Suikerspin

by Erik Vlaminck

Het is 1908. De eigengereide kermisexploitant Jean-Baptist Van Hooylandt weet de hand te leggen op een Siamese tweeling die hij op Vlaamse kermissen tentoonstelt. Het mensonterende bestaan waartoe hij de zusjes Joséphine en Anastasia dwingt, laat diepe sporen na. Honderd jaar later zijn de gevolgen nog altijd merkbaar in de lotgevallen van het nageslacht van Van Hooylandt.

Genres: Fiction, School, Dutch Literature, Roman, Belgian, Novels, Historical Fiction

286 pages, Paperback

First published August 22, 2008

About the author

Erik Vlaminck is een Vlaamse roman- en theaterauteur. Hij is geboren op 2 juli 1954 in Kapellen (België).
Hij leidde de Antwerpse SchrijversAcademie en de Vlaamse Auteursvereniging en hij is voorzitter van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde.

Erik Vlaminck in de Nederlandstalige Wikipedia

Erik Vlaminck in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Erik Vlaminck bij "Schrijversgewijs"


Erik Vlaminck is a Flemish writer.

Reviews

[Christine Bonheure · Rating 4 out of 5]

Erik Vlaminck gezien en gehoord in een lezing. Mocht hij ooit geconfronteerd worden met een writer’s block dan kan hij zo conferencier worden. Zalig om naar die man te luisteren! Naar zijn levensverhaal, zijn Dikke Freddy-columns, zijn tragische daklozenmonoloog die hij bracht als een volleerd acteur. Suikerspin gekocht, gelezen en goed bevonden. Veel van wat hij vertelde, las ik in het boek: waarom hij van de kermis houdt, en dat hij alleen maar schrijft over wat hij zelf heeft meegemaakt omdat hij totaal geen fantasie heeft. Dat laatste kan ik beamen: zijn inscriptie in Suikerspin luidt: ‘Alstublieft’, in Brandlucht maakte hij er ‘Hartelijk’ van. Ik verwacht toch iets meer van een groot schrijver, want dat is hij. In zijn sappige Vlaams ontsluiert hij een familiaal geheim dat al eeuwen verborgen is gehouden. Mooi, spannend, fijne personages en wat een humor! Zijn uitspraak “Vrouwen zijn crapuleuze serpenten!” vergeet ik nooit meer.

[Wim Oosterlinck]

Gelezen op aanraden van Roos Van Acker in de podcast drie boeken: Suikerspin van de Vlaamse schrijver Erik Vlaminck.

Suikerspin vertelt het verhaal van een Vlaamse kermisfamilie van eind 19de eeuw tot nu. Centraal staat Arthur Van Hooylandt, uitbater van een kindermolen. In het begin van de 20ste eeuw trok zijn grootvader Jean-Baptist de kermissen rond met een barak waarin hij ‘menselijke fenomenen’ tentoonstelde, onder wie de Siamese tweeling Joséphine en Anastasia. We volgen het leven van de kermisuitbaters, de opkomst van de cinema, de miserabele omstandigheden, het misbruik dat nauwelijk in vraag werd gesteld.

Suikerspin is een absoluut meesterwerk: intens, vol bravoure, schitterend geschreven, magistraal gecomponeerd. Ontroerend, grappig, bijtend, snoeihard. Met een parade aan onvergetelijke hoofdfiguren. Suikerspin is: een ongelooflijk boek. Waarbij je tijdens het lezen verbijsterd aan de schrijver wil vragen: hoe durf je? Hoe durf je dit schrijven? Wat een boek. Wat een belevenis.

https://wimoosterlinck.wordpress.com/...

[Cédric Raskin · Rating 5 out of 5]

Erik Vlaminck: de auteur zetelt al lang in mijn must read-lijstje en valt duidelijk ook in de smaak van andere lezers. Zijn boeken in de bib zijn altijd uitgeleend.

