda elimden bıraktım. Best seller tarzı kitap okumayacağım.

[Hakan · Rating 3 out of 5]

2002’de yayınlanan ilk romanı Tol ile edebiyat dünyamıza hızlı bir giriş yapmıştı Murat Uyurkulak. Farklı dili, üslubuyla çok etkileyiciydi Tol. Sonraki kitabı Har’ı okumadım ama o da iyi eleştiriler almıştı. Delibo’dan önceki - yine okumadığım - Merhume ile ise adeta yerin dibine batırılmıştı. Geçen ay çıkan son romanı Delibo, kolay okunan, sürükleyici bir yönü olan bir roman. Ama ilk yarısı bende daha fazla ilgi uyandırdı. Sonra biraz sihrini, cazibesini kaybetti. Çizgisel bir anlatım yok kitapta, geri dönüşler iyi kurgulanmış. Ama Tol’u yazmış Uyurkulak’tan daha iyisini beklerdik. Araya siyasi değinmeler de katarak biraz klişelere yenik düşmüş, belki farkında olmadan biraz da piyasaya göz kırpmış sanki.

[Erkan · Rating 4 out of 5]

Edebi olarak beğendiğim bir metin oldu. üzerinde ince düşünülmüş cümleler ve güzel bir üslup vardı. Bazı duygu ve düşünceleri uzun uzadıya anlatmak yerine bir kaç mahir betimleme ya da cümleyle anlatabilmesi hoşuma gitti yazarın. Bornova'da doğup büyüyen biri olarak hikayenin çogunun avucumun içi gibi bildiğim yerlerde geçmesi de ayrıca hoştu tabii. Eleştirilecek yönleri yok değil, onlara da aşagıda spoiler kısmında değineceğim ama sonuç olarak okurken epey keyif aldığımı söyleyerek bitireyim:

---spoiler---
tüm türkiyenin tanıdıgı cok meşhur bir oyuncunun aşırı rahat davranış tarzını mantıklı bulmadım. malum şu devirde ülkede herkesin elinde kamera varken pek ikna edici değildi. bir de hikayenin sonunda ken loach'un falan bile odada oldugu enternasyonal'in üyeleri falan biraz abartı ve uçuk olmuş. adam odaya giriyor ve içerde ken loach falan oturuyor. ne bileyim fazla garip geldi bana.. ve bir kaç tesadüf çok inandırıcı değildi..
---spoiler---

[Banu Yıldıran Genç · Rating 3 out of 5]

çok akıcı bir roman yazmış uyurkulak. tam bir izmir romanı ama çok karakter, çok olay var ve bu ince romana fazla gelmiş bence.
araya giren azınlık anımsamaları, hapishanedekine dolayı bilinen kürt olayları ve bunların iki arada bir derede anıldığı cümleler de gereksiz geldi bana.
yusuf’u tam anlamıyla tanıdık mı? bilmiyorum. ama baba oğul ilişkisi çok güzel anlatılmış.

[Aslıhan Çelik Tufan · Rating 3 out of 5]

Eğer Murat Uyurkulak'ı ilk kez okuyacaksanız derhal bu kitabı bırakın, koşarak Tor, Har ya da Bazuka' dan biri ile tanışın.
Kendisinin Merhume ile başlayan benim için beklenti karşılayamama durumu ne yazık ki bu kitabı ile devam ediyor.
Yeni bir yazar okusam belki sever, heyecanlı olurdum ama tanıdığım neler yazabildiğini bildiğim bir kalemden okuduklarım beni tatmin etmiyor.
Ha gene de okunur ama o eski okumaları kadar zevk vermez.
Eğer yazara olan umudunuzu kaybetmek istemiyorsanız okumayın derim.
Keyifli okumalar!

[Sgrtkn · Rating 5 out of 5]

"herşeyi hatırlıyorduk, hepsini unutmuştuk."
Murat uyurkulak benim için çağdaş Türk yazarlar arasında ayrı bir yerde. Uyurkulak eserleri içinde ise tol ve har kitapları ayrı bir yerde. Şimdi bu ikisine delibo da eklendi. Muhtemelen kitabı evirir çevirir bir zaman sonra yeniden okurum. Yazarı çok sevdiğim için puanlamam objektif değil. Zaten herkese hitap eden bir yazar da değil.

