What do you think?
Rate this book
Teściowe #1
Teściowe muszą zniknąć
Na pozór są z dwóch zupełnie różnych bajek. Zofia zaczyna i kończy dzień odmawianiem zdrowaśki, regularnie zasila konto radia Święta Jadwiga i uważa, że największą zmorą naszego kraju są tęczowi, lewactwo i ateiści nihiliści. Maja regularnie paraduje w marszach równości, żyje w konkubinacie, nadużywa wszystkich używek, jakie tylko wpadną jej w rękę, a z rzeczy uznawanych za święte uznaje tylko święty spokój. Nic więc dziwnego, że obie serdecznie się nie znoszą. Problem w tym, że syn pierwszej z nich i córka drugiej są małżeństwem. Kiedy ich dzieci zostają oskarżone o oszustwo i morderstwo, Zofia i Maja muszą połączyć siły, aby udowodnić ich niewinność. Pytanie - czy same się przy tym nie pozabijają?
352 pages, Paperback
First published May 20, 2020
23 people are currently reading
219 people want to read
About the author
Alek Rogoziński
61 books74 followersZ zawodu dziennikarz, z pasji kryminalista… to znaczy – twórca kryminałów. Przez lata związany z mediami. Karierę zaczynał w połowie lat 90. w kultowej już dzisiaj Rozgłośni Harcerskiej, potem zasiadał za mikrofonem m.in. w Radiu Plus i warszawskim Radiu Kolor. W latach 2007-2020 pracował w wydawnictwie Edipresse, gdzie piastował funkcję sekretarza redakcji magazynu „Party”.
Zadebiutował w marcu 2015 roku kryminałem „Ukochany z piekła rodem”, zdobywając 1-sze miejsce na liście bestsellerów kryminalnych EMPIK.com. Co prawda dotąd nie udało mu się powtórzyć tego wyczynu, ale za to aż 9 z napisanych przez niego powieści dotarło do TOP 10 tej największej polskiej księgarni. Były to kolejno: „Jak Cię zabić, kochanie?” (najwyższa lokata: 6), „Do trzech razy śmierć” (8), „Kto zabił Kopciuszka?” (10), „Zbrodnia w wielkim mieście” (5), „Miłość Ci nic nie wybaczy” (3), „Teściowe muszą zniknąć” (8), „Miasteczko morderców” (9), „Po trupach do celu” (8) i „Bardzo cichy rozwód” (7). Do TOP 3 w kategorii „Literatura obyczajowa” dotarła tez jego komedia spod znaku „płaszcza i szpady” – „Skradziony klejnot”.
Dwie jego powieści, „Jak Cie zabić, kochanie?” i „Do trzech razy śmierć”, zostały nominowane w plebiscycie „Książka roku” portalu Lubimy Czytać.
Za książkę „Lustereczko, powiedz przecie” nagrodzony 1-szą nagrodą w plebiscycie „Zbrodnia z przymrużeniem oka”. Ponownie zdobył tę nagrodę rok później za powieść „Zbrodnia w wielkim mieście”, a dwa lata póżniej za komedię kryminalną „Raz, dwa, trzy… giniesz ty!”.
Jesienią 2019 roku jego powieść „Raz, dwa, trzy… giniesz ty!” doczekała się inscenizacji na deskach Teatru Druga Strefa. Bilety na kilkanaście pierwszych spektakli wyprzedały się w ciągu kilku godzin. Niestety, pandemia Covid-19 spowodowała, że kolejne spektakle zostały odwołane.
W 2022 roku sprzedano prawa do ekranizacji jego powieści „Skradziony klejnot” (pierwszego tomu sagi „Gorset i szpada”).
Alek uwielbia literaturę kryminalną i historyczną (zwłaszcza dotyczącą epoki Cesarstwa Rzymskiego), jest uzależniony od dobrych seriali, gier karcianych i planszowych, włoskiej i francuskiej kuchni, „Ptasiego Mleczka” i herbaty earl-gray oraz ma dwa życiowe hobby: muzykę (kocha Madonnę, a za swoich idoli uważa Jima Morrisona i The Doors oraz Kate Bush) i podróże. Jego marzeniem jest objechać cały świat, a na stare lata zamieszkać na jednej z wysp Morza Śródziemnego. A tam już tylko pisać, i pisać, i pisać, i pisać…
Zadebiutował w marcu 2015 roku kryminałem „Ukochany z piekła rodem”, zdobywając 1-sze miejsce na liście bestsellerów kryminalnych EMPIK.com. Co prawda dotąd nie udało mu się powtórzyć tego wyczynu, ale za to aż 9 z napisanych przez niego powieści dotarło do TOP 10 tej największej polskiej księgarni. Były to kolejno: „Jak Cię zabić, kochanie?” (najwyższa lokata: 6), „Do trzech razy śmierć” (8), „Kto zabił Kopciuszka?” (10), „Zbrodnia w wielkim mieście” (5), „Miłość Ci nic nie wybaczy” (3), „Teściowe muszą zniknąć” (8), „Miasteczko morderców” (9), „Po trupach do celu” (8) i „Bardzo cichy rozwód” (7). Do TOP 3 w kategorii „Literatura obyczajowa” dotarła tez jego komedia spod znaku „płaszcza i szpady” – „Skradziony klejnot”.
Dwie jego powieści, „Jak Cie zabić, kochanie?” i „Do trzech razy śmierć”, zostały nominowane w plebiscycie „Książka roku” portalu Lubimy Czytać.