Vlaams is zijn naam, Vlaams zijn roman. Lekker nostalgisch draai je bijna 300 pagina’s lang rondjes op de zwierige draaimolen van drie generaties doorwinterde forains. Zonder ook maar één moment draaierig te worden. Vanuit de onderbuik van de maatschappij trek je mee op met de schavuiten van het kermisvolk en gluur je met een te hete zak smoutebollen in je pollen naar het décolleté van de rondborstige Hollandse uitbaatster van de lawaaierige ballenkraam. Daar krijg je een inkijk op het niet altijd even fortuinlijke leven tussen de schietkraam en het lunapark op de foor.

‘Suikerspin’ is een heel ‘schoon’ en respectvol eerbetoon aan de aparte stiel van kermiskramers. Aan de authenticiteit, de traditie en ook de commerciële leepheid van ondernemende foorkramers. Die voor hun kleurrijke molen zelf hun koddige paardjes en koetsen en racefietsen en Popeyes uit stukken hout beitelden en er dikke lagen verflak over spoten. Grandeur tevoorschijn toverden uit goedkope plastieken platen, protserige lampionnetjes en afgedankte rode gordijnen.

Je ademt doorheen de hoofdstukken de dampen in van gebraden ajuin, verbrande frituurolie en zware tabak. Het parfum van doorleefde kermiszielen van vlees, stront en bloed. Die hun kost winnen door kleine kinderen voor vijf minuten gelukkig te maken door ze op een racefiets of vliegtuig even een grote koersheld of heldhaftige piloot te laten wanen.

Stap je een generatie terug in de tijd, vind je op dezelfde modderige kasseien van het dorpsplein de schunnige fenomenenbarakken, waar de dekselse forains op de jaarmarkt zonder schroom vreemde menselijke schepsels tentoonstelden zoals bebaarde vrouwen, stuntelige dwergen en zelfs Siamese tweelingen - en daar dan een stevige cent voor vroegen. Want betalen doet het klootjesvolk toch, voyeurisme is van alle tijden. Over het droeve lot van zo’n Siamese zustertweeling gaat ook deze roman.

Dit is een, op zijn Vlaams gezegd, godverdomme schoon boek. Vooral de hoofdstukken waarin de schrijver in de ongewassen huid kruipt van Arthur Van Hooijdonk en er zijn wilde betogen voert, zijn echt kostelijk en parelen van literaire volkse schoonschrijverij. Alles heel eigenzinnig, vrijgevochten, onafhankelijk en onveranderlijk betweterig zoals het gefluim van een echte forain hoort te zijn.

De foor heeft voor mij een extra laagje respect gekregen. Om zoveel schoonheid die achter de miserie gepaard gaat, terwijl de lichtjes altijd blijven fonkelen. Een meer dan aangename kennismaking met Erik Vlaminck, ik trek graag aan de floche voor een volgend ritje op zijn literaire molen.

[Cindy · Rating 4 out of 5]

Don't judge a book by his cover, maar voor mij blijkt het toch wel belangrijk te zijn om me zin te doen krijgen om het boek te lezen. Het boek werd gekozen voor de bib leesclub, dus het was "verplichte" lectuur waar ik veel te laat aan begonnen ben.

Maar wat las het vlot! En het sprak me ook veel meer aan dan ik verwacht had, ook al stuitten een heleboel dingen me tegen de borst.
Ik bedoel dan dat ik niet kon meeleven met de hoofdpersonages, maar er wel een zeker begrip voor kon opbrengen. Dat de situaties op de kermis aan het einde van de 19e eeuw en begin 20e eeuw mensonterend zijn, dat ik me ongemakkelijk voelde bij sommige beschrijvingen, de vrouwonvriendelijke commentaren van Arthur...

De opbouw met de flashbacks en het verhaal van de verschillende generaties maakt het toch wel spannend, soms met een "cliffhanger" waardoor je wil verder lezen. Ik vond het boeiend om de parallellen te zien tussen 1e en 3e generatie, over hoe herinneringen en overleveringen het beeld vormen van iemand.