[Demet · Rating 4 out of 5]

Ilk iki kitabı Tol ve Har olan bir yazarın hep bu kitapları asmasını beklemeli mi bilmiyorum ama ortak dertlerimizi, tarihsel tanıklığımızı bu topraklarda anlatmasını beklediğimiz ve en çok istediğimiz yazar Uyurkulak sanırım.

Delibo’yu değerlendirirken tabii ki de kıyas yapıyorum; iyiki Merhume gibi değil. Tol ve Har gibi birkaç yılda bir tekrar okumayacağım Delibo’yu, bu da böyle oluversin. Delibo’da biraz bizim kuşaklar -35 yaş üstü :)- daha fazla ayrıntı görecek tanıdık gelecek ve bağını biraz da oradan kuracak ama elbet her okuyan birmşeyler bulacak. İçinde şiir olmadan bol şiirli olmayı başaran ve çok şairli bu kitapta, Uyurkulak’ın anlatım ve söz söyleme konusundaki o tanıdık fevkalediliğine rastlamak da keyifliydi. Öfkeli baş karakterimizin öfkesine bazen yabancılaşsak da okur olarak, bunu bir kenara bırakabiliriz çok da üstünde durmadan. Ancak kitabın sonuna yaklaştıkça o sonun aceleye geldiğini, denenen anlatım trkniğinin o sonda koşar adım olmasını pek sevemediğimi söyleyeceğim.

Uyurkulak ne yazsa okuyacağız elbet, daha çok uzun uzun öfkemizi ve bu topakların tarihini anlatmasını bekleyeceğiz kendisinden.

[Negin · Rating 3 out of 5]

در زندگیِ انسان، لحظاتی وجود دارد که به‌خاطرآوردنشان همه‌ی وجودش را غرقِ شرم می‌کند. صورتت سرخ می‌شود، زبانت بند می‌آید، آرا‌م‌آرام سرت گیج می‌رود و احساس تهوع داری، سعی می‌کنی آن لحظه‌ها را از خودت دور کنی، اما به روحت می‌چسبند، به‌سادگی از شرشان خلاص نمی‌شوی، دست‌و‌پا می‌زنی تا زیر لحاف بخزی و در خوابی عمیق فرو بروی یا در تاریکیِ اتاق محبوس شوی و مثل تلویزیون با فشردن دکمه‌ای ذهنت را خاموش کنی، اما بی‌فایده است. آن خاطراتِ شوم، سرسختانه در شیپور خود می‌دمند و تا زمانی که سفر دردناکشان را در اندام تو به پایان نرسانند، کوتاه نمی‌آیند. در آخر، وقتی از تو جدا می‌شوند، خسته و ازپاافتاده می‌مانی، مثل پیله‌ای خشک و خالی، مثل ژاکتی تکه‌و‌پاره که گوشه‌ای افتاده، مثل یک تابلوی نقاشی که بی‌هدف خط‌خطی شده باشد.

-مراد اویورکولاک

[Can · Rating 2 out of 5]

Akraba ziyaretinden hallice bir okuma deneyimi yaşadım. Özür dilerim Murat Abi senin ağzına göre kulak değilmişim ben

[Işıl Aral · Rating 1 out of 5]