Za książkę „Lustereczko, powiedz przecie” nagrodzony 1-szą nagrodą w plebiscycie „Zbrodnia z przymrużeniem oka”. Ponownie zdobył tę nagrodę rok później za powieść „Zbrodnia w wielkim mieście”, a dwa lata póżniej za komedię kryminalną „Raz, dwa, trzy… giniesz ty!”.
Jesienią 2019 roku jego powieść „Raz, dwa, trzy… giniesz ty!” doczekała się inscenizacji na deskach Teatru Druga Strefa. Bilety na kilkanaście pierwszych spektakli wyprzedały się w ciągu kilku godzin. Niestety, pandemia Covid-19 spowodowała, że kolejne spektakle zostały odwołane.
W 2022 roku sprzedano prawa do ekranizacji jego powieści „Skradziony klejnot” (pierwszego tomu sagi „Gorset i szpada”).
Alek uwielbia literaturę kryminalną i historyczną (zwłaszcza dotyczącą epoki Cesarstwa Rzymskiego), jest uzależniony od dobrych seriali, gier karcianych i planszowych, włoskiej i francuskiej kuchni, „Ptasiego Mleczka” i herbaty earl-gray oraz ma dwa życiowe hobby: muzykę (kocha Madonnę, a za swoich idoli uważa Jima Morrisona i The Doors oraz Kate Bush) i podróże. Jego marzeniem jest objechać cały świat, a na stare lata zamieszkać na jednej z wysp Morza Śródziemnego. A tam już tylko pisać, i pisać, i pisać, i pisać…
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 82 reviews
May 28, 2025
2.5 gwiazdki. słuchałam głównie w pracy i całkiem umilała mi ten czas, a jednak nie musiałam skupiać się jakoś w 100%, żeby wiedzieć konkretnie, co się dzieje
November 7, 2024
Osobiście uwielbiam główne bohaterki.
June 28, 2021
Bardzo przyjemna lektura, pomimo ogromnej ilości postaci czyta się szybko i lekko. Książka jest pełna akcji, dobrego humoru i ironicznego komentarza współczesnego świata. Ogromny plus jak zawsze za postaci, które są wyraziste i pełne życia.
August 5, 2024
Czytałam inną książkę tego autora i tak samo jak tamta, ta także mi się nie podobała. Bohaterów jest o wiele za dużo przez co przez całą historię mi się mylili. Poza tym tytułowe teściowe nie są jakieś najważniejsze dla fabuły. Tak samo jakiś wątek gangsterski, który tylko tworzy niepotrzebne zamieszanie.
Ani to dla mnie śmieszne, ani ciekawe. Uśmiechnęłam się pod nosem może dwa razy. Nawet konkretna fabuła zaczęła się dopiero po 60% książki, bo przez większość nie działo się nic wartego zapamiętania. Dla mnie to nie jest nawet komedia kryminalna, bo słaba to komedia, a kryminał jeszcze gorszy.
Nie wiem czy sięgnę po coś innego od tego autora.
Ani to dla mnie śmieszne, ani ciekawe. Uśmiechnęłam się pod nosem może dwa razy. Nawet konkretna fabuła zaczęła się dopiero po 60% książki, bo przez większość nie działo się nic wartego zapamiętania. Dla mnie to nie jest nawet komedia kryminalna, bo słaba to komedia, a kryminał jeszcze gorszy.
Nie wiem czy sięgnę po coś innego od tego autora.
June 28, 2020
3.5 ⭐
June 14, 2020
Skoro Empik Go oferuje mi za darmo wysłuchanie nowości wydawniczych to postanowiłam skorzystać z okazji i tym sposobem przesłuchałam już “Ja cię kocham, a ty miau”, a teraz przyszła kolej na najnowszą komedią kryminalną Alka Rogozińskiego. Oczekiwałam tylko dobrego humoru i ciekawej fabuły.
Maja i Kazimiera to kobiety tak różne, że wydaje się, że wspólna współpraca nie jest możliwa. Jednak w ich przypadku będzie konieczna. Maja jest mają Amelii, a Kazimiera Janusza, który jest mężem Amelii. Ta dwójka wie, że usadzenie sowich mam przy jednym stole kończy się awanturą lub III wojną światową. Małżeństwo dowiaduje się, że jedyny wujek, który był w stanie pogodzić ich matki nie żyje, a oni zostali wplątani w odnalezienie tajemniczego skarbu, który był zmorą zmarłego. Tajemniczy skarb prowadzi do nieszczęścia Janusza i Amelii, których matki muszą połączyć siły by uratować swoje dzieci.
Maja, to matka Amelii, która ma za nic swój wiek i fakt posiadania dwóch dorosłych córek. Żyje w konkubinacie, jest za równouprawnieniem oraz legalizacją małżeństw jednopłciowych, a osoby nadgorliwie wierzące najchętniej zamknęłaby w klasztorze i karmiła samym chlebem, a poiła i tylko i wyłącznie wodą, aż zmądrzeją. W tym klasztorze z pewnością znalazłaby się teściowa jej córki Kazimiera, która co miesiąc wspiera datkami radio święta Jadwiga, uważa się za wzór cnót wszelakich, a objawy lewactwa uważa za grzech śmiertelny. Janusz i Amelia robią wszystko, aby ich mamy za często się nie spotykały przy wspólnym stole. Żadne z nich nie jest kopią swojej mamy i wiele ich wybryków traktują z przymrużeniem oka. W obliczu nieszczęścia jakie dotyka rodzinę Kazimiera i Maja łączą siły, aby bronić swoje dzieci. Tylko czy świat wytrzyma taką współpracę?
