خورشید و مهپاره

منظومه‌های عاشقانه‌ی ادب فارسی #2

by محمد‌سعید طبیب قمی, حسن ذوالفقاری (Editor), جلیل اصغریان‌رضایی (Editor)

منظومهٔ عاشقانهٔ «خورشید و مهپاره» شامل ۳۶۸۰ بیت در بحر سریع و از سراینده‌ای با نام میرزا محمد سعید طبیب قمی از شاعران عصر صفوی و طبیب مخصوص شاه عباس دوم است. داستان شرح عشق خورشید، پسر پادشاه ری، به مهپاره، دختر شاه عمان، است که سرانجام به وصال یکدیگر نایل می‌آیند. داستان از جمله مضامین معمول عاشقانه عصر شاه است. عمده اهمیت داستان در نشان دادن سنت‌های داستانی عاشقانه در عصر صفوی است.

327 pages, Paperback

First published January 1, 2009

Reviews

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

خورشید و مهپاره یا گل رعنا منظومه‌ای عاشقانه، بزمی و عرفانی به زبان فارسی است که توسط میرزا محمدسعید طبیب قمی سروده شده ‌است. محمدسعید طبیب قمی متخلص به «حکیم»، پزشک ویژه شاه عباس دوم صفوی (پادشاهی: ۱۰۲۱ تا ۱۰۴۵ خورشیدی) و از شاعران دربار او بود.

خورشید و مهپاره ۳۶۸۰ بیت در بحر سریع دارد که در قالب مثنوی سروده شده و شیوه گفت‌وگوهای دلدادگان در این منظومه به تقلید از شیرین و فرهاد نظامی است.

داستان آن شرح دل دادن خورشید، پسر پادشاه ری، به مهپاره، دختر شاه عمان، است. این دو که مانند عشق شیرین و فرهاد نظامی، عشقی پاکدامنانه دارند سرانجام به وصال یک دیگر نایل می‌آیند. ارزش این داستان در نشان دادن سنت‌های داستانی عاشقانه در روزگار صفوی است.