Büyük bir Murat Uyurkulak hayranı olarak kitabı çıkar çıkmaz aldım. Ancak daha ilk sayfadan tökezleyerek okumaya başladım. Giriş cümlesi "Delibo kaybolmuş". Kitabın adı dolayısıyla heyecan uyandıran, kitap Delibo adında kaybolan birinden bahsediyor dedirten güzel bir ilk cümle. Ancak ikinci cümlede pat diye bir Tuncay Abi çıkıyor karşımıza ve paragraf Tuncay Abi hakkında mı Delibo hakkında mı emin olmak için ikinci, üçüncü okuma gerekiyor. Kitaba zor bir giriş yaptıktan sonra devam ediyoruz. Delibo'nun tanıtıldığı birkaç sayfadan sonra kitap, anlatıcı Yusuf'un hayatına odaklanıyor. Sayfalarca anlatıcının hayat hikayesini dinliyoruz. Ama hem kitabın adı hem de giriş sebebiyle konu ne zaman tekrar Delibo'ya dönecek diye bekledim. Dönmedi. Uzun bir süre Delibo hakkında fazla bir detay öğrenemedim. Bu durumun da okurda odaklanmayı güçleştirdiğini düşünüyorum. Yusuf'un hayatı ise bir tarafta zenginlerin öbür tarafta fakirlerin olduğu, bu iki sınıfın çok basit, derinleşmeyen genellemelerle anlatıldığı bir yapı içinde anlatılmış. Tüm anlatının son yirmi sayfada alelacele çözülmesi bende yazarın da yazmaktan sıkıldığı, hadi artık olayları bir sonuca bağlayıp bitirelim dediği izlenimini bıraktı.

Yazarın kendi tercihi olduğu belli olan yazım kurallarına aykırılıklar dışında, kelime tekrarları ve yazım hataları editörün gözünden kaçmış gibi duruyor.

En son sayfada kitabın üç senelik bir süreçte yazıldığı belirtiliyor. Bunu okuyana kadar kitabın birkaç ay içinde çalakalem yazıldığını düşünmüştüm. Yazar Murat Uyurkulak olmasaydı, acaba Can Yayınları bu kitabı basar mıydı?

[Koray · Rating 5 out of 5]

Piyasaya çıktığını (Sabit Fikir sağolsun) arefe günü öğrendim ve gece yarısı e-kitap sürümünü satın alıp hemen okumaya başladım. Her Uyurkulak kitabında olduğu gibi bunun da hiç bitmemesini istedim. Uyurkulak hem şanslı hem de şanssız bir yazar. Çünkü yazdığı her eser maalesef Tol, Har ve Bazuka gibi "şaheserlerle" kıyaslanacak mecburen. Kitap onlar kadar mükemmel olmasa da çarpıcı bir anlatıma sahip. Epey bir alıntı yazısı yazacağım defterime.

[Mayk Can Şişman · Rating 2 out of 5]

‘Tol’ çok büyük favorilerimdendir. ‘Bazuka’daki öyküleri de sevmiştim. ‘Har’ı inatla okumadım henüz. ‘Merhume’ ise çok büyük bir hayal kırıklığıydı. ‘Delibo’, ‘Merhume’den bir tık daha iyi olsa da ilk dönem Uyurkulak eserleriyle mukayese edilemeyecek bir yerde maalesef. Karakterlerin yüzeyselliği, diyaloglar ve havada kalmışlık, hatta kurgudaki dağınıklık beni hiç tatmin etmedi.

[İlkyaz Altuğ · Rating 3 out of 5]

Kendime not: Bir daha bir Tol ya da Har yazılamayacağını kabullenirsem sanırım daha çok zevk alacağım Uyurkulak romanlarından

[Türkay · Rating 4 out of 5]

Uyurkulak’ın keyifle okunan romanı... Arayış, bulamayış, kayboluş hikayesi...

[Merve Apaydın · Rating 4 out of 5]

Murat Uyurkulak kalemi kuvvetli, arası kelimelerle çok iyi ve ortak dertlerimizden beslenerek o öfkeyi sanata dönüştürmeyi gayet güzel başaran bir yazar. Sanatının yanında kişisel olarak da sevgi ve sempati duyduğum ender yazarlardan.
Delibo'yu okurken, diğer romanlarıyla kıyaslamak ne denli doğru emin değilim, sanki Uyurkulak'ın alevli öfkesi biraz sönmüş ve gündelik yaşamla bağı daha belirginleşmiş geldi bana. Bu belki tanık olduğum tarih ve zorlukların satırlarda olmasından ve kendi gerçekliğimle örtüşen çok yer olmasından da kaynaklanmış olabilir. Belki Uyurkulak'ın öfkesi de azalmamıştır böyle bakınca. Kendi deneyimlediğim öfkeyi anlattığı için aşina olduğumdan öyle sanmışımdır, bilemiyorum.
Bildiğim romanın bir solukta okunduğu, elden düşürmenin güç olduğu, hızlı bittiği, İzmir koktuğu ve 'Murat Uyurkulak ne olursa olsun yazmaya devam etsin ben de okuyayım' dedirttiği.