“Teściowe muszą zniknąć” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Alka Rogozińskiego. Jestem pewna, że nie ostatnie, bo w tej książce podobało mi się dużo rzeczy. Pomysł jak dla mnie bardzo dobry. Zestawia ze sobą dwa skrajne światy: lewicowy i prawicowy, plust do tego intryga kryminalna, która łączy się z tajemniczym skarbem. Na dodatek styl pisania jest stworzony dla mojego czytelniczego serduszka. Ironia i kpina umieszczone w odpowiednich miejscach, podobałyby mi się, gdybym czytała to w wersji papierowej, a w interpretacji pani Anety Teodorczuk to prawdziwa uczta dla kogoś kto dopiero odkrywa smak audiobookowego świata. Jedynym minusem jest to, że akcja lekko się wlecze, bo nim dotrwaliśmy do akcji z opisu minęła ½ książki.
Rozwiązanie zagadki według mnie ma sens. Połączenie bohaterów łączyło się w jedną, spójną całość. Naprawdę jestem pod wrażenie, bo początkowo nie sądziłam, że da się to rozwiązać w sposób logiczny i niekiczowaty.
Pierwsze spotkanie z Alkiem Rogozińskim uważam za bardzo udane - zwłaszcza, że był to audiobook. Chętnie zapoznam się z innymi książkami autora.
Maja i Kazimiera to kobiety tak różne, że wydaje się, że wspólna współpraca nie jest możliwa. Jednak w ich przypadku będzie konieczna. Maja jest mają Amelii, a Kazimiera Janusza, który jest mężem Amelii. Ta dwójka wie, że usadzenie sowich mam przy jednym stole kończy się awanturą lub III wojną światową. Małżeństwo dowiaduje się, że jedyny wujek, który był w stanie pogodzić ich matki nie żyje, a oni zostali wplątani w odnalezienie tajemniczego skarbu, który był zmorą zmarłego. Tajemniczy skarb prowadzi do nieszczęścia Janusza i Amelii, których matki muszą połączyć siły by uratować swoje dzieci.
Maja, to matka Amelii, która ma za nic swój wiek i fakt posiadania dwóch dorosłych córek. Żyje w konkubinacie, jest za równouprawnieniem oraz legalizacją małżeństw jednopłciowych, a osoby nadgorliwie wierzące najchętniej zamknęłaby w klasztorze i karmiła samym chlebem, a poiła i tylko i wyłącznie wodą, aż zmądrzeją. W tym klasztorze z pewnością znalazłaby się teściowa jej córki Kazimiera, która co miesiąc wspiera datkami radio święta Jadwiga, uważa się za wzór cnót wszelakich, a objawy lewactwa uważa za grzech śmiertelny. Janusz i Amelia robią wszystko, aby ich mamy za często się nie spotykały przy wspólnym stole. Żadne z nich nie jest kopią swojej mamy i wiele ich wybryków traktują z przymrużeniem oka. W obliczu nieszczęścia jakie dotyka rodzinę Kazimiera i Maja łączą siły, aby bronić swoje dzieci. Tylko czy świat wytrzyma taką współpracę?
“Teściowe muszą zniknąć” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Alka Rogozińskiego. Jestem pewna, że nie ostatnie, bo w tej książce podobało mi się dużo rzeczy. Pomysł jak dla mnie bardzo dobry. Zestawia ze sobą dwa skrajne światy: lewicowy i prawicowy, plust do tego intryga kryminalna, która łączy się z tajemniczym skarbem. Na dodatek styl pisania jest stworzony dla mojego czytelniczego serduszka. Ironia i kpina umieszczone w odpowiednich miejscach, podobałyby mi się, gdybym czytała to w wersji papierowej, a w interpretacji pani Anety Teodorczuk to prawdziwa uczta dla kogoś kto dopiero odkrywa smak audiobookowego świata. Jedynym minusem jest to, że akcja lekko się wlecze, bo nim dotrwaliśmy do akcji z opisu minęła ½ książki.
Rozwiązanie zagadki według mnie ma sens. Połączenie bohaterów łączyło się w jedną, spójną całość. Naprawdę jestem pod wrażenie, bo początkowo nie sądziłam, że da się to rozwiązać w sposób logiczny i niekiczowaty.
Pierwsze spotkanie z Alkiem Rogozińskim uważam za bardzo udane - zwłaszcza, że był to audiobook. Chętnie zapoznam się z innymi książkami autora.
June 10, 2021
Ponoć to jedna z najlepszych książek autora. Ale mnie jakoś nie zachwyciła. Owszem, szybko i fajnie się czytało, choć w pewnym momencie pogubiłam się, kto jest kim, ale nie chciało mi się rozwiązywać tych zawiłości. I tak skończyłam, żeby skończyć. Fajny pomysł, ale jak na komedię, to jednak humoru niewiele. Albo ja straciłam jego poczucie. Raczej nie sięgnę po drugą część. Ani po inne książki autora. Lektura dobra na letnie dni, na urlop. I tyle.
September 13, 2022
Początek zapowiadał dość dobrą rozrywkę, ale szybko okazało się, że niestety będzie inaczej.
Humor w tej książce jest bardzo nijaki, a i często oparty na przykrych stereotypach, co pewnie możnaby ograć lepiej, ale to się autorowi nie udało, więc wyszło dość żenująco. Też przez ogrom postaci dość łatwo się pogubić, bo co chwilę przeskakujemy na wątek z inną postacią.
