Στεγνά! Ο Σπινόζα γαμάει τον Χέγκελ ξανά

by Jean-Bernard Pouy, Ζήσης Αϊνάλης (Translator)

Έχουν ήδη περάσει είκοσι δύο χρόνια από την εποχή της Μεγάλης Χεσίλας και είκοσι χρόνια από την εποχή του Μεγάλου Ξεκαθαρίσματος. Η ζωή σε αυτό που κάποτε ήταν η Γαλλία έχει μετατραπεί σ’ ένα αχανές γήπεδο ποδοσφαίρου, χωρίς νόμους, χωρίς κοινωνικές δομές, όπου λύνουν και δένουν οι νεόμπατσοι και οι νεο-χούλιγκανς. Ο Χέγκελ, εκμεταλλευόμενος τη συγκυρία, βρίσκει την ευκαιρία ν’ αναδυθεί σαν Φοίνικας από τις στάχτες του και συμμαχεί με το χείριστο ανθυποκατασκεύασμα της Διαλεκτικής: το ποδόσφαιρο.
Ο ΣΠΙΝΟΖΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ!

Genres: Fiction

143 pages, Paperback

First published January 15, 1998

About the author

Jean-Bernard Pouy, né le 2 janvier 1946 à Paris, est un écrivain libertaire français de roman noir et un directeur de collections littéraires.

Reviews

[Alexander Theofanidis]

Είκοσι χρόνια περίπου μετά τη Μεγάλη Χεσίλα ο Σπινόζα βγαίνει από τη ναφθαλίνη και με ένα κουραστικό (σα να σε χτυπάει αυτιστικός στο κεφάλι με κουτάλι ενώ ρίχει ζάρια σε ένα τάβλι) παραλήρημα 130 περίπου σελίδων, αφενός μας εξηγεί το αυτονόητο (η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο είναι για ηλίθιους και για κοινωνικό κατευνασμό και ποδηγέτηση των μαζώνε), αφετέρου τα βάζει με τους επίγονους του Χέγκελ, τους οποίους και -μην εκπλήσσεστε- γαμάει στεγνά.
Θεωρώ ότι ο συγγραφέας ό,τι είχε να πει το είπε στο πρώτο βιβλίο (βλ. "Ο ΣΠΙΝΟΖΑ ΓΑΜΑΕΙ ΤΟΝ ΧΕΓΚΕΛ"¨). Ή αν είχε ακόμα κάτι πραγματικά να πει, αμέλησε να το βάλει στον παρόν. Αν υπάρχει και τρίτος τόμος "ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ Ο ΣΠΙΝΟΖΑ ΞΑΝΑΜΑΝΑΤΡΙΤΟΓΑΜΑΕΙ ΤΟΝ ΧΕΓΚΕΛ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΕΙ ΑΙΜΑ" όπου η ποιητική του καλλιτέχνη πλησιάζει περισσότερο στα αριστοτελικά πρότυπα, δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω.
Ακόμη και η απολαυστική βία του πρώτου τόμου λείπει σε κάποιο βαθμό. Όχι ότι δεν υπάρχει βία, απλώς δεν την απολαμβάνεις.
Τέλος καλό όλα καλά, η ηθική επικρατεί ξανά της αισθητικής (η αισθητική σίγουρα έχει χάσει όταν ο πρωταγωνιστής φοράει μοβ κροκοδειλέ μπότες) και η αφηγηματική ικανότητα του Πουί απουσιάζει, θα λάβει το μήνυμά σας όταν επιστρέψει.

Υ.Γ. Έχω την αίσθηση ότι ήμουν ίσως λίγο αυστηρός με το συγκεκριμένο βιβλίο. Μάλλον θα έπρεπε να είμαι πολύ αυστηρός.

[Χρήστος Γιαννάκενας]

Άλλη μια ευχάριστη συνάντηση με τον Ζαν-Μπερνάρντ Πουί, γενικότερα κατώτερη από τις προηγούμενες αλλά και πάλι απολαυστική, με την σάτιρα πάλι να σε κερδίζει. Αν σας άρεσε το πρώτο θα το ευχαριστηθείτε αλλά δεν θα βρείτε τον υπέροχο λυρισμό που κρυβόταν μέσα σ' εκείνο το διαμαντάκι. Αξίζει μια ματιά αλλά όχι πολλές παραπάνω.

[Chumba Tribes]

Οπαδοί του Χέγκελ και του Σπινοζα σε φονικές μάχες μεταξύ τους και με άλλες συμμορίες με απίθανα ονόματα και προτιμήσεις, τεράστιο κραξιμο για το ποδόσφαιρο και τους οπαδούς του, μηχανές, ροκ ν ρολ, πιστολιδια. Όλα αυτά μέσα σε ένα μετα-αποκαλυπτικό τοπίο, μετά τις σφοδρές κοινωνικές συγκρούσεις που κατέστρεψαν πολιτικά και οικονομικά τη Γαλλία καμμιά 30ρια χρόνια πριν από τα γεγονότα που εξιστορούνται στο βιβλίο. Όπως και στο πρώτο βιβλίο της σειράς το δημιουργικό ντελίριο του συγγραφέα περιλαμβάνει και τη γλώσσα μεταξύ άλλων με ξεκαρδιστικές και ιδιαίτερα εφευρετικές βρισιές. Ποιήματα, τραγούδια, ρεπορτάζ απ το Ίντερνετ, όλα μπλέκονται όμορφα από έναν Ευρωπαίο Ελρόι που δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Διαβάζεται σε ένα μεσημεράκι και μετα ξαναδιαβάζεται το ίδιο ευχάριστα.

[Halazonitis Dimitris]

Οι συγκρούσεις έχουν τελειώσει. Οι πόλεις έχουν διαλύσει. Ο πόλεμος συνεχίζεται μόνο στο ποδόσφαιρο πια. Η βοή του κόσμου, η συμπλοκή συνοψίζεται στα γρυλίσματα θεατών με ξεκοιλιασμένα κεφάλια. Ομορφη εικόνα της νεωτερικοτητας. Ούτε ο Όργουελ δεν το σκέφτηκε. Ο Pouy όμως το φαντάστηκε. Με γλώσσα σκληρή, αθυροστομα νουάρ,πετάει λέξεις σαν αδέσποτες σφαίρες. Που βρίσκουν στόχο. Μη χαζεύετε. Διαβάστε. Και αποφασίστε. Με τον Σπινοζα ή με τον Χέγκελ. Εγώ με το Σπινοζα. Θα το διαβάσεις, σκέφτηκα όταν το είδα στο βιβλιοπωλείο. Όχι, απάντησα. Και το διάβασα. Σοφή αρνητική εκτίμηση της διαλεκτικής. Και πέρασα καλά…..

[Ισίδωρος Ντυκάς]

Actually 3 stars but I read it while being in Nazaire so it was a surprise! Not better than the prequel but quite nice, easily read and keeps you there.

[Bookfreak]

αρκετά πιο χαοτικό και τρελαμένο από το πρώτο, καλά περάσαμε αλλά δεν είναι και για χόρταση.

[Δήμος Καραχάλιος]

Τρέλα!