[S.Cihan Sönmez · Rating 5 out of 5]

Çok akıcı kolay okunan bir roman. İster istemez 18 yıl önce yazılan Tol ile karşılaştırma yapıyor insan. Onun gibi katmanlı anlatımı, vurucu kurgusu yok belki ama bu sefer de bambaşka bir tarafıyla sevdiriyor kendini. Çok mütevazi bir şekilde büyük beylik laflar etmeden, çok incelikli tasvirlerle o öfkeyi o derdi anlatmış. Bu anlatım biçimi kitabı bir seferde okutuyor. Sınıfsal öfkesi, kapitalizme karşı duruşu, öfke duyduğu bir çok konu mübadele, siyasal islam, mezhep ayrılıkları, devrimci gruplar içindeki faşizan düzen gibi konuları satır aralarına yedirmiş. Beni Merhume'den sonra çok tatmin etti. Bir Tol ya da Har değil üslup olarak ama bence zaten öyle bir kaygısı da yok. Türk sinema tarihinin en iyilerinden Masumiyet'e yaptığı göndermelere de ayrıca mest oldum.

[Hakan Sipahioğlu · Rating 3 out of 5]

İslamcı ve laik ayrışmasını mahalleler düzeyinden yurttaşlık önerileri arasındaki kesin bir yarılmaya vardığının vesikası gibi Delibo. Konya'ya karşı, İzmir'in, ama var olandan çok "var olma potansiyeli olan ideal İzmir'in" bir portresini sunuyor, hikayesinin arka planında. Fakat bu ütopik vizyon ile kuvveyi fiile çevirecek öznelerin romandaki tasvir ve temsili arasında öyle büyük bir uçurum var ki yazarının bile bir an önce bitirip kurtulmak istediğini gösterir bir tempo hâkim romana.

https://okumadansonra.blogspot.com/20...

[Burcu Topaloglu · Rating 4 out of 5]

Okudugum ilk Murat Uyurkulak romanı. Tarzına aşina olmadığım için başta biraz vakit alsa da, hikaye geçmiş ve günümüz arasında hızlı geçişler yaparken kendinizi Bornova’nın sokaklarında, çocukluğunuzda, hatta belki çocukluk aşkınızın arka sırasında buluveriyorsunuz.

Bir aşk hikayesinin içine saklanmış kayıp bir hayatın hikayesi aslında Delibo. Okuyanlara da gençliklerinin bittiğini sert bir şekilde hatırlatıyor. Sert, çünkü yüzleşilecek ne çok şey olduğunu fark ediyorsunuz.

Edepsizdi yahu bu kadın, şahaneydi, mucize gibi bir şeydi, iyi ki de öyleydi. Gövdemin hiç bilmediğim, meçhul bir bölgesinden aniden yükselen hayret ve saadet hıçkırığıma güçbela mâni oldum, diyemedim hiçbir şey, kafama sıkacak bir tabanca arandım etrafta, şimdi, şu an, mutlu mesut gitmek istiyordum öbür tarafa. Bulamadım.

Şükür taksi durdu da bitti o nefis zulüm.

Kapıyı açtım, inecekken Yasemin parmağını dudağının alt tarafına göturüp, "sil" hareketi yaptı.

Dikiz aynasından baktım, ruj izi, başım döndü, zor attım kendimi dışarı.

Taksi gazladı, üstüne üstlük dönüp arka pencereden baktı bana, güldü, ama ne güldü Yarabbi! Şimdi, şu an, Bornova'ya dev bir göktaşı düşecekti, emindim bundan.

Düşmedi.