Humor w tej książce jest bardzo nijaki, a i często oparty na przykrych stereotypach, co pewnie możnaby ograć lepiej, ale to się autorowi nie udało, więc wyszło dość żenująco. Też przez ogrom postaci dość łatwo się pogubić, bo co chwilę przeskakujemy na wątek z inną postacią.
May 3, 2023
Moja druga komedia kryminalna w życiu! Czy lepsza niż "Śledztwo od kuchni, czyli klasyczna powieść kryminalna o wdowie, zakonnicy i psie (z kulinarnym podtekstem)"?
KOCHAM wszystkich bohaterów tej książki! Jednych ironicznie (Kazimiera, Babette), drugich na poważnie (Janusz i Amelia), a trzecich w stopniu minimalnym (Patryk). Wszyscy są po coś w tej historii oraz wracają odegrać swą, chociażby marginalną, rolę. Są to prześmieszne karykatury prawdziwych ludzi, które działają w ramach świata przedstawionego.
No właśnie... Śmieszne. Ta książka niejednokrotnie mnie rozbawiła, a koronnym przykładem komediowego geniuszu pana Rogozińskiego niech będzie Kazimiera Niedzielska. Byłem przekonany, że będę cierpiał czytając o tej bohaterce i choć nie zgadzam się z nią ani trochę, to bawiłem się przednio. Nie wiedziałem, że ci ludzie mają tak szeroki zakres... Nazewnictwa? Bluzg? Przeczytajcie i powiedzcie mi jak byście nazwali określenia, których Kazimiera używa w stosunku do m. in. Maji.
Fabularnie też jest dobrze. Pan Rogoziński przypilnował, aby czytelnik się nie nudził, żeby fabuła zmierzała dokądś i przyprawił ją porządnymi zwrotami akcji. Czyta się szybko i przyjemnie.
Z pierdółek, do których muszę się przyczepić: ponownie dużo błędów językowych i jedno boleśnie sknocone zdanie oraz zbędne w moim odczuciu opisy postaci na początku.
Tyle. Pomiędzy Alkiem Rogozińskim, a Karoliną Morawiecką są absolutne lata świetlne zarówno w kwestii pisarskiej, jak i humorystycznej. Polecam 4,5/5.
KOCHAM wszystkich bohaterów tej książki! Jednych ironicznie (Kazimiera, Babette), drugich na poważnie (Janusz i Amelia), a trzecich w stopniu minimalnym (Patryk). Wszyscy są po coś w tej historii oraz wracają odegrać swą, chociażby marginalną, rolę. Są to prześmieszne karykatury prawdziwych ludzi, które działają w ramach świata przedstawionego.
No właśnie... Śmieszne. Ta książka niejednokrotnie mnie rozbawiła, a koronnym przykładem komediowego geniuszu pana Rogozińskiego niech będzie Kazimiera Niedzielska. Byłem przekonany, że będę cierpiał czytając o tej bohaterce i choć nie zgadzam się z nią ani trochę, to bawiłem się przednio. Nie wiedziałem, że ci ludzie mają tak szeroki zakres... Nazewnictwa? Bluzg? Przeczytajcie i powiedzcie mi jak byście nazwali określenia, których Kazimiera używa w stosunku do m. in. Maji.
Fabularnie też jest dobrze. Pan Rogoziński przypilnował, aby czytelnik się nie nudził, żeby fabuła zmierzała dokądś i przyprawił ją porządnymi zwrotami akcji. Czyta się szybko i przyjemnie.
Z pierdółek, do których muszę się przyczepić: ponownie dużo błędów językowych i jedno boleśnie sknocone zdanie oraz zbędne w moim odczuciu opisy postaci na początku.
Tyle. Pomiędzy Alkiem Rogozińskim, a Karoliną Morawiecką są absolutne lata świetlne zarówno w kwestii pisarskiej, jak i humorystycznej. Polecam 4,5/5.
July 23, 2025
Typowo moje poczucie humoru ♥️ Pan Alek to chyba moje alter ego, bo czułam się momentami, jakby ktoś wyciągnął mi pewne fragmenty prosto z głowy 😊
Jest to książka lekka, z humorem, nie ma chwili nudy, i żaden wątek nie jest rozwleczony. Duża ilość bohaterów nie przeszkadza jeśli czyta się książkę w formie papierowej lub w formie ebooka, bo na początku książki autor krótko opisuje kto jest kim i dzięki temu zawsze można tam wrócić i odświeżyć sobie pamięć.
Cały klimat książki i postaci w niej występujące można podsumować tym fragmentem:
"Amelia patrzyła na nią jak na kosmitkę, zastanawiając się, ilu ludzi, których należałoby zamknąć czym prędzej w psychiatryku, włóczy się na wolności. W tym takich, którzy na pierwszy rzut oka sprawiają całkiem normalne i przyzwoite wrażenie. Tak jak ta babka. Niby sympatyczna, miła, poukładana, a proszę - jednak zdrowo walnięta."
Jest to książka lekka, z humorem, nie ma chwili nudy, i żaden wątek nie jest rozwleczony. Duża ilość bohaterów nie przeszkadza jeśli czyta się książkę w formie papierowej lub w formie ebooka, bo na początku książki autor krótko opisuje kto jest kim i dzięki temu zawsze można tam wrócić i odświeżyć sobie pamięć.
Cały klimat książki i postaci w niej występujące można podsumować tym fragmentem:
"Amelia patrzyła na nią jak na kosmitkę, zastanawiając się, ilu ludzi, których należałoby zamknąć czym prędzej w psychiatryku, włóczy się na wolności. W tym takich, którzy na pierwszy rzut oka sprawiają całkiem normalne i przyzwoite wrażenie. Tak jak ta babka. Niby sympatyczna, miła, poukładana, a proszę - jednak zdrowo walnięta."