Graag gelezen en ik denk ook wel dat dit boek met haakjes nog wat gaat blijven hangen.

[Leentje · Rating 3 out of 5]

3,5

Genoten van het lekker vettig Vlaams, de volksgeest, de ongepolijste karakters. Leest als een trein. Niet de fijne pen van mijn favoriete Vlaamse meesters maar het verhaal maakte dat meer dan goed. Ik lees zeker snel weer iets van deze schrijver.

[Haaike · Rating 4 out of 5]

Bij momenten heel grappig geschreven, maar uiteindelijk overweegt toch het tragische aspect van dit boek. Mooi inzicht in het leven van foorkramers in een stijl die mij ergens wat aan Verhulst doet denken. Weliswaar minder "boertig", maar evenzeer bij momenten zo typisch Vlaams dat het pijnlijk is :-)

[Hermine Couvreur · Rating 4 out of 5]

'Ge moogt een fenomeen nooit in de ogen kijken.’ zijn de woorden van een van de hoofdpersonages. Erik Vlaminck dwingt ons dit wel te doen, met dit schitterend vertelde, rauwe verhaal.

[Bea · Rating 3 out of 5]

3,5 ***

Ik kende Eric Vlaminck vooral van zijn 'Dikke Freddy' columns, die ik trouwens erg goed vind.

Maar dit vroegere werk van de auteur mag er ook zeker en vast zijn.
Origineel onderwerp, drie generaties forains (foorkramers) die in Vlaanderen en Noord Frankrijk rondtrekken met heel hun hebben en houden.
Leest erg vlot.
En is vooral heel Vlaams, en dat is voor de afwisseling leuk.

Het tweede deel - Miranda, van frituur Miranda - komt ook op mijn lijstje.

[Tamara · Rating 5 out of 5]

Aangrijpend. Schrijnend. Soms ook grappig en ontroerend.

Schitterend geschreven ook.
Fan van Erik Vlaminck!

[Mélanie · Rating 2 out of 5]

Smeuïge Vlaamse taal, knappe structuur, maar een - voor mij - te smerige inhoud met een wansmakelijk sadistisch hoofdpersonage.

Heerlijk begin: "Wijven zijn crapuleuze serpenten. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat en als het moet desnoods ook in het midden van de nacht doen ze niks anders dan in volle toerekeningsvatbaarheid kuren uithalen om venten volslagen hoorndol en ziekelijk hitsig te maken en dus lopen ze rond met kilo’s schmink en andere dwaze prullen om hun vel te maskeren en paraderen ze in frullekes van kleren waar ge de spleet van hun bruine tetten in kunt zien terwijl ze boven op hun kop een criminele zonnebril in hun haar hebben gestoken, ook als ’t regent of als ’t donker is."

[Roefel · Rating 5 out of 5]

Beste - en hartverscheurendste!!!- boek dat ik tot nu toe heb gelezen dit jaar!! 33 In mijn ogen echt een meesterwerk.

[Lalagè · Rating 4 out of 5]

Het verhaal springt heen en weer tussen nu en honderd jaar geleden. Arthur van Hooylandt zit aan de grond, want zijn kermisattractie is leeggestolen. Hij kijkt terug op hoe dat zo is gekomen en heel langzaam wordt duidelijk wat er is gebeurd. (...) Het is vermakelijk om te lezen, maar het is de Siamese tweeling die mijn sympathie wint en daarom verlang ik steeds naar de hoofdstukken die over hen gaan. Dat is een tragisch verhaal met aan het einde een paar onthullingen die ik in mijn naïviteit niet zag aankomen. De puzzelstukjes vallen op hun plek, de stamboom wordt compleet en ik concludeer hoe knap deze roman geconstrueerd is.

https://lalageleest.wordpress.com/201...