[Terss · Rating 4 out of 5]

Çok severek okuduğum dolu dizgin bir olay örgüsü olan kitap.
Kitabın hakkı 3 yıldız aslında ama İzmir'i öyle çok özlemişim ki ve kitapta öyle güzel öyle canlı tarif edilmiş ki İzmir, bir yıldız da İzmir için verdim.
Sokakları, caddeleri, muhitleri, birahaneleri çok güzel tasvir etmiş yazar. Kitabı okurken çok gaza geldiğim oldu hemen şimdi yazarı bulup bur yerlerde bir şeyler içip İzmir'i konuşmak istedim.
Yıllardır önüme çıkan Tol kitabından önce bu kitabı okumamı sağlayan arkadaşıma teşekkür mü bir borç bilirim. İzmir'in lodos kokusu kitaptan bile başımı döndürdü.

Yusuf ve Yasemin bir madalyonun iki yüzü gibi geldi bana. Dönüp dolaşıp birbirinden başkasına varamayan ama başka yere de gidemeyen uçsuz bucaksız iki döngü gibi...

Delibo'yu okurken fark ettim artık her mahalle'nin bir delisi yok. Sokakta karşılaşmıyoruz. Ya hepsi ruh sağlığı hastanelerinde ya da artık daha iyi kamufle oluyorlar delirmiş bu toplumun içinde.

"Herkes sanki hiç ölmeyecekmiş gibi... Soysuz, yüzsüz, sinsi bi yığın ödlek... Birilerinin ölebiliyo olması umut veriyo bana."

[Mehmet Giritli · Rating 3 out of 5]

Kitabın başları çok hoşuma gitmişti ve hevesle okuyordum fakat bir noktadan sonra o baştaki cazibesini kaybetti. Fazla kör göze parmak, didaktik cümleler, bununla bağlantılı olarak düşülen klişeler edebi olarak çok da değerli olmayan ama akıcı bir kitap okuyorum hissini verdi bana. Yani tam da bir bestsellerdan beklenecek tarzda kurgulanmış. Okuması rahat, akıcı fakat edebi değeri bir hayli tartışmalı bir kitap.

[Erkin · Rating 5 out of 5]

Kaç zamandır ilk defa bir kitabı bitmesin diye fasılalar vererek okudum. Yine de akıp gitti.

Gerçekten can yakan, çivi gibi, jilet gibi bir hikaye. Çok gerçek, çok somut. Bazı kitapları gerçeklikten kaçmak için okur insan, bu onlardan değil; bu bir tokat gibi kendinize getiriyor sizi.

Acıklı, ağır bir kitap canlanmasın gözünüzde, gayet muzip ve afacan bir yanı da var karakterlerin.

[Brczdn · Rating 5 out of 5]

Ben ne okudum diyorum iki gündür. Yo yo kötü manada değil iyi manada. Fırtına gibi esti yazar elimden bırakamadım. Bu kadar kısa bir romanla bu kadar çok şey anlatmak, annesizliğe sevgisizliğe yoksulluğa, savrulmuşluğa, idealistliğe, aşka dair böyle güzel örnekler vermek. Az şey mi?
Yazarla tanışma kitabım oldu. Açıkcası kafamı da verebilecek miyim diye soru işaretlerim vardı ama tek kelime ile bayıldım.
Mutlaka okuyun üstelik ülkenin yakın tarihine de arada bakışlar atıyor güzel İzmir’i dinliyoruz yazardan.

[Sevgican · Rating 3 out of 5]

Kurguda bosluklar vardi, bir seyler eksikti kitapta. Ama yine de, keyifle, hizlica okudum. Keske bu kadar ustunkoru gecilmeseydi bir seyler istedim.

[Prisoner Zero · Rating 4 out of 5]

Sayfa 114 ne derse desin, var işte insanın dahi ince bir yeri, tüm güç değil ufak bir fiske yetiyor kırmaya ve kılıç dahi gerekmiyor kesmeye.

[Fatma · Rating 4 out of 5]

Gul kokusunu hissettim , oyle guzel anlatmis ki 👋 yazar i cok ovmuslerdi ancak buna deger bir roman diyemeyecegim. Galiba Tor yada Har i okumam gerek

[Reycan Çetin · Rating 4 out of 5]

Kaybedenler kulübü hikayelerinden bıktım okumayacağım artık kararımdan vazgeçtim kısa bir süreliğine. Pişman değilim. Ana karakterin ezikliği sürekli bir sopalama isteği uyandırdı bende. Ama dili öyle iyi kullanıyor ki murat uyurkulak bu gıcık olduğum karakteri dövmek isteye isteye de olsa sıkılmadan okudum.