January 2, 2023
Książkę przesłuchałam. Lektor genialna :)
Mój stosunek do Rogozińskiego taki jest trudny do określenia. Autor bowiem bawi mnie do łez, kiedy pisze o codziennych sprawach na Facebooku, a w książkach jakby mniej. I tu było inaczej. Parskałam, zaśmiałam się nie raz, a przy tym polubiłam teściowe. Bohaterki to typowe lewy but i prawy but, w rozumieniu politycznym i podejścia do świata. Sztampowe do bólu, ale właśnie takie do tej powieści pasowały idealnie :)
Krótko mówiąc, to była lekka i dobra komedia kryminalna. Polecam Wam wybrać się na poszukiwania skarbu z tym teamem :)
Mój stosunek do Rogozińskiego taki jest trudny do określenia. Autor bowiem bawi mnie do łez, kiedy pisze o codziennych sprawach na Facebooku, a w książkach jakby mniej. I tu było inaczej. Parskałam, zaśmiałam się nie raz, a przy tym polubiłam teściowe. Bohaterki to typowe lewy but i prawy but, w rozumieniu politycznym i podejścia do świata. Sztampowe do bólu, ale właśnie takie do tej powieści pasowały idealnie :)
Krótko mówiąc, to była lekka i dobra komedia kryminalna. Polecam Wam wybrać się na poszukiwania skarbu z tym teamem :)
July 31, 2022
2.5⭐
Trochę się przy niej nudziłam
Trochę się przy niej nudziłam
November 5, 2022
2,75⭐ Całkiem przyjemna, luźna książka. Zdecydowanie lepsza niż "Dom tajemnic" tego autora.
April 15, 2021
Świetny humor, zakończenie to lekkie rozczarowanie, ale generalnie duży plus!
May 26, 2020
Uwierzycie, że „Teściowe muszą zniknąć”, to moja pierwsza styczność z twórczością autora? I podobnie jak przed pierwszą randką, tak i tu odczuwałam pewien niepokój, ale i nadzieje na dobrą zabawę były spore.
Muszę przyznać, że czytało mi się tak dobrze, że od razu miałam ochotę na więcej, choć na pierwszej randce nie wypada. Przyjemny, lekki styl wywołał efekt odprężenia niczym po masażu relaksacyjnym, a humor sytuacyjny i komizm postaci wzbudził wielokrotnie uśmiech na mojej twarzy. Zgrabna intryga kryminalna utrzymywała natomiast odpowiedni poziom zaciekawienia i chęć poznania zakończenia tej historii. Jednym słowem bardzo udana randka.
A czego dotyczy fabuła? Ukrytego przed laty skarbu i całego tabunu postaci liczących na jego odnalezienie. Począwszy od młodego, sympatycznego małżeństwa Amelii i Janusza Niedzielskich, ich teściowych różniących się jak ogień i woda, lokalnego gangstera, czy nawet duchownego. Sprawy od razu znacznie się komplikują, gdy w miejscu ukrycia skarbu zostają znalezione zwłoki staruszki, a Niedzielski jest głównym podejrzanym. Jakby tego było mało, jego żona Amelia nagle znika. Czy dwie szalone teściowe, pomimo wzajemnej niechęci, potrafią się porozumieć dla dobra swoich dzieci?
Autor, na przykładzie Mai i Kazimiery, w sposób lekki i prześmiewczy obnaża nasze narodowe przywary. Przede wszystkim brak umiejętności dialogu pomiędzy osobami o skrajnych poglądach, wzajemne obrażanie i wyszydzanie. Ale jak na komedię kryminalną przystało, nie znajdziemy tu żadnych moralizatorskich zapędów, a sporą dawkę humoru, może nieco czarnego i akcję niczym z amerykańskiego filmu akcji. Jeśli więc macie ochotę na relaks z książką, to ta będzie odpowiednim wyborem.
Muszę przyznać, że czytało mi się tak dobrze, że od razu miałam ochotę na więcej, choć na pierwszej randce nie wypada. Przyjemny, lekki styl wywołał efekt odprężenia niczym po masażu relaksacyjnym, a humor sytuacyjny i komizm postaci wzbudził wielokrotnie uśmiech na mojej twarzy. Zgrabna intryga kryminalna utrzymywała natomiast odpowiedni poziom zaciekawienia i chęć poznania zakończenia tej historii. Jednym słowem bardzo udana randka.
A czego dotyczy fabuła? Ukrytego przed laty skarbu i całego tabunu postaci liczących na jego odnalezienie. Począwszy od młodego, sympatycznego małżeństwa Amelii i Janusza Niedzielskich, ich teściowych różniących się jak ogień i woda, lokalnego gangstera, czy nawet duchownego. Sprawy od razu znacznie się komplikują, gdy w miejscu ukrycia skarbu zostają znalezione zwłoki staruszki, a Niedzielski jest głównym podejrzanym. Jakby tego było mało, jego żona Amelia nagle znika. Czy dwie szalone teściowe, pomimo wzajemnej niechęci, potrafią się porozumieć dla dobra swoich dzieci?
Autor, na przykładzie Mai i Kazimiery, w sposób lekki i prześmiewczy obnaża nasze narodowe przywary. Przede wszystkim brak umiejętności dialogu pomiędzy osobami o skrajnych poglądach, wzajemne obrażanie i wyszydzanie. Ale jak na komedię kryminalną przystało, nie znajdziemy tu żadnych moralizatorskich zapędów, a sporą dawkę humoru, może nieco czarnego i akcję niczym z amerykańskiego filmu akcji. Jeśli więc macie ochotę na relaks z książką, to ta będzie odpowiednim wyborem.
