Holden en zijn zusje Prissy leven in de nabije toekomst. Vroeger dreigde de aarde ten onder te gaan aan de klimaatverandering die natuurrampen en voedseltekorten veroorzaakte. Inmiddels lijken alle wereldproblemen opgelost, maar er gelden strenge wetten om ervoor te zorgen dat dat ook zo blijft.
Toen Holden de regels overtrad, werd hij naar het Cliffton Instituut gestuurd, waar hij steeds meer over de ogenschijnlijk ideale samenleving ontdekte. Uiteindelijk zijn alle puzzelstukjes in elkaar gevallen en is het plaatje compleet. Holden beseft dat de mensheid groot gevaar loopt. Hij moet Prissy en haar hackervrienden zien te stoppen voor het te laat is. Maar kan hij hen overtuigen van zijn gelijk? Prissy weet zeker dat ze de nieuwe leiders gaat ontmaskeren en laat zich dat niet zomaar uit het hoofd praten. Broer en zus denken allebei de waarheid te kennen en komen lijnrecht tegenover elkaar te staan. Wie heeft er gelijk? De gevolgen zullen niet te overzien zijn als ze achter de verkeerde vijand aan gaan...
Doordat H@ck De kolonie een futuristisch verhaal is, laat het je nadenken over de gebeurtenissen die zich hedendaags afspelen. Daarnaast is niemand in H@ck De kolonie te vertrouwen en weet niemand wat de gevolgen zijn van de keuzes die er worden gemaakt. Richting het einde bevat het verhaal ook nog een aantal plottwists. Uiteindelijk kan er wel geconcludeerd worden dat H@ck De kolonie een geweldige afsluiting is van dit futuristische verhaal. --> Vanaf 6 juni is de hele recensie te lezen op mijn blog: www.elinebooks.com
Het vervolg op h@ck, maar is ook stand alone te lezen.
Een verhaal uit de (nabije) toekomst. Het laat zien wat er kan gebeuren als wij op de zelfde voet doorgaan met het vernietigen van de wereld. De digitale wereld is alom aanwezig, mensen eten er ‘vita’, een aan de persoon aangepaste goedje dat uit voedselprinters komt.
Prissy en twee jonge hackers ziet het gevaar. Zij vertrouwen de nieuwe leiders niet, en breken in bij een zwaar beveiligde computercentrum{{hoe zwaar beveiligd?]] om hen te ontmaskeren. Holden, de broer van Prissy, probeert haar tegen te houden, want hij is bang dat door de actie van Prissy computers aan de macht komen en over de mensheid gaan regeren.
Goed geschreven met korte hoofdstukken, waardoor je eerder geneigd bent om nog eventjes verder te lezen. In iedere hoofdstuk wisselen we van POV, de ene keer Prissy en dan weer Holden.
Het einde viel me een beetje tegen, maar misschien doet het de doelgroep (Young Adults) wel goed.
Ik heb de kolonie met veel plezier gelezen vanwege de spannende en mysterieuze plot. Ik koos dit boek omdat de eerste boek van deze reeks me vrij goed beviel en het voldeed aan mijn verwachtingen. Het verhaal over jongeren in een geheimzinnige kolonie vond ik interessant, en de personages waren goed uitgewerkt. Mous schrijfstijl is vlot en toegankelijk, en het verteltempo was precies goed. Ik zou het zeker aanraden voor liefhebbers van spannende verhalen.
Dit boek is het vervolg op H@ck Het Instituut. Met het lezen op de achterkant heb je voldoende informatie om dit boek als standalone te lezen. Ik vind deze futuristische thriller geweldig. Het gaat over een verre toekomst waarin de digitale wereld overal aanwezig is, zodanig dat je niet meer zonder kunt. Sommige uitleg van technische snufjes stond wat ver van mijn bed en vond ik moeilijker te begrijpen, maar verder leest het boek als een trein met veel actie en goed beschreven scenes, waarbij je het voor je ziet gebeuren.
Een jonge groep hackers met Prissy ziet de gevaren en vertrouwt de leiders niet. Vastbesloten hen te ontmaskeren breken ze in bij een zwaar-beveiligd computercentrum. Allerlei technische snufjes passeren de revue. Dingen die ik niet kan verzinnen, maar die Mirjam Mous als goed-bedachte en reële mogelijkheden neerzet. Holden, de broer van Prissy, probeert Prissy over te halen, omdat hij gelooft dat met de actie van Prissy en haar vrienden de computers aan de macht gaan komen. Apart van elkaar, moeten beiden vluchten. Dan blijkt er een Kolonie te bestaan. Een wereld die als paradijs ervaren wordt.
Geweldige futuristische thriller, die zomaar werkelijkheid kan worden. Een boek dat je kritisch laat kijken naar het heden, dat waarschuwt voor gevaren en je doet verlangen naar het gezonde en veilige in heden en verleden. Prachtig hoe Mirjam Mous de actualiteit terug laat komen en in een aansprekend boek voor YA op een spannende manier je bewust maakt hoe belangrijk keuzes zijn. Aanrader voor jonge YA en ouder.
Net iets minder verrassend, maar zeker zo spannend als deel 1. De actuele coronadraai achterin het boek maakt het net dat stukje leuker om deel 2 van H@ck te lezen.
Al zeg ik het zelf , ik vind H@CK de kolonie toch wat leuker dan H@CK het instituut.
Het instituut heeft zeker zijn goeie kanten, maar bij de kolonie zie je eigenlijk hoe bedrogen de broer& zus nou eigenlijk zijn en hoe ze eigenlijk elkaar hebben ( ook wel hun moeder maar vooral elkaar ) om te overleven.
Bij de kolonie vind je ook wel character development bij de characters.
Het leukste stuk wat ik heb bij de kolonie is dat Holden op zijn ‘gut gevoel’ afgaat als iets niet goed is en dat hij er ook niet bang voor is. Bij het instituut zag je vooral dat hij echt proveerde uittezoeken hoe het zat met de dood vab zijn vader ongeacht dat mensen er schijnheilig over deden.
These books are one of the best utopian thrillers I have ever read. I find it important to read both books because the story cuts exactly halfway through at the end of the first one, with a lot of unresolved plot-twists that are the core of the second book. The description of the utopian society is done in a way that you can imagine it happening and can picture it in your mind. The narration in two different points of view switching every chapter add an extra touch of suspense to the story, that suits it perfectly. Additionally, the entire plot of the story is intriguing, mysterious, and exciting. If you enjoy utopian and futuristic thrillers, these two are highly recommended.
Na het eerste deel was ik wat teleurgesteld over het open einde. Ik vond het allemaal nogal ingewikkeld in elkaar zitten en nu wist ik nóg niet precies hoe het nou zat. Dus heb ik snel deel 2 gelezen en daarin komt alles wat meer bij elkaar.
Je vraagt je wel af waarom alles nou zo gehaast moet, of ze nou niet even de tijd hadden kunnen nemen om even rustig na te denken voor ze besluiten om hun hele wereld te verruïneren. Het loopt ook eigenlijk allemaal nogal desastreus af. Niet alles is even goed uitgewerkt, hoe kán het dat vita altijd koud is bijvoorbeeld, maar het idee van De Bange Jaren vind ik goed gevonden en waarschijnlijker dan me lief is.