[Herbert · Rating 3 out of 5]

Omdat ik tijdens de leesclub in Malle het boekje 'Miranda' van Frituur Miranda heb meegenomen en ik van de mensen daar had begrepen dat het beter is dat je eerst Suikerspin hebt gelezen alvorens in Miranda te beginnen heb ik dus inderdaad deze eerst gelezen en het boek gaat helemaal terug naar de oudere kermissen en het volk daar omheen. Het is een leuk boek dat duidelijk afspeelt op de kermis en je moet je wel even kunnen verplaatsen naar dat verleden. Het leuke eraan is ik kwam een 'Paardje' tegen en ook ik kan dit bier nog herinneren. Waar op het etiket duidelijk een 'Paardekop' stond. Ik denk niet dat dit nog gebrouwen wordt.

[Dorien · Rating 4 out of 5]

Ik quoteer vrij Erik Vlaminck die ooit ongeveer de volgende woorden moet hebben uitgesproken: woorden mogen alleen gebruikt worden om de stilte te verbeteren. Ik zal dan de stilte verbeteren door te vertellen hoe goed dit boek is.

[Kim · Rating 5 out of 5]

Voor alle liefhebbers van De Engelenmaker.
Ook de spin-off Miranda van Frituur Miranda vond ik heel goed.

[Caroline Dhont · Rating 5 out of 5]

Een boeiende kijk in het leven van 'carnies'oftewel 'fourniers', mensen die met de foor meereizen met hun attractie. Van het eind van de 19de eeuw tot nu. Knap verhaal, mooi in mekaar verweven!

[Ina · Rating 5 out of 5]

In dit verhaal volgen we de 4 generaties Van Hooylandt. In 3/4 van het verhaal krijgen we een grote kijk in het leven van Jean-Baptiste en Arthur en diens zoon Tony. In het begin is het een beetje moeilijk te volgen maar wanneer de siamese tweeling Josephine en Anastasia haar intrede doet is het hek voor mij helemaal van de dam en en lees ik vol verstomming verder hoe de tweeling wordt mishandeld en gebruikt door Jean-Baptiste en Richard de Clever zijn partner in het rare feneomenenkraampje. Gelukkig hebben we nog goede zielen zoals Anna en Henri die zich over de tweeling ontfermt. In het laatste deel krijgen we meer inkijk in het leven van Albert de zoon van Jean-Baptiste die alsook zijn vader en later zijn zoon de kermis zal uitbaten. Je hebt soms boeken waarvan je gewoon wil doorlezen en dan tot het besef komt dat het boek bijna uit is en je er spijt van hebt.
Voor mij is dit verhaal een pareltje om te koesteren en de tweeling in het hart te sluiten. En die Jean-Baptiste mag voor mijn part rotten in de hel. (bij wijze van spreken)

[Janna Tytgat · Rating 5 out of 5]

Roos van Acker raadde dit boek aan in de podcast 'Drie Boeken', daarvoor kende ik het boek of zelfs de schrijver niet. Maar wauw, hier heb ik van genoten, gelachen, veel gefronst ook bij de ontzettende "boertigheid" van enkele hoofdpersonages... De taal, je moet er maar op komen en je moet het ook maar durven opschrijven. De zin 'wijven zijn crapuleuze serpenten' vergeet ik nooit meer. :) Aanrader!

[Anniek · Rating 4 out of 5]

Hartverscheurend verhaal, wellicht voor een groot deel gebaseerd op ware feiten. De mens kan wreed zijn voor anderen, maar gelukkig zijn er ook die zonder eigenbelang in de bres springen voor wie zich niet kan verdedigen. Goed geschreven vanuit verschillende standpunten, met verschillend taalgebruik, en de ontknoping is verbijsterend.

[Philip Rappé · Rating 4 out of 5]

* 4 1/2 *

[Tessa Rens · Rating 5 out of 5]

Briljante (!) schrijver. Wat een plezier.

[Famke Deleersnyder]

Soms moeilijke schrijfstijl (puur Vlaams), goed verhaal.