[goneisgone · Rating 4 out of 5]

kaybetmeyi iradî olarak seçmiş bir kahraman olan yusuf'un mahallenin ortadan kaybolan "delibo"sunu arkadaşlarıyla beraber arayışını konu edinen, ilgiyle okunan bir murat uyurkulak romanıdır.
2002 yılında yayımlanan "tol" romanındaki kahramanın adı da yusuf'tu ve o romanda da bir arayışla başlayan girift bir hikaye barınıyordu. bu açıdan baktığımızda "arayış" ve "yol" temalarının murat uyurkulak'ın romanlarında vazgeçilmez birer unsur oldukları görülmektedir.
yusuf ve tayfası delibo'yu ararken bir yandan da anımsamalarla onların geçmişine gidiyoruz ve onları tanıyoruz, öte yandan mutluluğun neden bu ülkede erişilmesi zor bir duygu olduğunu da kavrıyoruz.
geçmişe dönülen ve kronolojik şekilde geleceğe doğru akan romanın zamanları arasındaki geçişler sıkı olunca romandaki heyecan da hiç kesilmeden devam ediyor.
romanda toplumumuzun yaşamış olduğu her türlü sürece de iğneleyici bir dille değiniyor yazar. zaten bu, yazarın romanlarının artık bir geleneği oldu biliyoruz.
toplumsal arka plan yazarın eserlerinin temelini oluşturuyor aslında. sadece bu romanda akış biraz daha sade kurgulandığı için belki de çok ön plana çıkmıyor ya da yazar bunu bilinçli tercih ediyor; eğer öyleyse bile bu tercih, yazarın romancılığındaki değişimi gösterir bizlere.
kitapta hicvin yanı sıra sanat dünyasına gönderilen selamları görmek de hoşumuza gitmiyor değil hani.
üslup olarak yazarın bilinçli bir şekilde şiirsel dilinden uzaklaştığını fark ediyoruz; daha sade bir dil ve daha gevşek bir yapıyla olay örgüsünü kurduğunu görüyoruz.
son olarak mekan seçimi olan İzmir ise yazarın hayatında önemli bir yer kapladığı için şehrin sokaklarını ve renklerini en ince ayrıntısına kadar gözlemleyebiliyoruz.
eğer hayatınızın bir dönemi İzmir'de geçtiyse romandan alacağınız tat öyle bir seviyeye geliyor ki gözünüzde tütmeye başlıyor şehir.

[Parmesan Kedisi · Rating 4 out of 5]

Delibo, değişik bir his bıraktı bende. Hızla odaya dalan ve sonrasında hep zigzag çizen bir sinek uçuşu gibi.
Kitabın ana karakteri, karakterler arası çatışmalar, cümleler ve anlatım gerçekten güzel. Ama bitişi, zaman zaman kurgunun inanılmaz düşüşü de okuru kitaptan kopartıyor. Okurken hep bir sonraki sayfada bir şey bekliyorsunuz; kurgusal aksiyondan bahsetmiyorum, bir ışık, bir patlama hissi.
Okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır.
Eğer Murat Uyurkulak'ı ilk kez okuyacaksınız, rotanızı "Tol"a çevirin derim. Ha okuduysanız, son okuduğunuz Uyurkulak romanı da Merhume ise bu sularda yüzmek iyidir, iyi gelecektir, okumaya devam.

[Serkan Murat Kırıkcı · Rating 4 out of 5]

İzmir'i arşınlarken geçmişi de yad eden, bitmeyen sevdalı acar roman delibo. tatlı diliyle her şeyi deliğinden çıkarıp bir bir sıralıyor lafını, sözünü esirgemeden. eziklik, sefillik, yoldaşlık, devrimcilik, eşitsizlikler, haksızlıklar, yoksunluklar, romanlar ve şairler de var menüde... meşhur yönetmen ken loş bile... velhasıl lunapark gibi, karnaval gibi roman delibo... gönülçelen bir deli...

kpk podcast vol:5'te de yorumladım...
https://open.spotify.com/episode/6DLB...