November 16, 2022
Autor wyspecjalizował się w komediach kryminalnych, a że mamy podobne poczucie humoru to zdobył moją uwagę i od czasu do czasu sięgam po jego powieści w ramach odskoczni od mrocznych, brutalnych thrillerów, które też uwielbiam.
Tytułowe "teściowe" to Maja Wrzesińska i Kazimiera Niedzielska, skrajności, które połączyło małżeństwo ich dzieci Amelii (córka Mai) i Janusza (syn Kazimiery). Każde spotkanie tych kobiet kończy się karczemną awanturą, jedyną osobą, która była w stanie nad nimi zapanować na rodzinnych uroczystościach był wujek Karol. Tylko, że wujek właśnie zmarł.
Krótko po śmierci wujka Karola zaczęły dziać się dziwne rzeczy, a wszystko to za sprawą pozostawionej przez niego informacji o skarbie ukrytym w bloku przy ulicy Emilii Plater 47. Wiadomość o rzekomym skarbie rozniosła się błyskawicznie, dotarła między innymi do Tygrysa Złocistego – szefa stołecznego półświatka, ale nie był on jedynym, który chciał zagarnąć skarb dla siebie. Konsekwencją poszukiwań skarbu przez tak zacne grono typów spod ciemnej gwiazdy jest zabójstwo Pelagii Miłorząb, sąsiadki-wariatki Amelii i Janusza. Podejrzanym i zatrzymanym przez policję zostaje Janusz, a krótko po tym zostaje porwana Amelia.
Taki splot wydarzeń sprawia, że "teściowe", pomimo przeciwstawnych charakterów i osobowości, muszą połączyć siły dla ratowania swoich bliskich, a przy okazji odnaleźć skarb...
"Teściowe muszą zniknąć" to zabawna komedia kryminalna. Barwne postacie i wartka akcja nie pozwalają się nudzić. Wiele nawiązań do współczesnej rzeczywistości, czyli podziału społeczeństwa, ale podane symetrycznie :) Pamiętając, że po lekturze oczekiwałem rozbawienia i relaksu muszę przyznać, że pod tym względem Rogoziński nie zawiódł. Zawiódł natomiast z zakończeniem, a w zasadzie jego nagłym pojawieniem się. Przez większość powieści akcja prowadzona była w dość naturalnym tempie, wiadomo zwroty akcji itp, aż tu nagle bez ostrzeżenia autor podaje rozwiązanie zagadki i koniec. Trochę to wygląda nienaturalnie, ale to jedna uwaga z mojej strony, bo poza tym dobrze bawiłem się w trakcie lektury.
Tytułowe "teściowe" to Maja Wrzesińska i Kazimiera Niedzielska, skrajności, które połączyło małżeństwo ich dzieci Amelii (córka Mai) i Janusza (syn Kazimiery). Każde spotkanie tych kobiet kończy się karczemną awanturą, jedyną osobą, która była w stanie nad nimi zapanować na rodzinnych uroczystościach był wujek Karol. Tylko, że wujek właśnie zmarł.
Krótko po śmierci wujka Karola zaczęły dziać się dziwne rzeczy, a wszystko to za sprawą pozostawionej przez niego informacji o skarbie ukrytym w bloku przy ulicy Emilii Plater 47. Wiadomość o rzekomym skarbie rozniosła się błyskawicznie, dotarła między innymi do Tygrysa Złocistego – szefa stołecznego półświatka, ale nie był on jedynym, który chciał zagarnąć skarb dla siebie. Konsekwencją poszukiwań skarbu przez tak zacne grono typów spod ciemnej gwiazdy jest zabójstwo Pelagii Miłorząb, sąsiadki-wariatki Amelii i Janusza. Podejrzanym i zatrzymanym przez policję zostaje Janusz, a krótko po tym zostaje porwana Amelia.
Taki splot wydarzeń sprawia, że "teściowe", pomimo przeciwstawnych charakterów i osobowości, muszą połączyć siły dla ratowania swoich bliskich, a przy okazji odnaleźć skarb...
"Teściowe muszą zniknąć" to zabawna komedia kryminalna. Barwne postacie i wartka akcja nie pozwalają się nudzić. Wiele nawiązań do współczesnej rzeczywistości, czyli podziału społeczeństwa, ale podane symetrycznie :) Pamiętając, że po lekturze oczekiwałem rozbawienia i relaksu muszę przyznać, że pod tym względem Rogoziński nie zawiódł. Zawiódł natomiast z zakończeniem, a w zasadzie jego nagłym pojawieniem się. Przez większość powieści akcja prowadzona była w dość naturalnym tempie, wiadomo zwroty akcji itp, aż tu nagle bez ostrzeżenia autor podaje rozwiązanie zagadki i koniec. Trochę to wygląda nienaturalnie, ale to jedna uwaga z mojej strony, bo poza tym dobrze bawiłem się w trakcie lektury.