[Bernd · Rating 3 out of 5]

Heel mooi verhaal. Weer typische meeslepende schrijfstijl van Erik Vlaeminck. Hij doet weer zijn
familienaam alle eer toe. En hij schrijft ook met zin voor humor, waarbij je hardop moet lachen.

[Chris Hendrickx · Rating 3 out of 5]

Eens iets anders : een boek over de kermis. De kleurrijke wereld van de kermis wordt door Erik Vlaminck goed weergegeven. Niet zo mijn ding, maar toch goed als tussendoortje!

[Hannie · Rating 3 out of 5]

In het begin moest ik er even inkomen, maar daarna vond ik het erg interessant. Het verhaal gaat over een familie kermisexploitanten. Jean-Baptist is de eerste generatie. Hij begint met het tentoonstellen van mensen die anders zijn, zoals een vrouw met een baard, een dwerg en uiteindelijk een Siamese tweeling. Het verhaal wordt vertelt vanuit verschillende perspectieven. Zo komt ook zijn kleinzoon Arthur veel aan het woord. Het boek leest vlot en geeft een kijkje in hoe het leven destijds op de kermis was. Suikerspin is een boek dat ik normaal niet zo snel zou lezen. Het boek zit in de app Verborgen Parels. Vandaar dat ik het gelezen heb. Ik vond het een interessant verhaal. Het is soms ook best heftig. Bijvoorbeeld de manier hoe Jean-Baptist de tweeling behandeld. Het einde is erg verrassend. Een aanrader.

[Maarten Van Krimpen · Rating 4 out of 5]

Fantastisch boek, me enkele maanden geleden aangeraden door de eigenaar van Books & Booze in Antwerpen. Het soort historische romans wat ik heel graag lees, net zoals The Eight Life: het verhaal focust zich op een bijzondere familie waardoor ik als lezer heel makkelijk in een mij totaal onbekende wereld kan verdiepen. Gedetailleerd zonder dat Vlaminck verzandt in de details, waarbij ik wel goed moest opletten wie precies wie was omdat er soms behoorlijk heen en weer in de tijd werd gesprongen. Het is geen thriller, maar de plottwist op het einde zag ik niet aankomen, heel fijn. Enig nadeel vond ik dat Vlaminck het personage van Arthur iets te nadrukkelijk neerzet als dom-rechts met 'ik zeg het gelijk het is' veelvuldig te herhalen in zijn monologen. Maar soit, ik werd zielsgelukkig van dit boek.

[Paul · Rating 4 out of 5]

Nog een goed boek van Vlaminck. Persoonlijk vond ik het net iets minder dan brandlucht. Maar het boek is vaak onweerstaanbaar grappig en schildert weer Vlaamse taferelen in al hun grootsheid.
Vlaminck denkt blijkbaar heel veel na over de Vlaamse identiteit. Voor zover ze bestaat. Het kermisleven is daarbij natuurlijk een haast vanzelfsprekende insteek, want kermis is een woord dat in haast alle Europese talen uit het Vlaams werd overgenomen, inclusief het fenomeen.
Erik, stop asjeblief niet met schrijven.

[Benny · Rating 5 out of 5]

Heel vlot leesbaar, herkenbaar Vlaams (tja) en een intrigerend werkje. Vooral de stukjes waarin de oude foorkramer zijn beklag doet over...euhm...alles...zijn heel plezant. Ik ben nu wel heel benieuwd geworden naar de historische feiten achter dit verhaal geworden. Ook dat is een compliment voor dit boek.

[Sara · Rating 3 out of 5]

Verhaal dat goed in mekaar zit. Fijn om iets typisch Belgisch te lezen. Laatste 100 pagina's waren het vlotst leesbaar, het begin is wat moeilijker om in het verhaal te komen. Ik vond het vooral leuk om over de tweeling te lezen, van mij had het verhaal nog meer over hen mogen gaan en wat minder over Arthur Van Hooylandt.

[Sofie Dhoore · Rating 5 out of 5]

Fantastisch! Schrijnend en hilarisch tegelijk.