یاسمن‌های زنانه

by آرش آذرپناه

خفاشی تا پیش مهتابی آمد و در چندسانتی صورتشان راه آمده را برگشت و در عمق شب گم شد. زن جیغکی از پرده جگر برآورد. مرد به سوسوی ستارگان نگریست و ترسید نورشان خاموش شود. چنانکه گاهی چون گردسوزی کورسو می‌زدند و باز جانی تازه می‌گرفتند. زن گفت: ـ چه‌طور نمی‌بینی‌شان؟ حالا همه‌شان آمده‌اند کنار پاشویه حوض. شرشر آب را هم نمی‌شنوی واقعا؟ آن‌که قد کوتاه‌تر از همه است زیر صنوبر بزرگ ایستاده با موهای سیخ نارنجی، نگاهش کن! مرد باز نگاه کرد. میان صنوبرها به سیاهی می‌زد و مستولی بود همه تیرگی شب.

128 pages, Paperback

First published January 1, 2019

Reviews

[مریم]

تقریبا از بدترین مجموعه داستانهایی بود که در تمام این سالها خوانده ام.

[عیسی عسکری]

زبان بسیار خوب و جا افتاده ولی در خلاقیت در روایت و چند لایه گی ضعیف.