August 7, 2020
Komedia kryminalna z ciekawym humorem, wyszukanymi, żartobliwymi porównaniami oraz maksymalnie nierealnym wątkiem kryminalnym. Mamy parę młodych ludzi - Amelię oraz Janusza, którzy wiodą spokojny żywot w jednym z bloków na ul. Emilii Plater. Mamy takę ich matki - tytułowe teściowe. Tu autorowi należą się wielkie brawa - teściowe są bardzo przerysowane, wręcz karykaturalne i bardzo różnią się od siebie i swoich dzieci. Jednak sporo w ich kreacji prawdy, humoru, śmiechu przy lekturze szczególnie opisów ich barwnych charakterów. Maja (mama Amelii) to kobieta wyzwolona, czynna uczestniczka marszów równości, wszelkiego rodzaju pikiet, skandalistka pełną gębą, żyjąca w konkubinacie oraz przyjaźniąca się z tęczowymi zwolennikami LGBT. Po drugiej stronie barykady Kazimiera (mama Janusza), wyznawczyni kościoła, radia Święta Jadwiga oraz telewizji Czuwam. Kobiety muszą zjednoczyć siły, by pomóc swoim dzieciom. Jedno z nich zostaje porwane, drugie natomiast oskarżone o dokonanie brutalnego morderstwa. W tle pojawia się mafia z Tygrysem Złocisty na czele, poszukiwania skarbu, pościgi oraz cała seria nieprzewidywalnych zdarzeń. Czyta się przyjemnie, momentami z głośnym śmiechem i... na
tym wolałabym poprzestać. Kryminału w tym niewiele, aczkolwiek humor, cięty język, barwne porównania oraz odniesienia do kuriozalnych sytuacji rekompensują ewentualne minusy.
tym wolałabym poprzestać. Kryminału w tym niewiele, aczkolwiek humor, cięty język, barwne porównania oraz odniesienia do kuriozalnych sytuacji rekompensują ewentualne minusy.
January 21, 2025
To moja pierwsza książka pana Rogozińskiego i już wiem, że raczej się nie polubimy. Infantylny styl pisania i nieśmieszne żarty może bym jakoś przełknęła, ale absolutnie nijakie, pustogłowe postacie mnie pokonały. Przerysowanie wszystkich możliwych (głównie negatywnych) cech bawi chyba tylko dzieci, a książka nie wydała mi się skierowana do takiego odbiorcy. Dziwnym trafem wszystkie postacie mają to samo wredno-ironiczne poczucie humoru, pewnie dlatego, że ten właśnie typ żartów bawi autora. Babcia-moher, babcia-lgbt i podśmiechujki z "tej okropnej młodzieży z nosem w telefonie". W ogóle nie wiem do kogo to jest kierowane. Do tych właśnie moherów? Na dodatek język w książce stosowany jako "młodzieżowy", ostatni raz był za taki uznawany chyba na przełomie wieków. Tak właśnie wychodzi, kiedy ktoś starszy próbuje przedstawić młodsze pokolenia... Dużo się narzeka na gatunek young-adult jako przedstawiający nierealistyczne zachowania i postaci, negatywnie wpływający na nastalatków. Może czas wziąć się za te komedyjki dla dorosłych, bo po przeczytaniu zdecydowanie straciłam kilka komórek nerwowych.
January 14, 2024
eściowa. Słowo klucz. Kto ma / miał - ten wie 😉 A jeśli w duecie jest jedna z nich jest jak ogień a druga jak woda to strach się bać. Jedna – wyzwolona, żyje w konkubinacie, chodzi na marsze równości, jej najlepszym przyjacielem jest gej. Druga – bogobojna, słucha radia Święta Jadwiga i hojnie zasila jego konto, nie uznaje innych poglądów i nawracałaby każdego kto nie podziela jej zdania.
Teściowe muszą zniknąć to komedia pomyłek, z trupem w tle i tajemniczym skarbem. Już to wystarczy żeby po nią sięgnąć. Potrzebujecie więcej? Dwie zwariowane teściowe, listy z przeszłości i skarb ukryty w piwnicy warszawskiej kamienicy, tajemnice - to wszystko znajdziecie w tej powieści.
Jak zwykle u Alka - mnogość bohaterów, zwroty akcji, obśmiewanie polskich cech ale w takim stylu że nie sposób się nie uśmiechnąć.
Tytuł nie do końca adekwatny bo to raczej przygody teściowych niż próby ich unicestwienia, ale to nie ma znaczenia. Czyta się szybko, jeśli potrzebujesz lekkiej lektury to jak najbardziej. Polecam
Teściowe muszą zniknąć to komedia pomyłek, z trupem w tle i tajemniczym skarbem. Już to wystarczy żeby po nią sięgnąć. Potrzebujecie więcej? Dwie zwariowane teściowe, listy z przeszłości i skarb ukryty w piwnicy warszawskiej kamienicy, tajemnice - to wszystko znajdziecie w tej powieści.
Jak zwykle u Alka - mnogość bohaterów, zwroty akcji, obśmiewanie polskich cech ale w takim stylu że nie sposób się nie uśmiechnąć.
Tytuł nie do końca adekwatny bo to raczej przygody teściowych niż próby ich unicestwienia, ale to nie ma znaczenia. Czyta się szybko, jeśli potrzebujesz lekkiej lektury to jak najbardziej. Polecam
August 18, 2020
Miało być zabawnie, a nie zaśmiałam się ani razu. Prawdopodobnie mam inne poczucie humoru niż autor.
Tytułowe teściowe wkraczają do akcji dość późno, za późno, aby móc powiedzieć, że to książka o nich.
A historia... No nie wiem, nie przekonała mnie. Mało prawdopodobna, niektóre postaci oderwane od rzeczywistości (np. irytujący Tygrys).
Po książkę sięgnęłam z powodu chwytliwego, hehe, tytułu, no i poleceń. Nie znałam wcześniej Rogozińskiego, byłam więc pewna, że to jego debiut ("Może wyrobi się z następną książką"). Niestety lektura nie zachęciła mnie do zapoznania się z innymi dziełami autora.
Plusem książki jest to że łatwo się czyta i szybko się kończy.
Ale tak to już bywa z "komediami" kryminalnymi.
Tytułowe teściowe wkraczają do akcji dość późno, za późno, aby móc powiedzieć, że to książka o nich.
A historia... No nie wiem, nie przekonała mnie. Mało prawdopodobna, niektóre postaci oderwane od rzeczywistości (np. irytujący Tygrys).
Po książkę sięgnęłam z powodu chwytliwego, hehe, tytułu, no i poleceń. Nie znałam wcześniej Rogozińskiego, byłam więc pewna, że to jego debiut ("Może wyrobi się z następną książką"). Niestety lektura nie zachęciła mnie do zapoznania się z innymi dziełami autora.
Plusem książki jest to że łatwo się czyta i szybko się kończy.
Ale tak to już bywa z "komediami" kryminalnymi.
August 30, 2020
Po pierwszych kilku zdaniach już wiedziałam, że mi się nie spodoba, bo humor w tej książce absolutnie do mnie nie przemówił. Natomiast zawiodłam się na wszystkim. Fabuła jest po prostu prosta, w żaden sposób oryginalna. Nie ma w tej książce realizmu, ja rozumiem, że to ma być komedia kryminalna, ale nie było tam według mnie dobrze wykreowanych emocji ani postaci. Tytułowe teściowe nie występują częściej niż inni bohaterowie, więc nie rozumiem, czemu tytuł i opis książki sugerują, że będą "na czele" całej akcji. Do tego zakończenie było według mnie absurdalne i bezsensowne. Jedynym plusem jest to, że szybko ją przeczytałam.
January 24, 2024
Nie wiem czy jest to kwestia gatunku czy pióra Rogozińskiego, ale na pewno nie była tak książka która przypadła mi do gustu. Niestety to kolejna tego autora. Za dużo momentów w którym moja twarz formowała się w grymas. Kryminał dla mnie ma trzymać w napięciu, ten tego nie zrobił. Nie za bardzo mnie obchodziło co się stanie dalej.
Lektorka jak najbardziej na plus i to skłoniło mnie do skończenia tej książki.
Raczej rezygnuje z komedii kryminalnych na tym etapie.
Lektorka jak najbardziej na plus i to skłoniło mnie do skończenia tej książki.
Raczej rezygnuje z komedii kryminalnych na tym etapie.
August 23, 2025
co za porażka, wywleczona fabuła, bezsensowe, zajmujące pół rozdziału opisy, które to nie opisują nic, brak współpracy dwóch teściowych (kto by pomyślał, że to o nich jest książka) do 80 proc książki; złoczyńca w książce to ma może z pięć stron, mnóstwo niepotrzebnych perspektyw, straszne
co do komedii, to były momenty które mnie rozśmieszyły, nie będę ukrywać, ale humor to jest taki raczej kabaretowy.
ogromne rozczarowanie tego roku
xoxo
co do komedii, to były momenty które mnie rozśmieszyły, nie będę ukrywać, ale humor to jest taki raczej kabaretowy.
ogromne rozczarowanie tego roku
xoxo
February 16, 2021
I'm a bit disappointed. The story was too complicated, some things were never fully explained, logic was quite strange from time to time; There were much too many rants about our modern world and some of things that I suppose were to be funny seemed very crude and tasteless. I liked Amelia and her husband, they were a charming couple. All in all, three and a half stars.
December 10, 2021
3,5
Bardzo fajna książka, zwłaszcza jeżeli ktoś szuka czegoś wciągającego, ale przede wszystkim zabawnego.
Dwie matki (a za razem teściowe) , kobiety z dwóch zupełnie różnych światów, a mimo to obie będę wspominała z przeogromną sympatią. Barwne postacie w pełnym tego słowa znaczeniu!
Polecam i z pewnością będę kontynuowała :)
Bardzo fajna książka, zwłaszcza jeżeli ktoś szuka czegoś wciągającego, ale przede wszystkim zabawnego.
Dwie matki (a za razem teściowe) , kobiety z dwóch zupełnie różnych światów, a mimo to obie będę wspominała z przeogromną sympatią. Barwne postacie w pełnym tego słowa znaczeniu!
Polecam i z pewnością będę kontynuowała :)
September 6, 2022
2.5
Bardzo przeciętna książka, po prostu komedia omyłek i problemów, które wiodą do kolejnych nieporozumień, które z kolei kończą się takim wielkośrednim bum. Trochę szkoda, bo pióro autora jest tak leciutkie i tak przyjemnie się czyta jego książki, że aż mi przykro, że ta książka była wg mnie niewypałem na miarę możliwości autora :/
Bardzo przeciętna książka, po prostu komedia omyłek i problemów, które wiodą do kolejnych nieporozumień, które z kolei kończą się takim wielkośrednim bum. Trochę szkoda, bo pióro autora jest tak leciutkie i tak przyjemnie się czyta jego książki, że aż mi przykro, że ta książka była wg mnie niewypałem na miarę możliwości autora :/
April 25, 2024
Jakkolwiek większość twórczości Rogozińskiego można wkleić pod hasłem "lektury niewymagające", to z tą komedią kryminalną bywa różnie. Teściowe wyszły lekko przekombinowane i wręcz ciężko stwierdzić, kto jest tu głównym bohaterem. Zdecydowanie za duże ratio mnogości bohaterów, gatunków zwierząt i stereotypów do ilości faktycznego humoru.
Displaying 1 - 30 of 82 reviews